งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[Buob Marley]

A The Jumper
เงินเดือนเป็นแสนแล้วดิ

ปล. ตูเป็นมินต์จะไม่ซื้อคอนโดชื่อร่วมล่ะ

[Vikz]

A The Jumper
เงินเดือนเป็นแสนแล้วดิ

ปล. ตูเป็นมินต์จะไม่ซื้อคอนโดชื่อร่วมล่ะ

มิ้นคงอยากมีทรัพย์สินร่วมกัน 

[Buob Marley]

เลิกกันชื่อใครล่ะ
นี่ไม่ได้พูดเล่น

[Vikz]

เลิกกันชื่อใครล่ะ
นี่ไม่ได้พูดเล่น

ขายแล้วหารสอง 

น้องคงไม่อยากเลิกหรอกมั้ง 

[Buob Marley]

ขายแล้วหารสอง 

น้องคงไม่อยากเลิกหรอกมั้ง 

ถ้าเลิกกันแล้วคุยกันง่ายๆ ก็ดีสิ..
แล้วคอนโดนะ.. คิดว่าจะขายได้ปุ๊บปั๊บมั้ย

[Vikz]

ถ้าเลิกกันแล้วคุยกันง่ายๆ ก็ดีสิ..
แล้วคอนโดนะ.. คิดว่าจะขายได้ปุ๊บปั๊บมั้ย

ขายไม่ง่าย อันนี้ตูเข้าใจ

แต่เอ๊ อย่าไปทำให้น้องเสียกำลังใจดิ 

[MintJi]

แค่แพลนเฉยๆ ค่ะ 555
แฟนอยากซื้อไว้แถวบ้านแฟน ของมิ้นก็อยากซื้อไว้เหมือนกัน
ถ้าไม่ไปเรียนต่อนะ
ถ้าเลิกกันไปก็คงขายให้บ้านแฟนฮะ

ขายของข้ามชาติสีส้ม สาซาด้าป่ะ??? 

ใช่แล้วค่ะ

อ้าวย้ายจาก 18 แล้วเหรออ

ออกมาตั้งแต่พฤษภาแล้วค่า

[ยุนเอ]

jumper อะไร๊ อยู่ที่ละปี สองปีเลยนะ

ปล. อย่าซื้อชื่อร่วมเลย ถ้าไม่หวังจะหุบคอนโด เอซื้อบ้านชื่อร่วมกับพ่อลำบากไปถอนชื่อพ่อออกเอาชื่อตัวเองใส่อีก 

[แอ้]

ก็.. เห็นด้วยกับทุกคนน้า
เวลารักกันมันก็พูดง่ายแหละ ถ้าเกิดไม่รักกันขึ้นมามะไหร่ มันก็คุยย้ากยาก

[MintJi]

งั้นรอมีตังซื้อก่อนค่อยคิดอีกที

[จักรี]

ชื้อคอนโดผมได้นะครับ ซื้อมา 2 ล้าน ขายล้านเก้าห้าครับ ประกาวขายมาสามเดือนแระ

[ณต]

แค่แพลนเฉยๆ ค่ะ 555
แฟนอยากซื้อไว้แถวบ้านแฟน ของมิ้นก็อยากซื้อไว้เหมือนกัน
ถ้าไม่ไปเรียนต่อนะ
ถ้าเลิกกันไปก็คงขายให้บ้านแฟนฮะ

ถ้าอยากซื้อคอนโดร่วมกัน ก็ซื้อเลยครับ อย่าไปฟังใคร
เพราะถ้าจะวางแผนอนาคตร่วมกัน
แล้วจะไปคิดทำไม ว่าถ้าเลิกกันแล้วจะทำไง
คู่ที่เขาซื้อด้วยกัน อยู่กันจนแก่เฒ่าก็เยอะแยะ  

แต่ถ้าสมมติว่าต้องเลิกกันจริงๆ
ถึงตอนนั้นค่อยหาทางแก้ปัญหาเอาทีหลังก็ได้
จะยากจะเย็นจะวุ่นจะวายยังไง ก็หาทางแก้เอา
ส่วนตอนนี้จะไปกังวลกับปัญหาที่มันยังไม่เกิดทำไม  

[MintJi]

รอเงินก้อนให้มีตังแต่งกันก่อนนะคะ 555

[หมีเล็ก]

ยู้ฮู

มาอัพเดทชีวิตตัวเองมั่ง

ออกจาก 18 มาทำที่เดียวกับหมีโหด
แรกๆทุกอย่างไปได้สวย ทีมงานดีมาก แบบมีความสุข สนุกหรรษา

แต่...

พักหลังๆมาชักจะไม่แล้ว ด้วยความเป็นนักธุรกิจแบบมโนขั้นสุดของ CEO
ตอนนี้งานล้นมือจ้าาา
แล้วเครียดมากมาย

อิ่มเข้ามาในฐานะ Planner แต่โดนควบให้ทำ AE
แล้วตอนนี้เป็นทั้ง Planner AE Creative PM บัญชี editor copy writing researcher etc etc etc..
ประหนึ่งทำงานวันละ  28 ชม.
ดูแลตั้งแต่ Facebook page ไปยัน e-commerce ยัน social listening ยันโปรเจคระดับประเทศ (ทำอยู่คนเดียว)
ช่วงหลังนี่เครียดจัด ไปถามพี่บิกตลอดว่า ตอนทำงานอิ่มกากมากหรอ ทำไมถึงโดนแบบนี้ 

แถมนี่ดราม่าภายในอีก คนนั้นคนนี้ตอแหลใส่กัน จนแบบ ไว้ใจใครไม่ได้อีกแล้ว
ล่าสุดหัวหน้าลาออก หมีโหดผันตัวไปเป็นฟรีแลนซ์
ทั้งทีมเหลือกันอยู่2คน ที่ต้องรองรับโปรเจคพันล้านที่เหลือทั้งหมด
แล้วก็ทำท่าจะไม่ไหวทั้งคู่ด้วย

ถามมองให้ดี คือได้ลองอะไรหลากหลายมาก
บางอย่างอิ่มไม่เคยรู้ ไม่เคยลอง ก็ได้มาทำ อย่างงานอีเว้น คือจ้างเขาไม่ได้ดั่งใจ วิ่งงานเองเลย
ดีลงาน ติดต่อลูกค้า ทำใบราคา ทวงงานเวนเดอร์ ขายงาน ไปเป็นวิทยากร
แต่ เหนื่อยมาก เครียดมาก แล้วไม่มีใครที่จะช่วยเหลือได้
เพราะทุกคนพยายามจะปัดขี้ออกจากตัวหมด..

ตอนนี้อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่ออีกครั้ง
คือไม่ได้อยากเปลี่ยนงานบ่อยนะ
แต่อยากทำงานที่เรายิ้มได้ ไม่ใช่งานที่ทำให้เราร้องไห้อะ

พยายามจะคุยกับ CEO แล้ว (ก็ไม่มีหัวหน้าแล้ว) เขาก็พูดว่า "พี่เข้าใจ..แต่..."
แล้วก็พยายามโทรมาดึกดื่นว่า "พี่อยากให้อิ่มทำงานอย่างมีความสุข"
ค่ะ!!!!!!
แล้ววันรุ่งขึ้นก็สั่งงานฉันอีก

บอกตรงๆนะว่า กลัววันพรุ่งนี้ กลัวว่าไปทำงานแล้วจะเจออะไรอีก
เสาร์ อาทิตย์นี่คือ นอนอยู่บ้าน นั่งเหม่อโง่ๆ
จนเพื่อนๆเริ่มทักว่า เป็นอะไร? เป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า?
แล้วเริ่มลามมาทะเลาะกับที่บ้าน บ้านแตกไปแล้วรอบนึง
(ถึงขั้นโทรไปเบอร์ศูนย์สุขภาพจิตเลยนะ ที่เขาเอาไว้ระบายอ่ะ แต่ดันโทรไม่ติด)
อยากป่วย อยากไม่สบาย บางทีก็คิดนะว่า มีอะไรมาชนชั้นเลยได้ไหม อยากนอนโรงพยาบาล
ไม่อยากไปทำงานอีกแล้ว...

ตอนนี้ก็แค่นี้แหล่ะค่ะ
ไม่มีอะไรไปมากกว่านี้แล้วล่ะ..แค่นี้ก็แย่จะตายอยู่แล้ว

[ชวาลา จันทร์แจ่ม]

อาการกลัวที่ทำงานเคยเจอกับพี่ที่ออฟฟิศคนนึง แค่จะเปิดประตูเข้าออฟฟิศก็เหงื่อแตกพลั่กๆแล้ว
จนในที่สุดวันนึงแกก็ระเบิดออกมา   หลังจากวางโทรศัพท์ แกตะโกนขึ้นมาลอยๆว่า"เรื่องมากนักมาทำเอง!!"
แล้วก็เก็บข้าวของบนโต๊ะเดินออกไปเลย ท่ามกลางความตกตะลึงของเหล่าพนักงาน สักพักก็เดินกลับเข้ามา
ยิ้มแหยๆแล้วบอกว่า "ลืมรองเท้า" 

คือใส่รองเท้าแตะเดินออกไปจนถึงปากซอยแล้วนึกขึ้นได้ ว่าลืมรองเท้าหนังเลยต้องกลับมาเอา