งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[Romzaikyu]

ฟอร์มดี ฟังชั่นไม่ได้ ก็ง่ายๆ พรีเซนต์ตัวเองว่าดี แต่ทำงานไม่ได้นั่นแหละ
ทั้งเรื่องเนื้องานและทัศนคติในการทำงานเลยนะ

แบบบอกว่าตัดงานได้ แต่งานห้านาทีตัดสามวัน
บอกว่าชอบเรียนรู้แต่ให้ลองทำอะไรก็บอกทำไม่ได้ ไม่เอา

ทำได้แค่ไหนก็บอกมา เป็นยังไงก็ว่ามาตามจริง
ถ้าไม่ใช่ที่ต้องการก็ไม่เอา แต่ถ้าโม้เพื่อให้รับเข้าทำงาน สุดท้ายก็ต้องออกไปอยู่ดี แถมแบล๊กลิสต์ให้ด้วยจ้ะ

[O.D.M.]

วงการสถาปัตย์นี่เพียบเลยฮะ 
ฟอร์มดี พอร์ทเริด พูดจาฉะฉานฉัวะๆ แต่พอลองงานนี่อ้างนู่นนี่ตลอด ....

งานเป็นไม่เป็นนี่ไม่ได้คาดหวังระดับโปรเลย แต่อย่างน้อยก็บอกมาว่าทำอะไรได้
ส่วนใหญ่นี่โชว์พลังแต่คาดหวังระดับนั้นไม่ได้เลย

แต่ที่ไม่ชอบที่สุดคือ ไม่เป็นแล้วชอบแถชอบเถียง ไม่อดทนเรียนรู้ แล้วก็โทษแต่คนอื่นที่สุดด้วยฮะ

[Layiji]

แต่งานห้านาทีผมตัดสองอาทิตย์เลยนะ แก้สีใส่กราฟฟิกนู่นนี่นั่นบานเลย

[Romzaikyu]

ทีวีเฟร้ย เอ็มวีไม่นับเด้

เออ วันนี้ไปคุยงานกะ สสส เรื่องรายการสองนาที (ไปดูได้ในลุงเป็ดแสดงงาน ที่ให้นานาวาด)
สิ่งที่อยากรู็คือ งานที่เค้าเอาอีกรายการหนึ่งนอกจากเรานี่เป็นงานของใคร
....
ปรากฎว่าเป็นของซุปเปอร์จิ๋ว เช้ดดด
แถมคิดคล้ายกันคือทำอินโฟสไตล์การ์ตูน แต่เค้ามีสัมภาษณ์คนจริงด้วย แต่ของเค้าจะแนว ขาวๆ คิดบวก
ที่รู้สึกเช้ดดด มากๆ ก็คือของเราใช้นานา มือใหม่ แต่เราเชื่อว่าของเราเจ๋ง
ของเค้าใช้ตัวดังๆ แบบ ผู้ใหญ่มากับบักจ่อย ปังค์ปอนด์พ่อต่าย เจ้เดอะแรบบิท เดอะดวง อะไรแบบนี้เลย
เขร้  แล้วตอนเดโมเรื่องบุหรี่นี่ เค้าใช้หนูมะม่วงของพี่วิสุทธิเว้ยเฮ้ย
โคตรจะมืออาชีพ

นานาเอาไปคุยได้เลยว่างานเอ็งสู้กับพวกนี้ได้เลยเว้ย

[Layiji]

เจอมะม่วงเข้าไป ใครก็หงาย เหมือนเจอยูกิเปิดไพ่

[Buob Marley]

ฟอนต์นี่มีแต่คนเจ๋งๆ

[roundbol123]

  โอ้ววววววว

// เพิ่งอ่านย้อนไปสามสี่หน้า
เป็นบทพูดคุยที่มีประโยชน์มากเลย กำลังตามหาอยู่พอดี 


>> ทำงานดี มันจะนำไปสู่สิ่งที่เหลือเอง มันอยุ่ที่เราเองว่าทำได้ดีแค่ไหน
อันนี้จริง จริงมาก 

[ออยอิชี่]

นานา กำลัง Go On เรื่อยๆแล้ว  

[Ah!]

ฟอนต์นี่มีแต่คนเจ๋งๆ

เหมือนย้อนยุคได้ไปนั่งอยู่ในร้านกาแฟที่พวก impressionist ไปรวมตัวกันสมัยนู้น

[roundbol123]

หูย ปีนี้ปีทองมาก ปีที่แล้วว่ามันส์แล้วนะ ปีนี้มันส์กว่า
ชีวิตทั้งดีทั้งเหี้ยรวมกันในปีเดียวเลย   ไม่คิดไม่ฝันเหมือนกันว่าจะเอาตัวเองมาได้ถึงจุดนี้
ขอบคุณทุกโอกาสจริงๆ ขอบคุณตัวเองที่ขยันหาเรื่องเหนื่อยใส่ตัว
ขอบคุณชาวฟอนต์ โดยเฉพาะลุงร่ม พี่เลย์ ที่พานานาไปเจอโอกาสดีๆ ไปเจอสิ่งดีๆ  

ก็นั่นแหละ ต่อจากนี้ต้องนิยามความรับผิดชอบตัวเองใหม่
ไม่ใช่นักศึกษาทำจ้อบอีกต่อไปแล้ว แต่คือคนทำงานที่เรียนปริญญาตรีอยู่นะ
ไม่ต้องถามตัวเองแล้วว่าเรียนอยู่เนี่ย เรียนไปทำไม
ที่เรียนอยู่  เอามาพัฒนาวิชาชีพนะ  พัฒนาตัวเองนะ

เคลียร์ทุกความสับสนทิ้งเลย ตื่นเต้น
รู้สึกเหมือนผ่านบอสมาด่านใหม่

[Romzaikyu]

ในฐานะผู้ว่าจ้าง เอาจริงๆ นะ งานนานาไม่ใช่ว่าหาฝีมือระดับนี้ที่อื่นไม่ได้
แต่มันเห็นว่าเด็กคนนี้มันค้นหาหนทาง มันลองอะไรใหม่ๆ มันไม่อยู่นิ่ง ที่สำคัญมันพัฒนาตัวเองได้เว้ย
ด้วยปัจจัยอะไรหลายๆ อย่างที่ผลักมันน่ะนะ ถือเป็นโชคดีในโชคร้าย
(ตัวเองก็ด้วยแหละที่เอาเข้าจริงๆ ก็เป็นพวกมีปัญหาทางบ้าน เลยอินเป็นพิเศษ)

ก็อย่างที่ว่าไว้ มันอยู่ที่ทัศนคติในการทำงานมากกว่า ที่ตูจะเลือกใครซักคนมาเป็นพนักงาน



สรุปว่านานาเป็นพนักงานบริษัทตูแล้วนะอีป๋า  

[iannnnn]

เรียกว่าดึงตัวกันจบในโพสต์เดียวเลย

[Layiji]

ฮุ้ย ฝิ่นเฟิ่นช่วงนี้น่ะรับๆไปเฮอะ 

[icez]

ทำงานบริษัทลุงร่ม แล้วก็รับฝิ่นป๋าเลย์

[Layiji]

เอ้อ ที่บ้านตูเคยสอนๆมาน่ะ มีคำสอนบางคำที่ตูจำมาตอนเด็กๆ แล้วก็เพิ่งประจักษ์เมื่อไม่กี่ปีนี้เอง


เค้าบอกว่า ให้ความสำคัญกับงานก่อนเงิน เพราะ เงินมันมาทีหลังจากที่เราทำงานเสมอ เงินมากเงินน้อยขึ้นอยู่กับงานของเราว่าดีหรือไม่ดี
แล้วสิ่งที่ทำให้คนหลงระเริงคือ เอาเงินมานำงาน คือพวกคิดก่อนว่าทำไอ้นี่ได้กี่บาท ทำไอ้นั่นได้กี่บาท
ทั้งๆที่ศักยภาพตัวเองไม่ได้มากพอที่จะสามารถเลือกงาน แต่ประสบการณ์ในการทำงานมันละเอียดอ่อนกว่านั้น บางงานเราได้เรียนรู้จากคนที่สูงกว่า
แต่บางงานเราได้เรียนรู้จากลูกน้องของเรา และเทคนิคในการทำงานมันจะเป็นของเฉพาะตัวไม่มีใครเลียนแบบได้

ซึ่งตอนนั้นแหละ กระดิกอะไรก็เป็นเงินแล้ว
ดังนั้น ให้อดทนๆ ๆ ๆ กับงานที่ดูแล้วไม่คุ้ม (ถ้าสมัยนี้คือการทำพอร์ท) สั่งสมประสบการณ์เข้าไว้ให้มากๆ



อะไรทำนองเนี้ยแหละ ที่บ้านตูสอนมา

หลังๆเวลาเจอญาติๆ พอตูบอกว่าช่วงนี้มีงานไอ้นี่ไอ้นั่น ฯลฯ   เค้าก็จะถามตูว่า











ที่ทำน่ะได้กี่บาทวะ   อ้าว....