งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[Buob Marley]

ลองคำนวณเล่นๆ ว่าถ้าต้นทุนเรื่องเดินทางเข้าเมืองที่ต้องเพิ่มขึ้น กับขอ + สัก 20% นี่แม่ง.. ราคานี้ใครจะจ้างวะ แต่ก็ใส่ในเรซูเม่ไปต่ำกว่านั้นนะ

[ออยอิชี่]

เป็นพี่บวบนี่ดีจริงๆ 

[Vikz]

เป็นพี่บวบนี่ดีจริงๆ 

[Buob Marley]

กับข้าวจานคนอื่นมันก็ดูน่ากินกว่าจานเราเองทั้งนั้นแหละครับ

[แอ้]

ช่วงนี้ได้รับงานนอก ประมาณ QS Engineer แหละ หนุกดีนะ
ถ้าใครสนใจ บอกได้ ทำเชิงพาณิชย์ได้นะจ๊า สโคปงานทำได้หลายอย่างอะ
ทำราคายันทำสัญญา ดูเบิกดูจ่ายได้หมด ขอแค่อย่านัดเจอบ่อย แบบดูหน้างานเงี้ยไม่ว่างไปประจำ
นี่ประกาศผิดที่ไหมฮึ 

[Buob Marley]

จดๆๆๆ

[蓝月 (lán yuè)]

น่าจะเคยบอกแล้วมั้งว่าเดือนก็ทำงานแวดวงดิจิตอล
แต่ถามว่างานหนักมั้ย มีงานทำทุกวัน มีเรื่องต้องทำทุกวัน
แต่ก็ไม่ได้หนัก ไม่ได้กินเวลาชีวิตจนถึงขนาดหลายๆ คน
อาจเพราะสกิลยังไม่ได้ (ไม่มีปัญญาออกไปคุยงานกะใคร)
ขายงานไม่เป็น เรื่อง strategy เรื่อง marketing นี่ไม่รู้เรื่องเลย
ไม่สิ รู้แต่ก็ไม่ได้รู้ในกรอบที่จะไปคุยกะลูกค้าได้
คือไปก็คงโดนลูปเดิมๆ คือ พอไม่แน่นปึ้กในทฤษฎี
บางทีไปเจอพวก (ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าหรือใครก็ตาม) ซัดในเรื่องที่เราไม่รู้มา
ด้วยความที่เรารู้ หรือรู้ง่อยๆ เราก็จะไม่ตอบโต้ละ
ซึ่งในสมรภูมิการสู้แบบนี้ ใครอ๊อดกว่าถือว่าชนะ ต่อให้เรื่องที่อ๊อดนี่จะจริงไม่จริง ตอนนั้นใครจะไปรู้ล่ะ

บางขณะก็น้อยใจว่าขึ้นชื่อว่าแพลนเนอร์แท้ๆ แต่ก็เป็นแพลนเนอร์ครึ่งๆ กลางๆ
เป็นมนุษย์ที่เค้าเลี้ยงไว้เพราะความสามารถไม่เหมือนคนอื่น คือแข็งด้าน Social Network
(แต่แล้วไง คือแข็งแล้วทำไรต่อได้ ไม่รู้จริงๆ นี่ก็ไม่รู้ทำไมชอบไม่มั่นใจตัวเอง)
รู้ว่าอยู่ในช่วงที่เค้ากำลังหัดจะให้ทำนั่นนี่ เช่น ต่อไปต้องวิเคราะห์เทรนด์ วิเคราะห์กระแสเป็นแล้วนะ ซึ่งพี่เจ้านายจะคอยสอนและให้การบ้านมาทำ
แต่กระนั้น งานก็ไม่ได้หนักหนาสาหัสปางตายเท่าที่คนอื่นเจอ
(แพลนเนอร์ที่นี่งานหนัก เดือนคิดว่างานที่ต้องไปเจอกะลูกค้าคือพระเจ้านี่คงฟาดฟันกันกลับมายับเยินทุกราย)

แต่ แต่
ในภาวะที่เดือนรู้สึกว่า ฉันช่างดูงานน้อยถ้าเทียบกะคนอื่น
ถามว่าอยากงานเยอะกว่านี้มั้ย อยากต้องกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ มั้ย ไม่อะ
ถ้าการต้องเจริญในหน้าที่การงาน หมายความว่าฉันต้องทุ่มเทจนเวลางานเกินไปอักโข
จนฉันไม่มีเวลาออกกำลังกาย ฉันไม่มีเวลามาทำงานที่ฉันปลุกปั้น ฉันไม่มีเวลามานอนอ่านนิยาย เล่นเกม
ฉันก็ยังขอไม่เจริญไปก่อนละกัน ฉันอยากผอมอยากสวยอ้ะ

แต่อยู่ที่ทำงานปัจจุบันมีความสุขดีนะ อาจจะไม่ได้สนิทกะใครแบบปึ้กๆ แต่ก็มีประเด็นให้คุย เม้ามอย ไม่มีดราม่ากะใคร
เจ้านายเอ็นดู (แต่บางทีก็ชอบโยนงานยากๆ มา) อารายงี้
หลายๆ เรื่องก็แบบ ต้องใช้สกิลเสือกมากๆ ถึงจะรู้ว่าเออ วงการเอเจนซี่นี่มันมีระบบเป็นยังไง ฮ่าๆ

[หมีเล็ก]

ตอนนี้อยู่ในช่วงสูบความรู้เต็มที่
เริ่มมีแคมเปญมาอยู่ในความรับผิดชอบของเราแล้ว 2 อัน (จากร้อยกว่าอัน)

ส่วนดราม่าในบ. ก็ยังอยู่ดี 

[ออยอิชี่]

ตอนนี้อยู่ที่การไฟฟ้ามา 1ปีกับหน่อยๆเดือนละ

ชีวิตมนุษย์รัฐวิสาหกิจช่างอิสระภาพและว่างเกิน  
ทุกวันนี้โฟกัสไปที่เรื่องเรียนซะมากกว่า เรียนบัญชี ถึงจะปอตรี แต่หนักมากเลย
เรียนเมเจอร์บัญชี แต่ท้อปหลายวิชาเลยตอนสอบมิดเทอม แต่ท้อปที่ว่าไม่ใช่บัญชีเลย  
วิชาแกนหรือคือวิชาหลักอย่างบัญชี ดันได้ 8 จาก 35 คะแนน โอ้ละหนอ เด็กเอกบัญชี  
สู้ต่อไปครับ กะจะเอาพวกวิชาเลือกทั้งหลายนี่แหละ มาช่วยฉุดคะแนนวิชาเอกให้ได้

เรียนสองวันแค่เสาร์อาทิตย์ เรียนแค่วันละ 3 วิชา 2วันก็ 6 วิชา  แต่เหนื่อยมากๆ  
เรียนแปดโมง เลิก 1 ทุ่ม แค่วิชาบัญชีวิชาเดียว 4 ชั่วโมง
วันเสาร์เรียนบัญชี1 วันอาทิตย์เรียนบัญชีภาษีอากร นี่แค่ปีแรก บัญชีแค่วันละตัว เทอมต่อไปอาจต้อง เทอมละ 3 ตัว

เพราะชีวิตคือชีวิต.wmv
ฝากเพลงประจำใจไว้หน่อย 

[Layiji]

ไอ้เราก็นึกว่าเพลงนี้

https://www.youtube.com/watch?v=0lpticavXqQ&feature=youtube_gdata_player

[ออยอิชี่]

มันจะบัญชีเยอะเกินไปแล้วครับป๋าเลย์ 

[Romzaikyu]

ตอนนี้อยุ่ในช่วงหาพนักงานเข้าบริษัทครับ
ตอนนี้ก้ได้มาคนนึงละชื่อนานา

จริงๆ ชื่อเพลิน เป้นครีเอทีฟที่ประสานงานได้ดี ตรงไปตรงมา อ่านหนังสือ เป้นพวกเด้กกิจกรรม
แต่น้องไม่ใช่พวกถ่ายเอง ตัดเอง ก็ยังคิดว่าจะหาแบบถ่ายได้ ตัดได้ไว้อีกคน

หายากเหมือนกัน
คือ ไม่ห่วงเรื่องฝีมือมากนะ เรื่องคิดเก่งมั้ยก้ไม่ได้สำคัญที่สุด
มันอยู่ที่ทัศนคติ ที่ต้องการคือ ไฝ่รู้ ไม่เกี่ยงงาน กระตือรือล้น มีจิตสำนึกทางสังคม
ที่สำคัญคืออยากทำงาน ไม่ใช่อยากหาเงินหรืออยากมีชื่อเป็นหลัก
ไม่ผิดนะที่อยากได้เงินดีๆ ทำงานดังๆ แต่ถ้ายึดติดที่ตรงนั้นเกินไป มันจะไม่โฟกัสที่เนื้องาน
ทำงานดี มันจะนำไปสู่สิ่งที่เหลือเอง มันอยุ่ที่เราเองว่าทำได้ดีแค่ไหน
เจอหลายคนที่เข้าเวิรืคพ้อยท์ ด้วยสาเหตุดังกล่าว ได้ทำรายการดีๆ ดังๆ
แต่ไม่พัฒนาตัวเอง มันก้กลายเป็นเฟืองตัวนึง เพราะที่นั่นเป้นองกรณ์ใหญ่ที่เพียบพร้อม
หรือไม่ก้ออกมาพร้อมดีกรีที่คนคาดหวังว่ามาจากที่ใหญ่ แต่ก็ตกม้าตาย เพราะทำอะไรได้ไม่มาก

ถ้าเทียบกับที่เล็กๆ อย่างตู มีอะไรให้ริเริ่มสร้างสรรค์เยอะเลย
อยากทำอะไร บอกมาเหอะ ถ้ามันดี มันเจ๋ง ตูสนับสนุนแน่
แต่ก้ต้อวทำที่มีอยุ่ให้ดีก่อนละนะ
คนที่ทำงานในหน้าที่ดี แล้วริเริ่มอะไรดีๆ ต่อได้ ยังไงก็เจริญขึ้น
ต่อให้ไม่ใช่ที่นี่ ออกไปก็เจริญขึ้นกว่านี้อยุ่ดี

ดังนั้นมันอยู่ที่ตัวเองว่าทำอะไรได้แค่ไหน พัฒนาตัวเองไปได้แค่ไหน
ถ้าเจอองกรณ์เองซวยก็ลาออกไปหาที่ที่ดีกว่า มัศักยภาพอยุ่ ไม่ต้องกลัว
ถ้าไม่มีความสามารถ อยุ่ไหนไปก้เท่านั้น

อยากบอกน้องๆ ทุกคนไว้ ช่วงนี้เจอเด็กกลวงๆ มา ฟอร์มเยอะ แต่ฟังชั่นไม่ไหว

[Rabbitinblack]

กลวง ๆ ๆ ๆ ๆ

[แอ้]

อยากบอกน้องๆ ทุกคนไว้ ช่วงนี้เจอเด็กกลวงๆ มา ฟอร์มเยอะ แต่ฟังชั่นไม่ไหว

เจอแบบนี้เยอะมากๆ ในวงการก่อสร้าง ส่วนมากจะได้ดีด้วยเพราะมันพรีเซ้นต์กันเก่ง

[Layiji]

จริงฮะ

ผมว่าองค์กรใหญ่มันเซ็ตระบบไว้หมดแล้ว คนเข้าไปถีบจักรอย่างเดียวให้งานมันไปได้ โดยเนื้องานไม่ได้พัฒนาตัวเองมากขึ้นเลย
เคยบอกน้องๆไว้เหมือนกัน ทำงานความเก่งเป็นแค่ส่วนประกอบ แต่แก่นของมันอยู่ที่ความเป็นคนที่ทำงานดี

ทำงานดี อาจจะไม่เก่ง แต่รับผิดชอบ ตรงต่อเวลา ไม่โบ้ย ไม่มักง่าย ไม่ขี้ขโมยเล็กขโมยน้อย (ในทุกๆเรื่อง)
แค่เนี้ยจริงๆง่ายมากๆเลย ไปที่ไหนคนก็รัก แถมผลักดันให้ไปสูงๆอีกแน่ะ

ส่วนเรื่องงาน ถ้ายังประสบการณ์ทำงานน้อย ก็ให้คนโขกนิดโขกหน่อย เพราะเรายังมีแรงให้เหนื่อย แต่ที่ได้คือประสบการณ์ในงาน
ยิ่งทำเยอะ ยิ่งได้เยอะ โดยเฉพาะงานที่มีคนสั่งให้ทำเนี่ยแหละ นอกจากเรื่องงานยังจะได้ประสบการณ์เรื่องคนด้วย




หนุ่มสาวเอย มาให้พวกข้าใช้งานซะดีๆ