งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[icez]

ข้อสองข้อสาม

[iannnnn]

ขำจนไอค้างเลยเนี่ย

[Layiji]

ตูไปเชียงคานวันธรรมดา  ตั้งแต่เขายังไม่ค่อยฮิต

ถีบจักรยานเก่าๆได้ยินเสียงล้อหมุนแกร่กๆๆ ได้อารมณ์ อาดาจิ สุดๆ (ตั้งแต่ทำบริษัทตัวเองก็ไม่เคยเที่ยวเสาร์ทิตย์หรือวันที่คนเขาหยุดกันเลย)

[iannnnn]

ตูไปเพราะเพื่อนมันอยากไป คือนึกออกแหละว่ามันคืออะไร และต้องไปเจออะไร

ตอนนี้ถือว่าได้ไปโดนมาแล้ว จะได้สิ้นสงสัย แต่ก็ยังรักเพชรบุรี จันทบุรี สุพรรณบุรี และชานเมืองกระบี่อยู่เหมือนเดิม

แต่สเป็กสูงสุดคือยะลา

[Layiji]

ของตูต้องแถวๆใต้ พวกพังงา อะไรอย่างนี้สุดยอดแห่งความชิวแบบเซ็นๆ
เพราะพื้นที่สะอาดมาก เป็นเขตไร้ฝุ่น ต้นม้งต้นไม้นี่โดนฝนล้างตลอด เหยืยบพื้นตีนเปล่าๆยังสะอาดกริ๊บเลย
แต่เขตรอบๆนอกเมืองนะ เข้าเมืองก็ฝุ่นเหมือนเดิม

อยากทำงานที่มีอาชีพแบบทำงานที่นู่นแล้วส่งงานผ่านเน็ตเสร็จจบเลย ไม่ต้องเข้ากรุงเทพ
ชีวิตจะสุขมากๆ เหมือนเป็นนักเขียนอยู่ป่าอย่าง น้าชาติ กอบฯ
จะเข้าเมืองก็ขับรถแป๊บเดียวถึงตัวเมือง หรือเลยไปภูเก็ตเลยยังได้

[icez]

อยู่บ้านแบบนี้ชิลมาก ทุกวันนี้ลาหยุดเดือนละสัปดาห์กลับมาพักชาร์จแบตที่บ้าน

[ออยอิชี่]

โห่ว วิวบ้านไอซ์  
บรรยากาศน่านอนอ่านนิยาย ใต้ร่มไม้ใหญ่ ลมพัดเย็นๆ สบายๆ เคี้ยวหนมหนุบหนับ เพลินๆ  

[Vikz]

ข้อสองกับข้อสามของพี่แอ้นี่ 


กับดักแมงทับ (หลังจากที่เริ่มเข้าใจ) ตอนนี้ก็อยู่นะ

อยากออกไปเหมือนกัน แต่มันยังออกไม่ได้ (หรืออาจจะไม่มีวันออกก็ได้)

อยากมีบ้าน อยากเลี้ยงหมา อยากทำกับข้าวเย็นกินในบ้าน ชวนเพื่อนมาเมาไวน์กันที่บ้าน

ก็อาจจะได้แค่เปลี่ยนจากกับดักใน กทม ไป กับดักใน ตจว ละมั้ง ชีวิตนี้

[หนูอร]

จากที่ยื่นลาออกไว้ อีกสองอาทิตย์จะไม่มีงานทำแล้วค่ะ  

ระหว่างนี้ก็หางานใหม่พลางๆ แต่ช่วงที่ยังทำงานอยู่คงพักฟื้นร่างกายไม่ได้
(วันอาทิตย์ที่ผ่านมาออกจากออฟฟิศหกโมงเช้าแล้วกลับไปทำงานตอน 11 โมงอยู่เลย)

ดูไปเรื่อยๆว่างานใหม่จะได้ที่ไหนยังไง มีคนแนะนำเพิ่มเติมมาอีก
รอลุ้นต่อไปวาตจไปในเส้นทางไหน แต่เดาว่าเงินเดือนน้อยลงแน่นอน
ซึ่งก็โอเคนะ ถ้าไม่ต้องมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลกินยาเกือบทุกวัน..

[ออยอิชี่]

เงินเดือนมาก     เหนื่อยกาย เหนื่อยใจ     
เงินเดือนน้อยลง แต่สบายใจ สบายกาย     

เงินเดือนมาก     และสบายกาย สบายใจ   ถือว่าโชคดี 

[papos]

ของผมจะแปลกตรงที่เริ่มทำงานจากการเป็นนักวิจัยฟรีแลนซ์ตั้งกะเรียนปีสุดท้าย พอจบมาแล้วก็จับพลัดจับผลูหลงไปทำอยู่กับ NGO ชื่อดังเจ้านึง ทำนุ่นนี่ไปทั่วประเทศ แล้วค่อยผันตัวมาทำงานประจำ

จากที่ไม่มีออฟฟิศ จนมาทำงานที่ต้องเข้าออฟฟิศบ้างอาทิตย์ละวัน นอกนั้นไปอยู่ป่าอยู่ดอย

พอย้ายไปทำอีกที่นึง คราวนี้งานประจำเลย
งานเยอะมากบางครั้งเข้าออฟฟิศทุกวันไม่มี ส-อา บางวันทำจนเช้ากลับไปเปลี่ยนชุดแล้วมาเข้างานต่อแถมต้องออก ตจว ทุกเดือน ไปทีนึงก็ครึ่งเดือน

แล้วก็เบื่อ คิดว่าบ้าเกินไำป เลยลาออก ว่างๆ อยู่ 2เดือน ไม่มีไรทำเล่นเน็ตหางานไปเรื่อย เลยเริ่มมารุ้จักเว็บฟ้อนต์ 

ตอนนี้กลายมาเป็นมนุษย์เงินเดือนเต็มตัว ทำ จ-ศ


ทำงานประจำก็สบายดีนะ เสร็จวันก็ปิดจ๊อบ ไม่มีเอาไปทำต่อที่บ้าน สิ้นเดือนเงินเข้า บช.  ส-อา ได้กลับไปหาลูกที่ ตจว. 


แต่มันชิวไม่ได้มากเหมือนเดิมแค่นั้นเอง 

[Layiji]

คนเราบางทีมีนิสัยชอบความซาดิสอยู่ลึกๆนะ 
บางทีงานทีงานที่มันเงินเดิอนพอได้ และมีอิสระมากๆ พอทำๆไปอยากไปที่ใหญ่ๆดัง เพื่อความเท่ความก้าวหน้า บลาๆๆ
แล้วก็ไปเจองานโหดนรกแตก ที่เขาอัดเราแบบนิ่มๆ โดยเฉพาะเอเจนซี่ น่ากลัวมาก ออฟฟิซสวัสดิการดีมาก มีน้ำขนมหยิบได้ตลอด
แต่คนทำงานทุกคนอยู่ดึกโดยไม่ต้องบอกให้อยู่ (สร้างความละอายให้คนกลับบ้านเร็ว) 

พอทำไปสักพักก็อยากมีอิสระเหมือนที่เดิม ...วนลูป

[toeytoeytoey]

สลิ่มเหนือสลิ่ม ..ฮ่าๆ ชอบๆ

[蓝月 (lán yuè)]

แต่คนทำงานทุกคนอยู่ดึกโดยไม่ต้องบอกให้อยู่ (สร้างความละอายให้คนกลับบ้านเร็ว) 

เป็นอยู่ / เป็นมะนุดกลับเร็ว (วันที่มีธุระ) แต่ไม่แคร์

[คิ้วหนาจ้ะ]

เป็นไกด์ไม่ได้ ไม่ชอบตามใจคน ไ่ม่ชอบคนแปลกหน้าด้วยซ้ำไป 
แต่ถ้าเป็นเจ้าของทัวร์ ดีไซน์ ติดต่อ แล้วให้ลูกน้องพาเที่ยว อันนี้ทำได้นะ ต้องเริ่มยังไงเหรอ ทุนเยอะไหมน้อ 

ทำทัวร์ต้องทุนหนาพอควรเลยพี่
เพื่อนผมเปิดอยู่เลยรู้
เพราะมันต้องออกให้ลูกค้าก่อนแทบทุกกรุ๊ป
แล้วก็วางบิลเก็บเงินทีหลัง

อีกอย่างต้องเป็นที่รู้จักพอควร เหมือนแบบต้องมีฐานลูกค้าไรงี้
เพราะแต่ละบริษัทมันจะมีเจ้าเก่าอยู่แล้ว เราก็ต้องหาทางเข้าไปแทนให้ได้
แต่พี่แอ้เที่ยวเยอะ เพื่อนเยอะอาจจะโอ แบบแนะนำกันไป

สรุปเรื่องทุนนี่สำคัญสุดและ
ถ้ามีทุนก็สบาย เหมือนออกตังก่อนรอกำไร
เพราะเป็นทัวร์เนี่ยจองที่พักก็ได้ส่วนลด
จองนู่นนี่บวกกับลูกค้าได้หมดแค่นั้นเอง