งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[Vikz]

บ้านตูเลี้ยงแบบเป็ดไล่ทุ่ง สบาย ไม่เคยมีดราม่าไรงี้

ยังไงวะ เป็ดไล่ทุ่ง 

[Romzaikyu]

งั้นคิดดีๆ เลยนะหมีเล็ก เพราะถ้าเข้าได้ อย่าหวังจะได้ออก แม้จะไม่ชอบแค่ไหนก็เถอะ

[Vikz]

งั้นคิดดีๆ เลยนะหมีเล็ก เพราะถ้าเข้าได้ อย่าหวังจะได้ออก แม้จะไม่ชอบแค่ไหนก็เถอะ

ใช่ ๆ คิดแบบพี่ร่มนี่ละนะ

คิดดี ๆ อย่างที่บอกไปก่อนหน้าเด้อ

[JΛNΣ]

แต่มา ณ จุดนี้แล้ว

ไม่ไปสอบก็ดราม่า สอบได้แล้วไม่เอาก็ดราม่า เข้าได้แล้วลาออกก็ดราม่า

โอย... ชีวิต 

[Vikz]

คงต้องเลือกดราม่าเรื่องที่เจ็บน้อยสุดละครับ

[หมีเล็ก]

รวยเมื่อไหร่ก็ไม่ดราม่าแล้ว  

ตอนนี้สถานะทางการเงินไม่มั่นคงจนพ่อแม่ห่วง

ทำไมไม่มีใครคิดว่างานอาจจะดีก็ได้มั่งนะ  

[Vikz]

แผนกไหน อะไร ยังไง ล่ะอิ่ม

อาจจะดีก็ได้แหละ (ในส่วนตัวงานเพียว ๆ )

แต่ คน ที่อยู่รอบ ๆ น่ะสิ ที่น่าเป็นห่วง มันจะไม่สนุกเลยนะ ถ้าเกิดต้องเจอคนแทงข้างหลัง เลื่อยขาเก้าอี้ คอยนินทา หาเรื่องจับผิด อยู่ทุก ๆ วัน

งานดีแค่ไหนก็คงไม่สนุกมั้ง

[Romzaikyu]

รวยเมื่อไหร่ก็ไม่ดราม่าแล้ว 

ตอนนี้สถานะทางการเงินไม่มั่นคงจนพ่อแม่ห่วง

ทำไมไม่มีใครคิดว่างานอาจจะดีก็ได้มั่งนะ 

เป็นความผิดอีบิ๊กสินะ

[หมีเล็ก]

เป็นความผิดอีบิ๊กสินะ

ไม่ช๊ายยยยยยยยยยยยยยยย

อ่อ ตอนเขาโทรมา อิ่มบอกไปว่าตำแหน่งอะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับ PR ค่ะ

[Vikz]

ได้ติดต่อกับสื่ออีก

โอว์

ดราม่าในที่ทำงานโดยไม่ต้องสืบ

[Buob Marley]

เวลาสมัครงานนี่มันไม่ต้องระบุตำแหน่งเหรอวะองค์กรนี้

ผมคิดแบบเอาพื้นฐาน และปสก.ตัวเองตัดสินนะ
ปัญหาของบ้านอิ่ม ไม่ใช่เพราะพ่อแม่เห็นว่าลูกเป็นเด็กน้อยอยู่ตลอดเวลาแค่ฝ่ายเดีวหรอก
อิ่มเองก็ไม่แสดงจุดยืน ที่มั่นคงพอให้เค้าถอยไปดูเราตั้งใจทำในสิ่งที่เราอยากทำจริงๆ ด้วยรึเปล่า (ถ้าถามตูตูว่าใช่)

คืออายุเท่าอิ่มเนี่ย อยู่บ้านนอกลูกสองลูกสามแล้ว
อยากทำไรลุยไปเหอะ ถ้าจะทำจริงๆ ไม่มีทางที่พ่อแม่จะห้ามได้หรอก แล้วก็เตรียมพร้อมยอมรับการตัดสินใจของตัวเองให้ดี
แต่ถึงจะเจ็บกับที่เลือกเอง ก็อาจจะดีกว่าอึดอัดเพราะคนอื่นเลือกให้นะ

[กวางจ้ะ]

เอ้อ แนะนำไรอิ่มไม่ได้เลย
ที่บ้านตอนนี้ก็มองแค่ว่า ไม่ให้ไปอยู่คนเดียว แต่จะไปทำงานที่ไหนก็ไป


คือ ตอนนี้เจอปัญหาแหละ ตื่น 6 โมงเช้า เพื่อให้ไปทันก่อน 9 โมงครึ่ง
แต่กว่าจะถึงบ้านสิ ล่อไปสามทุ่มสี่ทุ่ม
ทำให้ไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่นแม้แต่จะซักผ้าหรือเก็บห้อง


บางวันออกจากออฟฟิศดึก ๆ ก็กว่าจะถึงบ้านเที่ยงคืนแหละ
แต่ก็นะ "รับผิดชอบ" รู้สึกว่าที่ทำๆ ไปนี่มันคุ้มกันรึป่าวหว่า


แต่ก็นั่นแหละ "เลือกแล้ว" ก็เลยทำใจ



ที่บ้านก็เป็นห่วงนะ หาว่านายเราไม่โอเค ว่าสารพัด ใช้งานหนัก
แต่ใครจะรู้ว่าเป็นที่เราเองที่โหมงานหนัก ไม่อยากจะเจอใครในบ้าน โดยเฉพาะพ่อตัวเองที่ตอนนี้น่าจะเป็นวัยทองเต็มขั้นแล้ว
เพราะเจอยังไงเค้าก็บ่น (บางทีเราก็ไม่อยากฟังไรแบบนี้ทุกวันนะ)
ก็เลยเลือกที่จะเลี่ยงด้วยวิธีนี้ (แต่ก็เหนื่อยน่ะแหละ)

..


วันก่อน น้องที่เราฝากให้เจ๊เกศหางานให้
(ที่ 3ds น่ะล่ะ น้องจั๊วน่าจะรู้จักเพื่อนพี่มั้งนะ ชื่อซิ่งกะกุ๊กไก่)
เค้าโทรมาชวนไปทำงานด้วย มารวมทีมกันอีกครั้งหนึ่ง ให้เราทำหน้าที่เดิมเหมือนที่ออฟฟิศเก่าโน้นที่เคยร่วมงานกัน
แต่ก็ลังเลเพราะเรายังไม่ครบทดลองงาน

และก็ไม่รู้ว่าจะผ่านทดลองงานมั้ย
(มีบางอย่างที่เราทำไม่ได้ งานที่เค้ามอบหมายมาให้ไม่จบที่เราคนเดียว เลยทำให้กังวล)

อีกอย่างหนึ่งคือ ไม่รู้จะเรียกเงินเดือนเรตไหนดี


คือ ใจนึงก็อยากไป แต่อีกใจนึงคือ ก็ไม่รู้ว่าที่ตรงนี้จะอยู่ได้อีกกี่ปี
(เท่าที่คุยๆกันตอนนี้ก็เดาได้ว่าออฟฟิศนี้น่าจะไม่เกินสองปีนี้มั้ง แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้)


ถ้าไม่ผ่าน คงได้พึ่งพาน้อง แต่ถ้าผ่าน คงมาคิดอีกทีว่าจะอยู่ตรงนี้ได้อีกนานแค่ไหน

[เทอร์โบบูสเตอร์]

เข้าไปแล้วรีบหาแฟนในนั้นแล้วแต่งงาน แล้วลาออกแม่งเลย พ่อแม่ว่าไม่ได้ละทีนี้ อยากให้ลูกทำงานเหรอ สามีหนูไง แต่หนูขอทำงานที่หนูรักก่อนนะเคอะ

[Rabbitinblack]

ถ้าได้ที่ดีกว่า ก็ไปเถอะ ไม่ได้ว่าอะไรอยู่แล้ว ทุกคนมีชีวิตเป็นของตัวเอง

แค่อยากให้ตัดสินใจชีวิตของตัวเอง ด้วยความคิดของตัวเองก็พอ

เพราะถ้ามันตัดสินใจพลาดอะไรขึ้น จะได้ไม่ต้องไปโทษใคร โทษตัวเราเองที่ตัดสินใจผิดเอง

แล้วก็จะไปไหนบอกได้หมดละ ทำงานกันมาก็รู้อยู่แล้ว ว่าคุยกันได้ทุกเรื่อง ไม่ต้องไปคิดมาก


นี่ถ้ามีใครมาจ้างให้ไปทำ เงินเดือนเยอะ ๆ ก็ไปเหมือนกัน 555

[หมีเล็ก]

ยังไม่ได้ อย่าเพิ่งไล่น๊า