งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[Layiji]

ตบะเอ็งต้องแก่กล้าน่าดูเหมือนกันนะ  ไอ้ที่ว่าใช้เท่าที่จำเป็นน่ะ
เพราะสุดท้ายทุกอย่างที่เกินจำเป็นมันมักจะจำเป็นเสมอเมื่อเงินเดือนมันสูงขึ้นน่ะ

[แอ้]

แหม่.. เก็บทุกเม็ดจริงๆ 

ผมหมายถึงโกยเก็บไว้ ตอนที่ทำงานเงินดีๆ อย่างปตท.ไงพี่
พอเกษียณตัวเอง ก็ใช้เท่าที่จำเป็น ที่หาไว้ก่อนหน้าไว้เป็นเงินสำรอง

ไม่อยากเก็บตอนที่ดีสุดไว้ตอนแก่ เผื่อไม่แก่อะ
อยากเจอความฝันตั้งแต่อายุสามห้า แล้วก็ไปใช้ชีวิตอยู่ตรงนั้นตั้งแต่สี่สิบเป็นต้นไป
ถึงได้บางทีก็ผิดหวังตัวเองเหมือนกัน ที่ดันหาสิ่งที่สำคัญสุดไม่เจอ หรือเจอแล้วแต่ไม่ยอมรับวะ 

[Layiji]

แหม่.. เก็บทุกเม็ดจริงๆ 


ไม่อยากเก็บตอนที่ดีสุดไว้ตอนแก่ เผื่อไม่แก่อะ
อยากเจอความฝันตั้งแต่อายุสามห้า แล้วก็ไปใช้ชีวิตอยู่ตรงนั้นตั้งแต่สี่สิบเป็นต้นไป
ถึงได้บางทีก็ผิดหวังตัวเองเหมือนกัน ที่ดันหาสิ่งที่สำคัญสุดไม่เจอ หรือเจอแล้วแต่ไม่ยอมรับวะ 

หาลู่ทางทำทัวร์สิ รับรองรุ่ง

[icez]

ผมหมายถึงโกยเก็บไว้ ตอนที่ทำงานเงินดีๆ อย่างปตท.ไงพี่
พอเกษียณตัวเอง ก็ใช้เท่าที่จำเป็น ที่หาไว้ก่อนหน้าไว้เป็นเงินสำรอง

ผมไม่คิดอย่างพี่นะ ชีวิตเรา อยู่กับความสุขปัจจุบันไว้ อนาคตไม่ต้องมองมาก คิดมากแก่เร็ว

[ยุนเอ]

เคยคอมเม้นเล่นๆ ในโพสพี่บวบบน facebook

ชีวิตแบบพอเพียงใช้เงินจำนวนประมาณ 15 ล้านบาท 

[Buob Marley]

ตบะเอ็งต้องแก่กล้าน่าดูเหมือนกันนะ  ไอ้ที่ว่าใช้เท่าที่จำเป็นน่ะ
เพราะสุดท้ายทุกอย่างที่เกินจำเป็นมันมักจะจำเป็นเสมอเมื่อเงินเดือนมันสูงขึ้นน่ะ

อันนี้เสนอพี่แอ้ไง ส่วนผมอะไปสายนั้นไม่ได้แน่ๆ เพราะเป็นคนขี้เกียจ + กิเสสหนา
เคยคิดว่าถ้าเงินเดือนประมาณนี้นะ ชีวิตคงสบาย คล่องตัวขึ้นเยอะ.. ตอนนี้แม่งมากว่าที่คิดไว้ตอนนั้นตั้งกว่าครึ่ง ยังใช้ไม่พอเล้ย

หาลู่ทางทำทัวร์สิ รับรองรุ่ง

ตอนแรกก็คิดจะเสนอพี่แอ้ แต่พอดูนิสัยแล้ว ถ้าไม่เลือกลูกทัวร์ที่ตรงแนวจริงๆ จะกลายเป็นเฟล เหมือนเวลาแกโดนเพื่อนเบี้ยวอีกชัวร์

ผมไม่คิดอย่างพี่นะ ชีวิตเรา อยู่กับความสุขปัจจุบันไว้ อนาคตไม่ต้องมองมาก คิดมากแก่เร็ว

ถ้าตูหาได้เท่าเอ็ง ตูก็ไม่คิดหรอก

เคยคอมเม้นเล่นๆ ในโพสพี่บวบบน facebook

ชีวิตแบบพอเพียงใช้เงินจำนวนประมาณ 15 ล้านบาท 

แค่รถที่อยากได้ + ค่าดูแล.. ยังไม่รู้จะพอรึเปล่าเลย

[แอ้]

ตอนแรกก็คิดจะเสนอพี่แอ้ แต่พอดูนิสัยแล้ว ถ้าไม่เลือกลูกทัวร์ที่ตรงแนวจริงๆ จะกลายเป็นเฟล เหมือนเวลาแกโดนเพื่อนเบี้ยวอีกชัวร์

เป็นไกด์ไม่ได้ ไม่ชอบตามใจคน ไ่ม่ชอบคนแปลกหน้าด้วยซ้ำไป 
แต่ถ้าเป็นเจ้าของทัวร์ ดีไซน์ ติดต่อ แล้วให้ลูกน้องพาเที่ยว อันนี้ทำได้นะ ต้องเริ่มยังไงเหรอ ทุนเยอะไหมน้อ 

[icez]

ถ้าตูหาได้เท่าเอ็ง ตูก็ไม่คิดหรอก

ผมคิดแบบนี้ตั้งกะได้เดือนละไม่ถึงหมื่นนะครับ คือหลักการหางานของผมมีแค่ ขออิสระให้ผมเท่าที่ขอบเขตงานจะให้ได้ เงินเดือนไม่สน (ไม่งั้นเรียกเงินเดือน "จริงๆ" เป็นแสนไปแล้ว)

[ณัฏฐ์]

เมื่อวานโทรคุยกับแม่ แม่ลาออกจากงานแล้ว
บำนาญ...เท่าเงินเดือนนัดเลย

ได้เยอะมันก็ดีล่ะ แต่มาคิดดู..เราต้องมีเยอะแค่ไหนถึงจะเลี้ยงแม่ได้
ที่จริงไม่ได้อยากเลี้ยงแม่ด้วยระบบให้เงินหรอก อยากดูแลกับตัวมากกว่า
แต่ก็ต้องสร้างฐานะให้ตัวเองด้วย ยังกลับไปไม่ได้

งงๆ แต่ก็ดีใจเห็นแม่สบาย


เหลือพ่อยังเหนื่อยอีกคน ที่จริงงานพ่อนี่เหนื่อยกว่างานแม่อีก
เป้าหมายต่อไปเชียร์พ่อลาออกละกัน

[iannnnn]

โอ้ว จู๋นี้สนุก
กลับมาบ้านกดอ่านรวดเดียวห้าหน้าเลย


ของตู เพิ่งกลับมาจากเชียงคานสดๆ ตะกี้นี้เอง
เชียงคานในคืนวันอาทิตย์ช่างต่างจากวันเสาร์มากๆ
ตรงที่คนเงียบ เพราะคนกรุงเขากลับกันไปหมดแล้ว ไม่งั้นวันนี้ (วันจันทร์) จะทำงานไม่ทัน
ซึ่งคืนวันอาทิตย์เงียบๆ นี่แหละ ทำให้เชียงคานน่าอยู่ฉิบหาย

ไม่ได้จะตอกย้ำความเป็นมนุษย์ชิวอะไรหรอกนะ
แต่คุยกะเมียทีไรก็รู้สึกว่าการเลือกเส้นทางนี้มันโอเค
ไม่ใช่ว่าจะไม่เอางานเลยเพราะมีเงินแล้ว เปล่าเลย
แต่พยายามจะสลัดลูปที่เรารังเกียจ (ว่าด้วยวิถึชีวิตคนกรุงที่แก่งแย่งเบียดเสียด)
มาเป็นแบบที่เราชอบ คือทำงานไป มีคนมาเห็นงานเรา แล้วจ้าง ทำงานไป มีคนมาเห็น แล้วจ้าง ....

แล้วอยากเที่ยววันธรรมดาเมื่อไหร่ก็ไป ไม่ต้องแคร์การจราจรและกองทัพสลิ่ม

[JΛNΣ]

ชิวิตสลิ่มเหนือสลิ่ม 

[แอ้]

อย่างไอซ์ อย่างแอนนี่พี่ว่า หาตัวเองเจอแล้วไง วันนึงอาจมีไอเดียอื่นที่ดีกว่านี้ แต่วันนี้มันก็ใช่สำหรับเราแล้วอะไรอย่างนี้

ไอ้ที่พี่ว่าพี่หาไม่เจอนี่คือตรงนี้แหละ แบบถามว่าวันนี้อยู่ในกับดักแมงทับ งานโอเค สิ่งแวดล้อมโอเค
เงินเดือนผลตอบแทนอะไรโอเค ก็มีความสุขรายวันนะ แต่มองไปข้างหน้าแล้วมันมืดตึ๊บ  
ให้ไต่เต้าไปเป็นเมเนเจ้อ อีกสิบปีข้างหน้า นั่งอ้วนแก่หน้าเหี่ยวแอร์อยู่ในออฟฟิศ อันนี้มันไม่ใช่สำหรับเราอะ
สารภาพว่าไม่ทำ providence fund ด้วยซ้ำ เพราะมันรู้สึกว่าถูกผูกมัด แค่สัญญาจ้างทำงานก็ผูกมัดแล้ว
แต่ทำอะไรอื่นไม่เป็นว่ะ โมโหตัวเองอยู่เนืองๆ ก็อีตรงนี้ ไอ้สิ่งที่เราชอบจริงๆ ดันเอามาทำเงินไม่ได้
หรือทำได้แต่เราไม่กล้า?

[ยุนเอ]

เอ็กครูซีฟสลิ่มเหนือระดับแยกรัชดาภิเษก

อย่างไอซ์ อย่างแอนนี่พี่ว่า หาตัวเองเจอแล้วไง วันนึงอาจมีไอเดียอื่นที่ดีกว่านี้ แต่วันนี้มันก็ใช่สำหรับเราแล้วอะไรอย่างนี้

ไอ้ที่พี่ว่าพี่หาไม่เจอนี่คือตรงนี้แหละ แบบถามว่าวันนี้อยู่ในกับดักแมงทับ งานโอเค สิ่งแวดล้อมโอเค
เงินเดือนผลตอบแทนอะไรโอเค ก็มีความสุขรายวันนะ แต่มองไปข้างหน้าแล้วมันมืดตึ๊บ 
ให้ไต่เต้าไปเป็นเมเนเจ้อ อีกสิบปีข้างหน้า นั่งอ้วนแก่หน้าเหี่ยวแอร์อยู่ในออฟฟิศ อันนี้มันไม่ใช่สำหรับเราอะ
สารภาพว่าไม่ทำ providence fund ด้วยซ้ำ เพราะมันรู้สึกว่าถูกผูกมัด แค่สัญญาจ้างทำงานก็ผูกมัดแล้ว
แต่ทำอะไรอื่นไม่เป็นว่ะ โมโหตัวเองอยู่เนืองๆ ก็อีตรงนี้ ไอ้สิ่งที่เราชอบจริงๆ ดันเอามาทำเงินไม่ได้
หรือทำได้แต่เราไม่กล้า?

พี่แอ้มีของครับ เพียงแต่พี่แอ้กลัวจะควบคุมพลังไม่ได้ อาจทำให้เผลอไปทำร้ายคนอื่น

พี่แอ้จึงทนเก็บตัวเงียบๆ อยู่ในสถานที่ที่ปลอดภัย ใช่ครับ พี่แอ้คือ THE HULK

[JΛNΣ]

เผื่อใครไม่เข้าใจ ว่ากับดักแมงทับคืออะไร

[แอ้]

อยู่บอร์ดนี้ได้ฝึกอะไรหลายอย่าง เช่น
  - ฝึกการคิดวิเคราะห์แยกแยะ ระหว่างเรื่องจริงจังกับ "อื่นๆ นอกจากนั้น"
  - ฝึกความอดทน จะไม่ฉีกเพื่อน พี่ หรือน้องตามยาว
  - ช่างสังเกต สังเกตว่าไปหารูปฮิปโปมาจากไหนเยอะแยะ นี่ไปโหลดบิตกันมาเรอะไง