ร้านเช่าหนังสือ (แตกหน่อ)

[蓝月 (lán yuè)]

เพราะเชียงใหม่เพิ่งมีโรงหนัง    ตึ่งโป๊ะ!! 



ปล.

อ๊ะ เปลี่ยนใจ ไม่แสดงความเห็นเรื่องเดือนดีกว่า 
เมื่อใดที่จำนวนเงินเดือน ผกผันกับการบริการ
อาจจะช่วยให้มองและคุมอารมณ์ได้ดี

อ้าว
มีอะไรก็พูดมาสิคะ

ไม่งั้นก็ไม่ต้องบอกว่าไม่พูดน่ะ ไม่ต้องบอกอะไรเลย
ไม่ชอบ มันคาใจ


อีกอย่าง เดือนเม้งกะพนักงานด้วยกันนะคะ
ไม่ใช่คนมาใช้บริการ

แล้วก็หายแล้วด้วย ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันขึ้น
ถือว่า ไม่ได้ล้ำเส้นมา ก็โอเค คุยได้

[Kums]

แต่พุงล้ำมาก่อนหน้าแล้วชิมิ 

[蓝月 (lán yuè)]

ถ้าพุงพี่กัมน่ะใช่ค่ะ

[นายโอ้เอ้]

อ้าว
มีอะไรก็พูดมาสิคะ

ไม่งั้นก็ไม่ต้องบอกว่าไม่พูดน่ะ ไม่ต้องบอกอะไรเลย
ไม่ชอบ มันคาใจ


อีกอย่าง เดือนเม้งกะพนักงานด้วยกันนะคะ
ไม่ใช่คนมาใช้บริการ

แล้วก็หายแล้วด้วย ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันขึ้น
ถือว่า ไม่ได้ล้ำเส้นมา ก็โอเค คุยได้

ของเดือนย้าวยาว อ่านแล้วงง กลัวไม่ตรงประเด็น 
ที่มีแก้ไขนั่น ก็คือการเพิ่ม ไอ้สามบรรทัดล่างนั่นแหละ
ของปกติเล่นมุกตึ่งโป๊ะ!! อย่างเดียว 





วันนี้ประกอบคอมอีกเครื่อง ได้งบมาเยอะ เลยจัดเคสไฮเทคให้
มีจอแบบดิจิตอล วัดรอบ วัดอุณหภูมิ แสดงการทำงานฮาร์ดดิสก์

ไฮเทคเกิน ต่อสายวงจรไม่ถูกเลย
กว่าจะประกอบเสร็จเกือบสองชั่วโมง
มัวงงอยู่กับระบบไฟ 

แถมซีดีมันอยู่แนวตั้งไม่มีรูให้ยึดน็อตอีก
เลยเอากาวสองหน้าติดมันซะเลย 

[蓝月 (lán yuè)]

เมื่อใดที่จำนวนเงินเดือน ผกผันกับการบริการ
อาจจะช่วยให้มองและคุมอารมณ์ได้ดี

แล้วนี่หมายความว่าไงเหรอคะ
ถ้าไม่เกี่ยวกะเดือนก็ขออภัยมณีศรีสุวรรณ

[นายโอ้เอ้]

ก็บอกแล้วไง ว่าอ่านแล้ว งงๆ
ก็เลยรวมของอุ้ยมาด้วย สรุปงงๆ ได้แค่นั้น 

[นายโอ้เอ้]

 

เมือ่กี้พิมพ์ขยายความกว่า 20 บรรทัดกดพลาดหายหมดเลย 

[นายโอ้เอ้]

ขอขยายความหน่อยละกัน เรื่องที่เดือนสงสัย 



คืองี้เข้าใจว่าเดือนไม่สบอารมณ์กับการที่มีคนมาถามกับสิ่งที่ขึ้นป้ายบอกไว้แล้ว แบบนี้ใช่มั้ย
อ่านของอุ้ยแล้วมันก็เหมือนว่าจะเป็นแนวนี้ เรื่องเซอร์วิสมายด์และการบริการ

ก็กลัวว่าจะเข้าใจผิด แล้วจะโกรธจะเคืองกันซะเปล่าๆ
เลยทิ้งประเด็นไว้สองบรรทัด
ให้เอาไปตีความเอง

เพราะถ้าวันหนึ่งได้เป็นเจ้าของกิจการงานบริการอะไรสักอย่าง
การรักษาฐานลูกค้าเอาไว้ได้มากย่อมจะทำให้ยอดรายได้ที่เกิดจากการบริการนั้นๆ เพิ่มขึ้น

เพราะถ้าจะมองกันตามธรรมชาติแล้ว เรื่องข้างต้นมันไม่ได้มีอะไรที่จะต้องเก็บมาคิดเลย
เพราะเอาจริงๆเราจะเจอกับสิ่งแบบนี้จนเฉยๆเพราะมันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว

อย่าร้านขายของข้างถนน ป้ายราคาก็มีเขียนติดอยู่
แต่เถื่อได้เลยว่าเราเองก็คงจะเคยทำบ้างล่ะที่หยิบของขึ้นมาแล้วถามว่า พี่นี่เท่าไหร่
มันก็ปกตินะที่จะถามย้ำเพื่อความแน่ใจ
และเชื่อว่าคนขายไม่เบื่อหรอกที่จะบอกราคาว่ามันเท่าไหร่
เพราะว่าถ้ามีการถามโอกาสการขายได้มันก็มาจ่ออยู่แล้ว


ถ้ามองในฐานะที่เราไม่ใช่เจ้าของกิจการล่ะ
เราเป็นลูกจ้าง

เรื่องลูกจ้างมันก็จะมีอยู่ 2 แบบ
แบบที่เงินเดือนคงที่  กับเงินเดือนที่มีพิเศษมี incentive

แบบที่เงินเดือนคงที่มีความเป็นไปได้สูงที่จะบริการไม่ดี บริการแย่
เพราะจะดีจะเลวรายได้มันก็คงตัวอยู่แล้วไม่มีอะไรดีขึ้น

แบบนี้ส่วนใหญ่พวกเช้าชามเย็นชาม พบเห็นได้บ่อย

กับแบบที่สอง ส่วนใหญ่หากเป็นงานบริการ มักจะได้ดั่งใจ
เพราะการบริการดี การตั้งใจทำงาน จะช่วยให้มีรายได้เพิ่มขึ้น

พนักงานร้าน เด็กเสิร์ฟเด็กรับรถ พวกนี้ต่างมุ่งหวังรายได้จากการบริการ
บริหารดีโอกาสจะมีรายได้เพิ่มจากปหติมันก็มีสูง

จะมองด้านพนักงานขาย เซลล์ พี.ซี. ที่จะมีส่วนแบ่งรายได้จากยอดขาย
ก็หวังทำยอดขายให้ได้มากเพื่อที่รายได้ของตัวเองจะได้ขยับตามไปด้วย


ก็ประมาณนี้แหละ ไม่รู้ว่าตรงกับประเด็นเดือนระบายอารมณ์รึเปล่า
กลัวแสดงความเห็นแล้วปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่ออายเขาว่ะ 


พิมพ์ใหม่อีกรอบเหนื่อยว่ะ ปกติขี้เกียจปั่นสั้นๆ ก็พอ 

[iannnnn]

ดีแล้วครับ สอนนุ่งสอนน้อง
(แต่ที่เดือนเล่านั่นมันมีปัญหากะเพื่อนที่ไม่ได้เป็นลูกค้านี่ครับ )

[蓝月 (lán yuè)]

  นั่นสิ

เดือนทะเลาะกะน้องที่ทำงานด้วยกันในร้านน่ะ

เดือนเข้าใจ (ไปเอง) ว่าคำพูดพี่อุ้ยที่ว่า

รู้ละ


ปัญหาคือ Service Mind


นิยามของ Service Mind คือ "ณ ขณะนั้น" ไม่ต้องสนใจว่าใครถูกใครผิด ผู้ีหน้าที่ให้บริการต้องกล่าวขออภัยผู้รับริการอย่างสุภาพและมีจิตไมตรี ให้ผู้รับบริการรู้สึกพึงใจ จากนั้นค่อยชี้แจงกันตามครรลอง

หมายความว่า

เดือน - ผู้ให้บริการ
น้องคนนั้น - ผู้รับ

ในตอนนั้น

เดือน - รู้ตัวว่าพูดแรงไป เลยยอมขอโทษ
น้อง - ด่ากลับมา

ซึ่งถ้าตอนนั้นมันพูดว่า ไม่เป็นไร
แล้วค่อยพูดว่า แต่ว่ามันเพิ่งตื่น เดินเข้ามาก็ไม่ทันได้มอง เจ๊ไม่น่าพูดแรงขนาดนี้ บลาๆๆ

เดือนคงไม่รู้สึกแอนตี้เท่ากับตอนขอโทษไปแล้วมันด่ากลับมาน่ะ

เข้าใจถูกป่าวฟะ


// เอ๊ะ อ่านอีกทีแล้ว ตูต้องตีความผิดแหงมๆ

[นายโอ้เอ้]

ว่าแล้ว เอ็กอีเอ็ก

ปล่อยไก่ตัวเบ่อเร้อเลย 

[蓝月 (lán yuè)]

 

เดือนไม่ค่อยวีนลูกค้าหรอก
ใจดีที่สุดในร้านแล้ว

จริงๆ คนดุๆ ในร้านก็มีง่ะ
คือจะบอกว่าร้านเดือนนี้ ให้เช่าการ์ตูนถูกสุดในหาดใหญ่แล้ว
เล่มละ 3 บาท เช่าได้ 2 วัน
นิยายเช่าวันละ 5 บาท

สมัครสมาชิกก็ฟรีแต่ขอให้วางบัตร

ดีจนไม่รู้จะดียังไงแล้ว

แต่

มันก็ต้องมีระเบียบกันบ้าง
อย่างต้องวางบัตรไรเงี้ย

ปัญหาก็เยอะด้วย
ร้านที่เดือนไปเช่าบ่อยๆ ยังไม่ค่อยมีปัญหาแบบนี้เลย
อันนี้ที่เจอเยอะที่สุดคือ เช่ามั่ว

เช่น นายไก่มานายหมามาเช่าการ์ตูนด้วยกัน
วันต่อมานายหมามาเช่าในชื่อของนายไก่
พอวันต่อมานายไก่มาเช่าการ์ตูน พนักงานบอกไปว่านายไก่ค้างการ์ตูนเรื่องเป็ดอยู่นะ
นายไก่จะโวยวายว่า อะไร อย่ามามั่วนะเฟ่ย ตูไม่ได้เช่าไรเงี้ย
ด่าร้านไว้ก่อน แล้วอีกสองวันค่อยมาเหนียมๆ ว่าเพื่อนยืมไป

ไม่ก็เช่ามั่วแล้วหนังสือหาย อะไรพวกนี้แหละ

บางทีมันก็ต้องขู่ๆ กันนิดหน่อย เช่นแบบ อย่าเช่ามั่วนะคะน้อง พี่ไม่รับผิดชอบแล้วนะคะ
อย่าทำหนังสือเปียกนะคะ แบล็บๆๆ



ส่วนปัญหายอดขายตก

....ยาก


ทำเลใต้หอพัก 2 หอพักในมหาลัย
ทำเลโคตรมหาดีเลย
เจ้าของแกเป็นมาเฟียการ์ตูนไปแล้วมั้ง ใครทำร้านการ์ตูนเจ๊ง ก็มาขายการ์ตูนต่อกะเจ๊แกนั่นแหละ

[นายโอ้เอ้]

ไม่รู้บรรยากาศมันเป็นยังไงเนอะ ตูก็ไม่เคยเช่าหนังสือซะด้วยสิ
นับว่าเป็นความโชคดีที่ไม่ติดการ์ตูน เอ๊ะแล้วมันมีหนังสือทั่วไปเช่ารึเปล่า

หรือว่าทั้งร้านก็มีแต่การ์ตูน 

[蓝月 (lán yuè)]

ก็

หาร้านการ์ตูนในกรุงเทพดูก็ได้ค่ะ คล้ายๆ กัน
เหมือนห้องสมุดการ์ตูน
มีการ์ตูนเยอะแยะให้เช่า
มีมุมนิตยสาร มุมนิยาย อะไรแบบเงี้ย

ที่กรุงเทพรายได้เป็นไงไม่รู้นะ (น่าจะโอเคแหละ เช่าเล่มนึงแพงตายชัก )
แต่ที่ร้านที่เดือนทำอยู่นี่ ถ้าสาขานอกก็วันละพันกว่าๆ
แต่ถ้าในมหาลัย 2 สาขา สาขานึงก็เฉลี่ยวันละสองพันกว่าๆ
นี่คือเฉลี่ยทั้งเทอมแล้วนะ

เทอมนึง คนจะเช่ามากๆ ช่วงเปิดเทอม ไปเพลาๆ ช่วงสอบ
แล้วมาเช่ากันลืมตายตอนสอบเสร็จ
แล้วก็เข้าสู่สภาวะปกติ
แล้วก็เช่าหนาแน่นช่วงวันก่อนวันหยุด
แล้วก็ไปซาๆ ตอนสอบปลายภาค
แล้วก็เงียบ..

เคยได้มากสุดวันละหกพันมาแล้ว (สาขาเดียวนะ)

[iannnnn]

ตูสนิทกะร้านเช่าหนังสือทุกย่านที่ไปอาศัยอยู่มาตลอดตั้งกะเรียนยันเป็นทหารเลย
ทุกวันนี้เลิกเช่าแล้วเพราะแถวบ้านไม่มี แต่ร้านที่เคยสนิทกันที่ ม.รังสิตก็ย้ายมาเปิดที่เกษตร
วันก่อนเขายังเมลมาเลยว่าย้ายมาแล้วนะ มาเยี่ยมกันมั่ง