โชว์สวน

[Degreelanna]

ไอ้ที่เตียนๆ นั่น ผมถางหญ้าครับ อย่างที่บอกเลิกทำแล้ว
มันเปลือง! ตอนนี้พ่นยาปีละครั้ง หมดไม่เกิน 2,000

ส่วนผึ้งนี่ มีมาทำรังทุกปี ผมตีผึ้งเองด้วยนะ นี่ไง

ได้น้ำผึ้งไว้กินปีหลายขวด

[Layiji]

เหยดดดดด น้ำผึ้งๆ  

ชอบดูรายการนี้มากครับ แชร์ๆ

[แอ้]

โอย เจ๋ง จริงจังมาก
นี่ถ้าบ้านใกล้ๆ กันจะให้ยืมควาย แทะหญ้าเกลี้ยงอย่าบอกใคร อินทรีย์สุด 

[Degreelanna]

เพิ่งเคยรู้อะไรแบบนี้เลยครับ ปกติจะแข่งกันสุดโต่งทั้งสองแนวทาง อันนี้เอาแบบทางสายกลาง

ตามนั้นเลยครับพี่แอน ไอ้แบบอินทรีย์จ๋า นี่ผมไม่ไหวแล้ว ..เหนื่อยเกิ้น
แต่แบบเคมีหรือเกษตรเชิงพาณิชย์เต็มรูปแบบก็ไม่เอานะ

[Degreelanna]

บ่ายวันพุธเงียบๆ จริงก็พิมพ์เสร็จเมื่อคืนล่ะ
ต่อเลยละกัน จะได้เอาสวน(ตอนนี้)มาโชว์ซะที
(ทั้งหมดที่เขียนไปนั่นเกริ่นเข้าเรื่องหรอกนะ)

ตอนที่ 5 เรื่องมันเศร้า

ช่วงนั้นเป็นช่วงเวลาที่ดี ของชีวิตครับ
มีความสุขกับการทำสวน การงานก็ดีขึ้นมีโอกาสได้เรียนรู้งานใหม่ๆ
ได้ที่ดินติดกันเพิ่มอีก 2 ไร่เศษ ซื้อจากชาวบ้านที่ไม่ยอมขายให้นายทุน(เขียนไว้ตอนที่ 2)
จริงแล้วขอซื้อเขาตั้งแต่ปี 47 แล้วหล่ะครับ แต่เขาก็ยังไม่ยอมขาย
ดีลเพิ่งจบเอาปี 53 ประมาณนั้นหล่ะ

จู่ๆ ก็เกิดเรื่อง (ในความโชคดีมีความโชคร้ายครับ)  
จำได้ว่าตอนนั้น เค้าให้ตามเลขาธิการอาเซียน กับรัฐมนตรีไปประชุมที่ต่างประเทศ
ขอโม้นอกเรื่องหน่อยนะ  
เป็นประชุมคณะมนตรีความมั่นคงด้านเศรษฐกิจอาเซียน+6 (ประเทศมหาอำนาจ)
ไม่ได้ทำไรหรอกนะ ไปฟังเขาเถียงกันเฉยๆ
คอยให้ข้อมูลในส่วนที่รับผิดชอบบ้าง ส่วนใหญ่ก็เรื่องสินค้าเกษตรนี่หล่ะ
แบบไทยจะขอส่งนั่นไป ยูลดภาษีหน่อยได้ไหม
ต่างด้าวก็บอกได้! แต่ไอจะส่งไอ้นี่มาขายยู ยูก็ต้องหยวนๆนะเฟ้ย อะไรประมาณนี้
มันเป็นการเจรจาระดับรัฐมนตรีเพื่อขยายเขตการค้าเสรี Free Trade Area (FTA)
ไอ้เราก็นั่งฟัง แล้วก็มโนไปเองว่า นี่เขาเถียงกันเรื่องของตรูนี่ว่า ตรูทำสวนอยู่

พอกลับถึงสุวรรณภูมิ แม่โทรมาบอกไฟใหม้สวน...


 

หน้าแล้งชาวบ้านชอบจุดเผาเศษวัชพืชกัน
ไฟลามเข้ามาจากที่นาข้างๆ
ไปติดกับหญ้าแห้งๆ ที่ถางทิ้งไว้นั่นปะไร
แต่ก็ไม่ทั้งหมดหรอกนะ เสียหายประมาณ 30%ได้
ตั้งแต่นั้นมาเลยเลิกตัด เลิกดายหญ้าแต่พ่นยาในหน้าฝน 1 ครั้ง
พอหมดฝนหญ้าก็เน่าเป็นปุ๋ยไปเลยไง
ห้างนาที่ทำไว้(ตอนที่ 3) ก็เสียหายไปด้วย
ฮือ ฮือ   ต่อไปตูจะมาอยู่เฝ้าสวนละ  

จบต๊อน

[แอ้]

โอ๊ย เกรียมเลย 

[iannnnn]

โอ๊ย

สวนยังสวยเตียน น่าเดินเล่นมากครับ ส่วนผึ้งนี่ไม่ถูกกับผมเอามากๆ แต่ถ้าหาก

สวนใดมีผึ้งมาทำรังได้ นั่นแสดงว่าค่อนข้างปลอดสารเคมีครับ น้ำผึ้งที่ได้ก็จะ

ดีมากด้วย   

ผมกับผึ้งนี่ยังโอเค แต่ที่กลัวคืองูครับ
เอ้า เอาจริงๆ งูไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่ กลัวตะขาบ

[ณต]

เพิ่งเห็นจู๋นี้ กรี๊ดดดดดด มาก 
นับถือคนที่ทำได้อ่ะ

คือส่วนตัวก็ชอบสวนอะไรแบบนี้นะครับ
ญาติหลายคนพอเกษียณก็ไปอยู่ไร่แบบนี้
แต่กลัวงูฉกกระปู๋ในโถส้วมที่สุด

[ดาเฉยๆ]

เกลียดพวกเผาหญ้าเผาอ้อยเผาตอซังข้าวที่สุด

อยู่ในเมืองที่ปลูกอ้อยกับข้าวเป็นพืชเศรษฐกิจ
พอถึงฤดูหนาวนี่หิมะมาแล้ว ตกทั่วทุกแห่งหนตำบล
เผาอ้อยมั่ง เผาตอซังข้าวมั่ง หิมะดำโปรยปราย

ไม่เห็นมีใครมาวัดคุณภาพอากาศมั่งเลย นี่ดูแค่จากความดำของขี้มูกก็วัดได้แล้วว่าแม่งไม่ธรรมดา 

ไฟลามมาไหม้สวนอย่างงี้เรียกร้องค่าเสียหายได้มั้ยคะ

[Degreelanna]

ว้าวว้าวว้าว ป๋าณตเข้ามาอ่านจู๋สวนของผมด้วย
ดีใจจัง แลกกันเน๊อะ ไว้ว่างๆ ป๋าเขียนจู๋ไวน์ต่อมั่ง   ผมรออยู่

ส่วนค่าเสียหายนี่ไม่ได้สักแดงครับ
ไม่รู้ว่าใครมือบอนเผาหญ้าข้างทาง มันลามผ่านนาเข้าสวนผมอีกที
แต่ผมเข้าใจชาวนาชาวไร่นะ เพราะโตมากับสิ่งนี้ มันจำเป็นต้องเผาจริงๆ
เศษพืช เศษฟาง วัชพืชแห้งๆ หลังการเก็บเกี่ยวนี่มันเยอะมากๆ
ชาวบ้านไม่มีปัญญาเอาไปทำปุ๋ยหมักแบบในทีวีหรอก
มันต้องใช้เครื่องไม้เครื่องมือเข้าช่วยด้วย และทุนสูงมาก
แล้วถ้ายิ่งไม่เผา ปล่อยให้มันสะสมทับถมกันเรื่อยๆ
และเผลอเกิดเหตุติดไฟขึ้นมามันจะเป็นมหาอัคคีเลยหล่ะ

สังเกตุป่าทางเหนือตอนหน้าแล้งสิครับ ไฟใหม้ทุกปี
...คือมันต้องใหม้นะ แต่พอหน้าฝน ฝนมาเดี๋ยวเดียวมันก็เขียว
ส่วนหนึ่งคือไม้พวกนั้นทนไฟได้
อีกส่วนคือไฟมันค่อยๆ ลามเลียใหม้แค่หญ้าแห้งๆ ข้างใต้
แต่ถ้าปล่อยมันทับถมล่ะก็ ใหม้ที ป่าจะเสียหายหนักที่นี้คืนยาก
เรื่องนี้ชาวป่าชาวไร่ชาวดอยกะเหรี่ยงเข้าใจดี แต่เขาอธิบายไม่เป็น
พอคนเมืองได้รับผลกระทบจากหมอกควันไฟ เขาก็ค้านคนเมืองไม่ได้
จริงๆ ถ้าชาวบ้านเข้าใจ เขาควรเปลี่ยนกันเผาไม่ใช่โหมกันเผา
ให้ควันมันเยอะจนคนพื้นราบทนไม่ไหว รัฐก็ออกกฎห้ามเผา
รัฐก็ไม่เข้าใจเช่นกัน เพราะไม่ใช่คนทำไร่ทำสวนน่ะ

อ้อ! อย่าเอาไฟป่าบ้านเราไปเทียบกับไฟป่าในเมืองนอกน่ะครับ
แบบข่าวที่ใหม้ในอเมริกา แคนนาดา ออสเตรเลีย
นั่นเป็นไฟระดับเรือนยอด และส่วนใหญ่เป็นไม้สนซึ่งมีน้ำมันในตัว
ใหม้ทีหนึ่งอันนี้เสียหายหนัก และใช้เวลายาวนานกว่าจะดับได้

ไว้พรุ่งนี้มาต่อเรื่องเริ่มทำบ้านสวนกันเน๊อะ

[ดาเฉยๆ]

อัดก้อนขายไม่คุ้มเหรอคะ น่าจะมีคนรับเก็บฟางแห้งอัดก้อนไปขายงี้เนอะ

เข้าใจเรื่องไฟป่านะ แต่ไม่ไหวกับการเผาฟางเผาอ้อยเลย

[iannnnn]

ผมก็เพิ่งว่าจะเผาเหมือนกันครับ
เป็นต้นพุทราแห้ง (ขนาดยืนต้นแล้วนะ) ที่รถไถไถโค่นมากองยักษ์ๆ
รวมกันกลางไร่ ห่างเขตข้างละประมาณ 50 เมตรได้
ทีแรกก็ว่าจะจุดให้มันหายๆ ไปนะ คือลืมนึกถึงกฎหมายอะไรๆ ทั้งหมดเลย)

แล้วก็เพิ่งมานึกได้ว่าเออ ที่จริงเขารณรงค์ห้ามเผากันอยู่นี่นา
ตอนนี้เลยช่างมันรับ กองไว้งั้นแหละ

[Degreelanna]

สำหรับชาวบ้านเรื่องฟางอัดก้อนนี่ลืมไปได้เลยครับ   ไม่มีเครื่องมือ
อาจมีพ่อค้ามาซื้อหรือขอไปฟรีๆ มั่ง สำหรับไปอัดอย่างว่า
แต่มันก็ยังมีเหลือบานเบอะ
เอาไปทำปุ๋ยหมักนี่ แค่ 2 คันรถก็พลิกไม่ไหวแล้วนะครับ
ผมเคยทำปุ๋ยหมักกองใหญ่มากและต้องพลิกเมื่อกองปุ๋ยเกิดความร้อน
ไม่งั้นจะเกิดก๊าซมีเทนสะสม พลิกทีต้องใช้แทรกเตอร์ครับ

ส่วนของพี่แอนถ้าไม่อยู่กลางชุมชนอันนี้เผาได้นิครับ
เรื่องห้ามเผานี่เขามีเป็นช่วงเช่น กพ.-เม.ย. ประมาณนี้หล่ะ

[แอ้]

พ่อเราซื้อฟางอัดก้อนมาตั้งแต่ก้อนละ ๒๕ บาท จนทุกวันนี้จะ ๔๐ แล้ว
เอาไว้ให้สมุนกินในหน้าแล้ง จริงๆ ฟางนี่ถ้าสามารถส่งไปที่ที่เค้าต้องการได้นี่ อีกธุรกิจนึงเลยนะ น่าทำมากอะ
ทุกวันนี้พ่อเราลำบ๊ากลำบาก หาซื้อยากมาก บ้านเราห่างไกล

อ่านแล้วสนุกมาก จริงจังสุดอะ เยี่ยมเลย


เรื่องเผาๆ
จานดา ที่บอกว่าเผากันนี่หมายถึงที่อะเบอร์ดีนเนี่ยนะ?
เราคิดว่าเมืองเจริญๆ เขามีวิธีดีๆ กันแล้ว ยังเผาเหมือนกันเหรอ

คือเราเองเนี่ยเฉยๆ นะ กลิ่นฟางไหม้ ถ้ามากับลมหนาวๆ หน่อยเราว่าโรแมนติกดี (เยอะไปก็ไม่ไหว)
แต่มารดากับน้องตูเนี่ย แพ้ควันหนักมาก แบบมากสุดๆ
หลังเสร็จนาเขาเผาฟาง เผาดินกัน โอ้ย บ้านฉัน อยู่แทบไม่ถูกเลย คือนิดหน่อยเขาก็หายใจไม่ออกแล้วอะ
ก็อยากให้มีวิธีดีๆ ที่จะไม่ต้องเผานะ
อีกมุมจากครอบครัวภูมิแพ้ 

[Degreelanna]

โอ๊ย... ภูมิแพ้เหมือนกันเลย
ผมนี่ยิ่งหนัก เป็นวิตกจริตร่วมด้วย
ขนาดอยู่ในรถแล้วเห็นฝุ่นเห็นควันข้างนอก
ก็เริ่มหายใจไม่ออกละ  

..เดี๋ยวหาวัวมาเลี้ยงแล้วเก็บฟางมาอัดมั่ง
หมูก็อยากเลี้ยง ปลูกกล้วยไว้ว่าจะเอาหยวกกล้วยให้กินผสมอาหาร
อยากทำไปหม้ด แต่ทำไม่ได้