เล่นต่อกลอนแปดกัน

เริ่มโพสต์โดย jingjo, 22 มี.ค. 2005, 01:18 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

คุณชาย ( 737 )

 :30: โจรจิ๊กใจ ชื่อเท่ดีครับ
สู่ความโดดเดี่ยว อันไกลโพ้น

บัวริมบึง

เหตุใดเล่ากระจู๋เจ้าจึงเหงาเงียบ

เปรยปานเปรียบชายร้างห่างเขนย

เพียงทิวาราตรีผ่านไม่นานเลย

แสร้งไม่เคยรู้จักกันฉันและเธอ


กระจู๋เจ้าเคยร้อนเร่ากว่านี้มาก

สัมผัสยากก็ไม่ร้างหนทางเสมอ

ฤากวีนักกลอนนอนละเมอ

ไยไม่เพ้อถ้อยร้อยกรองเช่นก่อนมา?

ชชช

ด้วยฟ้าเงียบ ดาวสงบ เดือนหลบลับ
รอยระยับ ระยิบมืด มนหนักหนา
ให้เศร้าสร้อย เหงาเงียบ เปลี่ยววิญญา
ไร้ชีวา ชีวีสุน ทรีกาล

ด้วยจิตหม่น หมองเศร้า ที่เหลาเหย่
ให้ว้าเหว่ เททุกข์ดั่ง กองข้าวสาร
ยากเอ่ยเอื้อน สุนทร วจีจาร
ให้รำคาญ จิตพ้อ พนอเพนา

หากให้เอื้อน ให้เอ่ย เฉลยจิต
คงเพราะพิษ รักแน่ เพราะรักเขา
พิษรักแทรก ทรวงใน จิตใจเรา
ให้จิตเศร้า ยากแต่ง กลอนวจี
ด้วยความชำนาญชาญ ขอให้ท่านอ่ะโชคดีอ่ะมีชัย

บัวริมบึง

      แท้ความรักความเศร้าเนาในจิต

จึงไม่คิดร้อยลำนำจำใจหนี

หลงรักเขาเขาไม่รักดั่งพาที

จงยินดีพลิกวิกฤตคิดทบทวน

       อารมณ์เศร้าเหงาซึ้งคิดถึงหนัก

อีกความรักอาลัยใจไห้หวน

มองให้เห็นวัตถุดิบคิดใคร่ครวญ

เหล่านี้ล้วนชวนให้ชมอารมณ์กวี

        ร้อยอารมณ์สร้างสำเนียงเสียงภาษา

ร้อยวาจาเรียงถ้อยคมสมศักดิ์ศรี

เงื้อแล้วยิงด้วยอักษราท่านพาที

ด้วยวจีนักกลอนอย่าอ่อนใจ!

       

iannnnn

ถ้าคุณเหงาเราเป็นเพื่อนได้เหมือนหมา
เรียกติ๋งติ๋งก็วิ่งมาทำหน้าใส
คุณลองโยนเศษก้างขว้างไกลไกล
จะวิ่งไปไล่เก็บและนอนแทะโชว์

บัวริมบึง

 :30:

ต่อไม่ทัน ขอขำก่อนค่ะ

ชชช

แทะเข้าไป แทะเข้าไป ให้ฟันหัก
ร่วงกราวหนัก เลือดกลบ ปากกลวงโบ๋
แทะคนเดียว ไม่แบ่ง ก้างแท่งโต
น่าโมโห  กินคนเดียว ขี้แตกสบาย :24:
ด้วยความชำนาญชาญ ขอให้ท่านอ่ะโชคดีอ่ะมีชัย

แอ้

โถคิดได้ช่างใจดำซ้ำเติมหมา
แทะรอยร่างก้างปลามาแช่งได้
ไว้หากหาปลากระป๋องกล่องหลากลาย
ค่อยมาอวดหมาทั้งหลายให้เปิดเอง  :49:

iannnnn

โฮ่งโฮ่งโฮ่งโฮ่งโฮ่งโฮ่งโฮ่งโฮ่ง
โฮ่งโฮ่งโฮ่งโฮ่งโฮ่งโฮ่งโฮ่งเอ๋ง!
เสียงของโฮ่งโล้งเล้งมาน่าหวั่นเกรง
เดี๋ยวก็เอ๋งเดี๋ยวก็โฮ่ง หมางงเว้ย :30:

แอ้

แอบสะดุ้งเล็กน้อยร้อยกรองหมา
จะใช้คำพรรณาไงล่ะเหวย
มีแต่โฮ่งแล้วลงเอ๋งเง็งจังเลย
ใครกันเอ่ยเหยียบหางหมาพางวยงง

กวางจ้ะ

เอ๋งเอ๋งเอ๋ง เอ๋งเอ๋ง เอ๋งเอ๋งเอ๋ง     ซวยละเอ็ง ใครเหยียบตู ร้องเสียงหลง
ร้องเอ๋งไป แทะก้างไป ใจพะวง   เหยียบข้าลง ไม่กลัวฉัน กัดหรือไง?

(แฮร่~*)

บัวริมบึง

        ในบางคราเวลาผ่านให้ไห้หวน

ในบางครวญใจเจ้าเอ๋ยให้หวนไห้

ในบางขณะใจเจ้ากรรมก็ช้ำใน

ในบางนัยหยาดน้ำใสก็ทิ้งรอย

           แค่เพียงคิดใจก็ซึ้งคิดถึงนัก

แค่คำรักของคนลวงใจร่วงผล็อย

แค่ย้อนคิดใจก็แค้นกรีดแสนรอย

แค่ยังคอยแค่ยังซึ้ง...คิดถึงเธอ

แอ้

อื่นใดที่กรายมาในหล้าโลก
ทุกข์โศกยังคำนึงถึงเสมอ
ฝนคะนองมองน้ำฟ้าเป็นหน้าเธอ
ยามละเมอเธอในฝันนั้นทุกคืน
แต่ยามเช้าล่วงมาทุกคราครั้ง
มีกำลังตั้งใจร่างกายตื่น
มีสองขายังเข้มแข็งมีแรงยืน
อย่ามัวฝืนกลืนน้ำตา~เดินหน้าไป


iannnnn


ooooo

อ้างคำพูดจาก: แอ้ เมื่อ 22 ก.ค. 2008, 23:30 น.
อื่นใดที่กรายมาในหล้าโลก
ทุกข์โศกยังคำนึงถึงเสมอ
ฝนคะนองมองน้ำฟ้าเป็นหน้าเธอ
ยามละเมอเธอในฝันนั้นทุกคืน
แต่ยามเช้าล่วงมาทุกคราครั้ง
มีกำลังตั้งใจร่างกายตื่น
มีสองขายังเข้มแข็งมีแรงยืน
อย่ามัวฝืนกลืนน้ำตา~เดินหน้าไป

ผาเบื้องหน้าฟ้าเบื้องหลังลมพัดหวิว
ร่างละลิ่วลอยละล่องลงพงไพร
นำพาร่างชายชอกช้ำระกำใจ
ลงสู่ในห้วงนรกหมกโลกันตร์

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines