เล่นต่อกลอนแปดกัน

[icez]

ดวงเดือนดาว ดาวเดือน เดือนดาวดับ
ร่วงโรยลับ ลับล่วง ดวงจันทร์หนี
พงพฤกษา พาพี่ พะวงที
กลางป่านี้ ไม่มีเจ้า เฝ้าคอยควง

(เหมือนจะต่อได้อีก)

[iannnnn]

ถ้าจะต่อกลอนกัน ก็อย่าลืมสัมผัสระหว่างบทสิครับ

ป๋าเสี้ยมสอนวิชาในแตกแฟลช
จนเปิดแข่งเดอะแมทช์หลากสีสัน
อรรถรสอนิเมครีเอตกัน
มาประชันแข่งกันกันมากมาย

ยักษ์ยักษ์แอนแสนอู้ตูแข่งด้วย
เร่งเร่งทำเดี๋ยวซวยนะจะฉิบหาย
ยืดเวลามาแล้วแล้วยังงาย
มาปั่นปั่นอยู่ด๊ายยยยย ตายแน่ตู

[蓝月 (lán yuè)]

หรั่งนานาอัลฟ่าต่างเร่งส่ง
ปั่นกันตรงแถมลงงานสวยเริดหรู
ของลุงกัมไอ้สามเทียบขั้นครู
ส่วนยักษ์อู้มัวแต่ปันไม่ทันการณ์

[icez]

หรั่งนานาอัลฟ่าต่างเร่งส่ง
ปั่นกันตรงแถมลงงานสวยเริดหรู
ของลุงกัมไอ้สามเทียบขั้นครู
ส่วนยักษ์อู้มัวแต่ปันไม่ทันการณ์

ดูแตกแฟลชแตกโชว์โอ้เทพหลาย
เมื่อไหร่ตูจะทำได้อย่างหวานหวาน
หัดเล่นแฟลชโฟโต้ชอปอีกแสนนาน
ยังไม่ได้หนึ่งในล้านของพวกมัน

[n๊ooก~*]

หนูไม่รู้หนูไม่เกี่ยวหนูไม่สน   
ไม่ได้ลงไม่ได้แข่งไม่ได้ขัน
ได้แต่นั่งอิจฉาไปวันวัน
อนิจจังไม่หัดทำคงจะเป็น


เย่ เย่ 

[icez]

หนูไม่รู้หนูไม่เกี่ยวหนูไม่สน   
ไม่ได้ลงไม่ได้แข่งไม่ได้ขัน
ได้แต่นั่งอิจฉาไปวันวัน
อนิจจังไม่หัดทำคงจะเป็น


เย่ เย่ 

*** เอาของที่เล่นมาแก้ใหม่ แบบที่ตัวเองอยากได้

อะโดบี้พรีเมียร์ไว้ตัดต่อ
โอ้ละหนอเอซีดีดีเห็นเห็น
โปรแกรมเถื่อนสารพันที่จำเป็น
แต่ไม่เห็นซีดีคีย์โปรแกรมเธอ

[จั๊วจ่ะ :)]

ฉันมีไดอารี่เก่าๆ
มันกอบเกี่ยวความเหงาของคืนวันก่อนๆ
ในโมงยามที่ปวดปร่า..ตัวอักษรยังบอกเล่าราวบทละคอน
ดั่งการเดินทางของฝันสีอ่อน..ที่คืนย้อนเวลาของวันวาน

ในวันนั้น..ที่ฟ้าพราวความรู้สึก
หยดรอยหมึก...ว่ากล่าวเรื่องราวที่พ้นผ่าน
กลางแนวของป่าแห่งฝัน..ที่ละอองฝันเริ่มผลิบาน
หนึ่งหน้านิทาน.....ที่วันนั้นฝันโปรยปัน

กาลครั้งหนึ่ง..ฟ้าครึ้มเมฆหม่น
สองชีวิตผู้หว่านปนบนทางสายฝัน
จับมือกัน....ก้าวเดินตามลายแทงแสงตะวัน
สุดท้าย..เป็นฉัน..ถูกทิ้งนอนกลางผืนดิน

กลางป่า...โดดเดี่ยวไร้ผู้คน
ร้าวล้าหัวใจปร่าปน...จนเกือบสิ้น
เหลือเพียงฉันคนเดียว..ปีกไม่แข็งพอจะบิน
ร่วงหล่นริมผาหิน...มลายสิ้นซึ่งผู้คว้าฝัน

หยิบไดอารี่เล่มเก่าวางใต้หมอน
วางมือแล้ว....กับบทตอนของผู้เคยกล้าหาญ
ที่คงอยู่ ณ ตอนนี้ คงมีแต่ลมหายใจที่เป็นพยาน
...ว่าหนึ่งคน...ที่ไร้ฝันยังไม่ตาย..

-----
แต่งไปแต่งมา ไหงเป็นงี้ 

[ลุนหน่อน]

.....ไม่รู้แต่ง   ยังไง  คิดไม่ออก
หาคนบอก ไม่ได้  อายนักหนา
คิดไม่ออก  บอกไม่ได้  อายประชา
จึงเดินไป เดินมา  หาข้อมูล
.....

[Nochoice1]

ข้อมูลไซร้มากมายในโลกหล้า
ข้อมูลบ้า ข้อมูลดิบ ข้อมูลผี
เลือกข้อมูลต้องเลือกกันดี ๆ
ไม่งั้นอาจถึงที่ตายเพราะข้อมูล

[iannnnn]

ขุดจู๋นี้มาใหม่ไว้ให้ปั่น
จู๋สร้างสรรค์แต่เจ๊งบ๊งลงเหลือศูนย์
โดนสึนามิถล่มจมปฏิกูล
ตูเลยลบข้อมูลที่พินาศพัง

เสร็จแล้วมาเริ่มกันอีก เปิด League ใหม่
เพื่อต่อมภาษาไทยได้แข็งปั๋ง
จู๋ดีดีเหมือนเพลงดีอยากให้ดัง
เพลงพังพังฟังแล้วเปลืองเรโช

[เดอะบุ๋ม]

ขอขอบคุณพี่แอนที่ช่วยขุด
ไม่ให้จู๋มุดไปไร้อักษร
มาเถอะเรามามะคนตางอน
มาช่วยกันแต่งกลอนผ่อนอุรา

...

[iannnnn]

ไหงไม่สัมผัสระหว่างบทล่ะยะนังบุ๋ม

[ยุนเอ]

ระยะสัมผัสประหวัดหงาย
นอนสบายขยายขยับขยุม
ต่อกลอนแปดกลอนเป็ดเจ็ดชุกชุม
แล้วมาสุมหัวกันปั่นปั่นไป

[•หมูหมู•™]

คนที่ไม่สัมผัสระหว่างบทต้องมาแก้มั้ย 

[เดอะบุ๋ม]

ไหงไม่สัมผัสระหว่างบทล่ะยะนังบุ๋ม

  มั่ว

เดี๋ยวมาแก้ตัวใหม่ค่ะ 


เอาหลักการมาแปะให้ดูตัวอย่างที่ถูกต้องกัน จะได้ไม่มั่ว 

หลักการแต่งกลอนแปดสุภาพ 


กลอนแปดสุภาพ ตัวอย่าง

กลอนสุภาพแปดคำประจำบ่อน.............อ่านทุกตอนสามวรรคประจักษ์แถลง
ตอนต้นสามตอนสองสองแสดง..............ตอนสามแจ้งสามคำครบจำนวน
มีกำหนดบทระยะกะสัมผัส....................ให้ฟาดฟัดชัดความตามกระสวน
วางจังหวะกะทำนองต้องกระบวน..........จึงจะชวนฟังเสนาะเพราะจับใจ ฯ

ฉันทลักษณ์
๑. ในวรรคหนึ่ง ๆ มีอยู่ ๘ คำ จะใช้คำเกินกว่ากำหนดได้บ้าง แต่ต้องเป็นคำที่ประกอบด้วยเสียงสั้น
๒. การส่งสัมผัส คำที่ ๘ ของวรรคแรก สัมผัสกับคำที่ ๓ หรือคำที่ ๕ ของวรรคที่สอง คำที่ ๘ ของวรรคที่ ๒ สัมผัสกับคำที่ ๘ ของวรรคที่ ๓
คำที่ ๘ ของวรรคที่ ๓ สัมผัสกับคำที่ ๓ หรือที่ ๕ ของวรรคที่ ๔ และคำสุดท้ายของวรรคที่ ๔ ส่งสัมผัสไปยังคำสุดท้ายของวรรคที่ ๒ ของบทต่อไป
๓. วรรคสดับ หรือวรรคแรก คำสุดท้ายใช้คำเต้น คือ เว้นคำสามัญใช้ได้หมด แต่ถ้าจำเป็นจะใช้เป็นเสียงสามัญก็อนุญาตให้ใช้ได้บ้าง แต่อย่าบ่อยนัก
พยายามหลีกเลี่ยง
๔. วรรครับ หรือวรรคสอง คำสุดท้ายนิยมใช้เสียงจัตวา ส่วน เอก โท ตรี ได้บ้าง ห้ามเด็ดขาดคือ เสียงสามัญ
๕. วรรครอง หรือวรรคสาม คำสุดท้ายนิยมใช้เสียงสามัญ ห้ามใช้เสียงจัตวา หรือคำที่มีรูปวรรณยุกต์
๖. วรรคส่งหรือวรรคสี่ คำสุดท้ายนิยมใช้เสียงสามัญ ห้ามใช้คำตายและคำที่มีรูปวรรณยุกต์
๗. คำที่ ๓ ของวรรครองและวรรคส่ง ใช้ได้ทุกเสียง
๘. นิยมสัมผัสในระหว่างคำที่ ๕-๖-๗ ของทุก ๆ วรรค
๙. นิยมสัมผัสชิดในระหว่างคำที่ ๓-๔ ของวรรคสดับและวรรครอง
๑๐. อย่าให้มีสัมผัสเลือน, สัมผัสซ้ำ, สัมผัสเกิน, สัมผัสแย่ง, สัมผัสเผลอ, และสัมผัสเพี้ยน
-------------------------------------
อุเทน ปัญญาปริทัตต์, พุทธประวัติ ภาคหลากบทกวี, หน้า ๒๕๖-๒๕๗

ขอขอบคุณ _http://board.dserver.org/b/bandokbua3/00000098.html

มะ! ลุยเลยทีนี้