ผู้หญิงกับผู้ชาย (แตกหน่อ)

[แผดพัน]

 
กระจู๋นี้อ่านมันจริง ๆ
อยู่ออฟฟิศไม่สะดวก สงสัยกลับไปอ่านที่บ้านทะลุหน้า 40 แล้วมั้ง 

[เดอะบุ๋ม]

ร้อนแรง 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

เรื่องประจำเดือนนี่เข้าใจ โดนกับตัวเองอย่างแรง
ที่ว่าเข้าใจนี่เข้าใจได้เลย เพราะแฟนจะมีอาการทุกรอบ จะอารมณ์เสียและการใช้เหตุผลถดถอย
ร่วมกับปวดท้องเวลามีประจำเดือน

ส่วนที่มีประโยชน์คือ เดือนไหนอารมณ์เสียมาก ก็จะให้กินยาแก้ปวดกันไว้ก่อนเลย เพราะเดือนนั้นจะปวดเยอะ
ถ้าเดือนไหนปวดมากๆ ก็ต้องหาน้ำร้อนกับยาเตรียมไว้เลย  

ผุ้ชายน่ะโชคดีแล้วล่ะที่ไม่มีมดลูก

[เดอะบุ๋ม]

เรื่องประจำเดือนนี่เข้าใจ โดนกับตัวเองอย่างแรง
ที่ว่าเข้าใจนี่เข้าใจได้เลย เพราะแฟนจะมีอาการทุกรอบ จะอารมณ์เสียและการใช้เหตุผลถดถอย
ร่วมกับปวดท้องเวลามีประจำเดือน

ส่วนที่มีประโยชน์คือ เดือนไหนอารมณ์เสียมาก ก็จะให้กินยาแก้ปวดกันไว้ก่อนเลย เพราะเดือนนั้นจะปวดเยอะ
ถ้าเดือนไหนปวดมากๆ ก็ต้องหาน้ำร้อนกับยาเตรียมไว้เลย  

ผุ้ชายน่ะโชคดีแล้วล่ะที่ไม่มีมดลูก

บุ๋มก็เป็น ค่ะ ปวดท้องเมนส์  และอารมณ์เสียง่าย (ที่เถียงแบบหลับหุหลับตาในยุบสภาฯนั่น ไม่อยากจะโทษเมนส์นะ แต่วันนั้นเมนส์มา  )

อยากได้แฟนแบบหมอแมวจังค่ะ 

(กุลสตรีไทยมากๆ  )

[ส้ ม ♥]

งานของตู จะตัดสินคนจากภายนอกเป็นส่วนใหญ่ เพราะไม่มีเวลาทำความรู้จักให้ลึกซึ้ง

ซึ่งตูเอง โดนบ่อยครั้ง เรื่องภายนอกดูเด็ก (แต่งยังไง ตูก็คงอัพขึ้น 30 ไม่ได้หรอก) เคยโดนลูกค้าติ ว่า ไม่ทาลิปหน่อยเหรอส้ม ( มันจี๊ดมาก)

ไอ้ทาก็ทาแหละ สงสัยอ่อนกว่ามาตรฐานพี่แก งานอย่างตูใส่ผ้าใบแล้วไม่สุภาพนะ ถึงแม้ต้องไปปีนบันไดลิงหน้าโครงการก็เหอะ

ดูหน้าโครงการเสร็จ ต้องเข้าพบคณะ GM จะวิ่งไปเปลี่ยนก็ไม่ทันหรอก บอกได้คำเดียวต้องสวย ดูดีตลอด แม้จะอยู่หน้างาน

เพราะไม่เคยดีลงานจากเจ้าของโครงการที่อายุต่ำกว่า 30 เลยซักคน

ถึงจะพยายามแต่งสูท หรือแต่งอะไรให้ดูดี ภูมิฐาน สง่างาม แต่สำหรับหน้าตาอย่างตู ที่ออกแนวแรดมากกว่า

มันก็ยังเป็นเส้นบางๆ ระหว่างขายตัวกับขายงาน ที่ลูกค้ามองมาจริงๆ

ถามว่าแต่งหน้าจัดรึไง ไม่เลย กรีดตา ทาปาก ปัดแก้ม จบ (อย่างที่โบว์ แอน มาบ้านตู ตูแต่งแค่นั้นแหละ)

เรื่ิองแต่งตัว ขายาว ส้นสูง ส้นเข็ม ใส่สูท ไม่มีให้เห็นแม้แต่ร่องนม 


พูดตามตรง ตนอย่าแอน อย่างอิคคิว หรือผู้ชายในฟอนต์เนี่ย ถือเป็นส่วนน้อยของผู้ชายที่ตูเจอ

เอาเป็นว่าตูไม่เคยเจอเลยดีกว่า อย่างไรซะต้องแต่งตัว จะบอกว่านี่คือตัวกู ไม่ได้เด็ดขาด


อย่างเช่น คนทำผมปั่นเดท (อันนี้ยกตัวอย่างเหตุการณ์จริงๆ) พี่แกทำเว็บ โปรด้วย

แต่ลูกค้าไม่เลือก ตูเลยถามว่า ไมไม่เลือกทำวะ งานพี่เค้าดีนี่นา

ลูกค้าส้มพูดว่า ... ไม่เห็นรึไง ไอ้ความตัวกูเป็นตัวกู นึกจะใส่ขาสั้น ผ้าใบ มาแก้งานนี่แหละ

ถ้าวันนึงมันเกิดบอกว่า กูไม่อยากทำขึ้นมาแล้วล่ะ กิจการพีไม่เจ๊งเรอะ (ซึ่งก็มีให้เห็นกันทั่วไป)

ตูเลยพูดไม่ออก เพราะตูไม่สามารถจะไปวัดความติส หรือความงี่เง่าของลูกค้าได้ มันบอกว่าติสมาก ความอดทนต่อคนอื่นก็ต่ำไปตามกัน

เนื่องจากไม่ได้ทำงานตามออฟฟิศ ที่ต้องบู๊กับผู้คนเยอะๆนั่นเอง

(ไม่ได้เจตนาพาดพิงถึงใคร แต่แค่เฉพาะ ณ จุดที่เจอเท่านั้น)


งานตู จริงๆแล้วต้องแต่งตัวเก่ง แต่งตัวจัด เพราะต้องให้ดูเป็นคนทันสมัย

แต่... คุยกับผู้ใหญ่เสียมากกว่า เลยแต่งได้แค่สูท  กระโปรงนี่เลิกพูดได้เลย เพราะถ้าใส่มันจะแสดงถึงความไม่ทัดเทียม

เช่น ไปดูหน้างานที่สร้างไม่เสร็จ ดงป่ามั่ง ขึ้นที่สูงมั่ง ใส่กระโปรงไปก็จบเห่  และจะถูกมองว่าอีนี่ จะมาดูอะไรได้ 

[ณต]

เห็นด้วยกับส้มครับ

เรื่องพวกนี้ คนไม่เคยต้องติดต่องานกับผู้หลักผู้ใหญ่
คงเข้าใจได้ลำบาก 

[psyfer]

ตามส้มว่าครับ 

+ให้ด้วย 

[ยัง มี พุง]

Agree with J'Som ja

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

มันก็เป็ฯเรื่องการแต่งกายให้เข้ากับกาละเทศะแบบนึงเหมือนกัน เพราะว่าตรงนี้เราต้องแต่งกายเพื่อตามผู้ใหญ่
ของผมเป็นหมออายุน้อย(เมื่อเทียบกับหมอคนอื่นในรพ.) ดังนั้นการแต่งตัวก็ต้องให้อยู่ในวัยที่ดูแล้วไม่แก่หรือภูมิฐานเกินหน้าเกินตา
การทำงานบางครั้งก็ต้องDealกับคนที่อายุมากกว่าแต่ต้องทำงานตามคำสั่งเรา
ก็มีปัญหาบ้างเหมือนกันจากรพ.เดิมที่บอกว่าแต่งตัวเด็กเกินไป (นินทาลับหลัง)

ในทางที่ต้องเลือกระหว่างแต่งตัวเพื่อตามผู้ใหญ่  กับ แต่งตัวไม่ให้เป็นขี้ปากผู้ใต้บังคับบัญชา ผมเลือกอย่างแรกนะ
เวลาโดนประชดหรือโดนลูกน้องตำหนิต่อหน้าธารกำนัล ผมก็ใช้ปากด่ากลับ  

[อิคคิว]

ติสกะความรับผิดชอบนี่มันไปด้วยกันหรอครับแต่ก็พอเข้าใจครับ 
ส่วนเรื่องเมนนี่พอเข้าใจครับเวลาแฟนมีเมนเราต้องทำตัวเป็นฝุ่น

[กำนม.};oO=]

ผมว่าเป็นเรื่องปกติ นกไซ้ขน แมลงกรีดปีก ฮิปโปอ้าปาก ..
ในธรรมชาติทั่วไป สิ่งมีชิวิตก็ประเมินกันเบื้องต้นด้วยกายภาพที่เห็น สีสรร ขนาด กลิ่น
หน้าที่การงาน อารมณ์และเหตุผล ก็เป็นฟังค์ชั่น เป็นเหตุให้แต่ละคนพิจารณาเลือกทำเลือกแสดงออก
ที่กระแดะกันเกินไป อาจเป็นพวกสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์ เช่น กระซู่ กรูปรี และแรด
แต่พี่ติสท์ที่ทำเวบน่ะ ยังไม่รู้ตัว ยังไม่ปรับเปลี่ยน ไม่นานก็อาจจะสูญพันธุ์
ถ้าจะว่าด้วยตรรกะฉบับเดียวกัน งานไม่เกี่ยวกับการแต่งกาย
ทำงานติสท์ ในหลายกรณี ก็ใส่สูทได้ เท่ น่าเชื่อถือด้วย
ค่ามันอยู่ที่งานไม่ใชรึ หรือว่าติดเปลือกรุ่งริ่งไปแล้ว
เสือกกระแดะติสท์ เอาตัวเองเป็นสะดือของโลก
สม น้ำ หน้า มัน

[ณต]

ลูกค้า ส่วนใหญ่ไม่ได้เลือกงานที่ดีที่สุดนี่ครับ พี่กำนัน

เค้าเลือกคนที่เค้าคิดว่าจะทำงานด้วยต่อไปได้มากกว่า

[HyoPlum]

เห็นด้วยกับส้มครับ

เรื่องพวกนี้ คนไม่เคยต้องติดต่องานกับผู้หลักผู้ใหญ่
คงเข้าใจได้ลำบาก 

+ พี่ณตกับส้ม

[หนูอร]

นึกถึงวิชานึงที่เพื่อนไปรายงานหน้าห้องเลย
ขอแบ่งมาเล่าให้ฟังแล้วกันนะคะ

เพื่อนคนนี้ออกไปรายงานหน้าตาโทรม หน้าเหนื่อยๆ หนวดไม่โกน เสื้อไม่รีดยับ
พอออกมาปุ๊ป.. ยังไม่ทันพรีเซ้นต์ อาจารย์ก็แจ้งว่าจะหักเฉพาะคนนี้ 10 คะแนน

"อาจารย์ครับ ผมแต่งตัวถูกต้องเรียบร้อยตามระเบียบนะครับ"

"แต่ผมถือว่าคุณไม่ "แต่งตัวให้ดี" เพื่อมาพรีเซ้นต์งานผม ถ้าผมเป็นลูกค้าผมก็หักคะแนน"

"ถ้าเป็นลูกค้าจริงๆ ก็น่าจะมองว่าผมสละเวลาดูแลตัวเองให้งานออกมาดีที่สุด มีความตั้งใจสูง"

"ถ้าแบ่งเวลาโกนหนวด หาเสื้อเรียบๆใส่ไม่ได้ คุณจะดูแลงานได้ดีจริงๆเหรอ?"

" "

"...ไม่งั้นนักธุรกิจพันล้านก็หนวดยาวเสื้อขาดหมดแล้วน่ะครับ"

[กำนม.};oO=]

ใช่เลย
หัวใจของงาน ไม่ใช่ที่งานชิ้นเดียว
แต่คือกระบวน กระสวย ระบบทั้งหมด