กระจู๋สารภาพรัก

[psyfer]

ต๊ายยย 

[8e88]

เอาเรื่องสั้นที่เคยเขียน มาให้อ่าน
เรื่องเจอสาวแล้วไม่กล้าจีบ .... คิดว่าแทบทุกคนต้องผ่านอะไรแบบนี้มากันมั้งแหล่ะ

เรื่อง: เด็กสาวที่ป้ายรถเมล์

ครั้งแรกที่ผมพบเธอ เป็นวันที่ผมตื่นเช้าที่สุดตั้งแต่เรียนชั้น ม.3 มาเลยก็ว่าได้ ซึ่งปกติแล้วผมจะไปโรงเรียนสายและได้ยืนร้องเพลงชาติหลังเพื่อนๆที่หน้าห้องฝ่ายปกครองเป็นประจำ กลิ่นฝนพรำปรอยๆยามเช้าของฤดูฝน เวลาเกือบหกโมงเช้า มันรู้สึกสดชื่นดีพิลึก  ผมไปยืนรอที่ป้ายรถเมล์ตามเดิม ที่ป้ายรถเมล์มีแค่ผมกับคนอีกคนนึง....

ผมพยายามมองหน้าเธอให้ชัดๆ แต่รถเมล์ที่ผมจะต้องขึ้นมาจอดป้ายเสียก่อน ผมขึ้นรถเมล์แล้วมองลงมาก็ยังมองหน้าเธอได้ไม่ชัดอยู่ดี ชักสงสัยว่าเป็นผีรึคน...

อีกไม่กี่วันถัดมา ผมตื่นเช้าอีกแล้ว ช่วงนั้นงงตัวเองเหมือนกันว่าทำไมและอะไรทำให้คนขี้เซาอย่างผมมีอาการอยากไปโรงเรียนเช้าขนาดนั้นได้ ...เช้าวันนั้น เวลาเดิม ผมเจอเธอที่ป้ายรถเมล์อีกครั้ง ครั้งนี้ผมพยายามแอบมองหน้าเธอให้รู้ชัดๆว่าหน้าตาเป็นยังไง แต่ก็ได้แค่มอง.....

หลังจากเห็นหน้าเธอวันนั้น ผมก็มีอาการแปลกๆ ตื่นเช้าแทบจะเป็นกิจวัตร และก็เจอเธอเกือบทุกวันเหมือนกัน....

บางครั้งอยากจะเข้าไปทักเธอให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็ไม่กล้าพอ บางทีรู้สึกว่าเธอก็แอบมองผมเหมือนกัน แต่พอผมหันกลับไป กลายเป็นว่าเธอไม่ได้มองมาที่เราซะแบบนั้น มีอยู่หลายครั้งที่ผมแอบมองแล้วเธอหันมา เธอคงจะสงสัยว่าทำไมเรามาเจอไอ้บ้านี่บ่อยจัง มีอยู่ช่วงนึงที่ผมไม่ได้เจอหน้าเธอเลยเกือบ 1 เดือน คือช่วงปิดเทอมกลางภาค มันเหมือนขาดหายอะไรไปบางอย่างพิกล

แต่แล้วหลังจากเปิดเทอม ผมมายืนรอรถเมล์ที่ป้ายเดียวกันกับเธออีกครั้ง...

ไอหมอกของหน้าหนาวยามเช้า ทำให้ผมแอบมองหน้าเธออยู่ห่างๆได้ไม่ชัดนัก จะเข้าไปใกล้กว่านี้ เดี๋ยวคงจะโดนเธอด่าเอาแน่ๆ แต่มันรู้สึกแปลกๆยิ่งกว่าเดิม เหมือนว่าเธอแอบมองผมอยู่ท่ามกลางไอหมอกเหมือนกัน.... ผมแอบมองเธออยู่แบบนั้นจนจบชั้น ม.3 ย้ายโรงเรียนและไม่ได้ขึ้นรถเมล์ป้ายนั้นในตอนเช้าอีกเลย...

ผมมาเจอเธออีกครั้งในอีก 5 ปีให้หลัง....

เป็นเหตุบังเอิญอยู่เหมือนกันที่วันนั้นผมตื่นเช้ามาก....
ผมพบเธอในหมู่บ้านใกล้ๆกับแถวบ้านผมนี่เอง... ไม่น่าเชื่อว่าจะพบเธออีกครั้ง หลังจากไม่ได้แอบมองหน้าเธออยู่ฝ่ายเดียวนานหลายปี จนเกือบจะเป็นแค่ความทรงจำวัยเด็ก

บ้านของเธออยู่ตรงกันข้ามกับบ้านเพื่อนสนิทของผมแค่นี้เอง แปลกมากที่ไม่เคยรู้เลย....

เช้าวันนั้น ใบหน้าเธอยังคล้ายๆคนเดิมที่ผมเคยแอบมองเมื่อหลายปีก่อน จะเปลี่ยนไปก็เพียงเล็กน้อยแค่นั้น เธอยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้าน ท่ามกลางอากาศยามเช้า... ผมเกือบไม่กล้าที่จะทักเธอเช่นเคย.... แต่เธอหันมองมาที่ผมพอดี ความรู้สึกในตอนนั้น ดูเหมือนเราจะจำกันได้เหมือนคนที่รู้จักกันมานานหลายปี

.... ผมยิ้ม และ เธอก็ยิ้มตอบ .........

ผมพึ่งจะมารู้ชื่อของเธอตอนเช้าของวันนั้นนั่นเอง...

[Rabbitinblack]

ชอบๆ พี่ฉึ่ง เหมือนละครเลย 

[คุณชาย ( 737 )]

 ดีจังเจอรักตอนมัธยมต้น 

[เดอะบุ๋ม]

พี่ฉึ่ง 

[หงุมหงิม]

เจ๊จอย... ขอด้วย.....  /



แต่วันนี้ เจ๊จุดอารมณ์ให้อยากกินวอฟเฟิล
เด๋วขากลับจะไปซื้อกิน ที่เสาวรีย์ หุหุ
ไอ้ที่มันขายบนสถานีรถไฟฟ้าน่ะ

เดินผ่าน หอมโคตร.................................... 

[ออยอิชี่]

ิเง้ย พี่ฉึ่ง ขอก้อป ๆ 
ดูแล้วรู้สึกคล้ายเรื่องของตัวเองขณะนี้ยังไงไม่รู้ 

[หงุมหงิม]

วันนี้ออยต้องอยู่ค่ำเลยล่ะสิ หุหุ

ตื่นเต้นแทนว่ะ
จะได้เจอมั้ยน้อ............................... 

[8e88]

มันเป็นเรื่องวัยเด็กน่ะ ช่วง ม.ต้น ...
จริงๆแอบมองสาวลักษณะนี้อยู่หลายคนเลย แต่ไม่ค่อยกล้าจีบ

เคยทำโรคจิตๆอยู่ครั้งนึงตอน ม.2 ได้มั๊ง ชอบผู้หญิงอยู่คนนึง เรียนคนละห้อง
รู้ชื่อแล้ว แต่ยังไม่กล้าเข้าไปทำความรู้จัก ...มีอยู่บ่ายวันนึง เลิกเรียนแล้วบังเอิญไปเจอเขาที่ป้ายรถเมล์
เพื่อนมันบอกว่า มึงตามไปส่งที่บ้านเลยสิ เดี๋ยวกูไปเป็นเพื่อนมึงด้วย เลยขึ้นรถเมล์ตามเขาไป ....
จากโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี ตรง ราบ1 ถ.วิภาวดี นั่งรถเมล์ไปเรื่อยๆ ถึงรู้ว่าบ้านเขาอยู่ (ตั้ง) บางกะปิ
ผู้หญิงเขาก็รู้ตัวว่าไอ้เราตามมาสะกดรอยมาแบบโรคจิต ไอ้เรากับเพื่อนเลยไม่ได้ตามต่อ รู้แค่ว่าอยู่ซอยอะไรแค่นั้น
...ตอนนั้นนอกจากละแวกบ้านแล้ว ไม่เคยนั่งรถเมล์ไปไกลๆขนาดนั้น บางกะปิ มันเลยดูไกลมากเลย
ตอนกลับเกือบๆจะหลงทาง ต้องนั่งรถตั้งหลักกลับไปเซ็นทรัลลาดพร้าวเพื่อกลับบ้าน (อ่อนต่อโลกจริงๆ)
พออีกวันนึง เขามาถึงที่ห้องเรียนแถมพาเพื่อนมาอีก 2-3 คน เล้วถามว่า "เมื่อวานนายตามเราไปแถวบ้านทำไม"
ตอนนั้นไอ้ผมกับเพื่อนก็มั่วๆหาข้อแก้ตัวไปเรื่อย สรุปก็ได้รู้จัก ก็เป็นเพื่อนต่างห้องกันไปขำๆ หนุงหนิงกันพักนึง
แต่ช่วงนั้นมันเด็กมาก ไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น ก็เป็นอารมณ์ Poppy Love อีกแบบ

...แต่มานั่งคิดอีกที ตอนนั้นมันเหมือนโรคจิตจริงๆ ตามไปเกือบถึงบ้านโดยที่ยังไม่ได้รู้จักกัน คิดทีไรอายตัวเอง  

[ออยอิชี่]

ความรักมันบังตาหน่ะพี่ฉึ่ง เราเลยตามไปเกือบถึงบ้านเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ 


แต่เย็นนี้แหละ ผมตั้งใจ   

[psyfer]

อย่าทำตัวเป็นสตอร์คเกอร์ให้เขาจับได้หล่ะ
จะพาหวาดระแวง 

[ออยอิชี่]

งั้นจะไปยืนแอบหลังตู้เอทีเอ็ม 

[psyfer]

หาอะไรสูงๆ กว่านั้นหน่อยก็ดี 

[น้องเข่มเข๊ม]

เสาเป็นไง 

[ออยอิชี่]

เป็นวันหยุดที่รอคอยครับ