โลกนี้สีชมพู

[กำนม.};oO=]

มีคนชักชวนให้ผมมา
ผมเป็นคนนอก
ข้อเท็จจริง คือ
ผมสีอื่น..
แต่สีนี้น่ารัก
และผมยังไม่อ่าน

[ross]

บุ๋มไม่ไป ไม่งั้นพี่จะได้รู้จัก

[กำนม.};oO=]

ผมก็เกือบไม่ได้ไปจ้ะ
เกือบจะกองอยู่หน้า"ซ่อง" สีชมพู
กว่าจะหาร้านเจอ ต้องฝ่าดงเกือกแถวริมคลอง

[Buob Marley]

สีชมพู หรือสีแดงที่กำนันหยิบกล้องมาแวดครับ

[เดอะบุ๋ม]

บุ๋มไม่ไป ไม่งั้นพี่จะได้รู้จัก

เดี๋ยวเอาไว้รู้จักตอนเจ๊จอยมา กทม. โน๊ะ    วันนี้ไม่สะดวกจริงๆค่า  


ตอนแรกกะจะไปม้อบ ยังไม่ได้ไปเลยค่ะ  
พี่ที่จะไปด้วยบอกว่า สถานการณืไม่น่าเป็นห่วง

วันหลังเราค่อยไปเนาะ     วันนี้พี่แกไปซื้อผ้าใบมาเตรียมไปนอนเต็มที่  

บุ๋มนึกว่าพี่แกจะไปก่อนตอนสองทุ่มแล้ว เดินสวนทางตอนจะกลับ  นึกว่าแกไปม้อบมา จะต่อว่าไม่รอสักหน่อย
พี่แกบอก เฮ้ย พี่ยังไม่ไปเลย อ้าว  ....หน้าแตกเลย  


-----------------------------เดี๋ยวมาเล่า-------------------------------
ความรู้สึกงุงิ

กับหนุ่มน้อยคนนี้ ปากหมาถือว่าหน้าตาดีระดับนึง
เป็นลูกชายอาจารย์ฝ่ายปกครอง 
ตอนแรกไม่ได้รู้สึกอะไร รู้แต่ว่ามันเกรียนมากกกกก

ตอนนั้นบุ๋มเป็นคณะกรรมการนักเรียน
ที่โรงเรียนจะมีห้องทำงานให้กรรมการนักเรียน(เอาไว้หลับตอนเที่ยง  )
เวลากินข้าวเสร็จก็จะไปนั่งเล่น กินผลไม้ กินขนม
เพื่อนผู้ชายก็หลับ หัวซุกโต๊ะบ้าง นอนเรี่ยราด
พอตอนบ่ายก้ไปเรียนกัน

ไอ้น้องคนนี้มันก็รู้จักกับเพื่อนผู้ชายในกลุ่มคณะกรรมการนักเรียนด้วยกัน
ก็มาเล่นด้วยบ่อยๆ กวนตีนกันไป กวนตีนกันมา
เนื่องจากไม่มีคนชอบหน้าพ่อมันนัก มันเลยถูกแกล้งบ่อยๆ


ตอนนั้นไม่ได้คิดไร จนกระทั่ง
ขึ้นปี 1 ก็ตอนนั้นไม่ได้อยู่ขอนแก่นละ
มันยังเรียนอยู่ม.5  ก็คุยกันในเอ็มบ้าง โทรบ้าง
ตอนนั้นเป็นบ้า ติดโทรศัพท์ ชีวิตไร้สาระถึงขีดสุด
น้องมันโทรมาก็คุย สัพเพเหระ
เรื่องส่วนตัวอะไรเล่าให้ฟังหมด
ไม่ได้เจอกันนาน.. จนกระทั่งปีใหม่...

ก็กลับบ้าน แล้วไปกินเลี้ยงบ้านเพื่อน
แล้วมันก็ขอมาด้วย เลยให้มา
จากที่ไมได่เจอกันหลายปี
เจอหน้าครั้งแรก
จากเด้กหัวเกรียนๆ ตัวยาวๆ สูงๆ ลีบๆ
กลายเป้นหนุ่มน้อย ตัวสูง หุ่นอย่างพระเอกการ์ตูนญี่ปุ่น
แต่ยืนใกล้ๆมันจะสูงไป  เท่าจักกูแร้มันเอง -*-
ผมยาว หัวฟู  หน้าตาแปลกไปมากๆ
พอมาถึงโดนเพื่อนแซวตลอด 

แล้วมันมาช้า เลยได้นั่งตรงข้ามกัน
ตอนนั้นความรู้สึกมันแปลกๆ แล้ว
มันพูดมาก แต่ดูเป็นหนุ่ม  ร้องเพลงเพราะ เล่นกีต้าร์เก่ง
ก็นั่งคุยนั่งเม้าไปซักพัก ก้แปลกตา ก็นั่งจ้องมัน

อากาศตอนนั้นหนาว หมอกลงเยอะแล้ว
เพื่อนก็หลับบ้าง รั่วบ้าง
แล้วอยู่ดีๆ มันก็ถาม ว่า   "พี่บุ๋ม หนาวมั้ย"
  "อืม ก็หนาว "   
"เอาเสื้อเจ็ทไปใส่มั้ย"    อ้าว..คำถามนี้มันไม่ใช่ไอเด็กหัวเกรียนคนนั้นแล้วนี่หว่า  นี่ใครกันฟะ   เขินเอาดื้อๆ
เลยบอก   :31:ไม่เป๋นไร พี่มี 3 ตัวแล้ว "   
"เอาไปเถอะ เจ็ทกินเบียร์ ไม่หนาว"  แล้วมันก้ถอดเสื้อของมันแล้วเอาเสื้อมาให้
: "เห้ย พี่มี 3 ตัวแล้วนะ  "
"อืมๆ ใส่ๆไปเหอะ เห็นเหมือนจะหนาวไม่ใช่เหรอ"
"อ่าว อืม ก็ได้ แต่ไม่หนาวแน่นะ  มีเสื้อตัวในตัวเดียวเองง่ะ "
"บอกว่ไม่หนาวก้ไม่เนาวดิ คนแก่นี่บอกยากเว้ย"   ว่าตูอีก ตายมาอย่ามาโทษตูนะ

..จากนั่งอยู่รอบกองไฟหลายๆคน ก็หลบไปนอนในเต้นท์
แล้วก็เหลือนอนกองอยู่ข้างนอก ไม่กี่คน
มันก็เหยิบมานั่งข้างๆ
คุยกันแต่เรื่องเรียน เพราะไม่รู้จะคุยกะมัน
อยู่ดีๆก็บอกว่าง่วง อืม ง่วงก็นอนดิ   อืม งั้นนอนนะ
ล้มลง เอาหัวฟาดตักตูซะงั้น  โอ้ว ชีวิตนี้เพิ่งมีผู้ชายมาสัมผัสตัก
ตกใจสิพี่น้องเขยิบออกทันใด  หัวฟาดพื้นเลยมั้ยมึง   
มันบอกว่ามันชอบหนุนตัก  เกี่ยวไรกะตักตูฟะ 
แล้วมันก็แถ จนมันได้หนุน ไอ่เราก็ใจตุ้มๆต่อม เฮ้ยเป็นไรวะ 

จากนั้นก็ตัดตอนไปนอนด้วยความรู้สึกแปลกๆ
ตื่นเช้ามาตอนจะกลับ
มันก็จะไปส่งขึ้นรถ
ไปกะเพื่อนอีกคน
แต่แวะดูหนังกันก่อน
นั่งข้างกัน เราซื้อ ป้อปคอร์น  มันซื้อทาโร่
ล้วงพร้อมกันมือชนกันต่างคนต่างหันหน้า งงๆ แล้วดูหนังต่อ ตอนนั้นดูเรื่อง คน ไฟ บิน โอ้ว สุดแสนจะโรแมนติค   
พอดูหนังเสร็จ ก็มาส่งที่รถ

เก็บเอาเรื่องนี้ไปคิดอยู่นานแล้วก็เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้เพื่อนฟัง
ถามเพื่อน เฮ้ย แกว่ามันเป็นไงบ้าง
เพื่อนบอก อ้าว พวกมึงยังไม่ได้คบกันเหรอ
คิดว่าเปล่านะ


จบ. 

[กำนม.};oO=]

ผมอยู่สีละมุนจ้ะ
อีกสี่ห้าวันคงไล่อ่านครบ
ทำไมจู๋ต่างๆมันงอกได้เร็วนัก
ราวกะว่าน้องแอนเป็นพินอคคีโอที่ชอบพูดเท็จ

[เดอะบุ๋ม]

3/4/2549 9:36:22
ปล. โทรไปไม่รับอีกแล้ว เล่าให้ฟังแล้วใช่มะว่าเจอน้ำป่ามา ถ้าอยากฟังต่อก็โทรกลับมานะ ท่าทางสบายดีเลยไม่คิดถึงกัน คิดถึงตอนไม่สบายก็ได้(แช่งให้ไม่สบายซะดีมะ)

ข้อความของผู้ชายคนหนึ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต    และเขาก็ผ่านไป แต่เราไม่ใช่ทางผ่านของกันและกัน  เราคือคนสองคน ที่เดินทางมาเจอกันโดยบังเอิญ ทำความรู้จักกัน และจากกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง...ยังคิดถึงเสมอนะคะ 


--------------------------------------
จีบ..ไม่ติด

เรื่องราวนี้เกิดขึ้นเมื่อตอนเดือนพฤศจิกายน 2550 - มกรา 51
มีรุ่นพี่มาจีบ 

เริ่มฝึกงาน เริ่มมากรุงเทพ
เร่องนี้เกิดขึ้นเร็วมาก
และผ่านไปเร็วมาก
เราไม่รู้ ว่าทำให้ผู้ชายคนนึง  เสียใจ  มากแค่ไหนหรอก
แต่เราไม่ได้คิดแบบนั้น  ไม่ได้คิดอยากให้เขาเสียใจ 
เราเลยเลือกทำแบบนี้

เรื่องมันเริ่มที่ฝึกงานแล้วต้องทำโปรเจคส่ง
ปัญหาคือว่า งานมีปัญหา
เลยโทรไปปรึกษาพี่รหัส  แต่พี่รหัสบอกว่าไม่ถนัดแต่อยากช่วยน้อง "ถามไอ้โอเลย เพื่อนพี่ มันเก่ง มันทำงานอยู่กทม.มันต้องช่วยบุ๋มได้แน่ๆ เดี๋ยวพี่จะบอกมัน แล้วบุ๋มโทรหามันนะจ้ะ"     ค่ะ
แล้วก็ได้รู้จักคนชื่อโอ  จากพี่รหัส   

พี่โอ เป็นเพื่อนพี่รหัสที่ สนิทกับพี่รหัสมากที่สุด เขาทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์ จึ่งได้มาเจอโปรแกรมมั่วอย่างเรา :P
ตอนนั้นทำโปรเจคมีปัญหา เรื่องโค้ด ก็โทรไปปรึกษาพี่เค้า   พี่แกอธิบายแบบไม่ต้องเปิดหนังสือ
บรรทัดนั้น แก้อย่างนั้น  แก้อย่างนี้ นะ  โอ้โห   รู้จักพี่โอตอนงานบายเนียร์ปี รหัส 46 รั่วมาก    ตอนนี้เขาเก่งจัง
จากนั้นก็ได้คุยกันบ่อย เพราะเรื่องงาน เขาไม่เคยเกี่ยง น้ำเสียงเต็มใจทุกเมื่อ

จนกระทั่งวันหนึ่งพี่เขาโทรมา "หวัดดีเคิ้บ ทำไรอยู่ "
"อ่อ ไม่ได้ทำไรค่ะ ดูทีวี"
"ไปดูหนังเป็นเพื่อนหน่อยสิ"
"ตอนไหน"
"ตอนนี้"
"เจ้ย นี่มันทุ่มนึงแล้วนะ"
"อืม พี่นั่งรถไฟฟ้ามาแล้วนะ"
"อ้าวเฮ้ย มัดมือชกนี่หว่า"
"นะๆๆ อยากดู"
(คิดในใจ เอาไงดีวะ เออ ค่าช่วยทำงาน ไปก็ได้ -*-)
"อืม งั้นรอตรงรถไฟฟ้าแหละ เดี๋ยวบุ๋มออกไป"
"ครับ"


..ถึงรถไฟฟ้า นั่งไปสถานีศูนย์วัฒนธรรม เป้าหมายเราคือ เอสพลานาด ..
อุตส่าห์ถ่อมาแต่สะพานพุทธ เพื่อมาดูหนังเนี่ยนะ 

ถึงเอสพลานาด...

"พี่จะดูเรื่องไรอ่ะ "
"เรื่องอะไรก็ได้"
"อ้าว ยังไง จะมาดูหนังไม่ใช่  แล้วไมไม่รู้"
"ก็มาก่อนอ่ะ ไม่ได้คิดมา  <<ทำหน้าแบบนี้ด้วย"
" -*- อะไรฟะ อืมๆ งั้นเอาเรื่องนี้นะ เร็วสุด ขี้เกียจรอนาน"
"ไอแอม ลีเจ้น  ซาวด์แทรกนะ  โอเคมะ เรื่องอื่นมันสี่ทุ่มครึ่งอ่ะ นาน.."
"อืมๆ "

จากนั้นพี่แกก็ควักตังค์ออกมา นึกว่าจะไปซื้อ ไม่ใช่ครับ  ยื่นมาให้  อ่ะ ไปซื้อ ซื้ขนมมาด้วยนะ พี่อยากกิน
อ้าว ไรฟะ ใช้อีก -*-  ก็เดินไปซื้อตั๋วเอง ขนมเอง แล้วเดินกลับมา

"พี่ไม่เคยซื้อน่ะ  โทษทีนะ ไม่ได้ดูหนังโรงนานแล้ว ไม่รู้ซื้อยังไง  "
"อ่าว  อืม เหตุผลฟังขึ้น"

ตอนกลับ นั่งรถไฟฟ้ามาลงสถานีห้วยขวงกัน  ไม่เคยเจอผู้ชายเปิ่นแบบนี้เลยวุ้ย  ทำเหรียญรถไฟฟ้าหล่น แล้วเหรียญก็กลิ้งๆๆๆ น่าอายมาก     ป้าคนนึงใช่เท้าเหยียบเหรียญไว้ให้ ดีไป  อีพี่นี่ก้นั่ง บอกว่า ไหลไปชั่งมันดิ เดี๋ยวไปซื้อเหรียญใหม่ 
  มันม่ายช่าย  ระหว่างทางเดินขึ้นบันไดเลื่อน พี่แกก็เริ่มถามเรื่องแฟน บลาๆๆ  ถามทำไมนักหนา 

แล้วก็โทรมาบ่อย แปลกๆ
จนกระทั่ง วันที่ 23 ธันวา

วันนั้นเป็นวันเลือกตั้ง ต้องมาช่วยงานที่บริษัทเรื่องนับคะแนนเสียง
ออนเอ็มด้วย พี่แกก็ทักมา
"ไง ทำไร วันที่ 25 ว่างมะ ไปดูหนังกัน"
"ยังไม่ชัวร์อ่ะขอดูก่อนนะ ยังไม่รับปาก"

แล้วก็วกเข้าเรื่องแฟนอีก ถามอยู่ได้ แอบชอบตูรึเปล่าฟะ    ใจที่ไม่ได้คิดไร เลยถามดื้อๆ กลับไป
"นี่ถามจังเลยเรื่องแหนเนี่ย  แอบชอบบุ๋มก็บอกมาตรงๆ จะจีบบุ๋มก็บอก ไม่ต้องอ้อมค้อม ฮ่าๆ"  นี่พูดเล่นๆ
"อืม แล้วถ้าพี่จะจีบจริงๆล่ะ เราจะว่าไง"
" ห้ะ ..(อึ้ง..ต่อไม่เป็นละ  เอาไงดีฟะ)"
"ล้อเล่นน่า  พี่ไม่ได้ชอบบุ๋มจริงหรอก อย่ามาอำ"
"ถ้าชอบจริงๆล่ะ จะว่าไง"
"ห้ะ    ชอบตรงไหน  โอ้..แปลกใจมาก"
"ตัดบท เฮ้ยพี่โอ งานมาแล้ว บุ๋มทำงานก่อนนะ"
"อืมๆ ไว้วันที่ 25 ไปดูหนังกันนะ แล้วพี่จะบอก ว่าจะจีบหรือไม่จีบ"

อ่าว..ตายล่ะ ทำไงดีวะ  ถ้ามาจีบจริงๆตูจะทำไง ไม่ได้ชอบพี่เค้าแบบแฟนเลยซักติ่งนึง   
แล้วก็มาถึงวันที่ 25 ใจตุ้มๆต่อมๆ คิดแล้วว่าไม่ไปแน่นอน กลัวเขาจะจีบจริง    ก็ไม่ได้ชอบนี่หว่า
เลยคิดแผน ไม่รับโทรศัพท์ รอให้ถึงสี่ทุ่ม จนเลบเวลามาดูหนังแล้วค่อบโทรกลับไปดีกว่า
พี่แกโทรมาจริงๆครับพี่น้อง 
3 สายไม่ได้รับ เห็นว่าโทรมา ปิดสั่น ปิดเสียง
และ..รอให้ถึง 4 ทุ่ม ตามแผนที่วางเอาไว้ 

"พี่โอ ตอนบ่ายสามโทษทีนะ ไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์อ่ะ  โทรมามีไรป่าวคะ"
"อ่อ จะชวนไปดูหนังไง"
"มันสี่ทุ่มแล้วอ่ะ คงดึกไปไม่ทันหรอก"
" ไม่เป็นไรครับ วันหลังก็ได้"
"อืมค่ะ "   เฮ้อ  ..รอดตัวไป 
........

จากนั้นพี่แกก็หายไปเป็นหลายวันแล้วก็โทรมา
"โหยๆ ทำไรอยู่"
"จะนอนแล้วล่ะ สี่ทุ่มแล้ว มีไรป่าว"
"ก็ไม่มีโทรมาหาไม่ได้เหรอ"
"ไม่ได้อ่ะ  เพื่อนเล่นเหรอคะ  " (มุขไม่ฮา พยายามเครียด)
"แล้วตกลงโทรมาไม่มีไรใช่ไหมคะ "
"มีสิ"
"มีอะไรก็ว่ามาสิ"
"ก็โทรมาจีบไง แหะๆ"
" (อึ้ง กิม เล้ง โย้ง ยี้ เว้ยเฮ้ย  เอาไงวะตู) "
.........เงียบร่วมนาที.........


เดี๋ยวมาต่อ ..ตาลาย  

[roundbol123]

อยากอ่านของพี่ไอซ์อะ 

[เดอะบุ๋ม]

ต่อ 
ก่อนหน้านี้ตาลายมากเลย 


หลังจากที่เงียบ ก็พยายามเฉไฉ บอกว่าง่วงแล้วขอตัวนอนก่อน
เดี๋ยววันหลังค่อยคุยกัน และขอวาง
เขายอมวาง แบบงงๆ

จนผ่านมาอีกสองวัน ตัดสินใจโทรไปหาเพื่อนพี่รหัสคนนี้ (ก็เป็นพี่เอกเดียวกันด้วย)
โทรไปบอกว่าไม่ได้ชอบแบบแฟน ลิมิตให้แค่พี่เท่านั้น -*-
เค้าก็เงียบไป..
.
.
จากนั้นเค้าก็หายไป ไม่โทรมาอีกเลย
โทรไปก็ไม่รับ

มาถึงวันนี้ ก็ คุยกันบ้าง
พี่แกก็คุยดีเหมือนเดิม
แต่ก้ไม่กล้าเหมือนเดิมแล้ว

ยังไงก็ขอโทษด้วยนะ.. 


-------------------
เพราะไม่รัก จึ่งไม่รัก
เพราะรัก จึ่งรัก
คนที่แอบชอบไม่มาจีบ
คนที่มาจีบ ก็ไม่ได้ชอบ

-------------------

ความเอ๋ยความรัก 



ถึงน้องเดือนเมื่อหลายหน้าก่อน

ที่บอกว่าจะรวมลิ้งของแต่ละคนไว้หน้าแรก
ถ้ามีอาสาสมัครจะเป็นพระคุณอย่างสูงจ๊ะ 


บทต่อไป
จะเขียนจดหมายถึงคุณนะ  คุณคนนั้น 


เรามาลองเขียนจดหมายกันดูไหมคะ 



รออ่านของพี่ปุก เจ๊ตาล เจ๊รส เจ๊นัท เจ๊ส้ม เจีทุกๆเจ๊  เลยนะคะ 

[ส้ ม ♥]

กรี๊ดเรื่องฟ้าอู๋ เพราะโคตรโดน 


ฝากตบเพื่อนเดือนคนนั้นอีก 2 ทีสิ

[Rabbitinblack]

เพื่อนเดือนสำหรับพี่ พี่ว่ามันเชี้ยนะ

แบบว่าเหมือนให้ความหวังเค้าไปทั่วจริงๆ นะ

พี่เคยว่าน้องพี่ ที่มันเป็นแบบนี้เหมือนกัน

ว่าถ้ามึงเป็นแบบนี้ แล้วมึงไปเจอแบบนี้บ้าง จะรู้สึก

[psyfer]

เพื่อนเดือนสำหรับพี่ พี่ว่ามันเชี้ยนะ

แบบว่าเหมือนให้ความหวังเค้าไปทั่วจริงๆ นะ

พี่เคยว่าน้องพี่ ที่มันเป็นแบบนี้เหมือนกัน

ว่าถ้ามึงเป็นแบบนี้ แล้วมึงไปเจอแบบนี้บ้าง จะรู้สึกดี

ต่อไปจริงจัง  >

เพื่อนคนนึงที่ทำแบบนี้บอกว่า มันไม่ผิด
มันยังโสด มันมีสิทธิเลือก
มันบอกไม่ได้เรียกให้ความหวัง แต่มันไม่ปฏิเสธ
ถามมันว่าไม่คิดถึงใจอีกฝ่ายบ้างเหรอ
มันบอกคิด แต่มันไม่ได้ไปหลอกอะไรเค้านี่

จอยก็ไม่ได้เถียงอะไรต่อ
แค่บอกว่ามึงนี่เหี้ยแล้วไม่ยอมรับอีก 

[เดอะบุ๋ม]

เพื่อนเดือนสำหรับพี่ พี่ว่ามันเชี้ยนะ

แบบว่าเหมือนให้ความหวังเค้าไปทั่วจริงๆ นะ

พี่เคยว่าน้องพี่ ที่มันเป็นแบบนี้เหมือนกัน

ว่าถ้ามึงเป็นแบบนี้ แล้วมึงไปเจอแบบนี้บ้าง จะรู้สึก

พี่บิ๊กด่าถูกใจมากเลย +


เมื่อคืน ตาเยิ้มมากเลยนะ 

[Rabbitinblack]

อย่ามาหลงนะ 

[เดอะบุ๋ม]

เมื่อคืนกลับบ้านไปเป็นไงบ้างอะตัวเอง