โลกนี้สีชมพู

[ยัง มี พุง]

เล่าเลยๆ

(เรื่องตูจะได้มีเวลาดองไว้ก่อน  )

[slaveofann]

รักของกาปุกบทที่หนึ่ง

ช่วงเวลานั้น เป็นตอนที่ใช้ชีวิตได้สนุกสุดๆแล้ว
เรื่องเรียน เรื่องรักเร่ เรื่องเที่ยว ได้ทำอะไรที่ไม่เคยคิดฝันว่าจะได้ทำ
ตอนนั้น เพิ่งเข้ามหาลัยใหม่ๆ ถามว่าหน้าตาดี ไฮโซโก้หรูตามแบบฉบับสถาบัน
ก็คงไม่ใช่ แต่ด้วยความกล้าพูด กล้าคุย กล้าหยอก เลยทำให้มีโอกาสได้เจอคนมากมาย
ทั้งผ่านไป ไวเหมือนสายลม  และหายไปจากชีวิต แต่ในใจยังไม่เคยลืมได้แม้สักนาที

ช่วงนั้นได้เริ่มทำแมกกาซีนออนไลน์กับกลุ่มเพื่อนดารา
เรียกได้ว่าเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์เลยล่ะ
ลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งเกือบๆอาทิตย์ ได้สัมภาษณ์ลงหนักสือดังๆมากมาย
ออกทีวี เพราะสำหรับเจ็ดแปดปีก่อน อย่าว่าแต่บล็อคเลย
แค่แฟลช ยังเป็นเรื่องที่ใหม่เหลือเกิน
แต่เวบที่ทำ เหมือนรวมดาว ของคนที่เก่งๆด้านดีไซน์ คนรุ่นใหม่
คงไม่รู้จัก กลุ่ม Foun12.org กลุ่มคนไทยหัวใหม่ ที่นำทีมโดยพี่แก้ว Intoxication
พี่เอ๋ย และอื่นๆอีกมากมาย มาช่วยกันทำเวบ Dozika ให้มันน่าสนุก
และดีไซน์สวยงาม เป็นแมกกาซีนที่ทำออกมาเอามันอย่างเดียว
แต่ด้วยกลุ่มคนที่มประสิทธิภาพ และค่อนข้างมีชื่อเสียง เลยทำให้
เกาะเค้าดังไปด้วย ทั้งๆที่ทำอะไรกับเค้าไม่เป็นเท่าไหร่ ยกเว้น PR

พอทีนี้ ชื่อเสียงมา หน้าตาก็ไม่ได้เหลาเหย่อะไร คนก็มา เป็นเรื่องธรรมชาติ
คบคนพร้อมๆกัน สิบเอ็ดสิบสองคน ถ้าเลิกหนึ่ง จะหามาเติมสอง
เพราะเป็นคนขาดความรักไม่ได้ในตอนนั้น ห่างไกลจากคำว่าฮิสทีเรียตรงแค่
ไม่ได้มีเซ็กส์ ขอแค่มีคนมารุมรักก็สุขแล้ว

วันวาเลนไทน์ทีนึง ก็ต้องหมุนเวลาเหมือนคนขับรถตู้
ต้องตอกบัตรทีละคน คนละสามสิบนาที เปิดท้ายรถมา ของขวัญดอกไม้เต็มไปหมด
มันเป็นความสุขแบบแปลกๆ ทั้งเหนื่อย แต่ภูมิใจ ทำไมเราบริหารเวลาเก่งจังนะ
แค่พูดว่า ทำน้ำหอมหกบนรถ หาฝาไม่เจอ
ตอนเย็นมีคนซื้อน้ำหอมรุ่นเดียวกันมาแขวนหน้าคอนโด
หรือถ้าเอ่ยปากว่าอยากกินอะไร ไม่เกินหนึ่งชั่วโมง
อาหารใส่กล่องอย่างเดี มาแขวนหน้าบ้าน บางคนขอแค่เห็นหน้าบ้านก็ยังดี
ชีวิตตอนนั้นเป็นขนาดนั้นเลย ทำเสียอย่างกับหน้าตาประหนึ่งพอลล่า  

ถ้าคนไหนงอแง ขอเวลาเพิ่มเติม ก็เลิกด้วยเหตุผลสั้นๆ ว่า เรื่องมาก รำคาญ
ถึงจะร้องไห้ ร้องห่ม เอาเรื่องไปบอกเพื่อนตัวเอง ให้มากล่อม ก็ไม่มีวันกลับไป
ไม่เคยคิดเลย ใครเค้าจะเจ็บปวดกับการกระทำของตัวเอง
ณ วัยนั้น ถ้าตัวเองสนุก ก็จบข่าว

จนวันนึงได้รู้จักกับพี่คนนึง ที่เค้าเป็นกัปตัน
และมีภรรยาแล้ว ชอบเค้ามาก เพราะเท่ เก่ง สมาร์ท ตลก
ไม่ว่าจะไปอยู่ตรงไหน สังคมไหน เค้าก็เป็นคนฮอตสุด ด้วยอุปนิสัย หน้าตา และความมีน้ำใจ
ในหลายสังคม การคบกันแบบพี่น้อง จะทำให้อยู่กันนาน แต่ถ้าจับคู่กันเยอะๆเมื่อไหร่
วงแตก นี่คือเรื่องจริง

เราก็นัดเจอกันเรื่อย ไม่ได้คิดอะไรกับเค้าหรอก
แค่ชอบคุยด้วย คนได้ไปไหนมาไหนรอบโลก
แถมคุยสนุก ใจดี มีขนมมาฝากตลอด ใครจะไม่อยากเจอ
แซวกันไป หยอดกันมา จนไม่รู้เมื่อไหร่ พี่เค้ากลายเป็นรักแบบคลั่งไคล้
จนถึงขนาดเกือบทิ้งลูกทิ้งเมียมาหา ปุกก็เลี่ยงๆ กะคุยสนุกๆ ได้หยอด ได้แซว
ถึงจะแรดขนาดไหน แต่ก็ยังกลัวบาปอยู่บ้าง เลยตัดสินใจ ทำอะไรบางอย่าง
ที่เรียกได้ว่า สารเลวสุดๆ คือไปคบเพื่อนเค้าแทน พอดีเค้ามาจีบในเวลาใกล้กัน
ปกติ ถึงจะคบคนหลายๆคนในเวลาเดียวกัน แต่ไม่เคยคบคนที่เป็นเพื่อนกัน
ในเวลาเดียวกันมาก่อน ยังนัดเจอเค้าทั้งคู่ในเวลาเดียวกัน
สลับไปสลับมา พร้อมคู่เดทคนอื่นๆ ที่ลำดับความสำคัญต่ำ ตอนเหงาๆไม่มีอะไรทำ

พอได้เจอพี่กัปตัน ก็เล่าแต่เรื่องเพื่อนพี่เค้า ดีอย่างนู้น ดีอย่างนี้
ใจอยากให้เค้าตัดใจ ทั้งๆที่มันแรงมาก จริงๆ แค่บอกเค้าว่าเลิกยุ่งกันเถอะ
ก็น่าจะจบแล้ว กลับเลือกวิธีทรมานเค้าแบบตายทั้งเป็น
พี่เค้าบอก ไม่เคยมีใครทำกับเค้าเหมือนเค้าเป็นหมาหัวเน่า ไร้ตัวตนขนาดนี้มาก่อน
จะคุยกับเค้า เฉพาะเวลาอยากคุย อยากหาเพื่อนไปกินข้าวร้านดีๆ
ส่วนใจ ให้เพื่อนเค้าไปครึ่งใจแล้ว

พอสักพัก พี่กัปตันก็จับได้ ว่าเราคบกับเพื่อนเค้า
เค้าร้องไห้ เขียนจดหมายเปื้อนน้ำตามายาวเกือบสิบหน้า
เขียนถึงเรื่องผู้ชายทุกคนที่เราแอบคบ
ลิสต์ลงมาเป็นหางว่าว จากบางครั้งที่เราเผลอเล่าบ้าง
จากไปสืบจากไหนมาบ้างก็ไม่รู้ วันที่ได้จดหมาย
ใจหมาๆอย่างเรา ยังไม่รู้สึกอะไรเลย ปมคนเกิดมาไม่มีพ่อ
ถูกเลี้ยงมาแบบไม่ค่อยได้ความรักตอนเด็กๆ มันกัดกินใจ
จนโหยหาความรักแบบไม่เคยพอ  เรื่องพี่กัปตันยังไม่ทันจบ

เราก็ไม่รับโทรเพื่อนเค้าอีก เพราะมีคนใหม่
เลวใส่ทั้งคู่เลย แทบบ้าไปทั้งสองคน

สุดท้ายพี่กัปตัน ขอเลิกคบเรา
พอได้ฟังคำนั้น หัวใจแทบแตกเป็นเสี่ยง
รู้วันนั้นเอง ว่าเรารักเค้ามาก ถึงแม้จะให้ทำความดีแค่ไหน
เค้าก็ไม่มีวันกลับมาเด็ดขาด และยิ่งเป็นเพื่อนเป็นน้องยิ่งไม่มีทาง
สิงที่เราทำลงไป มันเกินให้อภัย และเค้าก็ไม่เคยอยากเป็นเพื่อนเรา
เราเสียใจมาก ขับรถขึ้นทางด่วน เดินให้รถสิบล้อชน
แต่มันดันหักหลบพ้น พอพี่เค้ารู้ เค้าก็รีบขับรถมาหา
ถึงแม้เราจะไม่มีเซ็กส์กันมาก่อน แต่ความรักที่เกิดจากใจล้วนๆ
มันอธิบายยากเหลือเกิน และยิ่งคนที่เค้ารักยิ่งกว่าดวงใจ
ทำระยำกับเค้าขนาดนี้ เค้าคงเสียใจมากกว่าเราเป็นร้อยเป็นพันเท่า
จนถึงวันนี้ เรายังไม่เคยลืมสิ่งที่เราทำกับเค้าได้เลย
เค้ายังอยู่ในใจเราตลอดมา และตลอดไป

และเราก็ไปเริ่มชีวิตกับเพื่อนเค้าแทน เรื่องเพื่อนเค้า
ก็มันส์ไม่ต่างจากนี้เท่าไหร่หรอก ไว้ตอนสองแล้วกันนะ ถ้ายังอยากอ่านต่อ

[ยุนเอ]

เว็บ dozika เนี้ยเมื่อก่อนดังมากๆ เลยนะ

ชีวิตเจ๊โคตรมันส์

[เดอะบุ๋ม]

กรี๊ดดดดด      เห็นของพี่ปุกแล้วแวะมากรี๊ดก่อน

ขออ่านให้สะใจอุรา แล้วจะมาเม้นนะคะ  


จั้ว    พี่โตน ....เชิญทั้งสองคนเลย  


เจ๊ตาล  ...ไม่อนุมัติการดองค่ะ  


ขออ่านของเจ๊ปุกก่อนน๊า  

[ยัง มี พุง]

งั้นอ่านของพี่ปุก.ไปก่อน

อ่านจบของเจ๊เค็มเปรี้ยวกินได้พะดี

[slaveofann]

เพิ่งจะบทแรกเอง
ขอแฟนไว้ ว่าอย่าอ่านนะ
แต่เหมือนจะโกรธงอนไปแล้ว
อยากขีดๆเขียนๆอะไรบ้าง เบือโกหก ทำตัวอุปโลกน์ว่าอาโนะเนะ
ทั้งๆที่จริงๆ มันตรงข้าม  
เคยเล่าให้ฟังบ้าง แต่ไม่ละเอียดเท่านี้ และนี่ก็ยังละเอียดน้อยกว่าความเป็นจริง
ถ้าแฟนไม่ตามอ่านในเวบ คงจะลงลึกถึงความเลวที่ทำ ได้เต็มปากเต็มคำกว่านี้

สมัยนั้นเวบก็ดังจริงแหละ
เปิดวันแรก มีคนเข้า ถ้าจำไม่ผิด ไม่ต่ำกว่าแสนสองแสน
วันเดียว พังเลยเซิร์ฟเวอร์ แล้วก็มาเขียนไดอารี่
ไดอารี่ออนไลน์ ไม่น่าจะเกิน สามสิบเล่มแรกของเมืองไทย
คนอ่านวันนึงหลายพัน ชีวิตตอนนั้น มีแต่เรื่องสนุกๆ
เหมือนได้ดูหนังฮอลีวู๊ดวันละสามรอบ

ตอนนี้เลยมาแสวงทางสงบ
นึกอยากเลิกทำเวบ ก็ตัดสินใจปิดมันเลย
คนมาด่าลงพันทิปมั่ง ในไดอารี่ออนไลน์มั่ง ก็เมินเฉย
ไม่ได้สนใจความรู้สึกคนเท่าไหร่
รัก เฉพาะคนที่สำคัญเท่านั้น
นี่เป็นสิ่งเดียว ที่ตอนนี้ยังเป็นอยู่
นอกนั้นรักเร่ พยายามเลิกทำหมดละ

[Dayight]

อยากตามอ่านเรื่อยๆ จนถึงจุดหักมุมของเรื่อง(ว่าหยุดตรงนี้ที่เธอ ยังไง)

แต่อย่าเพิ่งเล่าตอนจบนะ เดี๋ยวไม่สนุก 

[蓝月 (lán yuè)]

ตอนจบโรสขี่คอแจ๊คน่ะ

[เดอะบุ๋ม]

รักของกาปุกบทที่หนึ่ง

ช่วงเวลานั้น เป็นตอนที่ใช้ชีวิตได้สนุกสุดๆแล้ว
เรื่องเรียน เรื่องรักเร่ เรื่องเที่ยว ได้ทำอะไรที่ไม่เคยคิดฝันว่าจะได้ทำ
ตอนนั้น เพิ่งเข้ามหาลัยใหม่ๆ ถามว่าหน้าตาดี ไฮโซโก้หรูตามแบบฉบับสถาบัน
ก็คงไม่ใช่ แต่ด้วยความกล้าพูด กล้าคุย กล้าหยอก เลยทำให้มีโอกาสได้เจอคนมากมาย
ทั้งผ่านไป ไวเหมือนสายลม  และหายไปจากชีวิต แต่ในใจยังไม่เคยลืมได้แม้สักนาที

ช่วงนั้นได้เริ่มทำแมกกาซีนออนไลน์กับกลุ่มเพื่อนดารา
เรียกได้ว่าเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์เลยล่ะ
ลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งเกือบๆอาทิตย์ ได้สัมภาษณ์ลงหนักสือดังๆมากมาย
ออกทีวี เพราะสำหรับเจ็ดแปดปีก่อน อย่าว่าแต่บล็อคเลย
แค่แฟลช ยังเป็นเรื่องที่ใหม่เหลือเกิน
แต่เวบที่ทำ เหมือนรวมดาว ของคนที่เก่งๆด้านดีไซน์ คนรุ่นใหม่
คงไม่รู้จัก กลุ่ม Foun12.org กลุ่มคนไทยหัวใหม่ ที่นำทีมโดยพี่แก้ว Intoxication
พี่เอ๋ย และอื่นๆอีกมากมาย มาช่วยกันทำเวบ Dozika ให้มันน่าสนุก
และดีไซน์สวยงาม เป็นแมกกาซีนที่ทำออกมาเอามันอย่างเดียว
แต่ด้วยกลุ่มคนที่มประสิทธิภาพ และค่อนข้างมีชื่อเสียง เลยทำให้
เกาะเค้าดังไปด้วย ทั้งๆที่ทำอะไรกับเค้าไม่เป็นเท่าไหร่ ยกเว้น PR

พอทีนี้ ชื่อเสียงมา หน้าตาก็ไม่ได้เหลาเหย่อะไร คนก็มา เป็นเรื่องธรรมชาติ
คบคนพร้อมๆกัน สิบเอ็ดสิบสองคน ถ้าเลิกหนึ่ง จะหามาเติมสอง
เพราะเป็นคนขาดความรักไม่ได้ในตอนนั้น ห่างไกลจากคำว่าฮิสทีเรียตรงแค่
ไม่ได้มีเซ็กส์ ขอแค่มีคนมารุมรักก็สุขแล้ว

วันวาเลนไทน์ทีนึง ก็ต้องหมุนเวลาเหมือนคนขับรถตู้
ต้องตอกบัตรทีละคน คนละสามสิบนาที เปิดท้ายรถมา ของขวัญดอกไม้เต็มไปหมด
มันเป็นความสุขแบบแปลกๆ ทั้งเหนื่อย แต่ภูมิใจ ทำไมเราบริหารเวลาเก่งจังนะ
แค่พูดว่า ทำน้ำหอมหกบนรถ หาฝาไม่เจอ
ตอนเย็นมีคนซื้อน้ำหอมรุ่นเดียวกันมาแขวนหน้าคอนโด
หรือถ้าเอ่ยปากว่าอยากกินอะไร ไม่เกินหนึ่งชั่วโมง
อาหารใส่กล่องอย่างเดี มาแขวนหน้าบ้าน บางคนขอแค่เห็นหน้าบ้านก็ยังดี
ชีวิตตอนนั้นเป็นขนาดนั้นเลย ทำเสียอย่างกับหน้าตาประหนึ่งพอลล่า  

ถ้าคนไหนงอแง ขอเวลาเพิ่มเติม ก็เลิกด้วยเหตุผลสั้นๆ ว่า เรื่องมาก รำคาญ
ถึงจะร้องไห้ ร้องห่ม เอาเรื่องไปบอกเพื่อนตัวเอง ให้มากล่อม ก็ไม่มีวันกลับไป
ไม่เคยคิดเลย ใครเค้าจะเจ็บปวดกับการกระทำของตัวเอง
ณ วัยนั้น ถ้าตัวเองสนุก ก็จบข่าว

จนวันนึงได้รู้จักกับพี่คนนึง ที่เค้าเป็นกัปตัน
และมีภรรยาแล้ว ชอบเค้ามาก เพราะเท่ เก่ง สมาร์ท ตลก
ไม่ว่าจะไปอยู่ตรงไหน สังคมไหน เค้าก็เป็นคนฮอตสุด ด้วยอุปนิสัย หน้าตา และความมีน้ำใจ
ในหลายสังคม การคบกันแบบพี่น้อง จะทำให้อยู่กันนาน แต่ถ้าจับคู่กันเยอะๆเมื่อไหร่
วงแตก นี่คือเรื่องจริง

เราก็นัดเจอกันเรื่อย ไม่ได้คิดอะไรกับเค้าหรอก
แค่ชอบคุยด้วย คนได้ไปไหนมาไหนรอบโลก
แถมคุยสนุก ใจดี มีขนมมาฝากตลอด ใครจะไม่อยากเจอ
แซวกันไป หยอดกันมา จนไม่รู้เมื่อไหร่ พี่เค้ากลายเป็นรักแบบคลั่งไคล้
จนถึงขนาดเกือบทิ้งลูกทิ้งเมียมาหา ปุกก็เลี่ยงๆ กะคุยสนุกๆ ได้หยอด ได้แซว
ถึงจะแรดขนาดไหน แต่ก็ยังกลัวบาปอยู่บ้าง เลยตัดสินใจ ทำอะไรบางอย่าง
ที่เรียกได้ว่า สารเลวสุดๆ คือไปคบเพื่อนเค้าแทน พอดีเค้ามาจีบในเวลาใกล้กัน
ปกติ ถึงจะคบคนหลายๆคนในเวลาเดียวกัน แต่ไม่เคยคบคนที่เป็นเพื่อนกัน
ในเวลาเดียวกันมาก่อน ยังนัดเจอเค้าทั้งคู่ในเวลาเดียวกัน
สลับไปสลับมา พร้อมคู่เดทคนอื่นๆ ที่ลำดับความสำคัญต่ำ ตอนเหงาๆไม่มีอะไรทำ

พอได้เจอพี่กัปตัน ก็เล่าแต่เรื่องเพื่อนพี่เค้า ดีอย่างนู้น ดีอย่างนี้
ใจอยากให้เค้าตัดใจ ทั้งๆที่มันแรงมาก จริงๆ แค่บอกเค้าว่าเลิกยุ่งกันเถอะ
ก็น่าจะจบแล้ว กลับเลือกวิธีทรมานเค้าแบบตายทั้งเป็น
พี่เค้าบอก ไม่เคยมีใครทำกับเค้าเหมือนเค้าเป็นหมาหัวเน่า ไร้ตัวตนขนาดนี้มาก่อน
จะคุยกับเค้า เฉพาะเวลาอยากคุย อยากหาเพื่อนไปกินข้าวร้านดีๆ
ส่วนใจ ให้เพื่อนเค้าไปครึ่งใจแล้ว

พอสักพัก พี่กัปตันก็จับได้ ว่าเราคบกับเพื่อนเค้า
เค้าร้องไห้ เขียนจดหมายเปื้อนน้ำตามายาวเกือบสิบหน้า
เขียนถึงเรื่องผู้ชายทุกคนที่เราแอบคบ
ลิสต์ลงมาเป็นหางว่าว จากบางครั้งที่เราเผลอเล่าบ้าง
จากไปสืบจากไหนมาบ้างก็ไม่รู้ วันที่ได้จดหมาย
ใจหมาๆอย่างเรา ยังไม่รู้สึกอะไรเลย ปมคนเกิดมาไม่มีพ่อ
ถูกเลี้ยงมาแบบไม่ค่อยได้ความรักตอนเด็กๆ มันกัดกินใจ
จนโหยหาความรักแบบไม่เคยพอ  เรื่องพี่กัปตันยังไม่ทันจบ

เราก็ไม่รับโทรเพื่อนเค้าอีก เพราะมีคนใหม่
เลวใส่ทั้งคู่เลย แทบบ้าไปทั้งสองคน

สุดท้ายพี่กัปตัน ขอเลิกคบเรา
พอได้ฟังคำนั้น หัวใจแทบแตกเป็นเสี่ยง
รู้วันนั้นเอง ว่าเรารักเค้ามาก ถึงแม้จะให้ทำความดีแค่ไหน
เค้าก็ไม่มีวันกลับมาเด็ดขาด และยิ่งเป็นเพื่อนเป็นน้องยิ่งไม่มีทาง
สิงที่เราทำลงไป มันเกินให้อภัย และเค้าก็ไม่เคยอยากเป็นเพื่อนเรา
เราเสียใจมาก ขับรถขึ้นทางด่วน เดินให้รถสิบล้อชน
แต่มันดันหักหลบพ้น พอพี่เค้ารู้ เค้าก็รีบขับรถมาหา
ถึงแม้เราจะไม่มีเซ็กส์กันมาก่อน แต่ความรักที่เกิดจากใจล้วนๆ
มันอธิบายยากเหลือเกิน และยิ่งคนที่เค้ารักยิ่งกว่าดวงใจ
ทำระยำกับเค้าขนาดนี้ เค้าคงเสียใจมากกว่าเราเป็นร้อยเป็นพันเท่า
จนถึงวันนี้ เรายังไม่เคยลืมสิ่งที่เราทำกับเค้าได้เลย
เค้ายังอยู่ในใจเราตลอดมา และตลอดไป

และเราก็ไปเริ่มชีวิตกับเพื่อนเค้าแทน เรื่องเพื่อนเค้า
ก็มันส์ไม่ต่างจากนี้เท่าไหร่หรอก ไว้ตอนสองแล้วกันนะ ถ้ายังอยากอ่านต่อ

โอ้ว   วววว ข้อยอ่านจบแล้ว  

สิ่งที่พี่ปุกมีจนล้นเป็นสิ่งที่ผู้หญิงหลายๆคนขาดไป
มันดูเหมือนน่าอิจฉา  อิจฉาแบบเหนื่อยๆ
เหมือนจะไม่ดี  แต่ก็ไม่ใช่
เเพราะพี่กัปตันแกก็ไม่ได้โสด

การที่พี่ปุกใช้ชีวิตลิงโลดได้แบบนั้น มันแบบอแว่  ฮ๊าาาา ...มากเลย(ไม่รู้จะบรรยายเป็นภาษาคนยังไง)

ชอบค่ะ  ให้สิบเอ็ดดาว  

และ รออ่านตอนต่อไปด้วยใจระทึกเช่นเคย  

ตึกๆๆๆ  

[roundbol123]

โลกสีชมพูของพี่ปุก คงจะเป็นสีชมพูแปร๋นสะท้อนแสงเป็นเลื่อมๆเลย 

[ross]

ไปทำงานมา กลับมาเจอ20กว่าหน้า 

[โบว์]

เรื่องของปุกเคยฟังมาบ้างจากเจ้าตัว
แต่อ้าวเฮ้ย ไหนว่าจะวางตัวมีสาระไง นี่มันด้านมืดนี่แก

[เดอะบุ๋ม]

ไปทำงานมา กลับมาเจอ20กว่าหน้า 

เจ๊รส  มาเลยๆๆ 

[โบว์]

บุ๋มคึกไปเปล่าวะ

[เดอะบุ๋ม]

บุ๋มคึกไปเปล่าวะ

เวลาชอบ ตั้งใจจริง จะเป็นแบบนี้แหละค่ะ 

อาการแบบนี้ไม่ได้มีให้เห็นบ่อยๆ

เมื่อก่อน บุ๋มเป็นคนขี้เกียจมาก

ขี้เกียจแม้กระทั่งอยากจะทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ชอบ  แล้วปล่อยมันผ่านไป  หายวับไปกับตา


พอมาวันนึง ตกใจ นึกได้ เสียดาย  อ้าว ห่าน  สมน้ำหน้าตัวเอง 1 ที  แล้วบอกตัวเองว่า "พรุ่งนี้ค่อยเอาใหม่ก็ได้"
แล้วมันก็มีพรุ่งนี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เรื่อยๆ   

มาวันนึง โอกาสดีๆ  สิ่งดีๆ หายไปเพราะความขี้เกียจ

เลยคิดเกลียดความขี้เกียจ และวางแผนการจะสลัดมันทิ้ง (ส่วนหนึ่งเพราะชอบอ่านหนังสือธรรมมะ    ว๊าก แต่เน้นการ์ตูน  เน้นนิทานเป็นสำคัญ)
มันเลยนึกได้ ว่าเฮ้ย ..ไม่เริ่มวันนี้ แล้วถ้าวันนี้นี้เกิดตายไป พรุ่งนี้จะได้ตื่นอีกเปล่า  ก็ไม่รอ

รักพ่อ รักแม่ รักตัวเอง  พอรักได้ 3 คนนั้นแล้ว  เลยหันไปรักคนอื่นบ้าง  ก็สนุกดี 

มาถึงวันนี้ คิดว่า น่าจะทำได้สำเร็จ ไป 60 เปอร์เซนต์ แล้วค่ะ   



ดีใจกับตัวเองมากๆ 

มันเลยฮึกเหิม


นี่แหละค่ะ เหตุผล "ถ้าคิดจะทำ ถ้าทำได้ ทำเลย อย่ารอ "

ปล. บุ๋มมีความสุขกับทุกโพสต์ที่อ่านมากนะคะ  จริงจัง จริงใจ ไม่จิงโจ้