KANOKKKKK:))

[KANOKKKKK:))]

วันนี้ฝนตก!!

แฟ้มกระดาษวาดรูปเปียกหมดเลย

ว่าจะเอาสแกนให้ดูซะหน่อย

แงๆๆ สรุปว่าต้องตากให้แห้งก่อน

ใจหายใจคว่ำ คิดว่ามันจะลอยไปกับน้ำแล้ว





ผลงานเค้าส่วนใหญ่จะรวบรวมแต่ตัวประหลาดตามจินตนาการน่ะค่ะ


อยากได้ตัวอะไร มาผสมกับอะไร ก็พันกันมั่วในนั้นแหล่ะ

วาดอีกอย่างก็คือหัวคน  วาดส่วนอื่นไม่ได้ ถ้าวาดแล้ว หัวคนจะโต ตัวจะเล็กจิ๊ดเดียว 

[จักรี]

วาดมาเลยครับ เยอะๆ ชอบดู ถ้าอยากฝึกจริงจัง  มีปรมจารย์รอท่านอยู่  จริงๆ นะ 

[ด.ดรีม]

งานน่ารักค่ะ > w <



พี่แสบ ได้เขียนนิยายรึเปล่าคะ? ชื่อนี้คุ้นๆ

[iSharp]

วาดน่ารักดีอ่ะครับ 

[KANOKKKKK:))]

 

[KANOKKKKK:))]

 

[KANOKKKKK:))]

บอร์ดนี้ลงผลงานการเขียนได้ป่ะเนี่ย

ส่วนใหญ่ถนัดเขียนเรื่องเพ้อเจ้อมากกว่า อิอิ

[Ou!]

ได้ครับ

[แนนเค้ก ❤]

โห้ย
อยากอ่าน


รอๆ

[KANOKKKKK:))]

เรื่องนี้แต่งส่งอาจารย์ วิชาภาษาไทย  ภาพประกอบโดนขโมยค่ะ

ก็เลยได้แค่เนื้อเรื่อง โจทย์ก็คือ แต่งนิทานเรื่องอะไรก็ได้

โดนที่ห้ามซ้ำกับนิทานที่มีอยู่หลายๆเรื่องในปัจจุบัน  อย่างพวกนิทานอีสป หรือนิทานก่อนนอนในหนังสือ

ให้คิดเองพร้อมภาพประกอบ (พูดแล้วยิ่งเจ็บใจ วางไว้แปปเดียว หายไปเลย)


การตามหาความสุขของนางฟ้า

   
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีนางฟ้าตนหนึ่ง เอาแต่นั่งร้องไห้ มีแต่ความทุกข์โดยสาเหตุก็คือ เค้าต้องเสียของที่รักที่สุดไป... เธอต้องการที่จะพบกับความสุข เพราะเธอเชื่อว่า ความสุขจะเยียวยาทุกสิ่งทุกอย่าง ซึ่งเธอไม่เคยรับรู้มาก่อนว่าความสุขมันคืออะไร หรือมีหน้าตาอย่างไร วันหนึ่ง...เธอได้เริ่มออกตามหาความสุข พร้อมทั้งหยดน้ำตา
   




เธอเริ่มต้นถามหาความสุขจากสายฝน
   "สายฝนจ๋า ท่านรู้จักความสุขไหม ท่านรู้ไหม ว่าหน้าตาเป็นยังไง"
   "ข้าไม่รู้หรอก" สายฝนตอบด้วยสีหน้าที่บึ้งตึง







   หลังจากได้รับความผิดหวังครั้งที่ 1 ทำให้เธอยังไม่ได้พบกับความสุข เธอจึงเดินทางต่อไป เพื่อไปหาก้อนเมฆ
   "ก้อนเมฆจ๋า...วันนี้ข้ามาตามหาความสุข ทำไมข้าไม่เคยพบความสุขเลย ข้าพบแต่หยดน้ำตาที่หลั่งริน ข้าอยากรู้นัก ว่าความสุขเป็นเช่นไร"
   "ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ท่านก็ลองไปถามดวงดาวดูสิ" ก้อนเมฆตอบด้วยสีหน้าที่บึ้งตึง

   
นางฟ้านั่งรอ เพื่อให้ถึงค่ำคืนที่ดวงดาวจะออกมาส่องสว่าง เพื่อชี้หนทางแห่งความสุข เมื่อ
ดวงดาวปรากฏตัวขึ้น นางก็ไม่รีรอ รีบเข้าไปถามกับดวงดาวใกล้ๆ พูดปนกับเสียงสะอื้นว่า
   "ดวงดาวจ๋า...ทำไมข้าถึงต้องเอาแต่ร้องไห้เช่นนี้ มีเพื่อนของข้าเคยบอกมาว่า ความสุขจะทำให้ข้าหยุดร้องไห้ แต่ข้ายังไม่เคยพบกับความสุขเลย ช่วยบอกหน่อยได้ไหม ว่าความสุขหน้าตาเป็นเช่นไร และความสุขนั้นอยู่ที่ไหน"
   ดวงดาวตอบด้วนสีหน้าที่บึ้งตึงเหมือนกันว่า





"ข้าก็ไม่สามารถทราบได้เหมือนกันว่าความสุขนั้นเป็นเช่นไร ท่านลองมองลงไปข้างล่างสิ ท่านจะเห็นมนุษย์คนหนึ่ง ยืนจ้องมองข้าทุกค่ำคืน เค้าเป็นคนที่มีรอยยิ้มสวยงาม เค้าอาจจะมีคำตอบให้ท่านก็ได้ ว่าความสุขนั้นอยู่แห่งไหน และหน้าตาของความสุข เป็นเช่นไร..."





นางฟ้าได้เดินทางลงมาจากสวรรค์ เพื่อที่จะมาพบก็มนุษย์คนที่ดวงดาวแนะนำ มนุษย์คนนั้นเป็นชายหนุ่มรูปงาม ใบหน้าสดชื่นแจ่มใส มีรอยยิ้มที่สวยงามนัก นางฟ้าได้แต่แอบเฝ้ามองอยู่ห่างๆ โดยที่ไม่กล้าเข้าไปถามชายหนุ่มตรงๆ
จนวันหนึ่ง...ชายหนุ่มได้ยินเสียงสะอึกสะอื้นของนางฟ้า จึงเดินเข้าไปหาด้วยรอยยิ้ม นางฟ้ารู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัว และแปลกประหลาด ซึ่งไม่เคยเป็นมาก่อน น้ำที่ไหลนอง ก็เริ่มเหือดหายไป









"เหตุใดท่านต้องร้องไห้เช่นนี้..." นางฟ้าไม่ตอบคำถามของชายหนุ่ม ยืนมองหน้าชายหนุ่ม ด้วยคราบน้ำตาแห่งความผิดหวัง
". . ."
"ถ้าท่านไม่พูดกับเราก็ไม่เป็นไร แต่ท่านต้องหยุดร้องไห้ก่อน ไม่อย่างนั้นความไม่สบายใจก็จะอยู่กับท่าน และจะไม่มีวันลบเลือนไปจากใจของท่านเอง"
"ข้าทำไม่ได้..."
"ท่านลองลืมเรื่องต่างๆที่ท่านเผชิญมา แล้วทำให้ท่านไม่สบายใจดูสักครู่สิ แล้วท่านก็ยิ้มออกมา... ยิ้มออกมาแบบที่ข้ายิ้ม ท่านก็จะรู้สึกดีขึ้นเอง"






เมื่อนางฟ้าได้เห็นรอยยิ้มของชายหนุ่ม ก็รู้สึกเบิกบานใจขึ้น น้ำตาที่รินไหล ก็เหือดหายไป หน้าตากลับมาสดใสขึ้นอีกครั้ง นางฟ้าเริ่มยิ้มออกมาให้กับชายหนุ่ม สิ่งทั้งหลายทั้งปวงที่เคยทำให้ไม่สบายใจ ตอนนี้กลับกลายเป็นเรื่องเล็กๆ เธอรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไป และสิ่งที่นางฟ้าตามหามานาน ชายหนุ่มคนนี้แหล่ะ คือ "ความสุข" ในที่สุดนางฟ้าก็ค้นพบความสุขที่แท้จริงแล้ว




ทุกค่ำคืนนางฟ้าจะมานั่งดูดวงดาวกับชายหนุ่ม พูดคุยกันในเรื่องต่างๆ  เขาทำให้นางฟ้ายิ้มได้ ทำให้นางฟ้าหัวเราะออกมาได้
หลังจากนั้นไม่นานนางฟ้าได้ตัดสินใจที่จะยอมเสียสละความสุขสบายบนสวรรค์ เสียสละความเป็นนอมตะ และทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อแลกกับการเป็นมนุษย์ และอยู่คู่กับคนที่ทำให้เธอมีความสุขตลอดไป

[แนนเค้ก ❤]

ความสุขคือการได้อยู่กับคนที่เรารัก
อยากเห็นภาพประกอบจัง 

[KANOKKKKK:))]

คือว่าภาพประกอบ

มือดีที่ไหนไม่รู้ฉกไปแล้วค่ะ

ที่จริงทำเกือบเสร็จแล้ว วางไว้แปปเดียวหน้าอาคารเรียน

กลับมาอีกทีหายไปแล้ว

T^T

เกือบจะเสร็จแล้วที่จริง ต้องมาทำส่งอาจารย์ใหม่ แล้วอันเก่า

มันทำด้วยความตั้งใจ เจออันใหม่ก็ท้อแล้วค่ะ

งานกลุ่ม แต่ทำซะคนเดียว อันใหม่ก็เลยต้องทำแบบหยาบๆส่งอาจารย์ไปน่ะค่ะ

ขอโทษด้วยนะคะ แต่ถ้าใครอยากจะวาดประกอบให้ ก็ไม่ขัดศรัทธานะคะ อิอิ 

[KANOKKKKK:))]

 

[KANOKKKKK:))]

 

[KANOKKKKK:))]

เหะๆ สงสัยเรื่องจะน่าเบื่อเกิน