เรื่องจริงนี้อาจเป็นคุณ

[psyfer]

ตกลงเพื่อนเฟิร์นเขาไม่รู้เหรอ

[O.D.M.]

เฟิร์นใจร้าย ทำบ่อน้ำตาแตกกลางที่ทำงาน 

+

[Soris0ri]

มันรู้เรื่องก็ตอนแม่สิ้นลมนอนอยู่ที่วัดแล้วค่ะ
ตอนนั้นมันอยู่นครปฐม ทำงานอยู่กับพี่ชาย
(บ้านนี้มีลูกชายสองคน)

ส่วนพ่อนั้น ไม่ได้อยู่ที่บ้าน...


บ้านสองชั้นหลังใหม่ที่สร้างไว้...ก็เลยเงียบเหงา



บ้านนี้ไม่มีใครจริงๆ มีเพียงป้าที่มาช่วยงานและป้าเค้าก็อายุมากแล้ว
คงทำได้แต่ร้องให้คนช่วย และโทรบอกเพื่อนๆของแม่ P ให้มาพาไปโรงพยาบาล...


ตัวคุณพ่อมียศ ตำแหน่ง มีฐานะหน้าที่การงาน มีหน้าตาทางสังคม
กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงไม่สามารถรับได้ค่ะ

เฟิร์นใจร้าย ทำบ่อน้ำตาแตกกลางที่ทำงาน 

+

เอ้า พี่โอ 

[psyfer]

ตายจริง

[Ou!]

สรุปว่าตอนนี้เพื่อนก็ยังเข้าใจว่าแม่ของตัวเองเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุตกบันได

[Soris0ri]

ใช่ค่ะ 










งงหล่ะสิ แล้วทำไมเฟิร์นรู้ 

[คุณชาย ( 737 )]

 อืม...แล้วเฟิร์นรู้ได้ยังไงครับ ทั้งๆที่คนเป็นลูกแท้ยังรู้ทีหลังเฟิร์นเลย

[Soris0ri]

ไม่ใช่รู้ทีหลังค่ะ




K รู้ว่าแม่เสีย ก็เลยโทรมาบอกเพื่อนๆ
แต่สิ่งที่มันรู้คือ แม่ตกบันไดตอนอยู่บ้านลำพัง

ตอนแรกที่รับรู้ก็ใจหายค่ะ ก็เลยโทรบอกแม่ (แม่เฟิร์นนี่แหละ)
บอกว่าแม่ไอ้ K เสียแล้วนะแม่ ถ้าแม่ว่างให้ไปงานแทนก่อน

แม่ก็เลยบอกว่าเค้าผูกคอตายนะลูก.....ก็เลยอึ้ง!!!
(คนที่พาไปคือเพื่อนครูในโรงเรียนแม่ P ค่ะ
และพี่ทำงานโรงเรียนเดียวกับแม่ P ค่ะ )

พอรู้สาเหตุที่แท้จริง จากอึ้งอยู่แล้ว ยิ่งอึ้งมากขึ้นไปอีก

[นายโอ้เอ้]

เหตุเกิดจากความเหงา

ไปดีนะครับ 

[蓝月 (lán yuè)]

  เศร้าง่ะ

[Rabbitinblack]

  อ่านแล้วกลัวเลย

แม่จ๋า 

[HS-JEF]

อันนี้พี่ตั้ม พี่ที่ทำเว็บด้วยกันครับ เหตุเกิดเมื่อกลางวันวันนี้เลยครับ

ประสบการณ์รถไฟตกราง

เนื่องจากพี่ตั้มแกไปเที่ยวหนองคายครับ ขากลับแกนั่งขบวนรถท้องถิ่นไปโคราช

พี่แกรอดมาได้อย่างปาฏิหารย์ ผู้ร่วมชะตากรรมกับในทริปนี้ก็มี พี่ตั้ม แฟนพี่ตั้ม และเจ้าปาล์ม รุ่นน้องในเว็บ



ภาพแรก (พี่ตั้มเป็นคนถ่าย) ประมาณ 2 ชั่วโมงก่อนเกิดเหตุ ขณะทำขบวน 415 นครราชสีมา - หนองคาย ก่อนที่จะแปลงร่างมาเป็นขบวน 418 หนองคาย - นครราชสีมา ซึ่งเป็นขบวนที่พวกพี่ตั้มแกจะกลับไปโคราช

ต่อจากนั้นพี่ตั้มแกก็ขึ้นขบวน 418 ออกจากนาทามา ก่อนเกิดเหตุพี่แกนั่งอยู่หน้าห้องน้ำคันสุดท้าย ซึ่งเป็นคันเกิดเหตุพอดี
ตอนแรกพี่แกก็ได้ยินเสียงดังตึง ก็ไม่ได้คิดอะไรคิดว่าเสียงแคร่รถคงดังธรรมดามั้ง พอ 2 วินาทีต่อมา ท้ายขบวนแคร่ฝั่งห้องขับ
เริ่มเซออกข้างทาง ประกอบกับมองออกไปนอกหน้าต่างที่พี่ตั้มนั่งอยู่ เริ่มเห็นหินลอยแล้วครับ เลยรู้ทันทีว่าไอ้เสียงที่ดังตึงเมื่อสักครู่
มันไม่ธรรมดาซะแล้ว จากนั้นแคร่ทางฝั่งห้องขับก็เริ่มเอียงออกข้างทางมากขึ้น ในใจพี่แกคิดแล้วว่าสงสัยจะไม่รอด คว่ำแน่ ๆ
เพราะตรงนั้นคันทางสูง สักพักแคร่ทางฝั่งห้องขับก็เหมือนสะดุดอะไรสักอย่าง ทำให้ตัวรถกระโดดขึ้นแล้วแคร่ก็เริ่มเอนกลับขึ้นมาบนคันทางอีกครั้ง
พอหายชื้นใจได้หน่อย ว่าอ่าน่ามันกลับขึ้นมาแล้ว โอกาสคว่ำคงลดน้อยลงไปบ้าง สักพักก็ได้ยินเสียงรถวิ่งข้ามสะพาน งานเข้าอีกแล้วสิ ตกรางตอนข้ามสะพานเนี่ยนะ ท่องนะโมตกสระดีกว่ามั้ง ใจหายใจคว่ำน่าดูชม
สักพักก็ผ่านพ้นสะพานมาได้โดยที่ตัวรถไม่ได้ตกไปข้างล่างสะพาน พอพ้นสะพานมาแคร่ด้านฝั่งห้องขับท้ายขบวนก็เริ่มเอนออกนอกรางอีก
พร้อมกับขบวนรถได้เบรคเกือบจะหยุดสนิทแล้ว ในใจพี่แกก็เลยคิด อ่า รอดแลู้ว ไม่คว่ำเฟ้ย พอรถหยุด ทุกคนต่างตะเกียกตะกายจะออกทางหน้าต่าง
ตอนแรกพี่ตั้มแกก็นึกว่าตกรางทั้งขบวน แต่ด้วยเนื่องจากนั่งอยู่ติดกับข้อต่อ ในขณะที่คนอื่นพยายามออกทางหน้าต่าง
พี่ก็ลองเปิดประตูตรงข้อต่อแล้วมองไปทางโบกี้ที่ 3 (ขบวนมี 4 โบกี้ ตกรางโบกี้ที่ 4 โบกี้เดียว)
เมื่อเห็นว่าโบกี้ที่ 3 ไม่ตกรางก็เลยตะโกนบอกทุกคนว่า ออกทางนี้ครับ จากนั้นพี่แกก็งุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
เหมือนกับมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาดันรถไม่ให้ตกสะพานเลย จากนั้นพี่แกก็ลงจากขบวนรถไปเก็บภาพตามนี้ครับ

V
V
V

[ส้ ม ♥]

[ณต]

ผมสงสัยมานานแล้วล่ะ
ทำไมรถไฟถึงตกรางได้อ่ะครับ

อะไรเป็นสาเหตุเหรอ 

[HS-JEF]

มีสาเหตุหลายประการครับ ไม่ว่าจะเรื่องสภาพทาง เรื่องระบบล้อเลื่อนของขบวนรถ ตกรางครั้งนี้ดูแล้วน่าจะมาจากสภาพทางมากกว่าครับ สภาพคันทางน่าทรุดลง เมื่อขบวนรถวิ่งมาด้วยความเร็ว เมื่อมาจากกับสภาพทางแบบนี้ บังใบล้อน่าจะปีนรางออกมาครับ