โชว์แนวตั้งห์

[Dayight]

http://media.imeem.com/m/iQ3aSdO1xb/aus=false

[นักศิลปะ]

http://media.imeem.com/m/iQ3aSdO1xb/aus=false

งานต่อไปลองเขียน เอง คือไม่เอามาจากเพลงดู
มีแนวทางแล้ว

[เดอะบุ๋ม]

วาดรุปคนเหมือนแฮะ โดยเฉพาะรูปผู้หญิงสุดท้าย

เราจินตนาการได้ แต่วาดยาก 

[Dayight]

แม้มันจะไม่ค่อยดีเท่าไร แต่ก็เป็นงานศิลปะที่ภูมิใจชิ้นนึง

ขอบคุณ พี่pixและหลิงๆ ที่ช่วยเสริมเติมแต่ง
ขอบคุณ นานา เดือน ป้าจอย จั๊ว ที่ขัดเกลางานและติชม
ขอบคุณ Font Layiji MaHaNiYom

[เดอะบุ๋ม]

เฮ้ย ไม่ดีตรงไหน 

[psyfer]

พอเป็นสีแบบนี้แล้วดูดีขึ้นมั่กๆ 

[นักศิลปะ]

โอเช ตั้ง
แต่ยังไม่มีคำ กระซวกใจ

ต้องหาคำแบบนี้ออกมา
เขาเรียกว่า วรรคทอง
แต่ไม่ต้องถึงกะเคร่งเครียด
เมื่ออ่านเยอะๆมันจะเจอเอง

[Dayight]

ขอบคุณครับ พี่โอ๋ 

[นักศิลปะ]

ตัวอย่างวรรคทอง
.........................

บทสุดท้ายของนิยายรัก

จริงหรือนี่ที่ว่ารักเราจักร้าว
นึกแล้วหนาวเหน็บนักแก้วรักเอ๋ย
รสสัมผัสอ่อนละมุนที่คุ้นเคย
ไยจึงเผยรสร้างจืดจางกัน

เราเคยร่วมใจฝันว่าวันหนึ่ง
เราจะถึงวันที่งามเหมือนความฝัน
ฟ้าสีทอง ดอกไม้บาน ธารพระจันทร์
และรักอันคงค่าสถาพร

ฉันเฝ้ารอคอยวันที่ฝันไว้
รอด้วยรักด้วยใจไม่ถ่ายถอน
แต่นี่สร้อยสายสวาทมาขาดตอน
เธอกล้ารอนลงด้วยมือเธอหรือไร

เมื่อเธอสิ้นเสน่หามาสนอง
รักที่ปองมอดหมดความสดใส
แผลรักร้ายบ่อนทั่วเนื้อหัวใจ
จะต้องปวดร้าวไปถึงไหนกัน

ดอกรักบานในหัวใจใครทั้งโลก
แต่ดอกโศกบานในหัวใจฉัน
และอาจเป็นเช่นนี้ชั่วชีวัน
เมื่อรักอันแจ่มกระจ่างกลับร้างไกล

นิยายรักยืดยาวของเรานั้น
คงไร้วันสดชื่นขึ้นบทใหม่
หมดความหมายที่จะรอกันต่อไป
เพราะเปลวไฟรักดับลงกับตา


โดย หยก บูรพา

[นักศิลปะ]

รักเธอกอดคนอื่น
ปราย พันแสง

เมื่อรักใครคนหนึ่ง
จึงไม่สำคัญเลยว่าเราจะได้กอดกันหรือไม่
ความรักบางอย่างในชีวิต
คนเราเอื้อมไม่ถึง สัมผัสไม่ได้
เหมาะสำหรับเอาไว้มองดู...
ไว้ชื่นชมอยู่ไกลๆ

ดวงไฟประภาคารสวยล้ำค่า
ยามที่เราล่องเรืออยู่ในทะเลจนหาทางกลับไม่ได้
แต่เราจ้องดูดวงไฟ
เพียงให้รู้ว่าควรเดินหน้าไปในทิศทางใด
ใช่ว่าเราจะต้องเบนหัวเรือเพื่อมุ่งไปจอดเทียบท่าหน้าประภาคารเสียเมื่อไหร่

ได้รักเธอ...ประภาคารก็ดูสวยดี
คนที่ฉันกอดได้ ทำให้โลกนี้สดชื่นสว่างไสว
อย่าสนใจเลยนะคนดีว่ารักเธอแล้วฉันคนนี้จะกอดใคร
แค่เชื่อว่าฉันรักเธอตลอดไป...เพียงพอแล้ว!!


....
บทนี้ ชื่อบนเป็น วรรคทอง

[นักศิลปะ]

ตั้งอ่านดูนะ
...........................
ความคิดเห็นที่ 20


บางครั้งการเขียนกลอนแค่บทเดียว ก็อาจกลายเป็นวรรคทองเป็นที่จดและจำของคนทั่วไปได้
ว่ากันว่า (อีกแล้ว) เคยมีนักศึกษาหญิงธรรมศาสตร์คนหนึ่ง เขียนกลอนบทหนึ่งลง
ในหนังสือวรรณศิลป์ธรรมศาสตร์ ที่ขายกันเล่มละบาทในสมัยนั้น ประมาณ พ.ศ.๒๕๑๑นักศึกษาหญิงคนนั้นคือ กรรณิการ์ (เฮงรัศมี) หิรัญรัศมี กลอนบทนั้นลงท้ายสอง

วรรคหลังว่า " ถ้าไม่ไปพบเขาเราเสียใจ.........แต่ถ้าไปพบเขาเราเสียตัว "



เล่ากันว่า ช่วงนั้นเป็นที่ฮือฮากันมาก ขรรค์ชัย  บุนปาน ซึ่งตอนนั้นทำงานที่สยามรัฐ
ยังยกกลอนสองวรรคนี้ไปลงในข้อเขียนของตัวเอง และเขียนถามว่า " แล้วหนูไปหา เขาหรือเปล่าจ๊ะ "



มาอ่านกลอนนี้กันทั้งบทดีกว่า



รักที่ต้องเลือก (วันนี้)



โอ้วันนี้...วันสำคัญตื้นตันนัก

มิรู้จักเลือกทางอย่างไรได้

ถ้าไม่ไปพบเขาเราเสียใจ

แต่ถ้าไปพบเขาเราเสียตัว



กรรณิการ์ (เฮงรัศมี) หิรัญรัศมี



หมายเหตุ วรรคทองตอนนี้ คัดข้อความบางส่วนมาจาก คอลัมณ์เรื่อง นักกลอนเก่า ของ
วานิช จรุงกิจอนันต์ จากหนังสือมติชนสุดสัปดาห์ ฉบับที่ ๑๑๘๙

จากคุณ : จอมยุทธเมรัย  - 10 มิ.ย. 46 12:52:20

........................
อ่านเพิ่มเติม
http://www.thaipoet.net/index.php?lay=show&ac=article&Id=5314665&Ntype=2

[Dayight]

ขอบคุณครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปทะเล คงได้แรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องอีกซักเรื่องนะครับ
เดี๋ยวเขียนอะไรพอเป็นเรื่องเป็นราว เดี๋ยวมาให้ติชมกันอีกนะครับ

[เดอะบุ๋ม]

รักเธอกอดคนอื่น
ปราย พันแสง

เมื่อรักใครคนหนึ่ง
จึงไม่สำคัญเลยว่าเราจะได้กอดกันหรือไม่
ความรักบางอย่างในชีวิต
คนเราเอื้อมไม่ถึง สัมผัสไม่ได้
เหมาะสำหรับเอาไว้มองดู...
ไว้ชื่นชมอยู่ไกลๆ

ดวงไฟประภาคารสวยล้ำค่า
ยามที่เราล่องเรืออยู่ในทะเลจนหาทางกลับไม่ได้
แต่เราจ้องดูดวงไฟ
เพียงให้รู้ว่าควรเดินหน้าไปในทิศทางใด
ใช่ว่าเราจะต้องเบนหัวเรือเพื่อมุ่งไปจอดเทียบท่าหน้าประภาคารเสียเมื่อไหร่

ได้รักเธอ...ประภาคารก็ดูสวยดี
คนที่ฉันกอดได้ ทำให้โลกนี้สดชื่นสว่างไสว
อย่าสนใจเลยนะคนดีว่ารักเธอแล้วฉันคนนี้จะกอดใคร
แค่เชื่อว่าฉันรักเธอตลอดไป...เพียงพอแล้ว!!


....
บทนี้ ชื่อบนเป็น วรรคทอง

โดน




ตั้งวาดประกอบบทนี้ลองดูได้ป่ะ  เราชอบบทนี้จัง

[นักศิลปะ]

วรรคทอง

ถ้าเธอสบายใจ ฉันก็สบายดี

[เดอะบุ๋ม]

ตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น 


บวกพี่โอ๋ซะที่ตรงนี้แหละ ฮ่าๆ