ฝึกถ่ายรูป ประจำเดือนพฤษภาคม

[slaveofann]

หายแล้วล่ะแอน ไอ้อาการเพี้ยนๆเมื่อวาน
น่าจะเกิดจากการที่ ต้องรับผิดชอบทำงาน
ทั้งๆที่แก่แล้ว แต่ไอ้การต้องทำตัวเหมือนมนุษย์เงินเดือน
ที่ถูกยื่นข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้จากแม่ ทำให้ไม่สามารถ
ทำอะไรที่ชอบ ได้ใช้เวลาทำอะไรที่อยากทำเท่าไหร่
พอได้จับกล้อง เลยเหมือนผีเข้า จดจ่อ ต้องถ่ายรูปที่โดนๆ
พอทำไม่ได้ ก็เลยเฟลตัวเอง พอวันนี้ได้นอนเต็มๆ(ตอนกลางวัน)
ตื่นขึ้นมา ค้นพบตัวตนเดิมอีกครั้ง เฮ้ย กูถ่ายรูปเพื่อความสนุกนะ
ไม่ได้จะประกวดระดับโลก เล่นมาระยะเวลาสั้นๆแค่นี้ก็ดีนักหนาแล้ว
ยิ่งได้ดูรูปพี่ดาราราย ที่โคตรฝีมือเทวดา แต่แกก็ยังพร้อมจะเรียนรู้
พร้อมจะหัดทำอะไร และเริ่มนับหนึ่งใหม่ ด้วยความสนุก ยิ่งหายเพี้ยนไวขึ้น

วันนี้เลยไม่จับกล้องดูหนึ่งวัน นั่งทบทวน เวลามุ่งมั่นทำอะไรมากเกิน
ผีห่าซาตานมันเข้าสิงได้  โอเค ทำพิธีไล่ผีออกแล้ว กลับมาเป็นตัวตนเดิมๆ
รู้สึกดีขึ้นเยอะ

วิจารณ์งานของโอ้เอ้ก่อนนะ เพราะขนมหวาน ตอบง่าย
ของคนอื่น ค่อยไปอันหน้า เดี๋ยวจะยาวเกิน อ่านแล้วหลับกันก่อน

งานของโอ้เอ้ มีพัฒนาการที่ดี
ภาพของโอ้เอ้ เริ่มมีเนื้อเรื่องมากขึ้น มีความหมายมากขึ้น และน่าติดตาม
เสน่ห์ของรูปโอ้เอ้ คือ ไม่บ้าความเนี๊ยบ ไม่ตัดภาพ ไม่ประดิษฐ์เกินไป
แต่เน้นโฟกัสที่ความหมายที่ต้องการสื่อ ส่วนนี้อยากให้ชาร์ปลองดูเป็นตัวอย่าง
เดาเอา ว่าถ้าชาร์ปถ่ายภาพนี้ น่าจะพยายามทำหลังเบลอมากๆ ให้ป้ายทะเบียนรถตู้หายไป
ทำสีให้ดูหม่นๆ เพิ่มความเศร้าด้วยเทคนิคสะบาลาเฮ่ร้อยแปดที่รู้มา
จนอารมณ์รถติด มีรถเมล์สีเขียวด้านซ้าย รถตู้ด้านขวาติดสติกเกอร์ในหลวง
โอ้เอ้ คุยกับพี่แทกซี่ ในวันที่อาการร้อนอบอ้าวหายไป
ที่วิจารณ์ชาร์ปเยอะมาก เพราะชาร์ปมาช้าไปหนึ่งเดือน
แต่ดูคึกคักน่ารักมากๆ พี่ๆเลยใส่กันเต็มที่

ส่วนของโอ้เอ้ ตอบได้คำเดียว รูปนี้สุดยอด

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

โห หน้าที่ 15 แล้วเหรอเนี่ย ขอทำผิดกฎส่งมั่งดีกว่า คือรูปนี้ถ่ายไว้นานแล้ว มันผิดกฎ แต่อยากส่งอ่ะ เพราะชอบมาก
แล้วจะพยายามสะพายกล้องออกไปถ่ายตามโจทย์ให้ได้นะ


ชื่อภาพ : แฝด
ที่ชอบภาพนี้เพราะว่าความบังเอิญและความฟลุ๊คทำให้ได้มด 2ตัวนี้มา ชอบในความบังเอิญที่เหมือนจับวางนี่แหละ

ปล.ชอบภาพของชาร์นะ ภาพเงาจักรยานสะท้อนผิวน้ำน่ะ
ภาพที่แต่งก็ชอบ ชอบเพราะสีสวยดูเคลียร์ดี
ภาพที่ไม่แต่งก็ชอบ ชอบเพราะอารมณ์ภาพ มันทำให้รู้สึกว่าจักรยานกำลังวิ่งแทบจะแล่นออกไปจากภาพเลยล่ะ
แต่ก็ไม่ชอบเพราะฉากหลังมันรกแล้วก็ดูมืดไปหน่อยเท่านั้นเอง


กร๊าก ตอบช้าไป ..โดนตัดหน้าซะแล้วต๋อย  

[slaveofann]

ต่อเลยนะ ต่อไปเป็นงานของพี่โอ
รูปแรก มันไม่ชัดเจน ตึกมีหลายสี สะท้อนกระจก...แล้วไงต่อ
อันนี้เป็นมุขภายใน เล่นกันบ่อยๆ เดี๋ยวจะเข้าใจเองจ้ะ

รูปที่สองกลับ มีอารมณ์สนุกๆเข้ามา
ภาพดูไม่ตั้งใจ เหมือนเดินผ่านรถที่ค่อนข้างเงา
เห็นโลกที่บิดเบี้ยว หลากหลายสี เลยลั่นชัตเตอร์
ภาพที่สองทุกอย่างดูลงตัว ดูแล้วแอบยิ้ม

ต่อมาภาพของหนูอร
เดาเอาว่า รูปนี้ถ่ายแมวเสร็จแล้ว ค่อยตั้งชื่อภาพ
ประมาณตาแมวดูเจ็บๆ เลยนึกไปถึงการถูกทอดทิ้ง
อารมณ์เศร้าตามมา แต่คนดูภาพไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วย
จึงไปไม่ถึงอารมณ์ที่หนูต้องการสื่อถึง และที่สำคัญ
โทนสีของภาพ และอารมณ์มันมักไปด้วยกัน อันนี้สำคัญมาก
เข้าใจว่าถ่ายสัตว์มันยาก แต่การมีสีชมพูอยู่ในภาพถึงเกือบยี่สิบเปอร์เซ็นต์
ความเศร้าเลยถูกชมพูชอคกิ้งพิงค์ตีซะกระจุยเลยจ้ะ

แต่ถ้าพูดถึงองค์ประกอบในภาพอะไรพวกนี้แล้ว หนูอรถ่ายรูปได้ดีขึ้นเรื่อยๆ
การสื่ออารมณ์ของภาพ มันไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้ ในสามวันเจ็ดวัน
ค่อยๆหัดกัน เรียนรู้ไปด้วยกัน และอย่าหลทำความสนุกตกหายไปนะ

ของชาร์ป ชอบนะภาพเงาร่มไม้บนรถ
ยังมีกลิ่นอายของชาร์ปอบอวลในภาพ
โทนสีแน่นเปรี๊ยะ สังเกตได้จากสีเขียวระเรื่อ ขอบซ้าย
ซึ่งครั้งนี้ มันไม่ได้ดูประณีต ตั้งใจเกิน จนขาดอารมณ์
การจัดองค์ประกอบภาพ ให้ดูสวยเนี๊ยบไม่ใช่เรื่องผิด
แต่มันไม่ใช่ประเด็นสำคัญ หมายถึง เอ็งเก่งเรื่องนี้แล้ว
มาโฟกัสในเรื่อง การนำเสนอจุดด้อยดีกว่า
การลบข้อเสียของตัวเอง ถ้าทำได้ มันเจ๋งยิ่งกว่าอะไรเสียอีก
พัฒนาการของชาร์ปที่เห็นในภาพนี้คือ ครอปลดลง
ใส่ใจในรายละเอียดที่ต้องการเสนอมากกว่าความหมดจด
ค่อยๆดีขึ้นแล้วชาร์ป สู้ๆ

ส่วนภาพเซ็ง  แววตามันไม่ค่อยเซ็งแฮะ
มันดูเหมือน ถ่ายอะไรวะ แล้วด่าในใจ
หรือแอบเก๊กอะไรทำนองนี้มากกว่า ชื่อภาพ
ถ้าไม่ค่อยสอดคล้องกับภาพ มันมักจะทำให้อารมณ์ของภาพ
หายไปอย่างน่าเสียดาย สำหรับพี่ นอกจากแววตาที่ดูเงาๆแล้ว
รายละเอียดเล็กๆที่แอบเห็นคือ น้องคนนี้น่าจะเพิ่งบวชมา
เห็นคิ้วดูเหมือนกำลังงอก การตั้งชื่อภาพ ที่ผสมรายละเอียด
กับจุดเด่น น่าจะทำให้น่าสนใจ

[iannnnn]

เอาแล้วเว้ย จานปุกมาแล้ว

[slaveofann]

โห หน้าที่ 15 แล้วเหรอเนี่ย ขอทำผิดกฎส่งมั่งดีกว่า คือรูปนี้ถ่ายไว้นานแล้ว มันผิดกฎ แต่อยากส่งอ่ะ เพราะชอบมาก
แล้วจะพยายามสะพายกล้องออกไปถ่ายตามโจทย์ให้ได้นะ


ชื่อภาพ : แฝด
ที่ชอบภาพนี้เพราะว่าความบังเอิญและความฟลุ๊คทำให้ได้มด 2ตัวนี้มา ชอบในความบังเอิญที่เหมือนจับวางนี่แหละ

ปล.ชอบภาพของชาร์นะ ภาพเงาจักรยานสะท้อนผิวน้ำน่ะ
ภาพที่แต่งก็ชอบ ชอบเพราะสีสวยดูเคลียร์ดี
ภาพที่ไม่แต่งก็ชอบ ชอบเพราะอารมณ์ภาพ มันทำให้รู้สึกว่าจักรยานกำลังวิ่งแทบจะแล่นออกไปจากภาพเลยล่ะ
แต่ก็ไม่ชอบเพราะฉากหลังมันรกแล้วก็ดูมืดไปหน่อยเท่านั้นเอง


กร๊าก ตอบช้าไป ..โดนตัดหน้าซะแล้วต๋อย  

ของป้าแป้ง ไม่สามารถวิจารณ์เรื่อง การไปถ่ายรูปสะท้อนได้
เพราะภาพถูกถ่ายมาก่อน

แต่ขอชื่นชม ในความโชคดีที่ได้เจอ ความมหัศจรรย์อันนี้
ในขณะที่มีกล้องอยู่บนมือ ไม่ชมเรื่องถ่ายภาพสวยนะ
เพราะป้าแป้งเจ๋งอยู่แล้ว ภาพน่ารักมาก ชอบ

[โตน]

ภาพ : ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากจะโชว์เฉยๆ

เชิญชมภาพอื่นต่อไปได้เลยครับ

[คุณหนูฟ้า]

ชอบเส้นๆ ที่โต๊ะ 

[iannnnn]

ลึกล้ำมากครับโตน
การ์ตูนอากิยามะ•อาร์ มันต้องอ่านจากหลังมาหน้าใช่มะ
พอเอามาส่องกับกระจกหรือพื้นโต๊ะที่เป็นมันเงา
มันเลยสะท้อนกลับขวาเป็นซ้ายให้คนไทยคุ้นเหมือนเดิมใช่มะ
ลึกล้ำมากๆ โอ้ว...



ไอ้บ้า

[ยุนเอ]

สังเกตที่เลขสี่ ซิครับ กำลังสะท้อนปัญหาสังคมอะไรอยู่รึเปล่า 

[คุณหนูฟ้า]

    หรือ 4 แพร่ง

[ออยอิชี่]

อะไรจะลึกล้ำปานนั้น 

[วินด์]

สังเกตว่านิ้วกลางหักงอได้มากมาย

นี่เกมจับผิดรึ ?

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

 

[☼ แอนมินิ ☼]

อ่านๆความเห็นพี่แอนอยู่แล้วอยู่ๆมาเห็น

ไอ้บ้า

ชอบภาพสะท้อนบนโต๊ะอ้ะ 

[iSharp]

ลึกล้ำมากครับโตน
การ์ตูนอากิยามะ•อาร์ มันต้องอ่านจากหลังมาหน้าใช่มะ
พอเอามาส่องกับกระจกหรือพื้นโต๊ะที่เป็นมันเงา
มันเลยสะท้อนกลับขวาเป็นซ้ายให้คนไทยคุ้นเหมือนเดิมใช่มะ
ลึกล้ำมากๆ โอ้ว...



ไอ้บ้า