ระยะนี้อ่านหนังสืออะไรกันบ้างครับ

[คุณหนูฟ้า]

พี่ฟ้า เดี่ยวส่งไปให้มั้ยคะ อ่านมานานแล้วไม่จบซะที 

  ไม่สนุกเหรอ?

[อารี]

กำลังอ่านเรื่อง  After The Quake หรือ ชื่อภาษาไทยว่า
อาฟเตอร์เดอะเควก   ของ มุราคามิ ฮารุกิ
สุดยอดนักเขียน ขวัญใจเด็กแนว ที่เปรียบเปรย
มุราคามิ เป็นวินทร์ เรียววารินทร์สัญชาติยุ่น

หลังจากได้ยินคำโปรย ผสม สรรเสริญ มากมาย
จากเวบไซท์ทั่วโลก ถึงความคบกริบของเนื้อหา
และภาษาขั้นเทวดา ที่หลายคนบอกอ่านแล้ว
เหมือนเจอตบกะโหลกแรงๆ

อ่านแล้วล่ะ ก็ดี แต่ไม่ถึงขนาดหัวสั่นคลอนตามคำล่ำลือ
เนื้อหา เข้าใจยาก สมกับความเก๋าในรางวัลดุษฏีของคุณเฮีย
จากล้านแปดสถาบัน ถ้าอ่านแล้ว เกทเลย
ก็แสดงว่าไม่ศิลปินแท้ คนธรรมดา เข้าถึงได้
ซื้อมาสามเล่ม เปาหิ้วมาวันนี้
ที่เหลือคือ คาฟตา อะไร นากาตะนี่ล่ะ
แล้วก็ แดนซ์ แดนซ์ แดนซ์
ตกใจมากที่ นพดล เวชสวัสดิ์ คนแปลเรื่องยี้
เดอะ เซลล์  แปลได้ดี
แสดงว่าที่เราด่าเค้าไปซะกระจุย ตอนอ่านเรื่องแปล
ของสตีเฟน คิง เราด่าผิดคน เพราะเรื่องสองเรื่องของ
มุราคามิ ที่พี่นพดล แปลจากต้นฉบับ ภาษาฝรั่ง
แปลได้ดีมากเลย

จริงๆ ต้องบ่นอุบที่ สตีเฟนคิงมากกว่า
หรือไม่ก็ด่าตัวเอง ที่ไม่ชอบภาษาแบบนั้น
ไว้อ่านจบจะมาเล่าให้ฟัง

After the Quake สำนวนแปลโดย คมสัน นัน เป็นสำนวนที่ผมไม่ชอบที่สุด ไม่ชอบเลย
ที่อ่านของมูราคามิมา ชอบสำนวนของคุณ โตมร แต่เขาก้แปลเล่มเดียว
สำนวนแปลของ นพดล ก็ชอบครับ แต่แอบเว่อไปนิด แต่ก็ไม่ขัดกับตัวหนังสือ

ส่วนที่เปรียบเหมือน วินทร์ สัญชาติ ยุ่น อันนี้ไม่เห็นด้วยเท่าไหร่

Stephen King ไม่เคยอ่านสำนวนแปลของไทยเลยครับ
ไม่เชื่อว่าจะมีใครที่แปลและรักษาความเป็น Stephen King ได้ครบถ้วน
(เอาจริงๆก็เคยอ่านงานเค้าแค่สองเล่ม ทำเป็นพูด  )

[หยุยย~*]

  ไม่สนุกเหรอ?

อ่านไม่รู้เรื่องอะคะ แหะๆ

[คุณหนูฟ้า]

แหะๆ งั้นเดี๋ยวจะไปอ่าน แล้วมา review วันหลัง

[ต้น]

เพิ่งอ่าน ว้าวุ่น จบ จากการรื้อๆ กองหนังสือแล้วเจอ

จำไม่ได้ว่าอ่านจบไปกี่ครั้งแล้ว แต่ทุกครั้งที่อ่านก็สร้างรอยยิ้มได้เหมือนเดิม

[slaveofann]

อ่านสมองไหวในฮ่องกง
ไม่กริ๊บ และเปิดโลกใหม่ เหมือนตอน
โตเกียวไม่มีขา และ เนปาลประมาณสะดือเลย
อยากได้ กัมพูชา พริบตาเดียวมากๆ
มีความรู้สึก ว่าสามเรื่องบนที่ว่า
น่าจะเป็นทรีคิง ของนิ้วกลมแล้ว
แต่ไม่ว่าจะไปร้านไหน ก็หาไม่ได้ 

ตอนนี้กำลังจะอ่าน เที่ยวไม่ง้อทัวร์
ตีตั๋วตะลุย มาเก๊า
เคยอ่านภาคตอนมาลุยญี่ปุ่น
ยอมรับเลย คนเขียน ทำได้ดีมาก
เหมือนโลนลี่แพลเนทภาคภาษาไทย
ถ้าอ่านจบ จะมาแฉ

[❤ NoOIzY&Tad ❤]

อ่านสมองไหวในฮ่องกง
ไม่กริ๊บ และเปิดโลกใหม่ เหมือนตอน
โตเกียวไม่มีขา และ เนปาลประมาณสะดือเลย
อยากได้ กัมพูชา พริบตาเดียวมากๆ
มีความรู้สึก ว่าสามเรื่องบนที่ว่า
น่าจะเป็นทรีคิง ของนิ้วกลมแล้ว
แต่ไม่ว่าจะไปร้านไหน ก็หาไม่ได้ 

ตอนนี้กำลังจะอ่าน เที่ยวไม่ง้อทัวร์
ตีตั๋วตะลุย มาเก๊า
เคยอ่านภาคตอนมาลุยญี่ปุ่น
ยอมรับเลย คนเขียน ทำได้ดีมาก
เหมือนโลนลี่แพลเนทภาคภาษาไทย
ถ้าอ่านจบ จะมาแฉ

อ่านของนิ้วกลมเหมือนกัน
ตอนนี้อ่าน ณ อยู่จ้ะ

[gaenoy]

ตอนนี้มีหนังสือของนิ้วกลมหลายเล่มมาก ๆ
อยากอ่าน ณ

ใน a day ชอบ ณ ที่สุดแล้ว
แต่ช่วงนี้ไม่ได้ซื้อ อะ เดย์เลย
อยากถามว่า กลับมาเขียนต่อหรือยังเอ่ย

ตอนนี้อ่านแต่การ์ตูนอย่างเดียว คือ วันพีซ
เริ่มอ่านตั้งแต่เล่ม 1 ใหม่เลย

[iannnnn]

ตอนออ่านอะเดย์ ตูไม่ค่อยชอบ ณ แฮะ




วันนี้ไปร้านเดอะบุ๊กคลับ เซ็นทรัลลาดพร้าว
เปิดกิจการเป็นวันสุดท้าย ในช่วโมงสุดท้าย
บรรยากาศน่าหงอยเหงาแทน ทั้งที่คนเริ่มเดินเข้ามาในร้านเรื่อยๆ
เหมือนจะมาช่วยปิดร้านยังไงยังงั้น

[ณัฏฐ์]

ผมชอบนะครับ

ณ

แต่ตอนนี้ไม่ได้ซื้อ ะเดย์ มา 2 เล่มแล้ว
เพราะว่ารู้สึกว่าอ่านไม่คุ้มเท่าไหร่ ซื้อมาอ่านอยู่ครึ่งเล่ม

อีกอย่าง คอลั่ม ประจำหายหมดเลย

เล่มไหนน่าธีมอ่านค่อยซื้อ

[gaenoy]

ธีมน่าอ่าน

พิมพ์ สระอะ เปล่า ๆ ยังไงคะ แกะพิมพ์ไม่ได้

[ณัฏฐ์]

ใช้ไฟร์ฟอกครับ

แต่ถ้า ie ก็พิมพ์ได้นะ
พิมพ์ตัววอักษรก่อนแล้วลบทิ้ง

เช่น อะเดย์ แล้วลบ อ.อ่างทิ้ง

เอาไว้ใช้เวลาจะพิมพ์ลากเสียงก็ได้นะ
อย่าง อ่าอาอาอาอาอา แล้วลบ อ.อ่างออกให้หมด จะเป็น อ่าาาาาา

[psyfer]

อ่านการ์ตูน Y 

[Longtime]

ตอนนี้ กัมพูชาพริบตาเดียว พิมพ์ออกมาอีกแล้ว
กับหน้าปกเหลืองๆ รูปตากลมของพี่นิ้วกลม
ตาใหญ่เบ้อเร่อมากๆ

ก่อนหน้านั้น อ่านแต่หนังสือเรียน หนังสือสอบ
สอบเสร็จแล้วเปลี่ยนโหมดกันบ้างดีกว่า

จิ้งหรีดแห่งเมืองสีเทา : บอย ตรัย
เป็นหนังสือประเภทความเรียง ร้อยแก้วหรือยังไงก็ไม่รู้
แต่ชอบลีลา การใช้ภาษาในการเขียน ได้อารมณ์เหงาๆ ไปอีกแบบ
อ่านจบแล้วก็ยังเอากลับมาอ่านอีกได้เป็นระยะ
ถ้าคนเคยฟังเพลงที่พี่บอยแต่ง เช่น คนข้างล่าง ..เอ๊ะ นั่นมันบอยโก.
คงจะมีหลายคนเป็นแฟนคลับพี่เค้าบ้าง

จากโปสต์การ์ด...ถึงอีเมล์ : ภาณุ มณีวัฒนกุล
เลือกอ่านเล่มนี้ด้วยเหตุผลที่ว่า "ชอบสะสมโปสการ์ด"
รู้สึกชอบมากขึ้นที่จะเขียนไปให้ใครหลายๆคน
หรือแม้แต่การเขียนถึงตัวเอง..บรรยายถึงการไปเที่ยวในที่ต่างๆ
พร้อมกับเกร็ดเล็กน้อยกับความแตกต่างทางวัฒนธรรม

แต่ก็นั่นแหละ เคยส่งถึงตัวเองแค่ครั้งเดียว
แต่ก็นั่นแหละ ไม่เคยมีใครเขียนถึงเราเลย
แต่ก็นั่นแหละ ไม่เคยเขียนให้ใครเหมือนกัน เพราะเวลาจะส่งมักจะเสียดาย
และก็นั่นแหละ ควรจะเริ่มต้นส่งไปซักทีซินะ

เดี๋ยวมีคิวหนังสือให้รออ่านอีกเพียบ
และตอนนี้ถือ แจแปน แจแปน ไว้ในมือ
ขอเวลาอ่านซักครู่ แล้วจะมาบอกว่า แจแปน แจแปนนั้นเป็นยังไง 

อ้อ สัปดาห์หนังสือ วันที่ 27 มีนา - 7 เมษา ที่ศูนย์สิริกิติ์
ไปกันมั้ยคะ 

[@nok:-]

จากโปสต์การ์ด...ถึงอีเมล์ : ภาณุ มณีวัฒนกุล
เลือกอ่านเล่มนี้ด้วยเหตุผลที่ว่า "ชอบสะสมโปสการ์ด"
รู้สึกชอบมากขึ้นที่จะเขียนไปให้ใครหลายๆคน
หรือแม้แต่การเขียนถึงตัวเอง..บรรยายถึงการไปเที่ยวในที่ต่างๆ
พร้อมกับเกร็ดเล็กน้อยกับความแตกต่างทางวัฒนธรรม


อ้อ สัปดาห์หนังสือ วันที่ 27 มีนา - 7 เมษา ที่ศูนย์สิริกิติ์
ไปกันมั้ยคะ 

ชอบ "จากโปสการ์ด...ถึงอีเมล์" มากเหมือนกัน
เวลาอ่านเล่มนี้ต้องหาบรรยากาศสบายๆ... นอนในเปล....

อยากไปงานหนังสือ... แต่ติดเวรไป 1 อาทิตย์แล้ว
อีกอาทิตย์นึงจะว่างมั๊ยเนี่ย