เรื่องดีๆในชีวิต วันละเรื่อง

เริ่มโพสต์โดย ความฝันกลางฤดูร้อน, 22 ก.ค. 2007, 21:31 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

บักอาร์มมมม

ติด มหาลัยแล้วดีใจ๊ ดีใจ แต่มหาลัยอยู่ไกลโคตรๆ แต่บรรยากาศดีนะขอบอก ตั้งอยู่ในหุบเขาเลย
ความรักอยู่ไหนน้าา....

psyfer


ยุนเอ

เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

psyfer

แอร๊ยยยย ดูอยู่เมื่อคืน  :25:

gaenoy

วันนี้ไปซื้อของขวัญคริสต์มาก + ปีใหม่ ให้เพื่อนสนิท 3 คน กับเพื่อนที่ไม่สนิท อีก 3 คน ของขวัญไว้แลกที่โรงเรียนอีก 1 ชิ้น

โอยย....หมดไปหลายตังค์เลย...แต่ก็รู้สึกดีนะ ถ้าจะให้เพื่อน ๆ เพราะว่า พวกเราก็สนิทกันมานานมากแล้ว แบบนาน ๆ ๆ ๆ

แล้วก็รักกันมาก ๆ เลย ปีหน้าก็จะไม่อยู่แล้ว จะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว ปีนี้..เวลาที่เหลืออยู่นี่ มันก็ต้องใช้ให้คุ้มค่า ทำให้ดีที่สุดค่ะ... :12:
And true love is the rule, and you're nobody's fool.
The ship's coming to the light and it was love at first sight...:D

โบว์

อ้างคำพูดจาก: psyfer เมื่อ 16 ธ.ค. 2007, 14:52 น.
ได้คอมคืนมาแล้ว
แต่จ่ายค่าซ่อม + อัพเกรดไป 5500  :05:

ผิดที่เปล่าเจ๊ ต้องโพสท์ในซวยแล้ว :30:

SaiSai

อ้างคำพูดจาก: น้องอาร์มมมมม เมื่อ 16 ธ.ค. 2007, 14:54 น.
ติด มหาลัยแล้วดีใจ๊ ดีใจ แต่มหาลัยอยู่ไกลโคตรๆ แต่บรรยากาศดีนะขอบอก ตั้งอยู่ในหุบเขาเลย
ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ ตั้งใจเรียนล่ะ  :12:
จะน่ารักกันไปอย่างนี้เรื่อยๆ สัญญาไว้เลย

มานี มีใจ

วันที่ฉันสอบไม่ติดคณะมัณฑนศิลป์ ม.ศิลปากร
วันที่ฉันสอบไม่ติดคณะศิลปกรรม ม.จุฬา
วันที่ฉันสอบไม่ติดคณะศิลปกรรม มศว

โลกช่างเลวร้ายนัก ...
นึกย้อนไป .. ทบทวนดู
ฉันเต็มที่กับมัน .. ฉันทำเพื่อมันเสมอ
แต่ทำไม โลกช่างไม่ยุติธรรมในใจฉันเอาเสียเลย
ไม่เพียงแค่ตัวฉัน แต่มีเพื่อนโลกอีกหลายคนเป็นดังเช่นฉัน
ในที่สุด ฉันเป็นผู้แพ้อีกแล้ว ...
ไม่เคยคิดเลย ว่า จะได้เป็นผู้แพ้อีก ...
ในการเดินทางไปยัง ณ ที่ใดที่หนึ่งบนโลกใบนี้
ย่อมมีคนเริ่มเดินทางก่อน ย่อมมีคนเริ่มเดินช้า
เพราะเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้นเล่า
ทุกย่างก้าว ที่เร็ว หรือ ช้า ขึ้นอยู่กับนักเดินทางเสมอ
ย่อมมีนักเดินทาง ที่เดินทางไปถึงจุดหมายก่อน
และย่อมมีนักเดินทางที่ เดินทางไปถึงเป็นคนสุดท้าย
หากแต่ว่า ฉันคิดว่า คุณค่ามันคงไม่ต่างกันมากนัก

ทบทวน

ฉันเป็นนักเดินทางคนหนึ่ง ผู้ซึ่งแสวงหาความสุขระหว่างการเดินทาง
บางครั้ง เจอทุ่งหญ้า ฉันขอได้วิ่งเล่นในทุ่งหญ้าจนตะวันตกดิน
แล้วจึงเดินทางต่อ แต่ทว่าหากฉันเจอฝูงนก ฉันก็ได้แต่จ้องมองว่ามันจะบินไปทางไหน
บางทีฉันก็นั่งชมทุ่งดอกไม้ มองว่ามีดอกใดสวยเด่น
บางเวลา ฉันก็สนุกกับการนั่งมองเวลาที่ตะวันลับขอบฟ้า
ฉันคงเป็นนักเดินทาง ที่คงมองพลาดไปว่า จุดหมายไม่ใช่เรื่องสำคัญ
ผิดกลับผู้ชนะในการเดินทางนั้น เขากลับมองว่า จุดหมายคือหัวใจของการเดินทาง
ฉันจะทำเช่นใด หากว่า วันนี้ท้องฟ้าทมึนสีเทาดำดูน่ากลัวยิ่งนัก
ฉันจะทำเช่นใด แล้วใครจะช่วยฉัน หากเพื่อนร่วมการเดินทางถึงจุดหมายกันแล้ว
ฉันตั้งสติ คิดว่า ฉันต้องเร่งฝีเท้าให้เร็วที่สุด ก่อนที่ฝนจะพรำตกลงมาอย่างหนัก
ฉันไม่ชอบเสียงฟ้าร้อง ฉันไม่อยากเห็นฟ้าแลบ ฉันไม่อยากเปียกฝนด้วย
ฉันรู้แล้วล่ะ ว่านักเดินทางทั้งหลายที่เดินทางถึงก่อน เขาจะไม่เจอเหตุการณ์เหล่านี้นี่เอง ... แต่พวกเขาจะได้เสพความสุขแบบฉันไหม
อะไรเล่า มีที่มีคุณค่ามากกว่ากัน?
แล้วอะไรเล่า ที่สำคัญชีวิตฉันมากกว่ากัน? ฉันตอบไม่ได้
ฉันจะไม่ลืมเพื่อนเล่นฉันที่มีชื่อว่าแมลงปอฉัน
ฉันจะไม่ลืมดวงตะวันที่เป็นเพื่อนฉัน
ฉันจะไม่ลืมพระจันทร์ที่เป็นเพื่อนฉันวันที่ไม่มีแสงดาว ...
เพราะทุกอย่างล้วนเกิดขึ้นทั้งสิ้น ทุกอย่างที่เกิดขึ้นย่อมไม่มีวันทำลายได้
ตอนนี้ฉันคงต้องหยุดเล่าแล้วล่ะ เพราะฉันต้องเร่งฝีเท่าให้เร็วขึ้น ... เร็วขึ้น เร็วขึ้น


:44: ยาวไปรึเปล่า ขอระบายนิดหน่อย( :39:) เพราะวันนี้รู้สึกเริ่มท้อ
ช่วงเวลาหนึ่งในชีวิต ที่เรียกว่า เอ็นทรานซ์
บางทีก็รู้สึกเหนื่อยมาก จนไม่มีอารมณ์ทำอะไรทั้งนั้น
หลายครั้งที่ร้องไห้หนัก เพราะสอบไม่ติด
ถือซะว่า ที่ผ่านมา เป็นบทเรียนที่ยิ่งใหญ่มากแล้วกัน
ตอนนี้ ต้องสู้ อย่างเดียวแล้ว  ต้องอดทน
หากมันผ่านช่วงเวลาเหล่านี้ไปได้ก็คงจะดีเนอะ

D869

วันนี้มีความสุข กับชีวิตรัก :22:
"รักอดทนนาน กระทำคุณให้ รักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง... "
                                                            - โครินทร์1 13:7

iannnnn

เหมือนลั่นจะโพสต์ผิดกระจู๋ :44: (ต้องไปจู๋ลุงโอ๋หรือเปล่า)
แต่ก็อ่านแล้วเคลิ้มดีครับ พลังวัยรุ่นยังมีเยอะ

กันย์

ใช่ครับ ผมว่าแค่นี้มันยังเล็กน้อยนะ เมื่อเจอชีวิตวัยทำงาน


(จริงๆแล้วก็ยังไม่ติดที่ไหนเลย แต่ก็ไม่ซีเรียสนะครับ ชีวิตยังอีกยาวไกลแสนลี้  :12:)
หนุ่มอักษรรักแน่ รักแท้ตลอดกาล~

มานี มีใจ

#896
 แค่อยากให้มันผ่านช่วงนี้ไปได้ :44:

กระจู๋เยอะเหลือเกิน ไม่ได้ปั่นบ่อยซะด้วย  :39: เขิน
แต่มันถือเป็นเรื่องดีดีในวันนี้เลยล่ะ รู้สึกโตขึ้นมาอีกเยอะเลย
เหมือนโตมากับฟอนต์เลย เกือบ 3 ปี จำได้ว่าโพสต์แรกเป็นยังไง :30: 

โบว์

สู้ิๆนะอุ๊ พี่เอาใจช่วย แล้วมันก็จะผ่านไปนะ
คนเราคงไม่สามารถสมหวังในทุกเรื่องได้ แต่พี่เชื่อว่าทุกปัญหามันจะมีทางออกสำหรับเราเสมอ :22:

จักรี

เอ๋  น้องอุ๊ชั่งแตกต่างจากน้องสาวพี่  พี่รู้สึกเสมอว่าการต่อสู้ของเด็กวัยใกล้เอนท์ มันมีเสน่ห์ขนาดไหนกับการ เศร้าสร้อยเสียใจ ดีใจ ลุ้น
และเหนื่อย ฯลฯ    แต่ผมผ่านพ้นมันมาโดยไม่ได้ลิ้มรสมัน   เพราะฉะนั้นฉะนี้ ผมจึงอยากให้น้องสาวมันได้ลองลงแข่งขันกระตือรือล้น
และมีเป้าหมายอย่างที่น้องอุ๊และเด็กๆในนี้หลายๆคนเป็นบ้าง    แต่น้องสาวผมไม่ยักคิดแบบนั้นแฮะ เด็กบ้านนอก ที่ไม่รุ้จักกับการติว
มันอารมณ์ชิวๆจริงๆนะเออ  เหมือนไอ้ตัวกระผมเองเลยแฮะ ฮ่าๆ  งั้นก็ช่วยไม่ได้  เอาไงเอากัน ไอ้น้องเอ้ย !!  :30:
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

Dayight

มอบในน้องลั่น

"รุ้งโปรยสีคลี่คาดดาษท้องฟ้า

เพียงปลอบว่าแววหวังยังไม่สิ้น

แม้นโลกมวลล้วนมีแต่สีนิล

เหนือแผ่นดินยังมีรุ้งสีทอง"

คัดลอกมาจาก
หนังสือแบบฝึกหัดภาษาไทยคอร์สอินเทนซีป
หน้า 229 ข้อ 4  สถาบันDa'vance By A'Ping
กินรอบวง

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines