กระจู๋สารภาพบาป

[น้องสุกน้องใส]

  

คือเมื่อวันศุกร์กิ้วก็คุยกับแม่ไปแล้วค่ะ พอเค้าถามก็เลยบอกไปเลย ว่าไม่โอเคกับเค้าเรื่องไหนบ้าง
เค้าก็ทำท่าเข้าใจ   ตกเย็นก็เป็นอีก 

ตอนนี้ก็กำลังรออยู่ว่าถ้าอีกเดือนสองเดือนเค้ายังไม่โอเคขึ้นแล้วมันจะเป็นเหตุให้ขัดใจกันนั้นกิ้วก็ตัดสินใจว่า
กิ้วก็จะไปคุยกับพี่ที่โบสถ์(เป็นศิษยาภิบาลที่โบสถ์ดูแลกิ้วมาตั้งแต่เล็กๆ)ว่าเรื่องัมนเป็นแบบนี้แล้วจะทำยังไงดี
โดยมีไปเสอนสองทางก็คือ
1. ไปอยู่กับพี่พนุ่ยที่บ้าน คือเปลี่ยนคนดูแลใหม่ไปเลย(พี่หนุ่ยก็ศิษยาภิบาลคนนั้นแหละค่ะ)
2. ไปอยู่บ้านเพื่อนที่ใกล้มหาลัย ซึ่งเพื่อนคนนี้ถูกเลี้ยงมาคู่กันกับกิ้ว

และข้อ3. ซึ่งกิ้วคิดไว้ในใจลับๆว่า หนีแม่งเลย 

แต่ถ้าจะออกมาอยู่กะตาเอกเลยจริงๆก็คงจะบอกเค้าให้รู้ก่อนคงไม่หนีออกมาแล้วเป็นเหตุให้คนทั้งโบสถ์ตามหาหรอกค่ะ 

แต่ตอนนี้กิ้วก็อยู่ในสภาวะคงที่ แต่ตาเอกไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ค่ะ แย่จัง 

[จักรี]

ผมไม่รู้หรอกนะครับว่าจะช่วยได้แค่ไหน เพราะฟังจากปัญหา มันเป็นเรื่อง ของไฟใน ที่นำออกมา ซึ่งก็ยากที่คนนอก จะเข้าใจ 
แต่ อยากให้มอง ไกลๆซักนิดนึง  การที่เราจะตัดสินใจ อะไรลงไป ซักอย่างหนึ่งนั้น ควรต้องคิดและยิ่งคิดให้หนักถ้าเรื่องเหล่านั้น
มันเกี่ยวพันกับปัญหาในอนาคต
พอขึ้นชื่อว่าอนาคต คำว่าไม่แน่นอนก็ตามมา  ใช่ครับอย่างที่เขาบอก อนาคตคนเราไม่แน่นอน  ผมเข้าใจว่าพื้นฐานของแต่ละคน
ไม่เหมือนกัน แต่ปัญหาของทุกคนใหญ่เหมือนกัน ถ้ามันเกิดขึ้นกับตัวเอง  ปัญหาคนอื่นละน่าดู ปัญหาตูละหน้าจ๋อย.........
มันเป็น เรื่องปกติธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตอยุ่แล้ว  ในกรณีของน้องกิ้วนี้ ผมก็ไม่รุ้จะ แนะนำอย่างไร ทำได้เพียงแต่ พูดรวมๆ
และเป็นกำลังใจให้  ฝากไว้เพียงเรื่อง การตัดสินใจอะไรก็ตาม ให้คิดมากๆเข้าไว้  จำไว้ว่า แม้จะมีคนรู้ใจอยุ่รอบกายสักร้อยพันคนก็ตาม......
สุดท้าย เราก็ต้องอยุ่คนเดียว ตัดสินใจคนเดียว รับสภาพนั้นคนเดียว....... 

[ยุนเอ]

จักรีช่วงนี้ คมจริงๆ 

บวกๆๆ ทั้งคู่

ให้กำลังใจทั้งคู่ 

[น้องเข่มเข๊ม]

วันนี้เพิ่งปรับความเข้าใจกับเพื่อน สมัยตอนที่อยู่ มกท.

ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านั้นอคติมากมาย....

ตูขอโทษนะแนน   




ขอให้หลานออกมาแข็งแรงด้วยนะ  ไว้หลานคลอด จะไปเยี่ยมถึงโคราชเลย   

[Kums]

เป็น ป้าซะแล้ว น้องนัท

[น้องเข่มเข๊ม]

   แค่อาย่ะ 

[โบว์]

อยากจะบวกจักรีสัก 10 คะแนน


ส่วนเรื่องของนัท เคยเป็นเหมือนกัน
แต่พอปรับความเข้าใจกันแล้ว เสียดายเวลาที่ผ่านมามาก

[น้องเข่มเข๊ม]

นั่งตาบวมอยู่เนี่ย   

[Kums]

ใครต่อยนัท!! บอกมา!!!

[น้องเข่มเข๊ม]

ความรักเพื่อนมันต่อยตาน่ะ   

[Kums]

เออแต่ เคยนะ ที่ว่าทิ้งอคติ แล้วกลับไปคุยใหม่

แต่ผลที่ได้กลับมา มันไม่เหมือนของนัทน่ะ

ถือว่า ดีแล้วล่ะนัทที่แฮปปี้เอ็นดิ้ง 

[น้องเข่มเข๊ม]

ความจริงเพื่อนมันโทรเข้าบ้านนัทที่ราชบุรีมา 2 ครั้งแล้วพี่
แล้วแม่ชักสงสัยว่า ทำไมเพื่อนคนนี้ไม่มีเบอร์มือถือตูหรือ

ทีแรกคิดว่ามันจะมาสืบราชการลับซะอีก 

แต่รู้สึกดี และดีใจมาก ๆ ที่ตัวเองโทรกลับไป (ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะไม่เต็มใจก็เถอะ)

แต่รู้สึกดีจริง ๆ นะ







  แต่สำหรับบางคนนะพี่กัมส์ (พี่กัมส์น่าจะรู้ว่าใคร)  ตูก็ยังอคติอยู่นั่นแหละ 

[Ou!]

นึกว่าเราจะเคลียร์กันแล้วเสียอีก

[น้องเข่มเข๊ม]

    เดี๋ยวต่อแท๊กซี่บึ่งไปหออุ้ย ไปเคลียร์กับอุ้ยเลยดีไม๊จ๊ะ

[Kums]

  เอาน่ะ ตอนนั้นเรายังเด็ก ก็เลยอคติ ไปเรื่อยเปื่อย


แต่ตอนนี้โตแล้ว.....