Brownie Design Sketch Book

[โก้]

แทงตูดเลย  {หมีโหด}
อีนังเต่านี่ 

[8e88]

เห็นด้วยกะคุณเก้อครับ  
คืองานของกลุ่มบาวนี่ อย่าง งานอารี งานลิตเติ้ล งานดีระดับนึงอยู่แล้วถ้าว่ากันในเรื่องของทักษะนะ แต่มันติดอะไรอยู่นิดหน่อย ตรงเรื่องการหาแนวทางนี่แหล่ะ .....อย่าว่ากันนะถ้าจะติบ้าง เรื่องฝีมือ ทักษะในการทำงานคงไม่มีอะไรจะติ ดูงานแล้วมันพัฒนาต่อไปได้อีกไกล  ถ้าปรับตัวเองได้

..... พวกเด็กรุ่นใหม่ๆมักทำงานกันแล้วก็มาโพสโชว์กันใน net กับกลุ่มเพื่อน แล้วก็จะประมาณชม ยกยอกันเอง บางทีมันอาจจะเกิดอาการเหลิงได้ง่ายๆ เป็นข้อเสียอันใหญ่หลวง ... กับคำวิจารณ์อีกประเภทก็คือไอ้ที่ด่าแบบปัญญาอ่อนด้วยความอิจฉาริษยา ไร้ซึ่งเหตุผลในการติเตียนที่ดี ....... จะมีอยู่ 2 แบบที่บอกคือ ชม กับ ด่า ไปเลย .... อาจจะด้วยพื้นฐานนิสัยคนไทยบ้านเราที่มีคนชอบวิจารณ์มากกว่าลงมือทำ และเห็นงานพวกกูดีกว่าพวกมัน ....ก็เลยเป็นแบบว่าถ้าพวกเดียวกันก็จะยกหาง แต่ถ้าคนละพวกกูก็จะด่าจะเหยียบให้มันจมดินไป ..... คนทำงานด้าน Graphic รุ่นก่อนหน้านี้มันเลยรวมกันไม่ค่อยจะติดและไม่พัฒนาก็ด้วยตรงนี้  

...... แต่ส่วนใหญ่พวกชอบด่า มักจะเป็นคนที่ไม่เคยลงมือทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน แต่ฟอร์มว่ากูเก่ง ไปเจอคนพวกนี้มันมาโชว์อีโก้ใส่ ก็ทำใจหน่อยล่ะกัน (คิดว่าคงเคยๆเจอกัน)

นอกเรื่องพิมพ์ยาวทุกที ...... เข้าเรื่องงานต่อ .... ถ้าทำงานจนได้ทักษะประมาณนึง ลองทิ้งสิ่งที่เคยๆทำมามั่งก็ได้ เพราะบางทีงานที่ผ่านๆมาของเรา มันมีกลิ่นของคนอื่นติดอยู่กับงาน เพราะเราไปชอบงานของคนนั้นคนนี้ทำไปมันก็เลยติดสไตล์เขามา อาจจะมากมั่งน้อยมั่งก็ตามที บางทีทำไปทำมา กลายเป็นโปรโมททำให้สไตล์งานของคนที่เราชอบมันฮิตติดลมบนเข้าไปอีก  

... เรื่องพวกนี้บางทีถ้าไม่สลัดออกอาจจะติดเป็นนิสัยไปเลย  ดูจากเพื่อนๆที่เรียนด้วยกันนี่แหล่ะ (เชื่อว่ามีคนแบบนี้ทุกสถาบันและแทบทุกบริษัท) คือ บางคนที่ก๊อปงานโน้นงานนี้หากินอยู่บ่อยๆ แม่งเก่งนะทำงานสวย แต่มันไปก๊อปเขามาจนถึงขนาดว่าไปสร้างความภูมิใจแบบหลอกๆให้กับตัวเอง ใครมาถามเกี่ยวกับงาน มันก็ยืนยันเสียงแข็งว่า กูคิดเอง ทำเอง   (อีโก้ก็ดันมีเยอะซะอีก) ...... บางทีถ้าไม่สลัดมันทิ้งแต่เนิ่นๆ ต่อไปอาจจะโดนด้านมืดครอบงำแบบได้คนประเภทที่ว่า ......

งานกลุ่มบาวนี่ บางชิ้นมันติดกลิ่น ติดโน่น ติดนี่ มาอย่างละนิดละหน่อย ประมาณสงสัยว่าเหมือนงานไอ้คนนั้นคนนี้แต่ดูอีกทีมันก็ไม่ได้ก๊อปนี่หว่า ไม่ได้น่าเกลียด อะไรประมาณนี้  ....อันนี้คือความรู้สึกจริงๆเลยที่จะบอก ถ้าคนที่ดูงานมากหน่อยมันจะดูออก (บางทีก็รำคาญตัวเอง เหมือนดูหนังต้องคอยจับผิด กลายเป็นดูไม่สนุก) ซึ่งไอ้ลักษณะนี้มีกันทุกคนมันไม่ใช่สิ่งที่น่าอาย หลายๆคนที่ทำงานสายนี้เป็นอาชีพ ก็มีกันทุกคน จะมากจะน้อยแค่นั้น ..... แต่ถ้าสลัดมันออกได้ และสร้างแนวใหม่ๆ จากรากเหง้าบางอย่างใส่เข้าไปในงาน ให้มันไล่กลิ่นของคนอื่นออกไปให้เหลือน้อยที่สุด อาจจะข้ามขั้นเป็นซุปเปอร์ไซย่า และได้ไม้ตายใหม่ๆเพิ่มก็ได้   อีกเรื่องนึงก็คือเรื่องอีโก้ของตัวเอง อย่าไปภูมิใจอะไรกับงานตัวเองมาก ทิ้งๆมันไปมั่งก็ดี เหลือทิ้งเอาไม่ให้ความมั่นใจมันหดหู่ก็พอ ....เปลี่ยน Ego ไปเป็น Passion สร้างความอยากในการทำงานใหม่ๆ เป็นสิ่งที่ดีกว่า

.....ถ้าคิดว่าอยากจะไปไกลกว่าเดิม ไปลองวัดกับงานต่างประเทศ งานได้ลงหล่อๆในนิตยสารระดับอ๋องด้าน graphic อย่าง Computer Art หรือ idN ....ลองค่อยๆปรับไอ้สิ่งที่เรียกว่ากลิ่นชาวบ้านที่ติดมาดู .... ไม่งั้นเป็นเรื่องหิน เพราะไอ้หนังสือพวกนี้มันดูงานทั่วโลกเยอะกว่าเราอีก ถ้างานเราติดกลิ่นชาวบ้านเยอะคงยากมากที่จะผ่านด่าน ...ว่าไปไอ้เรื่องนี้มันเป็นเรื่องโคตรยากนะ ทุกวันนี้ตัวเองก็พยายามดิ้นอยู่ แต่เวลาเหลือน้อย (แก่แล้ว) ต้องเอาเวลาไปทำงานเลี้ยงชีพซะ 70-80% ที่เหลือก็เอาเวลาไปทำโน่นทำนี่เล่น ตั้งวงสุราหรือหลีสาวในบางครั้ง   ...... ยังไงจะติดตามผลงานเรื่อยๆ  

[pugpug : นนทกร]

พี่โก้ครับ

แทงพี่ฉึ่งก่อนเลยครับพี่ {หมีโหด}

[iannnnn]

สาธุให้อารี๊เก่งกว่านี้เช่นกันค่ะพี่เก้อ

เพราะกว่ากิ๊พจะตามทันสงสัยจะแก่ตายไปก่อน

-----------------------------------------------------------------

ขอลงงานที่ชอบเป็นการส่วนตัวบ้างนะคะ
ใช้ illust ไม่ค่อยจะเป็นเท่าไหร่
แต่ว่าลองทำบรัชดูเอง ด้วยการลากเส้นแนวนอนขนาด 1pixel สามเส้น
ซึ่งมันก็จะเบี้ยวๆบูดๆไปตามเรื่อง นั่นแหละค่ะที่ต้องการ
แล้วก็จับทำบรัชแล้วลากเลย
ตอนแรกวาดโลโก้ให้อารีแล้วก็เลยต่อยอดมาวาดตัวอื่นเพิ่มด้วยค่ะ
ลงสีด้วยการลากดินสอในอิลลัสแล้วให้มัน fill อัตโนมัติค่ะ

จำได้ว่าตอนเห็นงานนี้ของกิ๊พ
ตูทึ่งมากๆ เลยแหละ ที่มาถึงตรงนี้ได้
เพราะมันค่อนข้างต่างจากงานอื่นที่เป็นแนวๆ คล้ายๆ อารีน่ะ
(แต่เชื่อหรือไม่ว่าตอนนี้งานของนานาก็มาถึงตรงนี้แล้วเหมือนกัน ดังนั้นฆ่านานาก่อนเหอะ)

[แมวเงียบ]

กิ๊พไม่ได้ตั้งใจจริงจังจะไปทางนั้นแล้วแหละค่ะ
ให้วิ่งตามอารีก็ไม่ทันซะแล้ว เดี๋ยวก็ตามเด็กไม่ทันแล้วเหมือนกัน
ปล่อยน้องเค้าแซงเลยค่ะ

[อารี]

ขอบคุณทุกคนมาก โดยเฉพาะพี่ฉึ่งสำหรับคำแนะนำดีดี
ก็คงต้องพัฒนากันต่อไป ต่อไป ๆ ๆ ๆ

[Ah!]

งานโคตรเจ๋งครับ
อารี๊มาถูกทางแล้วแหละ
ดีกว่าเรียนถาปัตย์เยอะ

[iannnnn]

เนอะๆ จบมาก็เป็นทหาร
ไม่ก็เลี้ยงหมา วู้..

[อู๋]

 

[Ou!]

บทอธิบายงานอ่านเพลินดีครับ


ขยัน ๆ

[เต่ามาก]

เนอะๆ จบมาก็เป็นทหาร
ไม่ก็เลี้ยงหมา วู้..

[ลิตเติ้ลหมี]

ขอบคุณพี่ฉึ่ง และทุกๆคนด้วยครับ
พวกเราจะพยายามพัฒนาตัวเองต่อไปให้มีบางสิ่งบางอย่างชัดเจนขึ้นเรื่อยๆครับ

ไม่หยุดแค่นี้แน่นอนครับ

[蓝月 (lán yuè)]

สู้ๆ ค่ะ

[pommeblaz3]

เห็นเป็นเว็บ font อาจจะไม่ค่อยมีคนเห็นด้วยมั้งครับ post คนละห้องกัน

อันนี้เป็น font ชุดแรกที่ได้แรงบันดาลใจมากจากการเรียนวิชา Typography กับอาจารย์ปริญญา แล้วก็ อาจารย์เอกลักษณ์ฺครับ

เริ่มต้นจากการที่อาจารย์สอนให้เราเห็นคุณค่าของเส้นภายในตัวอักษรแต่ละตัว ว่ามีความสวยงามมากเพียงใด

จนกลายมาเป็น final project ซึ่งเราเลือกจะทำ ตัวอักษรที่มีความสวยงาม แต่คงรูปแบบ font ที่สามารถใช้ได้ในงานทั่วไป เช่น brochure หรือว่า corporate ได้

ซึ่งข้อดีของ font ตัวนี้คือมีความสูงมาตรฐาน X height เทียบเท่ากับ font "Frutiger" ซึ่งเป็น font ที่ชอบ (แต่ไม่ได้หมายความว่าลอกออกมาครับ)

ข้อดีคือสามารถนำมาพิมพ์ขนาดเล็กที่สุดได้ 3-4 point โดยที่เรายังสามารถอ่านได้

ลักษณะของ font จะเป็นแบบ Mono line คือมีน้ำหนักใกล้เคียงกันครับ ซึ่ง font นี้ก็มีทั้งภาษาไทยและอังกฤษในชุดเดียวครับ

[ลิตเติ้ลหมี]

ฉลอง จพส กลับมาบวกอีกครั้ง กับงานเวคเตอร์มดยากูซ่าครับ
ปัญหาที่พบและชัดเจนท่สุดคือ มันไม่มดครับ ฮ่าๆๆ

งานชิ้นนี้ตอนแรกทำเป็นลายเส้นขาวดำ เพื่อเป็นลายเสื้อ
ใช้ในการรับน้องใหญ่ของมหาวิทยาลัย
(มหาวิทยาลัยผมเรียกกันเล่นๆย่อๆว่าบางมด มดก็เลยเป็นมาสค็อทไปโดยปริายครับ)
คอนเซ็ปต์ที่ได้มาคือยากูซ่าครับ
ก็เลยลองดีไซน์ให้ลายเสื้อเป็นเหมือนรอยสักของยากูซ่า
แต่จะโหดไปก็ไม่ได้ ต้องคุมโทนออกมาให้น่ารัก
ก็เลยออกมาเป็นแบบนี้นี่แหละครับ

ทำเสร็จ อารมณ์คึกยังอยู่ก็เลยละเลงสีเล่นๆซะ สนุกดีครับ