ติววาดเส้น (แตกหน่อ)

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

อยากเรียนดรอวอิ้งจัง 

เชิญเขียนใบสมัครที่หน้าเคาท์เตอร์ค่ะ ถ้าไม่มีตังค์จ่าย เอาตัวเข้าแลกได้นะเคอะ 

[ooooo]

ขอบคุณทุกๆท่านครับ ได้ความรู้เยอะแยะเลย 
ไว้มีโอกาสจะเอางานมาแปะให้ติอีกเป็นระยะๆครับ

ปล.ผมยังดูกระดาษไม่เป็นเลย ว่าด้านไหนเรียบ ด้านไหนหยาบ ขอบคุณครับ

[เก้อ]

แตกหน่อกระจู๋กระดออิ้งไปเลยน่าจะดีไม่น้อยนะครับเนี่ย
เพื่ออนาคตห้าโอ 

[saa3]

ไม่ใช่แค่ห้าโอครับ หลายคนเลยแหละ (รวมตูด้วย)

[มานี มีใจ]

ได้ข่าวว่าห้าโอจะเข้าคณะเดียวกับลั่น
คู่แข่ง  

ดังนั้น เลยเอางานมาให้วิจารณ์บ้าง  



นี่งานองค์ประกอบศิลป์ ทำเมื่อวาน
แต่ก็ยังไม่เสร็จดี   ที่โล่งขาวๆไว้

สับได้  

[saa3]

แรเงาไม่เป็น ไม่รู้เทคนิค มั่วๆเอาซะเลย
ทไใน PS กับ tablet ห่วยๆ ยากจิ๊บ

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

เอ๊ะ น้องลั่น ป้าว่าเมื่อกี๊ป้าเห็นงานวาดเส้นที่เป็นหุ่นปูน วงกลม ทรงกระบอก กรวย วางอยู่บนผ้านะ
รูปไปไหนซะไหนแล้วล่ะ?

งานองค์ประกอบศิลป์ป้าไม่วิจารณ์นะจ้ะ เพราะว่ายังไม่เสร็จดี เค้าไม่วิจารณ์งานที่ยังไม่เสร็จนะจ้ะ
หรือถ้าพูดให้ถูกคือ งานที่เสร็จก็จะไม่ได้รับการตรวจจ้ะ ดังนั้นต้องวาดให้เสร็จในระยะเวลาที่กำหนดงานถึงจะเข้าตากรรมการนะ (สมัยป้า 3ชั่วโมง ไม่รู้เดี๋ยวนี้ยังเท่ากันรึเปล่า)

องค์ประกอบอีก 2รูปข่างล่าง มันยังไม่มีจุดเด่นนะ ยังเท่าๆกันหมดเลยอ่ะ ทั้งขนาดและ นน.ของแสงเงา
ดังนั้นมันก็เลยไม่น่าสนใจ

งานวาดเส้นหุ่นนิ่งที่น้องลั่นเอาออกไปแล้ว (ปอดเหรอนู๋ ) ป้าว่านะ โครงสร้างเกือบดีแล้วล่ะ อีกนิดนึง ตรงที่ ทรงกระบอก ระนาบวงรีมันยังเอียงอยู่นะ วงกลมกลมดีแล้ว แต่ไม่ควรตัดเส้น มันจะทำให้ทรงงกลมที่เราบรรจงใส่นน.ลงไปนั้นแบนได้

งานวาดเส้นไม่ใช่งานวาดการ์ตูน ดังนั้นไม่ควรตัดเส้นนะจ้ะ ควรจะใช้ นน.อ่อน-แก่ ในการแยกระนาบมันมากกว่า

ทรงกรวยทำได้ดีแล้ว(แต่ยังดีไม่พอสำหรับอัจฉริยะข้ามคืน) แต่ ยังใส่ ระนาบ นน.ยังไม่ดี ถ้าเอารูปมาโพสใหม่เดี๋ยวพรุ่งนี้จะชี้ให้ดูว่าไม่ดียังไง

อีกอย่างน้องลั่นยังด้อยในเรื่องของการจัดองค์ประกอบภาพนะ คือ การเอากรวยไปทับทรงกระบอกโดยที่เว้นช่องแคบยิบรอนต้าเอาไว้ไม่ให้ทรงกลมเข้ากลุ่มเนี่ย เป็นการกระทำที่ใจร้ายมาก วงกลมมันต้องน้อยใจจนไปฆ่าตัวตายแน่ๆเลย.....   

พูดให้ถูกคือ องค์ประกอบมันไม่สวยน่ะ ก่อนจะนั่งลงวาดภาพน้องลั่นต้องเดินวนรอบหุ่นก่อน 1รอบเพื่อหามุมที่ดีที่สุด โดยดูจาก
1 ถ้าดูจากโครงสร้าง ต้องเป็นองค์ประกอบที่มองแล้วสวยงาม ง่ายต่อการผลักระยะ หน้า กลาง หลัง
2 ดูจากแสงเงา ต้องเป็นมุมที่เราวาดได้ ไม่หลงแสงและเงา อันนี้อยู่ที่เราถนัดว่าจะให้แสงเข้ามาจากทางไหน แม้ว่าจะมีแสงเข้ามาจากทุกทิศทาง แต่เราก็ต้องแยกให้ออกว่า แสงมาจากไหนมากที่สุด

เวลาเลือกที่นั่ง ต้องไม่คิดว่าจะนั่งข้างเพื่อน ข้างคนที่ชอบ หรือตรงนั้นคนข้างๆเท้าเหม็นไม่อยากนั่ง .....อันนี้ไม่ได้เลยนะจ้ะ ระลึกไว้ว่าคนข้างๆไม่ได้ทำให้เราทำข้อสอบได้ พยายามพาตัวเราไปให้ถึงจดหมายด้วยอุปกรณ์ยังชีพที่เรามีอยู่นะจ้ะ


--------------------------------------------------------------------------------
  สำหรับน้อง สาม...รึเปล่าวะ?     Saa3

ป้าว่ามันยังเหมือนงานสเก็ตนะ แต่การลงนน.รวมๆแบบนี้ถือว่ามาถูกทางแล้วจ้ะ
อีกอย่างใช้คอมวาดด้วยแค่นี้ป้าก็ว่าเก่งแล้วล่ะพ่อคุณ 

เอาเป็นว่าป้าไม่วิจารณ์มากก็แล้วกัน วิจารณ์มากมันเหนื่อย ขอสงวนเอาไว้ติวแบบเข้มๆเฉพาะคนที่ต้องการคำวิจารณ์เพื่อการสอบนะจ้ะ ...ไม่รู้น้องๆเค้าอยากได้รึเปล่า แต่ป้าอยากติวแบบเข้มๆ ให้เอนท์ติดกันนะ 

[เก้อ]

สุดยอดครับ ป้าแป้งไฟนอลสกอร์ 

[saa3]

โอ้ว ขอบคุณมากครับ +
ชื่อสามครับ





ตะกี้ เห็นมันตั้งอยู่ข้างหน้า เลยเอามาวาดซะ
PS กับ Tablet จะพัง

[เก้อ]

ทำไมวาดในคอมอ่ะ 

[saa3]

ไม่มีดินสอ+กระดาษ ครับ

[iannnnn]

ลุยกันให้เต็มที่เลยครับ แตกหน่อมาแล้ว
อยากเห็นบรรยากาศแบบนี้แหละ  ที่นี่แหละ 

[เก้อ]

จ๊าบไปเลย

จะได้ติดตามร่วมเชียร์ให้กำลังนักเรียนวาดเส้นทุกท่าน
และได้ตามติดชีวิตห้าโอกันในกระจู๋นี้ด้วยเลย 

ว่าแต่ไม่มีกระดาษ ดินสอนี่ มุกหรือจริงฟะเนี่ย
แล้วก่อนออกแบบนู่นนี่สเก็ตงานยังไงหว่า

[saa3]

ก่อนหน้านี่ไม่กี่วันมันมีครับ (แต่ไม่มีดินสอ เพราะร่างเว็บแล้วขี้เกียจเหลา)

แต่วันนี้โละโต๊ะครับ กระดาษก็หมด
เดี๋ยวไว้ไปซื้อ แล้วเอาดินสอมาใช้เป็นประจำ แล้วจะวาดลงกระดาษครับ

เชื่อเลยว่าวาดในคอม กับ กระดาษ มันต่างกันลิบลับ

[เก้อ]

อ่อ อย่างนี้นี่เอง ไม่ใช่อะไรหรอก
เรามักมีความหลงผิดคิดไปในทางที่ว่า เขา(หมายถึงใครก็ได้)ไม่เข้าใจกันแล้วว่า
ทำไมเราจึงต้องดรออิ้งด้วยมือลงบนกระดาษ นอกจากจะฝึกเพื่อเอ็นน่ะนะ

มีใครนึกสงสัยไหมครับว่า
เรียนออกแบบ ซึ่งต้องไปทำกราฟิก โมชั่น
อะไรต่างๆที่ล้วนแล้วแต่จบงานในคอมแทบทั้งนั้น
ทำไมต้องสอบวาดรูปดรออิ้งกันจะเป็นจะตายขนาดนี้ด้วย
แค่วาดเส้นอย่างเดียว ค่าคะแนนมากกว่าวิชาสามัญทุกวิชารวมกันเสียอีก

ไม่สงสัยก็จะพูดต่ออยู่ดี 

เรื่องการวาดเส้นนั้น อาจารย์คนออกข้อสอบให้คำอธิบายว่า

1.กระบวนการขั้นต้นที่สุดที่มนุษย์จะแปรสิ่งที่อยู่ในหัวออกมาเป็นงานออกแบบ
ก็คือการวาดออกมา และกระบวนการออกแบบจริงๆก็คือการประสาน
ระหว่างสิ่งที่อยู่ในหัวกับมือของเราอย่างสัมพันธ์กันออกมาเป็นงาน
สิ่งที่ฝึกกระบวนการนี้ได้ดีที่สุดคือการวาดเส้น เราจะต้องฝนเอียงเฉียงทู่ท่าไหน
เอียงมือยังไง จึงจะแทนค่าสิ่งที่เรามองเห็นปรากฎออกมาเป็นภาพได้

2.การวาดเส้นคือการฝึกการมอง เราจำเป็นต้องมองรูปทรงให้ออก ว่ามันกลม เหลี่ยม
เอียงเฉียง เบี้ยวสักกี่องศามากน้อยแล้วแปรให้มันเกิดเป็นภาพตามนั้นได้อย่างไร
เราจำเป็นต้องมองน้ำหนักให้ออก แล้วแทนค่ามันด้วยน้ำหนักมือแบบต่างๆของเรา
น้ำหนักที่ซ่อนอยู่อย่างลึกลับ อย่างน้ำหนักขาวในขาว ดำในดำ เป็นการยากที่เราจะเข้าใจมัน
หากไม่ได้ลองเขียนตาม หรือหากดูเข้าใจ ก็ไม่สามารเอาออกมาได้

นึกออกเท่านี้ เดี๋ยวป้าแป้งจะมาเพิ่มเติมให้กระจ่างกว่านี้ครับ

อยากจะแถมเรื่อง คอมพิวเตอร์กับมือ มันเกี่ยวกับประเด็นนี้อยู่เอาการ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มักจะได้ยินว่า สถาบันที่ตูเรียนมานี่แอนตี้งานคอม ซึ่งไม่จริง

มีคนบอกไว้ว่า ถ้าหาคำกล่าวที่ดีกว่าไม่ได้ ก็จงโควตเค้ามา ท่าจะจริงแฮะ 
งั้นยกคำ อ.อนุทิน มาตอบเลยละกัน เพราะแหงเลยว่าไม่มีปัญญาอธิบายได้ดีกว่านี้

พอมองกลับไปจากตรงนี้ ผมจึงเข้าใจว่าผมยืนอยู่บนตะเข็บระหว่างนักออกแบบรุ่นก่อนคอมพิวเตอร์เข้ามาตั้งบนโต๊ะในบริษัทออกแบบ กับรุ่นที่เข้ามาเรียนการออกแบบพร้อมๆ กับคอมพิวเตอร์ กอปรกับการที่ปัจจุบัน ผมได้ใช้เวลาส่วนหนึ่งขลุกอยู่ในแวดวงการศึกษาการออกแบบ จึงได้เห็นว่าคอมพิวเตอร์เป็นเครื่องมือที่ให้ประโยชน์ในสองแง่ มุมแรกคือ สำหรับออกแบบอาชีพหรือนักศึกษาที่มีความสามารถสูง คอมพิวเตอร์ก็จะเหมือนอาหารเสริมให้งานออกมาดียิ่งขึ้น หรือถ้าใครปรับตนเองเข้ากับวิถีปฏิบัติของเทคโนโลยีได้ก็จะยิ่งทำให้ได้ผลลัพธ์ใหม่ๆ มากมาย

ขณะเดียวกันในมุมที่สอง ที่ผู้ใช้มีทักษะทางการออกแบบค่อนข้างน้อยแต่สามารถใช้คอมพิวเตอร์ได้ดี คอมพิวเตอร์จะถูกใช้เป็นตัวปกปิดอาการด้อยสมรรถภาพทางการออกแบบ แถมเจ้าคอมพิวเตอร์เองก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ก่อให้เกิดความตกต่ำทางด้านความประณีต และทักษะการออกแบบของนักศึกษาที่สัมพันธ์กับมือ เช่น การผลิตชุดงานตัวอย่าง ลากไปถึงการเลือกใช้ และคำนึงถึงพื้นผิววัสดุ

คุณพงศ์ธรยกตัวอย่างเปรียบเปรยไว้ได้น่าสนใจดีจริงๆ เขาบอกว่า "การเข้าใจงานออกแบบมันก็เหมือนการหัดขี่จักรยานสองล้อ ถ้ามันขี่ได้แล้วมันก็จะไม่ลืม" ผมเลยเกิดความคิดต่อว่า พวกที่ขี่จักยานสองล้อแบบมีสองล้อเล็กๆ ช่วยพยุง แล้วไม่สามารถขี่สองล้อได้เองเสียที ก็คงเป็นคนที่ยังไม่เข้าใจงานออกแบบเสียทีเดียวกระมัง แล้วสองล้อเล็กๆ ที่ใช้พยุง นัยหนึ่งมันก็อาจจะเปรียบถึงคอมพิวเตอร์ที่ช่วยผลิตวัฒนธรรม 3D

ผมเองไม่เคยนับว่า "คนที่ใช้โปรแกรมออกแบบบนคอมพิวเตอร์ได้" เป็น "นักออกแบบ" เพราะสิ่งที่แยกนักออกแบบกับคนใช้คอมพิวเตอร์ ก็คือทักษะและวิธีคิดของการออกแบบ ไม่ใช่ทักษะการใช้โปรแกรม แต่อย่าพยายามมาตีความว่าใครเหนือกว่าใครให้เสียเวลา เพราะมันคงไม่ได้อะไรขึ้นมา สู้เอาเวลาไปสังเกตุวัฒนธรรม 3D ที่ล้อมรอบเราอย่างไม่รู้ตัว ทำความเข้าใจกับมัน แล้วหาคำตอบให้ตัวเองน่าจะมีประโยชน์อักโขกว่า

การก้าวตามเทคโนโลยีให้ทันนั้นเป็นเรื่องสำคัญมากในยุคปัจจุบัน แต่การรู้ให้เท่าทันเทคโนโลยีแล้วสามารถควบคุมมันได้นั้นยิ่งสำคัญกว่า

ตอบคำถามเรื่องเรียนออกแบบทำไมต้องสอบวาดเส้นด้วยประการฉะนี้เอย