กระจู๋สูญเสีย

เริ่มโพสต์โดย สันในตั้ม, 12 พ.ย. 2006, 22:39 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

ความฝันกลางฤดูร้อน

อ้างอิงหมอแมวครับ ตอนนี้หมอเป็นฑูตของหมอทั้งปวงกับคนใช้อินเทอร์เน็ตแล้วน
ยมฑูต  :30:
ฝันซ่อนสับสนวุ่นวาย หย่อนคล้อย

มัม

มีญาติผู้ใหญ่ก็หมั่นไปเยี่ยม ดูแลเอาใจใส่ เพราะเวลามันผ่านไปแล้วเรียกคืนไม่ได้ ไม่อย่างนั้นอาจจะต้อง
เสียใจทีหลังเหมือนผม...

Piix

#47
.

Kurt Cobain

ผมก็เคยมีประสบการณ์แบบนี้เมื่อครั้งปะป๋าผมเสียชีวิตครับ

คืนก่อนที่ป๋าผมจะตาย แม่พาไปร.พ.

แม่ : เห็นทึคราวนี้ป๋าเอ็งจะ 50/50 แล้วล่ะ
ผม : ตามนั้นแหละ แม่ พระเจ้าเท่านั้นที่รู้
ผม : กลางดึกคืนนั้น ผมฝันแปลกๆ ฝันว่ามีดาวตก

เช้าวันรุ่งขึ้น - ผมไปร.ร. ตามปกติ แต่ลางสังหรณ์เหมือนว่าป๋าจะไม่รอด
ขณะผมกำลังรอรถที่มารับ พอรถมาถึงคนขับรถบอกว่า

คนขับรถ : ป๋าเอ็งน่ะ .. เสียแล้ว บ่ายวันนี้ลุงเพิ่งไปไหว้ศพมาอยู่เลย
ผม : ลุงเพ้อเจ้อเปล่า ..
คนขับรถ : จริง ไม่ได้เพ้อเจ้อ
ระหว่างนั่งรถกลับบ้าน ผมก็กำลังคิดว่าป๋าอยู่หรือไป

ถึงบ้าน .. เห็นมีแขกมากมาย .. รถเต็มบ้าน
ผมคิดว่า .. ทะแม่งๆแล้ว สิ
สักพักแม่กับอาม่าวิ่งมาหา .. บอกให้ผมไปไหว้ศพ ..

:05:

"ถึงอาทิตย์จะอัสดง แต่กูยังมีไฟแช็ค" - Kurt Cobain -

ยุนเอ





เสียใจด้วยครับ  :16:
เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

Kurt Cobain

นานมาแล้ว เฮียเอ สมัยอายุ 10 ขวบเอง ปี 2544 โน่นน่ะ
"ถึงอาทิตย์จะอัสดง แต่กูยังมีไฟแช็ค" - Kurt Cobain -

X11

เสียคุณตาไปได้ 2-3 ปีแล้วล่ะ
ที่บ้านจะบอกเสมอว่าคุณตาแก่มากแล้ว ให้ทำใจเถอะ เราไม่รู้ว่าวันไหนแกจะไป

ตั้งแต่เกิดตายายเลี้ยงมาตลอด อยู่ด้วยกันมาตลอด
ยายชิงหนีไปอย่างกระทันหัน (โรคหัวใจ) เหลือแต่ตาก็กะจะกอดเอาไว้ให้นานสุด
ตาเคยทำท่าไม่ดีอยู่หลายครั้ง ก็ไหว้พระขออย่าเอาตาไป
ท่านก็อยู่มาจนเก้าสิบกว่า
ตอนท้ายๆ ชีวิตต้องบอกว่าทรมานคนแก่จริงๆ
สมองเสื่อมเรียบร้อยแล้ว หลงไม่รู้วันเวลา ไม่รู้จักแม้แต่ลูกหลาน กินแล้วก็บอกยังไม่ได้กิน
หูแว่วว่าคนนั้นคนนี้เรียก อยู่ดีๆ ก็พยายามจะเดินออกไปหน้าบ้าน (ทั้งที่เดินก็ไม่ได้)
กินอาหารเองแทบไม่ได้แล้ว น้ำยังกินได้ยากเลย
สงสารคุณตามากๆ 
คิดในใจเอง ว่าถ้าตาทรมาน อยากจะไปก็แล้วแต่ท่านเถอะ จะไม่รั้งแล้ว   :16:
หลังจากนั้นไม่นาน ท่านก็ไปจริงๆ
กลับมาทันดูใจก่อนที่ท่านจะเสีย หรือท่านรอก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
เป็นคนสุดท้ายที่กลับมาถึงบ้าน พอกลับมาถึงไม่นานท่านก็เสีย  :05:

สันในตั้ม

ทุกคนต้องผ่านประสบการสูญเสียล่ะเนอะ
ตอนนี้เริ่มทำใจรอบ 2 แล้ว เพราะท่าทางย่าจะไม่ดีขึ้นไปกว่านี้  :05: (อาการยังเหมือนเดิม)
ฮิ้วววววววววววววววววววววววววววววว

蓝月 (lán yuè)

 :25: อยากอ่านผมขอใช้สิทธิ์ที่จะตาย
อ่านคำโปรยมันเศร้าๆ ดีจัง :05:
ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม
แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำ
ว่าครั้งนึงเคยก้าวไป...

นายโอ้เอ้

ที่สุดท้ายของชีวิต (สำหรับชาวพุทธ)
ที่อยู่บนเมรุย่าผมเองครับ  :16:

Today you , Tomorrow me.

น้องเข่มเข๊ม

คือ ประสบการณ์การสูญเสียญาติ นี่ก็มีนะ...
แต่ว่าพอดีทำใจไว้นานแล้ว เลยไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องทางใจ  :42:

แต่ที่ทำใจแทบจะไม่ได้ก็เรื่องเพื่อนนี่แหละ   :08:
:01:  คือเพื่อนรถคว่ำที่เชียงใหม่...ช่วงวันรัฐธรรมนูญ (ธ.ค. นี้ ก็ครบ 2 ปีแล้ว  :16:)
ไม่เคยคิดว่าเพื่อนจะไปเร็วขนาดนี้ว่ะ   :01:


อะไรไม่แย่เท่าที่รู้ว่า แม่เพื่อน ป้าเพื่อน แล้วก็ตัวมัน ตายแค่สามคน (ในครอบครัว)
ส่วนพ่อเพื่อนเสียไปก่อนหน้านี้แล้ว สรุปคือตอนนี้บ้านเพื่อนคนนี้เกือบร้างครับ
ถ้าไม่มีพวกญาติ ๆ คอยดูแล   :42:


:16:  ความจริง ที่รู้อีกอย่างนึงคือ..คนขับรถตู้ที่พาไปเที่ยววันนั้น
ไม่ชินทาง + หมอกที่ลงจัด รถเลยเสียหลัก  เห็นย่าเพื่อนเค้าบอกว่ารถมันหมุนแล้วไปประทะกับ
รถอีกคนที่วิ่งตามหลังมา ( 10 ล้อครับ   :08:) อะไรไม่เลวร้ายเท่า....มาชนบริเวณที่เพื่อนนั่งกับป้า
และแม่  :39: 



สภาพศพเพื่อน..ไม่มีแผล..แต่น่าจะช้ำใน.....
ส่วนศพป้ากับแม่..ไม่ได้ดู...แต่เค้าบอกว่า...สภาพแย่กว่าเพื่อนตูอีก


:05:  ช่วงนั้น....เป็นอะไรที่เหี้ยนที่สุดในชีวิตแล้ว  แถมมาเจอเรื่องสึนามิอีก  จิตตูดับวูบ
รู้สึกว่า...มันแย่ที่สุดแล้วที่เพื่อนมาตายโดยที่เพิ่งเจอกันก่อนหน้านั้นแค่เดือนเดียว
เป็นเพื่อนผู้ชายคนแรก...ที่รู้สึกว่ามันนิสัยดีไม่น่าตายเร็ว 
ทั้ง ๆที่คนอื่นมันโกงบ้าน กินเมือง...ไอ้คนประเภทนี้น่าจะตายให้หมดโลกแต่ดันอยู่ได้นาน
สปีชีส์เหมือนแมลงสาบ  :39:



สรุปว่า...เดินทางไปไหน ศึกษาเส้นทางให้ดีนะ...รวมทั้งขับรถอย่างระมัดระวัง
และคำนึงถึงความปลอดภัยให้มาก ๆ อย่าให้เกิดเหตุการณ์นี้กับครอบครัวคนไหนเลยนะคะ  :05:



เลวยั้นเงา

จักรี

ผม เล่าบ้างละ

ตอนนั้นอายุ16-17 ได้ครับ ขับมอไซต์ ไปเที่ยวกับเพื่อนทั้งคืนตอนเช้าขับกลับบ้าน ขี่กัน สองคัน เพื่อนขี่นำหน้า ตอนนั้นง่วงนอนกันสุดๆ อยุ่ดีๆ มี 10ล้อพ่วงแซงมาเพื่อนมันเลยขับรถมอไซตืเข้าไปงีบหลับใต้ล้อสะงั้น..ผมขี่ตามแทบ ไม่เชื่อสายตากระโหลกเพื่อนกลิ้งเต็มถนนเลยครับพี่น้อง  อย่าถามนะว่าช่วงเวลานั้นผมรู้สึกอย่างไงบอกได้คำเดียวว่า  ช๊อกสุดๆๆ
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

iannnnn

ขอขุดอันเก่ามาเล่าใหม่ละกันนะครับ



http://iannnnn.blogspot.com/2004/12/031.html
พ่อมึงตาย

ส้ ม ♥


เพื่อนเสียตอนปี 1 ก่อนมันรถคว่ำ มันโทรมานัดให้ส้มติวสอบให้มัน

ไอ้เราก็รอ..รอ...รอ  จน...ต้องไปเจอมันนอนนิ่งในเตียงโรงพยาบาล

ไม่มีน้ำตา จุกจนพูดไม่ออก จนวันเผา ยังเอ๋อๆ งงๆ ใส่เข็มมหาวิทยาลัยในโลงให้มัน

เห็นพ่อกับแม่มันแล้ว.... เห็นของที่เสิร์ฟในงาน ...มันกินผลไม้อะไรไม่เป็นเลยนอกจากส้ม

........แกไม่น่าไปกระทิงเล๊ยย..ตูบอกแล้วว่าอย่าไปไหน ให้รีบมาติวกับตู

คิดถึงแกเสมอว่ะเพื่อน


/ / เกิดเป็นชาติ BMW ยังไงมันก็เหล็ก ..ซิ่งได้ ..ชนได้ ..พาไปตายห่าได้
หนังเย็บมือ Homemade www.facebook.com/oxhour

X11

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 15 พ.ย. 2006, 01:03 น.
ขอขุดอันเก่ามาเล่าใหม่ละกันนะครับ



http://iannnnn.blogspot.com/2004/12/031.html
พ่อมึงตาย

เพื่อนผู้ชายเล่าให้ฟังว่า
เพื่อนสนิทโทรมาหาตอนตีหนึ่ง โดนด่ากลับว่า "โทรมาทำ... พ่อมึงตายเหรอ"  แบบไม่ได้คิดอะไร
"เออ.. โทรมาบอกว่าพ่อกูตายจริงๆ" เสียงเครียด
ขอโทษกันแทบไม่ัทัน

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines