โกง!!!

เริ่มโพสต์โดย Layiji, 14 ก.ย. 2006, 23:31 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

โตน

แหะๆ  ไปห้องพี่กัม กันดีกว่า :33:
E entao pergunta Se eu estou em paz E eu digo sim, i feel wonderful tonight

ดาเฉยๆ

ทวงเงินเพื่อน

มันถามว่า ทวงทำไม

กุจะเอาไปช๊อปปิ้ิง

มันบอกว่า จะช๊อปอะไรมากมาย

(อะ ก็เงินกุนี่)

ถ้าจะเอาหมดก็รอไปก่อนนะ


ทวงบ่อยๆก็หาว่าเซ้าซี้อีก :05:


โฮกกกกกกก   

เงินกุ  :05:  จะช๊อปปิ้งเท่าไหร่มันก็เงินกุ

เอาเงินกุคืนมา  :05:

อู๋

อ้างคำพูดจาก: หง่าวว เมื่อ 25 ก.ย. 2006, 13:04 น.
แหะๆ  ไปห้องพี่กัม กันดีกว่า :33:

คิดดีแล้วเหรอ  :27: :27: :27:

iannnnn

อ้างคำพูดจาก: [-[[aida]]-] เมื่อ 25 ก.ย. 2006, 13:48 น.
ทวงเงินเพื่อน

มันถามว่า ทวงทำไม

กุจะเอาไปช๊อปปิ้ิง

มันบอกว่า จะช๊อปอะไรมากมาย

(อะ ก็เงินกุนี่)

ถ้าจะเอาหมดก็รอไปก่อนนะ


ทวงบ่อยๆก็หาว่าเซ้าซี้อีก :05:


โฮกกกกกกก   

เงินกุ  :05:  จะช๊อปปิ้งเท่าไหร่มันก็เงินกุ

เอาเงินกุคืนมา  :05:




เห็นใจนะ แต่ไม่รู้วิธีแก้ในทางปฏิบัติ

D869

ขอบอกครับเรื่องโกง

ตอนผมกำลังขึ้นปี4 ผมเลยคิดทำไรเล่นๆกะแฟน ก็เลยไปซื้อแฮมสเตอร์มาขายในงานวัด วัดพลับพลาชัย งานมีอยู่อาทิตย์นึง ขายไปก็สนุกดี วันก็ขายตั้งแต่เริ่มเย็นๆ จนห้าทุ่มก็เก็บร้าน เช้าก็ไปเจเจซื้อมาใหม่
มีอยู่วันนึงผมก็ไปซื้อหนูเหมือนเดิม ที่ร้านประจำ แล้วก็ไปเจอกะคนๆหนึ่งเอาของเล่นหนูมาส่ง ผมก็ตัดของเค้ามาหน่อยนึง แล้วเค้าก็ให้เบอร์ไว้เผื่อผมสั่งของอีก เค้าจะส่งให้เลย "ฟรี"

ขอใช้ชื่อสมมติแทนเค้าคนนี้ว่า "เบน"

เกือบจะครบอาทิตย์ที่งานวัดจะเลิก ผมก็มีสั่งของเล่น และ หนู จากไอ้เบน ไปบ้าง พองานหมด หนูก็เหลือ ก็เลยต้องเก็บไว้อยู่ จนไอ้เบนมันมาเสนอความคิดระลอกแรกให้ผมว่า ไปเปิดร้านที่เจเจมั้ย ผมก็บอกว่า เอาดิ หาให้หน่อย หลังจากนั้นไม่ถึงอาทิตย์ มันก็มาบอกว่า มันเซ้งห้องไว้แล้ว 6 ห้อง ผมก็บอกว่าเอาห้องนึง เป็นเงิน 8000 บาท พร้อมทั้งมันบอกว่า จะสั่งหนูมั้ยจากฟาร์ม แต่ต้องเอาเยอะหน่อยนะ สั่งร่วมกะมันก็ได้จะได้ไม่ต้องมาก เป็นเงิน 20000 บาท

หลังนั้นจนเดือน พ.ค. ตามที่ตกลงไว้  มันดันมาบอกว่า เจ้าของเค้ายังไม่ย้ายหอกอะไรก็ไม่รู้ ผมก็บอกว่า "อ่าวแล้วกูทำไงอะ"  มันก็บอกว่า "ไม่งั้นมึงก็เช่าห้องที่ติดกะด้านหลังห้องมึงดิ มันจะได้ครบล็อก จะได้หมดปัญหา"  ตะหงิดๆมั้ยครับ นั่นแหละ ผมยังไหวตัวทันก็บอกว่า "งั้นกูรอ มึงไปหาคนอื่นเหอะ"

หลังจากนั้นมันก็คงเอาเงินที่หลอกผมงวดแรกไปเช่าร้านในตลาดซันเดย์ ผมไปเจอเข้า ก็ถามว่า "ทำไมมึงมาเปิดอยู่นี่วะ " มันก็บอกว่าต้องระบายของหน่อยเลยต้องหาหน้าร้าน พร้อมกับถามผมว่าจะเปิดมั้ย เอาสิครับ เงินทอง.......   อีกอาทิตย์มันก็หามาให้ที่นึงไกลหูไกลตามาก ผมต้องเช่าแผงต่อจากลุงอีกคน จ่ายสิครับ 3500 มัดจำ 2 เดือน 7000 แล้วก็ขายไป

จนนานเข้าไอ้เบนก็มีตัดหนูผมไปขายบ้าง ร้านอื่นบ้าง หลอกคนนู้น แดกคนนี้ไป วันนึง ผมก็ไปถาม( จริงๆก็ไปถามเรื่อยๆแหละ ) ว่า " ล็อกกูฝั่งสวนกะหนูที่กูสั่งอะ" มันก็บอกว่า ล็อกคงไม่ได้แล้วหละเดี๋ยวมันจะตามเรื่องให้ ส่วนหนูมันบอกว่าฟาร์มยังไม่มีมาส่งให้เยอะขนาดนั้น ( สั่งเป็นพันตัวอะครับ )  ก็จนนานเข้าร้านมันเริ่มจะเจ๊ง มันก็มาบอกว่าเงินสูญ เดี๋ยวมันจะตามเงินจากเจ้าของล็อกกะฟาร์มมาคืนให้ ( นี่ยังไม่รวมกะค่าหนูที่มันตัดจากผมไปอีกนะเนี่ย )

และแล้ววันนึงมันก็ปิดร้านหนีไป ไม่เหลืออะไรเลย มันล็อกร้านไว้ทิ้งกระต่าย 2 ตัวเกือบตายอยู่ข้างใน ของขนไปหมด ที่เหลือก็มีเจ้าหนี้รายอื่นเอาไปแล้ว หลังจากนั้น ผมก็ยอมเสียตังเช่าร้านมันขึ้นมาเพราะทำเลดีกว่า เป็นเงินอีก 20000 จากนั้นก็มีเจ้าหนี้มากมายมาสอบถามข่าวไอ้เบนกับผม ช่วงนั้นโทรไปก็ยังรับสายอยู่ มันก็บอกว่าขอเวลาหาเงินมาคืนหน่อย หลังจากนั้นผมก็ขายไปเป็นเวลา อีก 4 เดือน ด้วยความที่เงินทุนก็หมด ไม่มีเงินหมุนถึงจะขายดีก็เหอะ มันไม่สามารถซื้อของได้ก็กินแกลบเหมือนกัน ประจวบกับไอ้เบนคืนหนี้มาเยอะมากมายนัก เป็นเงิน 5000 บาท จากหนี้ 47000 ผมจึงคิดว่าปิดร้านดีกว่ากลับไปเรียนดีกว่าว่ะเรา แล้ว แฟนผมก็จะจบอีกครึ่งเทอมแล้ว ก็เลยปิดร้านลงเหลือเงินที่พ่อให้มา 80000 ไว้ทำทุน เหลือยอดสุดท้ายเพียง 15000 บาท

สิ่งที่ผ่านมาให้ความรู้ผมหลายอย่างมาก ทั้งการทำการค้า การไว้ใจคน รายได้รายจ่าย เงินทุนหมุนเวียน แหล่งการซื้อของ ความรู้เรื่องสัตว์ทั้งหลายแหล่

แต่ในสายตาพ่อผมในทุกวันนี้กลับมองว่า เรียนก็ไม่จบ งานก็ไม่มี ค้าขายก็ไม่ได้ ทำก็เจ๊ง อย่างอื่นก็ทำไม่เป็น ขี้เกียจ

ทำให้ทุกวันนี้ วันๆผมได้แต่นั้งๆนอนๆรองาน ไปเรียนบ้าง เซ็ง เพราะ เหนื่อยกับชีวิตมาก หลังจากจบจาก thesis มา ก็คิดว่าเดือนจำตั้งออฟฟิตกันขึ้มมาใหม่กัยเพื่อนก็มีความหวัง กับการอยากทำงานมากๆขึ้นมา

แล้วตอนนี้แฟนผมเริ่มมาบ่นๆให้หัดทำไรได้แล้ว พ่อแม่แฟนเร่งให้แต่งกันแล้ว แต่ผมยังไม่มีอะไรเลย


ก็อยากให้คนที่อ่านให้ระวังเรื่องการฝากชีวิตไว้กะคนอื่นหน่อยนะครับ เราทุกคนต้องมีซักวันแหละที่ยังไงก็ต้องฝากชีวิตไว้กะคนอื่น แต่ในวันที่เราทำอะไรเองได้ก็ทำเองดีกว่าครับ
ผมเป็นสาวกใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยแล้วกันครับ :43:
"รักอดทนนาน กระทำคุณให้ รักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง... "
                                                            - โครินทร์1 13:7

จักรี

อ้างคำพูดจาก: DEAD69 เมื่อ 04 ต.ค. 2006, 02:44 น.
ตอนผมกำลังขึ้นปี4 ผมเคยคิดทำไรเล่นๆกะแฟน 

:04:
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

D869

ไม่ใช่อย่างน้านนนนนนนนนนนนนนน :38:

ตั้งแต่ ม.6 แย้ว เอ๊ย!!!!!!
"รักอดทนนาน กระทำคุณให้ รักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง... "
                                                            - โครินทร์1 13:7

ดาเฉยๆ

เมื่อวานเพื่อนใช้หนี้มา 500 ค่ะ 




ดีใจมาก  ลั๊ลลา  :33:

จักรี

อ้างคำพูดจาก: DEAD69 เมื่อ 04 ต.ค. 2006, 02:53 น.
ไม่ใช่อย่างน้านนนนนนนนนนนนนนน :38:

ตั้งแต่ ม.6 แย้ว เอ๊ย!!!!!!

:08:  ไวไฟ
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

ยุนเอ

แล้วคิดที่จะทำไรจริงๆจังๆ ตอน ปีไหนครับ  :04:
เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

|<3N

อับปรี๊ย์ :33:
สะพรึบสะพรั่ง ณหน้าและหลัง ณซ้ายและขวา ละหมู่ละหมวด ก็ตรวจก็ตรา ประมวลกะมา สิมากประมาณ

iannnnn

:12: เรื่องสนุกดี (+2)

м ii м

เคยทำงาน ฟรีแลนซ์ อยู่2-3ครั้ง ที่ได้ทำก็เพราะได้ไปคุยกับพี่ที่เค้าทำ นิทรรศการ ฉลองสิริราชฯ ครบ 60 ปี ของ ปตท. แต่ก็ไม่เคยโกงแต่อย่างใด อาจจะเพราะเพิ่งลองทำล่ะมั้ง
แต่ที่เคยโดนเนี่ย เผอิญว่าตอนม.5 โรงเรียนเป็นเจี๊ยกอะไรก็ไม่รู้ แทนที่นักเรียนจะต้องเรียนห้องเดียวกัน3ปี แต่นี่กลับจัดห้องใหม่ซะงั้น แล้วเพื่อนสนิทก็เลยย้ายหนีกันไปหมด T-T(เพราะเรียนอ่อนสุดอ่ะ) แล้วก็เลยได้เพื่อนทำงานกลุ่ม กลุ่มใหม่ ตอนแรกๆก็ดูเป็นเพื่อนที่ดีอยู่อ่ะนะ มาเริ่มออกลายตอนเทอม2 งานกีฬาสี ต้องเตรียมอุปกรณ์ให้น้องๆกลางแจ้ง เห็นมันบอกว่าจะไปสำเพ็งกับแม่อยู่แล้ว ก็เลยปล่อยมันไป ปรากฎว่า พอมันเอาบิลกลับมาก็ไม่ได้ว่าไรเพราะเราก็ไม่เคยเดิน แต่ครั้งที่สต๊าฟกลางแจ้งไปซื้อของเพิ่มพร้อมกัน ก็ทำให้กระจ่างว่ามันโกงเงินไปเยอะมากคิดดู ซื้อของอย่างละ100กว่าชิ้น เป็น4-5อย่าง มันโกงไปได้2-3พัน(ขนาดค่ารถก็ให้มันไปแล้วนะ) แล้วเงินก็ไม่พอต้องมายืมเราก่อน(เพราะตอนนั้นแม่ทำatmให้แล้ว)กดตังค์เก็บออกมา3พันให้มันเอาไปใช้เล่น เซงมาก
แล้วดันซวยอีกที่ ม.6 อาจารย์ให้ทำซุ้มเกมในวันปีใหม่ ให้น้องๆเล่น มันก็บอกว่าจะไปซื้อให้ ที่ให้มันไปอีกก็เพราะ เพื่อนๆคิดว่าครั้งที่แล้วมันได้คุยกันแล้วบอกจะไม่ทำอีก แถมทุกคนยังติดธุระไปไม่ได้พอดี แต่มันก็ไม่สำนึกอย่างที่มันพูด มันก็เอาอีกแล้ว ซื้อของมาหมาไม่รับประทาน จนพวกเราต้องแยกกันไปซื้อของตอนเลิกเรียน กลับมาโรงเรียนอีกทีก็ล่อไป3-4ทุ่ม กว่าจะเช็คของเช็คอุปกรณ์ จัดเตรียมสถานที่เสร็จ แล้วพรุ่งนี้ก็วันงานอีกต้องมาจัดซุ้มตั้งแต่ตี4 -*- ดีที่บ้านอยู่ใกล้โรงเรียน ไม่งั้นคงจะไม่กลับบ้าน - -" เสร็จงานมาคำนวณค่าใช้จ่าย ทำไมพวกเรานั่งtaxiไปซื้อของได้เยอะกว่ามัน แถมของก็ดูน่าเล่นชิงรางวัลกว่า แต่ใช้งบไปน้อยกว่ามันฟ่ะ ถ้าเกิดมันไม่ทำอะไรไม่เข้าเรื่อง คงไม่ได้กำไรแค่2พันหรอก ยิ่งพูดยิ่งเซงงง  มีเพื่อนอย่างนี้ไม่รู้จะมีไปทำไม ดีที่เลิกคบกันไปแล้ว เพราะความคิดเห็นหลายอย่างไม่ลงรอยกัน แต่ไม่น่าเชื่อ ขนาดเป็นนางรำของโรงเรียนอยู่นาฏศิลป์ แถมเข้าตรงธรรมศาสตร์ได้อีก(เพราะเป็นนางรำของโรงเรียนนะ) แต่ทำตัวได้แย่มากๆ อยากจะเอารูปมาแฉจริงๆ...
       ấ  Łí††lè  Ģ!яŁ  ïй  †hε  Łì††lé  ω✪яŁ₫

Buob Marley

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 15 ก.ย. 2006, 01:20 น.

ส่วนเรื่องของตู ที่สดๆ ก็เว็บนิตยสารของดาราสาวท่านนึงที่เคยเอามาแปะในนี้แหละ
ไม่เล่าดีกว่า เดี๋ยวเขาตามเจอ .. เอาเป็นว่าหายไป 23000 บาทไทย :42:

ขึ้นต้นด้วยตัว "O" ป่าวพี่
http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

จักรี

ไม่ต้อง มาแฉ หรอกครับ   ถ้ายังคิดว่าเขาเป็นเพื่อนเราก็ บอก ก็เตือนเขา
เราแค่ทำหน้าที่ของเพื่อนให้ดีที่สุดก็พอ ถ้านิสัยของเพื่อนทำให้เราเดือดร้อนจนทนไม่ได้ก็แค่ ไม่ต้องคบ
แต่นั่นก็เป็นวิธีแก้ที่ปลายเหตุ สิ่งสำคัญคือ การเตือนกัน  ถ้าเพื่อนไม่เตือนเพื่อนแล้วจะให้ใครมาเตือนกัน จริงมั้ย   คือ ถ้าทนไม่ไหวก็ไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวครับ  สิ่งสำคัญ คือคุณพร้อมที่จะตักเตือนแนะนำและพร้อมที่จะรับผลที่จะเกิดขึ้นของเพื่อนหลังจากรับคำตักเตือนของคุณหรือเปล่า เท่านั้นครับ ....อย่าลืม แนะนำตักเตือนว่ากล่าว  ไม่ใช่ด่านะครับ....
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines