ช่วงเน้ ใครดูหนังไรกันบ้างอะ

[iannnnn]

ปล."อาจารย์ใหญ่"  เปลี่ยนชื่อเป็น  "ศพ"  แล้วครับ   

ละครับ

[เก้อ]

แอบอ้างมาไว้กระจู๋นี้เสียหน่อย จะได้สะดวกแก่การคุ้ยหาในอนาคต
โพสแรก ไปดูรอบสื่อ งานเปิดตัวเพระาอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

มาแล้วครับ

งานเปิดตัวภาพยนต์ เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
ณ โรงภาพยนต์สยามพารากอน

ตัวงานจัดที่โถงฮอลล์ที่คงมีไว้สำหรับจัดงานเปิดตัวหนังนี่ล่ะ
เพิ่งเคยมางานเปิดตัวหนังที่นี่ บรรยากาศแกรนด์สมกับเป็นสยามพารากอน
แล้วไม่ได้จัดแบบพอให้มี เหมือนหนังหลายๆเรื่อง แต่จัดอย่างเป็นเรื่องเป็นราว
มีการแสดงน่ารักๆ ชวนใจละลายจากสองนางเอก ต่าย-นาถ ยังไงไม่รู้ จู่ๆขามันหมดเรี่ยวแรง 
มาร้องเพลงฝันไปหรือเปล่ากับอี 2-3 เพลงนึกชื่อเพลงไม่ออก
แล้วพระเอกและเหล่าเพื่อนก็มาเล่นซิลลี่ฟูลกันเต็มแบนด์ตามท้องเรื่อง เล่นซิ้งค์ไม่ตรงกะเสียงด้วย 

ที่ฮาตกขอบเลย คือตอนที่ 6 ผู้กำกับมาร่วมกันโชว์ลูกคอ ในเพลงธีม ฤดูที่แตกต่าง
เริ่มจากตาผู้กำกับเรื่องนี้ ออกมาโชว์ท่อนแรก และท่อนต่อๆก็ทยอยออกมากันทีละคู่
ตาเอส เพื่อนสนิท-บอล วิทยา มาในชุดเด็กแว๊นขาสั้นลายดอก ถือพัดและเหงื่อท่วม
คุณเดี่ยว(คนนี้ยังไม่มีหนัง)-ย้ง เด็กหอ ใส่ชุดกันฝนกางร่ม ฉีดฟ็อกกี้
และโดดเดี่ยวเดินเจ็บปวดมาคนเดียวในชุดกันหนาวโค้ตขั้วโลกเหนือ ตาปิ๊ง หมาก....
ออกลีลาปนลูกทุ่ง ดำน้ำกันไปจนจบเพลง

ถึงคิวอวยพรนี่ยิ่งเจ็บแสบ ถึงคิวคุณเดี่ยวอวยพร ก็บอก ดีใจด้วย ที่หนังเพื่อนได้ฉาย
พูดพลางตบไหล่ตาปิ๊ง พี่ปิ๊งแกเลย อวยพรว่า หวังว่าคงจะได้ฉายลุล่วงไปด้วยดี ไม่มีประท้วง 


บรรยากาศอื่นๆก็เหมือนงานเปิดตัวหนังทั่วไป
ดารานี่นั่นนู่น ผู้กำกับนี่นั่นนู่น เหล่าเซเลบแต่งตัวมาเฉิดฉาย บลา บลา บลา
(อ้อ น้องแน็คเป็นหนุ่มแล้วนะ หล่อเหลาเอาการ)

เมื่อเวลาเลทมาได้ชั่วโมง ก็ถึงคราวเข้าโรง บอกก่อนเข้าโรงว่า
คาดหวัง คาดคั้นเอากะหนังเรื่องนี้มาก แฟนฉันคนที่ 4 ขึ้นเขียงแล้ว !


โพสนึงยาวๆ ไม่น่าอ่าน เดี๋ยวพิมพ์ต่ออีกโพสแล้วกัน 

โพสสอง เกี่ยวกะหนัง

มาแล้วครับ รอให้มันตกตะกอนก่อนเล็กน้อยค่อยมาเล่า
...เออ จริงๆติดงานนั่นแหละ 

ไม่มีการเผยเนื้อเรื่อง(มากไปกว่าที่เค้าโฆษณากัน)
แต่ก็ยังไม่เหมาะสำหรับคนที่ไม่อยากรู้อะไรก่อนเลยแม้แต่นิดเดียวก่อนไปดูหนัง
(อ้าว มีนะ บางทีเราก็เป็น )ส่วนใหญ่เล่าถึงการ"ได้อะไร"มาบ้าง มากกว่า


จากแฟนฉัน เพื่อนสนิท เด็กหอ (และหมากเตะ ฉบับตัดใหม่ปลายปีนี้)
สิ่งแรกๆที่สัมผัสได้จากผู้กำกับกลุ่มนี้คือ เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับใครก็ได้
อบอวลไปด้วยเสียงดนตรีที่เคยดังก้องในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งของชีวิตเรา
เพลงที่เราเคยร้องให้กับใครบางคน เพื่อนแบบที่ทุกคนต้องเคยมี
ผู้คนแบบที่เราเคยรักเคยเกลียด และ"เธอ" ในแบบที่เราเคยหลงรัก

องค์ประกอบเหล่านั้น มันทำให้เรา"จี๊ด"ไปกับหนัง
และทำให้มันกลายเป็นหนังที่ทำให้เราหลงรักพอๆกับที่มันทำเงิน
(และทำเงินก็แปลว่าหนังดูสนุก)

เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ของแฟนฉันคนที่ 4 ก็พุ่งฉิวมาตามเส้นทางนั้นอย่างเต็มที่
เป็นการปิดไตรภาคแฟนฉันเติมเต็มเรื่องราววัยมัธยมที่ยังขาดหายได้อย่างมหัศจรรย์ไม่มีที่ติ!
ดังนั้นผลลัพธ์ที่มันควรจะได้รับคือ เหมือนทุกเรื่องก่อนหน้า


อย่างที่บอกแต่ก่อนเข้าโรง เราคาดหวังเอากับเรื่องนี้มาก
จะเรียกว่ามันเป็นแฟนฉันเวอร์ชั่นมัธยม หรือเพื่อนสนิทเวอร์ชั่นมัธยมก็ตามเถอะ
ความสุขจากการดูหนังพวกนี้ ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะว่าเรามีความสุขไปกับหนัง
หรือมีความสุขที่ได้นึกถึงช่วงเวลานั้นของเรากันแน่
เพราะขณะที่ดู โอ้ เพลงนี้ของซิลลี่ฟูลตอนกูอยู่ ม.6 เล่นกับเพื่อนๆ เพลงพี่บอย ตอนกูอยู่ ม.2 ฯลฯ
ถึงในเรื่องมันจะเป็นเรื่องของเด็กที่เรียนในโรงเรียนมัธยมดนตรี
และอยู่กับเพลงคลาสสิคที่ไม่ค่อยมีใครเคยผ่านก็เถอะ

ตัวหนัง เรียบเรียงเรื่องราวผ่านชีวิตของ ป้อม และเพื่อนสองคน คนนึงสนิทน้อยแต่ชอบมาก
กับอีกคนสนิทมากแต่ชอบน้อยตามที่เค้าโปรโมทกันนั่นแหละ เออครับ มันก็เพื่อนสนิทดีๆนี่เอง 
นอกจากนั้นมันยังมีประเด็นที่มหาลัยและประถมไม่มีคือ การค้นหาตัวตนและการไล่ตามความฝัน
อันเป็นหลักใหญ่ใจความของชีวิตมัธยม

อีกส่วนที่ไม่ถูกพูดถึงในโฆษณา แต่กลับทำได้น่าประทับใจเป็นอย่างยิ่งคือประเด็นครอบครัวครับ
ถ้าใครมีปมเกี่ยวกับพ่อ อาจถึงขั้นน้ำตารดหัวเข่า

ทั้งหมดถูกร้อยเรียงกันเข้าด้วยดนตรีกับฤดูกาล
ในลีลาอารมณ์ขันแบบน่ารักๆล้นเหลือ

พอเล่าให้ใครฟังว่าดูมาแล้ว คำถามแรกที่ถูกถามคือ ตอนจบพระเอกเลือกใคร
แหงล่ะว่า ไม่สปอยตอบอยู่แล้ว แต่ก็ตอบได้ว่า ลองนึกถึงชีวิตตอนมัธยมของตัวเองดูซิ
มันมีตอนจบหรือเปล่า?

เช่นเดียวกับที่มีบางคนวิจารณ์ว่า หนังเรืองนี้กั๊ก จะเศร้าก็ไม่เศร้า
พอจะหัวเราะหน่อยก็มีเศร้ามาหัก(แบบเดียวกับเพื่อนสนิท)
และหาตอนไคลแมกซ์ไม่ยักเจอ หรือเจอแต่ไม่ชัด
พาลจะว่ามันเหลวเป๋วไปเสียยังงั้น ถ้าจะให้เดาใจผู้กำกับ
คิดว่ามันเหมือนกับการเอาความทรงจำของคนๆหนึ่ง
มาเรียงบนแผ่นฟิล์ม ในนั้นมันมีทั้งเรื่องสุข บางทีก็เศร้า ไม่นานก็หัวเราะ เสร็จแล้วก็น้ำตาไหล
นั่นคือความทรงจำ มันไม่มีจุดจบ ไม่มีจุดไคลแมกซ์
และเราก็ชอบมากที่ผู้กำกับเลือกที่จะให้มันเป็นแบบนี้

แถมไอ้เรื่องความรักที่โฆษณาโหมโปรโมทนั่น ก็กลายเป็นเรื่องรองไปเลย เหมือนกับในความทรงจำ
ที่เรื่องนี้ก็เป็น"ส่วนหนึ่ง"ของเรื่องอื่นๆมากมายในชีวิตนั่นแหละ

เห็นพูดแบบนี้ มันก็มีองค์ประกอบที่ของการเป็นหนังชวนติดตามทุกประการนะครับ
ออกจะเกินพอด้วยซ้ำ โดยเฉพาะหนังเรื่องนีใช้ประโยชน์จากเรื่องราวเล็กๆน้อยมาบอกเล่าเรื่องใหญ่ๆ
ได้อย่างเป็นประโยชน์

อีกข้อสังเกตหนึ่งที่เป็นจุดแข็งมากของผู้กำกับกลุ่มนี้ คือการแคสติ้ง
ตัวละครทุกตัวช่างเสน่ห์ล้น ไม่ว่าจะเป็นแค่ตัวประกอบสักแค่ไหน ไม่ต้องพูดถึงตัวแสดงนำ
ถ้าโดนใจจากโปสเต้อ เสน่ห์ในเรื่องจะยิ่งเขย่าใจ ได้ใจทั้งสองฝ่ายชายหญิงแน่นอน  ...เกย์ด้วยก็ได้ เอ้า

เรื่องที่เราคาดไว้ว่าน่าจะเป็นข้อบกพร่องผลักเราให้ห่างออกจากหนัง อย่างเรื่องดนตรีคลาสสิค
กลับเป็นตัวส่งให้หนังอบอวลไปด้วยอารมณ์ฝันๆ ใสๆ ลงตัว
เปียโนที่คลอๆไปกับท้องฟ้าว่างๆ เงาที่ไหวในน้ำ นี่มันอาดาจิ มิซึรุนี่
(แน่ใจว่า ผู้กำกับต้องอ่านเรื่องนี้มาเพื่อประกอบการทำหนังแน่นอน)

สุดท้าย เราในเสื้อคอซองสีขาวกางเกงขาสั้น ผมเกรียน และยังไม่มีอะไรต้องรับผิดชอบมากมาย
นั่งริมสนามฟุตบอล กับเพื่อนๆ มองไปที่ท้องฟ้าคุยกันเรื่องอนาคตอีก 5 หรือ 10 ปี จากนี้ไป
พริบตาเดียว เราก็มานั่งอยู่ตรงนี้ในชุดที่แตกต่าง และความรับผิดชอบที่มากขึ้น
แต่เพลงพวกนั้น, เพื่อนๆ, และการไล่ตามอะไรบางอย่างในช่วงชีวิตมัธยม ..ก็ยังอบอวลอยู่ในความคิด


ถึงตอนนี้ต้องบอกไหม ว่าหนังเรื่องนี้มันดีแค่ไหน



ปล.ไตรภาคแฟนฉัน ประถม-แฟนฉัน,มัธยม-เพระอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย,มหาลัย-เพื่อนสนิท

[iannnnn]

เขียนได้โคตรน่าดูเลย
ถ้าตูไปดูและแบกเอาความคาดหวังนี้ไปด้วยแล้วหนังดันไม่สนุก
จะหาโอกาสไปเตะ (คิดว่าคงไม่ผิดหวังอยู่แล้ว)





เออ จริงๆ แล้วจะเป็นจตุรภาคไหม?

คือ
ป.ปลาย - แฟนฉัน
ม.ต้น - เด็กหอ
ม.ปลาย - ส้มเช้ง
มหาลัย - เพื่อนสนิท

(และวัยทำงาน - โกยเถอะโยม)

[Soris0ri]

อะไร ส้มเช้ง 

[เก้อ]

อืมมม
เด็กหอเล่าคนละเรื่อง แต่พื้นฐานก็มาจากประสบการณ์ชีวิต(บางส่วน)ของผู้กำกับ
จัดเป็นจตุรภาคก็เท่ดี 

เบญจภาค ก็หมากเตะไง วัยทำงาน
กำลังตัดใหม่ ให้เข้าฉายได้ปลายปีนี้ เห็นว่าตัดเปลี่ยนประเทศไปเลย
เป็นไปได้เหรอวะ 

ส่วนใครดูเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยแล้วผิดหวัง
มาเอาตังที่ผมเลย 5 บาท ให้จริงๆ ไม่มีอำ
นั่งแท็กซี่มาเอาที่บ้านผมได้เลย

[Soris0ri]

บอกบ้านเลขที่สิพี่  {หมีโหด}

[หมีโหด*]

ถ้าไปน่ะ ไม่เอาแค่5บาทหรอกค่ะ 

[iannnnn]

http://www.youtube.com/v/RO-TvwSjk9k


ตัวอย่างหนัง
น่าดูส้มๆ

[โต]

ดูไปหลอนไป

[Soris0ri]

เพลงเพราะ 




เข้าเมื่อไำหร่เนี่ย 

[โต]

เร็วๆนี้

[Uncle Bear]

กระแส "อาจาร์ยใหญ"่  ซาไปแล้ว  แต่ก็เอามาให้ดูครับ 
งานทำบุญอาจาร์ใหญ่ของภาควิชากายวิภาคศาสตร์ ม.มหิดล

[อู๋]

13 เกมสยอง โอ้วน่าดูสุดยอด

เมื่อเช้าเห็นโฆษณา vcd the devil's rejects เห็นว่าเป็นหนังของคนทำเรื่อง saw ออกแนวยิ่งไส้แตก ดิบเถื่อน แต่ใช้ปืนเลยไม่ค่อยอยากดู

[คุณชาย ( 737 )]

    เมื่อวานได้ไปดูเรื่อง THE MAN ที่เมเจอร์รัชโยธิน เป็นหนังที่ไม่ได้อยู่ในความคาดหวัง เป็นเรื่องราวของนักขายเครื่องมือทันตกรรมที่ซวยมากๆ ต้องเข้ามาพัวพันกับคดีขโมยปืนตำรวจ หนังตลกแต่ก็มีสาระแผงอยู่บ้าง(แม้จะไม่มาก) เป็นคู่หูคู่ฮาคู่หนึ่งเลยทีเดียว ใครที่กำลังเครียดลองดูเรื่องนี้ครับ ไม่ถึงกับหัวเราะขากรรไกรค้าง แต่เรียกรอยยิ้มกับมุกกวนๆได้ตลอด สองดาวครึ่งครับจากห้าดาว

[โบว์]

ไม่ได้ดูตั้งนาน
เรื่องล่าสุดอีแอบมั๊ง
วันจันทร์นี้จะไปดูอากาศเปลี่ยนแปลง