กลอน

[roundbol123]

*-*-*-*-*-*-*
ลั่นเอยลั่นทม
เจ้าตรมแค่ไหน
ดอกขาวสวยร่วงหล่น กลาดพื้นไป
นานๆไปดอกเจ้าช้ำคร่ำด้วยดิน

เมื่อดอกร่วงหล่น
มองจนหล่นพื้น
เจ้าหยิบเหมือนคืน รักให้แก่กัน
สายตาฉันจ้อง
เจ้ามองตัวฉัน
สุขทุกข์หายพลัน
คืนวันผ่านไป

ลั่นเอยลั่นทม
เจ้าตรมแค่ไหน
ดอกขาวสวยรวยร่วงหล่น กลาดพื้นไป
น้ำตาไหลร่วงกราวราวลั่นทม

เปรียบเหมือนดึงภุมรินบินเคล้าคู่
ใจเฝ้าอยู่มั่นแต่รักประจักษ์ไหน
บินเสาะหาเกสรบุปผามาลัย
ดุจหัวใจเสาะหารักไม่พักพอ

เมื่อได้ยลชมกลิ่นสิ้นน้ำหวาน
เพียงพบพานเมื่อหวานหมดไม่รอขอ
ก็จากไปเสาะหารักไม่เพียงพอ
ปล่อยให้รอผกาเจ้าเฝ้าระทม

หัวใจช้ำสุดเยียวยาต้องทนฝืน
ความขมขื่นรักเจ้าเฝ้าแต่ฝัน
ปล่อยให้ใจข้าล่องลอยกับตะวัน
ยามสายันห์เปลี่ยนพราวด้วยราตรี.



อารมณ์สุนทรีย์เลยแต่งเล่น

[เต่า...]

*-*-*-*-*-*-*-*-*
สามเอ๋ยสามน้อย
เจ้าคอยอยู่หนไหน
ลั่นเฝ้าตามหาเจ้าอยู่ร่ำไป
ด้วยเหตุใดใยสามเจ้าเงาไม่มี

ลั่นสามบรรจบ
พบความสงสัย
มันคืออะไร ไหนจะใช่ความรัก
สกายปี๊ต่อสาย
คุยฟรีไม่ต้องวรรค
ชาวฟอนต์ประจักษ์
สามรักลั่นทม

สามเอยสามน้อย
เจ้าลอยไปอยู่ไหน
ลั่นยังตามหาเจ้าที่คลาไคล
สามไปไหนสามไปไหนใยหายตัว

เปรียบเหมือนนกกาพบลูกเหว่า
สามพลันเข้าใจตนแสนซับซ้อน
ที่แท้แล้วตูเป็นเกย์แต่กาลก่อน
ฮอร์โมนซ่อนลึกซึ้งถึงภายใน

แต่เมื่อสามพบกัมส์ได้ชี้ทาง
เบี่ยงเบนทางเพศนั้นหาผิดไม่
เอ็งไม่ได้เป็นเกย์แต่อย่างใด
แต่เป็นไบเซ็กช่วลร่วนอารมณ์

หญิงก็ได้ชายก็ดีสามชมชอบ
สามรับมอบคัมภีร์กัมส์แล้วสุขสม
กลับมาหาลั่นน่อยที่ตรอมตรม
แล้วลั่นทมก็ปลิวลมพาสามลอย... 


คือ...

ขอโทษ 

[saa3]

 

เอ็งไม่ได้เป็นเกย์แต่อย่างใด
แต่เป็นไบเซ็กช่วลร่วนอารมณ์

[iannnnn]

เพราะทั้งคู่

[Zafire06]

ว้ายย สามม 

[gusso]

กลอน ฮา แต่งเก่งจัง

[Ah!]

แต่งกลอนเก่งจริงๆแฮะ
ทั้งนานา และเต่า

[HS-JEF]

ร้อยฉันท์กาพย์โคลงกลอนสุนทรพจน์
ร้อยเป็นบทกวีมอบน้องหญิง
ร้อยคำหวานซ่านทรวงมาแอบอิง
ร้อยสรรพสิ่งมอบแด่เจ้าคนดี
ร้อยความรักร้อยฝันอันแสนหวาน
ร้อยดวงมาลย์ร้อยอารมณ์ร้อยศักดิ์ศรี
ร้อยความสัตย์ร้อยรักษ์มาภักดี
ร้อยหกสิบบทกลอนนี้มาแลก "ตังค์"

[นายโอ้เอ้]

ร้อยคำรัก พักไว้ ในใจก่อน
ร้อยคำกลอน ซ่อนไว้ ไม่ให้เห็น
ร้อยเพลงรัก เก็บไว้ ยามจำเป็น
ร้อยเปอร์เซนต์ เชื่อเถอะนะ ว่ารักเธอ

[gusso]

จักษ์พินิจเรียงร้อยคำพันอักษร
กลั่นเป็นกลอนอิสระล้านสร้างสรรค์
หลายศิลปินมากเอกลักษณ์หลากคำประพันธ์
คงวัฒนธรรมความเป็นไทยแห่งกวี

แต่งมาได้แปลก ๆ ..

[Ah!]

กุ้งแช่ฯ แก้ช้ำ แก่ชาย
วิ่งวน วุ่นวาย
แผลรัก เผ็ดร้าย เผ็ดร้อน

กินเผ็ด แก้เผ็ด กลับพอง
เนตรน้ำ เนืองนอง
อย่าจ้อง อยากจิ้ม หยิบจาน

เจ็บนัก จากนี้ จำนาน
ดั่งมืด ดวงมาลย์
ชลใย ช่างหยาด ฉ่ำยล

แผลรัก ผลิร้าย เผ็ดล้น
ร้อนกุ้ง รักกล
สิบจาน แสนเจ็บ เสียดใจ


(ไอ้ฟัก-รุ่นน้อง ขึ้นวรรคแรกให้
ตอนไปดื่มที่ถนนข้าวสาร นานมาแล้ว
สั่งกุ้งแช่น้ำปลา
แล้วดันไปเล่าเรื่องกลบทที่ชื่อ กบเต้นสามตอน ให้มันฟัง
ก็เลยต้องมั่วต่อจนจบ)

[นายโอ้เอ้]

เสียงนกร้อง ก้องป่า พนาไพร
หริ่งเรไร ร่ำร้อง กระจายเสียง
น้ำเซาะผา ไหลผ่าน เป็นสำเนียง
ลดหลั่นเรียง ลงล่าง กลางธารา

หมู่มัจฉา วนว่าย ร่ายระบำ
กลางลำนำ ยั่วเย้า เหล่าปักษา
ธรณี มีทรัพย์ นับคณา
ล้วนพืชพันธุ์ ธัญญา น่านิยม

หยดน้ำค้าง ยอดหญ้า ยามฟ้าแจ้ง
แลร้อนแรง เรืองรอง มองเหมาะสม
หมอกควันเคล้า ไอละออง มองน่าชม
แลเกลียวกลม คมใส ไร้มลทิน

[HS-JEF]

มอบให้เจ๊นัทโตะ 

วินาศกรรมครั้งนั้นมันเหี้ยมโหด
เกือบตายหมดทั้งหมู่อยู่ไม่ไหว
เจอแก๊สพิษพิฆาตแทบขาดใจ
ไม่รู้ใครใจร้ายตดในลิฟต์

[น้องเข่มเข๊ม]

    ไอ้เจฟ ครับ


ตูยังไม่จังไรขนาดตดในลิฟต์นะครับ   

[gusso]

  ใจร่ม ๆ เจ๊ เปิดพัดลม เร็ว ให้ใจเย็น ๆ 

เจ๊ เหมือน จะดุ - -*