กระจู๋ระบายอารมณ์...

[蓝月 (lán yuè)]

 


กำลังเล่นสงครามประสาทกับคนค่ะ
อึดอัดจัง

[Ah!]

น้องเดือนใช่ไหมครับ
จำแทบไ่ม่ได้

[Dew Susansaraly]

จำได้แล้วชื่อเดือนนี่เอง

พอจำได้เสียงไอล้อมที่เรียกชื่อเดือนก็ลอยเข้ามาในหัวทันที

ยินดีที่เจอกันอีกครั้งครับเดือน

[蓝月 (lán yuè)]

 

จ้ะ

[iannnnn]

ระบายมาสิ รออ่าน

[Dew Susansaraly]

 

เรียบร้อยแล้วครับ  ค่อยสบายขึ้นมาหน่อยอึดอัดมานาน

[นายโอ้เอ้]

อย่าล้า เลยนะใจ อย่างเพิ่่งหมดหวัง ทดท้อใจ
วันนี้อาจเป็นเธอ ที่แพ้พ่าย พรุ่งนี้คงสมหวัง ดังที่ตั้งใจ

กำลังใจที่เคยมี วันนี้ยังคงอยู่ ยังมีคนที่เฝ้าดู ดูแลและห่วงใย
อยู่ที่เธอ จะคิดตัดสินใจ

อยากจะขอ ขอให้เธอ ลุกขึ้นสู้ใหม่ สิ่งที่หวัง หวังนั้นคง อยู่ไม่ไกล
ยังมีความหวัง มีพลัง ให้ก้าวเดินไป เริ่มต้นใหม่ ไม่สายไป ขอเพียงมั่นใจ.. ♫



ปล. อย่าเล่นสงครามเย็นกับใครจนมากเกินไป
เพราะสุดท้ายแล้ว มันก็จะกดดันทั้งเขา และเรานะ

[ดาเฉยๆ]

แว๊กกกกกกกกกกกกกกก!!!



ขอบใจจ้ะเดือน

[Ah!]

วิธีที่สนุกกว่านั้นคือ
อย่าไปสนใจ

[หมีเล็ก]

ต้องสู้ ต้องสู้จึงจะชนะ...

[蓝月 (lán yuè)]

เล่ายังไงดี

ก็...
ถ้าเราสนิทกับใครสักคน
แล้วจู่ๆ มันก็ห่างกันไป

แล้วเราแสดงอาการที่เหินห่าง
แต่เค้าไม่เข้าใจ

หรือว่าเข้าใจวะ 

ทุกวันนี้มันก็เลยกลายเป็นว่าพูดคุยกันด้วยความสุภาพเป็นพิธีรีตอง
มัน...อึดอัดอะ

ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นคนเริ่มนี่แหละ 

[นิ้ง]

เพื่อนนิ้งมันเป็นอย่างนั้นเลย

เหตุการณ์เดียวกัน

[มานี มีใจ]

เป็นเหมือนกันค่ะ .. รึเปล่า ..

อะเช่น ..

เพื่อนสนิท ตอนป.1 ตอน ป.1 สนิทกันมากๆ ๆ
แต่ พอ ขึ้น มาชั้นสูงๆ เรื่อยก็ไม่ค่อยได้คุยกัน
เหมือนแบบว่า .. เป็นที่รู้กันเองอะ

(เคยเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อนนะประมาณนี้ป่าว)  

แล้วเราก็จะรู้สึกแปลกๆ เพราะต่างฝ่ายต่างไม่กล้าเริ่มที่จะทำตัว

[ดาเฉยๆ]

เคยค่ะ เพื่อนสนิทสมัยประถม ทำไมมัธยมกลายเป็นศัตรูไปได้ก็ไม่รู้

[มานี มีใจ]

ดีใจ ค่ะ

พรุ่งนี้โรงเรียนปิดไม่ให้ทำเวร ...

เอ้ย .. เลือกตั้ง

... กระจู๋ระบายอารมณ์ ...