ตำนาน BATTLE R0YALE (แตกหน่อ)

[นิ้ง]

นิ้งอยากมีบทค่ะ

[|<3N]

อยากเด่น อยากดัง อยากสวย..

[มังกิ๊ง]

ใช้มิสทีนสิเคอะ 

[คุณชาย ( 737 )]

คุณกร๊อบครับ ผมอยากมีบทบาทใน BATTLE ROYALE ด้วยคนครับ ช่วยคิดหน่อยซิครับ 

[มังกิ๊ง]

งั้นเอาให้หมดทั้งเว็บเลยนะ 

[roundbol123]

ทำเป็นเรื่อง role play เหรอ 
(เปิดจู๋รหับสมัคร บอกสเปค แล้วยัดเข้าเรื่อง)

[saa3]

แต่งไปๆ

ตูได้มีเวลาทำอนิเม  (ไตเติ้ลไปก่อน... แต่คงยาวกว่าอันเก่า)

[แอ๊ะ]

สำหรับผม บทอะไรก็ได้ แต่ขอเป็นพระเอก

[มังกิ๊ง]

แบทเทิ่ล รอยัล

เดอะ ฟoนต์!!!

ตอนที่เก้า

          สาม ซาฟิเร่ ก๊อพ และนานา กำลังยืนอยู่เบื้องหน้ารั้วเหล็กขนาดใหญ่ที่กั้นไว้ระหว่างเขตภูเขากับตัวตึก - บริเวณรอบ ๆ ตึกเต็มไปด้วยเถาวัลย์ยาวรกรุงรัง - แต่ไฟสีเหลืองที่สว่างออกมาจากหน้าต่างตึกก็บอกได้ว่ายังมีคนอยู่ด้านใน และกระแสไฟฟ้าที่แลบผ่านรั้วเป็นระยะก็บอกได้ว่ามันไม่ใช่รั้วธรรมดา

          "เห็นประตูทางเข้ามั้ย" สามถาม พลางย่อตัวลงนั่งยอง ๆ มองหารอยขาดของรั้ว "หรือจะปีนต้นไม้กระโดดข้ามไปดี"

          "เดี๋ยวชั้นไปเอง" ก๊อพว่า พลางมองไปยังต้นไม้ต้นใหญ่ด้านหลัง เขาเดินไปหยั่งความแข็งด้วยรองเท้านิดหน่อย ก่อนจะตั้งต้นปีนขึ้นไป

          "ชั้นด้วย นายอยู่ดูนานานะเร่" สามว่า พลางกระโดดตามก๊อพไปอีกคนหนึ่ง

          บนยอดไม้นั้นเต็มไปด้วยใบไม้จนมองแทบไม่เห็นอะไร ก๊อพเกือบจะพลัดตกลงไปด้านล่างเพราะกิ่งไม้เบื้องหน้าเปราะกว่าที่คิด เด็กหนุ่มคว้าเอากิ่งไม้ใหญ่จากอีกต้นนึงที่อยู่ด้านข้าง ก่อนจะกระโดดเต็มแรงลงไปบนเถาวัลย์ที่อีกฟากของรั้ว - เพราะความนิ่มของมันจึงทำให้เขาไม่เป็นไร สามกระโดดลงด้วยสองเท้าอย่างชำนิชำนาญ พลางยืดตัวขึ้นมองไปยังซาฟิเร่ที่พยักหน้าให้เป็นเชิงไม่ต้องห่วง

          "ไปเหอะ" ก๊อพว่าพลางกระโดดข้ามหน้าต่างเข้าไปด้านใน

          ด้านในตึกเงียบกว่าที่เขาคิด นอกจากเสียงน้ำหยดติ๋ง ๆ แล้ว ก็มีเพียงเสียงฝีเท้าของเขาทั้งสองคนเท่านั้นที่ดังอยู่ - ไฟสีเหลืองอ่อนกะพริบจะดับอยู่รอมร่อเหนือหัวพวกเขา ผนังและประตูที่มีคราบดำ ๆ ติดอยู่รายทางเพราะความโทรม - เบื้องหน้าพวกเขาคือประตูเหล็กขึ้นสนิมบานหนึ่ง สามดึงมันเปิดออก บานประตูเสียดสีกับพื้นดังลั่นไปทั่ว

          "เหมือนกับนี่จะเป็นห้องโถงใหญ่" เขาพึมพำกับก๊อพขณะที่เดินไปเกาะขอบรั้ว

          สภาพภายในเป็นเหมือนห้องโถงที่เปิดโล่งไปถึงชั้นล่าง มีบันไดวนลงไปถึงข้างล่างที่ตอนนี้ค่อนข้างมืดเพราะไฟดับ - แสงจาง ๆ ของแดดส่องผ่านกระจกที่มีแต่รอยเปื้อนมายังด้านใน เห็นเพียงเงาสลัว ๆ ของทางเดิน ก๊อพมองไปรอบ ๆ อย่างถี่ถ้วน

          "หาห้องควบคุมให้เจอ - แล้วตัดไฟให้ซาฟิเร่กับนานาเข้ามา" ก๊อพว่า พลางชะเง้อมองดูชั้นล่าง "ต้องมีไฟหรืออะไรซักอย่างอยู่แถวนี้"

          เสียงพูดคุยเงียบลง สามเดินลงไปด้านล่างกับก๊อพอย่างช้า ๆ ท่ามกลางความเงียบงันที่แทบจะทำให้บ้าตาย - ประตูบานเก่า ๆ ตั้งอยู่ตรงบันได สามยืนตัดสินใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะผลักมันเปิดออก

          "เหมือนศูนย์วิจัยร้างเลยว่ะ"

          ด้านในมืดสนิท มีเพียงคอมพิวเตอร์เก่า ๆ และลังใส่ของวางระเกะระกะอยู่เต็มห้องเล็ก ๆ สามเดินเข้าไปลองเปิดคอม ขณะที่ก๊อพควานหาไฟฉายจากลังใส่ของ

          "เฮ้ยก๊อพ ใช้ได้ด้วยว่ะ" สามร้อง พลางเล่นคอมอย่างสนุกสนาน ก๊อพควานเจองูในลังใส่ของ ด้วยความตกใจจึงเขวี้ยงมันไปกระแทกผนังซะเละ โดยที่สามยังไม่รู้สึกตัว

          "มีแฟลชด้วยว่ะก๊อพ"

          "ไอ้สาม"

          "รู้แล้ว ๆ ไปเดี๋ยวนี้แหละ - เฮ้ยไอ้ก๊อพ มีโฟโต้ชอพด้วย"

          "ไอ้สาม"





          ซาฟิเร่ดึงนานาลงไปในพุ่มไม้อย่างรวดเร็วพลางปิดปากของเธอไว้ไม่ให้พูด เพราะเบื้องหน้ากำลังมีกลุ่มคนห้าคนเดินดุ่ม ๆ ไปทางรั้วตึก

          "รั้วสูงนะ" แอนให้ความเห็น

          "ยังไงชั้นกับกัมจะข้ามไปเองละกัน" เฟิร์นว่า พลางดึงคอกัมกระโดดข้ามรั้วไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจเสียงร้องโวยวายเลยซักนิด




          "ฝากไว้ก่อนเถอะ"

[iannnnn]

เฮ้ย เขียนตูเท่ยังงี้ เอาไปเลย (+3)


(ยัดใต้โต๊ะไว้ก่อน เหมือนเล่นการเมืองผ่านบทประพันธ์)

[saa3]

  มีแฟลชด้วย

[คุณชาย ( 737 )]

" ฝากไว้ก่อนเถอะ "

[Soris0ri]

อย่าบอกนะว่าแบ่งกลุ่มตามอายุ เดี๋ยวแม่เจี๋ยน 



พี่เฟิร์น ชอบนะ เอาแบบว่าขอกันฆ่าแหลกเลย  สะใจ 

วันหลังเอาแบบพี่ไปเจอดาบจะดีกว่านะ    ตัดหัวทีเดียวกระเด็นอะไรก็ว่าไป 

อ่านแล้วอิน อยาก   

ไม่มีบทก็ให้พี่นั่งละเลงเลือดแก้เซ็งก็ได้ 

[roundbol123]

แล้วก็มีไดโนเสาร์ออกมาไล่ฆ่าคน หึหึ

(ฮาสาม)

(เจ๊เฟิร์นเท่อย่างแรง  )

(ขี้เกียจวาดรูป  )

[Zafire06]

อูยยย เท่จังกู
มีรอยแผลเป็นด้วย