โชว์ฝันเมื่อคืนนี้

[Ah!]

่สามัคขี้ฝัน

[กวางจ้ะ]

 

[papos]

นี่ถ้าไม่มาปลุกจะฝันอะไรต่อเนี่ย 

[Buob Marley]

ตอนแรกนึกว่าเสียงเจ้าอาวาส

[แอ้]

เมื่อคืนฝันว่าเดินทางไปเที่ยวเนี่ยแหละ (ฝันว่าไปเที่ยวตลอด)
แล้วต้องไปค้างคืนที่พักที่เป็นเหมือนหอมหาลัย แต่เป็นอารมณ์ประมาณห้องนั่งเล่นรวมใหญ่ๆ รกๆ มากกว่า
คือมีทั้งเตียงมีทั้งโซฟา แต่ก็มีคนอยู่ไม่เยอะ ในฝันก็คือต้องค้างที่นี่แหละ
แต่ที่พิเศษคือฝาหนังด้านหนึ่งยาวตลอดแนวของห้องนั้น มันเป็นกระจกใส
มองทะลุเข้าไปจะเห็นเป็นอีกห้องหนึ่งมืดๆ หน่อย ปูพื้นดำๆ เหมือนเอาดินที่ปลูกต้นไม้มาโรยพื้น
ห้องนั้นเป็นห้องขังผี มองเข้าไปก็จะเห็นพวกผีมองตอบกลับมา แบบอยากออกมาน่ะ แต่ก็ออกไม่ได้
ทุกคนก็อยู่กันไปแบบนั้นแหละ เราก็ถามคนเก่าๆ นะว่า นี่มันหลุดออกมามั่งมั้ยน่ะ
เขาก็ตอบว่า มันไม่มีอะไรร้อยเปอร์เซนต์หรอกคุณ บางทีมันก็มีรอยแตกเล็กๆ มันก็หลุดมามั่งแหละ
เราก็ยักไหล่ แบบ รับทราบไรเงี้ย แล้วก็ค้างที่นั่นอย่างสงบสุข เช้าวันรุ่งขึ้นก็เก็บกระเป๋าออกเดินทางต่อ
ในฝันมีเพิ่มเติมอีกว่ามหาลัยเนี้ย ที่จริงได้งบค่าหอพักมาเยอะที่สุดในประเทศเลย
แต่โกงกินเยอะไง เด็กเลยไม่มีที่อยู่ ต้องมาเบียดๆ กันอยู่กับพวกผี 

[คุณชาย ( 737 )]

ดูหนังเรื่องอะไรมาก่อนนอนครับ 

[iannnnn]

สนุก

[Layiji]

 

[JΛNΣ]

plot สนุกน่าเอาไปทำหนังผี

[Layiji]

หอเบียดผี ฮิปปี้ชิมิ

(โดยพจน์อานนท์) 

[Ah!]

 

[แอ้]

ยังจะฮิปปี้ 

[แอ้]

มาเล่าฝันอีกแล้ว
คราวนี้ไม่ปะติดปะต่อหรอก จะเล่าให้น่ากลัวก็ได้ แต่ก็อย่าไปกลัวมันเลย คนฝันยังไม่กลัวเลย 
คือปกติไม่ฝันนะ จากหอเบียดผี ก็เพิ่งมีเมื่อคืนวันเสาร์เนี่ยแหละ ที่ฝันแล้วจำได้
ว่าไปก็ไม่มี trigger อะไรนะ แต่ก่อนนอนรู้สึกตัวว่าวันนี้กูคงจะนอนไม่สงบซะล่ะวะ
ไม่รู้ทำไม แต่รู้ตัวว่ะ

ก็หลับไปตามปกติ
ที่จำได้สิ่งแรกคือฝันเห็นย่าตัวเอง ย่าเสียไปเป็นสิบปีแล้ว สิบถ้วน หรือสิบเอ็ดเนี่ยแหละ
ย่าดูเฉยๆ เบลอๆ จำชื่อเราไม่ได้ แต่จำเราได้ว่าเป็นหลานนี่แหละ เหมือนแกไปไหนมานานแล้วแกก็หลงลืมบ้าง
ตอนแรกตกใจที่เห็น เพราะจำได้ว่าแกเสียแล้ว แต่แล้วก็แบบ เฮ้ยนี่ย่าเรา กลัวทำไม
เราก็ไปกอดแก จำได้ว่าในฝันแกตัวเย็นสบาย เนื้อตัวเหี่ยวๆ นุ่มๆ แบบคนแก่ทั่วไป
เราพาแกเดินไปที่ระเบียง ซึ่งกลายเป็นระเบียงตึกสูง มองไปเห็นไฟในเมืองระยิบระยับ สวยมาก มีแม่น้ำด้วยมั้ง
มีสีด้วย ฝันนี้ไม่ขาวดำ จำได้เลยว่าไฟกลางคืนมันเป็นสีส้ม สีฟ้าเต็มไปหมด
เหมือนเราสนทนากันเงียบๆ ว่าต่างคนต่างสบายดีนะ (สนทนาแบบไม่พูดน่ะ)

จากนั้นก็สะดุ้งตื่น ตื่นแล้วพบว่าห้องมันบิดเบี้ยวไปนิดหน่อย
ตำแหน่งที่นอนมันผิดไปนิดหน่อย แล้วก็บอกตัวเองว่า เอาอีกแล้ว ตื่นในฝันอีกแล้ว
แต่ขยับตัวได้นะ แต่มันเพี้ยนๆ ไป
ไม่สนใจ นอนต่อ

สะดุ้งตื่นอีก แสงมันไม่ปกติ ภาพมันไม่ชัด นี่ตูตื่นในฝันซ้อนฝันอีกแล้ว ขยับตัวนิดหน่อย นอนต่อ

สะดุ้งตื่นในฝันอีก.. อีกสองสามทีได้ นี่ซ้อนไปหลายชั้นแล้วนะเฮ้ย

หลังจากตื่นในฝันซ้อนฝันซ้อนฝันหลายทีจนรำคาญ
ตั้งใจจะเรียกตัวเองให้ตื่นจริงๆ แล้วลุกขึ้นมาขี้เยี่ยว รีเซ็ตแม่งใหม่วะ
มันไม่ยอมตื่นว่ะ สะดุ้งตื่นอีกทีคราวนี้กะจะลุกขึ้นนั่งแม่งเลย รำคาญมาก
โอเคคราวนี้ผีอำ สั่งแขนขาขยับไม่ได้ ก็บอกตัวเองว่า เออ เส้นประสาทมันยังไม่คอนเนคสมองเข้ากะร่างกาย
ตามหนังสือที่อ่านมา อะๆ สวดมนต์ก็ได้ แม้จะไม่ได้ช่วยอะไร แต่ก็ธรรมเนียมปฏิบัตินะ
ก็สวดนะโมไปลวกๆ สามจบ ไม่ได้พยายามขย่งขยับตัวอะไรอีก หลับต่อ

เช้า ตื่นจริง ตื่นขึ้นมาแล้วเซ็งๆ แบบว่า นอนไม่อิ่มเลยว่ะ ตื่นซ้อนตื่นมันอยู่นั่น
สรุปว่าไม่ตื่นเลยซักครั้งเดียว ที่ตื่นจริงเนี่ยครั้งเดียวตอนเช้า
ฝันว่าตื่นแบบนี้น่าเบื่อมาก เพลีย ไม่มันด้วย ไรกันแว้
แต่ตอนเจอย่าเจ๋งดี 

[iannnnn]

คนที่ฝันขาวดำนี่คือต้องเกิดมรยุคทีวีขาวดำปะพี่แอ้

[Piix]

พี่แอ้ inception


ส่วนเรา เพื่อนเพิ่งเสีย ขับรถหลับในระหว่างทางไปเชียงใหม่

เราฝันว่า ตื่นมาจะไปงานรดน้ำศพ มีคนมาบอกว่าเจอตู๋กับเต๋าแล้ว
รถโดนจี้ไป ที่รถคว่ำตายนั่นคือโจรไม่ใช่เพื่อนเรา

พอตื่นมาจริงๆ ก็ไปรดน้ำศพเพื่อนจริงๆ ไม่ใช่อย่างในฝัน