งานของนานา

เริ่มโพสต์โดย roundbol123, 25 เม.ย. 2007, 20:56 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

iSharp

รับงานถ่ายภาพ
www.rpash.com

roundbol123

ไม่มีสีขาวด้วยลุง วาดๆไปแล้วลบไม่ได้ ต้องเติมเอาเรื่อยๆ  :30:


Rpashpix : The Making of "Season" Magazine Shooting.

อันนี้ไปช่วยพี่ชาปถ่ายงานมา ทำฉากนิดนึงกะถ่ายวีดีโอเบื้องหลัง  \:37:/
อยากมีกล้องวีดีโอ อยากมีคอมตัดต่อ นี่ทำในไอมูฟวี่ทำไรไม่ได้เบย  :05:
:22: :47:

ฟรีขับ

มากรี๊ดเพลงประกอบของน้อง Madeon  :25: :25: :25: :25: :25:

roundbol123

ขุดขุดขุด












It was an accident, he said.
:22: :47:

iSharp

รับงานถ่ายภาพ
www.rpash.com

ยุนเอ



ลั่นใส่หน้าซินะ  :47:
เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

roundbol123


ไม่ว่าเธอจะตั้งใจหรือไม่
แต่มันจะค่อยๆเกิดขึ้น



เจ็บปวด
แต่อ่อนหวาน
ฉันมีเธอวิ่งพล่านในเส้นเลือดใหญ่

บาดแผล เธอเยียวยา
แม้ไม่หวานนัก แต่ทว่า
ฉันจะกรีดมันซ้ำด้วยหลงในรสขม

ถ้าเธอเป็นสัปเหร่อ
ฉันจะตายเพื่อให้เธอเป็นคนฝัง

อา...

เธอเฆี่ยนฉันด้วยอ้อมกอด

และในความมืด
วิญญาณเราต่างจากตอนสว่าง
ฉันได้ติดในกับดักที่เธอไม่ได้ตั้งใจสร้าง

และยินดีทุกข์ทรมาน



อย่างยิ่ง
:22: :47:

Romzaikyu

เริ่มเป็นเลสเต็มตัวแล้วสินะ  :47:

roundbol123

:22: :47:

Buob Marley

จะเชื่อได้ไง :47:
http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

iSharp

รับงานถ่ายภาพ
www.rpash.com

Romzaikyu

ก็ดีนะ สมัยนี้เค้านิยมอะไรไฮบริดกัน :47:

roundbol123

#3537
สิงห์คะนองนา - นิราศเมืองกรุง(official video)


ออกแล้ว เย้ เอ็มวีวงสิงห์คะนองนา แนวแจ๊สเพื่อชีิวิตค่ะ

ขอบันทึกประสบการณ์หน่อย​เพราะงานนี้เริ่มแบบดิบมากๆ  :47:

-----------------------------------------------------------------

ทีมงาน

งานนี้ทำกับเพื่อนที่คณะอีกคนนึง (ชื่ออาร์ท)
โดยที่อาร์ทจะเป็นคนคิดสตอรี่บอร์ด กำกับภาพ วาดคาร์เรคเตอร์และอะไรๆลงกระดาษ
ส่วนนานาจะเป็นคนวาดฉาก ลงสี แล้วก็ทำงานในคอมที่เหลือ (พูดง่ายๆว่าเป็นแรงงานน่ะแหละ  :47:)
ดังนั้นงานนี้ก็เป็นงานแรกที่ได้ทำงานร่วมกับความคิดคนอื่น
แต่ก็ค่อนข้างโอเคเพราะมันเป็นคนที่เราชอบความคิดมันมากๆ
คือยอมรับเลยว่ามันคิดดีกว่าเรา  จากที่สมัยมัธยมเราจะเป็นคนคิดอะไรๆมาตลอด


ที่มาที่ไป
มีเพื่อนมาโพสในกรุ๊ปรุ่นปีหนึ่งว่าใครอยากรับงานนี้ไปทำบ้าง
อธิบายไว้ว่าเป็นแนวแจ๊ส อยากได้เอ็มวีเป็นอนิเมชั่นประมาณ Payphone ของ Maroon Five
สนใจติดต่อ บลาๆ ตอนนั้นเสี้ยนจะทำผลงานกับมากๆ
ก็เลยติดต่อไป ทั้งๆที่ทั้งคู่ไม่เคยทำอนิเมชั่นจริงๆจังๆ กันมาก่อน
(แต่พอจะมีพื้นฐานแฟลช กับตัดต่อหนังมาบ้างนะ)


เริ่มต้น
ตอนแรกเค้าเรียกดูแนวงานก็ล่กแล้ว เพราะเหมือนเริ่มกันมาจากศูนย์ทั้งคู่
ต้องหาเรฟเฟอเร้น สเกตลายเส้นกันสดๆ แล้วเสนอสเกตให้เขาดู
แต่ก่อนจะได้สเกตงานก็ต้องมาตกลงกันเรื่องเทคนิคการทำงานว่าความสามารถเราทำกับได้ขนาดไหน
ตอนแรกจะทำเป็นสตอปโมชั่นเลย (เพราะเป็นอย่างเดียวที่ทำเป็นชัวร์ๆ)
แต่ด้วยเวลา ความถึก อะไรต่างๆแล้ว
ก็เลยโหลดพรีเมียร์มาทดลองทำแบบแยกฉากแยกคาร์เรคเตอร์
ด้วยแนวคิดที่ว่า ก็ทำตัวละครพื้นโปร่ง มาวางบนพื้นหลัง
ก็เลยทำรูปเป็น png พื้นใสๆมาต่อกันละวางบนฉากดู
ปรากฏว่าทำได้ ก็เลยเอาเว้ย ทำก็ทำ  :30:

พอสเกตผ่านก็มาตกลงแนวงานกันเองอีกรอบ (ทำคอนเสปชวลจริงจังละ)
เมื่อเป็นที่พอใจของทั้งคู่ปั๊บ ก็ลุยงานกันแบบถึกควายทุยกันไปจนจบ  :47:

ปัญหา
กะเวลาไม่ถูก เพราะว่าไม่เคยทำน่ะแหละ
ด้วยความที่ตัวเทคนิคจริงๆแล้วมันเรียบง่ายมากๆ
(เพราะใช้ตัวช่วยต่างๆไม่เป็นในตอนแรก)
ทำทีละขั้นตอนมันก็ต้องใช้เวลา
สมมุติว่าเจาะพื้นหลังปากเงี้ยสองร้อยกว่าอัน
รูปนึงก็ใช้แล้วอย่างน้อย 2-3 นาที
เอามาเรียงให้ตรงจังหวะพูดอีก เยดแม่  :59:

ตอนแรกก็อยากให้สวยงามไว้ก่อน ดังนั้นสิบวิแรกที่เป็นปาก
ก็เลยใช้เวลาทำกันไปสองวันเต็มๆ  :3005:
กว่าจะจบท่อนแรกก็เล่นเอาเหนื่อยและเสียเวลา
เพราะใช้เทคนิค frame by frame มากกว่าใช้ motion
หลังๆก็เลยลดทอนงานลงมา แล้วก็ใช้ object ซ้ำ
งานเลยออกมาดรอปลงเรื่อยๆ โดยเฉพาะ hook ที่ทำไม่ทัน
(ตอนแรกกะจะวาดเป็น object สีๆบนพื้นดำแล้วเปลี่ยนรูปร่างไปเรื่อยๆ)
หลังๆใช้เครื่องมือต่างๆเป็น ใช้เอฟเฟคเป็น ก็เลยทุ่นเวลาได้เยอะ

อีกอย่างคือเวลาที่มีในสัปดาห์ส่วนมากก็ต้องเป็นเวลาหลังเลิกเรียน
ปางตายมาก โดดเรียนกันเละ (งานวิชาเรียนก็ทำกันแบบโกงๆ โง่ๆ ๕๕)

อื่นๆก็คือเรื่องที่แยกกันทำงาน โชคดีที่มีโซเชียลและสามจี
แต่ละซีนก็ต้องให้อาร์ทตรวจเชคก็เลยใช้ไอโฟนถ่ายตอนขยับ
แล้วส่งให้ในไลน์เอา  :47: แต่ยังไงก็ลำบากกว่าทำด้วยกันเยอะ

สรุป
ทำไม่ดีเท่าที่คิดไว้ตอนแรกแน่นอน แต่ได้ประสบการณ์เยอะ
มีพอร์ตแนวนี้แล้ว (สามารถรับจ้อบทำพรีเซ้นแต่งงานได้แล้ว ๕๕๕)

แต่สำคัญที่สุดก็คือ ได้จุดไฟในตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง

คงเพราะได้ออกจาก safe zone เป็นครั้งแรกในรอบสองปี

เหมือนพอได้ทำงานกับคนที่มีลูกบ้า และมาตรฐานสูง
มันก็เปลี่ยนนิสัยเราที่ชอบทำอะไรแบบปลอดภัยๆ แล้วก็ท้อถอยง่ายอย่างเรา
เรียกความเชื่อมั่นในตัวเองกลับมาได้เยอะ จากที่ไม่เป็นเลยจนทำสำเร็จ
เอ้อ... ยังมีอะไรหลายอย่างให้เรียนรู้อีกเยอะเลยแฮะ....


เป้าหมายต่อไป
เก็บเวลเพิ่ม  :37: แต่ต้องมีโปรเจกต์ตัวเองด้วยหนึ่งชิ้นเป็นอย่างน้อย
รู้สึกเหมือนตอนนี้พอทำงานได้ละ แต่ยังไม่อยากขายวิญญาณให้งานอะ
เดี๋ยวใช้ชีวิตวัยรุ่นไม่คุ้ม แก่แดดมานานละ  :3005:


ฝากติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณค่า  :46:


ปล.
นึกขอบคุณบอร์ดฟอนต์เยอะมากๆเลยนะ โดยเฉพาะป๋าเลย์ พี่กัม แก๊งซีซ่า
ตอนนั้นถ้าไม่ได้ลงเดอะแมทช์ หรือไม่ได้ช่วยทำอะไรพวกนี้ ก็อาจไม่มีงานนี้ในตอนนี้ก็ได้   :40:
:22: :47:

Layiji

#3538
 :25: ค่อยๆเป็นค่อยๆไป

Frame by Frame จงเจริญ ไม่ค่อยมีคนทำแบบนี้แล้วนะ แม่งเหนื่อยสาดดดด  :30: :30: :30:
นักเขียนการ์ตูนรายปี

iSharp

รับงานถ่ายภาพ
www.rpash.com

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines