Rhyme

[าาา๐]

ตอนแรกกะจะรวมไว้ในกระจู๋ Typomancer's Journal
แต่ว่าอาจจะไม่เห็นลำดับความคิดกัน ผมจึงตัดสินใจตั้งใหม่เพื่อบอกเล่า
และส่วนตัวผมเอง ผมคิดว่าลำดับความคิดของการทำฟอนต์ชุดนี้น่าสนใจ
และน่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่สนใจ เหมาะสำหรับการต่อยอดครับ

แล้วก็เพื่อเป็นการต้อนรับการแจกฟรีของ Rhyme lite อีกทางหนึ่งครับ



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ผมแจกแจงให้ดูนะครับ ระหว่างตัว ฟรี / ไม่ฟรี


ข้อแตกต่างก็จะมีพอสมควรครับคือ

1. opentype features ทั้งหลายจะไม่มีในตัว LITE เช่น ligature, stylistic alternates, ฯลฯ แต่วรรณยุกต์ไม่ลอยนะครับ
2. จะไม่มีตัวเลขไทยและอารบิก และเครื่องหมายวรรคตอนบางตัว แต่ตัวที่ถูกใช้บ่อย เช่น วงเล็บ, colon, semicolon ยังคงมีอยู่ตามปกติ
3. kerning จะทำแค่บางคู่ที่ถูกใช้บ่อยๆ เท่านั้น จะไม่ได้ถูกทำทั้งหมดในตัวละติน

สรุปดังนี้

ถ้าถามว่าฟอนต์นี้สามารถใช้ได้ตามปกติหรือไม่ ?

- ใช่ครับ ตัวอักษรไทยทั้งหมด ยกเว้นเลขไทย สามารถใช้ได้ตามปกติและวรรณยุกต์ไม่ลอย
- ตัวละติน A-Z, a-z ยกเว้นตัวเลขและเครื่องหมายบางตัว เช่น { } สามารถใช้ได้ตามปกติ

[Ah!]

งามมากกกก

[าาา๐]

เริ่มต้นนั้นผมอยากได้ฟอนต์ Script ที่เป็นภาษาไทย
ซึ่งตอนแรกแน่นอนว่าเราก็ต้องศึกษาตัว Script ของฝรั่งกันก่อนว่ามันมีลักษณะยังไง

ซึ่ง Script ที่คุ้นเคยกันก็เป็นลักษณะนี้นั่นเองครับ



ซึ่งจุดเด่นหรือ จุดที่เราคุ้นเคยกันน่าจะเป็นการเชื่อมของตัวพยัญชนะ โดยอิงจากเวลาเราลากปากกากันจริงๆ



ทีนี้ปัญหาที่มันมักจะเจอแน่ๆ (หรือเป็นความฟุ้งซ่านของผมเองก็มิทราบได้)
ว่ามันจะต้องมีการเขยื้อนของจุดเชื่อมต่อเกิดขึ้น เวลาเราปรับ tracking ของฟอนต์
และนั่นหมายความว่ามันก็คงจะดูไม่ดีนักเวลาพิมพ์เป็นประโยค

[าาา๐]

ขออนุญาตเบิ้ลนะครับผม  

----------------------------------

อีกหนึ่งข้อจำกัดของตัวละตินก็คือ พยัญชนะส่วนมากวิธีการเขียนจะมีการลากลงเพื่อจบการเขียน
และสิ่งนี้จึงทำให้เกิดจังหวะในการเขียนที่สวยงามขึ้น



แต่ตัวไทยไม่เป็นเช่นนั้นครับ ผมแยกแยะให้ดูง่ายๆ ว่า พยัญชนะไทยมันมีการจบที่ไม่เหมือนตัวละติน
คือมีการจบแบบลากขึ้น หรือกระทั่งตัวที่จบแบบ ว แหวน, ง งู, จ จาน, ก็ยิ่งประหลาดหนักขึ้น



และถ้าเราจะยัดเยียดการตวัดหางให้กับการลากขึ้นมันก็คงจะก่อให้เกิดความสับสนในตัวพยัญชนะแน่
เพราะลำพังตัวไทยของเราเองก็มีรายละเอียดที่มากอยู่แล้ว

[iannnnn]

โอยๆ พี่เลย์มาดูเร็ว งานในค่าย

[IM]

กรี๊ดดดดดด

[าาา๐]

ขอคั่นรายการด้วยตัวภาษาอังกฤษก่อนนะครับ แล้วเราค่อยโดดไปภาษาไทย



การแก้ปัญหาของผมคือก็ให้มันมีหางเชื่อมด้านเดียวไปเลย ตัว metric ก็เลื่อนให้มันกินเข้าไปนิดหนึ่ง
ทีนี้ถ้าขยับ tracking ไม่มากเกินไป มันก็ไม่มีการหลุดแน่นอน

ภาพรวมก็ออกมาเป็นลักษณะแบบนี้ครับ



ที่นี้รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ในการออกแบบ ก็คือผมก็จะให้เส้นตั้งมันหนากว่าเส้นนอน
เพื่อให้มันมี volume บ้างเวลาเรียงกันเยอะๆ แล้วก็ดูเป็นลายมือมากขึ้น

[iannnnn]

แค่ภาษาอังกฤษก็ระดับโลกแล้วคร้าบ

[าาา๐]

และในความคิดผม สิ่งที่ควรจะมีในฟอนต์ script คือ ligature นั่นเองครับ
นอกจากจะช่วยเพิ่มความน่าสนใจแล้วก็ ผมว่ามันยังช่วยเพิ่มความเป็นลายมือให้มากขึ้น



แต่ !!

เนื่องด้วยความรู้ของผมก็มีไม่สูงส่งขนาดจะเขียน opentype script ที่มันซับซ้อนมากๆ ได้
ก็เลยใช้ความรู้เท่าที่มี ลองจับดูว่า พยัญชนะตัวไหน ที่มันถูกใช้บ่อยๆ ในการพิมพ์
ซึ่งภาษาอังกฤษก็พอจะจับได้บ้างครับ



ซึ่งตัวอย่างก็คือตัวพวกนี้ครับ

ลองสังเกตเล่นๆ ได้ว่า เนื่องจากตัวฟอนต์เองก็มีบุคลิกที่ค่อนข้างชัดมากอยู่แล้ว
เมื่อนำมาผสมกับ ligature อีก ก็จะสร้างความแตกต่างได้มากพอสมควร

[iannnnn]

กรี๊ดดดดดดดดดดด @%$#%^@$#^@$#%^@$#%^#@$%^

[าาา๐]

กรี๊ดดดดดดดดดดด @%$#%^@$#^@$#%^@$#%^#@$%^

ใจเย็นคร้าบ พี่แอน

-------------------------------------

ทีนี้ข้ามมาดูตัวไทยกันนะครับ ผมคลี่คลายแบบออกมาได้เป็นดังนี้



แต่ตัวไทยก็จะมี ข้อแตกต่าง/เหมือน กับตัวละตินบ้างครับ คือ

1. ผมตัดการเชื่อมออก เนื่องจากระบบการเขียนของตัวไทยที่ผมบอกไว้ก่อนหน้านี้ แต่ว่าการตวัดของหางยังคงอยู่
2. ความหนาบางของเส้นยังคงมีอยู่ ทำให้มีจุดที่เชื่อมโยงกับตัวละตินได้ ใช้ด้วยกันได้แบบไม่ขัดแย้ง



เมื่อเรียงเป็นประโยค ก็ออกมาเป็นแบบนี้ครับผม

[iannnnn]

อือ พอเห็นตัวไทยแล้วก็รู้สึกเหมือนกันว่า
ตัวอักษรไทย มันไม่ได้เหมาะกับการลากเส้นสคริปต์แบบไม่ต้องยกปากกา
แต่มีช่องไฟ จังหวะแบบนี้แหละกำลังกลมกล่อมเลย

[p1ug]

 

[蓝月 (lán yuè)]

ภาษาอังกฤษพอขนาดใหญ่สวยมาก ตอนตัวเล็กๆ รู้สึกเฉยๆ
รอดูภาษาไทยต่อ งามแงะดีฮะ

[าาา๐]

อือ พอเห็นตัวไทยแล้วก็รู้สึกเหมือนกันว่า
ตัวอักษรไทย มันไม่ได้เหมาะกับการลากเส้นสคริปต์แบบไม่ต้องยกปากกา
แต่มีช่องไฟ จังหวะแบบนี้แหละกำลังกลมกล่อมเลย

ใช่เลยครับ ผมก็คิดแบบนั้น ผมจึงยึดไว้ว่า "อยากให้มันใช้ด้วยกันได้โดยไม่ขัดแย้งกัน"
แต่ผมก็ไม่กล้าบอกนะครับว่านี่เป็นการคลี่คลายที่ดีที่สุด

-------------------------------------------------------------------

ต่อมานี่คือคำถามที่สำคัญมากในการออกแบบฟอนต์ชุดนี้ครับ



เนื่องด้วยผมพยายามระดมสมองคิดออกมาว่า ภาษาไทยเราพอจะมีระบบอะไรให้จับออกมาได้
เหมือนที่ภาษาอังกฤษมีตัวสระชัดเจน คือ a e i o u มันจะอยู่ในทุกๆ คำ เราจึงพอจะจับจุดได้แบบที่ผมได้บอกได้

ซึ่งภาษาไทยนั้น ผมมองว่ายากมาก เพราะแค่หลักการผสมคำก็ซับซ้อนมากแล้ว

แต่สุดท้ายผมก็มาจบที่ คำควบกล้ำ ครับ

แต่คู่พยัญชนะที่มันควบกล้ำกันได้ ก็มีคู่ที่ทั้งเหมาะและไม่เหมาะจะนำมาทำเช่นกัน สุดท้ายนี่คือบางคู่ที่ผมเลือกออกมาครับ
(ตัวอย่างนะครับ)



อย่างตัว ร์ ผมมองว่ามันถูกใช้เยอะในคำทับศัพท์ครับ ผมเลยแถมมันมาด้วย