เรื่องจริงนี้อาจเป็นคุณ

[JΛNΣ]

น่ากลัว   

แต่แก๊สรั่วขนาดติดไฟได้นี่ เข้าไปไม่ได้กลิ่นเลยเหรอ 

ว่าแต่มันต้องรั่วหรือหนาแน่นขนาดไหน ถึงจะติดไฟได้ 

[iannnnn]

นั่นสิครับ สงสัยเรื่องกลิ่นอยู่เหมือนกัน ว่าเขาน่าจะได้กลิ่น
หรือได้กลิ่นแล้วแต่ไม่ได้คิดอะไรมาก (มันไม่มีเหตุสะเทือนใจเป็นกรณีศึกษาบ่อยๆ)

แต่บ้านที่ต่อเติมนี่เป็นกระจกล้อม 2-3 ด้าน
ซึ่งทุกด้านก็เป็นผงหมดเลย เหมือนไม่เคยมีผนังมาก่อน
(นี่ขนาดมีที่ดูดอากาศแล้วนะ)

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

อาจจะเพราะต่อเติมจนเป็นห้องปิด หรือระเบิดจากการเปิดสวิทส์ไฟก็ได้ครับ

[iannnnn]

คิดแบบนั้นเหมือนกันครับ เพราะถ้าอยู่ใกล้แหล่งกำเนิดแรงระเบิดไม่น่าบาดเจ็บแค่นี้

[แอ้]

เมื่อวานนั่งกินสเต็กบุฟเฟต์้ร้านหน้าหอ (อร่อย และไม่แพงด้วย)
ซึ่งอยู่ถัดจากรถไฟฟ้าใต้ดินห้วยขวางมาหน่อย และติดถนนใหญ่
เลือกนั่งโต๊ะนอกสุดๆ ติดประตูทางเข้าร้านเลย อยู่กับเพื่อนสาวอีก ๒ คน

ขณะกำลังเพลินๆ มีผู้หญิงวัยกลางคน น่าจะ ๕๐ ขึ้น อาจจะ ๖๐ ด้วยซ้ำ แต่ตอนนั้นแกพุ่งหลาวเข้ามาอย่างเร็ว
คุณป้าเป็นผู้หญิงแต่งตัวดีโคตรๆ เหมือนคุณนายเลย เสื้อกระโปรงเข้าชุด ผมดอกเลาเกล้าไว้อย่างเรียบหรู ใส่รองเท้าส้นสูง
มีกระเป๋าถือดูดีเข้าชุดกันเป๊ะ แต่ข้างในกระเป๋าดูจะว่างเปล่า (แกถือหูเดียวห้อยๆ มา) อีกมือมีมือถือ
แกบอกว่า โดนกระชากกระเป๋า ขอเงินกลับบ้าน ๕๐ บาท และระล่ำระลักบอกเบอร์แก บอกว่าจะคืนเงินให้
คือ ประสบการณ์การมีชีวิตในโลกกรุงเทพฯ มันทำให้แอ้กับเพื่อนคิดก่อนเลยว่า "เฮ้ย ของจริงรึเปล่าวะ หรือกูโดน.."
แต่แอ้ตะครุบกระเป๋าตังค์แล้ว ถามแกว่าบ้านอยู่ไหน แกว่าสะพานใหม่
ืคือ ๕๐ บาทมันไม่ถึงหรอกสะพานใหม่ เว้นแต่จะขึ้นรถเมล์ รถตู้ ซึ่งสภาพนี้ไม่น่าจะขึ้นได้ คือแกสั่นไปทั้งตัว
พูดก็เสียงเหมือนจะร้องไห้ น้ำตาไม่ไหลแต่ก็เกือบๆ แกพูดค่อนข้างวกวน
ใจจริงอยากให้แกนั่งก่อน ให้สงบใจก่อน แต่นึกถึงตัวเอง ตอนที่โดนเมื่อสามปีก่อน ก็อยากกลับบ้าน อยากไปหาคนที่เราไว้ใจ
ไม่อยากนั่งอยู่นอกบ้านแล้วเจออย่างนี้ ก็เลยให้แกไป ๑๐๐ บาท เม็มเบอร์แก แล้วแกก็พุ่งหลาวออกจากร้านไป
มองตามเห็นแกวิ่งไปกลางถนนเลย คือกลางจริงๆ หันหลังให้ทิศทางของรถไฟฟ้า ดูเหมือนวิ่งหาแท๊กซี่ (ตอนนั้นรถติดมาก)
(จริงๆ อยากให้ ๒๐๐ ให้นั่งยาวไปถึงบ้านได้เลย แต่ไอ้ต่อมระแวงนี่แหละ ฉุดมือเอาไว้จากแบงค์ร้อยใบที่ ๒)


นึกอยู่ว่าอยากโทร.หาแกเหมือนกัน อยากถามดูว่าแจ้งความรึยัง อายัดบัตรรึยัง ตามประสาคนเคยๆ (โดน)
เมื่อกี้เลยโทร. แกก็รับสายนะ รับช้า เหมือนยังหลับอยู่ เสียงยังสั่นเครือ แกว่าแกหลอนมาก
แกบอกว่าโดนเอามีดจี้ด้วย และจังหวะยื้อยุด แกล้มไป ๒ ทีได้มั้ง แล้วตอนนี้ขาบวมละ แจ้งความแล้ว แต่ยังไม่ได้หาหมอ
ถามแกว่า กลับบ้านยังไง เงินแค่นั้นค่าแท๊กซี่ไม่น่าพอ แกตอบว่า..
"ไปต่อรถ ขึ้นแท๊กซี่ไปถึงอนุสาวรีย์ แ้ล้วต่อรถไฟฟ้า เพราะนั่งในแท๊กซี่แล้วเกิดกลัวขึ้นมา"

ไหนป้าว่าบ้านอยู่สะพานใหม่ไง


เงิน ๑๐๐ บาท ไม่เยอะนะ แต่ถ้าโดนหลอกก็เซ็งอะ นึกออกไหม.. ถ้าช่วยคนจริงๆ ๕๐๐ ก็ช่วยได้
แต่ถ้าโดนหลอก บาทเดียวก็ไม่อยากให้ แต่สุดท้าย.. ท้ายที่สุด ณ ขณะนี้ก็ไม่่ได้รู้สึกแย่นะ
แกอาจจะไปอีกบ้าน แต่ด้วยความที่ตกใจมาก คืออาจจะจำไม่ได้ว่าบอกเราไปว่าบ้านอยู่สะพานใหม่
ของอย่างนี้มันเกิดขึ้นได้ คือนึกถึงคุณป้าแล้ว.. เออ ถ้าแกมาหลอกก็ลงทุนเยอะเกินแล้วล่ะ
เสื้อผ้า หน้่าผม ดราม่าที่ได้เจอ ถ้่าเป็นการแสดงก็ costume - acting ระดับเทพล่ะ


แพล่มมาตั้งเยอะ ที่อยากจะบอกก็คือ
บางเวลาที่ต้องตัดสินใจเร็วๆ อย่าให้ความแคลงใจในความดีของผู้คน
มันมาบดบังสิ่งดีๆ ที่เราจะทำ (แม้ว่าจะแอบคลำหัวอยู่บ่อยๆ ว่าเขากรูงอกแล้วยัง)


วันนึงมันอาจจะเกิดขึ้นกับคุณ ในเวลาที่ต้องตัดสินใจแว้บเดียวนั้น จะทำยังไง?

[หมีเล็ก]

น่ากลัว


แต่อิต่อมระแวงนั่นน่ากลัวยิ่งกว่า


ขอให้ป้าหายสั่นเร็วๆนะคะ

[IM]

หรือไม่ก็ ขอให้ป้าเลิกหลอกคนด้วยวิธีนี้เถอะ



เจอแบบนี้ก็แย่นะ ไม่รู้ว่าจริง หรือเนียน

[ณัฏฐ์]

ไม่เคยให้เลย เจอมาเกือบสิบรอบละ
แต่ส่วนใหญ่จะไม่เนียน ถ้าเนียนมากๆ จะบอกให้ไปหาตำรวจ ตำรวจเค้าพาไปส่งได้จริงๆ นะ

[แอ้]

ด้วยความที่เคยโดนมาเองกะตัวนะ
ถ้าตอนนั้นคนที่เราขอความช่วยเหลือ เขาปฏิเสธ ก็คงเดินหนีไปเลย ไปหาทางเอาเองอะ
คงไม่ฟังทางเลือกอะไรอื่นแล้ว เพราะขณะที่โดนมันไม่มีสติแล้วไง คงคิดไม่ออกว่าต้องเชื่อเขาอีกคนไหม ?
ยิ่งถ้าเรื่องคุณป้าเป็นเรื่องจริง โดนมีดจี้คอตอนอายุขนาดนี้ มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะ

สรุปก็ไม่รู้จริงๆ แต่เอาเป็นว่าไม่คิดมากละกัน
ถ้าไม่ช่วยสิ จะคิดมากไปอีกนาน


(พวกเหยื่อส่วนมากคิดแบบนี้กันใช่มะ) 

[psyfer]

ถ้าเราสบายใจจะให้
และมีจะให้โดยไม่เดือดร้อน
ก็ช่างมันเหอะแอ้ 

คิดซะว่าทำดีที่สุดแล้ว
(โพสต์ท่านิ้วชี้ฟ้า มีแสงทองเรื่อเรืองเป็นแบคกราวน์ไกลๆ)

[แอ้]

ท่าอะไร๊ 

[ยุนเอ]

เคยเจอเหมือนกันน่าสงสารมากๆ มาักับลูกไม่มีตังนั่งรถเมลล์กลับบ้าน

เลยให้ไปยี่สิบ แล้วก็เดินสวนกันไป  







แต่เอ๊ะ !!! ตูกำลังไปขึ้นรถเมลล์  

ฟรั๊ค ยูวววว์

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ที่เคยเจอและเคยเล่าแล้ว
เจอขอเงินกลับบ้านต่างจังหวัด ตอนนั้นมาขอในโรงพยาบาล
ผ่านไปกี่สัปดาห์ไม่รู้ ไปเดินแถวเสาชิงช้า เจอตาลุงคนเดิมขอเงินด้วยประโยคเดิม

[iannnnn]

ถ้าเป็นตู คงช่วยเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เงิน


(แต่มาพูดในนี้ก็ไม่เข้าท่า เพราะเราไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ ปัจจัยมันต่างกัน ชาวพันทิปเลยแสดงความเห็นกันล้อหล่อ)

[แอ้]

อือ นั่นแหละจ้ะ เอามาเล่าสู่กันเฉยๆ เผื่อ

๑. เจออย่างนี้ จะได้รับมือทัน เอาไงกะเขาดี
๒. ถ้าเราโดนกระชากกระเป๋าจริงๆ ถ้าเราอยู่ในสถานการณ์คับขัน และวิ่งไปหาใครสักคนแล้วเขาปฏิเสธ
ก็อย่าน้อยอกน้อยใจไปนะ จากที่เคยโดนมาเอง (โดยไม่ได้มีมีดจี้คอ) ถ้าตอนนั้นคนแถวๆ นั้นบอกว่า
ขึ้นรถมาเลย จะพาไปส่งบ้าน / โรงพัก ให้ตายยังไงก็ไม่ไปนะ ทุกวันนี้ัยังกลัวคนแปลกหน้าอยู่เลย