งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[Bellbells]

  คุณบิ๊ก

[HyoPlum]

เจอแล้ว

หาด้วยคำว่า "เนาผ้า" 

เลยไปลองเสิร์ชมาดูเลย 

[蓝月 (lán yuè)]

มาละ
ใจจริงอยากมาโพสต์ที่นี่ (หมายถึงในจู๋นี้) นานมากแล้วนะ
แต่มาถึงเจอโพสต์หลายๆ คนแล้วก็แบบ เหวอ ไม่รู้จะพิมพ์อะไร
ยิ่งช่วงปีสี่ (ที่เรียนวิดยาฟิสิกส์ แถมดันเคว้งว่าจะทำอะไรระหว่างต่อโท (สอบติดสองที่) กับทำงาน (ที่ไม่ใช่งานสายตัวเองเลย))
ยิ่งเคว้งหนักเข้าไปใหญ่ งานก็ไม่รู้จะทำอะไร เงินก็ไม่มี ความหวังก็ไม่มี อนาคตก็ย่ำแย่


ตอนนี้มีเรื่องมาเล่าละ ตั้งใจจะเล่าแต่ต้นเลย ยาวหน่อยนะฮิ



ปีสี่ - ทางเลือก?


ก็อย่างที่เล่า (จริงๆ เคยตั้งกระจู๋ถามด้วยนะ) คร่าวๆ คือสอบติด ป โท สองที่ คือมหิดลกับเชียงใหม่ แล้วก็ลังเลๆ ไม่รู้จะเอาไงกะชีวิตดี
ซึ่งตอนนั้นมันมีอีกทางเลือกที่หลายๆ คนเสนอคือ ให้ออกมาทำงานก่อน (ตอนนั้นพี่แอนพูดแบบอ้อมๆ ว่าจะดึงมาทำทีม Skoolbuz ส่วนพี่โบว์นี่เจ๊แกเล่นด่าตรงตามสไตล์ จำได้ว่าตอนนั้นโคตรนอยด์เลย )


มันก็จะมีเฟสลังเลว่าแบบ ระหว่างมหิดลกับ มช เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี
จะนั่งรถไฟไปรายงานตัวที่มหิดลเอาไว้ก่อนดีมั้ย อะไรงี้
แล้วสุดท้ายก็ไม่ไปรายงานตัว ก็เหลือสองตัวเลือกคือ มช กะทำงาน
คือมันมีปัจจัยหลายๆ อย่างด้วยที่จำเป็นถ้าจะเรียนโท คือต้องมีทุนเรียน (เดือนเรียนจบ ป ตรี ด้วยทุนรัฐบาล )
แต่ทุนที่จะได้เนี่ยมันจั๊กกะแหล่นมาก คือต้องรอสัมภาษณ์
(แล้วช่วงนั้นดันมีเรื่องเสื้อแดงที่ราชการต้องหยุดไปเป็นวันๆ กำหนดสัมภาษณ์ก็เลยล่าช้าไปอีก)
สรุปคือทุนอ่ะยังไงก็ได้อยู่แล้ว แต่ถ้าไม่มีอะไรมาคอนเฟิร์มว่าเป็นเด็กทุน ก็ต้องจ่ายค่าเทอมให้เค้าก่อน ซึ่งเดือนไม่มีตังค์


เอาจริงๆ ทางคณะ ภาควิชา อาจารย์ แกก็ดีมากๆ เลยนะ
ขนาดไม่ไปรายงานตัวหลังจากนั้น แกก็ยื่นโอกาสให้ คือต่อให้ไม่มีเงินเรียนแกก็จะหางบมาให้เราจ่ายค่าเทอมก่อน
แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไปเรียนนั่นแหละ ซึ่งช่วงที่อยู่ในการตัดสินใจนี่ยากมากเลยนะ
ยากมากกกกกกกกกกกกกกก เพราะลึกๆ เดือนก็รู้ว่า มันไม่ได้เป็นการตัดสินใจที่แบบ
พลาดอันนี้แล้วจะมาอีกทางได้น่ะ ถึงจะบอกว่าทำงานก่อนปีนึงเอาประสบการณ์แล้วไปเรียนก็ยังไม่สาย
แต่เรื่องของเรื่องคือเรามาทำงานในสิ่งที่มันไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องเรียนเลยไง
แต่ก็ปลอบใจตัวเองนะว่าถ้าทำงานไม่เวิร์กยังไง ก็ค่อยไปต่อโทเอาไรเงี้ย


เหตุผลนอกจากเรื่องเงินที่ตัดสินใจไม่ต่อโทก็คือ
ลึกๆ เดือนรู้สึกว่าตัวเองโอเคกับฟิสิกส์ก็จริง
แต่ก็ไม่ได้ทำมันอย่างมีความสุข อยู่กับมันอย่างมีความสุขได้ตลอดชีวิตน่ะ
(แอบโพสต์สปอยล์นะเนี่ย )
สุดท้ายก็เลยเลือกทำงานค่ะ


แต่กว่าจะได้ทำงานก็เดือนสิงหาคม ซึ่งก่อนหน้านั้นนี่ก็ไม่มีตังค์
ลำเค็ญมาก เกาะพี่โบว์พี่แอนกินบ้าง เกาะพี่ชายกินบ้าง
แล้วก่อนหน้าจะทำงานที่อาร์เอส พี่แกบอกให้ลองไปสมัครงานที่อื่นดู ไปลองสัมภาษณ์จะได้เอาประสบการณ์


ซึ่งเฟสการสมัครงานนี่เป็นอะไรที่ทุกข์ทรมานดีจริงๆ
เพราะเราจบไม่ตรงสายอะไรเลยหนึ่ง (จบวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์ ป ตรี ไปหางานทำเลยเนี่ย เป็นอะไรที่ยากมากๆๆๆๆๆๆ ไม่รู้จะทำอะไรเลย)
แล้วระหว่างนั้นก็โดนหลอกไปฟังเรื่องขายตรง (มันโทรศัพท์มาหาบอกว่าสนใจงานคีย์ข้อมูลวันละ 500 บาทมั้ย แล้วก็หลงกลมัน)
ดีนะตอนไปฟังมันใจแข็งไม่ยอมจ่ายอะไรเลย มันก็เลยปล่อยออกมาด้วยท่าทีเซ็งสุดๆ


นอกจากโดนขายตรงหลอก ก็โดนบริษัทประกันหลอกไปฟังอะไรไม่รู้
ที่จะรับทำงานทันทีหลังจากขายประกันให้มันก่อน
แล้วก็มีสัมภาษณ์กับบริษัทประกันที่นึง อันนี้คือทำงานในออฟฟิศเค้าเลย มีสัมภาษณ์แบบทำแบบทดสอบ
แล้วก็สัมภาษณ์จริงจังกับผู้ทรงคุณวุฒิห้าหกคนในห้องนึง
ได้งานด้วยนะแต่ว่าไม่ได้ไปเอา ยังแอบรู้สึกผิดนิดหน่อยเพราะ hr โทรตามตลอดทั้งวันเลย ขอโทษนะคะ


หลังจากนั้นสองเดือนก็ได้สัมภาษณ์แล้วก็ทำงานที่อาร์เอสค่ะ
จบเฟสแรกเดี๋ยวมาต่อ ยาวและก็คงไม่ค่อยรู้เรื่องนะ ช่วงนี้เดือนพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง

[IM]

รอดูเฟสสอง

[แอ้]

รออ่านต่อ 

[蓝月 (lán yuè)]

ทำงาน - เฟสเริ่มต้น

เฟสเริ่มต้นนี่คือมีทีมที่จะเริ่มต้นทำเว็บ Skoolbuz.com
เป็นเฟสการเริ่มต้นจริงๆ แม้กระทั่งโต๊ะเก้าอี้ ก็ต้องขนมาวางในออฟฟิศเอง


ลักษณะการทำงานก็ดีค่ะ คือแบบอาจจะเป็นเพราะรู้จักกันมาด้วยแล้วด้วยแหละ
มันก็เลยไม่ได้เป็นออฟฟิศจ๋า เป็นการทำงานระบบกงสี (นิยามโดยพี่ตั๊ก) ซะมากกว่า
ชิลๆ ดูหมี อะไรไปตามเรื่องราว


แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะมีทางโปรยด้วยกลีบกุหลาบซะตลอด เพราะที่ใดมีคน ที่นั่นก็มีมาม่าค่ะ

[蓝月 (lán yuè)]

ทำงาน - มาม่าบังเกิดลึกล้ำเหลือกำหนด


พอมาถึงหัวข้อนี้ก็นิ่งไปสามวิเพราะเยอะจัด
ปัญหามันก็ต้องมีกันทุกออฟฟิศแหละเนอะ
แต่ของเดือนที่โดนจัดๆ ก็คือ ด้วยความที่ว่าพี่ (หมายถึงพี่โบว์พี่แอน) สอนเรา
และเราก็เข้าใจกันมาตลอดว่าทำงานกันแบบพี่น้องไง ซึ่งบางทีมันก็มีเล่นหัวกันบ้างอะไรบ้าง
(เช่นพี่ตั๊กสั่งเจ้านายใหญ่สุดให้หุบปากเพราะตั๊กยังพูดไม่จบไรงี้ -- ขออ้างถึงหน่อยนะเจ๊)


แต่ทีนี้มันดันมีคนที่ไม่โอเคกับระบบกงสี ซึ่งก็คือเจ๊กิ๊งนี่แหละค่ะ
เป็นตัวผูกดราม่าได้ประหลาดพิลึกกึกกือเป็นที่สุด คือเดือนแสดงความเห็นเรื่องงานในที่ประชุม แล้วมันเป็นงานในความดูแลของเค้า
และความเห็นที่เดือนเสนอไปมันก็ขัดกับเจตนารมณ์เค้า เท่านั้นแหละ
เค้าว่าในที่ประชุมมาประโยคนึงว่า "เค้าทำเรื่องนี้มานานแล้ว เค้า รู้ ดี ว่า มัน เป็น อย่าง ไร"
เท่านั้นแหละ เดือนโดนเค้าเกลียดไปเลย


ที่มารู้ทีหลังว่าเค้าไม่พอใจเพราะอะไรรู้ไหม? เพราะหลังจากเกิดเหตุสองสัปดาห์ เค้าเอาเรื่องนี้ไปฟ้องงุบงิบกับพี่แอน
ว่าเค้าไม่พอใจที่เราปีนเกลียวเค้า (ไม่ได้พูดแบบนี้ตรงๆ หรอก แต่ใช้คำพูดว่า "ถ้าเป็นคนอื่นจะหาว่าเดือนปีนเกลียวเอาได้ แต่พี่น่ะไม่คิดอารายร้อกกก")
แล้วตามประสาบ้านสิงห์โตที่มีอะไรก็ชอบให้คู่กรณีมาชกกันตรงๆ เดือนก็โดนลากเข้าไปในวงดราม่าตุ๊ดวงนี้นี่แหละค่ะ


ขอคั่นไปโพสต์ต่อไปนะคะ

[iannnnn]

โอว เพิ่งรู้ว่าเดือนก็เป็นหนึ่งในขบวนการแท็กภาพเฟซบุ๊ก


//เอ้า ตัดหน้ายาวด้วย

[แอ้]

ที่ทำงานปัจจุบันของพี่ก็เจอเหมือนกันนะ พวกที่ทำอะไรไม่ถูกตาทีเดียว เกลียดไปเลยเนี่ย
ไม่รู้จะแก้ยังไง 

[หนุ่ม]

ต่อๆ

[ดาเฉยๆ]

  ตามอ่านด้วย

[蓝月 (lán yuè)]

ทำงาน - อยู่ดีๆ ก็โดนเหม็นขี้หน้า

เท่าที่จำได้คือรู้สึกเหมือนโดนทุบหัวลากเข้าห้องเย็นเลยค่ะ
เพราะห้องประชุมมันเย็นมาก และตอนโดนเรียกเข้าไปเคลียร์นี่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อย่างรุนแรง
นึกว่าเค้าเรียกไปประชุมด้วยซ้ำไป
อยู่ๆ ก็เรียกไปว่าซะงั้น ว่าด้วยเรื่อง....

....เค้าไม่พอใจ
....จาก
....เหตุการณ์ในห้องประชุม เมื่อสองสัปดาห์ที่แล้ว



โหเฮะ



รู้สึกเหมือนปลาถูกทุบหัวแรงๆ ด้วยคำพูดบลาๆๆ ที่ผ่านมาในสมอง


....เค้าไม่พอใจที่เราแสดงความเห็น
....เค้าไม่ชอบที่เราสอดปากไปในงานของเค้า
....เค้าบอกว่าคนอื่นจะคิดว่าเราปีนเกลียวเอาได้
....แต่มันเป็นเหตุการณ์ เมื่อสองสัปดาห์ที่แล้ว อ้ะ!!!


ซึ่งแบบ ถ้าเราทำงานกันแบบพี่น้องจริงๆ ช่วงเวลาสองสัปดาห์นั้น (ที่เดือนก็ทักทายแอ๊ะๆ กะเค้าตามปกติ
แต่ก็รู้สึกแหละว่าเค้าพูดตอบกลับมาแบบแปลกๆ กะเรี่ยกะราดแปลกๆ เพิ่งมาเข้าใจว่า
งานเข้ากูแล้วก็ตอนห้องประชุมนี่แหละ)


คือถ้าทำงานกันแบบพี่น้องจริงๆ ไม่พอใจกันมันก็ต้องบอกกันใช่มะ
คือเดือนนึกไม่ออกว่าแบบ สองสัปดาห์ที่ผ่านมา เค้าก็พูดดีกะเดือน แต่ซ่อนความไม่พอใจในตัวเราเอาไว้อะไรเงี้ยะ
แล้วยังเอาไปบอกพี่แอน


โห โคตรจะแบบบอกไม่ถูก รู้แต่ว่าเสียใจ เสียใจที่มีอะไรทำไมไม่มาพูดกะเราวะ
แต่ก็ทำให้ได้รู้ว่า เออนะ คนถือยศถือศักดิ์มันก็มีจริง คนถือคำว่า Seniority มันก็มี
(ในออฟฟิศอื่นคงเป็นเรื่องปกติ เดือนก็เข้าใจนะ
แต่ไม่เข้าใจเคสหน้าไหว้หลังหลอกนี่แหละ)



เอาจริงๆ ชีวิตการทำงานก็สนุกและราบรื่นดี พี่ดี นายดี (ถึงจะมีทะเลาะกะนายบ้าง แล้วก็ยังมีโดนเกลียดไม่เลิกไม่รา โดนสงสัยว่าวันๆ ทำอะไรบ้าง เพราะดูเหมือนว่างตลอด แต่จริงๆ ตูทำงานนะเฟ่ย แต่เป็นคนทำงานเร็วอ่ะ มีงานให้เห็นเป็นชิ้นอันนะชิส์ )


ถ้าไม่นับตุ๊ดสับปลับคนนี้ (ขอไม่นับถือเค้าแล้วนะ ถ้าเค้าเผลอได้มาอ่านก็....ต่างคนต่างอยู่เถอะนะ ไว้จะจุดธูปให้ละกัน )
ก็มีความสุขดีค่ะ ได้เรียนรู้อะไรหลายเรื่อง ทั้งเรื่องงานและสันดานชำรุด มะนุดมะนา




ปีหน้าเฟสใหม่กับเจ้านายคนใหม่ ก็คงเฮี้ยบขึ้นกว่าเดิมอ่ะค่ะ จะเป็นไงก็ต้องลุ้นกันต่อไป
ตัดจบเลยละกัน นึกอะไรได้จะมาพิมพ์ใหม่นะ




ป.ล.
เผื่อใครอยากอ่านนะ
1
2
3




ป.ล. สอง
ความหวังและอนาคตของเดือน
ก็ฝากไว้กะเฟซบุ๊กอยู่อ่ะฮะ
ถ้าสนใจจะอ่านก็อยู่ในนี้นะคะ
http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,12008.msg1501537.html#msg1501537


เฟซบุ๊กนี่เป็นเรื่องที่เดือนเรียกได้เต็มปากว่าสนุกที่จะอยู่กับมันนะ
สนุกที่เป็นคนแรกๆ ที่ได้รู้เรื่องนั่นนี่แล้วมาเขียนเล่าในบล็อก
สนุกกับการเห็นการเปลี่ยนแปลงของมัน สนุกที่ได้คิดว่าจะเอามันมาทำอะไรได้บ้าง
จะพัฒนาเป็นโปรแกรมอะไรได้บ้าง (เขียนไม่เป็นหรอก ใช้พี่ชายเขียน)

ความหวังก็ฝากไว้กะ ฟบ นี่แหละค่ะ สู้ๆ เค้านะคุณซัค
ส่วนอนาคต ก็อยากมีความสุขกับมีตังค์ค่ะ ถ้าใครจะจ้างทำแฟนเพจก็ยินดีนะคะ (ไม่ลืมหยอดฮาร์ดเซวตบท้าย แฮ่)

โอว เพิ่งรู้ว่าเดือนก็เป็นหนึ่งในขบวนการแท็กภาพเฟซบุ๊ก


//เอ้า ตัดหน้ายาวด้วย

ไม่เคยย่ะ

[ฟิ้งซ์]

มนุษย์เงินเดือนนี่มันต้องมีส่วนนึงเลยนะที่เป็นแนวเนี้ย
เห็นแก่ตัว สับปรับ รับแต่ชอบ ไม่รับผิด บ้าอำนาจ ฯลฯ

เป็นกำลังใจให้ครับ ไม่ใช่แค่เดือนนะ ให้ทุกคนเลยที่ต้องเผชิญกับคนเหล่านี้
รวมถึงตัวเองด้วย

[iannnnn]

เพิ่งเห็นทวีตที่เดือนด่าตู อะไรตุ๊ดๆ นั่นน่ะ

[แอ้]

มนุษย์เงินเดือนนี่มันต้องมีส่วนนึงเลยนะที่เป็นแนวเนี้ย
เห็นแก่ตัว สับปรับ รับแต่ชอบ ไม่รับผิด บ้าอำนาจ ฯลฯ

เป็นกำลังใจให้ครับ ไม่ใช่แค่เดือนนะ ให้ทุกคนเลยที่ต้องเผชิญกับคนเหล่านี้
รวมถึงตัวเองด้วย

เจอเหมือนกันอะ อย่างเซ็ง 

แถมที่ร้ายคือรู้สึกว่ามีใส่ไฟเราด้วย แถมมีคนเชื่อด้วย
แต่บอกตัวเองว่า คนที่เชื่อคนอื่น มากกว่าเชื่อเรา ที่เขารู้จักด้วยตัวเขาเอง
ไม่ควรค่าแก่การไปตามง้อตามอธิบายแล้วล่ะ.. ลาเถอะ