งาน เงิน ความหวัง อนาคต

เริ่มโพสต์โดย นายโอ้เอ้, 02 เม.ย. 2008, 02:32 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

สมเจี้ยม

พิมพ์หลายทีแล้วว่าจะหางานใหม่
ป่านนี้ก็ยังไม่ได้ตั้งหลักหาเลย
โดนไล่ออกแน่ๆ  :30:
ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้

ณัฏฐ์


MintJi

ฮอนด้าดีกว่า :11:
ประหยัดน้ำมัน ประหยัดพลังงาน

ต๊อป


ดาเฉยๆ

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 23 ธ.ค. 2010, 22:44 น.
เร็วๆ นี้ว่าจะจ้างทนายฟ้องบริษัทเล่นๆ ครับ




..ทิ้งไว้แค่นี้แล้วก็จากไป
ไม่ต้องมาเกริ่นเลย ไม่เห็นจะดราม่าซะที  :11:

โก้

ผมทำเอแบคมา 12 ปี
ปีหน้าเข้า 13 ละ เหมือนว่าเคยตั้งใจ
จะไปทำออฟฟิศข้างนอก ที่ไม่ต้องใส่ชุดทำงาน
ไม่ต้องเจออาจารย์ ไม่ต้องเจอฝรั่ง

แต่พอหลังจาก 7 ปีให้หลัง
ย้ายมาบางนา เริ่มออฟฟิศใหม่
คุมเครื่องพิมพ์สองเครื่อง
กับงานมหาลัยเกือบจะทั้งหมด ในส่วนของเอกสารการสอนและจัดสอบ

ความคิดที่จะตื่นสิบโมง เลิกตีสอง
รับงานที่สุขุมวิท ไปดิวงานลูกค้าห้าโมง
หายไปแหล่ว

จุดไม่ติดแหล่ว

แต่ 5 ปีที่เข้ามาทำที่บางนา เหมือนเริ่มต้นใหม่หมด
ทุกอย่างเหมือนปี 41 ที่เพิ่งเริ่มเข้ามาทำ
ต่างกันตรงที่ ผมมีอำนาจการต่อรอง เต็มตัวมากกว่าเมื่อก่อน
คือตัดสินใจได้ ว่าอันนี้ผ่าน อันนี้ไม่ผ่านเพราะอะไร ต้องแบบนี้ๆๆ

ซึ่งมันทำให้กระชุ่มกระชวยเหมือนสมัยแรกๆ ที่เข้าทำงาน
แปลกใจเหมือนกันว่าทำไม ทุกวันนี้เลยทำงานมันส์มาก
แม้จะเป็นงานเล็กๆ ในมหาลัยใหญ่ๆ ก็เถอะ

ปีหน้า ถ้าฟ้าผ่ามากลางออฟฟิศ อยากให้ห้องถัดไปจากห้องผม
เป็นสายพานต่อๆ กัน เหมือนโรงงานผลิตหนังสือ ออกแบบเสร็จก็ส่งเครื่องพิมพ์
กดไปทางซ้ายก็เลื่อนไปห้องเข้าเล่ม ต่อไปก็เข้าห้องเจียน แพ็คเล่ม

แล้วก็โทรเรียก bookstore มารับงานไป เป็นอันจบ
แต่ติดอย่างเดียวคือ อธิการบดีท่านยังไม่เห็นสมควร
ตอนนี้เลยยกๆ แบกๆ จากตึกนึงไปตึกนึง กินเวลาชิบ แทนที่จะเร็วกลับช้า

:48:

โอว ปั่นกันกระจุย มีคนตัดหน้าคุณตั้ง 4 คนแน่ะ     :07: :07:
nuugo.blogspot.com
instagram.com/nuugo

นักศิลปะ

มันส์เพราะ พี่โก้มีอำนาจ อยู่ในมือไง

อำนาจนี่เสพติด ได้นะ :22:
โรงเรียนสอนศิลปะทอศิลป์

JΛNΣ

ช่วงสิ้นปี จู๋นี้วิ่งไวมาก  :07:

Ou!

ช่วงนี้ก็กำลังเสพติดอำนาจเหมือนกัน เกรียนใส่ผู้บริหารด้วย :30:
จะรู้ตัวก็ตอนโดนหัวหน้าแซวบ่อยๆ แหละ

หัวหน้าผมใจดี ไม่ด่า แต่แซวหนัก :25:
งบน้อย

นักศิลปะ

อยากอัพเดทอะไรยาวๆ
เป็นเรื่องเป็นราว จริงๆ จังๆ
มั่ง แต่ไม่มีไรเลย

คือยังคิดที่จะเขียนไม่ออก
โรงเรียนสอนศิลปะทอศิลป์

MintJi

ตอนนี้มิ้นทำงานที่บ้าน
เหมือนเป็นเจ๊คุมร้าน :30:
จริงๆ มีหน้าที่แค่คุมลิ้นชักเงินแหละ

รู้สึกว่าเมื่อก่อนมีความรู้เรื่องรถเยอะกว่านี้
คงเพราะไปประชุมเองด้วยมั้ง
ตอนนี้ให้ขายรถเองคงยาก
ลูกค้ามาแต่ละคน ไม่ทันเล่ห์เค้า
เราให้ได้แต่ข้อมูล

ปกติอาจะเป็นคนคุมร้าน แต่พอมิ้นอยู่
เค้าก็หาเรื่องออกไปข้างนอกเรื่อย
กินข้าวบ้าง ไดรฟ์กอล์ฟบ้าง
ปล่อยให้เฝ้าร้านคนเดียว (ถ้าป๊าไม่ว่าง) :37:

อยากกลับไปมีเวลาทำงานแบบนั้นอีกซักรอบจัง
แต่ถ้าต้องแลกกับเรียน ก็คงไม่เอา

จักรี

งั้นเดี๋ยวพี่ไปสมัคร คุมลิ้มชักโต๊ะให้ดีมั้ย

ให้แม่มาขอนะ งุงิ
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

ยุนเอ



ไม่ชอบคุยกับหัวหน้าเลยให้ตาย

รู้สึกเหมือนคุยกับอาจารย์ฝ่ายปกครองที่คุยกันคนละภาษา  :58:
เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

Buob Marley

อาจารย์ฝ่ายปกครองโรงเรียนเอเป็นชาวต่างชาติ :25:
http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

หนูอร


จะว่าไปตั้งแต่เรียนเอแบคไม่เคยเจอพี่โก้เลยนะเนี่ย


อันบัน ♥

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines