โจทย์ประจำยุคสมัยเรา:ออกแบบสังคม

[JΛNΣ]

แล้วสุดท้ายพ่อยิงลูกตัวเองตายอ้ะ 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ชื่อผลงาน : สุนัขนั้นไซร์ Grayscale ธรรมดา
แนวคิด : ในสายตาสุนัข เราคือคน เท่านั้นเอง
โดย : หมอแมว @mor_maew
ทำอะไรอยู่ในสังคมไทย : โอ้ว คิมูจิ

[กันย์]

 

[iannnnn]

ให้ทั้งคู่เลย

[เก้อ]

ยินดี และดีใจเป็นอย่างยิ่ง
เป็นหนึ่งในชั่วขณะที่ยินดีจริงๆ ท่ามกลางอะไรร้ายๆช่วงนี้
และยังเป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่ยาวนานในเวบนี้ที่ดีมากของผมเลย
ขอบคุณทุกๆคนจริงๆครับ ทั้งเพื่อนพี่น้องที่อยู่กันมานานและเพื่อนใหม่ทุกท่าน ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ
พวกคุณสุดยอด มีคนแบบพวกคุณ สังคมก็มีความหวัง

เก็บตกหลายหน้าที่ผ่านมา ชอบทุกอันเช่นเคย มาพีกเอาตรงของ เอ ฟีเจอริ่ง นานา
ไม่ได้พูดเล่นเลย น้ำตาจะไหล กระทบใจมากๆ เดี๋ยวขอนำเอาไปปรับแต่งอีกสักหน่อยนะครับ
ผมรู้สึกจริงๆว่า เด็กๆจะจดจำเอา ควายแดง, อำหมาด, พวกกบฏ, ฆ่าแม่งให้หมด
ในช่วงเวลาแบบนี้ฝังเข้าไปในส่วนไหนของความทรงจำ
และเมื่อพวกเขาเติบโตขึ้นมา พวกเขาจะจดจำพวกเรา คนที่ร่วมรับผิดชอบต่อ
ถ้อยคำเหล่านั้นว่ายังไง เราอาจจะเป็นคนชั่นรุ่นที่อัปลักษณ์ที่เด็กๆหันกลับมามอง
ช่วงเวลาของพวกเราด้วยความสงสารและสมเพชก็ได้ ถ้าไม่งั้นเขาก็อาจจะโตขึ้นมา
เป็นคนที่ไม่รับฟังใครเลยที่คิดต่างก็ได้

แล้วเหมือนน้ำตาจะไหล ก็ดันมาไหลจริงๆ
กับโปสเตอร์"สันติสุข" แต่ฮาจนน้ำตาไหลนะครับ

เฮ้ย ทุกคนสุดยอดจริงๆ

[บิ๊กเล็ก]

โอ้ว ทุกคนสุดยอด 

[เก้อ]

ขอนำภาพที่ส่งกันมา ไปลงในfbนะคะ ^^ เด๋วลงlinkมาที่นี่ด้วยเลย

นั่งดูไปขนลูกไป  

นึกว่าใคร อย่าลืมส่งด้วยล่ะ
อย่าให้เสียชื่อคนเรียนออกแบบนะ กดดันล่วงหน้า

รวมๆอีกที ชอบของพี่ร่ม เรื่องไอเดียและคำ
เป็นวิธีของมืออาชีพเลย สื่อสารคม คำชัด
ของหมอแมวน่ารักสุดๆเลยครับ และโคตรคม น่ารักพอๆกับของพี่เกศ
ของพี่เจนก็น่าเอาไปขยายความมาก และที่เจ็บปนน่ารักมาก อัน Locked Heart
ภาษาฝรั่งก็ว่า Bittersweet ได้ใจสุดๆคือของน้อง สุวพัชร ฉันทรัตนรักษา
(ทางการมากๆ อยากรู้ชื่อเล่นจังเลย )

[蓝月 (lán yuè)]

ชื่อผลงาน : ดีกันนะ
แนวคิด : อย่าทะเลาะกันเลย ดีกันเถอะ
โดย : @bluemoonlonely
ทำอะไรอยู่ในสังคมไทย : ปั่นบอร์ด
คติพจน์ : ไม่ได้เป็นคนดีเด่อะไร แต่เห็นเวลาคนฆ่ากันตายทีไร อยากร้องไห้ทุกที - -

[โบว์]

น่าร๊ากกกกกกก

[iannnnn]

เดือนเป็นคนที่เชี่ยวชาญด้านการวาดตัวนี่มากๆ ครับ
เห็นวันๆ นั่งวาดอยู่เท่านี้แหละ (ตูก็ไม่ได้ต่างเลย )

[ณต]

แล้วสุดท้ายพ่อยิงลูกตัวเองตายอ้ะ  

สปอลย์หนัง  

...................

งานเมพๆ ทั้งนั้นเลย
แต่ละคนทำออกมาได้โดนมากๆ  

[蓝月 (lán yuè)]

เดือนเป็นคนที่เชี่ยวชาญด้านการวาดตัวนี่มากๆ ครับ
เห็นวันๆ นั่งวาดอยู่เท่านี้แหละ (ตูก็ไม่ได้ต่างเลย )

คิดว่าสิ้นปีคงวาดมากกว่าพันตัวพอดี เพราะวาดอย่างน้อยวันละสองตัว

ชอบภาพลุงเป็ดนะ คือนึกมุกราวๆ นี้เหมือนกัน (เนิร์ดมาก แต่ถ่ายทอดมิได้)

[เก้อ]

เก็บตกหลายหน้าที่ผ่านมา ชอบทุกอันเช่นเคย มาพีกเอาตรงของ เอ ฟีเจอริ่ง นานา
ไม่ได้พูดเล่นเลย น้ำตาจะไหล กระทบใจมากๆ เดี๋ยวขอนำเอาไปปรับแต่งอีกสักหน่อยนะครับ
ผมรู้สึกจริงๆว่า เด็กๆจะจดจำเอา ควายแดง, อำหมาด, พวกกบฏ, ฆ่าแม่งให้หมด
ในช่วงเวลาแบบนี้ฝังเข้าไปในส่วนไหนของความทรงจำ
และเมื่อพวกเขาเติบโตขึ้นมา พวกเขาจะจดจำพวกเรา คนที่ร่วมรับผิดชอบต่อ
ถ้อยคำเหล่านั้นว่ายังไง เราอาจจะเป็นคนชั่นรุ่นที่อัปลักษณ์ที่เด็กๆหันกลับมามอง
ช่วงเวลาของพวกเราด้วยความสงสารและสมเพชก็ได้ ถ้าไม่งั้นเขาก็อาจจะโตขึ้นมา
เป็นคนที่ไม่รับฟังใครเลยที่คิดต่างก็ได้

หลังจากอินกับงานของเอฟีเจอริ่งนานาแล้ว และคิดอะไรต่อหลายอย่าง
ก็ไปพบคำตอบสำหรับตัวเอง ว่าเราอยากให้ลูกๆของเราโตมาแบบไหน








ชื่อผลงาน : ฟังนะลูก
แนวคิด : แด่ลูกชายหรือลูกสาวของผมในอนาคต
โดย : เก้อ น้ำเพชร เชื้อชม
ทำอะไรอยู่ในสังคมไทย : ปัญญาชนในเมืองที่ดันมาจากไพร่ชายขอบประเทศ
คติพจน์ : พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว แหงสิ บอกทำไม


ไปเจอข้อความนี้ใน มติชนสุดสัปดาห์เล่มล่าสุด
ซึ่งผู้เขียนก็บอกว่าเอามาจากเฟซบุ๊คในลิสต์เพื่อนเขา
สรุปก็ไม่รู้ว่าเจ้าของถ้อยคำคือใคร แต่รู้ว่าเป็นคำตอบที่ผมมองหาอยู่
และน่าจะเป็นสิ่งที่โครงการนี้หวังไว้ เอาเป็นแกนความคิดเลยละกัน
กลัวว่าจะไม่อยากอ่านกัน เลยเอามาจัดวางเป็นงานมันง่ายๆยังงี้เลย
เป็นอุดมคติที่ผมจะต้องไปให้ถึง ...ถ้ามีลูกอะนะ

[eThics]

แสงของสีนี่ก็คิดนะ แต่ไม่ได้ทำ ห่วงกินปู  

พี่ร่มทำเรียบง่ายชัดเจนดี ชอบ  




ชอบของเกศมาก น่ารักดี
ลองทำย้อนไปถึงยุคเด็กนุ่งโจงกระเบน
เจ้าหนูผมแกละ โก๊ะตี๋เลยดิ่ คงน่ารักไม่เบา  

[ยุนเอ]

ยังรอเอฟีเจอริ่งพี่เก้ออยูjนะครับ 

งานสามชิ้นนี้ เบื่อหน้าเต่ากันไป