คิดเท่าที่รู้

[นักศิลปะ]

เห็นด้วย


อ่านอะเดย์เล่มจีนแล้วเจอสุภาษิตอันนึงชอบมาก
เขียนว่า มะระขมแค่ไหนต้องกลืนลงท้อง .... อ้อยหวานแึค่ไหนก็ต้องคายชาน

อยากอ่านความคิดเห็นของลุงๆด้วยค่ะ 

ผมเห็นเหมือนพี่ร่ม มะระขม ไม่คายและไม่กินตั้งแต่แรก
แต่อ้อย ชานมันก็หวานเคี้ยวกันจนจืด ถ้ากลืนได้ก็กลืน
แต่นี่ไม่ได้มันก็คาย

ส่วนของจริง คงเป็น ภาษิตสอน
แต่สอนอะไรแบบไหน ไม่รู้เหมือนกัน

[O.D.M.]

ส่วนตัวผมคิดไปถึงว่า

เรื่องที่เป็นของเรา ถึงจะเลวร้ายลำบากยังไง สุดท้ายมันก็ต้องเป็นของเรา
แต่เรื่องไหน ที่มันไม่ใช่ของเรา ถึงมันจะหอมหวานและมีความสุขแค่ไหน สุดท้ายเราก็ไมไ่ด้มันมาอยู่ดี

เหมือนมะระ มันกินได้ ถึงมันจะไม่อร่อย แต่มันก็ต่อชีวิตเราได้ กินได้ เคี้ยวได้ กลืนได้ กลายเป็นส่วนหนึ่งของเรา
แต่อ้อย ถึงจะหวานและพยายามกลืนแค่ไหน ชานมันก็ต้องเป็นชาน กินลงไปไม่ได้ติดคอตายอีกต่างหาก
สุดท้ายก็ต้องปล่อยมันไปตามเรื่องของมัน หลังจากตักตวงผลประโยชน์จากมันถึงท่สุดแล้ว

[Romzaikyu]

แต่อ้อย ถึงจะหวานและพยายามกลืนแค่ไหน ชานมันก็ต้องเป็นชาน กินลงไปไม่ได้ติดคอตายอีกต่างหาก
สุดท้ายก็ต้องปล่อยมันไปตามเรื่องของมัน หลังจากตักตวงผลประโยชน์จากมันถึงท่สุดแล้ว

หมายถึงกิ๊กสินะ

[นักศิลปะ]

คำในเพลงที่ติดใจผมมานานอีกคำหนึ่ง
เป็นเพลงในโฆษณา รู้สึกจะเป็น น้าแอ๊ดคาราบาว และพี่ป้อม อัสนี
ร้องกันไว้ ผมจำไม่ได้ว่าเป็นโฆษณาอะไร
ของการท่องเที่ยวหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจอีก

ประโยคที่ชอบคือ

เป็นส่วนลึกของความในใจ
ให้เธอสอน เธอจะสอนได้ไหม
ให้เธอคิด เธอคิดอะไร
ให้เธอทำ เธอจะทำอะไร
(ผมยกมาทั้งท่อนเพื่อ อาจจะพอนึกเพลงกันออก)

ด้วยศรัทธา อย่างแรงของอาชีพครู
พอได้ยินว่า
ให้เธอสอน เธอจะสอนได้ไหม
ผมก็คิดเลยว่า ให้เราสอนคนเราจะสอนได้ไหม
แล้วจะสอนอะไร และ และ อีกหลายและตามมาเยอะมาก

เพลงนี้ผมจะฮำทุกครั้งเมื่อคิดถึงเวลาต้องไปสอน

ให้คุณสอนคุณจะสอนได้ไหม
ให้ผมสอนผมจะสอนได้ไหม
ให้เธอสอนเธอจะสอนได้ไหม

ก็บอกเล่าเท่าที่คิดนะครับ

[Romzaikyu]

ผมสอนไม่ได้ครับ 

[O.D.M.]

ผมว่าผมสอนคนอื่นไม่ได้
เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอจะสอนใคร
แต่ถ้าจะให้ช่วยแนะนำให้ทำได้ทำเป็น ผมยินดีที่จะช่วย
เพราะผมจะรู้สึกมีค่า ที่ได้มีประโยชน์กับคนอื่นๆบ้าง

หมายถึงกิ๊กสินะ

แหม พี่นี่ก็เชี่ยวชาญดีจริงๆเลย 

[นักศิลปะ]

มีลูกศิลป์ ที่ทอศิลป์คนนึง ชื่อ ดาวศรัทธา อายุ 8 ขวบ
ผมชื่นชมคุณพ่อและคุณแม่ของน้อง ดาวศรัทธามาก
ชื่อของลูกทำให้คิดและจินตนาการ
ไปถึงอุดมคติในชีวิตของเขาได้ดี

วันนี้ผ่านมาเจอเพลงนี้ เอามาฝากให้ฟัง
ชอบท่อนนี้ครับ
...ดาวศรัทธา ยังส่องแสงเบื้อง
บนปลุกหัวใจ ปลุกคนอยู่มิวาย...

ศรัทธา จะเป็นสิ่งหนึ่งที่เป็นพละกำลัง
ให้เราทำอะไรในสิ่งดีดี ตลอดไป

เพลง แสงดาวแห่งศรัทธา ครับ
http://www.youtube.com/watch?v=-SePxWPaSsA&feature=player_embedded#

[เดอะบุ๋ม]

บุ๋มชอบเพลงนี้มากแหละ 

[นักศิลปะ]

ผมไปรับลูกกลับจากโรงเรียน
และจะกลับถึงบ้านพร้อมอาหาร
เล็กๆน้อยๆ อย่างนึงหรือสองอย่างเสมอๆ
นั่งกินกันแก้หิวช่วงเวลาบ่าย
ลูกกิน ผมกิน ระหว่างกินก็ชวนคุย
คุยเรื่องโน่น เรื่องนั้น เรื่องนั่น เรื่องนี่
ไปตามประสา

ผมถามลูกว่า อาหารอร่อยไหม
(มื้อนั้นเป็นไก่ทอดสมุนไพร และข้าวเหนียว)
ลูกก็บอกว่าอร่อยมาก
ผมก็ถามไปอีกว่า ตรงไหนอร่อยมาก
น่อง หรือปีก หรือสะโพกหรือเนื้อตรงอก
ลูกเคี้ยวตุ้ยๆ ยังไม่ตอบจนเคี้ยวหมด
และกลืนเสร็จก่อน ถึงตอบว่า
คำนี่แหละอร่อยที่สุด

ผมฟังแล้ว เออนะใช่จริงด้วย
เลยถามต่อว่า แล้วคำอื่นละไม่อร่อยหรือ
คำก่อน คำก่อนๆ คำก่อนๆๆๆ
เขาก็ตอบว่าอร่อยทุกคำแหละ
แต่คำที่กำลังกินนี่แหละอร่อยมาก
เพราะได้กินอยู่ ส่วนคำหน้าไม่แน่ใจ
อาจจะอร่อยหรือไม่อร่อยแล้วเพราะอิ่ม

ผมคิดว่า สิ่งที่ลูกพูดนี่จริงแท้แน่นอนเลยทีเดียว
อาหารคำที่เรากินอยู่นี่แหละอร่อยที่สุด
ประสบการณ์ตรงที่สุด จริงๆ คำก่อนอาจจะอร่อยกว่า
แต่มันผ่านไปแล้วรสอร่อยก็จางไปแล้ว

เราอยู่กับปัจจุบัน และทำให้ดีที่สุด
มันจะเหมือนกับที่ลูกบอกว่า
คำนี่แหละอร่อยที่สุด
ไหมนะ
ผมคิดว่าคงคล้ายๆ กันแหละ

[ส้ ม ♥]

ขอบคุณค่ะ น้องวาดเขียน 

[คิ้วหนาจ้ะ]

ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น 

[I’Boss]

 

[นักศิลปะ]

ไม่เมาเหล้าแต่เรายังเมารัก     สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป    แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน

เป็นนิราศภูเขาทอง ของสุนทรภู่
ผมว่าใครๆก็คงท่องบทนี้ได้
ผมก็ท่องได้ แต่ก็จะติดๆขัดๆ คาๆ
ในใจเสมอ
ท่อนที่ว่า
ไม่เมาเหล้าแต่เรายังเมารัก     สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
เราจะเอาอะไรจากคนเมาได้จริงหรือ
เมาเหล้า ก็เมา
เมาม้าก็เมา
เมายาอี ยาเลิฟก็เมา
ถ้าเมารัก มันก็แค่เมา
รักของคนเมา มันจะดีจริงเหรอนี่
เชื่อได้หรือวะ(ฮา)
ไม่เมาเหล้าแล้วเรายังเมารัก
ก็คิดต่อว่า ถ้าพี่สร้างเมาแล้ว
พี่ยังจะรักเขาไหมครับ

[Romzaikyu]

เมาก็คือสติลดประสิทธิภาพน่ะครับ
เมาเหล้า หรือ เมารักมันก็เลยคือๆ กัน

ความดีความงามทั้งหลายที่ทำมา
เห็นเมาเหล้าเป็นหมามาก็เยอะ เมารักเป็นตัวเฮี่ยมาก็มาก

ส่วนภาษาเหนือนั้นเรามีคำว่า "ฮักเมา"
ฮัก ก็คือ ลัก
เมา ก็คือ หลงไหล
ก็คือแอบชอบเขานั่นเอง

คำว่า"เมา" ยังใช้ในความหมายว่า "มัวแต่"ก็ได้ด้วยนะครับ

ไม่ว่าอย่างไร"เมา"นั้น ก็ต้องมีเวลาสร่างจนได้ครับ
และแน่นอนครับว่าสร่างแล้วก็หมดรักแน่ๆ

[นักศิลปะ]

หลายคืนก่อนเพิ่งได้มีโอกาสดูหนัง รักแห่งสยาม
มีฉากนึง กล่าวกันตอนใกล้จบ
ตัวละครเอก ที่สับสน และตัวละครเอกอีกตัวที่ชอบผู้ชาย
เจอกันหนท้ายๆ และกล่าวลากันว่า
โชคดีนะ

เป็นคำพื้นฐานทั่วไปที่ใครๆก็กล่าวให้แก่กัน
เวลาต้องลาจากกันไปนานๆ และไม่รู้จะได้เจอกันอีกไหม

ผมชื่นชอบอารมณ์ของคำคำนี้มาก
ไม่รู้เหตุผลของการชอบเหมือนกัน
เมื่อครั้งลาจากเพื่อนมัธยม ผมก็ได้แต่บอกว่าโชคดีนะ
แล้วก็เหมือนว่าพูดได้เท่านี้จริงๆ
เพราะคิดว่าความหมายของคำนี้ครอบคลุม
ไปหมดแล้วทุกเรื่อง
คิดไปว่าถ้าเราโชคดีแล้ว เราน่าจะทำอะไร
มีชีวิตแบบไหนก็คงดี แหละ

โชคดี เคยปรากฏตัวบนถุงกระดาษ
ครั้งหนึ่งเคยถือกันทั่วบ้านทั่วเมือง ตอนนี้หายากแล้ว

พอได้ยินคำนี้ในหนัง ก็สะกิดกระตุกต่อมความหลัง
มาให้คิดทบทวนได้หลายเรื่อง
แต่ละเรื่องแต่ละครั้ง ผมเห็นภาพตัวเอง
กล่าวคำว่าโชคดีนะ ให้แก่ทุกๆคน ทุกๆครั้ง
ทุกๆ เรื่องราวเสมอๆๆ