ติววาดเส้น (แตกหน่อ)

[เก้อ]

ของชาร์ปและอาร์ท(เพื่อนชาร์ปใช่หรือไม่)
อย่างแรกที่ควรฝึกฝนก่อนอื่นคือ การขีดเส้นครับ
ถ้าอยากมีพื้นฐานที่ถูกต้องกว่านี้นะครับ
คือขีดเส้นตรงธรรมดาด้วยดินสอ อีอี จากสุดด้านหนึ่งของกระดาษ
ไอ้กระดาษขนาดกระดานดีออิ้งนั่นล่ะ ลากยาวมาจนสุดอีกด้านหนึ่ง
แล้วก็เว้นระยะลงมานิดหน่อย แล้วลากอีก ลากให้มันขนานกันไป
ทำยังงี้มันทั้งหน้า ลากจนกว่ามันจะตรง จนกว่ามือเราจะแม่น
มันเป็นขั้นตอนแรกสุดของการฝึกควบคุมมือนั่นแหละครับ
ถ้าหากไม่สามารถลากเส้นให้ตรงได้ แล้วไปเขียนรูปแสงเงา
สานเส้น ฝนเงา เขียนโครงสร้าง ฯลฯ ก็จะเป็นเหมือนการให้เด็ก
ที่ยังสะกดตัวอักษร ก ข ค ไม่ถูก มาเขียนตามคำบอกครับ

เท่าที่ดู ก่อนจะไปถึงเรื่องแสงเงาเหล่านั้น
ของทั้งชาร์ปและเพื่อน เส้นตรงยังไม่ตรง วงกลมยังไม่กลม
อันนี้น่าจะเป็นโจทย์ใหญ่ที่ต้องผ่านไปให้ได้ก่อนครับ สู้

[iSharp]

ปัญหาใหญ่ผมเลยฮะ
น่าจะไม่ไหว 

[Bellbells]

วาดเยอะๆเดี๋ยวก็ได้ เพื่อนที่เคยเรียนจิตรกรรมด้วยกันเมื่อก่อนก็ไม่เท่าไหร่ ตอนนี้เทพไปแล้ว 

[arto]

 

[jamjuree]

ปัญหาใหญ่ผมเลยฮะ
น่าจะไม่ไหว 

ลองถ่าย หุ่นนิ่งมาหลาย ๆ มุมซิ เดียวผมจะลองร่างให้ดูแบบคร่าว ผมเองก็ร่างเส้นไม่ค่อยตรงนะ
ลองวาดโดยยึดหลักมาจากโครงสร้าง การแบ่งสัดส่วนจากรูปทรงเรขาคณิต น่าจะช่วยได้นะ จะทำให้เราวางองค์ประกอบ และสัดส่วนของภาพได้ง่ายขึ้น ของอย่างนี้พรสวรรค์ไม่เกี่ยว อยู่ที่ทำมาก ทำน้อย วาดเยอะ ๆ วาดเพราะชอบ อย่าวาดเพราะเป็นงาน เดียวดีเอง วาดมาให้ดูเยอะ ๆ นะ

[Bellbells]

พูดอีกก็ถูกอีกครับ  วาดเยอะๆๆๆๆๆๆ 

[นักศิลปะ]

หลักการที่ พี่เก้อ บอก นี่คือพื้นฐานการวาดเส้นทั้งหมดทั้งมวลเลยนะครับ
พอลากเส้นได้ทั้งตรง และนอนแล้วค่อยมานั่ง วาดวงกลมกัน

[เก้อ]

โอ๊ะ ใช่เลยครับพี่โอ๋

ผมว่าถ้าเราเริ่มด้วยการเขียนเส้น ลงน้ำหนักเลย
โดยที่เราลากเส้นยังไม่ตรงเนี่ย ผมว่าเสียกำลังใจนะ
อย่างที่เปรียบไปแหละ เขียน ก ข ค ยังไม่คล่องแล้วมาเขียนนิยายเลย
ยังไงมันก็คงมีผิดพลาด แล้วก็จะทำให้คนเรียนเสียกำลังใจ แต่ก็เข้าใจนะครับว่าหลักสูตร
ก็ต้องเป็นแบบนั้น ผมว่ากำลังใจนี่ล่ะ คือสิ่งสำคัญที่สุดของการเรียนศิลปะ
เพราะว่าศิลปะมันไม่มีเส้นแบ่งถูกผิดชัด แถมยังไม่มีจุดหมายปลายทางที่มั่นคงให้
มีแต่ความรักและความพยายามเท่านั้น ที่จะช่วยได้

ผมเคยอ่านเรื่องของคนจีนคนหนึ่งที่สู้จากไม่มีอะไรจนประสบความสำเร็จ
ในบ้านอันใหญ่โตของแก แกทำตัวอักษร 2 ตัวติดไว้โดดเด่น
คือคำว่า "ความฝัน" และ "ความอดทน" ก็น่าจะจริงของแกนะครับ
จะทำอะไรจนถึงฝั่ง ก็ต้องเริ่มจากมีความฝันก่อน แล้วใช้ความอดทนทำมันให้จนถึง
ถ้าเหนื่อยหรือความอดทนถอถอยเมื่อไร ก็กลับมานึกถึงความฝัน
ผมว่าที่ชาร์ปตัดสินใจเข้าเรียนมหาลัยอีกครั้ง ก็ต้องด้วยความฝันอะไรสักอย่างอยู่แล้วล่ะ
ตอนนี้ก็เติมความอดทน ความพยายามเข้าไปไง

[ออยอิชี่]

โอ๊ะ ใช่เลยครับพี่โอ๋

ผมว่าถ้าเราเริ่มด้วยการเขียนเส้น ลงน้ำหนักเลย
โดยที่เราลากเส้นยังไม่ตรงเนี่ย ผมว่าเสียกำลังใจนะ
อย่างที่เปรียบไปแหละ เขียน ก ข ค ยังไม่คล่องแล้วมาเขียนนิยายเลย
ยังไงมันก็คงมีผิดพลาด แล้วก็จะทำให้คนเรียนเสียกำลังใจ แต่ก็เข้าใจนะครับว่าหลักสูตร
ก็ต้องเป็นแบบนั้น ผมว่ากำลังใจนี่ล่ะ คือสิ่งสำคัญที่สุดของการเรียนศิลปะ
เพราะว่าศิลปะมันไม่มีเส้นแบ่งถูกผิดชัด แถมยังไม่มีจุดหมายปลายทางที่มั่นคงให้
มีแต่ความรักและความพยายามเท่านั้น ที่จะช่วยได้

ผมเคยอ่านเรื่องของคนจีนคนหนึ่งที่สู้จากไม่มีอะไรจนประสบความสำเร็จ
ในบ้านอันใหญ่โตของแก แกทำตัวอักษร 2 ตัวติดไว้โดดเด่น
คือคำว่า "ความฝัน" และ "ความอดทน" ก็น่าจะจริงของแกนะครับ
จะทำอะไรจนถึงฝั่ง ก็ต้องเริ่มจากมีความฝันก่อน แล้วใช้ความอดทนทำมันให้จนถึง
ถ้าเหนื่อยหรือความอดทนถอถอยเมื่อไร ก็กลับมานึกถึงความฝัน
ผมว่าที่ชาร์ปตัดสินใจเข้าเรียนมหาลัยอีกครั้ง ก็ต้องด้วยความฝันอะไรสักอย่างอยู่แล้วล่ะ
ตอนนี้ก็เติมความอดทน ความพยายามเข้าไปไง

ขออนุญาตคัดลอกคำพูดนี้ไปแปะไว้ในบล็อคของตัวเองครับ 

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

ง่ะ เมื่อกี๊พิมพ์ตั้งเยอะ แต่บอร์ดเดี้ยงซะงั้น 
สั้นๆแล้วกันนะ ทรงกลมที่ไม่กลม เป็นตัวฆ่างานมากๆอ่ะ นอกนั้นพอใช้ได้
ยังหลงแสงเงาอยู่นะ ท่องไว้ให้ขึ้นใจ ว่าแสงตรงข้ามกับเงา

นี่รูปต้นฉบับ


นี่เส้นแดงที่อยากให้แก้ ที่บอกว่ายังหลงแสงเงาน่ะ


อันนี้แก้ให้ดูเป็นตัวอย่าง กลมมากเลย เพราะใช้ tool ใน ps 


เดี๋ยวจะมาโพส งานผ้ากับแก้วให้นะ กำลังทำจ้ะ

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

มาแล้ว แก้วกับผ้า

สิ่งที่ฆ่างานอย่างแรกคือ ผ้าเหมือนกระดาษมากกว่าผ้า แต่เป็นการพลาดที่ให้อภัยได้เพราะยังเป็นมือใหม่(ในห้องสอบอภัยไม่ได้นะจ้ะ)
หลายคนที่วาดผ้าเป็นกระดาษ กระดาษเป็นผ้า พลาสติกเป็นฟลอย อันนี้ขึ้นอยู่กับการฝึกฝน ว่าจะถ่ายทอดอารมณ์ความเป็นพื้นผิววัสดุได้มากน้อยแค่ไหน

สิ่งที่ฆ่างานอย่างที่ 2คือ ปากแก้ว มันไม่รีอ่ะ พอเบี้ยวเปอร์มันก็ผิดๆเพี้ยนๆ อีกอย่าง แก้วอยู่ระยะหลัง น่าจะปล่อยเบลอ สีจางๆไป แต่ถ้าบังเอิญเจอแก้วสีเข้ม แต่ดันไปอยู่ระยะหลังเนี่ย ก็ตัวใครตัวมันละกันนะ 

อันนี้งานต้นฉบับ


อันนี้งานที่แก้มา


อันนี้ให้ดูสิ่งที่แก้ไข จะเห็นได้ว่า มีการเพิ่มน้ำหนัก มีเน้นเส้น เน้นระยะ แต่ไม่ได้ตัดเส้น แอบมีลบด้วยนิดหน่อย ตรงสีเขียวๆ เพราะว่าพื้นกระดาษ(ที่ถ่ายรูปออกมา)มันอมเขียวๆ เลยใช้สีเขียวลบๆเอา ...ทำไมไม่ใช้ยางลบ ลบออกก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะ 


สู้ต่อไปทาเคชิ 

ส่วนงานอื่น ไม่ตรวจละนะ ขี้เกียจ(อ้าว) ไปล่ะ บ๊ายบาย 

[iSharp]

รับทราบพร้อมปฏิบัติตามฮะ   

[คนตาบอดข้างเดียว]

จำเอาไว้เสมอว่า เราอยู่ในโลกที่มองเห็นเป็นเป็น 3 มิติ
การวาดรูปนั้นก็คือการเขียนเล้นลวงตา บนระนาบ 2 มิติ ให้ดูเป็น 3 มิติ
พยายามจินตนาการว่ากระดาษมันมีความลึก จะวาดรูปได้แม่นยำขึ้นครับผม
มันคือ perspective น่ะแหละ เราจะวาดรูปได้ไม่้ดี ถ้าเราไม่แม่นยำ perspective

สังเกตดูตรงขอบกระดาษที่ใช้รอง เส้นเปอร์ผิดแค่เส้นเดียว (เส้นขวาริมสุด) มันจะขัดกับความรู้สึกทันที
เพราะในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่ว่าเราจะมองอะไร เส้น perspective ที่ดวงตาของเรามองเห็นมันจะไม่มีทางผิดพลาดได้

[เก้อ]

ได้ครับ ถ้าเป็นคนสายตาเอียง

[Bellbells]

  โอ้ว ละเอียดยิบเลยทีเดียว