เรื่องจริงนี้อาจเป็นคุณ

[beginsun]

  เพื่อนร่วมงานชื่อไอ้แขก โทรศัพท์หายเป็นรอบที่ 5 ใน 1 ปี
ก่อนหน้านี้คงเบลอๆ มึนๆ หายในผับ
แต่ครั้งล่าสุดโดนขโมย!!!!

ในขณะที่รอรถเมล์ที่ป้ายอย่างชิลๆ นั่นเอง รถเมล์สายxx (ไม่ได้เป็นความลับแต่ัมันเล่าแล้วตูลืม) ที่รออยู่
ก็วิ่งปร๊าาาาาดดดด มาจอด...เล่นนอก เพื่อนร่วมสายรถเมล์ก็ยกขโยงเดินไปกลางถนนกัน
ไอ้แขกก็โดนป้าคนนึง เบียดๆๆๆๆ ก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะคนมันเยอะ ใจคิดแต่ว่า กูจะโดนรถชนหรือเปล่า
พอถึงหน้าประตูรถเมล์ คนก็ยิ่งแออัด ป้าคนเดิมก็ยิ่ง เบียดๆๆๆๆๆ

แต่ในที่สุด ไอ้แขกก็ขึ้นมานั่งได้สำเร็จ แล้วทันใดนั้นเอง.. อีป้าคนนั้น ไม่ได้ขึ้นมา???
ไอ้แขกมองจากหน้าต่างเห็นกำลังตั้งหน้าตั้งตาเดินกลับป้ายรถเมล์
อุตส่าห์ข้ามเลนมาเบียดถึงหน้าประตูรถ แต่ดันไม่ขึ้น??? 

ไอ้แขกจะควักโทรศัพท์มาดูนาฬิกา ..แล้วก็พบว่า ซิบกระเป๋าสะพาย เปิดอยู่
และโทรศัพท์....ก็หายไปแล้ว 

มันรีบลงรถเมล์ในป้ายถัดไป เดินย้อนกลับมา แต่ว่าอีป้าขาเบียดนั่นไปแล้วค๊าาาาา
โทรเข้ามือถือตัวเองก็โดนปิดเครื่องหนีไปแล้วค๊าาาา~ 

โปรดรถวังทรัพย์สินของท่านระหว่างขึ้นรถเมล์

[น้องเข่มเข๊ม]

อย่าหวังให้ประชาชีตามท้องถนนช่วยเลย

เพื่อนพี่โดนลวนลาม  ร้องแหกปากในรถ ไม่มีใครช่วยสักคน

ได้แต่ทำหน้าตากันเลิ่กลั่ก 


มันบอกว่า















"ฮีโร่ไม่มีจริง"

[ส้ ม ♥]

เอาเคสสตาร์ทดี้ไหม

เพื่อนของเพื่อนตู  ขึ้นรถเมลล์แล้วโดนลวนลาม

คนข้างๆหลายคน ก็เห็นแต่ไม่ช่วย .. แถมแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น


มันกลัวนะ .. แต่โกรธมากกว่า

เลยหันไปชกหน้า ไอ้ผู้ชายคนนั้นแล้วตะโกนดังๆว่า  ก้นกูเหมือนก้นแม่มึงรึไง

และก็ได้ผล เหมือนมีคนตีกันบนรถเมลล์  คนเก็บตั๋วรีบมาห้าม แล้วได้ขึ้นโรงพักสมใจพร้อมตัวผู้ต้องหา

มันบอกว่า..ในช่วงชุลมุน ก็แอบตบหัวไอ้ผู้ชายที่เห็นแล้วแกล้งทำเป็นไม่เห็นไปหนึ่งที 



// ตูก็เคยโดนนะ แต่สมัยก่อนไร้เดียงสาไปหน่อย ลงมาจากรถเมลล์แล้วร้องไห้

ฟ้องแม่ .. แล้วแม่ก็พาไปหาตำรวจ ....  ซึ่งคนร้ายมันลงป้ายไหนไปแล้วก็ไม่รู้ กูนี่โง่จริงๆ 

ถ้าเป็นตอนนี้ แล้วโดนแบบนี้นะ จะทำเเบบเจ้เค้ามั่ง สะใจแถมได้ตัวผู้ต้องหาพร้อม 

[น้องเข่มเข๊ม]

   เฮ้ย ของตูเคยโดนล่าสุด  เอาไอ้ xx มาถูไถบั้นท้ายตู


หมั่นไส้จัด  มือก็ไม่ว่าง ถือของพะรุงพะรัง ก็เลยเอาตีนเหยียบ


สะใจเป็นบ้า   

[ส้ ม ♥]

ไม่วางของลงวะ แล้วเอามือไปบีบแม่งเลย 

จะได้หันไปถามด้วยว่า... เสียวพอมั้ยจ๊ะ   

[น้องเข่มเข๊ม]

   ไม่เป็นไร  แค่นี้มันก็ไม่กล้าแล้วล่ะ  พอดีกูใส่รองเท้าที่ค่อนข้างมีส้นนิดนึง 

[beginsun]

  บวกกับน้ำหนักตัวด้วยอะนะ

[น้องเข่มเข๊ม]

   ใช่ 





เอาเรื่องนี้ไปอัพลงบล็อก

มีคนบอกเป็นสเต็ปว่า

1. หันหลังไป

2. ยื่นของให้มันถือ

3. มันจะงง

4. โหนราวรถเมล์ทั้งสองมือ

5. กระโดดถีบทั้งสองตีน

[กันย์]

นึกภาพเจ๊นัททำ

[beginsun]

  จริงๆ ไม่ต้องยื่นของให้มันถือก็ได้นะเอ็ง

จับราวสองมือ
ถือของสองมือ
อีกสี่มือที่เหลือก็รัวถีบเลย 

[ส้ ม ♥]

4. โหนราวรถเมล์ทั้งสองมือ

5. กระโดดถีบทั้งสองตีน







ถ้าแขนกูสั้นล่ะ 

[น้องเข่มเข๊ม]

   อีเชี้ย  


(อันนี้ให้อีปีสองมัน   )






ส้ม อย่างมึงน่ะ จับพนักเก้าอี้รถเมล์ไว้พอ


แ้ล้วถีบมันแรง ๆ สักที คงหยวนๆ   

[iannnnn]

ก่อนจะกระโดดเหยียบมัน เจ๊นัทอย่าลืมสำรวจความแข็งแรงของพื้นรถก่อนนะครับ

[น้องเข่มเข๊ม]

  นังแอน  











นอกจากจะต้องทดสอบพื้นแล้ว ต้องทดสอบความแข็งแรงของราวข้างบนด้วยสินะ   

[IM]

ถีบมันกระเด็นไปเดือดร้อนคนข้างหลัง


บีบปิ๊กกาจู้มัน แล้วเอาส้นกระทืบที่เท้า จบด้วยจบหัวโขกราวจับบนเก้าอี้ ก็พอแล้ว