ขอคำปรึกษาเรื่องที่เรียนต่อค่ะ

[psyfer]

ฮูมมมมมมมมมมมมมมม

[蓝月 (lán yuè)]

เค้าเรียกเอราวัณพาเลสย่ะ มาโรงช้งโรงช้างอะไร้

[nualnian]

อาคารกิจกรรมนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เป็นที่ตั้งของชมรม สโมฯ และ โรงอาหารกลาง 

เพิ่งรู้ชื่อเต็มนะเนี่ย 

[☼ แอนมินิ ☼]

เรื่องงาน
เดือน ที่บอกว่าความรู้ไม่พอในหน้าที่ผ่านๆมา  พี่ขอแย้งนิดนึง
ในการที่เราจะเริ่มต้นทำงาน เราควรมีความรู้พื้นฐานเพียงพอ (ก็เท่าที่เรียนมานั่นแหละ)
บริษัทที่เค้ารับเด็กจบใหม่ เค้าจะถือว่าเรายังไม่รู้อะไรอยู่แล้ว
และยังไงก็ต้องสอนงานให้จนเราทำเป็นนั่นแหละ

อย่างพี่ตอนจบ ป.ตรีมาทำงาน ความรู้ที่ใช้ในงานได้มาจากการที่พี่ทำรายงานเล่มเดียว
(คือเหมือนเป็นบทนึงของวิชานึง) เองนะ คือมันเอามาใช้ในงานได้แค่นั้นเอง
แล้วพอจะลงลึกในเรื่องนั้นๆก็ศึกษาจากงานนี่แหละ
ทำงานไปมากๆ ประสบการณ์ก็มากขึ้น ก็รู้มากขึ้นเอง

เรียนป.ตรี เราจะรู้กว้างๆ แล้วมาทำงานมันจะใช้ความรู้ได้ไม่ทั้งหมดที่เรียนมาหรอก
เรียนป.โท (กรณีที่เรียนสาขาเดิม) เราจะรู้แคบขึ้น ลึกขึ้น งานที่จะทำในอนาคตมันก็แคบขึ้นด้วยนะ
ถ้ามีเป้าหมายอยู่แล้วว่าตอนจบมาจะทำอะไรแล้วคิดเรียนป.โทเพื่อให้ไปทางนั้น ก็เรียนต่อได้เลย

เรื่องเรียน
จากที่อ่านผ่านมา เหมือนเดือนตัดสินใจแล้วว่าจะเรียนต่อ
งั้นแนะนำแบบนี้แล้วกัน
เขียนชื่อมหา'ลัยแล้วก็ข้อดี ข้อเสียของแต่ละที่ลงบนกระดาษ
(หรือพิมพ์ใน word หรือ notepad อะไรก็ได้)
แล้วดูว่าเราให้ความสำคัญกับข้อดี ข้อเสียอันไหนมากกว่ากัน
เช่น อยู่กรุงเทพ
+มีเพื่อนเยอะ (ข้อดี)
-ค่าครองชีพแพง (ข้อเสีย)

ลอง list ออกมาดู แล้วรวมคะแนนข้อดีข้อเสียของแต่ละที่
สมมติรวมแล้วกรุงเทพชนะ
แต่ในใจคิดว่า ว้า กรุงเทพชนะเหรอเนี่ย แสดงว่าใจเราอยากเรียนเชียงใหม่แล้วล่ะ

ขอให้ตัดสินใจได้อย่างที่ชอบนะจ๊ะ 

[IM]

อ.ม.ช คืออะไร

คุยกันเรื่องโรงช้างบ้างเซ่ จะได้รู้เรื่องด้วย 

กำลังจะถามอยู่พอดีเลยว่า อ.ม.ช. มันคืออะไร?

แล้วโรงช้างนี่มันอะไร้

[蓝月 (lán yuè)]

ขอบคุณมากค่ะพี่แอน

[iannnnn]

เออว่ะ แอนตอบดี เป็นความรู้อันนึงที่ลืมนึกไป
ไอ้การที่บริษัทจะรับเด็กจบใหม่เข้ามาทำงานเนี่ย
ยังไงก็ต้องคิดว่าเด็กมันยังเด็ก เดี๋ยวต้องจับหัดงานอยู่แล้วนี่นะ

แต่ถ้าปล่อยเวลาให้อายุล่วงเลยวัยเพิ่งเรียนจบมาเนี่ย
มุมมองของคนรับเข้าทำงานจะคิดอีกแบบคือ
คุณต้องเก่งอะไรสักอย่าง ต้องเก๋ามาจากไหนสักที่แหละ
ทีนี้ล่ะมันจะกดดันกว่าปริญญาตรีแน่นอน

(ใจจริงเชียร์ให้ลองสมัครงานเลย ตลอดมาและตลอดไป.. แต่คงโดนปัดตกไปแล้ว )

[蓝月 (lán yuè)]

ถ้าจบแล้วทำงานเลยก็คงอยากทำอะไรที่มันอยู่กะคอมอ่ะค่ะ

นี่ไปคุยกะอาจารย์มา
แกบอกว่าถ้าเรียน มช ก็มีโอกาสที่จะจบสองปีน้อยมาก คือต้องวางแผนดี
ขยันและเก่งจริงๆ
เพราะทำทีสิสนี่ต้องขึ้นดอยไปเก็บข้อมูลตอนปีหนึ่งหน้าหนาว ซึ่งเทอมสองจะเรียน coursework หนักมาก
จะไม่มีเวลาไปทำอะไร
คิดหนักอีกแล้ว

[wizard_yoh]

โรงช้างที่ไหนครับ
ม.อ. หรือเปล่า
เดี๋ยวปล่อยไก่อีก

[Earthchie]

อ่าว อ.ม.ช.  ไม่ใช่ องค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่เหรอครับ

สับสนแหล่ว 

[☼ แอนมินิ ☼]

ใช่เลยจะบอกอย่างพี่แอนนี่แหละ  
เพราะเจอมากับตัว
เรียนจบป.ตรีไปทำงานได้แค่ 4 เดือนแล้วได้ทุนเรียนต่อ
ทีนี้มันเป็นทุนจำนวนเยอะพอสมควรที่คิดว่าชีวิตนี้คงไม่มีตังค์เรียนขนาดนั้น
เลยตัดสินใจลาออกไปเรียน

พอจบมาสมัครงาน (อย่างที่ว่าไว้ในจู๋สมัครงาน)
บริษัทที่เค้าจะรับป.โท เค้าอยากได้คนที่มีประสบการณ์งานทั้งนั้นเลย
มีให้เค้า 4 เดือนเนี่ย ถือว่าไม่มีเลยนะ เค้าไม่นับเลย
ถือเป็นเด็กจบใหม่เหมือนกัน
จะว่ายังไงดีล่ะ คืองานที่แอนอยากทำมันไม่ใ่ช่แนววิจัยอะไรงี้อะ
เรียนป.โทมาถึงจะรู้ลึกด้านที่เรากำลังจะทำงานก็เป็นความรู้ทางทฤษฏี ทางวิชาการ
แต่ไม่ใช่รู้การใช้งานจริงอะ

นี่ไปคุยกะอาจารย์มา
แกบอกว่าถ้าเรียน มช ก็มีโอกาสที่จะจบสองปีน้อยมาก คือต้องวางแผนดี
ขยันและเก่งจริงๆ
เพราะทำทีสิสนี่ต้องขึ้นดอยไปเก็บข้อมูลตอนปีหนึ่งหน้าหนาว ซึ่งเทอมสองจะเรียน coursework หนักมาก
จะไม่มีเวลาไปทำอะไร
คิดหนักอีกแล้ว

เท่าที่ฟังๆมาจากหลายมหาลัย เรียนป.โทจะจบไม่ง่ายนัก
course work อาจมีเทอมนึงแค่ 4-5 วิชา แต่หนักเอาการ
ต้องขยันและอดทนมากๆ
อาจารย์แต่ละท่านเนี่ยเค้าจะมีผลงานตีพิมพ์ก็จากเด็กป.โท ป.เอก ในสังกัดนี่แหละ
ทีนี้ ข้อกำหนดแต่ละที่จะต่างกันไป บางที่เค้ากำหนดว่าเราต้องได้ตีพิมพ์ที่นู่นนี่นั่นด้วยถึงจะจบได้
(เพราะส่วนหนึ่งของชื่อเสียงมหาลัยมาจากผลงานตีพิมพ์ทางวิชาการด้วย)
แล้วการที่เราจะได้ตีพิมพ์เนี่ย มันก็ต้องคิดผลงานอะไรมาซักอย่างที่ยังไม่มีในประเทศหรือในโลก
ภาระก็มาตกอยู่ที่เราแล้ว ว่าจะทำอะไรดี
อาจารย์บางท่านก็มีไอเดียมาให้กว้างๆ บางท่านก็เจาะจงให้เราทำได้เลย(น้อยมากที่มีแบบนี้ให้)

ไม่ใช่ว่าเขียนให้เดือนกลัวนะ แต่บอกให้ฟังว่าเดือนจะต้องเจออะไรบ้างถ้าเรียนต่อ

แต่ถ้าไปทำงาน ก็จะเจอปัญหาไปอีกแบบแหละ อาจจะได้งานทำที่ไม่ชอบ
สภาพแวดล้อมที่ทำงานไม่ดี เจ้านายขี้บ่น เพื่อนร่วมงานขี้นินทา
คือถ้าเราจะมองว่ามันเป็นปัญหา อะไรมันก็เป็นปัญหาได้แหละ

อยู่ที่เดือนจะเลือกมากกว่า  

[iannnnn]

อู๊ย อ่านแล้วเสยียว
แวดวงวิชาการนี่หลอนจังเลย ดีนะตูจบมาเป็นทหาร รอดตัวไป

[蓝月 (lán yuè)]

  โอ๋ยยยย

[นายโอ้เอ้]

แอนค่ะ 
หูย อ่านแล้วจี๊ดยังไงไม่รู้ รู้แต่ชอบมากๆ


โดยเฉพาะไอ้ตรงนี้

สมมติรวมแล้วกรุงเทพชนะ
แต่ในใจคิดว่า ว้า กรุงเทพชนะเหรอเนี่ย แสดงว่าใจเราอยากเรียนเชียงใหม่แล้วล่ะ

[วินด์]

เท่าที่อ่านๆมา คิดว่าการเลือกเรียนต่อโทในสายที่ชอบ
น่าจะเป็นคำตอบของน้องเดือนอยู่แล้วนะ (และโดยส่วนตัวพี่ก็เห็นด้วย) 

เพราะถ้าในกรณีที่ได้เรียนในสายงานที่ชอบตุนไว้
พอเรียนจบมาแล้วทำงาน จะมีโอกาสออกตัวได้แรงกว่าเด็กจบป.ตรีใหม่ๆเยอะอยู่

สำหรับประเด็นที่ว่าอยากได้สถานที่ไหน
เท่าที่ฟัง พี่ว่าเชียงใหม่ได้เปรียบอยู่สองแง่

1. ด้านการเดินทาง
ถ้าการเดินทางสะดวก ใช้เวลาน้อย น้องจะมีเวลาทำอย่างอื่นได้มากขึ้น (ซึ่งอาจจะใช้ทำงานพิเศษได้)
เดินทางใกล้ -> ประหยัดค่าใช้จ่ายอีกหน่อย
ของกินแถวมอชอก็เยอะ -> อิ่ม อร่อย (เอ๊ะ ไม่ค่อยเกี่ยวกับการเดินทาง)

2. วิชาการ
ถ้าเรียนเรื่องดาราศาสตร์  อยู่กรุงเทพจะมองเห็นได้ไง
ฟ้าสว่างขนาดนี้  หาข้อมูลจริง ไม่เบิ่งกันตาแห้งเรอะ ?
บางทีการที่สถานี และอุปกรณ์มันเอื้ออำนวย มันก็ช่วยให้ทำงานได้ง่ายขึ้นเยอะนะ 

เรื่องเพื่อน พี่ว่า หาเพื่อนใหม่ไม่ยากหรอกน่า ยิ้มไว้เดี๋ยวก็คุยกันได้เอง

สำหรับประเด็นเรื่องความยากง่ายของการเรียน
พี่ว่า ถ้าใจรักซะอย่าง เอาแนนมาฉุดก็ไม่อยู่จ๊ะ 


ps. เรียนให้สนุกเข้าไว้ ทุกอย่างจะง่ายเอง