ขอคำปรึกษาเรื่องที่เรียนต่อค่ะ

[蓝月 (lán yuè)]

ก็ยังอยากอยู่กะตรงนี้อ้ะ
อยากดูดาว อยากรู้เรื่องดาวแบบจริงๆ จังๆ
ไม่รู้ตอนนั้นจะเบื่อมั้ย แต่ตอนนี้คิดแบบนี้อ้ะ

เรียนที่นี่มันค่อนข้างแห้ง อ่านแต่ทฤษฎี เบื่อจะตายชัก

[สมเจี้ยม]

ถ้ามีความอยากแบบนี้ก็ต่อโลด




ผมอยากเป็นคณบดี  เลยเรียนต่อ

[iannnnn]

ก็ยังอยากอยู่กะตรงนี้อ้ะ
อยากดูดาว อยากรู้เรื่องดาวแบบจริงๆ จังๆ
ไม่รู้ตอนนั้นจะเบื่อมั้ย แต่ตอนนี้คิดแบบนี้อ้ะ

เรียนที่นี่มันค่อนข้างแห้ง อ่านแต่ทฤษฎี เบื่อจะตายชัก

เอ้า ก็ลุยเลย เรียนต่อไปเลย
เอาให้รู้ระดับเมพ

[กากก่อเกรียนนู้บ]

  เราก็ทำงานไม่ตรงสายนะ เดือน

[สมเจี้ยม]

ผมว่าเดือนเรียนเชียงใหม่เถอะครับ

เชียงใหม่เห็นดาวชัดกว่ากรุงเทพแน่ๆ

[Romzaikyu]

พี่จบประชาสัมพันธ์ล่ะเดือน 

เชียงใหม่ดาวสวยจริงๆ นะ ที่ดูดาวเยอะแยะเลย

[O.D.M.]

เดือนครับ ผมอยู่เชียงใหม่ ใช้เงินเฉลี่ยกินอยู่ ตกเดือนไม่ถึง 3,000 ครับ
ค่าหอผมแพง 3 พันกว่ารวมน้ำไฟสรุปใช้เงินยังชีพ ต่อเดือน ไม่เกิน 7,000 บาท
(กินอาหาร 3 มื้อปรกติ ขนมมีบ้างไม่มากไม่น้อย ไม่นับค่าใช้จ่ายเวลาแฟนมา เพราะนั่นเป็นค่านอกเหนือการดำรงชีวิตปรกติ  )  

ถ้าผมอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเดือน ผมเลือกเรียนคณะที่น่าสนุกมากกว่าครับ
แน่นอน ผมจะเลือกเรียนที่เชียงใหม่  

(อันนี้เป็นข้อเสนอแนะ ตามประสบการณ์ส่วนตัว ที่อยู่มาทั้งสองที่แล้วละกันนะ)

ถ้าเดือนเรียนที่กรุงเทพ
ข้ิอดี
1. มีเพื่อน ทั้งเพื่อนจริงๆ ทั้งคนในฟอนท์ ที่เยอะกว่าเชียงใหม่แน่นอน อย่างน้อยๆ ก็มีโบว์แอน พอช่วยเหลือได้
2. โอกาสที่จะได้เห็นอะไรใหม่ๆ ดูลู่ทางการทำงานต่างๆ หรือ เข้าถึงกิจกรรมประเทืองปัญญาต่างๆ จะง่ายกว่าอยู่เชียงใหม่
3. ไม่เหงา เชียงใหม่เหมือนจะเป็นเมืองที่ไม่เหงา แต่จริงๆแล้ว มันโคตรเหงาเลยนะครับ สำหรับคนไม่ชิน...

ข้อเสีย

1. ผมไม่เห็นด้วยกับการพักอยู่เกษตร แล้วไปเรียน มหิดล การเดินทางในกรุงเทพมันต่างจากต่างจังหวัดเยอะ
  ซึ่งไอการเหนื่อยเดินทาง การเสียเวลา และค่าเดินทางต่างๆตรงนี้ มันมากกว่าค่าหารหอครึ่งๆอีกนะครับ
2. ถ้่าเรียนแล้วไม่สนุก จนเกินเป็นความทรมานขึ้นมา อันนี้เสียหายที่สุดเลยนะครับ
  เพราะเราเรียนไปแล้วครึ่งนึง กว่าจะฝืนทนให้จบ ก็ทรมานร่างกายและจิตใจมากมาย
3. ค่ายังชีพในเมืองกรุง มันโหดร้ายมากจริงๆนะครับ  

ผมเองก็เคยคิดว่า จะอยู่เชียงใหม่ไม่ได้ ผมมาอยู่กับแฟนด้วยก็จริง แต่นานน๊านจะเจอกันที
ช่วงแรกๆ ผมต้องช่วยตัวเองหมดเลย เหงาก็เหงา รู้จักใครเลยก็ไม่ ไปไหนทีก็ดุ่มๆมันไป
ผมเดินวันนึงๆเป็นสิบกิโล เพราะนั่งรถแล้วเปลือง หางานทำมันย๊ากยาก จริงๆ  

แต่เมืองนี้ก็มีสเน่ห์มากพอที่ผมจะสู้ต่อ และทำให้ผมได้เรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยตัวเอง
ทำยังไงให้รับมือกับความเหงา และที่สำคัญ เมืองนี้ของกิืนมันอร๊อยอร่อย ถูกก็ถูก (ถ้ารู้ที่กินนะ  )
ผมเก้บเงินที่นี่ได้มากกว่าที่กรุงเทพอีกนะ ทั้งๆที่เงินเดือนน้อยกว่าเกือบหมื่น

ค่าเดินทาง ลดลงได้ ถ้าเดือนค่อยๆเก็บตังค์ซื้อมอไซด์ใช้ ไม่ก็จักรยาน
เพราะนานน๊านเราถึงจะไปไหนไกลๆสักที ปัจจุบัน ผมยังเดินไปไหนมาไหนอยุ่เลย ด้วยสันดานงก  
ยกเว้นไปไกลๆจริงๆ ถึงจะขึ้นรถแดง

ลองคิดดูนะ ไม่ยากหรอก ฟังเสียงตัวเองให้เยอะๆ ตัวเรามีศักยภาพที่เราไม่รู้จักอีกเยอะ
พยายามก้มดูตัวเองบ่อยๆล่ะ ไอคำว่าทำไม่ได้น่ะ มันมีกันทุกคนแหละ แต่ก็เห้นทำได้กันทั้งนั้น

อย่ากลัวจะเลือกทางผิด ไม่มีทางไหนผิดหรอก แค่มันเดินไปกันคนละเส้นแค่นั้นเอง..

สู้ๆนะ เอาใจช่วย ชีวิตไม่ยากหรอก  

[蓝月 (lán yuè)]

โอ้ ขอบคุณพี่โอมากๆ ค่ะ

3. ไม่เหงา เชียงใหม่เหมือนจะเป็นเมืองที่ไม่เหงา แต่จริงๆแล้ว มันโคตรเหงาเลยนะครับ สำหรับคนไม่ชิน...

จริงค่ะ เพราะไปอยู่สิบวันคราวนั้นมันไม่ชินที่ทางเลย (แน่ิสิ ไปครั้งแรกมันจะชินได้ไง)
เลยเอามาคิดหนักด้วยค่ะ

แฮ่ๆ ตอนนี้น้ำหนักสองมอเท่าๆ กันเลยอ่ะ

[O.D.M.]

มาอยู่แรกๆจะงงครับ ยิ่งมีคนพาเราไปไหนต่อไหน จะงงเป็นที่สุด
กำแพงเหมือนกัน สี่ด้าน แล้วตูอยู่ด้านไหนฟะเนี่ย   

สักพักก็ชินครับ ผมกว่าจะชินก็สามสี่เดือนนู่นแหละ
แฟนด่าประจำสมองปลาทองจำก็ไม่ได้ 

ลองชั่งน้ำหนักดูดีๆนะ เพราะเรียนโทมันก็เหนื่อยอยุ่แล้ว
อย่าต้องให้ีชีวิตมาเครียดเรื่องอื่นให้ไม่มีความสุขยิ่งกว่านี้เลย

[Romzaikyu]

เรื่องหลงพี่แถมแผนที่ของอร่อยทั่วเมืองเชียงใหม่ให้ 

[โต]

เห็นด้วยเรื่องการเดินทาง
ปัจจุบันนี้พยายามหาที่พักที่เดินทางมาง่ายๆ ใช้เวลาไม่นาน
เพราะเคยเจอนั่งรถไป-กลับที่ทำงานเกือบ 5 ชม 



ด้วยที่ไม่เคยไปเชียงใหม่
อยากไปอยู่เชียงใหม่สักพักเหมือนกันนะ 
เรื่องเพื่อนไม่ห่วง เพราะที่ไหนๆก็หาเพื่อนใหม่ได้ทั้งนั้น
อาจจะเพราะเป็นคนไม่เคยอยู่บ้านมาตั้งแต่มัธยมแล้วมั๊ง

มหาลัยก็เลือกมาเรียนที่ชลบุรีเองด้วย
ถึงจะมารู้ทีหลังว่ามีเืพื่อนตอนมัธยมมาด้วยแต่ก็ไม่ไ่ด้เจอกันเท่าไหร่
ได้เพื่อนใหม่ที่คณะ เพื่อนที่หอ เพื่อนคณะอื่นจากการเรียนด้วยกัน
ป้าขายข้าวแกงโรงอาหาร คนคุมร้านเกม ป้าร้านขายของชำ ก็นับเป็นเพื่อนได้หมดแหละ
เหตุผลตอนนั้นที่เลือกมาเรียนที่ชลฯพราะอยากอยู่ไกลบ้าน อารมณ์อยากหนีออกจากบ้าน
ออกมาจากกรอบของพ่อแม่ด้วยแหละ
(จริงๆตอนยื่นคะแนนอยากเลือก มช เหมือนกันนะ แต่คะแนนไม่ถึงแหละ  )

การได้อยู่ไกลคนรู้จัก มันช่วยให้มองตัวเองมากขึ้นนะ
เห็นอะไรที่เ่ป็นเราจริง อยาลองทำอะไรก็ได้ทำ อยากไปไหนก็ได้ไป
ทำนู่นนี่นั่นแบบไม่ใครมาบังคับหรือมาตีกรอบตัวเราด้วยละ



แต่ก็นะ ความเห็นส่วนตัวที่เอนเอียงสุดๆ 

[IM]

อย่าว่าแต่ทำงานเลย

ผมไม่ตรงสายตั้งแต่ฝึกงานแล้ว 

[ครูย้งงง]

คุณเดือนอยากทำอะไร ลุยเลยครับ

อยากให้มันเกิดคำว่าเสียดาย อยู่ในอนาคต


ปล......ทำงานได้นะครับ ลองสมัครดู ของแบบนี้ มันจบป.ตรี มา มันไม่ได้บ่งบอกว่าต้องเก่งทุกอย่างหรอก

[Zafire06]

พูดถึงดูดาวที่กรุงเทพฯ

มีหอดูดาวสุดหรู
แต่เสียดาย ดูดาวไม่ได้

[蓝月 (lán yuè)]