โลกนี้สีชมพู

[จั๊วจ่ะ :)]

  น่ารักจัง

[ส้ ม ♥]

เอ๊า..ลุงเร็วๆ รออ่านอยู่

[แนนเค้ก ❤]

เมื่อคืนนับดาวด้วยกันรอบเดียว

รอบของเมืองไทย ได้คุยกันข้ามปีจนหลับไปเลย

เช้ามา (บ่ายแล้วสิ) เจอในบอร์ด FD

   

กรูขนลุกส์

[Romzaikyu]

เอ๊า..ลุงเร็วๆ รออ่านอยู่

ม้าศึกโน่น 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

 

[คิ้วหนาจ้ะ]

ส้มพลาดซะแล้ว 

[Romzaikyu]

Chat Log - Love Story On line

เรื่องราวที่เกิดขึ้นบนความสัมพันธ์แบบออนไลน์
ในโลกอีกใบนึงที่ซ้อนทับอยู่บนโลกแห่งความจริง
หญิงชายคู่นึงเริ่มรู้จักกันจากในนี้และ.....

ผู้ชายคนหนึ่ง says: ว่าไง
ผู้หญิงคนหนึ่ง says:  T T พรุ่งนี้ไม่ว่าง
ผู้ชายคนหนึ่งsays:  โอ๋
                         ไม่เป็นไร แต่ว่าชั้นจะว่างเจอกันอีกเมื่อไหร่ไม่รู้สิ

ผู้หญิงคนหนึ่งsays: โหวงๆ
ผู้ชายคนหนึ่งsays: ทำไมล่ะ
ผู้หญิงคนหนึ่งsays: ไม่รู้สิคะ เพิ่งไปโบกมือลามา
ผู้ชายคนหนึ่งsays: อืม  จำกันไว้ในสิ่งที่ดี ๆนะ      ยิ้มนะ
ผู้หญิงคนหนึ่งsays: อื้อ
ผู้ชายคนหนึ่งsays:  พี่ก็จะนึกหน้าเราเวลายิ้มนี่แหละ

ผู้ชายคนหนึ่ง sends:
Transfer of "1.jpg" is complete.
Transfer of "2.jpg" is complete.
Transfer of " 3.jpg" is complete.
ผู้ชายคนหนึ่งsays:  จำได้มั้ย ที่เราคุยกันครั้งแรก นั่นล่ะเราในแบบที่พี่จำ
ผู้หญิงคนหนึ่งsays: ^ ^  เก็บไว้ด้วย ขอบคุณค่ะ
ผู้ชายคนหนึ่งsays: อืม  พูดเหมือนนานมาแล้ว
                         จริง ๆ เรารู้จักแค่ไม่นานเองเนอะ
ผู้หญิงคนหนึ่งsays:  อื้อ ^ ^ ความรู้สึก ไม่ได้ขึ้นอยู่กับระยะเวลาค่ะ
ผู้ชายคนหนึ่งsays: ก็ไม่รู้สินะ บางคนที่สนิทด้วยเพราะนิสัยคล้าย ๆ กัน
                          บางคนเป็นแบบที่พี่เข้าใจและเจอบ่อย
                          บางคนนี่เป็นคนอัธยาศัยดีอยู่แล้ว
                          อย่างเรานี่พี่รู้สึกคุ้นเคยขึ้นมาเฉย ๆ
ผู้หญิงคนหนึ่งsays:  ไม่มีเหตุผลที่สุดเลย หลุดมาไงเนี่ย
ผู้ชายคนหนึ่งsays:  ที่สุด
ผู้หญิงคนหนึ่งsays:  อะไรที่สุดคะ
ผู้ชายคนหนึ่งsays:  ไม่มีเหตุผลที่สุด
                           หาไม่เจอ
ผู้หญิงคนหนึ่งsays:  นั่นสิ
ผู้ชายคนหนึ่งsays: อืม พี่มีอะไรอย่างหนึ่งจะบอกหละ
                          ถ้าอยากฟังเมื่อไหร่ ก็บอกมานะ
ผู้หญิงคนหนึ่งsays:  ค่ะ พร้อม

ผู้ชายคนหนึ่งsays:  โอเค
                          จำคืนที่เราโทรหาพี่ได้มั้ย  ที่พี่จะพูดอะไรแล้วไม่พูด
                           จนเราบอกว่าถ้าไม่พูดจะร้องไห้ต่อ
                           แล้วพี่ก็บอกว่าถ้าเป็นพี่ พี่จะไม่ปล่อยให้เราหลุดมือไปน่ะ
ผู้หญิงคนหนึ่งsays: อือ
ผู้ชายคนหนึ่งsays: จริง ๆ แล้ว
                          ที่พี่อยากจะบอกจริง ๆ ก็คือว่าถ้าพี่อยู่ตรงนั้นพี่จะไม่ทำให้เราเสียใจ
                          พี่จะทำทุกอย่างเท่าที่พี่จะทำได้
                          พี่เจอเราช้าไป...

                          แต่ตอนนี้พี่ก็จะเป็นเหมือนเดิมนั่นแหละ
                          ไม่ต้องคิดอะไรมาก
                          พี่ก็ยังบอกรักได้อย่างสนิทปาก
                          และไม่คิดอะไรที่ทำให้ใครเสียใจ
                          เพราะการที่เป็นอยู่ทุกวันนี้พี่ก็พอใจอยู่แล้วที่ได้ทำหน้าที่พี่ชายที่ดีคนนึง
                          และพี่ก็พอใจแล้วกับความรู้สึกที่เรามีให้พี่

                          ตอนนั้น พี่แค่อยากบอกว่า ตอนที่เราเสียใจ
                          พี่ก็รู้ว่าเรามีความหมายต่อพี่ขนาดไหน
                          ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ทำให้พี่กล้าพูดได้ขนาดนี้
                          ก็คือความรู้สึกคุ้นเคยอย่างไม่มีเหตุผลที่พี่บอกไปนั่นแหละ
                          แต่พี่ก็รู้ว่าเรารู้สึกดี และ สนิทสนมกับพี่แบบที่รักเคารพพี่ชายคนหนึ่ง
                          ซึ่งพี่แค่อยากพูดความจริงออกมาเท่านั้น
                          ว่าจริง ๆ แล้วพี่มีความรู้สึกรักเราไม่เหมือนรักน้องคนอื่น ๆ
                          เราน่ะเป็นน้องสาวคนสำคัญของพี่
                          ทั้งหมดมีเท่านี้
ผู้หญิงคนหนึ่งsays: ^ ^
ผู้ชายคนหนึ่งsays: พี่รักเรานะ
ผู้หญิงคนหนึ่งsays: น้ำตาจะไหลเลยนะเนี่ย ^ ^ ขอบคุณค่ะ
ผู้ชายคนหนึ่งsays: จริงๆอยากบอกกับตัวพรุ่งนี้ล่ะ
มันดูไม่จริงจังเท่าไหร่ที่มาพิมพ์บอกกันอย่างนี้
ผู้หญิงคนหนึ่งsays: ไม่หรอกค่ะ ทางไหนก็ไม่สำคัญหรอก
                           ที่สำคัญคือ พี่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกตัวเองเสมอ
                           ขอบคุณนะคะ
ผู้ชายคนหนึ่งsays: อ๊ะ ลืมไป
                         ว่ามีโทรศัพท์

[ส้ ม ♥]

ส้มพลาดซะแล้ว 

พี่นั่นแหละ พลาดอิทธฤทธิ์ม้าศึก

อ้าวว งง งง งง 

[JΛNΣ]

อิทธฤทธิ์ม้าศึก ทำลุงเป็ดอารมณ์อ่อนไหว 

[กวางจ้ะ]

 

[เดอะบุ๋ม]

เจ๊ตาล 


ลุงร่ม 


พี่ส้ม 
เปิดอ่าน จมร (จดหมายรัก) เป็นจู๋แรกของวันเลยนะวันนี้
ดีจริงๆ

[คิ้วหนาจ้ะ]

พี่นั่นแหละ พลาดอิทธฤทธิ์ม้าศึก

อ้าวว งง งง งง 

อ้าว 

เรื่องราวมีมากกว่าในจู๋นั้นอีกรึ

[จิวยี่-ซูโมโม่]

แท้จริงแล้ว ความรักมันออกแบบกันได้ 

แต่เมื่อไรที่เราเร่งรัด หรือ เฉยเมย

ความรัก จะเป็นเพียงคำๆนึงที่ไร้ซึ่งความหมายมาทันที

[เดอะบุ๋ม]

มาซะคมเลยนะพี่ 

[O.D.M.]

จากที่ส้มถามในจู๋ ผู้หญิง/ผู้ชาย เลยคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา

เมื่อก่อนสมัยจบและเริ่มทำงานใหม่ๆ ผมยังติดดูคอนเสิร์ทอยู่และจะไปบ่อยมาก
หลายครั้งที่ผมต้องไปดูเอง เพราะหาคนไปด้วยไม่ได้ และแฟนคนเก่าผมก็ไม่ค่อยชอบดูคอนเสิร์ทแบบผมซะด้วย
วันนั้น เป็นคอนเสิร์ทอะไรผมก็ไม่ค่อยแน่ใจ รู้แต่ว่าเมื่อก่อนเวลาเข้าไปดูคอนเสิร์ทเค้ายังไม่ห้ามเอากระป๋องเบียร์เข้า
ผมก็จัดแจงเอาน้ำเปล่ายัดกระเป๋าหลังกางเกง แล้วก็ถือเบียร์เข้าไปยืนกินรอเวลาดู
วันนั้น คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่

ระหว่างรอผมก็ยืนกินเบียร์ของผมไปเรื่อยๆ ดูคนไปมาเผื่อหาคนรู้จัก จะได้เฮไปกับเขาได้
จนบังเอิญเหลือบไปเจอผู้หญิงคนนึงมองสวนกลับมาที่ผม แต่ก็อย่างว่า ผมไม่คิดหรอกว่าเค้าจะมองผม
เค้าก็คงมองคนทั่วๆไปเหมือนที่ผมมองคนอื่นๆนั่นแหละ

"นาย นายมีไฟแช๊คมะ" เสียงผู้หญิงคนนึงดังขึ้นข้างๆ ในขณะที่ผมก็กำลังมองบรรยากาศอื่นๆอยู่
ผู้หญิงคนที่ผมเห็นเธอมองสวนมานั่นเอง เธอมายืนใกล้ๆถามหาไฟแช็คจากผม
แต่ผมไม่ใช่คนสูบบุหรี่ ผมเลยได้แต่ปฏิเสธไป

เธอเป็นผู้หญิงผมยาวประมาณกลางหลัง ดัดผมลอนไม่ใหญ่มาก ทำไฮไลท์สีทองนิดๆ
ใส่เสื้อยืดกับกางเกงยีนส์แบบเดฟๆหน่อย รองเท้าคอนเวิร์ส เซอร์มากมาย
"ก็เท่ดีนะ" ผมได้แต่คิดในใจ

สักพักเธอก็มายืนใกล้ๆอีกคราวนี้มากับเพื่อนอีกกลุ่มนึง
ตอนนี้เธอคีบบุหรี่ในมือแล้ว คาดว่าคงหาไฟแช๊คได้แล้วจากเพื่อกลุ่มนี้
"นาย นายชอบวงนี้มานานแล้วหรอ" เธอเริ่มเปิดบทสนทนาอีกครั้ง
ผมก็ตอบไป สักพักเค้าก็ชวนคุยและถามคำถามมาเรื่อยๆเกี่ยวกับเรื่องดนตรี
ส่วนใหญ่เค้าถามผมอย่างเดียว แล้วเวลาผมตอบ ก็ชอบมองหน้าแล้วก็อมยิ้มนิดๆฟัง
เวลาผมถามกลับ เค้าก็ตอบบ้าง แต่ก็มักจะย้อนคำถามนั้นๆกลับใส่ผมให้ผมตอบอีก แล้วเธอก็กอดอกยิ้มฟังอย่าเงดียว
จำไม่ได้ว่าคุยกันนานแค่ไหนจนคอนเสิร์ทจะเริ่ม เราถึงต้องหยุดบทสนทนากันสักครู่แล้วดูคอนเสิร์ทนั้นก่อน

ตอนนั้นผมสารภาพได้เลยว่า ผมหลงชอบผู้หญิงคนนี้เข้าแล้วครับ
ผมชอบเวลาเธอยืนยิ้มแล้วฟังผมเงียบๆ ผมชอบตากลมๆที่จ้องมองแบบท้าทายไม่หลบสายตาสักครั้ง
ผมชอบที่เรามีภาษาเดียวกัน คุยกันได้แบบไม่ต้องอธิบายอะไรมาก ก็เข้าใจได้ดี

เธอมากับที่ทำงาน แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจมาเท่าไหร่ เค้าลากมาก็มา..
ผมถามเธอว่า ทำไมเธอถึงมาคุยกับผม เหตุผลวันนั้น ไม่รู้ว่าจริงหรืือเล่น เค้าอมยิ้มมองไปทางอื่นแล้วตอบว่า "ไม่รู้สิ ถูกชะตามั้ง"
เหตุผล น่ารักชิบเป๋ง 

ตลอดคอนเสิร์ท เราก็ดูข้างๆกันตลอด โดดก็โดดด้วยกัน หลายครั้งที่เค้าจะมาเกาะไหล่ผมแก้เหนื่อย
แล้วก็ส่งยิ้มแบบเด็กๆให้เราอยู่เรื่อยๆ คอนเสิร์ทห่านอะไรไม่รู้ครับ สนุกโคตร แต่สนุกเพราะคนดูด้วยนะ ไม่ใช่คนที่แสดง
เรากินน้ำขวดเดียวกัน ขวดที่ผมเตรียมไว้เวลาดูคอนเสิร์ทนั่นแหละ เราดูด้วยกันจนจบคอนเสิร์ท.. เวลาแห่งความสุขหมดลงแล้วสินะ

เรายืนคุยกันพักนึงหลังคอนเสิร์ท แรกๆก็คุยเรื่องคอนเสิร์ทนั่นแหละ
ต่อมา เธอบอกผมว่า "เราคุยกับนายแล้วสนุกดีนะ" เราขอเบอร์นายไว้ชวนมาดูคอนเสิร์ทกันอีกได้มั๊ย
ต่อมคนดีในตัวทำงานอย่างหนัก ตอนนั้นผมเองก็มีแฟนแล้วและไม่อยากมากเรื่อง ซึ่งผมก็บอกตามนี้กับเธอโดยตรง
เธอยิ้มแบบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกแค่ว่า "ไม่เป็นไร เราเข้าใจ งั้นเอาเบอร์เราไว้นะ ไว้โทรมาชวนดูคอนเสิร์ทบ้างล่ะ"

สมัยนั้นมือถือยังไม่เกร่อ ผมเองก็ยังไม่มี เลยได้กระดาษจดเบอร์โทรซึ่งยืมปากกาจากพนักงานแถวนั้น จดบนกระดาษแผ่นเล็กๆ
เราคุยกันอีกสักพัก เพื่อนเธอก็จะกลับแล้ว คงได้เวลาลากันตรงนี้แล้ว
"นาย เราคงจะได้เจอกันอีกนะ"  ผมได้แต่ยิ้มรับ ผมก็หวังแบบนั้นเหมือนกัน

จากวันนั้น ผมก็ไม่ได้เจอเธออีกเลย เบอร์ที่เธอให้มา ผมก็ไม่เคยได้โทรไปเลยสักครั้งเดียว
ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรดี ความรักหรือแค่ความหลงไหล ความสนุกหรือความมนเมาในช่วงข้ามคืน
รู้แต่ว่า ผมเองก็ยังจำเธอได้ไม่เปลี่ยนไปเลย หวังอยุ่เหมือนกันว่าวันนึงผมจะได้เจออีกสักึรั้งในงานคอนเสิร์ทอะไรก็ตามที

"ไหม" สาวน้อยร๊อคเกอร์ ในตาซุกซน และเต็มไปด้วยความสงสัย....