ความประมาท เป็นหนทางสู่ความฉิบหาย

[Earthchie]

สู้ๆนะครับ แบบว่าเรื่องข้อมูลหายนี่เป็นอะไรที่ไม่อยากเจอที่สุดเลย

เดี๋ยวมันก็ผ่านไปครับ 

[Soris0ri]

เคยเหมือนกัน
ตอน HDD พัง กู้ข้อมูลไม่ได้เนี่ย
เศร้าแสด  ไทยเทเนี่ยมตรู 

[iannnnn]

โอ้ว

สู้ๆ เว้ยบวบ
เอ็งยังดี ยังมีตังค์เรียน ยังมีแม่มีแฟนเอาไว้ปรึกษา
ยังมีโอกาสเข้าถึงฮิ5 หรือบอร์ดฟอนต์เอาไว้เล่าอะไรให้ฟังเป็นอุทธาหรณ์
ยังมีคนเดือดร้อนลำบากกว่าเราอีกเยอะ โดยเฉพาะเศรษฐกิจแบบนี้
คิดได้แบบนี้จะได้สบายใจ (หรือเปล่าวะ)

แต่เมืองไทยคอลเซ็นเตอร์นี่ดีจริงๆ ด้วย เจ๋งๆ ได้ใจ

[8e88]

เวลา Com หาย เสียดายที่สุดคือสิ่งที่อยู่ข้างใน ไม่ใช่ราคาของเครื่อง เคยลืม Notebook ในร้านกาแฟ (ใส่ซองผ้าแล้ววางไว้เก้าอี้ข้างๆ) เดินออกมาสักพัก 5 นาทีแล้วนึกได้ วิ่งกลับไปเอา ยังโชคดีที่มันยังอยู่ที่เดิม เพราะร้านนี้คนไม่พลุกพล่าน ...ใจนี่แป๊วไปแล้ว งานเงินอยู่ในนั้นหมด ห่วงแต่งานข้างในไม่ได้ห่วงเครื่องเลย เข้าใจเลยความรู้สึกแบบนี้ มันซีดชาไปก่อนว่าเรื่องใหญ่แน่ๆ

ล่าสุดที่ซวยก็คือเพื่อนสนิทคนนึง ดันไปลืม HD บนแท็กซี่ ...ที่สำคัญคือมันเป็นไฟล์ VDO ฟุตเทจของภาพยนตร์ (เป็นโปรเจคหนังรักหลากรส ที่กำลังจะเข้าฉายโรงไม่ช้านี้) ในนั้นมีไฟล์ที่พึ่งถ่ายทำเสร็จประมาณ 1/4 ของฟุตเทจทั้งหมด (อีกส่วนนึงอยู่ใน Mem Card และเครื่องที่บ้าน-ออฟฟิศ) มันกับพี่ผู้กำกับกำลังจะเอาไปตัดต่อในอีกวัน ...วันเกิดเหตุ พอดีนัดกับไอ้เพื่อนคนนี้กับพี่ผู้กำกับไปกินข้าว+จะไปดูหนังกันต่อ พอมันลงจากแท็กซี่แถวๆทางเลียบด่วนรามอินทรา เดินเข้ามาที่ร้านอาหาร มันกับพี่ผู้กำกับฯดันรู้สึกตัวได้ว่าลืม HD ไว้บนรถ (ทีแรกนึกว่ามันเล่นมุก) ทะเบียนรถก็ดันจำไม่ได้ (ใครจะไปจดจำเลขทะเบียนได้หมด) จำได้แค่สีว่าเป้นรถสีชมพู หาเบอร์ จส.100, ร่วมด้วยช่วยกัน โทรกันให้วุ่น ไปๆมาๆค่ำวันนั้นนี่อย่างเครียด คิดว่าตายห่าแน่ๆแล้ว (ดันซวยตรงที่ต้องไปเครียดกับไอ้เพื่อนและพี่ผุ้กำกับฯด้วย) รออยู่ 2 วัน ก็ไม่มีวี่แววจะได้คืน ทีแรกมันกับพี่ผู้กำกับก็นึกว่าจะซวยแน่ โดนทางผู้ใหญ่ด่าแน่ๆ เผลอๆอาจจะต้องถ่ายใหม่โดยอาจจะต้องควักตังค์เองบางส่วน ...ไปๆมาๆเลยเอา Mem card ที่ลบไฟล์ที่ถ่ายๆไปแล้วมากู้ไฟล์ส่วนใหญ่มาได้ เสียฟุตเทจไปพอสมควรที่มันกู้มาไม่ได้จริงๆ เลยพอรอดตัวไป แต่ก็เสียหายไปบาง Shot ที่สำคัญๆ .....ตอนนี้ไอ้เพื่อนคนนี้เวลาขึ้นแท็กซี่ มันจะดูและจำทะเบียนไว้ก่อนเลย เพราะหลอนมาจากไอ้เหตุการณ์นี้

เรื่องที่บวบโดนนี่ ไม่รู้จะช่วยยังไง แต่ก็เอาใจช่วยละกัน เรื่องหนักๆแบบนี้มันไม่เกิดขึ้นบ่อยๆ คิดในแง่ดีก็ถือว่าฟาดเคราะห์และซื้อประสบการณ์ไป

[iannnnn]

หนังครอบครัวหัวหลุดเหรอครับ

[Soris0ri]

ขอโทษนะคะ 
อ่านโพสต์พี่แอนแล้ว....

[Buob Marley]

ใครทำประกันกะบ.นี้ก็สมัครไปเหอะครับ ได้ใช้ไม่น่าเชื่อ (เชียร์ออกหน้าออกตาเลย )
ตอนแรกไม่คิดจะสมัครหรอกนะครับ จนเขาโทรมาชวน ก็ได้ใช้ประโยชน์ก็วันนี้แหละ
ก่อนหน้านั้นเคยแค่โทรให้เขาหาปั๊มแก๊ซให้

โอ้ว

สู้ๆ เว้ยบวบ
เอ็งยังดี ยังมีตังค์เรียน ยังมีแม่มีแฟนเอาไว้ปรึกษา
ยังมีโอกาสเข้าถึงฮิ5 หรือบอร์ดฟอนต์เอาไว้เล่าอะไรให้ฟังเป็นอุทธาหรณ์
ยังมีคนเดือดร้อนลำบากกว่าเราอีกเยอะ โดยเฉพาะเศรษฐกิจแบบนี้
คิดได้แบบนี้จะได้สบายใจ (หรือเปล่าวะ)



แต่เมืองไทยคอลเซ็นเตอร์นี่ดีจริงๆ ด้วย เจ๋งๆ ได้ใจ

ไม่เคยคิดอะไรไกลตัวขนาดนั้นเลยครับ
ตอนนี้คงต้องสู้กันสักเฮือก ไม่ยอมจบช้ากว่านี้เพราะเรื่องโง่ๆ แบบนี้แน่ๆ
พี่แอนก็แบ็กอั๊พข้อมูลบ่อยๆ นะ ไม่ใช่ไรต์เก็ยแต่หนังโป๊


งานไม่ค่อยเสียดายเลยครับพี่ฉึ่ง เพราะที่เสียไปมีแต่ตีสิส (ยังจะกล้าพูดว่าไม่เสียดาย )
เพราะพอช่างนน.กันแล้ว งานผมมั่นใจว่าทำใหม่ได้ อย่างเหี้ยที่สุดถ้าไม่ทันจริงๆ ก็ทำปีหน้าได้วะ
แต่พวกรูปถ่าย พวกบันทึก ฯลฯ อีกเยอะแยะไปหมดที่ยังไม่ได้แบ็คอั๊พไว้
ลองเทียบง่ายๆ ครับ สมมติว่าใช้กล้องฟิล์ม แล้วฟิล์มม้วนนั้นเสีย.. จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามแต่
ถึงเราจะได้กลับไปถ่ายรูปที่นั่นใหม่ กับคนเดิมวันนั้น มันก็ไม่มีทางได้รูปแบบนั้นอีกแล้ว (ยังต่างกับหนัง ที่ถ้าไม่คำนึงถึงค่าใช้จ่ายแล้ว อาจจะทำใหม่ได้ ขนาดว่าดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ)
นั่นคือสิ่งที่ผมเสียดายที่สุด และคือสิ่งที่ผมเสียน้ำตาให้มัน เพียงแต่ว่าเรื่องที่ผมต้องกังวลมากที่สุดตอนนี้คือ "งาน" ก่อนเท่านั้นเอง

โชคดีที่ไม่นิยมถ่ายคลิปส่วนตัว (แต่มีโฟลเดอร์คลิปบนเดสก์ท็อปเลย )

ปล. ขอบคุณทุกกำลังใจจริงๆ ครับ

[iannnnn]

ตูซื้อฮาร์ดดิสก์มาลูกนึงเพื่อสำรองข้อมูลเสร็จแล้วก็ถอดสายเก็บไว้ในเครื่องนั่นแหละ
ไม่รู้จะช่วยอะไรได้แค่ไหน แต่ก็ยังดีเหมือนกัน (สำรองใส่ DVD ไว้อีกเล่มนึงแต่มันช้า)

[Buob Marley]

นั่นแหละ ต้องอย่างนั้นแหละ
ที่ผมไม่ได้แบ๊กอั๊พ (นับเฉพาะส่วนที่เป็นงาน) เพราะเห็นว่าไฟล์มันยังเป็น temporary น่ะ
ขี้เกียจอั๊พเดทเวลากลับไปแก้ไข แล้วจะแบ๊กอั๊พอีกที..

ก็ฝากไว้เตือนใจกันนะครับ

[iannnnn]

ตูก็ยังเหมือนกัน
เดี๋ยวปีใหม่เอาซะหน่อยดีกว่า กี่ร้อยกิ๊กวะเนี่ย

[IM]

ตัดมาที่โรงพักครับ.. ระหว่างรอแจ้งความ (รอบอลจบเพราะตำหนวดดูบอลอยู่ -_-") ก็โทรหาแม่ครับ โดยเริ่มประโยคว่าแม่อย่าเพิ่งโกรธนะ (ฮ่าๆๆ กูกลัวจริงๆ นะ) แม่ก็ถามกลับมาแบบเรียบเฉยมาก คงไม่อยากให้เราไม่สบายใจ
แม่ก็บอกเดี๋ยวโทรหาลุงให้ (พี่เขยพ่อ) เพราะเขาเป็นตร. มาอบรมอะไรสักอย่างที่กทม. แล้วก็เป็นนายตร. มาจากหลายๆ ที่ เพื่อจะให้ใครช่วยกระทุ้ง หรือไปถามคนแถวนั้นให้ ถ้าเผื่อว่าจริงแล้วคนแถวนั้นเก็บไปไว้เอง
ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเป็นตอนเด็กๆ ตอนที่คิดว่าทุกปัญหาเป็นเรื่องใหญ่ ตอนที่ยังคิดทุกเรื่องที่เราทำพลาดก็จะคอยปกปิดพ่อแม่ จะทำให้ผมแก้ปัญหาโง่ๆ โกหกโง่ๆ ให้อะไรมันยิ่งแย่ไปกว่านี้ขนาดไหน

อ่านตรงนี้แล้วเกือบร้องไห้ตาม  เพราะตอนเด็กๆ เป็นแบบนั้นจริงๆ  

ภาวนาให้ได้คืนนะครับ  

[Buob Marley]

ตูก็ยังเหมือนกัน
เดี๋ยวปีใหม่เอาซะหน่อยดีกว่า กี่ร้อยกิ๊กวะเนี่ย

ระวัง..
พรุ่งนี้ก็สายเสียแล้ว

อ่านตรงนี้แล้วเกือบร้องไห้ตาม  เพราะตอนเด็กๆ เป็นแบบนั้นจริงๆ  

ภาวนาให้ได้คืนนะครับ  

อาจจะเพราะตูเคยพลาดน่ะ แล้วตอนนั้นก็ทำให้รู้เลยว่า.. เขาพร้อมจะช่วยเรา และสามารถแก้ปัญหาได้ดีกว่าเราแน่นอน
นี่เป็นปัญหาวัยรุ่นเลยนะ มองกลับกันคือ คนเป็นพ่อแม่จะทำยังไงให้ลูกเปิดใจที่จะพูดคุยได้
ให้ตัวพ่อแม่เองสามารถเข้าถึงปัญหาของลูกได้ โดยไม่สายเกินไป

[Soris0ri]

 

[Buob Marley]

หุ่นยนต์ไม่มีพ่อแม่สินะ

[Soris0ri]

มีเว้ย