ฝึกถ่ายรูปประจำเดือนพฤศจิกายน 2551

[toeytoeytoey]

อะไรอะ

[ยุนเอ]

ช่วงนี้เห๊าเหา 





กดปุ่มสีเขียวด้วยนะครับ

[✌]

            V
            V
            V
            V
            V
            V
            V
            V
            V
            V
            V
            V
            V

[iannnnn]

วังเวงเนอะ

[จักรี]

นี่ผมเล่นมุกนี้เพื่อปุ่มนี้ของผมเลยนะครับ

มันเป็นการแปรรูปความแป๊ก

[นายโอ้เอ้]

ปุ่มเขียวนี่มันเหงาจริงๆ ด้วย

[อู๋]

ปุ่มม่วงเสียงคุ้นๆ

[สมเจี้ยม]

เดือนนี้ผมว่าจะส่ง
แต่คอมเจ๊งเปิดไม่ได้

[ณต]

ไปเจอผู้หญิงคนนี้นั่งซึมอยู่แถวอารีนะครับ คาดว่าคงหาทางกลับบ้านไม่ถูก

รูปนี้โดนครับ ตรงโจทย์เลย
แต่ยังไม่ได้คะแนนเต็มจากผมนะครับ

เพราะรูปนี้ ตรงตานางแบบขาดประกายตา
ที่ความจริงฉายแววเหงาออกมาแล้ว
แต่โฟกัสยังไม่ชัด
โฟกัสดันไปจับที่ท่อนแขนแทน
หากถอยออกมาอีกนิด เว้นที่ไว้ให้นางแบบ
ทอดสายตา จะลดความอึดอัดจากท่อนแขนนางแบบไปได้มาก

แต่ถึงยังไงเท่าีที่ดูมาในเดือนนี้
รูปของโตนชนะเลิศในความเห็นของผมนะครับ

ส่วนรูปน้องแก้ว ของปุก
ผมชอบนะน้องเค้าน่ารักดี
รูปบนแสดงออกถึงอารมณ์เบื่อมากกว่าเหงา
รูปล่างดูเหงา แต่มุมดันยังไม่ได้
ถ้าเห็นแววตาน่าจะดีกว่านี้
รูปล่างนี้รองชนะเลิศครับ

บางคนสงสัยว่า ทำไมผมถึงเน้นแววตาหรือประกายตาจัง
คำตอบก็คือ ตาคนเรา แสดงออกถึงอารมณ์
ได้มากกว่าอวัยวะใดๆ บนใบหน้า่ครับ
ดังนั้นถ้าจะถ่ายรูปคนให้มีอารมณ์ออกมา
ปะทะคนดูรูป อย่าลืมตรงนี้นะครับ 

[iannnnn]

เห็นมะ ท่อนแขนเป็นจุดเด่นอันยากจะหาใครเปรียบ

[อู๋]

ส่งวันสุดท้ายละ

[iannnnn]

สึโก้ยยยยยยยยยยยย


ในฐานะที่บ้านเลี้ยงแมว ข้อเสียข้อเดียวของภาพนี้คือแมวมันไม่ได้รู้สึกเหงานะครับ
นอกนั้นเทคนิคด้านภาพทุกอย่างสวยงามลงตัวจับใจ แทบจะสมบูรณ์แบบเลยครับ

คือนี่ถ้าบอกแมวให้เหงาให้ดูหน่อยเนี่ย
ฉากเฉิกโทนเทินทุกอย่าง เอามีดมาฆ่ากันเลยดีกว่าครับ สมบูรณ์แน่ๆ

[ณต]

ส่งวันสุดท้ายละ

แมวดูไม่เหงา เพราะมันมีพลังมาจากแสงที่เป็นอุโมงค์อยู่ด้านหลัง
ภาพนี้เลยให้อารมณ์ดูอบอุ่น มากกว่า เหงาและหดหู่

แต่แสงสวยดีนะ 

[slaveofann]

บวกให้ในความไม่เหงา แต่สวยอลังการงานสร้างมาก 
คือเห็นหน้าแมวในด้านข้างๆ
สายตา อาการ มันเลยไปไม่ถึงความเหงา
แต่สีเสอ แสงเสิง เอิ๋งเอ๋ย
สวยมากเลย 

[อู๋]

ขอบคุณครับ
ไม่เหงาจิงๆด้วย