ปัญหามันอยู่ที่ ทางเลือก

[คนตาบอดข้างเดียว]

ใช้ต่อจุดแบบลุงจ๊อบว่าสิ
ผมไม่เกี่ยงว่าจะเป็นทางผีบอก หรือว่าคิดเอาเอง
แต่ผมชอบที่จะคอยลุ้นว่า สิ่งที่ทำๆวันนี้มันจะมาประสานต่อกันในอนาคตแน่ๆ

[蓝月 (lán yuè)]

อืม

ที่บ้านเดือนดีตรงที่แม่ไม่ได้บังคับว่าจะให้เป็นอะไรไปทางไหนน่ะ
หาทางมีชีวิตอยู่ได้ ก็เรื่องของแกละ

ส่วนชาร์ป (อยู่ๆ ก็ไม่อยากเรียกพี่ละุถึงชาร์ปจะแก่กว่า เป็นเพื่อนละกันนะ)
ไม่รู้เหมือนกันว่าชาร์ปจะไปทางไหน
แต่ที่ค่อนข้างแน่ใจคือ ชาร์ปเป็นคนที่มีดี และมีฝีมือ

สู้ๆ เข้าละกัน ผ่านไปได้ก็สบายละ

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ใช้ต่อจุดแบบลุงจ๊อบว่าสิ
ผมไม่เกี่ยงว่าจะเป็นทางผีบอก หรือว่าคิดเอาเอง
แต่ผมชอบที่จะคอยลุ้นว่า สิ่งที่ทำๆวันนี้มันจะมาประสานต่อกันในอนาคตแน่ๆ

หมายถึงการพูดที่Stanfordชิมิ 

[คนตาบอดข้างเดียว]

มีคนรู้จักกันเป็นวิศวกร เขาเล่าว่า เรียนโยธา บางทีก็มีไปต่อโท สถาปนิกได้
พวกออกแบบอะไรบางทีก็ก๊อบๆเขามั่วๆของคนอื่นได้บ้าง
แต่สถาปนิกจะมาต่อโยธาอันนี้จะยากหน่อย เพราะวิชาคำนวณมันก๊อบกันยาก
เท็จจริงเป็นยังไงอันนี้ผมไม่รู้


แต่งานทุกงานมีมิติในทางกว้างทางลึก และเชื่อมโยงกับงานในสาขาอื่นๆ
อยู่ที่เราแล้วละว่าจะเลือกลึกตื้นอย่างไร

[กำนม.};oO=]

การไหลต่อไปในทางที่ชอบ มันง่ายกว่าฝืนไปทางที่ไม่ชอบ ง่ายๆ แบบนี้แหละ
สถาปนิก ไม่จำเป็นต้องย้อนศร เพราะได้ไปทางที่ชอบกว่า สนุกกว่าอยู่แล้ว ..
วิศวกรทำแบบนั้นได้ง่ายกว่า แต่ผมไม่เคยเห็นคนที่สร้างงานดีๆ จากวิธีนี้เลย

[iannnnn]

นั่นไง พออ่านคำอธิบายโจทย์เพิ่มจากชาร์ปปั๊บ
ก็เลยรู้เลยว่าประเด็นมันไม่ได้มีแค่ 2 ข้ออย่างที่โจทย์ว่าไว้ตั้งแต่แรกจริงๆ ด้วย

ลองย้อนกลับไปอ่านคำตอบของลุงอ๋าห์กับหมอแมวอีกครั้งนะครับ
บางทีด้วยความเป็นคนเลือดร้อนเพราะฮอร์โมนวัยรุ่น
มันอาจจะบิดเบือนความจริงอะไรไปก็ได้

[Buob Marley]

การไหลต่อไปในทางที่ชอบ มันง่ายกว่าฝืนไปทางที่ไม่ชอบ ง่ายๆ แบบนี้แหละ
สถาปนิก ไม่จำเป็นต้องย้อนศร เพราะได้ไปทางที่ชอบกว่า สนุกกว่าอยู่แล้ว ..
วิศวกรทำแบบนั้นได้ง่ายกว่า แต่ผมไม่เคยเห็นคนที่สร้างงานดีๆ จากวิธีนี้เลย

ยังมีสถาปนิกชื่อดัง ที่เคยเป็นนักมวยมาก่อนเลยนะครับ

[คุณหนูฟ้า]

  เรื่องใหญ่อยู่นะ



เอาไงเอากันชาร์ป ชีวิตเราเราเลือกเอง และอย่างที่อู๋บอก
"หนักแน่นในผลลัพท์" 



เอาใจช่วยอยู่นะ

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

สมัยเด็กๆพ่อกับแม่พยายามจะขีดเส้นให้เดินเหมือนกัน ก็สู้รบตรบมือกับที่บ้านมาโดยตลอด
ในที่สุดก็เลือกทางเดินของตัวเองทุกครั้งและทุกเรื่อง โดยมักจะเอาประโยคเดิมๆมาอ้างกับที่บ้าน (และบอกให้ตัวเองฟัง) อยู่เสมอๆว่า
ชีวิตนี้เป็นของเรา จะผิดจะถูก ก็ขอเลือกเดินในทางตัวเองเลือก
....เพราะถ้ามันเกิดผิดพลาดขึ้นมา หรือไม่ประสบความสำเร็จ อย่างน้อยก็จะได้ไม่ต้องโทษใคร ถ้าจะพังก็ขอให้พังเพราะตัวเองเลือกดีกว่า

แต่ก็ไม่ได้ปิดกั้นหนทางของผู้ใหญ่นะ คือก็ตกลงกันว่า ถ้าเราข้ามไปสู้ทางที่เราเลือกไม่ได้ (ส่วนใหญ่ก็วัดที่ผลสอบเข้า กับผลการเรียนแหละ)
เราก็ต้องเดินตามเส้นทางที่ผู้ใหญ่ขีดไว้โดยไม่มีข้อโต้แย้ง เพราะเค้าให้โอกาสเราเลือกและทำมาก่อนแล้ว
เป็นโชคดี ที่ข้ามสะพานมาได้ทุกครั้ง    แต่ก็ไม่รู้ว่า ทุกวันนี้เรียกว่าชีวิตประสบความสำเร็จรึเปล่า เพราะมันก็ลอยไป ลอยมาพิกลนะ 
เพียงแต่พ่อกับแม่จะบอกว่า เค้าภูมิใจในตัวเรา ภูมิใจในวิธีคิด วิธีเลือกในชีวิตของเรา

แต่ก็นั่นแหละ แต่ละบ้าน แต่ละชีวิตมันไม่เหมือนกัน คำตอบก็คงลอกกันไม่ได้หรอก ...ใช่มั้ย?

[นักศิลปะ]

ของผมตอนนี้เส้นตายอยู่ที่ หลังเมษายน
ไม่แน่
จะลองเลือกทาง 1 ก่อนแล้วดูก่อนก็เป็นข้อ 2


จริงๆกะฟอนต์คุยเรื่องเต็มๆเลยก็ได้เนอะ

- ผมไม่ได้เรียนมหาลัย จบม.6 แล้วมาช่วยงาน อาสาสมัครที่วัด // จริงๆที่วัดจะอนุญาตเฉพาะคนจบ ป.ตรี
- กะว่ามาช่วยสักพักแล้วออกไปเรียนต่อ
- ผมเป็นคนบุกเบิกทำ animation flash ในวัด แล้วงานก็ hot มากๆ จนได้รับอนุญาตให้อยู่ได้เป็นกรณีพิเศษ
- หัวหน้าคนที่ช่วยเรื่องให้ผมอยู่ได้ติดภารกิจพิเศษ ไปอยู่ที่อื่น
- หัวหน้าคนใหม่ ไม่ชอบขี้หน้าผม เอาเปรียบในการทำงาน
- โดนหัวหน้าฟ้องกับต้นสังกัดใหญ่เอาเรื่องผม
- บัดซบ เลยโดดงานไปทำงานกับที่อื่น
- ย้ายหน่วยงาน รอพิจารณาว่าจะเอายังไงดี
- ทางผู้ใหญ่ในวัด+ที่บ้าน ให้บวช+เรียนสายพุทธศาสตรบัณฑิต
- ไม่ได้ซีเรียสเรื่องบวช แต่เซ้งเรื่องเรียน เพราะผมมันสาย เด็กนิเทศ ทำงานด้านนี้มาตลอด จะให้ไปเรียนสายพุทธศาสตร์ -..-
- จริงๆมีสาย พุทธศาสตร์การเผยแผ่ ก็คือ พุทธศาสตร์+นิเทศ แต่ผมมองว่าถ้าอยากให้เรียนจริงๆไปเรียนข้างนอกก่อนแล้วมาบวชดีกว่า
- เล็งไว้ ม.กรุงเทพ หรือ ม.อะไรก็ได้ที่มันมีเกี่ยวกับถ่ายรูป
- กะจะทำงานกับที่วัดไปด้วย+เรียนไปด้วย // ตอนนี้ก็ทำงานอยู่ที่วัดอยู่แล้ว
- อยากถ่ายรูป + ช่วยงานวัดไปด้วย ไม่ได้บวชไม่เป็นไร
- ถ้าไม่ได้เรียน ก็จะทำงานด้านถ่ายรูป+ช่วยงานวัดอยู่ดี
- ถ้าเรียนจบป.ตรี ก็จะมาบวชช่วยงานอยู่ดี แต่ที่บ้านดันงี่เง่า ไม่เข้าใจ
- เป็นอาสาสมัครอยู่ที่วัด ที่บ้านปลื้มมาก เพราะไม่ต้องเปลืองเงินเลี้ยงดู // ผมเกลียดพ่อ+แม่(เลี้ยง)มากไม่ติดว่าบาป ก็ด่าไปแล้ว
- ไม่มีเงิน ไม่มีกล้อง
- อยากถ่ายรูปจริงๆ แต่กังวลเรื่องฝีมือ และอุปกรณ์ เพราะฝีมือก็งูๆปลาๆ+ทุนไม่มี

ประมาณนี้มั่งครับ

โอว ปั่นกันกระจุย มีคนตัดหน้าคุณตั้ง 15 คนแน่ะ

โอ้วววว 

สมมติถ้าผมเป็นชาร์ป และชาร์ปคือคนที่โตมาแบบ ผมนะครับ
ผมจะ(นี่คือการสมมตินะๆ )
ผมจะเรียน คือยังไงผมก็จะเรียน
แล้วถ้าเรียนแล้วไม่มีคนส่งเสีย
ผมก็ยังจะเรียน นั่นแหละ ผมจะหาตังค์เอง
และ ถ้า ม.กรุงเทพมันแพงไป ผมก็จะมองไป ม. อื่นๆ
กรองออกเป็นชั้นๆไป ในความเป็นได้
และ หมุดที่ตอกไว้คือ ผมจะเรียน
- ก็ได้ช่วยวัด
- ก็ได้เรียน
- แต่ดูเหมือนดึงดัน ดื้อๆ แปลกๆ

แต่ถ้าผมเลือกผมเลือกเท่านี้นะ
ปัจจัยอื่นผมไม่ค่อยเอามาคิดเลย(นี่อาจจะเป็นจุดไม่ดีเท่าไหร่)
เวลาผมคิดอะไร ผมเอาที่หมาย วางไว้แล้วลงมือกระทำในสิ่งนั้น
ให้ไปถึง แต่นี่เป็นผมนะ โตมาแบบผม โดนเลี้ยงมาแบบผม
สภาพแวดล้อมเราต่างกัน มุมคิดก็จะแผกกันไป

ส่วนข้อกังวล
- อยากถ่ายรูปจริงๆ แต่กังวลเรื่องฝีมือ
และอุปกรณ์ เพราะฝีมือก็งูๆปลาๆ+ทุนไม่มี

ผมไม่มีคำแนะนำอะไรมากหรอก
เพราะผมผ่านการกังวลมาเยอะไปหมด
สุดท้ายก็ได้แต่กังวล โดยไม่ได้ทำอะไร
ฉะนั้น เมื่อผ่านจุดวิตกกังวลมาได้แล้ว
ผมเลยลงมือทำอย่างรอบคอบก่อน
เมื่อกังวลอีกก็ คิดว่า เราทำดีที่สุด ที่สุด ที่สุด
ให้ได้ก่อน ถ้ายังเป็นกังวลอีก ก็ค่อยหาทางแก้ไข
อนาคตไม่เคยมีใครมองเห็น แต่อดีตสามารถทำนายอนาคตได้บ้าง

ต้องลองครับ

[iSharp]

ขอบคุณมากครับผมเดี๋ยวกลับจากเชียงใหม่ จะมาคุยต่อครับ
ขอบคุณมากๆครับ

[แอ้]

โอว.. ด้วยความอายุเยอะ อยากช่วยตอบ แต่คิดว่าคงตอบไม่ได้เรื่องแน่เลย..

สำหรับตัวแอ้เองเจอปัญหาทางเลือกด้านอาชีพ ตอนนั้นมันดูใหญ่โตมากเลย และหลังจากผ่านจุดนั้นมา
สิบกว่าปี มันก็ใหญ่จริงแหละ ต้องคิดให้ดีๆ นะคะ พ่อไม่ชอบอาชีพที่แอ้ทำอยู่ตอนนี้เลย แถมทั้งทางเลือกของพ่อ
และทางเลือกของตัวเอง ดันเป็นงานเฉพาะทางทั้งคู่ ไม่สามารถ เรียนไปก่อนแล้วไปเปลี่ยนอาชีพเอาทีหลังได้
หลังจากเครียดมาตลอด (ประมาณ 3 ปีก่อนตัดสินใจ) แล้วในนาทีสุดท้ายก็เลือกตามใจตัวเองค่ะ
ทุกวันนี้ยังพยายามทำอาชีพที่เราเลือกให้ได้ดี ให้พ่อเห็น (ส่วนแม่เขาตามใจอยู่แล้ว)
ก็ยอมรับว่ายังลุ่มๆ ดอนๆ อยู่ แต่มั่นใจมากๆ ว่าดีกว่าทำในสิ่งที่เราไม่ถนัด ซึ่งคงไม่รอดแน่ๆ..

ถ้ามั่นใจว่าสิ่งที่เลือกเป็นสิ่งดี ไม่ว่าจะเป็นข้อไหน คิดให้ดี แล้วก็ตัดสินใจทำให้เต็มที่ค่ะ
เอาใจช่วยนะคะ  

[ชวาลา จันทร์แจ่ม]

อ่านของชาร์ปตอนแรกผมเลือกข้อสองนะ แต่พอดูปัจจัยโดยรวมกลับเอนเอียงไปข้อหนึ่งแฮะ
คงจะเป็นเพราะผมคิดไปอีกขั้นนึงด้วยหน่ะ 

[ยุนเอ]

ข้อหนึ่งที่ว่ายอมอยุ่กับหมีก่อนใช่มั้ยครับ