โกง!!!

[ชวาลา จันทร์แจ่ม]

โธ่ มีแฟนแล้ว 

[8e88]

เรื่องเพื่อนนี่ เสียกันมาเยอะกับเรื่องเงินๆทองๆไม่รู้กี่รายต่อกี่ราย
กรณีเพื่อนสนิทที่เราพอรู้นิสัยมันดีว่าขี้หลงขี้ลืมนี่ มันยืมตังค์ไม่กี่ร้อยแล้วลืมนี่มีบ่อย ก็ไม่ค่อยได้ทวงไม่ค่อยติดใจอะไร
เดี๋ยววันดีคืนดีมันนึกได้ มันก็จะเลี้ยงหนัง เลี้ยงข้าวคืน เพราะบางทีลืมคืนเงินเพื่อนไปนานๆมันรู้สึกไม่ดีถ้าให้เงินคืน เลยเลี้ยงเป็นอย่างอื่น
อันนี้ตัวเองก็เป็นบ่อย บางทีไม่มีเศษหรือยังไม่ได้กดตังค์มา แต่ดันเจอของที่อยากจะซื้อ ถ้าไม่เกิน 500 มักจะยืมเงินเพื่อนบางส่วนซื้อไปก่อน
แล้วค่อยไปกดเงินให้มัน แต่บางทีหาตู้ ATM ไม่ได้ก็กะให้คืนทีหลังแต่มันลืมจริงๆ

แต่มันก็จะมีเพื่อนแปลกๆที่มักจะเจอในชีวิตเหมือนกัน

เพื่อนอีกแบบจะชอบมาหาเวลาตัวเองเดือดร้อน มายืมเงินมั่ง มาให้ช่วยโน่นช่วยนี่มั่ง แล้วก็หายหัวไปเหมือนเดิม
พอถึงเวลาเดือดร้อนมันก็จะกลับมาใหม่ แถมไอ้ที่เคยยืมๆไป ก็ไม่ได้เอ่ยถึง ทำเป็นเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
หรือว่าถ้าเราทักมันเรื่องครั้งก่อน มันก็จะบอกว่า "เออ ลืมว่ะ โทษทีๆ" แต่จริงๆแล้วไม่ได้ลืมหรอก แต่แกล้งทำว่าลืม
เมื่อก่อนมีเพื่อนแบบนี้ค่อนข้างเยอะด้วยความเป็นคนใจอ่อน แต่หลังๆมาเพื่อนประเภทนี้เริ่มหายหัวไปหมดแล้ว

อีกประเภทคือเพื่อนที่หากินกับเพื่อนแบบเอาเปรียบ ....หลังๆมาเจอเพื่อนแนวนี้เยอะ ทั้งเพื่อนสนิทและเพื่อนที่ไม่สนิท
เจอบ่อยๆก็เรื่องงาน บางทีมันไปรับงานมาจากไหนเราไม่รู้ แต่มาหักคอให้เราช่วยทำ "มึงช่วยกูหน่อยนะ"
บางเรื่อง บางงาน ช่วยนิดช่วยหน่อย ช่วยบางครั้งสำหรับเพื่อนมันย่อมจะได้อยู่แล้ว
...แต่กรณีแบบนี้บางทีมันเกินความสามารถที่จะช่วยกันได้ฟรีๆ เพราะแต่ละคนก็มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ มีงานอื่นต้องทำ
ก็จะบอกว่าไม่ว่าง ....เพื่อนประเภทนี้มักจะไม่เข้าใจและจะอ้างเรื่องมิตรภาพ "เป็นเพื่อนกัน แค่นี้ช่วยกันไม่ได้เหรอ"
คือประมาณว่ายังไงเราก็ต้องช่วยมันโดยไม่ค่อยคิดว่าคนอื่นเขามีภาระหน้าที่เหมือนๆกับตัวเรา
ที่เจอมาล่าสุดนี่คือ เพื่อนที่ทำงานเป็นช่างภาพมันไปรับงานจัดหนังสือมา แล้วทีนี้ทำไม่เป็น ก็เอามาให้เราทำ
สงสัยอยู่อย่างว่ามึงทำไม่เป็นก้ไม่ควรจะรับงานมา ....แต่ไอ้เรารู้ว่ามันคงคิดจะเอามาให้เพื่อนอย่างเราช่วยทำแหงๆ เลยไปรับปากลูกค้า
ก็ถามว่าไปรับงานนี้มาเท่าไหร่ (ถามด้วยความเป็นห่วงมัน ว่าจะไม่คุ้มกับที่รับงานมาทำ) มันบอกว่ารับงานมา 7000 บาท
แต่จะแบ่งให้เรา 5000 ตัวมันเองจะแบ่งออกไป 2000 เป็นค่าหัวคิว+ค่ารถมาหาเรา จริงๆราคานี้ถือว่าถูกอยู่แล้ว
ยิ่งโดนหักหัวคิวนี่คงไม่ต้องพูดถึง นั่งทำอยู่ทั้งคืนไม่ได้นอน กับอีกครึ่งวันของวันถัดไป ส่วนเพื่อนมันเอางานมาให้แล้วก็กลับบ้านไปสบายใจ
รอ CD งานที่เราทำไรท์ใส่แผ่นไปให้ รอรับเงินจากลูกค้าที่มันเอามาให้ในอีกเดือนถัดมา

.....จนมาวันนึงมาเสียความรู้สึกตรงที่รู้ว่าไอ้งานนี้เพื่อนมันรับราคาจริงๆมา 25,000 บาท ไม่ได้โกรธที่มันให้เราแค่ 5 พัน เพราะถ้ารับงานนี้เอง ราคามันมากกว่า 25,000 ที่เพื่อนมันรับงานมาด้วยซ้ำไป แต่เสียความรู้สึกตรงที่เพื่อนกันจะโกหกกันไปทำไม แต่ก็ไม่ได้เล่าอะไรให้มันฟังว่าเรารู้ราคาที่มันรับงานมาจริงๆ .....อีกไม่นานไอ้เพื่อนคนนี้มาใหม่อีกที เอางานมาให้จากลูกค้าเดิมของมันนี่แหล่ะ ราคาก็ให้เราเหมือนเดิม เลยปฎิเสธไป มันก็เล่นมุกเดิมว่า "เพื่อนกันช่วยกันไม่ได้เหรอวะ" ผมให้เหตุผลเรื่องว่าติดงานอื่นและเรื่องราคาที่มันจะให้เราว่ามันทำให้ไม่ได้หรอก ใจผมนี่คิดว่าถ้าช่วยมันอีก คงจะย่ามใจ และมาแนวนี้อีกเรื่อยๆ ....ท้ายสุดพอไม่ได้ช่วยมัน ก็มาหาว่าเห็นแก่เงิน ให้ตังค์น้อยก้เลยไม่ช่วยมันใช่มั๊ย

....มาแบบนี้ก็เลยสุดกลั้น เพราะว่าจะไม่พูดแล้ว ก็โพล่งความจริงไปว่าเรารู้ว่ามันรับงานมาราคาเท่าไหร่ มันก็เบี่ยงบ่ายไปมั่วเรื่องอื่นมาอ้างเหตุผลของมัน ....ไปๆมาๆก็เกิดการหักระหว่างเพื่อน ทั้งๆที่เราพยายามรักษามันมาตลอดแค่ฝ่ายเดียว ....ทิ้งท้ายที่เพื่อนมันพูดแบบเจ็บๆว่า "ถ้าไม่มีเพื่อนอย่างกู มึงจะรู้สึก" (ทุกวันนี้ผมสุขใจขึ้นนะ เป็นความรู้สึกที่ดีกว่าเดิม) .....ให้หลังไม่กี่เดือน เพื่อนคนนี้มันก็พยายามโทรมาคุย แต่ไอ้เราไม่รับสาย ไม่อยากคุยกับมัน และรู้สึกว่าถ้าหักกับใครแล้วในลักษณะนี้แล้ว ไม่อยากเสียความรู้สึกซ้ำสองเพราะความโง่ที่เชื่อเพื่อนที่ไม่น่าไว้วางใจ

อันนี้ลองเล่าเรื่องที่โดนมาเองดู เรื่องโดนลูกค้าโกง โดนคนอื่นโกง ก็โดนมาเยอะ หลายรูปแบบ ช่วงหลังๆมา พอรับงานเองมากๆเข้าก็ไม่ค่อยจะเจอลูกค้าโกงสักเท่าไหร่แล้ว เพราะค่อนข้างจะสกรีนงานที่จะรับ เจออะไรไม่น่าไว้วางใจ ไม่เคลียร์ ก็ไม่รับงาน เลยตัดปัญหาไปได้ส่วนนึง
แต่ที่โดนช่วงหลังๆมาจะเป็นคนใกล้ๆตัว คนรู้จัก ซึ่งมันเสียความรู้สึกและเสียเงินทอง รู้สึกแย่ๆยิ่งกว่าโดนลูกค้าโกงซะอีก

[จั๊วจ่ะ :)]

  มารู้เองทีหลังนี่สุดๆไปเลย

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

  "ถ้าไม่มีเพื่อนอย่างกู มึงจะรู้สึก"
"ใช่...ตอนนี้กูรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก.

[iannnnn]

"มึงช่วยกูหน่อยนะ"



อูย คุ้นมาก

[蓝月 (lán yuè)]

เฮ้อ

[Earthchie]

เอ้อ เพื่อนกันทำกันได้เนาะครับ

กินเอง 20000 นี่เกินไปมั๊งเนี่ย

"ถ้าไม่มีเพื่อนอย่างกู มึงจะรู้สึก"
"ใช่...ตอนนี้กูรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก.

[REROYD]

"มึงช่วยกูหน่อยนะ"



อูย คุ้นมาก

คุ้นมากด้วยคน  /

[ยุนเอ]

"มึงช่วยกูหน่อยนะ" 



อูย คุ้นมาก

[ชวาลา จันทร์แจ่ม]

"มึงช่วยกูหน่อยนะ  อ๊างงงงงงงค์..อ๊า "



อูย คุ้นมาก

[iannnnn]

"มึงช่วยกูหน่อยนะ"



อูย คุ้นมาก

[Rabbitinblack]

มึงช่วยกูหน่อยนะ แอน 

[iSharp]

มึงช่วยกูหน่อยนะ แอน 

[Buob Marley]

อ๊างงงงงงงห์

[HS-JEF]

อุ้ย...ช่วยอะไรเหรอ