โลกนี้สีชมพู

[น้องเข่มเข๊ม]

   เป๋กันไปหมดแล้ววววววววววว 

[คุณชาย ( 737 )]

เคยมีเพื่อนชื่อ ศรีนวล ฟังดูเหมือนชื่อแมวไหมหละ

[เดอะบุ๋ม]

สีซอ อี๊ แอ่ อี๊ แอ่   

[ยัง มี พุง]

ถ้าอาจารย์ พี่เลี้ยงตูก็ ศรีสุดา 

[เดอะบุ๋ม]

สีดา นามสกุล  คนแถวบ้านแหละ 

[น้องเข่มเข๊ม]

ศรีประจันต์   ลุงตูอยู่   

[กวางจ้ะ]

โอ้ แม่ศรีประจันต์ แห่งบ้านบางระจัน 

[IM]

แต่ถ้าศรีอำไพ นี่อาจารย์สอนภาษาปะกิต ตู 

อำไพ สอนสังคมผม ตอน ม.ปลาย 

[psyfer]

ถ้าระจัน เฉยๆ ก็จอมพลังคนใหม่ 

[เดอะบุ๋ม]

พอได้แล้วมั้ง 

[น้องเข่มเข๊ม]

   เป๋ไกลมาก  

[iKoch]

ความรัก กับ  ส า ย ล ม ..


ความรักของฉัน เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง
สดชื่นนะ เวลามีความรัก หัวใจกระดี๊กระด๊าดี
รู้สึกอะไรก็ดูสวยงามไปหมด
มีกำลังใจทำสิ่งดี ดี เยอะแยะ แบบไม่เหนื่อย และไม่เบื่อ

แต่โชคชะตาเหมือนเล่นตลก
ความรักของฉันเหมือนดั่งสายลม
ที่ลอยผ่านมา และผ่านไป
เป็นอากาศ จับต้องไม่ได้  แต่ เจ็บ..

แรก แรก ฉันรู้สึกเหนื่อยกับมันจัง
เบื่อตัวเอง เมื่อความรักปลิวผ่าน
มันล้า และ อ่อนแรง  ฉันเริ่มอ่อนแอ  อีกแล้ว
น้ำตาที่ไม่ได้สั่ง พรั่งพรู แบบไร้จุดหมายปลายทาง
ฉันไม่ชอบแบบนี้เลย ให้ตายเถอะ

ผ่านวันที่ฉันฟุ้งซ่านมาได้
ฉันมานึก นึก แบบมีสติอีกครั้ง  ถึงเขา
ฉันตัดพ้อเขา ต่างต่าง  นานา
ฉันลืมตัว และไร้สติ น่าอายนัก

ตอนนี้ ฉันคิดได้
เขาดูน่าสงสาร มากกว่าฉันเสียอีก
ฉันไม่เข้าใจเขา เพราะฝุ่นเข้าตามั้ง  หรือเปล่า
เพราะฉันขาดสติอะแหละ น่าจะถูกที่สุด

ขอโทษนะคะ คุณสายลม (ขอเรียกคุณแบบนี้แล้วกันนะ )
ฉันไม่น่ากล่าวโทษคุณ
นาที ที่คุณเหนื่อยใจ หรืออะไรไม่ทราบ
ฉันก็ไม่มีหน้าที่ไปทำให้คุณเหนื่อยใจขึ้นไปอีก
ขอโทษจริง จริง 

ฉันดีใจนะ ที่เรารู้จักกัน
ดีใจ ที่คุณเคยบอกชอบฉัน
ดีใจที่เราชอบกัน
ขอบคุณมากมากค่ะ

"คำขอโทษ" คำนี้คงเหมาะสมที่สุด
ฉันขอให้คุณรับไว้
จากฉัน  ฉันที่เป็นห่วงคุณ
ดูแลตัวเองด้วยนะคะ  "คุณสายลม" 

เมื่อโอกาส และ พรหมลิขิต มาถึง
เราคงได้พบกัน
คิดถึงคุณนะคะ


จาก   ฉันเอง 

โดนใจสุดๆ อ่านตรงนี้ถึงขั้นซึ้ง

[กันย์]

.

[น้องเข่มเข๊ม]

โอว์   

[psyfer]

โถวกันย์ อย่าร้องนะ