โลกนี้สีชมพู

[เดอะบุ๋ม]

น้ำเปล่านี่แหละ   ตูกลัวเค้าว่า     

แหม มีเกรงใจกันด้วย 

มีห้ามหยิบด้วย

แอ่ะๆๆ 

[iKoch]

สั้นๆ

เมื่อสมัยที่เรียนปี 1 คณะวิทยาศาสตร์ เคยชอบผู้หญิงคนนึง
เธออยู่รหัสติดกันกับผม ... ทำงานด้วยกันตลอด
ผมจีบเธอกลายๆ จีบตอดนิดตอดหน่อย ชอบเข้าไปคุย ชอบเข้าไปทัก ถึงแม้ว่าจะอยู่กลุ่มต่างกัน
หลังจากจีบอยู่พักใหญ่ๆเกือบครึ่งปีได้ ก็เลยรู้ว่าเธอมีแฟนแล้ว ... ซึ่งก็เป็นแฟนกันมาหลายปีแล้วตั้งแต่เรียนอยู่

ระหว่างนั้นผมโทรไปบ้านเธอทุกเสาร์อาทิตย์ที่กลับมาที่บ้าน วันหยุดทุกครั้งโทรหาตลอด
ถ้าจำไม่ผิด เข้าห้องสมุดถี่ขึ้นก็เพราะอยากขยันให้เก่งเท่าเธอ ... ตอนเย็นๆต้องไปนั่งแช่อ่านหนังสือที่ห้องสมุดศาลายา(ชั้นใต้ถุน)
บางครั้งก็เคาะโทรศัพท์ข้ามหอไปที่หอเธอ

พอช่วงเทอมสองตอนหลังๆ ผมก็ไปสารภาพว่าจริงๆผมชอบเธออยู่
สารภาพในLab (จำไม่ได้แล้วว่าแลปไหน ... น่าจะเคมี) สารภาพตอนที่อยู่แค่สองคน
เธอก็บอกว่าเธอมีแฟนอยู่แล้ว และคงเป็นกับผมได้แค่เพื่อน
หลังจากนั้นมา ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ก็ยังคุยเหมือนเดิม
กลับบ้านก็ยังคุยกัน
จนผมออกจากคณะวิทยาศาสตร์ไปเรียนหมอ ผมก็ยังคุย ... แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าเราสองคนเป็นกันได้แค่เพื่อน
ก็คงความเป็นเพื่อนมาเรื่อยๆ ... โทรคุยกันบ่อยๆแทบทุกสัปดาห์ พอช่วงปี4มีเวลาน้อยลง...
วันถ่ายรูปรับปริญญาของเธอ ก็ไปถ่ายรูปเธอที่คณะวิทยาศาสตร์ ... จากนั้นเธอก็เดินทางไปออสเตรเลียไปเรียนต่อโท
ก่อนจะไป ได้เจอกันอีกครั้งที่ศิริราช ....
วันที่เจอกันที่ศิริราช ผมนั่งเป็นเพื่อนเธอรอเธอตรวจร่างกายเตรียมไปเรียนต่อโทและเอก(รวดเดียว)
เธอบอกว่าเธอเลิกกับแฟนแล้ว .................................

ผมไม่ได้ถามอะไรต่อจากนั้น
เวลาที่ผ่านไปทำให้รู้ว่าต่อให้ผมยังชอบเธออยู่ ผมก็คงไม่ชอบในทางเดินชีวิตที่เธอเลือก
เราติดต่อทางเมล์กันอีกสองปี
และก็ขาดการติดต่อเมื่อสามปีก่อน

.....

เพิ้งรู้ว่าหมอเรียนคณะวิทย์ด้วย

หมอแมวสีชมพู

 เมื่อกี้ไปซื้อน้ำเปล่า   ตาฉลาดบอกว่า  "กินอีกแล้ว   "  



ตูก็บอกว่า "ก็หิวน้ำนี่"

เค้าถามว่า "ทำไมไม่ซื้อให้เยอะๆ ไปเลย"

ตูก็บอกว่า "ไม่เอาอ่ะ ไม่ชอบ"



ตูบอกอีกว่า "ถ้าไม่มา เดี๋ยวก็จะถามหาซี่~  "

แอ่ะ แอ่ะ

[Princekun]

ไปนั่งกินไอติมกับ "เพื่อนรัก" มา...
ไม่อยากจะบอกว่า...แมนมาก ให้ผู้หญิงเลี้ยงไอติม 555
แอบลั้นลาเล็กน้อย

นานๆได้เจอหน้า กับคนที่เคยรู้สึกดีๆด้วย ก็ดีเหมือนกันแฮะ...





ถามมันว่า ถ่ายรูปหน่อยๆ...

ชีบ่ายเบี่ยงบอก ไม่เอ๊า!!!..

แต่ก็แอบเก็บมาได้รูปนึง 

[เดอะบุ๋ม]

น่ารักดีนะปริ๊น 

[ยัง มี พุง]

นายกระรอก

เวลาหลายปีที่ผ่านมาหลายต่อหลายครั้งที่นายทำชั้นเจ็บ

ไม่ว่าจะเป็นการโกหกต่างๆนานา

แม้กระทั่งเรื่องเธอคนนั้นของนาย

ที่นายไม่เคยเลิกกับเค้าเลย แต่ชั้นก็ยังคงโง่งมงายเชื่อนายมาตลอด

เรื่องที่นายบอกชั้นว่านายไม่มีมือถือ

ชั้นก็เชื่อ เบอร์บ้านนายก็ถอดสายออก

สิ่งที่ชั้นทำได้ ก็คือการนั่งรอนายหน้าจอ รอนายบน MSN

วันแล้ววันเล่า ที่ชั้นนั่งรอนาย เหมือนหมาที่ซื่อสัตย์ตัวหนึ่ง

ที่ดีใจทุกครั้งที่เห็นนายมา เศร้าใจทุกครั้งที่รอแล้วไม่เจอ

แม้ว่าชั้นจะเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่ชั้นยังคงรักนาย รักมากเท่าที่ก้อนเนื้อเล็กๆเท่ากำปั้นของชั้น

จะรู้สึกมากมายกับผู้ชายคนหนึ่งได้

หัวใจชั้นมันก็เล็กเท่านี้ มันไม่แข็งแรงมากพอที่จะรับความเจ็บปวดหลายๆครั้งได้

ชั้นโท.หานาย มันไม่เคยติด หรือติดก็ไม่มีคนรับ

ทุกครั้งที่ชั้นได้คุยกับนาย ชั้นไม่อยากหยุดคุย

เพราะชั้นไม่รู้ว่า เมื่อไหร่ที่ชั้นจะได้คุยกับนายอีก

ทุกครั้งที่ได้เจอ ชั้นไม่อยากจะกลับ

เพราะชั้นไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เจอนายอีก

หลายๆครั้งที่นายนัดชั้น แต่สุดท้ายนายก็เบี้ยว

ครั้งหนึ่งชั้นเคยนั่งรอนายคนเดียวอยู่ร้านอาหาร

สั่งมาเต็มโต๊ะเพื่อรอนาย

เหมือนคนบ้า เหมือนคนโง่

1 ชั่วโมงผ่านไป

ชั้นยังคงนั่งรอ เชิ่อว่านายต้องมา

2 ชั่วโมงผ่านไป

ยังคงนั่งรอ ยังโง่ คิดว่านายจะมา

3 ชั่วโมงผ่านไป

ชั้นจ่ายเงิน เดินออกจากร้าน

ทั้งๆที่ไม่ได้กินอะไรซักอย่าง

นอกจากน้ำเค็มๆที่ไหลมาจากตา

จนถึงครั้งที่หัวใจของชั้น ถูกนายเหยียบขยี้ด้วยเท้า

เมื่อคนของนาย รุกล้ำอาณาเขตของชั้น

นายไม่ปกป้อง นายพูดแค่ว่า

นายบอกชั้นให้เลิกยุ่งแล้ว แต่ชั้นไม่ฟัง

หัวใจชั้นก็แค่ก้อนเนื้อชิ้นเล็กๆ

ชั้นให้นายไปหมดแล้ว แต่นายไม่สนใจ

และวันนั้น นายเหยียบ ขยี้ ทำร้ายหัวใจของชั้น

ชั้นได้แต่เก็บซากเล็กๆที่เคยเรียกว่าหัวใจของชั้นกลับมา

กอดมันไว้กับน้ำตา สาบานตัวเองว่าจะไม่ยุ่งกับนายอีก

ชั้นจะเกลียดนายไปตลอดชีวิต

แต่ได้ไม่นาน แค่เห็นนายบน MSN ชั้นกลับยกโทษให้นายหมดใจ

ลืมหมดที่นายเคยทำร้ายหัวใจชั้น

นายเคยบอกว่านายรักชั้นมากที่สุด

แต่ชั้นไม่เคยเป็นตัวจริงของนายเลยซักครั้ง

ชั้นอิจฉาเธอคนใหม่ ที่เธอเข้ามาในช่วงเวลาที่ชั้นนั่งกอดซากหัวใจของชั้น

และนายได้เลือกเส้นทางคนละเส้นกับเธอคนนั้นของนาย

เธอคนนั้นช่างโชคดี ได้เข้ามาในช่วงเวลาที่นายไม่มีใคร

ชั้นเคยขอดูโทรศัพท์นาย เพลงที่นายตั้งไว้สำหรับเธอ

"เจ้าหญิงของฉัน"

"เหมียว.เป็นผู้หญิงที่หมู.รักที่สุด"

นายมักพูดแบบนี้กับชั้น

เจ้าหญิงของนาย ไม่เคยเป็นชั้นสักที

แม้กระทั่งตอนนี้ นายมีคนที่เข้ามาใหม่ในชีวิต

เธอก็ยังคงดูสำคัญกว่าชั้นมากมาย

ชั้นไม่เคยได้การ์ด หรือ ซีดีจากนาย ดอกไม้ก็ด้วย

ชั้นยังนึกน้อยเนื้อต่ำใจ ทั้งๆที่นายมักบอกว่า

ชั้นเป็นผู้หญิงที่รักนายมากที่สุด เข้าใจนายมากที่สุด

ไม่ว่ามีเรื่องอะไร ชั้นก็อภัยให้นายได้ทุกอย่าง

เมื่อวานนี้เป็นอีกครั้งที่เราได้เจอกัน

หลังจากไม่ได้เจอกันมาเกือบปี

ชั้นต้องห้ามใจตัวเอง ไม่ให้รู้สึกอะไรกับนาย

แต่ชั้นทำไมไม่ได้

ชั้นคงเป็นผู้หญิงที่โง่ที่สุดในโลก

ใช่ ชั้นโง่ ที่นายทำขนาดนี้ ชั้นยังคงรักนาย

ชั้นคงโง่จริงๆ

[เดอะบุ๋ม]

เจ๊อ่ะ เล่นเอาเศร้ากลางดึกไปด้วยเลย 

//
คุณ

เวลาหลายวันที่ผ่านมาหลายต่อหลายครั้งที่คุณทำร้ายบุ๋มเหมือนไม่รู้ตัว

สิ่งที่บุ๋มทำได้ ก็คือการนั่งรอหน้าจอ รอคุยบน MSN

วันแล้ววันเล่า ที่บุ๋มนั่งรอ เหมือนหมาที่ซื่อสัตย์ตัวหนึ่ง

ที่ดีใจทุกครั้งที่เห็นนายมา เศร้าใจทุกครั้งที่รอแล้วไม่เจอ

แม้ว่าบุ๋มจะเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่หมาน้อยตัวนี้ยังคงรอนาย คิดถึงมากเท่าที่ก้อนเนื้อเล็กๆเท่ากำปั้นของบุ๋ม

จะรู้สึกมากมายกับผู้ชายคนหนึ่งได้

หัวใจบุ๋มมันก็เล็กเท่านี้ มันไม่แข็งแรงมากพอที่จะรับความเจ็บปวดหลายๆครั้งได้

ทุกครั้งที่ได้คุยกันแทบไม่อยากหยุดคุย

เพราะไม่รู้ว่า เมื่อไหร่ที่เราจะได้คุยกันอีก

เหมือนคนบ้า เหมือนคนโง่

1 ชั่วโมงผ่านไป

ชั้นยังคงนั่งรอ เชิ่อว่านายต้องมา

2 ชั่วโมงผ่านไป

ยังคงนั่งรอ ยังโง่ คิดว่านายจะมา

3 ชั่วโมงผ่านไป

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นอกจากน้ำเค็มๆที่ไหลมาจากตา

คุณคงบอกให้เลิกยุ่งกลายๆแล้ว แต่เด็กดื้อคนนี้ไม่ฟัง

หัวใจดวงนี้ก็แค่ก้อนเนื้อชิ้นเล็กๆ

มอบให้คุณไปหมดแล้ว แต่คุณไม่สนใจ

บุ๋มได้แต่เก็บซากเล็กๆที่เคยเรียกว่าหัวใจของบุ๋มกลับมา

กอดมันไว้กับน้ำตา สาบานตัวเองว่าจะไม่ยุ่งกับคุณอีก

จะจำไปตลอดชีวิต

ต้องทำได้ ต้องทำได้ ...



ขออนูญาตแก้ไขข้อความ
เพราะรู้สึกว่ามันโดนจริงๆ จังๆ 

[Princekun]

เล่นเอาอึ้งกันกลางดึกเลยทีเดียว...

[คุณหนูฟ้า]

"ขอบคุณสำหรับความรักดีๆ ที่มีให้นะ และขอสัญญาเลยว่า จะรักษามันอย่างดี" 





ปล. บุ๋ม 

[ณต]

คนที่ไม่เคยชินกับการอยู่คนเดียว
บางทีก็ต้องระวังความคิด
ที่มันจะกระเจิดกระเจิง
ไปถึงไหนต่อไหน
และทำร้ายความรู้สึกตัวเอง
โดยไม่รู้ตัวนะครับ

[คุณชาย ( 737 )]

คนที่ไม่เคยชินกับการอยู่คนเดียว
บางทีก็ต้องระวังความคิด
ที่มันจะกระเจิดกระเจิง
ไปถึงไหนต่อไหน
และทำร้ายความรู้สึกตัวเอง
โดยไม่รู้ตัวนะครับ

เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ 

[.AiG]

ทำไงดี1ปีผ่านไปแล้วยังลืมเค้าไม้ได้เลย
ช่วยบอกหน่อยคับ??

[เดอะบุ๋ม]

ทำไงดี1ปีผ่านไปแล้วยังลืมเค้าไม้ได้เลย
ช่วยบอกหน่อยคับ??

สมัครสาวกแล้วมาปั่นบอร์ดค่ะ 

[iKoch]

อ่านแล้วเศร้าเลยอ่ะ

[Princekun]

สมัครสาวกแล้วมาปั่นบอร์ดค่ะ 

ถูกต้องครับ แล้วเดี๋ยวจะมีคนคอยให้คำแนะนำเองครับ...

(หาคนเล่าเรื่องคั่นเรื่องของตัวเองชัดๆ  )

[蓝月 (lán yuè)]

ทำไงดี1ปีผ่านไปแล้วยังลืมเค้าไม้ได้เลย
ช่วยบอกหน่อยคับ??

ผ่านมาจะสี่ปี เค้ายังลืมไม่ได้เลย (เกย์ทับ)