ฟอนต์ฟอรั่ม

เห็นอายุหลายคนในนี้ที่ 12-13-14-15
แต่สามารถทำฟอนต์ ทำเวบ
เล่นเน็ต ออนไลน์ รวมไปถึงปั่นบอร์ดแล้ว
รู้สึกมันช่างแตกต่างกันจริงๆ

ทำให้อยากถามท่านที่อายุเลยวัยดังกล่าวแล้วว่า
ตอนที่อายุเท่านั้น ทำอะไรกันอยู่ครับ

ถ้าแจ้งด้วยว่าเลยวัยดังกล่าวมากี่ปีแล้วด้วยจะดีมาก

ชื่นชมเด็กสมัยนี้ โดยเฉพาะเดก?เว็บนี้เหมือนกัน เรียนรู้ได้ไวและเปิดรับสิ่งใหม่ๆเสมอ

สำหรับผมตอน 15 ขวบ น่าจะเรียน ม.3 ช่วงนั้นสนุกกับเพื่อนๆ กิจกรรมที่เล่นกันประจำชื่อตีปิงปอง และเล่นอัดมั่ว(เอาลูกปิงปองมาปาอัดกัน ปาอัดที่น่องจนเป็นดวงๆ กลายพันธุ์มาจากโบราณเรียกชื่อ)
ในห้องก็จะมีวาดการ์ตูนกันเป็นเล่มๆเลย ก็วาดแนวต่อสู้แบบดราก้อนบอลน่ะแหละ วาดกันหลายคนหนุกหนาน
อีกหนึ่งกิจกรรมที่ชอบกันมากก็คือเล่นเกม พวก MegaDrive, Gameboy
เอามาต่อเล่น Tetris กันสองเครื่องสนุกสุดๆ

คอมพิวเตอร์เหรอ.. ได้จับบ้างพวก cu word ไรงี้ หน้าจอ 16สี แผ่น 5.25 ได้ใช้งาน (ปัจจุบันเครื่องเก่าก็ยังเก็บไว้ เพราะให้ใครก็ไม่มีใครเอา)

วันๆไม่ได้คิดไรมากมายเน้นสนุกไปวันๆ อนาคตของตอนนั้นคือพรุ่งนี้ ไม่ได้คิดไปถึงเดือนหน้าปีหน้า

แต่ก็ชอบนะ ชีวิตมันสนุก อะไรๆมันก็สนุก

อายุปัจจุบันก็ 20ปลายๆละ ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันกะเค้าเลย เศร้าเจงๆ

อายุ 15 นี่คือตอน ม.3-ม.4 ใช่ไหม

ตอนนั้นก็เรียนๆๆๆๆ
กลางวันขลุกอยู่ในห้องสมุด อ่านหนังสือให้ครบห้องสมุด
และยืมให้บัตรเต็ม แล้วเปลี่ยนใหม่ เอาให้เต็มอีก แล้วเปลี่ยนใหม่

ตอนเย็นขลุกอยู่บ้านเพื่อนใกล้ๆ โรงเรียน (ม ต้นเป็นชายล้วน)
นั่งร้องเพลง ฟังเพลงอัลเตอร์เนทีฟ
(เดี๋ยวนี้ใช้คำว่าอินดี้ และคำว่าเด็กอัลเตอร์เปลี่ยนไปเป็นเด็กแนวตามกระแสตลาด)

ดูหนังโป๊ หนังสือโป๊ ภาพโป๊วิเวียน
(มันสนุกนะเว้ย ดูในโปรแกรม XingMpeg 3.3 ในวินโดวส์ 95
ในเครื่องของเพื่อนที่แรมตั้ง 32 ซึ่งโคตรแรง)

พอถึงบ้านก็เปิดคอม พิมพ์งาน (ใช้ฟอนต์ ดีเอส มณฑณา จะจ๊าบมาก)

คือยุคนั้นบ้านเราไม่มีอินเทอร์เน็ต
สาระความรู้ทุกอย่างก็เลยมีแค่ในหนังสือ
ยิ่งเป็นด้านคอมพิวเตอร์เลยยิ่งไม่มีให้เห็น
หรือมีก็แค่ วิธีใช้ Netscape หรือ HTML / C / Perl / Delphi / BASIC / PASCAL
ซึ่งก็ยังสงสัยว่า คนที่สนใจจะเล่นคอมนี่ จะเป็นต้องเขียนโปรแกรมทุกคนเลยเหรอ
ผมเลยเป็นคนที่เฉยๆ กับการนั่งดูเพื่อนคอมไพล์โปรแกรมคำนวณภาษี หรือเขียนเกมยิงๆๆ กัน
(มานึกดูตอนนี้ เออว่ะ แม่งเก่งนี่หว่า ยุคที่ไม่มีเน็ตนี่มันอ่านจนเขียนเกมได้)

วันดีคืนดีก็วิ่งรอก ลงโปรแกรม ซ่อมวินโดวส์ที่บ้านเพื่อน
มีแผ่นบูตและทูลส่วนตัวเป็นตั้งๆ ซึ่งถือเป็นสมบัติอันสูงคค่าของผมเลยล่ะ

แล้วตอนนั้นใครที่มีคอมพิวเตอร์ที่มี CDROM ถือเป็นเทพเจ้า
การไรท์ซีดีนี่ไม่ต้องพูดถึง เครื่องไรท์ราคาตกเครื่องละ 3 หมื่นถึง 1 แสน
การลงโปรแกรมเถื่อนก็ก็อปปี้ผ่านแผ่นฟล็อปปี้เอา
ไมโครซอฟท์ออฟฟิศ 95 นี่ต้องให้ 23 แผ่น
วินโดวส์ 3.11 ใช้ 11 แผ่น

ที่ยอมรับว่าตัวเองเซียน(ในหมู่เพื่อน)ได้อยา่งไม่กระดากก็คือวิชาดอส
ผมเขียนเกมในดอส (ไหนว่าไม่ชอบไง) อย่างเป็นการเป็นงาน
โดยใช้แค่ Batch Command มาประยุกต์เอา
แล้วก็วิชาโฟโต้ฉอป -- เวอร์ชั่นสุดฮิตตนนั้นก็ 4.0 และ 5.0 ที่จะออกใหม่

พอมาถึงวันนี้ก็ยังสงสัยอยู่เลย ว่าถ้าไม่มีเน็ตจะทำอะไรกันได้วะ
แล้วก็ถ้ายุคนั้นอินเทอร์เน็ตมันบูมแล้ว กูจะทำอะไรอยู่วะ

เฮ้ย เดี๋ยวจะหมกมุ่นเรื่องคอมไปหน่อย จริงๆ แล้วก็ไม่ได้คลั่งอะไรหรอกครับ
ผมก็เป็นวัยรุ่นตอนต้น (ปัจจุบันนี้ตอนกลาง) เหมือนคนอื่นทั่วไป

เพราะอยู่โรงเรียนผู้ชาย .....  :26:

โหนาย...ฟิตจริงๆ ชอบอ่านหนังสือตั้งแต่เด็กเลย น่าเอาเป็นตัวอย่างๆ

แต่ตอนที่ได้เล่นคอมพิวเตอร์ยุคนั้นนี่มันหนุกจริงๆ แค่จอเขียวๆก็ตื่นเต้นแล้ว

แรม 32 นี่เยอะจริงๆนะ ที่บ้านแรม 16 นี่ก็ว่าหรูแล้ว

ตอนอายุ 15 เหรอคะ
ยังไร้สาระไปวัน ๆ อยู่เลย  ช่วงนั้นบ้าเล่นกีฬา ติดเพื่อน บ้ากิจกรรม
เคยเรียนคอมตอนม.1 ที่มันเป็น DOS ต้องคีย์คำสั่งอย่างเดียว
รู้สึกว่ายากมาก ๆจากนั้นก็ห่างหายไปเลย ไม่เคยสนใจ
ตอนนี้ก็ 20 ต้น ๆ ไม่คิดเลยว่าจากที่ไม่เคยสนใจกลับมาชอบได้  และมาทำงานในวงการนี้
เห็นน้อง ๆ เด็กสมัยนี้แล้วทึ่งมากจริง ๆ ค่ะ
มากความสามารถกกันจริง ๆ

พี่คงต้องมาขอความรู้กันบ้างแล้ว  :25:

ไล่วัยอายุที่ได้แตะคอม
- ตอนประมาณ ป.1 เห็นคอมเป็นครั้งแรกตอนนั้นพี่เลยสอนให้สัมผัสกะไมโครซอฟต์ เวิร์ด และขู่ต่างๆนาๆ เป็นที่สนุกของพี่ยิ่งนัก
- ตอนประมาณ ป.2 ทำเกี่ยวกับเวิร์ดได้แล้ว แต่ยังพิมพ์ไม่คล่อง สามารถเปิดซีดี และลงเกมส์อย่างมั่วๆได้ (โดยการกด Start > Run > พิมพ์ setup.exe)
- ตอนประมาณ ป.3 เริ่มห่างเหินออกจากคอมพิวเตอร์ ไปอ่านหนังสือ และเล่นแม่เหล็กที่มีคนเอามาให้แทน
- ตอนประมาณ ป.4 ยุคทองของการพิมพ์งาน อาจารย์สั่งให้มาพิมพ์เป็นกะเบือเลย เนื่องจาแเป็นคนที่พิมพ์สวยแว่าคนอื่น  :05: แต่ยังมีแต่ดีฟ้อลท์ฟอนต์ในเครื่อง
- ตอนประมาณ ป.5 พัฒนาต่อจาก ป.4 ทำให้งานอยู่ในระดับสูงกว่า แต่ไม่มีใครเข้าใจฉัน เย่ๆ  :30: ตอนนี้เริ่มหาฟอนต์อย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วพบกะฟอนต์ JS DB ซึ่งใช้ใน office 97 แล้วสระลอย ตอนปลายเทอมมีการแทรก > สัญลักษณ์เพื่อแก้สระลอย ตอนนั้นสิงอยู่ที่ไทยแวร์
- ตอนประมาณ ป.6 สนใจเรื่องฟอนต์โคตรๆ แปลงฟอนต์เป็น เข้าใจถึงการจัดวางและเรียงตำแหน่งของตัวอักษร มีฟอนต์อยู่ในครอบครองโคตรเยอะ แล้วได้มาเจอ thaifont.thcity.com ถึงกับร้อง โอ้ มาย ก็อด (ตอนนั้นไปสิงอยู่ที่พันธุ์ทิพย์) ยังอยู่ที่ไทยแวร์อีกสักพัก แตก็ย้ายมาอยู่คอมไทย ได้รู้จักกะไอ้ห้าโอ แล้วก็แอบตรวจไฟล์ภาษาไทยให้มัน ตอนกลางเทอม ZF Indiscipline ได้คลอดออกมา แต่กั๊กไว้แล้วเอาไปปล่อยใน thaifont.thcity.com ยังไม่เจอเว็บแอนตัวเป็นๆ เมื่อสิงอยู่ที่บอร์ดคอมไทย แน่นอนว่าต้องพบกับเจ๊ฟ้า ดังนั้นจึงตามมาถึง "ไอ้แอนนนนน.คอม" (ความจริงมาตั้งนานแล้ว แต่ตอนนั้นมาดูดฟอนต์แล้วก็สะบัดก้นหนี  :08:) แล้วก็อีเมวไปหาพี่แอนเล็กน้อย 555+ เริ่มรู้จักฟรีแม็ค.เน็ต เข้าไปหาความรู้ที่อื่นๆ พบกะเว็บ justusers.net ซึ่งเป็นเว็บที่เหมือนกับแตกหน่อมาจากคอมไทย
- ตอนประมาณ ม.1 เทมเพลทนายพลคลอดออกมา เว็บไอ้แอนนนนน.คอมได้ปิดตัวชั่วคราว เลยมีการเรียนกระเตื้องขึ้นมาเพิ่ม กต่หลังจากเปิดตัวเว็บฟอนต์.คอม ต้องทำงานตัวเป็นเอ็น ตอนนี้สามารถเขียนสคริปต์โอเพ่นไท้ป์ได้แล้ว

ไม่รู้จำถูกเปล่า  :08:

ดูนี่ จากที่เคย ครับ เคริบ  :02:

อ้างอิงสวัสดีครับ คุณแอน(นนนน)
ผมเป็นอินเทอร์เน็ตยูสเซอร์คนนึง
ในตอนแรกผมเข้าไปในเว็บของคุณ
(http://fonts.iannnnn.com) ผมก็ยังไม่รู้เรื่องอะไรมาก
เพียงแค่อยากสะสมเก็บไว้ในคอลเล็กชั่นเท่านั้น

แต่ก่อนนานมาผมเป็นคนที่สนใจฟอนต์อยู่แล้ว
เนื่องจากเห็นคนอื่นเขาใช้ฟอนต์สวยๆกัน
(ไปเอามาจากไหนฟะ)
ประกอบกับตอนนั้นงานที่ผมพิมพ์โคตรเชยเลย มีแต่ฟอนต์
Angsana แต่ต่อมาได้รู้จักกับกูเกิล (ตอนประมาณ 8-10
ขวบ) ก็เลยจัดการค้นหาจนเจอฟอนต์หลายตัวพอสมควร


ในตอนนั้นผมยังไม่รู้จักว่าอะไรคือ Unicode อะไรคือ
Symbol อันไหนใช้กับ MS Office ได้ไม่ได้ อะไรๆๆๆ....
ผมก็เลยเลือกวิธีการติดตั้งฟอนต์โดยการทดลองจนสำเร็จ
(ตอนนั้นโชคดีที่เครื่องซัพพอร์ตการติดตั้งแบบก็อปไปวาง)
ก็เลยติดตั้งฟอนต์ซะ ตัวไหนใช้ได้ (ตอนนั้นใช้ Office97
อยู่) ก็ใช้ไป ตัวไหนใช้ไม่ได้ก็ช่างแมร่งมัน

ต่อมาเมื่ออายุขึ้น 11 ปี
มีวินโด้วส์เอ็กซ์พีตกถึงท้องซะที
เห็นแต่คนอื่นเค้าใช้กัน เราก็ใช้ ME อยู่นั่นแหละ ส่วน
Office ก็พัฒนามาเป็น Office XP ซึ่งไม่ซัพพอร์ต Symbol
แต่ตอนนั้นมีผู้ออกมาชี้แจง (คุณทัชชี่)
ว่าอะไรคือยูนิโค้ดอะไรคือซิมบอล ตอนนั้น โคตรภูมิใจเลย
ผมเป็นคนเดีียวในห้องที่ใช้ฟอนต์แล้วสระไม่ลอย

ตอนนั้นผมค้นหาฟอนต์แบบเอาเป็นเอาตาย เจอครับ แต่ไม่หมด

แต่เมื่อผมได้เข้าไปในเว็บของคุณสัมพันธ์แล้ว
มีฟอนต์มากมาย เห็นคุณสัมพันธ์ทำฟอนต์ออกมา
ประกอบกับตอนนั้นผมกำลังความรู้เจริญงอกเงยอยู่
หลังจากนั้นประมาณหลายเดือน (หลังจากเว็บเขาปิดไปแล้ว)
เลยทำฟอนต์เสียเลย
แล้วเอาไปเสนอให้คุณสัมพันธ์ที่เวบบอร์ด
(เอ่อ...จะว่าไปตอนนี้มันก็เหลือแค่ผมกับท่านเว็บมาสเตอร์น่ะนะ)
ความจริงตอนแรกคิดว่าไม่มีแสกนเนอร์ก็เลยไม่คิดจะทำ
แต่ต่อมาเห็นว่าในฟอนต์แล็บมันมีตัวลากก็เลยลากแม่งเลย
สองตัวแรกก็เลยออกมาเละและไฟล์ใหญ่อย่างนี้หละครับ

ตัวแรกในชีวิตเลย ขี้เกียจเมิร์จคอนทัวร์ ไฟล์ใหญ่ชิป
ZF Indiscipline
เป็นฟอนต์ Unicode ครับใช้กับออฟฟิศได้
จะลองนำไปใช้ก็ได้ครับ  แต่โคตรแย่เลยนะ
http://www.freewebs.com/rabies_vr/ZFIndiscipline.zip

ตัวที่สองตามมาติดๆเนื่องจากมันมือ
ZF Cursivo
ไม่ได้เมิร์จคอนทัวร์อีกเช่นเดียวกันครับ
http://www.freewebs.com/rabies_vr/ZFFEM_.zip

หลังจากนั้น 1 เดือน มัวแต่ทำฟอนต์อยู่ไม่ได้ทำการบ้าน
จากที่ 1 กลายเป็นที่ 18 เลยง่ะ (ตอนนี้อายุ 12 ย่าง 13
กำลังเครียดนัก (มากสุดๆ เฮ้อ...โคตรเบื่อเลย)
กับการเรียน) เอ้าอย่างนี้ก็ต้องฮึกกันหน่อย

เอาล่ะเมื่อเคลียร์การบ้านเสร็จแล้ว
เกิดความเบื่อหน่ายระหว่างการทำให้ WinRAR 3.41
กลายเป็นภาษาไทยและเป็น Corp. Edition และแพ็ชกุยมัน
(ยังแพ็ชกุยไม่ได้เลย) และเขียนเรียงความอันแสนน่าเบื่อ
เลยเปิดฟอนต์แล้บขึ้นมา ประกอบกับคุณฟ้าหันมาทำฟอนต์
(คุณฟ้าที่คอมไทยกับที่นี่ไอ้แอนนนนนช่างแตกต่างกันเหลือเกิน)
ผมก็เลยเกิดเริงฮึกเหิมขึ้นมา (สุดๆ) ลากๆๆๆแม่งเลย
กลายเป็นฟอนต์โคตรไก่เขี่ยที่ว่า ZF ZimpleFiled UE
และปรับปรุงนิดหน่อยจนกลายมาเป็นเวอร์ชั่น 1.05
โดยยังไม่มีผู้ใดได้ลิ้มลองเวอร์ชั่น 1.00 1.01 1.02
1.03 และ 1.04 ของมันนอกจากผม
ถ้าอยากลิ้มรสลองของความไก่เขี่ยก็โหลดได้ที่นี่ครับ ->
http://www.freewebs.com/rabies_vr/ZFZMPLF___.zip

ต่อมาจัดการ ภายในครึ่งชั่วโมง
(ถ้าไม่นับเวลาไปสับไก่ให้หมากินนะ)
ก็จัดการทำฟอนต์เขี่ยสุดๆตามมาติดๆนั่นคือ ZF Cursivo
Condense UE โหลดได้ที่นี่ครับ ->
http://www.freewebs.com/rabies_vr/ZFCRSCND__.zip

นอกจากนี้ยังมีการแปลฟอนต์ AD มาเป็น For Office (Symbol
เป็น Unicode) อันได้แก่
- SR Rojee โดยท่านปรมาจารย์โรจน์ แปลเป็น WindowsSymbol
โดยท่าน PSK_Type และจัดการให้เป็น WindowsUnicode
โดยผมเอง -->
http://www.freewebs.com/zafire06/Fonts/SR-RojeeNEW.zip
- CRU-rajabhat ทำขึ้นโดยใครก็ไม่รู้
เจอโดยโคตรบังเอิญจริงๆ เลยเอาแปลงซะเลย
- 2004_iannnnnSOS ทำขึ้นโดยใครก็ไม่รู้เหมือนกัน
(ฮี่ฮี่) ขัดหูขัดตา แปลงแม่งซะเรย -->
http://www.freewebs.com/zafire06/2004_iannnnnSOS-UE.zip
- 2004_iannnnnHBO อันนี้คงไม่ต้อง -->
http://www.freewebs.com/rabies_vr/ForS-.zip

ขอให้มีคนครีเอทๆอย่างคุณอยู่ต่อไปครับ
จะได้นั่งกินฟอนต์สบายใจสบายอารมณ์

แจ้งข้อผิดพลาด :
- ทำไมในหน้านี้
http://fonts.iannnnn.com/neighbor/dot3.html
ตรงคุณกำลังอยู่ที่มันเป็น OLALA ล่ะครับ
- ลิ้งค์ในหน้ารวมลิ้งค์ตายไปส่วนหนึ่งแล้วครับ
จึงเรียนมาเพื่อทราบครับ
ป.ล. ข้างบนไม่ต้องอ่านก็ได้นะ มันไร้สาระ...
ป.ป.ล. ถ้าอ่านไปแล้วก็เสียใจด้วยนะ ผมไม่ได้ตั้งใจน่ะ
ป.ป.ป.ล. แม่งมึงจะ ป.ล. ไปถึงในฟะ...

แล้วตกลงว่าคุณสัมพันธ์นี่มันจะไม่ทำอะไรต่อเลยรึไง

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 09:46 น.
แล้วตกลงว่าคุณสัมพันธ์นี่มันจะไม่ทำอะไรต่อเลยรึไง

นั่นดิ

ดูนี่ ตอนนี้กลายเป็น ห่า แม่ง มึง กู ไม่หมดแล้ว

อ้างอิงนึกแล้วว่าผลลัพธ์ของ Thai.net ต้องออกมาเป็นแบบนี้
ขณะที่เมล์ Special Offer For You ได้รับแล้วครับ
(มีอะไรอยู่ในนั้นเหรอ เป็นสปายแวร์หรือว่าโทรจัน)

ส่วนผลสอบผมเหรอครับ รู้วันอาทิตย์นี้ แต่เป็นภาคเรียนที่ 3 ใน 4
ไว้รู้ตอนที่รวมทุก 4 ภาคเรียนดีกว่าครับ (กลางๆเดือนกุมภา)
กต่ได้ยินแว่วๆ มาว่าคราวนี้เฉียดตกเหลือเกิน โดยเฉพาะคณิต
(โรงเรียนท่านจัดการสอบเป็นยังไงครับ โรงเรียนผมมี 2 เทอม . 1 เทอม สอบ 2 ครั้ง)

สุดท้ายนี้ขอนับถือว่าท่านเรียนได้เก่งจริงๆ ขอให้เจริญๆนะครับ

(ปล. พรปีใหม่ที่ใครต่อใครให้ ดูเหมือนว่าจะหายไปแล้วนะครับ
วันนี้เพิ่งจะวิ่งแข่งวิชาพละ แล้วดันไปวิ่งขัดขากันเอง ผลลัพธ์ที่ได้ก็ไม่ต้องพูดถึงครับ
พื้นดันเป็นหินละเอียดด้วย ครูดไปตามพื้นได้เมตรกว่า คงไม่ต่างอะไรจากเครื่องบดเนื้อ
แล้วหน้าหนาวท่านคงจะรู้ดีนะว่า แผลมันจะแสบเข้ากระดูกขนาดไหน
เอาเถอะพรรณนาความเจ็บมามากพอแล้ว ขอให้ท่านไม่เป็นแบบผมก็แล้วกัน)

นิ้งอ่า เริ่มแตะคอมตั้งแต่อนุบาลแล้วมั้ง :04:จำไม่ได้แฮะ เห็นพี่ใช้ ป.1ก็รู้สึกว่าใช้เวิร์ดได้และแต่แทบไม่ได้ใช้อ่า ก็ป.1คนอื่นยังดูดนิ้วอยู่เลย ป.2เริ่มใช้มากขึ้น พอดีบ้านนี้เป็นเด็กดีเกมส์ไม่ค่อยเล่น เวลาซื้อมาก็ให้พ่อกะพี่ลง :30:ป.3ก็ไม่ค่อยต่างจากป.2 ที่เพิ่มก็เล่นเดอะซิมส์มั้ง ป.4นี่ก็รู้จัก รักนรก(ragnarok)เริ่มเล่นอ่า ป.5นี่ถึงเล่นเอ็มมั้งหรือป.4ตอนปลายๆนี่แหละ แล้วก็เลิกล่นรักนรกตอนป.6นี่แหละเบื่ออะ ไหนๆก็ไหนๆแล้วพูดถึงนรกหน่อยดีกว่า ปัจจุบันเล่นน่าเบื่อมาก คือว่าถ้าคุณเล่นแล้วไม่มี บอทนี่ถือว่าคุณจะไม่ก้าวหน้าแล้ว ไปไหนมีแต่เครื่องจักรเดินไปเดินมา จะมีที่เป็นคนก็1ใน10ได้มั้ง เลยเลิก ตอนป.6นี่ก็รู้จักว็บฟอนต์จากเพื่อนพี่อะ ส่งเว็บมาให้ ตอนนั้นเห็นเพื่อนพี่ใช้เน่าดี :30:ชอบๆ เลยถามหาเว็บ ก็เลยได้รู้จัก ไอ้แอนนนน นี่แหละ แล้วหลังจากรู้จักประมาณ10วันโอ้แม่เจ้าปิดจ้า :05:พอก่อน

ใช้เวลาวิวัฒนาการ

ของแอนเหรอ
ประมาณ ป.4 - เริ่มแตะคอม กำลังพยายามเปิดเครื่อง
ประมาณ ป.5 - เปิดคอมได้แล้วเย่ๆ แต่ปิดไงวะ เฮ้ย พิมพ์คำสั่งไร
ประมาณ ป.6 - เยี่ยม ใช้คอมเป็นแล้ว แต่ทำไมไม่มีไรเลยวะ
ประมาณ ม.1 - เยสสสส เขียนเกมได้แล้ว
ประมาณ ม.2 - ...
...
จบ - เว็บของกูประสบความสำเร็จแล้วว้อย

อ้างคำพูดจาก: ซาฟิเร่ เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 10:03 น.
ใช้เวลาวิวัฒนาการ

ของแอนเหรอ
ประมาณ ป.4 - เริ่มแตะคอม กำลังพยายามเปิดเครื่อง
ประมาณ ป.5 - เปิดคอมได้แล้วเย่ๆ แต่ปิดไงวะ เฮ้ย พิมพ์คำสั่งไร
ประมาณ ป.6 - เยี่ยม ใช้คอมเป็นแล้ว แต่ทำไมไม่มีไรเลยวะ
ประมาณ ม.1 - เยสสสส เขียนเกมได้แล้ว
ประมาณ ม.2 - ...
...
จบ - เว็บของกูประสบความสำเร็จแล้วว้อย

- -"ไมวิวัฒนาการมันแปลกๆนา แต่เพื่อนนิ้งฉลาดแบบนี้จริงๆ555เปิดได้ปิดไม่ได้ เว็บไรอ่า เอาลงจิ๊

อ้างคำพูดจาก: Ningเด็กหัดดี เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 10:06 น.
- -"ไมวิวัฒนาการมันแปลกๆนา แต่เพื่อนนิ้งฉลาดแบบนี้จริงๆ555เปิดได้ปิดไม่ได้ เว็บไรอ่า เอาลงจิ๊

ตอนที่พี่แอนอยู่น่ะ คอมมันไม่ได้ใช้งานง่ายเหมือนตอนนี้นะ  :26:

เก่งแล้ววล่ะ ... วิวัฒนาการปรับตัวกับปัจจุบัน  :26: :26:

เด๋วมาอ่าน+ตอบ
ขอมาร์คไว้ก่อน
(ไปตากผ้าก่อน)

เวร!

คอมบ้านตู พ่อซื้อมาตอนจบ ม.1 เข้าสู่ ม.2 โว้ย
เกิดมาไม่เคยเจอเครื่องอะไรแบบนี้เลย คิดว่ามันเก็บข้อมูลไว้ที่จอ

ตอนนั้นกรม 4 เม็ก ฮาร์ดดิสก์ 420 เม็ก ซีพียู อินเทล 486-DX II
(เฮ้ย เพิ่งนึกได้ กูเคยใช้เครื่องอินเทลด้วยเหรอวะ)
ซื้อมารวมพรินเตอร์ดอทเมทริกซ์ก็ราคาราวๆ 45000 บาท

แต่ตอนนี้เป็นเครื่องดักแมลงอยู่หลังบ้าน
ภายในถูกพ่อแกะเล่นกลวงโบ๋ (พ่อซน)
กลับไปร้านเย็นนี้จะโชว์รูปให้ดู เพิ่งถ่ายเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

(กระจู๋มีสาระกำลังจะเกิด)

กะลังรอกระทู้ที่มีสาระ  :10:

สรุปพวกเกิน 15 มาแล้วมีแค่นี้เรอะเนี้ยยยย  :30:

อ้างคำพูดจาก: blueology เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 14:59 น.
สรุปพวกเกิน 15 มาแล้วมีแค่นี้เรอะเนี้ยยยย  :30:

เค้าไม่กล้ามาโพสต์ครับ  :04:

ตอนอายุ 15 ม.4 ทำไรอยู่วะ 


จำได้แต่ว่าแตะคอมครั้งแรกตอนป.3
จะซื้อคอมทีคุณพ่อนี่ขนหน้าแข้งร่วงไม่เหลือเลยค่ะ
หัดใช้เน็ตครั้งแรกตอนประมาณป.5-6 ล่ะมั้ง
ตอนนี้คอมเครื่องแรกกลายเป็นซากไปแล้ว
มอนิเตอร์เอาไปให้เขาทำตู้ปลา  :08: :08:
ส่วนเครื่องในเอาไปขายที่ไหนไม่รู้
เหลือแต่เครื่องพิมพ์ดอทเมตริกซ์ ยังใช้ได้อยู่เลยเก็บไว้

ตอนนี้คุณสัมพันธ์ขี้เกียจจริงๆ  :05:
อีกอย่าง ม.4 ที่กำลังจะเรียนนี่ช่างมหาโหดเหลือเกิน
เรียนกันอย่างบ้าคลั่ง การบ้านให้กันเป็นตั้งๆ
ความจริงก็อยากทำเว็บอ่ะนะ แต่ขืนทำไปรับรองว่าเปิดเทอม
มีหวังจุกตาย อัพเดตไม่ทัน กลายเป็นว่าฉุดการเรียนให้ตกฮวบ
อีกอย่างเขาใช้จีพีองจีพีเออะไรกันอีก น่าเบื่อเหลือเกิน
เรียนสายวิทย์-คณิตด้วยสิ
หวังว่าจะเห็นใจกูนะ ขอตั้งหลักซักพักจบ ม.6
แล้วจะว่ากันอีกทีนึง ตอนนี้นั่งปั่นฟอนต์ไปเรื่อยๆก่อน

หวังว่าคงจะเข้าใจคำแก้้ตัวห่วยๆนี้นะ :05:

ตอน ม.1 เรียนหนังสือ + เล่นหมากเก็บ  :38:
ม.3 มีคอมเป็นของตัวเองครั้งแรก เอาไว้ใช้เสมือนดั่งพิมพ์ดีด
(โปรแกรมตอนนั้นต้องเป็น CW, RW, Lotus)

เพิ่งรู้จักคำว่า crack ตอนอยู่ ปี4  :08:

อ้างอิงเพิ่งรู้จักคำว่ารักตอนปี 4

:22:

อุ๊ย

ชู้ทางบอร์ดใจ
:26: :26: :26: :26:

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 16:03 น.

:22:

:08: อันนั้นรู้จักตั้งแต่เกิดแล้วย่ะ

มาแล้ว
ป.1 > ได้เห็นโน๊ตบุคของพ่อ (โคดๆเก่า+อืด แบบที่ เวลาลากเมาส์แล้วยังมีหางล่องลอยไปตลอดทาง..) เครื่องใหญ่ๆ ก็ยังเฉยๆ
ป.2 > พ่อซื้อคอมมาให้ เล่นเวิร์ดอย่างเดียว พอเป็นExcel ปริ้นงานเป็น
ป.3 > เล่นแตะอินเทอร์เน็ต(พิมพ์ อินเทอร์เน็ต แบบนี้ถูกรึป่าวอ่ะ) แรกๆก็ใช้แค่ Search จาก Sanook หาข้อมูล (พ่อสอนๆ) หลังๆก็เริ่มเข้าเว็บอื่นๆมากขึ้น
ป.4 > รู้จักกูเกิ้ล พิมพ์งานเป็น รู้จักเว็บต่างๆมากขึ้น รู้จักออพชั่นในเวิร์ดมากขึ้น
ป.5 > เป็นปีที่พัฒนาที่สุด จากที่ไม่ค่อยเป็นอะไรเลย พ่อมีแผ่นFrontpage ก็เอามาลง ลองทำเว็บดู.. ตอนแรกๆก็โง่มากๆ เวลาแสดงผลแล้วรูปภาพไม่ขึ้น (ใส่pathผิด  :08:) แล้วก็ทำเว็บออกมา(ซะงั้นนะ..) ตอนนั้นเว็บมีเพื่อนรู้จักอยู่สองคน 555 // พอหลังๆ ก็มาใช้ HomeSite ทำเว็บ รู้จักอะไรมากขึ้น div css แต่ก็ยังไม่มากพอ รู้จักเว็บรุ่นพี่ที่โรงเรียน ทำให้ตัวเองฮึดขึ้นมาอีก
ป.6 > ตะลุย php! โหลดสคริบ หาหนังสือมาอ่าน ไม่ประสบความสำเร็จ.. จนประมาณเดือนตุลา รู้จักพวกพี่ฟรีซ(friice) พวกที่กราฟฟิคน่ะนะ.. ก็มาสนใจเรื่องกราฟฟิคมากขึ้น จนไม่สนใจเรื่องphpอีกเลย.. (ฮร่า..) เข้าเว็บฝรั่ง ดูเว็บสวยๆ ลองดราฟรูป (ลืมบอกไปว่า ดราฟรูปการ์ตูน จาก Corel Draw ได้ตั้งแต่เริ่มๆปอหกนะ) เจองาน vectoring ที่ทำให้เราคิดว่า เราก็ทำได้นี่! ก็ลองๆทำ

วันนี้ >
- ไม่สนใจ php อีกแล้ว
- กะจะสนใจเรื่องงานกราฟฟิค vectoring การจัดองค์ประกอบงาน+สี
- ติดตั้งสคริบเป็น.. (บางคนเอาแต่กราฟฟิคแต่ติดตั้งสคริบไม่เป็น = =)
- รู้จักส่วนใหญ่ของ HTML (ตอนนี้ยังไม่คิดว่าตัวเองเก่งอะไรมากกับhtml คิดว่ามันยังอีกไกล) และ CSS (เรื่องนี้วีว่าสำคัญเหมือนกันนะ แต่มีคนสนใจน้อยมาก ก็ถือว่า ได้ระดับ 6 ใน 10 ล่ะ)
- เมื่อก่อนอยากเป็น โปรแกรมเมอร์ แต่เดี๋ยวนี้อยากเป็น ดีไซน์เนอร์ (มาคนละทางเลยวุ้ยย)

ว่าแต่ กระทู้มันสำหรับ 15 ปีขึ้นไป ไม่ใช่หรอ  :08:

อนุบาล 1 เห็นคอมครั้งแรก เริ่มจิ้มมั่วๆ
อนุบาล 2 เล่นเกมในคอม
อนุบาล 3 แย่งเล่นเกมยิงจรวดกะพี่
ปอหนึ่ง สำรวจโรงเรียน
ปอสอง วิ่งเล่น
ปอสาม เข้าห้องสมุด
ปอสี่  :08: จำไม่ได้
ปอห้า ช่วยงานครู
ปอหก พึ่งจะแตะคอมจริงๆจังๆ
เริ่มทำเว็บ พิมพ์งาน มั่ว photoshop มั่วๆไปเรื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


(มีคนบอกว่าเราพัฒนาเร็ว --- ไม่จริงอ่ะ อันนี้รับรอง)

อ้างคำพูดจาก: Vee เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 17:01 น.
ว่าแต่ กระทู้มันสำหรับ 15 ปีขึ้นไป ไม่ใช่หรอ  :08:

ไม่ต้องมาปกปิด วี 30 แล้ว  :04:

อ้างอิงวันนี้ >
- ไม่สนใจ php อีกแล้ว (เราสน)
- กะจะสนใจเรื่องงานกราฟฟิค vectoring การจัดองค์ประกอบงาน+สี (เราสนมาก แต่ถ้าจะไม่รอด)
- ติดตั้งสคริบเป็น.. (บางคนเอาแต่กราฟฟิคแต่ติดตั้งสคริบไม่เป็น = =) (ฮัดชิ้วววว~)
- รู้จักส่วนใหญ่ของ HTML (ตอนนี้ยังไม่คิดว่าตัวเองเก่งอะไรมากกับhtml คิดว่ามันยังอีกไกล) และ CSS (เรื่องนี้วีว่าสำคัญเหมือนกันนะ แต่มีคนสนใจน้อยมาก ก็ถือว่า ได้ระดับ 6 ใน 10 ล่ะ) (เรายังรู้แค่ <??? style="????">
- เมื่อก่อนอยาเป็น โปรแกรมเมอร์ แต่เดี๋ยวนี้อยากเป็น ดีไซน์เนอร์ (มาคนละทางเลยวุ้ยย) (ตอนนี้เราอยากเป็นโปรแกรมเมอร์ หรือไม่ก็ออกแนวสามดีไปเลย)

เอ่อ

ทำไมถึงอยากเป็นไรทางคอมกันจัง

ตูไม่เห็นอยากเป็นเลย  :26:

อ้างคำพูดจาก: ซาฟิเร่ เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 17:03 น.
ไม่ต้องมาปกปิด วี 30 แล้ว  :04:

ถ้าวี 30 เร่ 60 แล้วแน่ๆเลย  :35:

อ้างอิงวันนี้ >
- ไม่สนใจ php อีกแล้ว (เราสน)
- กะจะสนใจเรื่องงานกราฟฟิค vectoring การจัดองค์ประกอบงาน+สี (เราสนมาก แต่ถ้าจะไม่รอด)
- ติดตั้งสคริบเป็น.. (บางคนเอาแต่กราฟฟิคแต่ติดตั้งสคริบไม่เป็น = =) (ฮัดชิ้วววว~)
- รู้จักส่วนใหญ่ของ HTML (ตอนนี้ยังไม่คิดว่าตัวเองเก่งอะไรมากกับhtml คิดว่ามันยังอีกไกล) และ CSS (เรื่องนี้วีว่าสำคัญเหมือนกันนะ แต่มีคนสนใจน้อยมาก ก็ถือว่า ได้ระดับ 6 ใน 10 ล่ะ) (เรายังรู้แค่ <??? style="????">
- เมื่อก่อนอยาเป็น โปรแกรมเมอร์ แต่เดี๋ยวนี้อยากเป็น ดีไซน์เนอร์ (มาคนละทางเลยวุ้ยย) (ตอนนี้เราอยากเป็นโปรแกรมเมอร์ หรือไม่ก็ออกแนวสามดีไปเลย)

php โคดยากกกก
ลืมบอกไป
แฟลช ก็ไม่ค่อยสนแล้ว ชอบงาน 2d, vector มากกว่า

หันไปสนใจ Typography กันเถิด  :21:

สนใจอันนี้ดีกว่า  :27: http://www.hokutoda.com/subject/index.php?SubID=8

อ้างคำพูดจาก: ==KEN== เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 18:27 น.
สนใจอันนี้ดีกว่า  :27: http://www.hokutoda.com/subject/index.php?SubID=8

:02: โพสแล้วแหละ

ไอ้เคนมันเก่งว่ะ  :12:




(+1)

เออว่ะ
เก่งจริง ช่วยฉุดจากหลุมอีก 2





ป.ล.วีทำพี่ขนลุก

อ่านแล้วทำให้เราขนลุกทุกคนเลย   :27:
สรุปพวกเกิน 15 มแค่เนี้ยเองเรอะเนี้ย  :30:

ตอบบ้าง

สมัยนั้น..ซึ่งก็ไม่นานเท่าไหร่หรอกนะ คาบเกี่ยวกับยุคพี่แอนเล็กน้อย
ติดปลายๆยุคอัลเตอร์ไง เพลงพวก กรันจ์ ซีแอตเติ้ลซาวด์กำลังจะดับ(แต่ก็พอทัน)
ทันเคิร์ทเป่ากบาลตัวเองม่องพอดี
แต่ที่โดนช่วงจริงๆก็พวกฝั่งอังกฤษ อย่าง oasis,blur,suede,manics street preachers
หนังสือ GT ของดีเจซี้ดกำลัง"แนว"สุดๆ (แต่เจ๊งไปนานละ  :05:)

วันๆ เก็บตังซื้อเทปอย่างเดียว เทปคาสเส็ตนะเว้ย
ไม่มีอ่ะ ซีดี โหลดเพลง ไร้ท์เพลง พอฟังพวกนี้แล้วก็ต้องตามลงไปหารากเหง้ามัน
พวก the doors,black sabbath,pinkfloyd ยุค 60

ทีนี้ดันอยากเป็น generation terorist กับเค้ามั่ง
คือมันเป็นเพลงเพลงนึงของ manicsฯ แต่ดันอยากใช้ชีวิตแบบนั้นขึ้นมาจริงๆไง

เลยต้องกระแดะหาพวก เลนิน มาร์กซ์ คานธี ฯลฯ มาอ่าน
แล้วตามมาด้วย ซีไรท์ อ่านแบบเรียงปีจนครบ
เลยเถิดไปที่โนเบล(สาขาวรรณกรรมนะ)แบบเรียงปีแต่ยังไม่ครบ
ย้อนอดีตไปหาพวก เชคสเปียร์ บริทนีย์ สเปียร์ ฯลฯ
และหนังสืออื่นๆที่เหลือในห้องสมุด

เอ ชักจะเหมือนพี่แอนเข้าไปละ
แถมวินโดว์ 3.11 เช่นกัน คิดว่ามันทันสมัยสุดๆจ๊าบมากๆ
แต่ทำอะไรไม่เป็นมากไปกว่าเพ้นท์บรัช กับเกมส์ไพ่ ไม่กล้าทำอย่างอื่นเลย
แตะอะไรก็กลัวจะเจ๊ง จริงนะ แม่ง ตอนนั้นรู้สึกมันใช้ยากมาก

แต่ที่อ่านๆหนังสือก็ไม่ใช่พวกหนอนหนังสืออะไร
ก็วัยรุ่นน่ะ วัยรุ่น ตั้งวง (ทั้งวงเหล้าและวงดนตรี) มีเรื่องกับชาวบ้านพองาม
แล้วรสนิยมเพลงดันไม่เข้ากับเพื่อน ที่จริงรสนิยมเพื่อนๆไม่เข้ากับเรามากกว่า
จึงออกซิ่งมอไซค์ กอดสายลมไว้ไม่ให้หงอยร้อง Motercycle Emtiness เล่น
(เพลง manics อีกแหละ  :12:) จบครับ

อ้างคำพูดจาก: ==KEN== เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 18:27 น.
สนใจอันนี้ดีกว่า  :27: http://www.hokutoda.com/subject/index.php?SubID=8

ไม่ได้โหลดภาษาญี่ปุ่นลงเครื่องอ่ะ  :08:

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 19:45 น.
ป.ล.วีทำพี่ขนลุก

ทำไมต้องเจาะจงที่วี?
เร่ก็เก่งนะ
(นับถือจริงๆ ไม่เชื่อว่าคนรุ่นเดียวกะวีจะมีใครเก่งขนาดนี้)
:12: (บวกหนึ่ง ซะงั้น)

อ้างคำพูดจาก: Vee เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 20:12 น.
ไม่ได้โหลดภาษาญี่ี่ปุ่นลงเครื่องอ่ะ  :08:

ทำไมต้องเจาะจงที่วี?
เร่ก็เก่งนะ
(นับถือจริงๆ ไม่เชื่อว่าคนรุ่นเดียวกะวีจะมีใครเก่งขนาดนี้)
:12: (บวกหนึ่ง ซะงั้น)

(กูน่ะเหรอเก่ง  :05:)

อ้างคำพูดจาก: ซาฟิเร่ เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 20:15 น.
(กูน่ะเหรอเก่ง  :05:)

ทำไม?
เร่เก่งกว่าแอ๊นอีกนะ 555
อาจจะเราด้วยสิ  :34:

อ้างคำพูดจาก: blueology เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 19:53 น.
ย้อนอดีตไปหาพวก เชคสเปียร์ บริทนีย์ สเปียร์ ฯลฯ

ง่ะ คนหลังนี่เขาเขียนหนังสือแนวที่ว่าด้วยเหรอ :08:

อรแค่ 12 น่ะค่ะคงจะตอบอะไรไม่ได้  :26:

อ้างคำพูดจาก: หมี-โหด เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 21:11 น.
อรแค่ 12 น่ะค่ะคงจะตอบอะไรไม่ได้  :26:

โกหกเดี๋ยวโดนติดลบนะคะ  :22:

อ้างคำพูดจาก: Vee เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 21:12 น.
โกหกเดี๋ยวโดนติดลบนะคะ  :22:

ไปติดลบพี่แอนซะ  :05:

จริงเหรอที่แอดมินแก้ของตัวเองไม่ได้ ...

เห็นหลักหมื่นแล้วยังไม่เชื่อใช่มะ
งั้นรอเดี๋ยว จะเอาล้านมาฝาก

ไม่เป็นไร

ถามประชดวีอะ  :08:

อ้อ ความรู้ใหม่
มันสูงสุดได้แค่ 255x255=65535 ว่ะ

 :38:

วีปั่น เอาไป + 1  :19:


พี่แอน เห็นแว๊บๆนะคะ คะแนนเยอะเว่อ

ขออรมั่งสิ คริๆ  :19:

อายุ 15 ย่าง 16 เหรอ  :18:
น่าจะเป็นช่วงที่วุ่นวายพอสมควรเลยล่ะ และเป็นจุดหักเหของชีวิตด้วย
เพราะเรียนจบ ม. 3 ต้องย้ายโรงเรียน
เพราะโรงเรียนที่ผมอยู่มันมีสูงสุดแค่ม.3 ในขณะนั้น

จากเด็กบ้านนอกคนหนึ่ง ในตำบลเล็กๆ
แห่งหนึ่งในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
บ้านนอกแค่ไหนคิดดู หลังบ้านผมเป็นป่าสงวน ด้านขวาเป็นภูเขา
บ้านผมก็เป็นบ้านเก่าๆ ใกล้พัง (ปัจจุบันพังไปแล้ว  :08:)

โรงเรียนมัธยมใกล้ๆ บ้านก็ไม่มี ต้องข้ามไปเรียนในตำบลใกล้เคียง

ด้วยเป็นเด็กเรียนดี และชอบอ่าน ชัยพฤกษ์วิทยาศาสตร์ (ตอนนี้ยังมีอยู่หรือเปล่าหว่า?  :09:)
มันมีเรื่องเกี่ยวกับอีเี่ล็กฯ อยู่ท้ายๆ หนังสือสือหน่ะ อ่านแล้วติดใจ
เลยคลุกตัวอยู่ในห้องแนะแนว (หนังสือเล่มนี้ไม่มีในห้องสมุด แปลกว่ะ)

จึงมีความสนใจในด้านอิเล็กทรอนิกส์เป็นพิเศษ

เคยเป็นตัวแทนจังหวัดประจวบฯ เข้าแข่งขันต่อวงจรอิเล็กทรอนิกส์
ในระดับภาคกลางและภาคตะวันออก
และสอบวิชาอิเล็กฯ ได้ 99 คะแนนจาก 100 คะแนน

จึงตั้งมั่นมากจะไปเรียนต่อในระดับ ปวช. ในสาขาอิเล็กทรอนิกส์
ที่เทคนิคราชบุรี และไม่ได้สมัครสอบที่ไหนไว้เลย
ด้วยความมั่นใจว่าเราต้องสอบได้ 100% ชัวร์

แต่แล้ว.... เหตุการณ์ก็ไม่เป็นอย่างที่คิด
... ผมสอบไม่ติด .... เวรแล้ว  :05:

แล้วจะไปเรียนที่ไหนต่อล่ะเนี่ย โรงเรียนอื่นๆ ก็ปิดรับสมัครกันหมดแล้ว
นั่นเป็นปัญหาที่ใหญ่เอามากๆ ขณะนั้น

จนสุดท้าย พี่ชายก็พาเข้าสู่เมืองกรุง (น้ำเน่าชมัด) ไปสมัครเรียนที่ ....
ซึ่งเขาเปิดรับสมัครรอบที่ 2 (รอบพิเศษ)
ซึ่งเป็นรอบที่ต้องเข้าใจนะครับว่า รอบหากินของโรงเรียนนี้เลยก็ว่าได้
คือ "ต้องบริจาคเงิน" ครับ ถึงจะรับเข้าให้เรียนได้
(เหตุการณ์แบบนี้มีอยู่จริงครับ ผมขอยืนยัน แม้ ผอ.จะปฏิเสธต่อสื่อมวลชน และมีเกือบทุกๆ โรงเรียนใน กทม.)

เอาเป็นว่า ผมมีที่เรียนแล้ว แต่เรื่องยังไม่จบ ...

เนื่องจากไม่เคยใช้ชีวิตในเมืองหลวง ไม่คุ้นเคยกับการจราจร
และที่พักอยู่ไกลจากโรงเรียน ผมพักอยู่กับพี่ที่ บางซ่อน
แต่โรงเรียนอยู่ สุขุมวิท (เดาเอาเองนะ ว่าโรงเรียนไร เป็นโรงเรียนชายล้วน ติดกับท้องฟ้าจำลอง)
ต้องตื่นไปโรงเรียนตอนตี 5 เพื่อให้ทันเข้าเรียน 7 โมง

แรกๆ ก็ไปทันอยู่หรอกครับ แต่พอนานไป ก็เริ่มไปสาย
(ช่วงนั้นสายสุขุมวิทรถติดมากๆ รถไฟฟ้ากำลังสร้าง)
จนสุดท้าย อาจารย์ที่ปรึกษาเรียกตัวไปพบ....
.... ผมต้องย้ายที่พักใหม่ครับ ไม่งั้นคงต้องถูกเชิดออกจากโรงเรียน

เคร้าเลยช่วงนั้น.. :16: และสุดท้ายผมก็เรียนอยู่ไม่จบม. 6
... อ๊ะ คือผมเรียน กศน. ไปด้วยครับ พอ ม. 5 ได้วุฒิแล้ว
ก็สอบ เอ็นฯ แต่ก็ไม่ติด .... ก็เลยคิดว่า....
ถ้าปีหน้าเรา เอ็นฯ ไม่ติดอีกล่ะ เราก็ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการดำรงชีวิตในเมืองกรุงไปอีกปี
จึงตัดสินใจเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเอกชน (เงินไม่มีหรอก ใช้ทุนกู้ยืมของรัฐบาล)

.... แล้วเรียนคณะอะไรดีล่ะ ... ช่วงนั้นนิเทศฯ กำลังบูมก็เลยเรียน
อีกอย่างผมเป็นคนค่อนข้างเงียบ ขี้อาย ไม่กล้าแสดงออกเก็บเนื้อเก็บตัว
เผื่อว่าการเรียนนิเทศน์ จะทำให้ผมกล้าขึ้น....

เห็นน้องๆ อายุ 12 -15 เข้ามาปั่นบอร์ดกัน แล้วรู้สึกดีจัง  :17:
ได้มีโอกาสสัมผัสกับคอมพิวเตอร์กัน ต่างจากผม... :16:

ผมมีโอกาสสัมผัสกับคอม ตอนอายุ 18 คือช่วงที่เรียนอยู่ปี 1
เข้าไปอ่านหนังสือในห้องสมุด แล้วเห็นมีห้องอินเตอร์เน็ต
อืม..... มันคืออะไรหว่า  :09: (จริงๆ นะ ตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร)

ก็เลยเข้าไปใช้ .... เวรกรรม คอมพิวเตอร์มันใช้ยังไงวะ
ก็นั่งแอบมองเครื่องข้างๆ สักพัก ... อืม... ไม่มีอะไรมากนี่หว่า
แค่ลากๆ แล้วก็คลิก .... เว็บแรกที่เข้าก็คือ หรรษา http://www.hunsa.com
ซึ่งปัจจุบันก็ยังอยู่ ก็เปิดดูไปเรื่อยๆ ตามลิงค์ที่เขามี
จนหลุดเข้าไปที่เวบ....... (เหตุการณ์คล้ายการ์ตูนบักต่วนเลยวุ้ย)

เวบนี้ครับ ศาลานกน้อย http://www.noknoi.com
เป็นเวบเกี่ยวกับกลอน และเรื่องสั้น

ขณะนั้นเขามีโครงการ "เวบเพจแรกของฉัน" เขาสอนภาษา html ครับ
ถ้าใครทำเสร็จแล้วก็ให้ส่งไปให้เขา แล้วจะ up เข้าในเวบของเขาให้
ผมก็เลยทำตามที่เขาสอน
อาศัยเวลาพักเที่ยงเข้าห้องอินเตอร์เน็ตไปนั่งทำ วันไหนไม่มีเรียนก็ไป
เพื่อไปเข้าห้องอินเตอร์เน็ต จน... เสร็จ
พอส่งไปให้เขาดู เขาชมว่าเขียน code ได้ดี เขาเลยแนะนำให้ไปขอพื้นที่ฟรีและเปิดเองไปเลย

จนในที่สุดผมก็มีโฮมเพจของตัวเองครั้งแรก ที่ http://aeeg.8m.com
มีเนื้อหาเป็นกลอนที่ผมแต่งขึ้นมาเองและใช้ชื่อว่า
"บ้านกลอนของนายโอ้เอ้" เมื่อปี 41 (7ปีผ่านไปแล้ว ปัจจุบันคือ http://www.ohaeey.com)

นับจากวันนั้นผมก็สนใจในคอมพิวเตอร์อย่างจริงจัง อ่านหนังสือทุกอย่างที่เกี่ยวกับคอม
วันๆ ก็คลุกตัวอยู่กับห้องสมุดของมหาวิทยาลัย จนสุดท้ายก็ซื้อคอมเป็นของตัวเอง
และนั่งเล่นมันอยู่ทั้งวันทั้งคืน ในชีวิตผมเคยเป็นลมอยู่ครั้งหนึ่งครับ
และเป็นเพียงครั้งเดียวในชีวิตจริงๆ ก็หน้าคอมพิวเตอร์นี่แหละ หมดสติ และฟุบลงไปเลย ... :32:

แล้วก็เข้ามาสู่โลกของการพัฒนาโปรแกรม...
( ตอนนี้ลืมตัวไปแล้ว ว่าเรียนนิเทศน์ แต่ที่เรียนอยู่ก็ไม่ได้ทิ้งนะ)
เริ่มจาก visual basic เพราะหลายกระแสบอกว่า ง่าย...
จริงแล้วก็ง่ายอยู่นะ แต่ว่า ไม่มีคนสอนผมนี่สิ ต้องหัดจากหนังสือ
กว่า 3 เดือนที่นั่งอยู่หน้าคอม แต่ก็ไม่มีพัฒนาการอะไรที่ดีขึ้นมาเลย

จนผมได้พบกับ.... พี่ปุ๊ก P@^_^@K http://www.pksoftware.com
ในตอนนั้นพี่ปุ๊กทำเว็บอยู่หลายเวบมากๆ
มีเนื้อหาทั้ง visual basic , delphi , cgi โดยเฉพาะ cgi นั้น ดังเอามาก
โดยเฉพาะ เวบบอร์ด ที่เป็นภาษา perl
เรียกว่าเป็นต้นแบบของ เวบบอร์ดในปัจจุบันนี้เลยก็ว่าได้
มีหลายๆ บอร์ดพัฒนาต่อมาจากของแก

พี่ปุ๊กทำให้ผมรู้ว่า delphi น่าสนใจกว่า visal basic
นับจากวันนั้นผมก็ได้นำเอา sourcecode มาอ่านและเริ่มทำตาม
แล้วการพัฒนาของผมก็เร็วขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
พี่ปุ๊กคนนี้แหละครับ ที่ผมนับถือเขาว่าเป็น ครูคนแรกและครูคนเดียวของผม แม้ว่าเราจะไม่รู้จักกันก็ตาม

หลังจากนั้นผมก็มาคิดว่า ผมเรียนนิเทศน์อยู่นี่หว่า...
แล้วเวลาผมไปสมัครงานแล้วเค้าจะเชื่อเหรอ ว่าเราเป็นคอมจริงๆ
ผมก็เลยส่งตัวเองเข้าไปประกวดในงานต่างๆ เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์

ปี 2543 เข้าแข่งขันในรายการ The fist national shareware contest
จากทีมแข่ง 123 ทีม ผมผ่านเข้ารอบครับ 22 ทีมสุดท้าย
ด้วยโปรแกรมตัวนี้ PC Security Studio http://www.thaiware.com/main/info.php?id=1697
โปรแกรมตัวนี้ทำเงินให้กับผม 5,000 บาทครับ
และที่นี่เองครับ ที่ทำให้ผมได้เจอกับพี่ปก ครูของผม ตัวจริงเสียงจริง ดีใจมากๆ เลย

ปี 2544 เข้าแข่งขัน โครงการพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์แห่งประเทศไทย ครั้งที่3 (NSC)
http://www.fic.nectec.or.th/fic-2005/index.php
อันนี้ได้รับทุนการวิจัยครับ และก็ผ่านเกณฑ์การตรวจรับผลงาน แต่ไม่เข้ารอบชิง
โปรแกรมตัวนี้ทำเงินให้ผม 18,000 บาทครับ

พอเรียนจบ ก็ได้มีโอกาสเข้าไปทำงานที่ acer จึงทำให้มีความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับ hardware
และ mobility technology ชีวิตด้านการงานกำลังรุ่ง อยู่ๆก็ต้องล่วง..... เพราะ
ทหารครับ ผมโดยเกณฑ์ทหาร .... (ตอนคงเข้าใจความรู้สึกนี้ ...)
พอออกจากทหารมาก็ได้เข้ามาทำงานในตำแหน่งงาน โปรแกรมเมอร์ดังที่ตั้งใจไว้

2 ปีผ่านไปแล้วในสายงานที่ข้องเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ไม่รวมเวลา 1 ปีที่ไปเป็นทหาร)
คอมพิวเตอร์สร้างรายได้ให้กับผมมาแล้วหลายแสนบาท

ไม่ได้คิดจะโอ้อวดอะไรหรอกนะ เพี่ยงแต่ว่า...
ถ้าช่วงอายุ 15 ผมได้เรียนอิเล็กทรอนิกส์ดังที่ตั้งใจไว้
ผมก็คงจะไม่มีวันนี้ และคงจะไม่ได้มาปั่นบอร์ดอยู่ที่นี่...

มันไม่จำเป็นหรอกครับว่าคุณจะเรียนอะไรมา ถ้าคุณรู้ถึงความต้องการของตัวเองแล้ว
ขอเพียงแค่คุณทุ่มเท และใส่ใจให้เวลากับสิ่งนั้น รับรองว่าจะต้องมีสิ่งดีๆ ตามมาแน่นอนครับ  :12:

ง่ะ  :08: กลายเป็นชีวประวัติย่อยๆ ไปเลยนะเนี่ย

อ้างคำพูดจาก: นายโอ้เอ้ เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 22:07 น.
อายุ 15 ย่าง 16 เหรอ  :18:
น่าจะเป็นช่วงที่วุ่นวายพอสมควรเลยล่ะ �?ละเป็นจุดหั�?เหของชีวิตด้วย
เพราะเรียนจบ ม. 3 ต้องย้ายโรงเรียน
เพราะโรงเรียนที่ผมอยู่มันมีสูงสุด�?ค่ม.3 ในขณะนั้น

จา�?เด็�?บ้านนอ�?คนหนึ่ง ในตำบลเล็�?ๆ
�?ห่งหนึ่งในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
บ้านนอ�?�?ค่ไหนคิดดู หลังบ้านผมเป็นป่าสงวน ด้านขวาเป็นภูเขา
บ้านผม�?็เป็นบ้านเ�?่าๆ ใ�?ล้พัง (ปัจจุบันพังไป�?ล้ว  :08:)

โรงเรียนมัธยมใ�?ล้ๆ บ้าน�?็ไม่มี ต้องข้ามไปเรียนในตำบลใ�?ล้เคียง

ด้วยเป็นเด็�?เรียนดี �?ละชอบอ่าน ชัยพฤ�?ษ์วิทยาศาสตร์ (ตอนนี้ยังมีอยู่หรือเปล่าหว่า?  :09:)
มันมีเรื่องเ�?ี่ยว�?ับอิเล็�?ฯ อยู่ท้ายๆ หนังสือสือหน่ะ อ่าน�?ล้วติดใจ
เลยคลุ�?ตัวอยู่ในห้อง�?นะ�?นว (หนังสือเล่มนี้ไม่มีในห้องสมุด �?ปล�?ว่ะ)

จึงมีความสนใจในด้านอิเล็�?ทรอนิ�?ส์เป็นพิเศษ

เคยเป็นตัว�?ทนจังหวัดประจวบฯ เข้า�?ข่งขันต่อวงจรอิเล็�?ทรอนิ�?ส์
ในระดับภาค�?ลาง�?ละภาคตะวันออ�?
�?ละสอบวิชาอิเล็�?ฯ ได้ 99 คะ�?นนจา�? 100 คะ�?นน

จึงตั้งมั่นมา�?จะไปเรียนต่อในระดับ ปวช. ในสาขาอิเล็�?ทรอนิ�?ส์
ที่เทคนิคราชบุรี �?ละไม่ได้สมัครสอบที่ไหนไว้เลย
ด้วยความมั่นใจว่าเราต้องสอบได้ 100% ชัวร์

�?ต่�?ล้ว.... เหตุ�?ารณ์�?็ไม่เป็นอย่างที่คิด
... ผมสอบไม่ติด .... เวร�?ล้ว  :05:

�?ล้วจะไปเรียนที่ไหนต่อล่ะเนี่ย โรงเรียนอื่นๆ �?็ปิดรับสมัคร�?ันหมด�?ล้ว
นั่นเป็นปั�?หาที่ให�?่เอามา�?ๆ ขณะนั้น

จนสุดท้าย พี่ชาย�?็พาเข้าสู่เมือง�?รุง (น้ำเน่าชมัด) ไปสมัครเรียนที่ ....
ซึ่งเขาเปิดรับสมัครรอบที่ 2 (รอบพิเศษ)
ซึ่งเป็นรอบที่ต้องเข้าใจนะครับว่า รอบหา�?ินของโรงเรียนนี้เลย�?็ว่าได้
คือ "ต้องบริจาคเงิน" ครับ ถึงจะรับเข้าให้เรียนได้
(เหตุ�?ารณ์�?บบนี้มีอยู่จริงครับ ผมขอยืนยัน �?ม้ ผอ.จะป�?ิเสธต่อสื่อมวลชน �?ละมีเ�?ือบทุ�?ๆ โรงเรียนใน �?ทม.)

เอาเป็นว่า ผมมีที่เรียน�?ล้ว �?ต่เรื่องยังไม่จบ ...

เนื่องจา�?ไม่เคยใช้ชีวิตในเมืองหลวง ไม่คุ้นเคย�?ับ�?ารจราจร
�?ละที่พั�?อยู่ไ�?ลจา�?โรงเรียน ผมพั�?อยู่�?ับพี่ที่ บางซ่อน
�?ต่โรงเรียนอยู่ สุขุมวิท (เดาเอาเองนะ ว่าโรงเรียนไร เป็นโรงเรียนชายล้วน ติด�?ับท้องฟ้าจำลอง)
ต้องตื่นไปโรงเรียนตอนตี 5 เพื่อให้ทันเข้าเรียน 7 โมง

�?ร�?ๆ �?็ไปทันอยู่หรอ�?ครับ �?ต่พอนานไป �?็เริ่มไปสาย
(ช่วงนั้นสายสุขุมวิทรถติดมา�?ๆ รถไฟฟ้า�?ำลังสร้าง)
จนสุดท้าย อาจารย์ที่ปรึ�?ษาเรีย�?ตัวไปพบ....
.... ผมต้องย้ายที่พั�?ใหม่ครับ ไม่งั้นคงต้องถู�?เชิ�?ออ�?จา�?โรงเรียน

เคร้าเลยช่วงนั้น.. :16: �?ละสุดท้ายผม�?็เรียนอยู่ไม่จบม. 6
... อ๊ะ คือผมเรียน �?ศน. ไปด้วยครับ พอ ม. 5 ได้วุฒิ�?ล้ว
�?็สอบ เอ็นฯ �?ต่�?็ไม่ติด .... �?็เลยคิดว่า....
ถ้าปีหน้าเรา เอ็นฯ ไม่ติดอี�?ล่ะ เรา�?็ต้องเสียค่าใช้จ่ายใน�?ารดำรงชีวิตในเมือง�?รุงไปอี�?ปี
จึงตัดสินใจเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเอ�?ชน (เงินไม่มีหรอ�? ใช้ทุน�?ู้ยืมของรั�?บาล)

.... �?ล้วเรียนคณะอะไรดีล่ะ ... ช่วงนั้นนิเทศฯ �?ำลังบูม�?็เลยเรียน
อี�?อย่างผมเป็นคนค่อนข้างเงียบ ขี้อาย ไม่�?ล้า�?สดงออ�? เ�?็บเนื้อเ�?็บตัว
เผื่อว่า�?ารเรียนนิเทศน์ จะทำให้ผม�?ล้าขึ้น....

เห็นน้องๆ อายุ 12 -15 เข้ามาปั่นบอร์ด�?ัน �?ล้วรู้สึ�?ดีจัง  :17:
ได้มีโอ�?าสสัมผัส�?ับคอมพิวเตอร์�?ัน ต่างจา�?ผม... :16:

ผมมีโอ�?าสสัมผัส�?ับคอม ตอนอายุ 18 คือช่วงที่เรียนอยู่ปี 1
เข้าไปอ่านหนังสือในห้องสมุด �?ล้วเห็นมีห้องอินเตอร์เน็ต
อืม..... มันคืออะไรหว่า  :09: (จริงๆ นะ ตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร)

�?็เลยเข้าไปใช้ .... เวร�?รรม คอมพิวเตอร์มันใช้ยังไงวะ
�?็นั่ง�?อบมองเครื่องข้างๆ สั�?พั�? ... อืม... ไม่มีอะไรมา�?นี่หว่า
�?ค่ลา�?ๆ �?ล้ว�?็คลิ�? .... เว็บ�?ร�?ที่เข้า�?็คือ หรรษา http://www.hansa.com
ซึ่งปัจจุบัน�?็ยังอยู่ �?็เปิดดูไปเรื่อยๆ ตามลิงค์ที่เขามี
จนหลุดเข้าไปที่เวบ....... (เหตุ�?ารณ์คล้าย�?าร์ตูนบั�?ต่วนเลยวุ้ย)

เวบนี้ครับ ศาลาน�?น้อย http://www.noknoi.com
เป็นเวบเ�?ี่ยว�?ับ�?ลอน �?ละเรื่องสั้น

ขณะนั้นเขามีโครง�?าร "เวบเพจ�?ร�?ของฉัน" เขาสอนภาษา html ครับ
ถ้าใครทำเสร็จ�?ล้ว�?็ให้ส่งไปให้เขา �?ล้วจะ up เข้าในเวบของเขาให้
ผม�?็เลยทำตามที่เขาสอน
อาศัยเวลาพั�?เที่ยงเข้าห้องอินเตอร์เน็ตไปนั่งทำ วันไหนไม่มีเรียน�?็ไป
เพื่อไปเข้าห้องอินเตอร์เน็ต จน... เสร็จ
พอส่งไปให้เขาดู เขาชมว่าเขียน code ได้ดี เขาเลย�?นะนำให้ไปขอพื้นที่ฟรี�?ละเปิดเองไปเลย

จนในที่สุดผม�?็มีโฮมเพจของตัวเองครั้ง�?ร�? ที่ http://aeeg.8m.com
มีเนื้อหาเป็น�?ลอนที่ผม�?ต่งขึ้นมาเอง �?ละใช้ชื่อว่า
"บ้าน�?ลอนของนายโอ้เอ้" เมื่อปี 41 (7ปีผ่านไป�?ล้ว ปัจจุบันคือ http://www.ohaeey.com)

นับจา�?วันนั้นผม�?็สนใจในคอมพิวเตอร์อย่างจริงจัง อ่านหนังสือทุ�?อย่างที่เ�?ี่ยว�?ับคอม
วันๆ �?็คลุ�?ตัวอยู่�?ับห้องสมุดของมหาวิทยาลัย จนสุดท้าย�?็ซื้อคอมเป็นของตัวเอง
�?ละนั่งเล่นมันอยู่ทั้งวันทั้งคืน ในชีวิตผมเคยเป็นลมอยู่ครั้งหนึ่งครับ
�?ละเป็นเพียงครั้งเดียวในชีวิตจริงๆ �?็หน้าคอมพิวเตอร์นี่�?หละ หมดสติ �?ละฟุบลงไปเลย ... :32:

�?ล้ว�?็เข้ามาสู่โล�?ของ�?ารพัฒนาโปร�?�?รม...
( ตอนนี้ลืมตัวไป�?ล้ว ว่าเรียนนิเทศน์ �?ต่ที่เรียนอยู่�?็ไม่ได้ทิ้งนะ)
เริ่มจา�? visual basic เพราะหลาย�?ระ�?สบอ�?ว่า ง่าย...
จริง�?ล้ว�?็ง่ายอยู่นะ �?ต่ว่า ไม่มีคนสอนผมนี่สิ ต้องหัดจา�?หนังสือ
�?ว่า 3 เดือนที่นั่งอยู่หน้าคอม �?ต่�?็ไม่มีพัฒนา�?ารอะไรที่ดีขึ้นมาเลย

จนผมได้พบ�?ับ.... พี่ปุ๊�? P@^_^@K http://www.pksoftware.com
ในตอนนั้นพี่ปุ๊�?ทำเว็บอยู่หลายเวบมา�?ๆ
มีเนื้อหาทั้ง visual basic , delphi , cgi โดยเฉพาะ cgi นั้น ดังเอามา�?
โดยเฉพาะ เวบบอร์ด ที่เป็นภาษา perl
เรีย�?ว่าเป็นต้น�?บบของ เวบบอร์ดในปัจจุบันี้เลย�?็ว่าได้
มีหลายๆ บอร์ดพัฒนาต่อมาจา�?ของ�?�?

พี่ปุ๊�?ทำให้ผมรู้ว่า delphi น่าสนใจ�?ว่า visal basic
นับจา�?วันนั้นผม�?็ได้นำเอา sourcecode มาอ่าน�?ละเริ่มทำตาม
�?ล้ว�?ารพัฒนาของผม�?็เร็วขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
พี่ปุ๊�?คนนี้�?หละครับ ที่ผมนับถือเขาว่าเป็น ครูคน�?ร�? �?ละครูคนเดียวของผม �?ม้ว่าเราจะไม่รู้จั�?�?ัน�?็ตาม

หลังจา�?นั้นผม�?็มาคิดว่า ผมเรียนนิเทศน์อยู่นี่หว่า...
�?ล้วเวลาผมไปสมัครงาน�?ล้วเค้าจะเชื่อเหรอ ว่าเราเป็นคอมจริงๆ
ผม�?็เลยส่งตัวเองเข้าไปประ�?วดในงานต่างๆ เพื่อเ�?็บเ�?ี่ยวประสบ�?ารณ์

ปี 2543 เข้า�?ข่งขันในราย�?าร The fist national shareware contest
จา�?ทีม�?ข่ง 123 ทีม ผมผ่านเข้ารอบครับ 22 ทีมสุดท้าย
ด้วยโปร�?�?รมตัวนี้ PC Security Studio http://www.thaiware.com/main/info.php?id=1697
โปร�?�?รมตัวนี้ทำเงินให้�?ับผม 5,000 บาทครับ
�?ละที่นี่เองครับ ที่ทำให้ผมได้เจอ�?ับพี่ปุ๊�? ครูของผม ตัวจริงเสียงจริง ดีใจมา�?ๆ เลย

ปี 2544 เข้า�?ข่งขัน โครง�?ารพัฒนาโปร�?�?รมคอมพิวเตอร์�?ห่งประเทศไทย ครั้งที่3 (NSC)
http://www.fic.nectec.or.th/fic-2005/index.php
อันนี้ได้รับทุน�?ารวิจัยครับ �?ละ�?็ผ่านเ�?ณฑ์�?ารตรวจรับผลงาน �?ต่ไม่เข้ารอบชิง
โปร�?�?รมตัวนี้ทำเงินให้ผม 18,000 บาทครับ

พอเรียนจบ �?็ได้มีโอ�?าสเข้าไปทำงานที่ acer จึงทำให้มีความรู้เพิ่มเติมเ�?ี่ยว�?ับ hardware
�?ละ mobility technology ชีวิตด้าน�?ารงาน�?ำลังรุ่ง อยู่ๆ�?็ต้องล่วง..... เพราะ
ทหารครับ ผมโดยเ�?ณฑ์ทหาร .... (�?อนคงเข้าใจความรู้สึ�?นี้ ...)
พอออ�?จา�?ทหารมา�?็ได้เข้ามาทำงานในตำ�?หน่งงาน โปร�?�?รมเมอร์ดังที่ตั้งใจไว้

2 ปีผ่านไป�?ล้วในสายงานที่ข้องเ�?ี่ยว�?ับคอมพิวเตอร์ (ไม่รวมเวลา 1 ปีที่ไปเป็นทหาร)
คอมพิวเตอร์สร้างรายได้ให้�?ับผมมา�?ล้วหลาย�?สนบาท

ไม่ได้คิดจะโอ้อวดอะไรหรอ�?นะ เพี่ยง�?ต่ว่า...
ถ้าช่วงอายุ 15 ผมได้เรียนอิเล็�?ทรอนิ�?ส์ดังที่ตั้งใจไว้
ผม�?็คงจะไม่มีวันนี้ �?ละคงจะไม่ได้มาปั่นบอร์ดอยู่ที่นี่...

มันไม่จำเป็นหรอ�?ครับว่าคุณจะเรียนอะไรมา ถ้าคุณรู้ถึงความต้อง�?ารของตัวเอง�?ล้ว
ขอเพียง�?ค่คุณทุ่มเท �?ละใส่ใจให้เวลา�?ับสิ่งนั้น รับรองว่าจะต้องมีสิ่งดีๆ ตามมา�?น่นอนครับ  :12:

ง่ะ  :08: �?ลายเป็นชีวประวัติย่อยๆ ไปเลยนะเนี่ย

ทุ่มเทมากครับ กว่าจะเขียนหมด เอาไปเลย +1

เล่ามั่งสิ เผื่อมีใครมา +

อรได้คอมมาตอนชั้น ป.5 อ๋อ ก็เมื่อไม่กี่ปีมานี้เองค่ะ  :02:

จอขาวดำ เล่นดอส
เครื่องปลิ้น มีเสียงแกร่กๆๆๆ

มีไดรฟ์ Bด้วยแหละ {หมีโหด}

ของพี่โอ้เอ้อ่านสนุกดีครับ

แล้วตอนจบเป็นไงเหรอครับ  :26:

เรียนหนังสือ :29:

อ้างคำพูดจาก: นายโอ้เอ้ เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 22:07 น.

- พี่เอ้สะกด hunsa ผิดวะ -- หลอกนี่หว่า
- ถึงคุณเก้อ ตอนจบของเรื่องนี้ -- พี่เอ้ตายครับ
- เรื่องของพี่เอ้สอนให้รู้ว่า พยายามไปแค่ไหน ก็ต้องมานั่งจมปลักกับบอร์ดห่านนี่ (ห่านไม่ใช่คำหยาบ)

ทรายรู้จักคอมตอนป.6อ่ะ   :08:

ตอนอายุ 15 ก็เรียนอย่างเดียวเลยย

มีเรียนคอมนิดหน่อย

แต่ก็คือเก่งที่สุดอ่ะ  :02: 

แต่เด๋วนี้โง่แล้วงัย ทำไรไม่เป็นแล้ว อายเด็กรุ่นใหม่มันหวะ

:34: กระจู๋ดักคนแก่นี่นา....

ชีวิตพี่โอ้เอ้  สุดยอดเลยค่ะ....!!!
อยากให้คะแนนอ่านะ.. (แต่ไม่รู้ใครอุ้มหมูเราหายไปแล้วเนี่ย :08:)

ดีจังเลยค่ะ  "คนที่ค้นพบสิ่งที่อยากทำอ่ะ"
ชีวิตจิง ก็อยู่มาเรื่อยๆ  เฮื่อยๆ  ไปต่อกับเรื่อยๆน่ะค่ะ

เรียนรร.หญิงล้วนตั้งแต่อนุบาล  ไม่ต้องสอบเข้าประถมเพราะเลือนชั้นตามเกรด  แล้วก็เลื่อนมาเรื่อยจนม. 6  การ entrance ก็เลยเป็นการสอบเพื่อเข้ารร.อื่นแห่งแรกในชีวิตเลย.. (แต่ก็เรื่อยๆอยู่ดี...)

รู้จักคอมตอนเข้ามหาลัย  ไม่ค่อยสนใจอินเตอร์เน็ตหรอก  ใช้งานอย่างเดียว  หรือไม่ก็เล่นเกมส์ง่ะ  จนได้ท่องเว็บจริงจังก็ช่วงปีนี้แล่ะ (21-22ปี)  เพราะทางคณะแจกคอมและติดตั้งwireless ให้  ไม่งั้นเราคงไม่ได้เจอกันหรอกนะเนี่ย....

ตอนนี้ก็เรื่อยๆ กับชีวิตต่อไป
"ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร  ไม่รู้จะไปทางไหน  คงลอยไปตามน้ำต่อไปมั้ง"

อ้างคำพูดจาก: jingjo เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 02:16 น.
ชีวิตพี่โอ้เอ้  สุดยอดเลยค่ะ....!!!
อยา

อ้างคำพูดจาก: โอวัลติน เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 02:18 น.
เป็นซุงเหรอ?...ลอยตามน้ำอ่ะ  :02:

ป่าว "ขึ้นอืด" น่ะ  :02:

อ้างคำพูดจาก: โอวัลติน เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 02:03 น.
:34: กระจู๋ดักคนแก่นี่นา....

แล้วคนเนี้ย แก่ รึป่าวคะ?   :30:

อ้างคำพูดจาก: jingjo เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 02:16 น.
ตอนนี้ก็เรื่อยๆ กับชีวิตต่อไป
"ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร  ไม่รู้จะไปทางไหน  คงลอยไปตามน้ำต่อไปมั้ง"

กว่าจะรู้ว่าสมุนไพรไทยมันมีส่วนประกอบอะไรมากมายที่เป็นยาระดับครอบจักรวาล
ก็ต้องรอให้ฝรั่งมาบอก
จริงๆ แล้วความเจ๋งมันก็หมักหมมอยู่ในตัวเรานแหละ
เดี๋ยวก็ค้นพบเอง .. แต่ถ้าอยากให้เร็วทันใช้
ก็ต้องลองกิน ลองตำ เอามาพอกแผล ปั้นเป็นลูกกลอน หรืออมไว้ใต้ลิ้นดู

ลองทำมันทุกอย่าง แล้วจะค้นพบเอง
จงอย่าอยู่เฉย


ยูนิฟ ไอเฟิร์ม สนับสนุน

When I was fifteen....Umm......
In the morning at 6 am . Wake up  and go to swim..
eat and go to class, after school swim again. Go back home . Do homework and go to sleep.
EVERYDAY!!!!!!

  summer !! Swim in the morning , eat and swim in the afternoon!!  :38:

อยากสวิมมั่งง่ะ ทุกวันนี้สแปมอย่างเดียวจนพุงหลามแล่ว



ตอนก่อนที่จะเข้ากรมนะ พี่สวิมมันทุกวันเลย
เสียค่าผ่านเข้าสระวันละ 50 บาท
(ขี้เกียจเป็นสมาชิก เพราะมีชีวิตอยู่แค่เดือนเดียวของปีก่อน)


โอ้ววววววว
อยากว่ายน้ามมมมมมมมมมมม

 :26: If you 're Nuch. You'll get bored about swimming.
Practice is so hard, but I love swimming.

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 11:29 น.
เวร!

คอมบ้านตู พ่อซื้อมาตอนจบ ม.1 เข้าสู่ ม.2 โว้ย
เ

แหม กลายเป็นกระจู๋เล่าชีวิตไปแ้ล้ว แต่อ่านแล้วได้อะไรเยอะดีนะ ชีวิตแต่ละคนนี่เจออะไรมาแตกต่างกัน ประสบการณ์สอนอะไรเราเยอะทีเดียว
:12:

ดีใจนะครับที่ได้เข้ามาเป็นส่วนนึงของที่นี่
ได้รู้จักน้องๆพี่ๆที่มีฝีมือและมีความคิดที่น่าชื่นชมมาก
ผมเชื่อว่าท่ามกลางความเหลวแหลกของเด็กยุคนี้ที่เค้าชอบว่ากันนั้น
เด็กๆที่อยู่ที่นี่จะช่วยเปลี่ยนแปลงและขับเคลื่อนสังคมของพวกเค้าได้ครับ

พูดอะไรวะโคตรแก่เลย :08:

ผมเป็นเด็กราชบุรี พอ ม.1 ก็ย้ายมาเรียนที่นครปฐม
ผมเป็นเดกที่ไม่เก่งอะไรซักอย่างแต่เรียนได้เกรดดีนะ(หมายความว่าไม่ได้มีด้านไหนที่เชี่ยวชาญ)
รู้แต่ว่าพอวาดรูปได้เท่านั้น
แต่ญาติๆก็ไม่รู้ว่าเรียนศิลปะแล้วจะไปทำงานอะไร
พอตอนเอ็นท์ก็ได้โควต้าที่ มหาลัยชื่อดังย่านท่าช้างติดธรรมศาสตร์ (ที่ไหนวะ)
การเข้ามาเรียนที่นี่ได้เปลี่ยนชีวิตผมไปโดยสิ้นเชิง
มันเป็นอีกโลกนึงที่ผมไม่เคยเจอมาก่อน
เพราะเพื่อนๆสมัยม.ปลาย มีเรียนศิลปะแค่สองคน(หนึ่งในนั้นเป็นรุ่นน้องพี่แอนน่ะ จบปีนี้)
ผมรู้สึกว่าผมไม่ได้มีบางอย่างที่เด็กที่เรียนที่นี่ส่วนใหญ่่เค้าเป็นกัน
ผมพบว่าผมดูเป็นเด็กที่ไม่น่ามาเรียนศิลปะ
ผมไม่ได้มีความชอบอะไรที่ลึกซึ้งในบางเรื่อง เช่น
ผมไม่ได้มีรสนิยมทางด้านดนตรีที่ลึกซึ้งเหมือนคนอื่น
ผมไมรู้จักหนังนอกกระแส ฯลฯ
พูดแบบเดี๋ยวนี้ก็ต้องเรียกว่า "แม่ม ไม่แนวเลยว่ะ ไม่เป็นตัวจริงเลย"
การเรียนที่นี่ 4 ปีของผมในคณะที่รักออกแบบไม่ได้เนี่ย
ทำให้โลกผมกว้างขึ้นมากโขทีเดียว
เฮ้อ...ไปไกล

มาถึงเรื่องคอมบ้าง

ผมได้สัมผัสครั้งแรกตอนเรียน ป.6 แผ่นใหญ่่ๆ ตื่นเต้นสุดๆ
ทำอะไรไม่ค่อยเป็นหรอกครับ
พอมามัธยมนี่รู้จักแต่ paint photoshop wordแล้วก็ pirch  :26:
ไม่ค่อยรู้เรื่องโปรแกรมหรอก วาดรูปด้วยมืออย่างเดียว
อาศัยเล่นเกมตามบ้านเพื่อนง่ะ ไม่มีเครื่องป็นของตัวเอง
ใช้คอมจริงๆจังๆก็เข้ามหาลัยนี่ล่ะ
ใช้เป็นแต่ photoshop ไม่รู้จัก illus และอย่างอื่นเลย
ตอนปีหนึ่งต้องลงไปล่างหอแล้วเช่าเครื่องร้านเน็ตทำงานถึงเช้า
พอขึ้นปีสองเริ่มมีใช้เอง รู้จักโปรแกรมมากขึ้น ได้เล่นเน็ตมากขึ้น
ตอนปีสุดท้ายก็เลยทำ thesis เป็น flash ประมาณ interactive เกี่ยวกับสีศิลปากรประดิษฐิ์์

ปัจจุบันเริ่มหัดใช้ dream พอได้แบบง่ายๆไม่ซับซ้อน
ตอนนี้ทำงานพวก graphic อยู่ แต่ยังโง่คอมอยู่มากๆๆๆๆๆ
รู้จักที่นี่ก็ตอนทำงานนี่แหล่ะ
จะอาศัยที่นี่พัฒนาความรู้ซะหน่อย :02:

เอ้า เจอเลือดสีส้มอีกแล้ว ดีใจจัง  :10:

คิดถึงก๋วยเตี๋ยวเป็ดเปื่อยๆตรงข้ามมหาลัยง่ะ อร่อยที่ซู๊ด...

อ้างคำพูดจาก: ลุงหมา เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 14:10 น.
เอ้า เจอเลือดสีส้มอกแล้ว ดีใจจัง  :10:

คิดถึงก๋วยเตี๋ยวเป็ดเปื่อยๆตรงข้ามมหาลัยง่ะ อร่อยที่ซู๊ด...

อ๊ะ!!!ลุงด๋อยเป็นพวกเดียวกันรึครับ :38:
รุ่นที่เท่าไหร่เอ่ย :02:

มหาวิทยาลัยข้างธรรมศาสตร์ที่ว่านี่
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์รึเปล่า


โธ่...เป็นพระก็ไม่บอก

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 14:31 น.
มหาวิทยาลัยข้างธรรมศาสตร์ที่ว่านี่
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์รึเปล่า


โธ่...เป็นพระก็ไม่บอก

ถ้าใช่ก็แสดงว่าท่านก็จำพรรษาอยู่ที่เดียวกันน่ะสินะ :26:

เปล่าๆ ผมเล่นดนตรีอยู่ท่าช้างน่ะ
เป็นมือกลอง รายได้ดีทีเดียว

โอ้ว...มือกลองตาบอดในตำนาน :02:
ได้กลับไปเยี่ยมเยียนบ้างรึเปล่าครับ
ตอนนี้มีแสดง thesis ถาปัดหนิ (เพื่อนผมจบปีนี้ มันเรียน ถาปัดไทย) :12:

ปีนี้ไม่มีน้องรหัส เลยไม่ไปช่วยมัน
ที่สำคัญคืออาตมา เอ๊ย ผมติดคุกอยู่ครับ

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 15:19 น.
ปีนี้ไม่มีน้องรหัส เลยไม่ไปช่วยมัน
ที่สำคัญคืออาตมา เอ๊ย ผมติดคุกอยู่ครับ

อืม...ขนาดน้องรหัสยังไม่มีใครกล้าเป็นเลยคิดดู :02:

อ้างคำพูดจาก: pugpug เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 14:11 น.
อ๊ะ!!!ลุงด๋อยเป็นพวกเดียวกันรึครับ :38:
รุ่นที่เท่าไหร่เอ่ย :02:

ลุง DEC40 จ้า ห่างกันเยอะเลยสิเนี่ย

อ้างคำพูดจาก: ลุงหมา เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 15:27 น.
ลุง DEC40 จ้า ห่างกันเยอะเลยสิเนี่ย

dec45 ครับ :02:
ห้ารุ่นเลยแฮะ
ส่วนตา blueology นั่นรุ่น 46 :26:

เย่ส เดค46ครับ
วันนี้สีส้มข้นคลั่กแฮะ  :12:

เจอหน้าแล้วพี่ปั๊ก 053 จำพี่ได้ละ
บอกทีสิสมาไปเปิดหาสบายเลย
แต่ถ้าถึงขนาด รุ่น40นี่ไม่ทันจริงจริ๊ง  :30:

ตาแอนเค้าเลือดสีเทาครับ อิๆ :02:

สีม่วง  :26:

จริงๆตอนเรียนอยู่ พี่แอนต้องอยากมีแฟนเป็นชาวสีม่วงแน่ๆ

ไม่ใช่ให้ถีบเลยครับ

อ้างคำพูดจาก: blueology เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 17:04 น.
จริงๆตอนเรียนอยู่ พี่แอนต้องอยากมีแฟนเป็นชาวสีม่วงแน่ๆ

ไม่ใช่ให้ถีบเลยครับ

แลัวคนอื่นไม่เข้าใจ

สีส้ม  หมายถึง   คณะมัณฑนศิลป์
สีเทา หมายถึง  คณะสถาปัตย์
สีม่วง หมายถึง  คณะโบราณคดี(ไม่ใช่ม่วงอย่างที่เร่พูดนะครับ เหอๆ) :26:

แต่ผมดันมีสีฟ้าว่ะ :02:


ปัดปัดปัด ปัดถาปัดถาปัดถาปัด
อักษรเราก็จีบ ถ้ารีบๆ โบราณแก้ขัด

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 18:36 น.
แต่ผมดันมีสีฟ้าว่ะ :02:


ปัดปัดปัด ปัดถาปัดถาปัดถาปัด
อักษรเราก็จีบ ถ้ารีบๆ โบราณแก้ขัด

อืม..แฟนอยู่อักษรรึ :26:

ตอนเข้าเรียนใหม่ๆ
พี่ๆ มันชอบหลอก ว่าถาปัดพระเอก
เดคตัวโกง จิตรกรรมเพื่อนพระเอก
โบราณเมียน้อย อักษรเมียหลวง ... -- -เอ้อ --- อะไรอีกไม่รุ
แต่ก็พูดขำๆ ในวงเหล้าแหละ ถ้าใครได้ยินเข้าละคงโดนบอยคอตตายห่ะ


แต่ผมก็เอามาแฉ :02:

ไหนว่าไม่กินเหล้าไงจ้ะ  :26:

กินแต่กับครับ
สังคมเลยรังเกียจ

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 18:45 น.
ตอนเข้าเรียนใหม่ๆ
พี่ๆ มันชอบหลอก ว่าถาปัดพระเอก
เดคตัวโกง จิตรกรรมเพื่อนพระเอก
โบราณเมียน้อย อักษรเมียหลวง ... -- -เอ้อ --- อะไรอีกไม่รุ
แต่ก็พูดขำๆ ในวงเหล้าแหละ ถ้าใครได้ยินเข้าละคงโดนบอยคอตตายห่ะ


แต่ผมก็เอามาแฉ :02:

หึๆ ว่าครายเป็นตัวโกงครับ :08:
เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยว :03:

ลุงหมาด๋อยครับเค้าว่าเราเป็นตัวโกงง่ะ :05:

ตัวโกงนี่แหละที่ได้นางเอกก่อนพระเอก :04:  :30:

ได้ซ้อมพระเอกด้วย :35:

อ้างคำพูดจาก: pugpug เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 23:24 น.
ได้ซ้อมพระเอกด้วย :35:

แต่ตายตอนจบ  :08:

ถึงเป็นตัวร้ายแต่ได้นางเอก

อยากเป็นพระเอกหรือตัวร้ายเอ่ย  :02:

อ้างคำพูดจาก: ซาฟิเร่ เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 23:29 น.
ถึงเป็นตัวร้ายแต่ได้นางเอก

อยากเป็นพระเอกหรือตัวร้ายเอ่ย  :02:

แล้วถ้าตัวร้ายเป็นผู้หญิงล่ะ
นางร้ายได้กับนางเอก โอ้วส์ส์  :04:

อ้างคำพูดจาก: ooooo เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 23:30 น.
แล้วถ้าตัวร้ายเป็นผู้หญิงล่ะ
นางร้ายได้กับนางเอก โอ้วส์ส์  :04:

อืม... สำหรับอายุ 15 ขึ้นไปเท่านั้น  :15:

ตีฉาบ  :26:

เจ๊ยยย

ออกไปนอกพงแล้วมึง  :07:

อ้างคำพูดจาก: ซาฟิเร่ เมื่อ 25 มี.ค. 2005, 23:32 น.
ตีฉาบ  :26:

เจ๊ยยย

ออกไปนอกพงแล้วมึง  :07:

สุดท้าย ก็ไร้สาระ :08:

ว้ากส์ -- -  เข้ากระทู้ผิด

อายุยังมะถึงคร้าบ  :08:

ง่ะ ... อุตส่าห์เอาขึ้นหิ้งแล้วเชียวกระจู๋นี้


ป.ล.ตัวร้ายได้กะพระเอก  :04:

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 26 มี.ค. 2005, 07:41 น.
ง่ะ ... อุตส่าห์เอาขึ้นหิ้งแล้วเชียวกระจู๋นี้


ป.ล.ตัวร้ายได้กะพระเอก  :04:

ไม่ดีม้างงงงง :05:

สมกับชื่อกระทู้จิงๆอ่ะ   :04:

 :34:

เข้าเรื่องกันซักที
ไปกันใหญ่แล้ว.....
อ่านะ เข้าเรื่องเหอะ

ช่วงนั้น ( ตอนที่ ยังอยู่ในวัยต้นๆทีน)
วันๆไม่ทำไรนอกจากเรียนหนังสือ ใช้ชีวิตในห้องสมุดทุกเช้า
(แอบโดดแถว ว่างั้นเหอะ)
แล้วตอนเลิกเรียนมา ก็หมกตัวทดลองทางวิทยาศาสตร์
พอกลับบ้านก็มานั่งวาดรูป ส่งอจ.

วาดรูปเนี่ย เลิกไปนานเลยทีเดียว เพราะช่วง 15 ชีวิตคาบเกี่ยวกับการสอบเข้า วันๆทุ่มเทอ่านหนังสือ 
........แต่มันคุ้ม มากมาย  ( ได้ที่ 3 เฟ้ย )

แล้วก็เพิ่งมาใช้คอมจริงจัง เล่นเน็ตเป็นก็ ม. 4
วิวัฒนาการก็ช้าลง .................. จนกระทั่งปี 1
ก็เริ่มสนใจพวกกราฟิก ถึงวันๆจะไม่ว่างก็เหอะ

.........................................................................
(ขออภัย ขาจรไม่สามารถโพสต์ลิงก์ได้ สแปมเยอะจังครับ ไม่ไหวๆ)

วกกลับมาเข้าสาระแล้ว..

long time สมัครสมาชิกสิ จะได้มาปั่นกันอย่างน้องๆหนูๆ

เข้ามาอยู่ใต้ร่มเงาเดียวกับเราเถอะครับ

แล้วคุณจะรู้ว่านรกมีจริง !!

รับน้องแบบโหดๆอีกแล้ว

บอร์ดนี้ผู้ชายน้อยจัง

รับสมัครแต่ ผู้ชายอายุระหว่าง 20-25 ปีดีกว่า  :05:

บอร์ดนี้ผู้ชายเยอะนะจ๊ะตัวเอง  :26:

ญ : ช เท่ากับ 1 : 1.2

แง่่งๆๆๆๆๆ ขาดแคลนผู้ชายยยยยยยย  {หมีโหด}

พี่หมีจะเอาผู้ชายแบบไหนหล่ะจ๊ะ

หิวผู้ชายรึ

อือ สงสัยใช่


เหงาจังเค้าอยากมีแฟนละ  :05:

อ้างคำพูดจาก: หมี-โหด เมื่อ 26 มี.ค. 2005, 21:33 น.
อือ สงสัยใช่


เหงาจังเค้าอยากมีแฟนละ  :05:

แล้วยักษ์ล่ะ :21:

ยักษ์มีอัณทะพันธะแล้ว

นั่นมีแฟนอยู่แล้ว ก๊ากกๆๆ

ยิ่งฉันไกล้เธอเมื่อไหร่ ยิ่งอยากจะเผยใจ :05:

http://fm.jorjae.com/song/flash/2163.swf

นี่แอบชอบจริงรึว่าเอาไว้อำกันหว่า :06:

 :22: หึหึหึหึหึหึหึหึหึ

ไม่ได้แอบชอบแล้วมั๊ง เห็นจีบกันอยู่บ่อยๆ

 :28:

 :05:

Long Time สมัครแล้วหนิ

แล้วประชากรด้านสาธารณสุขในบอร์ดเราก็เพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง!

มีปัญหาเมาค้าง ก็ถามเราได้
555
     :32:

เมารักนี่แก้ได้ไหมครับ

 :08:

ลิเกแต่เช้าเลยนะ เฮียด๋อย  :28:

 :18:

บอร์ดนี้ท่าทางสนก เด๋วแวะมาปั่นบ่อย

.........หลังจากที่ไม่ได้ปั่นมานาน   :35:

โอว "ไม่ได้ปั่นมานาน"  = Long Time


ปรัชญาสิงห์โตแต๊ๆ

หวา มีคนมาแย่งปั่นแล้ว  :26:

อ้างคำพูดจาก: Long time เมื่อ 27 มี.ค. 2005, 18:44 น.
:18:

บอร์ดนี้ท่าทางสนุก เด๋วแวะมาปั่นบ่อย

.........หลังจากที่ไม่ได้ปั่นมานาน   :35:

ยินดีต้อนรับครับ

ป่าว อยู่ทับแก้วไง
ปกติปั่นจักรยานน่องโตทกวัน

ปิดเทอมเลยไม่ได้ปั่นมานานนน

จักรยานที่บ้านผมขึ้นสนิมแล้วอะ

ไม่ได้ปั่นนาน ...

ส่วนเจ๊ ขี่จักรยาน 2 ล้อไม่เป็น



คันที่ได้จากการชนะเลิศ เกมวัดดวง ยังไม่เคยขี่เลย จอดยางแบนอยู่หลังบ้าน  :05:

ตกรอบบบบบบบบบบบบบบบ

ที่1 ย่ะ

รอบวันพ่อ ย้อนไป 2 หรือ 3 ปีที่แล้ว

ลงไทยรัฐหน้าบันเทิงด้วย  :02:

scan มาดูเลย

ได้ค่ะ ถ้าหาเจอนะ เป็นยุคอรใส่แว่นด้วย อิอิ


กรอบเล็กๆ  :22:

 :23:
ถึงปั่นจักรยานแต่ไม่น่องโตย่ะ

(เทศกาลขุดกระจู๋สึนามิ)

โห ไม่กี่สัปดาห์แรกของบอร์ด
สาวกรุ่นโบร่ำโบราณกันทั้งนั้น(ลุงด๋อยยังเงี้ย) :44:

ลืมไปเลยว่าตัวเองเคยทำอะไรแบบนี้


อยากอ่านคำตอบของทุกท่านต่อนะครับ
ยกมาอีกสักที แก้สึนามิแล้ว

อ้างคำพูดจาก: เก้อ เมื่อ 24 มี.ค. 2005, 04:57 น.
เห็นอายุหลายคนในนี้ที่ 12-13-14-15
แต่สามารถทำฟอนต์ ทำเวบ
เล่นเน็ต ออนไลน์ รวมไปถึงปั่นบอร์ดแล้ว
รู้สึกมันช่างแตกต่างกันจริงๆ

ทำให้อยากถามท่านที่อายุเลยวัยดังกล่าวแล้วว่า
ตอนที่อายุเท่านั้น ทำอะไรกันอยู่ครับ

ถ้าแจ้งด้วยว่าเลยวัยดังกล่าวมากี่ปีแล้วด้วยจะดีมาก

ส่วนคำตอบของตัวเอง อ่านดูแล้วก็คิดว่าอายุไม่ได้ช่วยอะไรเลย :08:

สมัยนั้น ยังปั่นจักรยานเล่นแถวบ้านอยู่เลยครับ คอมที่บ้านเครื่องแรกเป็น 486 window 3.11 แต่ว่าทำงานกราฟฟิคชิ้นแรก ใน Paint แถมเอาไปอวดพ่อดูด้วย  :40:

สมัยนั้นยังหัวเกรียน วิ่งเตะบอล เล่นบาสกันอยู่เลย

ข้อสำคัญ โดดเรียนไปดูหนัง X

วัย 12-15
บ้าจีบหญิงอย่างเดียว

ช่วยแก้สึนามิละกัน

เรียนหนังสือและเป็นต้นฉบับการบ้านให้เพื่อน ๆ


ว่าง ๆ ก็ฟิวเจอร์บางแคยุครุ่งเรือง กิจกรรมหลักคือ อีจีวีบางแคสิบ ไดโดมอน เอ็มเค สเวนเซ่นส์ และตู้ถ่ายรูปสติกเกอร์


โดดขึ้นรถตุ๊ก ๆ ไปกัน 7-8 คน สนุกโคตร

ตอน 15 รู้สึกจะบ้าบาส เล่นบาสมัน 7 วันจันทร์-อาทิตย์ ซ้อมบาสจันทร์-ศุกร์ เสาร์อาทิตย์ก็ยังเล่นกับพวกผู้ใหญ่อีก
ที่เหลือนอกจากเรียนก็ไปเดินดูสาวที่สยาม :31:

12 ป.6  ขยันมาก เรียนพิเศษตอนเย็นด้วย(จริงๆแล้วแม่ไม่ว่างมารับ เลยต้องไปเรียน) โดดเรียนไปวิ่งเล่นประจำ
13 ม.1  เป็นเด็กดี ตั้งใจเรียน ตั้งใจทำการบ้าน บ้าคะแนนมาก อาจารย์ให้ทำอะไร คะแนนสองคะแนนเอาหมด
            ใครมีสมุดที่แปะชื่อด้วยกระดาษที่ปรินท์จากคอมจะจ๊าบมาก รู้สึกว่าการทำการบ้านด้วยคอมพิวเตอร์มันโคตรเท่เลย สุดยอด โฮกก
            พิมพ์ไปบ่นไปว่าทำไม๊ทำไมต้องทำคีย์บอร์ดแบบนี้ด้วย พิมพ์ยาก ทำไมไม่เรียงตามตัวอักษรจะได้หาง่ายๆ เขียนเอาเร็วกว่ามั้ยเนี่ย
14 ม.2  ยังเป็นเด็กดีจนถึงช่วงกีฬาสี ไปเล่นบาส เริ่มเปลี่ยนกลุ่มเพื่อน ว่างๆก็เล่น เริ่มไม่ทำการบ้าน
            จ่ายค่าชุด 350 ได้ลงแค่ 10 นาทีสุดท้าย โฮกกกก
            เพื่อนเริ่มไปสิงสถิตกันอยู่ร้านเน็ท ไม่มีเพื่อนเล่นก็เลยตามไป
            เข้าใจว่าอินเทอร์เน็ตคือโปรแกรมเพิร์ธ มีไว้เพื่อแชตกับใครก็ไม่รู้ น่าเบื่อ เพราะพิมพ์ไม่ทัน ก็เลยไปเรียนพิมพ์ดีด
15 ม.3  แอบชอบรุ่นพี่คนนึง เป็นรุ่นพี่ที่หน้าตาดี เรียนดี ขี้เก็ก
            เพื่อนพาไปดูบาส อีตาพี่คนนี้ยืนเก็กอยู่ข้างสนาม แต่งตัวเท่มาก คนอื่นใส่นันยาง อีพี่นี่ใส่รองเท้าสุดไฮโซ
            แต่ได้ลงตอนไม่กี่นาทีสุดท้าย  :30: เหมือนตูเลย


ยิ่งนึกยิ่งยาวแฮะ :22:

13 - 15 ช่วง ม.ต้นก็ เรียนๆ โดดๆ โดดๆ เรียนๆ อยู่แค่นี้ครับ

แ้ล้วทำไมไม่นั่งเรียน จะโดดเรียนทำไม :37:

สงสัยเรียนโรงเรียนพละ

ก็เรียนเสร็จก็ไปโดดหนังยาง พอโดดเสร็จก็กลับไปเรียน  :39:

เล่นเตยกัก ดูเป็นทีมดี :22:

เป็นช่วงชีวิตที่ไม่อยากเล่าครับ โคตรน่าอายเลย  :01:

ตอนนี้ 15 แล้ว  :27:

อ.3 เปิดคอมเป็น เล่นเกมเด็กๆเป็น  :31:
ป1. เพิ่งเล่นคอมเป็น วาดรูปในเพนท์เล่น
ป2. เป็นช่วงที่เข้าเน็ตเป็น(ลุงสอน) หาข้อมูลในเน็ต แล้วก็หัดทำเว็บจาก CD สอน + เว็บที่สอนในสมัยนั้น
ป3. ช่วงนั้นก็ยังเล่นไปเรื่อยอยู่ ตอนนั้นกำลังบ้าแฮร์รี่เลยหาเว็บแฟนฟิคชั่นอ่านเล่น + หัดโฟโต้ฉอป
ป4. หัดแต่งนิยาย ออกมาขากถุยมากๆ  :30:
ป5. ยังแต่งนิยายอยู่ดี แล้วก็สนุกสนานกับการวาดรูปด้วยเมาส์
ป6. เริ่มเบื่อนิยาย วาดรูปอยากเดียว(ด้วยแฟลชและเมาส์ปากกา)
ม1. ให้พี่กัมสอนวาดรูปลงสี(มั้ง) ประมาณนั้นแหละ แล้วมาเล่นบอร์ดฟอนต์
ม2. เป็นปีที่เรียนรู้อะไรเยอะมาก ม2 ทำเว็บดีๆเป็นกับเค้าซักที  :30: มีงานของรุ่นให้ตัดเพลงตัดหนังเราก็ทำหมด แล้วก็หัดวาดรูปต่อไป
ม3. ก็อย่างที่เห็นแหละค่ะ เก็บเลเวลไปเรื่อยๆ  :05:

อ้างคำพูดจาก: มัม!!™ เมื่อ 18 มี.ค. 2008, 12:10 น.
ตอน 15 รู้สึกจะบ้าบาส เล่นบาสมัน 7 วันจันทร์-อาทิตย์ ซ้อมบาสจันทร์-ศุกร์ เสาร์อาทิตย์ก็ยังเล่นกับพวกผู้ใหญ่อีก
ที่เหลือนอกจากเรียนก็ไปเดินดูสาวที่สยาม :31:

ลอกซะ เพราะเหมือนกันเด๊ะๆ  :31:

เล่นเช้ายันดึก ยกเว้นบ่าย กดเกมบ้านเพื่อน
จ-ศ เลิกเรียนก็สนามบาสที่เดียวเลย

อ.1-อ.2 วิ่งเล่นในห้องเรียน พื้นลงเทียน ลื่นหน้าทิ่มทุกวัน เล่นซ่อนหาไปแอบใต้ท้องรถ ดูเปาปุ้นจิ้นทุกคืนด้วย
ป.1 เล่นคอมเปิดคอมได้
ป.2 อ่านหนังสืออย่างบ้าคลั่ง
ป.3 อ่านหนังสือเหมือนเดิมแต่เริ่มลด
ป.4 อ่านการ์ตูนเรื่องแรกคือไยบะ เริ่มอ่านหนังสือเรียนน้อยลง
ป.5 เล่นเกมคอมพิวเตอร์เป็น
ป.6 ดาวน์โหลดอะไรต่างๆในเน็ตได้
ม.1 เล่นRagnarok
ม.2 โดดเรียนพิเศษไปเล่นเกม
ม.3 โดดเรียนไปเล่นเกม
ม.4 แทบไม่ได้เข้าเรียน
ม.5 เรื่อยๆเปื่อยๆ
ม.6 อ่านหนังเตรียมเอ็นตาแตก

เอามั่ง
พิมพ์ยาวๆ จะได้ไม่มีคนอ่าน :37:


อนุบาล
เป็นชีวิตที่จำไม่ค่อยได้แฮะ
คงกินนม นอน ตีกะเพื่อนละมั้ง
จำได้เลาๆ ว่า โดนใครหยิกไม่รู้ แล้วมาฟ้องพ่อ
พ่อไปหาครูด้วยความรักลูกสุดชีวิต แล้วก็โวยวายๆ
ครูก็บอกว่า ลูกคุณนั่นแหละ ไปหยิกเค้าก่อน :07:

เรียนก็ไม่ดีล่ะ ได้ที่ 20-30 กว่าๆ ของห้อง


ประถม
เรียนดีมากๆ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
ไม่เคยได้เกินที่ 4 ของห้อง ยกเว้นตอนป.5 เทอมสอง ที่แม่หอบพาหนีไปเชียงราย
ตอนอยู่เชียงรายระยะเวลาสั้นๆ กลับได้รู้จักชีวิตมากกว่าเรียนเอกชนหลายปี
ตอนเรียนเอกชนนี่ ไม่ได้ใช้เงินเองเลย จะซื้ออะไรพ่อก็เป็นคนซื้อให้
ข้าวก็ไม่ต้องซื้อกินเอง ไปเรียนก็มีรถรับส่ง
ชีวิตเปิดโลกได้อย่างเดียวเพราะหนังสือในห้องสมุด
เขียนตามคำบอกได้เก่งกว่าคนอื่นเพราะชอบอ่านเรื่องย่อละครในหนังสือพิมพ์
ของเล่นไม่ได้เล่น แอบซื้อตุ๊กตากระดาษได้ซักพักแม่ก็หอบไปทิ้ง
การ์ตูนไม่ได้ดู ทุกวันต้องนอนสองทุ่ม ยกเว้นศุกร์กะเสาร์เข้านอนหลังละครจบ

เรื่องคอม ได้เล่น windows 3.11 (ป่าวฟะ) ตอนป.4
ที่มันเป็น DOS มั้ยก็ไม่รู้ จำไม่ได้เหมือนกัน

กิจกรรมก็มีเชียร์ลีด เป็นผู้นำเชียร์ (คือนำให้ร้องเพลงน่ะนะ ไม่ได้เต้นนำ)
เล่านิทานประกอบภาพ (พากย์เสียงเลียนตัวการ์ตูนด้วย ชอบมาก)
บรรยายธรรมได้รางวัล 2 ปีซ้อน

ช่วงอนุบาลกับประถมนี่สนุกนะ
แบบว่ากัดกะใครก็บอกไปเลย ชั้นโกรธเธอ ไม่ชอบเธอ
ต่อให้มันมีขนมที่เราอยากกิน เราก็จะไม่สนใจ :11:

แต่โตมานี่ บางทีก็ต้องรักษาผลประโยชน์ใช่มะ เพราะมันไม่ใช่แค่ขนมละ :08:


มัธยมต้น

เรียน Microsoft Office ตอนม.1
กิจกรรมก็ไม่ค่อยมี ธรรมดาๆ (จริงๆ เกือบได้เป็นพวงหลีดอีกนะ แต่หนี ค่าชุดแพง)
เรียนก็ยังเรียนดีเหมือนเดิม
อ้อ เกือบได้มีปั๊บปี้เลิฟด้วย แล้วก็เป็นตราบาปฝังใจจนทุกวันนี้

มีเขียนนิยายเน่าๆ ตอนม.2
ระยะนี้เริ่มอ่านการ์ตูนตาหวาน แล้วก็ชอบเป็นชีวิตจิตใจ

ม.3 ไปแข่งทักษะเขียนภาษาอังกฤษได้เหรียญทองด้วย :37:

ส่วนนอกโรงเรียน ก็เล่นอินเทอร์เน็ตเป็นโดยไม่ต้องมีใครสอน
แต่ msn นี่มีคนสอนให้เล่น หลังจากไปคลุกๆ กับ Pirch (ไร้สาระมากๆ)


มัธยมปลาย

เรียน: เรียนก็ยังดีแหละ แต่ขี้เกียจขึ้น
กิจกรรม: ได้เป็นหัวหน้าห้อง ได้ทำค่าย เป็นพี่ค่าย เข้าค่าย เริ่มมีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบข้างทั้งด้านดีและไม่ดี
มีถือป้ายเดินพาเหรด แข่งละคร เข้าค่ายโอลิมปิกวิชาการ เรียนพิเศษ
ตอนม.6 เหลวแหลกมาก เล่นโอเทลโล่แบบบ้าเข้าขั้น (เคยแข่งแล้วได้ที่ 11 จากกี่คนไม่รู้ จำไม่ได้)
นอนไม่ตื่น มาเรียนสาย แต่เกรดก็ยังดีอยู่

โชคดีที่เพื่อนดี เพื่อนดีมากๆ คอยช่วยเหลือ คอยเติมเต็มในชีวิต
แล้วก็ซวยที่เจอเพื่อนไม่ดี เลยทำให้ทะเลาะกะคนๆ นึง จนตอนนี้อยากคุยแค่ไหนก็คุยด้วยไม่ได้

อ้อ คนในอินเทอร์เน็ตก็ดีล่ะ
ช่วงนี้เป็นระยะแรกของการเข้าเวปฟร้อน
ตอนนั้นมีช่วงเวลางุงิด้วย
เข้าเว็บแต่งของในไดอารี่ เริ่มจับโฟโต้ฉอป เล่นนั่นเล่นนี่ (แต่กว่าจะเข้าใจนี่ นานมาก)
ไปเขียนนิยายในเว็บด้วย :37:


มหาวิทยาลัย
ติดทุน (และก็เกือบหลุดทุนมาหลายรอบละ)
กิจกรรมส่วนใหญ่ก็จะทำในนามนักศึกษาทุน (เช่นไปเที่ยวมาเลย์ ไปเที่ยวฟาร์มโชคชัย)
มีจัดนิทรรศการ แบล็บๆๆ เป็นกรรมการชมรม
เคยเดินพาเหรด (และก็เกือบเป็นหลีดอีกแล้ว :08: แต่ก็หนีมา ตอนนั้นติดเน็ตเลยไม่อยากเป็นหลีด ซ้อมดึก
นึกๆ ดูแล้วเสียดาย ตอนนั้นถ้าเป็นป่านนี้อาจจะมีจริตจะก้านกะเค้ามั่งแล้วก็ได้นะ)

คอมพิวเตอร์นี่ก็ยังเล่นอินเทอร์เน็ตเหมือนเดิม
ปั่นบอร์ดมากขึ้น เล่นโอเทลโล่น้อยลง :30:
เริ่มสนใจอะไรงุงิๆ เช่น ทำบล็อก งม วพ :01:
ทำฮิห้า อ่านพันติ๊ป อ่านบล็อก เข้าชีซ่า โหลดของเถื่อน
ตีปังย่า เล่น PSP
เป็นโลกที่เพื่อน (มีเพื่อนแบบหัวกะทิคณะทั้งนั้น) ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ (มั้ง - ก็มันเอาแต่คุยเอ็มกะเข้าเว็บกะปุกอ้ะ)


กิจกรรมล่าสุดคือทำฟ้อนสุดฯ

รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ระหว่างโลกวิทย์กับโลกศิลป์
ถ้าปิดคอม ปิดบอร์ด ไปเรียน ก็จะเจอบรรยากาศ geek วิทย์สุดขั้ว
เรียน อ่านหนังสือ ทำเล็กเชอร์ใหม่ มีดิ๊ป มีอินทิเกรต มีเค็ตเวกเตอร์ มีกะด๋งกะด๋อยอะไรไม่รู้ น่างงมาก
ในขณะที่ถ้าเข้าบอร์ดมา ก็จะเจอ geek คอม geek ศิลป์
ซึ่งก็น่างงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน :41:

ตอนนี้ก็กำลังหาสมดุลในตัวเองอยู่ค่ะ
ยังไม่รู้เหมือนกันว่า ไอ้สิ่งที่เราชอบที่สุดนี่มันคืออะไร
(ชอบเล่นเน็ตอ้ะ :37: มีอาชีพเล่นเน็ตมั่งมะ)

ทำงานง่ายๆ ที่บ้านวันละ 3-5 ชั่วโมงไง :30:

อ้างคำพูดจาก: i-Palm เมื่อ 18 มี.ค. 2008, 10:52 น.
ช่วยแก้สึนามิละกัน

ขอบคุณครับ+

อ้อ ปกติตูเจอใครที่แก้สึนามิบนหิ้งปั๊บ (ดูจากวันที่แก้และชื่อผู้แก้ท้ายโพสต์)
ตูก็จะบวกให้โดยไม่ต้องบอกเลยนะ ถือเป็นที่รู้กันเงียบๆ :22:

เค้าทำอะไรกันเหรอ ไอ้ที่ว่าทำงานง่ายๆ นั่นอ้ะ :08:

เอ่ออ่า

เค้าจำกันละเอียดจังเว้ย :08:

ก็ๆ

จับคอมครั้งแรกตอน 6 ขวบ เริ่มใช้ Windows 95 (พ้นยุค 3.1 มาติ๊ดนึง) และทำคอมเละหลายครั้ง
Pentium II อืดๆ และเซ็งเป็ดเวลาจะเล่นเกมทีนึงที่ต้อง Restart ไปเข้าโหมด DOS
แต่ก็หันไปเล่นเกมเพลย์ เพราะภาพโคตรอืดเลยแสด

ตอน 8 ขวบ ได้คอมเครื่องใหม่ เป็น Pentium !!! ลง Windows 98 เลยมีแรงจะลง Photoshop 5
ก็จับ Photoshop ครั้งแีรกตั้งแต่่นั้นมา

ละก็ 8 ขวบได้เล่นเน็ตครั้งแรก เลยมุ่งเสาะหาแต่เว็บโป๊

10 ขวบ ลองจับ Flash ครั้งแรก และครั้งเดียว เพราะใช้ไม่เป็น งงมาก อะไรก็ไม่รู้

อายุ 11 - หัดทำเว็บ

อายุ 13 - ลองมาจับ Flash อีกครั้ง ด้วยความที่อยากให้ในเว็บมี flash แต่ทำไม่เป็น
และเล่นแต่โปรแกรมช่วยทำมานาน ก็เลยลองงม Flash ดูอีกซักครั้ง
จากความรู้เก่าที่มีบ้างตอน 10 ขวบ :08:

อายุ 14 - ทำความรู้จักกับ blending mode ในโปรแกรมแต่งรูปต่างๆ
ทำให้งาน+ชีวิตเปลี่ยนไปเย้อ

อายุ 15 รู้จักเว็บฟ๐นต์ จากการที่เคยติดตามเว็บ iannnnn
(ตอนนั้นอ่านไม่ออก เว็บเหี้ยไรวะ เอียนนนนน อต คอม)
ไปโหลดฟอนต์มาลองใช้ ละเฝ้าดูหน้า Coming Soon ของฟ๐นต์แบบงงๆ

อายุ 15 จับ After Effect ครั้งแรก

อายุ 16 ฝึุกตีกลอง + เล่น Drummania ทำให้นิสัยการเล่นเกมเปลี่ยนไปเยอะมาก
เริ่มอืดและอิ่มตัวกับหลายๆเกมไปเลย เล่นไอ้นี่ทั้งวันทั้งคืน

เปิดเทอม ม.5 - ได้ร่วมงานกับ Zheza

เปิดเทอม ม.6 (ที่จะถึง) - เสียชีวิตจากการทวงงานของ Zheza

ปัจจุบัน ณ เวลานี้ - เปิดเว็บโป๊

อนุบาล - ยังเล่นขายของกับเพื่อนอยู่เลย ชอบเต้นด้วยละ
ชอบแอบไปนอนใกล้ ๆ ครู ครูจะได้เลือกไปเดินพาเหรด  :22:

ป.1 - ป.2 ชอบเป็นคุณครูสอนหนังสือเพื่อนล่ะ

ป.3 - ป.4 - ช่วงนี้จะห้าว ๆ หน่อย  ตอนนี้ชอบหนีออกนอกโรงเรียน เพื่อกลับบ้านอย่างไม่มีเหตุผล

ป.5 - ป.6 - กระโดดยาง เเละเล่น ตี่จับ เป็นชีวิตจิตใจ  ตอนนี้อ่ะ ชอบสั่งของใน เเคตตาล้อก ใครเคยเป็นมั่ง ?

ม.1 - เริ่มเเตกสาวล่ะ ชอบไปไดร์ผมนะ ทำให้ผมมันตรงดิ่ง ๆ อ่ะ

ม.2 - เที่ยว ๆ นอกบ้านทุกวัน ไม่ค่อยอยู่ติดบ้าน เรียนหนังสือแบบขอไปที

ม.3 - หัวเลี้ยวหัวต่อเลย เริ่มพัฒนาไปในทางที่เดิม เลิกคบเพื่อนกลุ่มเดิม ขยันเรียนขึ้นมานิดหน่อย
เเต่ก็ยังไม่หยุดไปไดร์ผม

ม.4 - เริ่มพยายามทำตัวให้ดีขึ้น เรียนศิลป์-ฝรั่งเศส เเต่ก็เริ่มติดเกมส์ Ragnarok จนออกจากโรงเรียน (ไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง)  

ปวช. - เลยย้ายมาเรียน พาณิชย์ ที่หาดใหญ่ มองย้อนไป ดีเเล้วล่ะที่เราออกจากโรงเรียนนั้นมา เพราะรู้สึกว่า ถึงเรียนไปก็ต้องออกอยู่ดีล่ะ
เพราะไม่ใช่ทางของเราเลย ไอภาษาฝรั่งเศสหน่ะ เเล้วก็ยังเป็นเหมือนเดิม คืออยู่หน้าคอมได้ทั้งวี่ทั้งวัน

มหาวิทยาลัย - ตอนนี้ก็เหมือนเดิม กลายเป็นมนุษย์คอมไปเเล้วล่ะ วัน ๆ ก็ โหลดหนัง ปั่นบอร์ด เล่นแรค ออน msn  บลา บลา บลา

 :08:

อ.1 - อ.3 เริ่มจีบ ญ
ป.1 - ป.6 เรียนโดยไม่รู้ว่าเรียนไปทำไม
ม.1 - ม.3 เรียนไปเล่นไป ชีวิต ก็แบบนี้เหรอ
ปวช - ปวส รัก โลภ โกรธ เลว  รู้แล้วว่าชีวิตจริงเป็นอย่างไร ความตายเป็นเช่นไร ความรักคือ่ะไร ชีวิตนี้มีเพื่อใคร
ทำงาน - ปัจจุบัน ชีวิต และการก้าวเดิน การที่จะประคองตนให้ไปถึงจุดหมายนั้ย ควรใช้ใจที่เป็นกลาง ไม่เช่นนั้นแล้ว คนที่จะได้รับความพ่ายแพ้ก็คือ ตนเอง  :46:

อ้างคำพูดจาก: Saa3 เมื่อ 19 มี.ค. 2008, 03:17 น.
ละก็ 8 ขวบได้เล่นเน็ตครั้งแรก เลยมุ่งเสาะหาแต่เว็บโป๊

............

ปัจจุบัน ณ เวลานี้ - เปิดเว็บโป๊

จุดยืนเยี่ยมมาก

จำไม่ได้ 15 มันนานง่ะ 15 อยู่ม.4 น่าจะเเอบหลับในห้องสมุดนะ วันๆมีแต่นอนกับนอน ปล.เรียน ญ ล้วน  :53:

อ้างคำพูดจาก: Saa3 เมื่อ 19 มี.ค. 2008, 03:17 น.

ตอน 8 ขวบ ได้คอมเครื่องใหม่ เป็น Pentium !!! ลง Windows 98 เลยมีแรงจะลง Photoshop 5
ก็จับ Photoshop ครั้งแีรกตั้งแต่่นั้นมา

ละก็ 8 ขวบได้เล่นเน็ตครั้งแรก เลยมุ่งเสาะหาแต่เว็บโป๊

:30:

อยากเล่าบ้าง แต่ความหลังคนแก่ยาวนะคะ บอกก่อน!! (เราเตือนคุณแล้ว :33:)


ตอนเด็กมาก -----  พ่อกับแม่สอนที่โรงเรียนบ้านนอกห่างไกลความเจริญ ด้วยความอยากให้ลูกได้ดีมีการศึกษา

รวมทั้งไม่ค่อยมีเวลาเลี้ยง (อืม..ไม่ได้เลี้ยงเลยดีกว่าว่างั้นเถอะ) จึงต้องเข้าโรงเรียนตั้งแต่ หนึ่งขวบแปดเดือน (จริงๆ)

เป็นเด็กอะไรก็ไม่รู้ที่เรียนอนุบาล 1-2 ซ้ำ 2 รอบ  สรุปเรียนอนุบาลไป 4 ปี (เพราะตอนไปจะไปเข้าป.1 เค้าบอกอายุน้อยไปหน่อย)

ตอนโตมาหน่อย----------- เป็นความผิดพลาดของพ่อกับแม่อย่างมาก  ที่คิดว่าส่งลูกเข้าโรงเรียนคริสต์แล้ว

จะเก่งภาษาอังกฤษ 555  ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง  จำได้ว่าครูภาษาอังกฤษตอนป.1 โหดมาก ถูกตีทุกวันเพราะเขียนศัพท์ผิด

โกรธมาก!!คิดในใจทุกวัน...กรูเกลียดวิชานี้.... ซึ่งพอ ๆ กับวิชาคณิตฯ  มีปัญหากับไอ้เลขบวกลบคูณหารมากเลย (ตอนป.5 ไม่เคยทำการบ้าน

คณิตศาสตร์เลยตลอดทั้งเทอม จนถูกจับเข้าไปนั่งในห้องซิสเตอร์ครูใหญ่ ให้สารภาพบาป ..ซึ่งก็ดีมาก เพราะตั้งแต่นั้นเลยหัดลอกเพื่อน)


  ตอนโตมาอีกนิดหนึ่ง---------  จบป.6 มาอย่างสวยงาม เรียนได้กลาง ๆ ไม่เก่งไม่อ่อน วัน ๆ ก็รอแต่วันศุกร์

เพื่อจะได้ยืมนิยายกลับไปอ่านที่บ้าน   เพราะโรงเรียนนี้  ให้ยืมนิยายได้เฉพาะวันศุกร์!!!!!  โอ้..พระเจ้า

จำได้ว่าเริ่มอ่านนิยายครั้งแรกตอนป.4   แบบว่าแก่แดดแต่เด็ก อ่านปราสาทมืด

หมูแดง  คู่กรรม ฯลฯ แต่เรื่องที่ประทับใจที่สุดคือ ต้นส้มแสนรัก  พ่อซื้อให้ตอนป.5  อ่านครั้งแรก ร้องไห้น้ำตาเป็นเผาเต่า

แล้วก็อ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก ร้องแล้วร้องอีกอยู่สองสามรอบ ( บ้าแต่เด็ก ) 


ตอนโตมาอีกพอประมาณ--------- จำเป็นต้องออกจากรร.หญิงล้วนอันเป็นที่รัก   

เพราะพ่อมีประกาศิตให้สอบเข้าโรงเรียนประจำจังหวัด  เพื่อไปเข้าม.1

ไม่อยากไปเลย..เพราะคิดว่าจะมีโรงเรียนไหนอีกบ้างวะ  ที่ตูสามารถถกกระโปรงจุกเสื้อไว้ใน 

โดยไม่ต้องเข้าห้องน้ำ (ยืนทำกลางห้องเลย)  แต่ก็..ไอ้เสือ..เอาวา  สอบก็สอบ ด้วยความโง่..เลยสอบได้ห้องคิงลี่ 

อยู่ห้อง 2 (ห้องคิงแท้จริงคือห้อง 10 ) สนุกมากกก...ชอบ..ร่าเริง...ใช้ชีวิตในห้องสมุดทุกนาทีที่ว่าง  เพราะโรงเรียนนี้ให้ยืมนิยายได้ทุกวัน

สวรรค์ของช้าน :05:  อ่านจนบัตรยืมห้องสมุดหมดเร็วมาก เปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก จนได้เป็นยอดนักอ่าน (ประมาณนั้น)

จากนั้นก็ก้าวเ้ข้าสู่วงการของนักตอบปัญหาธรรมะ  เหตุเพราะเค้าให้ส่งตัวแทนห้องไปตอบ  เพื่อนเห็นเก่งสังคมก็เลยถีบไป

พอไปสมัคร อ.หมวดสังคมฯ ผู้นั้นทำหน้าตาดูถูกเหยียดหยามมาก  ประมาณว่า อยู่ห้อง 2 เหรอ แน่ใจเหรอว่าจะสมัคร

(พร้อมยิ้มแสยะไปมา)  คิดในใจ  นาทีนั้นเลย !! กรูต้องสอบให้ได้ และต้องได้ที่ 1 ด้วย จำได้ว่าได้มงคลชีวิตเล่ม 1-2 มา

อ่านแล้วท่อง ท่องแล้วอ่าน  จนตอนนั้นนะ...นึกถึงมงคลข้อไหน รายละเอียดอะไร หน้าของหนังสือลอยเข้ามาในหัวเลย

แน่นอน..ความพยายามอยู่ที่ไหน  ความสำเร็จก็ต้องอยู่ที่ไหน  ได้ที่ 1  หัวเราะเยาะเย้ยเหวยๆฟ้ามาก เหล่าคณาจารย์งงไปเลย

ตอนม. 3  แหกรั้วสังกะสี  ปีนแทงค์น้ำ  โดดไปดูหนัง ฯลฯ ตอนนั้นรร.เริ่มจัดห้องใหม่ตามเกรดเฉลี่ย ได้ย้ายไปอยู่ห้อง 8

แต่กลับมาสมาคมกับห้อง 2 เหมือนเดิม  จนในที่สุด เพื่อนในกลุ่มซึ่งปกติมีด้วยกัน 13 คน ถูกไล่ออกไป 6 คน ด้วยหลายข้อหาด้วยกัน

ไม่ว่าจะเป็น กัญชา กาว เหล้าแห้ง ฯลฯ (น้อง ๆสร.ขา ที่พวกหนูได้รั้วปูนแทนรั้วสังกะสีเนี่ยเพราะพี่แอนด์เดอะแ๊ก๊งค์นะคะ)


ตอนโตมาก--------  อายุ15   ขึ้นม. 4  ที่โรงเรียนเดิม เิริ่มรายการล่ารางวัล เขียนเรียงความ แต่งกลอนโน่นนี่  พูดวิทยาศาสตร์

สุนทรพจน์  โต้วาที  เพราะพ่อกะแม่ติดสินบนด้วยการบอกว่า  ...ถ้ารายการไหนแ่ข่งได้ตังค์เท่าไหร่เบิ้ลให้เท่าตัว..ตอนนั้นเลยสู้ตาย!!

หัวการค้าแต่เด็ก  ..พ่อจ้างให้ไปเล่านิทานให้นักเรียนโรงเรียนเค้าฟังก็ทำ  ให้หัดสอนเด็กหน้าชั้นก็ทำ  รับจ้างคุมสอบก็ทำ

รับจ้างตรวจการบ้านก็ทำ  ตรวจข้อสอบก็ทำ(อีกนั่นแหละ)


จบอายุ 15  อย่างเหลวไหลไร้สาระ  ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน  วัน ๆ ก็อ่านนิยาย หนังสืออ่านเล่น การ์ตูน  ทุกอย่างที่ไม่ใช่หนังสือเรียน

-----------------------------------------------จบค่ะ---------------------------------------------------------

เหมือนกันเลยครับ
เคยเกลียดวิชาภาษาอังกฤษก็เพราะพ่อแม่ส่งไปเรียนโรงเรียนคริสต์ (ตอน ป.3)
แล้วเจอสภาพแวดล้อมแปลกแยก กับครูภาษาอังกฤษที่เกลียดที่สุด
เกลียดจนกระทั่งจำชื่อแกมาจนถึงทุกวันนี้ได้เลยแหละ

อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 21 มี.ค. 2008, 01:49 น.
เหมือนกันเลยครับ
เคยเกลียดวิชาภาษาอังกฤษก็เพราะพ่อแม่ส่งไปเรียนโรงเรียนคริสต์ (ตอน ป.3)
แล้วเจอสภาพแวดล้อมแปลกแยก กับครูภาษาอังกฤษที่เกลียดที่สุด
เกลียดจนกระทั่งจำชื่อแกมาจนถึงทุกวันนี้ได้เลยแหละ

:30: จำชื่อครูคนนั้นได้เหมือนกัน  แบบว่าโดนตีทุกวันอ่ะ จำฝังใจ แค้นฝังหุ่น!! :37:

แต่ผมไปเจอครูดีตอน ม.1, ม.3 แล้วก็ ม.5
ก็เลยกลับมาชอบภาษาอังกฤษอีกที
แต่ชอบแค่ไหนก็ได้แค่หลักสูตรโรงเรียนรัฐบาลต่างจังหวัดน่ะครับ
ทุกวันนี้พูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย :52: แต่ถ้าพูดกะ Aoi นี่พอได้

นั่นมันภาษาญี่ปุ่น :07:


อาจารย์พี่แอนสอนดีมากเลย
สอนภาษาอังกฤษ นักเรียนพูดญี่ปุ่นได้ด้วย :25:

อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 21 มี.ค. 2008, 02:04 น.
แต่ผมไปเจอครูดีตอน ม.1, ม.3 แล้วก็ ม.5
ก็เลยกลับมาชอบภาษาอังกฤษอีกที
แต่ชอบแค่ไหนก็ได้แค่หลักสูตรโรงเรียนรัฐบาลต่างจังหวัดน่ะครับ
ทุกวันนี้พูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย :52: แต่ถ้าพูดกะ Aoi นี่พอได้

:21:  ไปเจอครูดีตอนม.1 เหมือนกันค่ะ เป็นแม่ลูกบุญธรรมกันมาจนทุกวันนี้

แต่..ความรู้ทางภาษาอังกฤษ ยังนิดน้อยเท่าหอยมดเหมือนเดิม กะว่าจะเอาดีด้วยการหาแฟนฝรั่งค่ะ

ใคร ๆ ก็ช่วยบอกว่า ดำได้แล้ว ขาดแต่ผอม  คงต้องลดน้ำหนักอีกซัก 20 กิโล :05:

อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 21 มี.ค. 2008, 02:04 น.
แต่ผมไปเจอครูดีตอน ม.1, ม.3 แล้วก็ ม.5
ก็เลยกลับมาชอบภาษาอังกฤษอีกที
แต่ชอบแค่ไหนก็ได้แค่หลักสูตรโรงเรียนรัฐบาลต่างจังหวัดน่ะครับ
ทุกวันนี้พูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย :52: แต่ถ้าพูดกะ Aoi นี่พอได้

ม.3กับ ม.5 ใครวะ

ตอนช่วงวัยรุ่นตอนต้นเหรอ
จำได้ว่า ช่วงนั้นตัวเตี้ยที่สุดในห้องเลยครับ เวลายืนเคารถธงชาติ 8 โมงเช้า จะยืนอยู่ท้าย ๆ แถวตลอด สูงประมาณ 150 นิดๆ :16:
พอเราตัวเตี้ย ใส่แว่น แล้วเป็นน้องใหม่ที่ย้ายโรงเรียนมา วัน ๆ ก็ไม่ต้องทำอะไรเลยครับ แรก ๆ ก็เรียนมันอย่างเดียว
พอปรับตัวได้ ครูเขาคงคิดว่าผมเป็นเด็กเรียน แต่ผมนี่ตัวโดดเลย เอะอะเป็น เห้ย ไปเตะบอล
ชีวิตช่วงนั้น เตะบอลทุกวัน สลับกับเล่นบาส ด้วยความที่เป็นโรงเรียนประจำอำเภอ มีสนามเยอะพอควร(สนามบาสนะ) ก็เตะมันอยู่ที่สนามบาสนี่แหละ และห้องผมถ้าอาจารย์มาสายเกิน 10-15 นาที แสดงว่า อาจารย์แกลืมหรือไม่มา พวกเราก็จะเหมาว่าแกไม่สอน
แล้วเราก็จะโดดกันยกห้อง แล้วก็แยกย้ายไปกันไปนั่งตามสวนหย่อมร่มไม้ อ่านหนังสือฟังเพลง ดีดกีต้า ประมาณนั้น

จำได้ว่า ช่วงนั้น ที่บ้านไม่มีคอมพิวเตอร์ มีแต่เครื่องพิมพ์ดีด เห็นคนอื่นเล่น ICQ กับ Pirch(สะกดอย่างนี้รึเปล่า) กัน โห เขาเล่นกันยังไงเนี่ย ไอ้เราจะไปทำคอมเขาพังไหม ร้านเกมส์ก็ไม่ค่อยได้เข้าครับ ด้วยความที่กลัวเขาไปแล้วไปทำเอ๋อใส่
อีกอย่างที่ทำช่วงนั้น ผมเล่นเกมส์เครืิ่อง ซุปเปอร์ครับ ที่ใส่แผ่นเหมือน Flooppydisk A หน่ะ
วัน ๆ ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เช้าขี่มอเตอร์ไซค์ไปเรียน ครูมาสายนิดนึงก็โดดยกห้องไปเตะบอล เย็นก็กลับบ้านมาเล่นเกมส์ต่อ ชีวิตวนอยู่แค่นี้ครับ

แอบเห็นของครูบัว อ่านต้นส้มแสนรักแล้วร้องไห้เป็นเผาเต่า
เหมือนกันครับ (แต่อ่านตอน ม.ต้น ไม่ได้แก่แดดขนาดครู :43:)
จำได้ว่า ร้องตอนที่เซเซ่เก็บตังซื้อของให้พ่อ กับหน้าท้ายๆ
ตลอดระยะเวลาการอ่านสักยี่สิบหน้า น้ำตามันไหลตลอดเลย
ตอนที่ลุงโปรตุก้ากับมันการาติบ้า... (ถ้าจำชื่อไม่ผิด)
คิดว่าทุกคนคงแทบเป็นแทบตายกับตอนนี้เหมือนกัน

ถือว่าเป็นประสบการณ์วัยสิบห้าเหมือนกันนะเนี่ย
น่าจะเป็นหนังสือที่ทำให้เสียน้ำตาเยอะที่สุดแล้วในชีวิต

นับจนถึงทุกวันนี้ ชีวิตช่วงวัยเด็กของแอ้ก็ถือได้ว่าค่อนข้างจะมีความสุขดี
(ก็ขอตังค์พ่อแม่ใช้ มันก็สุขพอประมาณนะคะ) แต่ว่าเรื่องไฮเทค ไอทีต่างๆ นี่
ไม่เคยได้สัมผัส ได้ใช้คอมพิวเตอร์แบบจริงจังครั้งแรกตอนเข้ามหาลัย..  :01:

สมัยก่อนไม่ได้ทำอะไรค่ะ เรียนกับเรียน ทำกิจกรรมต่างๆ ตามสภาพ แล้วก็
ช่วยงานบ้าน ช่วงใกล้เอ็นทรานซ์ก็ไม่ทำไรค่ะ อ่านหนังสืออย่างเดียว..

สิ่งที่ไม่เคยได้สัมผัสเลยก่อนเข้ามหาลัย
- โรงหนัง
- ร้านคอมพ์ (และบ้านไม่มีคอมพ์ด้วย ตอนนั้น)
- สถานที่อโคจรต่างๆ เหล้ายาปลาปิ้ง (โอเค ปลาปิ้งอาจเคยได้กินบ้าง)
- ไม่เคยลงสระว่ายน้ำ
- เดินแต่ห้างเล็กๆ ไม่เคยกินสเวนเซ่นด้วยซ้ำ
ฯลฯ
แต่ชีวิตก็ไม่ได้ขาดอะไรนะคะ ก็รู้สึกว่าสมดุลดี
หลังจากเข้ามหาลัย ตอนอายุ 16 ขวบครึ่ง ก็เกเรสุดขอบไปเลย เนื่องจากเก็บกดมานาน.. หุหุ

อายุ 15 คือ 10 ปีที่แล้ว
อยู่ม.4 โรงเรียนหญิงล้วน ใส่ประโปรงสีแดง
ติดเพิร์ทมากกกกกกกกก เล่นอยู่นั่น กับคำถามเดิมๆ
ชื่ออะไร เรียนที่ไหน อายุเท่าไหร่ มีแฟนหรือยัง?

:08: ไม่เข้าใจว่าวนเวียนซ้ำซากจะเล่นทำไม

ถ้าโดนพ่อ+แม่ดุ ก็จะนั่งฟังเพลง
เปิดเพลงฟังทั้งวัน อ่านหนังสือบ้าง
ชอบอ่านวรรณกรรมแปล พวกหนังสือแปลนี่ พี่ข้างบ้านสะสม
ไปอ่านของเค้าจนหมดตู้

อินๆ ก็นั้นก็พวกโรอัลห์ ดาร์ลนะ อ่านมันทุกเล่นเลย (แต่ไม่เคยซื้อ) 55+
กับพวกการตูนญี่ปุ่นตาหวานนั่นแหล่ะ มี 10 เล่มก็อ่าน 10 เล่ม
มี 40 เล่มก็อ่าน 40 เล่ม



ที่เป็นเรื่องเป็นราว ได้ประโยชน์ติดตัวมาถึงตอนนี้ก็ที่บ้านขายเหล้านอก
ต้อง check stock ของในบ้านทุกวัน
อันนี้เอามาใช้ได้จริงกับตัวเองตอนนี้ (ที่เปิดร้านเสื้อผ้า)

  :02: จบค่ะ

อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 21 มี.ค. 2008, 01:49 น.
เหมือนกันเลยครับ
เคยเกลียดวิชาภาษาอังกฤษก็เพราะพ่อแม่ส่งไปเรียนโรงเรียนคริสต์ (ตอน ป.3)
แล้วเจอสภาพแวดล้อมแปลกแยก กับครูภาษาอังกฤษที่เกลียดที่สุด
เกลียดจนกระทั่งจำชื่อแกมาจนถึงทุกวันนี้ได้เลยแหละ

:37:/
ตูเรียนโรงเรียนคริสต์ตั้งแต่ ป.1
วิชาภาษาอังกฤษ เป็นวิชาที่ตูเกลียดที่สุด
โดนบังคับให้ท่องศัพท์วันละห้าสิบคำ
จำไม่ได้โดนตี ตูท่องไปน้ำตาไหลพรากไป  :05:

.....................

สมัยที่ตูมาเรียนที่นี่ใหม่ๆ อาจารย์สอนภาษาอังกฤษตูที่นี่บอกว่า
"คุณรู้ศัพท์(Vocabulary) มากกว่าคนอังกฤษอีกนะรู้รึเปล่า
แต่การออกเสียง(Pronunciation) ของคุณเนี่ยมันมีปัญหานะ"  :41:

ตูได้แต่บอกไปว่า ตูออกเสียงเหมือนอาจารย์ที่สอนตู
ตอนสมัยเด็กๆ เดะๆ เลย  :05:
(ก็ถ้าออกเสียงไม่เหมือน ก็โดนตี  :05:)

ทุกวันนี้ยังขายเหล้าอยู่เปล่าครับฟ้า

อ้างคำพูดจาก: blackRabbit เมื่อ 21 มี.ค. 2008, 08:28 น.
ม.3กับ ม.5 ใครวะ

ม.3 เป็น อ.อะไรวะ จำชื่อไม่ได้ :05: ผู้หญิงน่ะ ใจดีๆ

ม.5 เป็น อ.สุเวทย์ คนอื่นไม่ชอบแต่กูชอบมาเลยขอบอก ขี้เมาดี
สอนแล้วเล่าทิปเจ๋งๆ จนต้องตื่นตัวตลอดเวลา
ทุกวันนี้ยังเก็บกระดาษเป็นแผ่นๆ ที่จดในวิชาเรียนไว้ที่บ้านเลย
(อ.แกไม่ให้ใช้สมุดใหม่ครับ ให้ใช้กระดาษเก่าเหลือๆ มาจด อ้อ.. ห้ามฉีกจากเล่มใหม่ด้วย โดนด่า)

โห พี่แอนจำชื่ออาจารย์ ม.5 ได้ด้วย เกือบ 30 ปีแล้วยังจำได้อีก  :30:

น้าแอน  :46:

อ. ตอน ป.3 ยังจำได้เลย :11:
ทำไงจะให้ลืมได้เนี่ย

ทำใจไม่ให้รักเธอ เดี๋ยวก็ลืมได้เอง  :27:

อยากกลับไปสะสมสติ๊กเกอร์แลกเกมแฟมิคอมจัง  :27:

เอ๊ะ หรือเอาเกมบอยดี

เดี๋ยวก็แกะห่อ โอเด็งย่า แล้วทิ้งขนมเลยหนิ

ตอนนั้นยังซื้อ คัมคัม รสไก่ 3 บาท ห่อสีเหลือง มากินแล้วได้เหรียญพลังกระดาษกลม ๆ อยู่เลยมั้ง
กับขนมโดราเอมอน ที่แถมสติกเกอร์ดราก้อนบอล ผมแลกรถทามิย่าแท้มาได้ 1 คันด้วย :52:

อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 21 มี.ค. 2008, 12:43 น.
ทุกวันนี้ยังขายเหล้าอยู่เปล่าครับฟ้า

:31: ไม่ขายแล้วค่ะ
เลิกขายตั้งแต่ฟ้าเอนท์ไปอยู่ ปัตตานีแล้ว  :33:

อ้างคำพูดจาก: ป้าชอย เมื่อ 21 มี.ค. 2008, 13:58 น.
เดี๋ยวก็แกะห่อ โอเด็งย่า แล้วทิ้งขนมเลยหนิ

ตอนนั้นยังซื้อ คัมคัม รสไก่ 3 บาท ห่อสีเหลือง มากินแล้วได้เหรียญพลังกระดาษกลม ๆ อยู่เลยมั้ง
กับขนมโดราเอมอน ที่แถมสติกเกอร์ดราก้อนบอล ผมแลกรถทามิย่าแท้มาได้ 1 คันด้วย :52:

ใช่อันที่เป็นสมุดภาพเปล่าครับ

ผมหมดกับมันไปเยอะมากเลยนะ  ด้วยความที่บ้านขายขนม เลยซื้อมาเป็นโหลๆ

ผมก็แอบแกะมันทุกกล่องเลยครับ  :30: อันไหนซ้ำ ก็แพ็คกล่องใหม่ให้ดีๆ แล้วไปวางขายต่อ (ชั่วจริงๆ :30:)

เก็บจนเหลือบัตรพิเศษอีกแค่ใบเดียวจะเต็มเล่ม  หายังไงก็หาไม่เจอ จนแม่บอกว่าเค้าคงทำหลอกไว้ เลยเลิกหา

ก็เก็บๆไป เอาไปโรงเรียนมันทุกวัน อวดน้องป.1 ยัน พี่ม.3   :30: เห่อมาก

แต่ก็ไม่ได้เอาไปแลก เพราะมัวแต่เก็บไว้อวดชาวบ้านจนหมดเขต  :08: เซงเลย

ทุกวันนี้ยังอยู่ แต่ไปไหนไม่รู้แล้ว  :30:  ในบ้านนี้แล่ะ

ขนมโดราเอมอนที่แถมสติกเกอร์ดราก้อนบอลนี่  ผมซื้อยกโหลเลย

เอาแต่สติกเกอร์ ขนมทิ้งหมด อันที่ซ้ำๆ ก็เอาไปเล่นเขี่ยๆ กับเพื่อนที่โรงเรียน

เคยสะสมได้ครบเล่ม แลกนาฬิกาเครื่องบินได้อันนึง ภูมิใจสุดๆ

:05: ไม่เคยแลกอะไรได้กับเขาเลย
เป็นไอ้ขี้แพ้ของเพื่อนๆ เลยนะตอนนั้น
ใช่ซี้ ตูมันจน ตูมันเขี่ยไพ่ไม่เก่ง

อ้างคำพูดจาก: ต้น เมื่อ 22 มี.ค. 2008, 00:20 น.
ขนมโดราเอมอนที่แถมสติกเกอร์ดราก้อนบอลนี่  ผมซื้อยกโหลเลย

เอาแต่สติกเกอร์ ขนมทิ้งหมด อันที่ซ้ำๆ ก็เอาไปเล่นเขี่ยๆ กับเพื่อนที่โรงเรียน

เคยสะสมได้ครบเล่ม แลกนาฬิกาเครื่องบินได้อันนึง ภูมิใจสุดๆ

ผมก็มีนาฬิกา ยังอยู่จนทุกวันนี้เลย
แต่ของผมเป็นค็อปเตอร์แบล็กฮอร์ค แฮะ
ก็สวิทช์แล้วจะมีเสียงเหมือนค็อปเตอร์กำลังจะขึ้น
แต่ตอนนั้นที่ผมสะสม อันนั้นเป็น สตรีทไฟเตอร์

ตอนนั้นยังเรียน (เรียนมากด้วย) เล่น และเรื่อยเปื่อย แต่ไม่เสียใจเพราะมันเป็นต้นทุนชีวิตที่ทำให้ผมเป็นผมในทุกวันนี้

ไม่พอใจอยู่อย่างเดียวก็คือบ่มเพาะนิสัยขี้เกียจมาด้วยนี่ซิ เซ็งเลย

แต่สำหรับน้องๆที่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันแต่ตั้งอายุ ๑๕ เมื่ออายุเท่าผมคงไปได้ไกลกว่าเยอะเลยครับ :33:

อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 22 มี.ค. 2008, 00:28 น.
:05: ไม่เคยแลกอะไรได้กับเขาเลย
เป็นไอ้ขี้แพ้ของเพื่อนๆ เลยนะตอนนั้น
ใช่ซี้ ตูมันจน ตูมันเขี่ยไพ่ไม่เก่ง

ผมทำเหมือนเอิร์ธเลย บ้านอาโก ผมเขาขายของเหมือนกัน แอบเนียนไปแกะกล่องแล้วหาสติกเกอร์ใสมาแปะแพ็คคืน หาตัวที่เรายังไม่มี มีแอบหยิบของกล่องนึงไปผสมอีกกล่องนึงด้วยนะ ตอนนั้นตื่นเต้นมาก กลัวโดนโกจับได้ :52:(ตูนี่มันเลวจริง ๆ)

อย่าคิดมากพี่แอน ผมเขี่ยแพ้ชาวบ้านเขาเหมือนกัน อาศัย ตบแปะเอา กดมือคู่แข่งเยอะ ๆ ไพ่เราก็หงายทับเขาแล้ว ชนะตลอดเลย :30:
สมัยนั้นของที่แพงที่สุดในขนมช็อกโกแล็ตโดเรมอน คงเป็นเกมส์บอยมั้ง แค่ใครมีเล่นก็เท่สุดๆ

อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 22 มี.ค. 2008, 00:28 น.
:05: ไม่เคยแลกอะไรได้กับเขาเลย
เป็นไอ้ขี้แพ้ของเพื่อนๆ เลยนะตอนนั้น
ใช่ซี้ ตูมันจน ตูมันเขี่ยไพ่ไม่เก่ง

อาหารเลยนะเนี้ย   :30:

เอเขี่ยไพ่พอชนะเยอะ ก็เอามาขาย แล้ว ไปเขี่ยใหม่ตลอดเลย  :30:

ผมสะสม sticker sailor moon ได้ครบจากไอติม United สมัยนู้น แล้วเอาไปแลกโปสเตอร์อ่ะครับ
ไม่รู้จะภูมิใจดีมั้ยเนี่ย   :39:

อ้างคำพูดจาก: เก้อ เมื่อ 21 มี.ค. 2008, 09:31 น.
แอบเห็นของครูบัว อ่านต้นส้มแสนรักแล้วร้องไห้เป็นเผาเต่า
เหมือนกันครับ (แต่อ่านตอน ม.ต้น ไม่ได้แก่แดดขนาดครู :43:)
จำได้ว่า ร้องตอนที่เซเซ่เก็บตังซื้อของให้พ่อ กับหน้าท้ายๆ
ตลอดระยะเวลาการอ่านสักยี่สิบหน้า น้ำตามันไหลตลอดเลย
ตอนที่ลุงโปรตุก้ากับมันการาติบ้า... (ถ้าจำชื่อไม่ผิด)
คิดว่าทุกคนคงแทบเป็นแทบตายกับตอนนี้เหมือนกัน

ถือว่าเป็นประสบการณ์วัยสิบห้าเหมือนกันนะเนี่ย
น่าจะเป็นหนังสือที่ทำให้เสียน้ำตาเยอะที่สุดแล้วในชีวิต

เห็นด้วยกะพี่เก้อเลย เป็นหนังสือเล่มแรกที่เสียน้ำตาให้
กระชากใจสุดๆ อ่านเล่มสองก็ไม่ดีเท่าเล่มแรก

ได้อ่านตอนสิบห้าเหมือนกัน แต่คนละสิบห้ากะพี่เก้อนะ  :21:

ตอนสิบห้ายังทำอะไรไม่ได้เป็นชิ้นเป็นอันเลยครับ :39:

นี่ก็ใกล้จะยี่สิบห้าแล้ว ทุกอย่างยังเหมือนเดิมครับ :52:

เลยสิบห้า มาสิบหกปีแล้วครับ

สมัยกระโผ้ม อายุสิบห้า ยังนั่งเรียน จวกรุ่นน้อง กินเหล้า อยู่เลยครับ

คอมพิวเตอร์ำไม่ีมีตังซื้อ สมัยโน้นถูกสุดก็หลายหมื่น

แรม เม็กละหลายพัน

จอสี แบบ CGA EGA VGA ใช้ได้เฉพาะ อ.คอม นร.ใช้ได้แต่ monochrome สีเขียว

ไปเรียนต้องแบกแผ่นดิส ขนาด 5.25" ไปด้วย นะ

สมัยผม เดกๆ

วัยรุ่นตอนต้น 12-15

ตอนนั้น ยัง หัวเกรียนอยุ่เรย ครับ

ไร้สาระมาก

ตอน 12 เริ่มหัดทำเวปด้วย ฟรอนเพจอ่ะ

ตอนนั้น พ่อเรียนโท แล้วต้องทำเวป พ่อใช้คอมไม่เป็น ผมเลยต้องช่วยๆกันทำ

ตอน 13 นี่ ติดเกมมากครับ พวกเกมออนไลน์
ตอน 14 อยากเล่นดนตรีครับ ตอนแรก อยากเล่นเบส พ่อไม่ให้เล่น บอกเสียงดัง เรยมาเล่นกีต้าร์
แถมต้องไปหาเรียนฟรี ที่ศูนย์เยาวชน ครับ เพราะ พ่อผม ไม่อยากให้เล่นดนตรี เค้าไม่ยอมส่งเสียให้เรียน
ตอนนั้น ฝึกจน ได้ขึ้นเวที พ่อเลยยอมซื้อกีต้าร์โปร่งให้
คอน 15 เริ่ม เที่ยว ครับ เถลไถล กลับบ้าน เยน เริ่มลองผิดลองถูก แอบไปเมาเหล้ากะเพื่อน ได้อะไรเยอะมาก ครับ

ตอนนี้ ผม 18 แล้วครับ ก็ยังไร้แก่นสาร อยู่ 555+

น้ำชอบกินขนมโก๋ แถมลูกโป่งมากๆ  :35:
ตอนนี้ไม่เคยเห็น ยกเว้นไปบ้านยาย ( แม่ฮ่องสอน )
เหมือนที่รวมความทรงจำเลย

อยากเป่าลูกโป่งวิทยาศาสตร์  :52:


เห็นเคยได้ข่าวว่าเค้าห้ามขายแล้ว ไม่รู้จริงเท็จประการใด

แถวบ้านขายกันพรึ่บ  :37:

เคยทำปืนฉีดน้ำใช้เองด้วยแหละ
ปืนท่อ pvc นี่แหละ :30:

ตอนเด็กๆเคยซื้อปืนท่อPVC ใช้ดีมากด้วย
ต่อมา มีกฎหมาย ห้ามใช้ :07:...

ตอนเด็กเพื่อนเราเล่าให้ฟังเรื่องวีรเกรียน
มันบอกว่า อยู่บนรถกระบะ
มีรถคันข้างๆมาจอด

แล้วรถคันนั้นกระจกปิดไม่สนิท
ด้วยความเป็นเด็ก
จึงใช้ปืนท่อ pvc
เล็งอย่างดี
แล้วฉีดเข้าไปในรถ  :30:

โอ้ว ร้า้ยกาจ :30:

ถ้าเรื่องตอนเด็กๆ มีแล้วตอนนี้ห้ามเนี่ย

เที่ยวผับครับ เข้าตั้งกะหัวเกรียน (อายุไม่ถึง)
พออายุถึง (ตอนนั้นกำหนด 18) กม. ดันเปลี่ยนเป็น 20 โว้วว

พอ 20 ก็เลิกเที่ยวแล้วล่ะ

เขาไม่น่ามีกฎหมายห้ามเลยเนอะ
ผมทำขายกับเพื่อนได้กำไรเยอะเชียว  :52:

ย้อนอดีีต..... :33:


ก่อนเข้า อนุบาล : เล่นเกม Mario เป็นแล้ว (และยังติดจนถึงทุกวันนี้) :30:

อนุบาล - ป.6 : เล่นดินเล่นทรายไปตามประสา (แต่ก็ยังเล่น Mario อยู่)

ม.1 : เรียนคอมพิวเตอร์ครั้งแรก กับเครื่อง P pro 133 Ram 32 Mb VGA S3 2 Mb Win 95 Office 97 (ทำไมถึงจำได้ละเอียด..เดี๋ยวรู้)
        เรียน MSO Word จำได้ว่าเข้าห้องเรียนครั้งแรกให้เพื่อนเปิดคอมให้ เพราะใช้ไม่เป็น
        แล้วก็ตกวิชาคอมพิวเตอร์เป็นวิชาแรกในชีวิต  :05: (แต่ก็ยังเล่น Mario อยู่)

ม.2 : เรียน MSO Excel แต่เนื่องจากเก็บกดจากเรียน MSO Word เลยมุ่งมันกับมันมากขึ้น
        ได้เกรด 4 มาครองจนได้ (ปัจจุบันก็ยังใช้ MSO Word ไม่ค่อยเป็นเหมือนเดิม)
         ตอนเทอม 2 เป็นเทอมที่มีคาบว่างเยอะมาก เลยชอบไปนั่งตากแอร์ในห้องคอม
        อ. หัวหน้าหมวดเห็นว่างจัดเลยโดนจับมาสอนใช้ DOS และลง Windows  :46: (แต่ก็ยังเล่น Mario อยู่)

ม.3 : รู้ตัวอีกทีีก็มานั่งลง Windows 98 ให้กับไอ้เครื่องข้างบนนั่น (ทำให้รู้สเปกมันละเอียด)  :31:
        เทอม 2 พี่ชายซื้อคอมพิวเตอร์เครื่องแรกมาไว้ที่บ้าน P III Ram 64 Mb VGA Trident 3D 4 Mb Win Me (พี่ชายขายทิ้งไปแล้ว)
        ไม่กี่เดือนต่อมา Windows XP รุ่นไม่มี SP ก็ออกวางขาย (ตอนนั้น P4 บูมแล้วนะ) :08:
        ไปพันธุ์ทิพย์ครั้งแรก  :25: และเล่นอินเตอร์เน็ตครั้งแรก  :25: (แต่ก็ยังเล่น Mario อยู่)

ม.ปลาย : โดนเกณฑ์ไปแข่งตอบปัญา IT ที่ ม.อัสสัมชัญบางนา เนื้อหามีแต่จาวา (ปัจจุบันก็ยังงง ๆ กับมันอยู่)
              ซึ่งไม่รู้เรื่องเลย  :08: (ตอนนั้นเรียนแต่ QBASIC) แต่มีคำถามนึงติดหัวมาจนถึงทุกวันนี้
              "บนโลโกของ Microsoft Windows หน้าต่างชิ้นบนซ้ายมีสีอะไร ?"  :08:
              รู้จักเว็บ f0nt ครั้งแรก  :18: จาก google (หาอะไรไม่รู้ตอนนั้น)
              รู้จัก Linux ครั้งแรก (ตอนนั้นไ้ด้แผ่นมา Codename สงขลา) ไม่เป็นแม้แต่จะลง  :30: (แต่ก็ยังเล่น Mario อยู่)

มหาลัย (ปัจจุบัน) : เล่น Mario อยู่


ป.ล. Mario Bros 3 ซะด้วย  :22: (ไม่แก่เลยเนอะ...ตู)

เคยเล่นกับพี่ นอนตรงเบาะหลังรถแล้วเอาเท้ามาแปะตรงกระจกโชว์คนอื่น :37:

ผมก็เคยคิดอยากมีบ้านสวนตอนอายุสักห้าสิบหกสิบปี
แต่

อ้างคำพูดจาก: ภูกระดึง เมื่อ 07 ธ.ค. 2005, 18:47 น.
ห้าห�?ปี�?่อนตอนยังทำงานใน�?รุง
เคยคุย�?ะเพื่อนคนนึงว่า ไว้อายุห้าสิบ �?ูจะ�?ลับบ้าน ไปอยู่สวน

มันถามว่า ทำไมต้องรอถึงห้าสิบด้วยล่ะวะ

:09:

เออ จริง�?ฮะ
�?ลัวมีความสุขเร็วไปเหรอ

ว่า�?ล้ว�?็เคลียร์งานให้เสร็จ บอ�?เจ้านายว่าหลังงานนี้ผมจะ�?ลับบ้าน
เสร็จงาน ผม�?็ลาออ�?

�?ลับมาปลู�?บ้านที่สวน
ทั้งๆที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะทำอะไร�?ิน
ที�?ร�?�?ะว่าจะทำสวน เ�?ษตรพอเพียงนี่�?หละวะ

ไปๆมาๆ เพื่อนที่ส�?ลมีงานออ�?�?บบอาคารให้ทำ
พอเสร็จไปงาน �?็มีงานที่สอง ที่สาม ... ตามมาเยอะ�?ยะ

ตอนนี้งานอื้อเลย ต้อง�?ลายเป็นสถาปนิ�?เหมือนเดิม
:22:

ตั้งกะสมัยสึนามิลงแน่ะ  :52:

5 ขวบ รู้จักควาย

8 ขวบ รู้จักควายมากขึ้น เพราะยายให้เลี้ยงควาย

10 ขวบ หัดดำนา ...ทำให้รู้ว่าข้าวแต่ละเม็ด มันโคตรจะ ..:44:

12 ขวบ จากบ้านนา เข้ามาสู่เมืองกรุง

14 ขวบ ติดเกมส์  ติดเพื่อน ติดยา(เรื่องจริง)  และเกือบติดคุกเพราะยา

16 ขวด ทำท่าจะเลี้ยวซ้ายไปบางขวาง แต่ต้องเลี้ยวกลับ เพราะไปบวชมา

17 ขวบ กลับเนื้อกลับตัว กลับใจ เข้ามหาลัยพอดี

19 ปี ไม่มีอะไร ชีวิตเรียบง่าย อินเตอร์เน็ตกับมาม่า

21 ปี อุปสมบทเป็นภิกษุให้มาม๊า เพื่อทดแทนคุณข้าวหนุกงา (รู้จักกันเปล่าหว่า :09:)

22 ปี จบซักที ปริญญาตรี แล้วปีนี้ จะทำงานที่ไหนดีว้าาาาา :08:

.....หรือว่าจะกลับไปค้ายา :35:

อะล้อเล่น :42:

จำแม่นๆได้ว่าตอนป. 6 เริ่มทำงานแล้ว  :31:

อืมม์

ช่วงประถมต้น ป.1-3 ก็กิ๊กก๊ิิอก เล่นโยนกระเป๋าตังค์ วิ่งเล่นกับเพื่อนไปวันๆ
ช่วงประถมปลาย ป.4-6 เหมือนน่าจะได้แตะคอมเล็กน้อยจากห้องคอมที่โรงเรียนแล้วละ
ก็ได้เล่นแค่หัดพิมพ์งานส่งอาจารย์ ใครพิมพ์เร็วก็โชคดีไป จำได้ว่าตอนนั้นต้องอดกินข้าวกลางวัน
เพื่อมาพิมพ์งานส่งครูให้เสร็จกันเลยทีเดียว

ช่วงมัธยมต้น ม.1-3 ก็ด๊อกแด๊กไปวันๆ ตอนนั้นเริ่มมี dream waver เข้ามา งานใหญ่ี่ที่สุด
คือให้ทำเว็บ แล้วอัพขึ้นทาง geocities ไอเราก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง ก็ทำได้แต่ลากรูปเข้ามาวางๆๆ
ตอนนั้นเริ่มเห็นความสำคัญของฟอนต์ละ แต่ยังไม่ได้สนใจฟอนต์ภาษาไทย
ก็หาเว็บฟอนต์อังกฤษมาลงเว็บเรื่อยๆ แล้วก็ดันโง่ไม่รู้ว่าคนอื่นที่ไม่มีฟอนต์เหมือนเราจะมองไม่เห็น  :08:

ช่วงมัธยมปลาย ม.4-6 ตอนม.4ได้เล่นโปรแกรมพวก ร้านรูป อิลลัส แฟลช แบบผิวเผิน
คือทำทุกอย่างที่ครูสั่งได้หมด ส่งงานทำงานได้คะแนนดี แต่ก็ทำได้แค่นั้น ไม่คิดจะหาความรู้เพิ่มเติม
จนมาช่วง ม.5 เริ่มติดอินเตอร์เน็ท จากที่เคยเล่นicq ก็เริ่มเข้าบอร์ด แล้วก็ไปชอบเจย์โจวเข้า
เลยได้พบคอมมูนิตี้นึง แล้วทำให้เกิดความสนใจในการใช้ร้านรูป เพื่อทำอวตารและลายเซ็นไปเล่นในบอร์ด
จนถึงเดี๋ยวนี้การทำงานในร้านรูป ก็ยังทำแบบถึกๆอยู่ ไม่รู้วิธีทำแบบลัดกับใครเค้าเลย

เริ่มมีการมาโหลดฟอนต์ที่เว็บนี้ละ เพื่อเอาไปทำหน้าปก ทำพรีเซนต์บลาๆ
ซึ่งเป็นงานประจำที่้ต้องได้รับหน้าที่นี้ทุกงาน ก็ถือว่าใช้ฟอนต์ที่นี่คุ้มค่ามาก

มาช่วงปลายชีวิตมัธยม บอร์ดเจย์ก็เริ่มซบเซา แล้วพอช่วงคาบเกี่ยวกับชีวิตมหาลัย
ก็หลงมาเจอที่นี่เข้าโดยบังเอิญ รู้สึกจะมาหลงมาจาก เว็บไอ้แอนนนนน

เป็นบอร์ดที่คงกระพันนะในความรู้สึก ทำให้รู้สึกมั่นใจว่าคงไม่ล้มหายตายจากไปเหมือนบอร์ดอื่นๆที่เคยเล่นมา  :40:

อ้างคำพูดจาก: Tiraw เมื่อ 28 มี.ค. 2008, 14:33 น.
อยากเป่าลูกโป่งวิทยาศาสตร์  :52:


เห็นเคยได้ข่าวว่าเค้าห้ามขายแล้ว ไม่รู้จริงเท็จประการใด

ผมเพิ่งซื้อมาระลึกความหลังเมื่อปีที่แล้วเองครับ

ร้าน Milk cafe แถวๆ เอแบคน่ะ  :12:

10ขวบ ที่บ้านมีคอมเครื่องแรกสมัย เป็นDos ก่อนได้รู้จักคำสั่ง -dir กะ-park ในDos แล้วก็มาเปลี่ยนเป็นwindows 3.11ในเครื่องที่2 ,เคยลงแข่งกีฬาวิ่งแต่ไม่ได้วิ่ง เพราะโมโหโดนเพื่อนขโมยลูกแก้ว เลยงอนกลับบ้านเลย

11-13ขวบ ได้คอมมาเพิ่มที่บ้านอีก2เครื่อง และเริ่มช่วยน้าซ่อมคอมเลยได้พิ้นฐานมาบ้าง, เอาปืนอัดลมไล่ยิงน้อง,จับแมวเผาหนวด,เตะประทัด ที่ชือ ดอกบัว(ลูกแบนๆพอจุดแล้วจะหมุนๆแล้วเปลียนสีได้) กับน้าๆเล่นแทนลูกบอล จึงได้รู้จักกับคำว่า "เท้าพอง" เป็นอย่างไร,พยายามเก็บดินปืนจากประทัดตามงานเชงเม้งเพราะคิดจะทำระเบิดไปเล่นที่โรงเรียน

ม.ต้น เอาเม็ดต้อยติ่งที่โดนนำแล้วมันจะแตกเด็ดมาเกือบ50เม็ดแล้วก็เอาไปโรยหลังเพื่อนที่เล่นบอลด้วยกัน เลิกเตะบอลหันเอาดีด้านขี้เกียจ รู้จักกับโปรแกรม flash4 เลยเลิกสนใจ power point ไปเลย

ม.ปลาย จบลงด้วยการโดดเรียน เล่นเกม ฟังเพลง แล้วก็หันมาเล่นบาสตอนม.6เพราะอ่าน slamdunk ที่ยืมเพื่อนมารอบที่3
 

ไอ้ -park นี่เอาไว้ทำอะไรครับ :08:
เหมือนติดอยู่ตรงติ่งความทรงจำตรงหลืบสมอง

ไม่รู้เหมือนกันแฮะ เกิดมาก็เจอ Vista เลย

จำความได้ - 6ขวบ  วิ่งเล่น แกล้งชาวบ้าน เอาปลาทองหางนกยูงที่ชาวบ้านเลี้ยงไว้ออกมาผ่าดู จับลูกอ๊อดเอาไม้ขีดจุด จี้ท้องดูเครื่องไนสดๆ
เด็กคนไหนดูเซื่องๆ หาเรื่องแกล้ง ถอดกางเกง แอบตบกระบาล จุดประทัดใส่กางเกงมัน อารมณ์เสียเตะแล้วเดินเฉย เด็กผู้หญิงเคยแค่แลบลิ้นโชว์เจี้ยวให้ดูแล้ววิ่งหนี
เล่นเอาทรายปาใส่หน้าชาวบ้าน ขโมยขนมต่อหน้าต่อตาแม่ค้าแล้ววิ่งหัวเราะ วีรกรรมประทับใจสุด เตะเข้าหน้าเด็กรวยที่ขี่จักรยานแบบมีล้อฝึก
แย่งจักรยานมาขี่ จะหัดบ้าง สมัยก่อนมีแต่คนบอกว่าโตขึ้นต้องเป็น มหาโจร

6ขวบ - 12ขวบ เข้าโรงเรียน แกล้งเพื่อนจนเรียกแม่มาเตือนหลายครั้ง (ก็มันเซื่องๆ ดูแล้วโตเป็นผู้ใหญ่ชั่วร้ายแน่ๆนี่น่า) หนีโรงเรียนตั้งแต่อ.2
จะออกไปหาแมลงทับ ท้ายซอย และจับมันมาเป็นลูกสมุน(ไม่นานก็ตาย) จนอาจารย์ตามหา แล้วกั้นรั้วโรงเรียนให้สูงกว่าเดิมเป็น3เมตร
ป.1 ดึงกระโปรงอาจารณ์หลุดมากองที่พื้น เพราะ สอนไม่ดี(คอคอดกระ ดันไปอยู่ตรงประจวบตรงที่แคบๆแต่นั้นมันติดพม่าซะใหญ่โต)
แกล้งเพื่อนจนครูเอือม เอาผ้ารัดแขนขา ไว้กับโต๊ะเรียน โดยถ้าไม่แก้แล้วจะให้ขนมตอนกลับบ้าน ป.2ต่อยกับเพื่อนที่มันอ้วน สาเหตุเพราะมันตัวใหญ่ ตัวใหญ่เท่ากับคนไม่ดี จนไอ้อ้วนฟันหัก เป็นเรื่องประจานหน้าเสาธงครั้งแรกในชีวิต (ไม่เรียกผู้ปกครองแล้วไม่มา) เริ่มติดเกมแล้ว
ไปเล่นเกมในตลาดที่ไกลจากบ้านและโรงเรียนมาก ตั้งแก๊งค์ตบน้องแย่งเล่น ตะเวณไปตามย่านนั้น ต่อยกับผู้ใหญ่ครั้งแรก สลบเลือดกลบปาก
นอนลุกไม่ขึ้นไป2-3วัน เพราะแกล้งลูกเค้าหลายครั้ง ถูกตราหน้าว่า เด็กจรจัด

12-15 ขวบ รู้จักกับนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น เดินทางเที่ยวกินเล่นกับเค้าอยู่3ปี แต่ก็ไม่ทิ้งโรงเรียนนะ แค่ไม่สนใจการไม่ให้คิดเอง ของทางครูๆปลอมๆ รอเวลากลับบ้านลูกเดียว จะได้ไปหาที่เล่น เริ่มวาดรูป ว่างจากเรียนก็ไปหาที่เล่นต่อยกันเตะกันกระโยงกระเยงไปวันๆ ตามที่ต่างๆ ไม่มีเวลาไปยุ่งกับยาหรือหญิง (เซ็ง)

อ่ะ จบ 15 แระ  :42:

ก็เรื่อยเปื่อยแบบนั้นมาเรื่อยจนเรียนจบ คิดแล้วก็นะ เด็กๆนี่ ตรูเด็กๆจริงๆ รู้สึกผิดแต่ก็ไม่เกลียดตัวเองเลย ที่ผ่านไปแล้วถูกต้องเสมอ

อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 05 เม.ย. 2008, 11:46 น.
ไอ้ -park นี่เอาไว้ทำอะไรครับ :08:
เหมือนติดอยู่ตรงติ่งความทรงจำตรงหลืบสมอง

พอจะจำได้ว่า มันใช้ปิดเครื่องในคำสั่ง Dos modeหรืออะไรซักอย่างก่อนปิดเเครื่องนี่แหละครับ ลืมๆเหมือนกัน

:31: โอ้ว ลึกลับมาก

dos สมัยที่หัดเล่นคอมใหม่ 386
จำได้อยู๋แค่ว่า ต้องแก้ config.sys และ autoexec.bat ให้ได้
เพื่อจะได้เล่นเกมใหม่ๆได้หลายเกมส์
ยังจำค่า irq กะ port ของ soundblaster ได้เลยครับ
irq 7 port 220

อีกคำสั่งที่ติดตาคือ dir/a หาภาพลับในเครื่อง   :42:

cls ครับ ทีเดียวเกลี้ยงสะอาด  :42:

อ้างคำพูดจาก: Tiraw เมื่อ 08 เม.ย. 2008, 14:20 น.
cls ครับ ทีเดียวเกลี้ยงสะอาด  :42:

-format c:\ ทันสมัยขึ้นมาหน่อย ว่าแต่เลยเล่น zip-drive กันรึเปล่า คนที่ใช้บอกหน่อยมันดีมั๊ย

สมัยเรียนเคยเล่นอยู่

โคตรหรูอะ zip drive 100mb  :25:

จริงๆ แอ้อ่ะเกิดทันนะ แต่ว่าสมัยนั้นยังไม่เคยได้สัมผัสคอมพ์เลยค่ะ
ใช้คอมพ์เป็นจริงๆ ครั้งแรก ช่วงเรียนจบมหาลัย ยังไม่ได้ทำงาน ปีนั้นคอมพ์
ถูกลง จาก Pentium II ชุดละเกือบแสน เป็นสามหมื่นกว่าอ่ะค่ะ (จำได้ว่าเพื่อนซื้อคอมพ์
ไปแสนนึงรวมพรินเตอร์ โอ้แม่เจ้า เห็นทีชั้นต้องขายควายยกฝูง)  :07:
เพิ่งได้เริ่มหัดใช้คอมพ์ก็ตอนนั้น...

รู้สึกว่าตอนอายุ 15 เริ่มเรียนการใช้คอมพิวเตอร์ ตื่นเต้นมาก ที่โรงเรียน ห้องคอมพิวเตอร์
เครื่องน้อยกว่าจำนวนนักเรียน ต้องเรียนสองคน ต่อคอม 2 เครื่องค่ะ
สมัยโน่น ยังเล่น เรียนไปวันๆ กะเพื่อนๆอยู่เลย แถมไม่ขยันเรียนอีกตะหาก
มารู้ตัวเมื่อตอนแก่นี่แหละว่าน่าจะตั้งใจเรียน สายไปซะแล้วววว :01:

เฮ้ย....นึกขึ้นได้ว่าที่บ้านยังมีเครื่องรุ่นพระเจ้าเหา ที่มีเครื่องอ่าน Drive B: กะ แผ่น Drive B: Foppy รุ่นจานล่อน

อ้างคำพูดจาก: แน็ก เมื่อ 05 เม.ย. 2008, 22:18 น.
จำความได้ - 6ขวบ  วิ่งเล่น แกล้งชาวบ้าน เอาปลาทองหางนกยูงที่ชาวบ้านเลี้ยงไว้ออกมาผ่าดู จับลูกอ๊อดเอาไม้ขีดจุด จี้ท้องดูเครื่องไนสดๆ
เด็กคนไหนดูเซื่องๆ หาเรื่องแกล้ง ถอดกางเกง แอบตบกระบาล จุดประทัดใส่กางเกงมัน อารมณ์เสียเตะแล้วเดินเฉย เด็กผู้หญิงเคยแค่แลบลิ้นโชว์เจี้ยวให้ดูแล้ววิ่งหนี
เล่นเอาทรายปาใส่หน้าชาวบ้าน ขโมยขนมต่อหน้าต่อตาแม่ค้าแล้ววิ่งหัวเราะ วีรกรรมประทับใจสุด เตะเข้าหน้าเด็กรวยที่ขี่จักรยานแบบมีล้อฝึก
แย่งจักรยานมาขี่ จะหัดบ้าง สมัยก่อนมีแต่คนบอกว่าโตขึ้นต้องเป็น มหาโจร

6ขวบ - 12ขวบ เข้าโรงเรียน แกล้งเพื่อนจนเรียกแม่มาเตือนหลายครั้ง (ก็มันเซื่องๆ ดูแล้วโตเป็นผู้ใหญ่ชั่วร้ายแน่ๆนี่น่า) หนีโรงเรียนตั้งแต่อ.2
จะออกไปหาแมลงทับ ท้ายซอย และจับมันมาเป็นลูกสมุน(ไม่นานก็ตาย) จนอาจารย์ตามหา แล้วกั้นรั้วโรงเรียนให้สูงกว่าเดิมเป็น3เมตร
ป.1 ดึงกระโปรงอาจารณ์หลุดมากองที่พื้น เพราะ สอนไม่ดี(คอคอดกระ ดันไปอยู่ตรงประจวบตรงที่แคบๆแต่นั้นมันติดพม่าซะใหญ่โต)
แกล้งเพื่อนจนครูเอือม เอาผ้ารัดแขนขา ไว้กับโต๊ะเรียน โดยถ้าไม่แก้แล้วจะให้ขนมตอนกลับบ้าน ป.2ต่อยกับเพื่อนที่มันอ้วน สาเหตุเพราะมันตัวใหญ่ ตัวใหญ่เท่ากับคนไม่ดี จนไอ้อ้วนฟันหัก เป็นเรื่องประจานหน้าเสาธงครั้งแรกในชีวิต (ไม่เรียกผู้ปกครองแล้วไม่มา) เริ่มติดเกมแล้ว
ไปเล่นเกมในตลาดที่ไกลจากบ้านและโรงเรียนมาก ตั้งแก๊งค์ตบน้องแย่งเล่น ตะเวณไปตามย่านนั้น ต่อยกับผู้ใหญ่ครั้งแรก สลบเลือดกลบปาก
นอนลุกไม่ขึ้นไป2-3วัน เพราะแกล้งลูกเค้าหลายครั้ง ถูกตราหน้าว่า เด็กจรจัด

12-15 ขวบ รู้จักกับนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น เดินทางเที่ยวกินเล่นกับเค้าอยู่3ปี แต่ก็ไม่ทิ้งโรงเรียนนะ แค่ไม่สนใจการไม่ให้คิดเอง ของทางครูๆปลอมๆ รอเวลากลับบ้านลูกเดียว จะได้ไปหาที่เล่น เริ่มวาดรูป ว่างจากเรียนก็ไปหาที่เล่นต่อยกันเตะกันกระโยงกระเยงไปวันๆ ตามที่ต่างๆ ไม่มีเวลาไปยุ่งกับยาหรือหญิง (เซ็ง)

อ่ะ จบ 15 แระ  :42:

ก็เรื่อยเปื่อยแบบนั้นมาเรื่อยจนเรียนจบ คิดแล้วก็นะ เด็กๆนี่ ตรูเด็กๆจริงๆ รู้สึกผิดแต่ก็ไม่เกลียดตัวเองเลย ที่ผ่านไปแล้วถูกต้องเสมอ

วีรกรรมมากมายจริงๆพ่อคนนี้ อ่านไปก็สนุกดี ยังแอบนึกเสียดายตัวเองว่าตอนเด็กๆทำไมไม่เคยมีวีรกรรมซนๆแบบเด็กผู้ชายทั่วไปบ้าง โตขึ้นมาแล้วก็นึกเสียดาย   :33:

อ่านคำตอบตัวเองหน้านู้น(สามปีก่อนนู้น)
เหมือนจะตอบไม่เป็นเรื่องเป็นราวเท่าไร
เอาใหม่ๆ

ตอนเด็กๆประถม ชอบวาดรูป ชอบอ่านหนังสือ
ตั้งแต่ภาพความจำแรกๆของชีวิต ก็จำได้ว่าวาดรูปมาตลอด
ผู้ใหญ่ชมและพ่อแม่สนับสนุนมาตลอด จนทำอย่างอื่นไม่เป็น :30:

มันเริ่มจริงจังขึ้นตอนที่ประเทศไทยเราเริ่มมีการ์ตูนเป็นของตัวเอง
หนังสือลายเส้น ของใครหว่า ที่ทำการ์ตูนซีโร่น่ะ
ต้องแก่มากๆนะครับถึงจะจำได้ เพราะตอนนั้นผมก็ป.3-ป.4 เอง
และถัดจากนั้น ก็มีหนังสือไทคอมิก ของวิบูลย์กิจ
ก็ฝากพี่เข้าไปซื้อในอำเภอเมืองเอา พออ่านแล้วก็เริ่มวาดเป็นเรื่องบ้าง
แต่ก็เท่านั้นแหละ ตอนป.5-ป.6 เลยเก็บตังที่มากที่สุดในชีวิต
220 บาท สมัครสมาชิก จะได้ไม่ต้องฝากใครเข้าเมืองไปซื้ออีก

ตอนนี้คงนึกไม่ออกใช่ไหมครับ ว่าการมีการ์ตูนที่คนไทยวาด
มันแปลกประหลาดตรงไหน บอกเลยมันประหลาดมากครับ
ตอนแรกผมรู้สึกแอบตลก ที่ตัวการ์ตูนในเรื่องมีชื่อว่าสมศักดิ์
ต่าย โต้ง ชื่อคนไทยน่ะ มันตลกมากครับที่มันไม่ใช่ชื่อญี่ปุ่น
ออกแนวรู้สึกเด๋อๆแทนน่ะ ให้ตายสิ บางคนที่วาดก็ยังให้ตัวละครชื่อญี่ปุ่นอยู่เลย
เขาบอกว่ารู้สึกมันไม่เข้าถ้าชื่อไทย บก.วุฒิต้องรณรงค์ให้วาด
ให้ตัวละครเป็นคนไทย โรงเรียนแบบในไทย และอะไรอีกหลายอย่าง
คิดว่าสองสามปีเหมือนกัน กว่ามันจะดูไม่เด๋อ กว่าทุกคนจะชิน


เรื่องการอ่าน ตอนป.4 จำได้ว่าบอกให้แม่ยืมหนังสือ
สงครามโลกครั้งที่สองมาให้อ่านตอนปิดเทอม
แล้วก็อ่านอะไรทำนองนั้นมาเรื่อยๆ ที่ชอบที่สุดอ่านตอนป.6
หนังสือศาสนาเปรียบเทียบ อ่านสนุกมากๆ ยังจำเนื้อหาได้จนทุกวันนี้

สอบเข้า ม.1 โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช โรงเรียนประจำจังหวัดได้
เลยมาอยู่ในเมือง เริ่มต้นชีวิตการฟัง ซื้อเทปม้วนแรก
Metallica อัลบั้ม Load แล้วก็วาดการ์ตูนเรื่องส่งไทคอมิก
วาดทุกวัน นึกไม่ออกว่าหยุดวาดบ้างไหม เหมือนๆจะไม่เคย
แล้วก็ไปทำงานห้องสมุด จะได้ยืมหนังสือง่ายๆ ตกเย็นเตะบอล
หรือไปซ้อมดนตรีกับแก็งเกรียนๆ วัยรุ่นไม่ว่าสมัยไหนพออยู่รวมกลุ่ม
ก็มักจะทำตัวเกรียนๆกัน คิดว่าตัวเองเป็นงั้นเหมือนกันแหละ :30:
คือว่าก็เหมือนๆวัยรุ่นธรรมดาทั่วไปนี่แหะครับ เตะบอล เล่นดนตรี แต่งเพลง
แอบชอบหญิง มีเรื่องต่อยตีกันนิดหน่อย ตั้งแก๊งเที่ยวเล่นเกรียนๆกัน
สรุปว่าสนุกสนานสมวัยครับ เดี๋ยวจะว่าเอาแต่วาดรูปอ่านหนังสือ
อยู่ในโลกส่วนตัว โลกส่วนตัวก็มี แต่โลกส่วนรวมก็มาก
และก็เป็นคนชอบอยู่กับเพื่อนอีกต่างหาก
(หลังๆยิ่งเยอะใหญ่ เยอะจนเพลีย :05:)


ช่วงชีวิตมัธยมเนี่ย เงินทั้งหมดที่มีก็หมดไปกับการซื้อเทป
ตอนนั้นกระแสบริตป็อปกำลังดัง แต่การที่เด็กอย่างผม
ที่ได้ตังค์อาทิตย์ละสองร้อยบาท จะไปซื้อเทปเพลงสากล
ม้วนละ 95 บาทนั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องใช้การตัดสินใจที่ถี่ถ้วน
จึงต้องมีการศึกษา ก็มีแหล่งเดียวคือนิตยสารดนตรี
(ตอนนั้นอินเตอร์เน็ตมีแต่ไอซีคิว) มีมิวสิคเอ็กซเพรส ครอสโรดส์
บันเทิงคดีของมาโนช พุฒตาล หลงไหลหนังสือ
Generation Terrorists มากๆ วันๆถ้ากลับบ้าน
ก็จะหมกตัววาดรูป อ่านนิตยสารพวกนั้น แล้วก็กางปกเทป
ร้องเพลงตามม้วนเทปที่หมุนติ้วๆอยู่ในเครื่องเล่น


ไอ้หนังสือ Generation Terrorists เนี่ยกราฟิกมันเท่
แหกกฏความเป็นหนังสือมาก ทุกวันนี้ผมก็ยังรู้สึกว่า
ยังไม่มีนิตยสารอะไรในไทยทำได้แบบนั้นอีกนะ
แล้วก็พวกปกเทปของ Suede, Manics, Radiohead ฯลฯ
มันเจ๋งมาก กราฟิกติสต์แดกมาก ตอนนั้นก็บังเกิด
ความอยากเป็นนักออกแบบขึ้นมาแล้ว สืบเนื่องมาจาก
คามชอบวาดรูปชอบศิลปะด้วยนั่นแหละ แต่จำเพาะเจาะจงแล้ว
ว่าอะไรในด้านศิลปะที่เราอยากเป็น สุดท้ายอายุ 15-16 นี่แหละ
ก็เขียนลงในสมุดบันทึกว่า "จะเข้ามัณฑนศิลป์"


พอคนเราชอบอะไรมากๆ มันก็ชักจะอยากจะเป็นยังงั้น
ขึ้นมาจริงๆใช่ไหมครับ ไอ้อยากออกแบบพวกนั้นก็อย่างนึงละ
แล้วตอนนั้นฟังพวกวงร็อคอังกฤษมาก
ก็อยากจะเป็น Generation Terrorists ขึ้นมาจริงๆ
(มันคือชื่อเพลงๆนึง)

ที่มันตลกมากคือ อายุที่เพิ่มขึ้นมา ก็ดันไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย :30:
ทุกวันนี้ก็ยังทำตัวแบบนั้น และที่สำคัญ ไอ้ความชื่นชอบอุดมคติดนตรีในวัยนั้น
มันก็พาผมมาที่ประเทศนี้จนได้ในที่สุด ด้วยเหตุผลนี้เลยแหละ

เหมือนจะเป็นความชื่นชอบลมๆแล้งๆของเด็กหัวเกรียนคนนึง
แต่ผมก็ยังจริงจังกับความลมๆแล้งๆนั้น จนถึงทุกวันนี้นะ  :43:


ถึงอายุ 15 ละ
จบครับ :46:

หลังจากนั้นอีกสิบห้าปีก็ได้ไปอังกฤษใช่มั้ยครับ  :25:

เป็นคนที่ไม่ทำให้ตัวเองในวัยเด็กต้องร้องไห้จริงๆ  :12:

อายุ 15 มาเป็นสาวรำวง ครับ มาใส่กระโปรง วับๆแวมๆ  :33:

อีตอน ม.1 อายุเท่าไรไม่รู้จำไมไ่ด้แล้ว
เล่นเกมส์ไปวันๆ ตอนนั้นเล่นแต่เพลย์1

เพลย์2 ช.ม. มันแพงครับ  :05:
555+

หลังๆ Counter Strike มันบูมก็เลยเปลี่ยนมาสัมผัสคอม
หลังจากนั้นได้ปี (ประมาณ ม.2) ก็มาเล่นแรคนรก
แรคนี้แหละครับ เพื่อนในเกมส์สอนให้รู้จัก MSN 555+
(เมื่อก่อนตอน ป.6 รู้จักแต่ Pirch98) หลังจากเล่นแรคแล้ว
ผมก็ได้รับทักษะ ความสามารถในการพิมพ์ติดจรวด (แบบไม่สนแป้นเหย้า 555+)
หลังจากนั้นก็คลุกคลีกับคอมเรื่อยมา ส่วนใหญ่ใช้ในการเล่นเกมส์น่ะ

ปล. ในอดีตที่ผ่านมาจนถึง 15 สำหรับผมคอมพิวเตอร์ใช้แค่ เล่นเกมส์ Only งานให้เพื่อนทำให้หรือไม่ก็ Hand Made เหอๆๆๆๆๆ