ฟอนต์ฟอรั่ม

ไม่ค่อยมีเวลาเล่นเท่าไหร่
แต่ก็อยากคุยกับทุกคนเหมือนเดิม
สาระ ที่หาได้จากประเทศนี้ ระหว่างทำงานคือ
การได้ดูข่าวบ้าๆ ฆาตกรรมแบบไร้เหตุผลสิ้นดี
ของชาวญี่ปุ่น ที่นับวันจะเลวร้ายขึ้นทุกวัน

ล่าสุด คิดว่าทุกคนก็คงได้ดูกันแล้ว เป็นข่าวช็อคโลกเลย
หนุ่มโรงงาน หน้าตาเจี๋ยมเจี๊ยมนายนึง
มีอุปนิสัย ติดเกมส์อย่างบ้าคลั่ง ชอบวาดการ์ตูนแบบป๋าเลย์ :25:
เบื่อชีวิต เบื่อความกดดันที่ทำงาน เลยมีความคิดอุตริ
อยากเป็นฆาตกรเล่นๆ แก้เซ็ง ควักสตางค์ซื้อมีดมาหกเล่ม
ขับรถบรรทุกเล็กเข้าไป อากิฮาบาร่า
ชนคนไปสามคน พอลงจากรถ คว้ามีดยาวครึ่งฟุตที่เตรียมมา
ไล่ฆ่าคนอย่างบ้าคลั่ง ยอดเสียชีวิตล่าสุดคือ เจ็ดคน
บาดเจ็บสาหัสอีกสิบคน เหยื่อที่อยู่ในเหตุการณ์อีกนับไม่ถ้วน
และความบ้าของตาแว่นนี่คือ ระหว่างเตรียมการฆาตกรรม
มีการเขียนลงบันทึกออนไลน์ผ่านทางมือถือ คล้ายๆบล็อคนั่นแหละ
พอพี่ยุ่นได้อ่านความในใจ ก็ถึงกับขวัญผวาไปตามกัน

ถ้าอยากฟังกัน จะมาเล่าแบบละเอียดเลย
ข่าวที่นี่ ทำเหมือนหนังเลยล่ะ มีลากไปถึง สมัยมัธยม
ข่าวประมาณนี้มีเยอะมาก เหมือนไวรัส จากประเทศที่ปลอดภัยติดอันดับโลก
แต่มีฆาตกรที่วิปริตที่สุดในโลก ก็ไม่รู้คนเดินถนนจะไว้ใจตำรวจขี่จักรยานถือ
กระบองได้มากน้อยแค่ไหน

อยากฟังค่ะ แค่ชื่อกระจู๋ก็ได้ใจแล้วอ่ะ ..
ทำไมคนเราน่ากลัวขนาดนี้เนี่ย ..  :38:

ข้อความที่เขียนผ่านมือถือก็มีใจความประมาณนี้

เบื่อชีวิตจัง ไม่สนุกเลย

คนในโลกนี้น่าจะตายห่าไปให้หมด

เบื่อที่ทำงาน

สิ่งที่อยากทำตอนนี้คือ เป็นฆาตกร

ไปซื้อของดีกว่า

ได้มีดมาแล้วล่ะ

ตัดสินใจแล้ว ไปฆ่าคนที่อากิฮาบาระน่าจะดี

ขับรถมาถึงอากิฮาบาระแล้ว ว้า ฝนตก แต่คงไม่เป็นอุปสรรคหรอก

ได้เวลาแล้ว หึหึ

แล้วมันก็ขับรถชนกระจายเลย
พอลงจากรถ ก็เอามีดไล่แทงคน มีสาวน่ารักอายุยี่สิบเอ็ดปี
ก็เป็นเหยื่อมัน น่าสงสารมากเลย  :05:

ปล ข้อความนี่เขียนต่างวัน ต่างเวลานะ
แปลว่า ฆาตกรรมโดยเจตนาชาติหมาสุดๆ

วันนี้เพิ่งเห็นข่าวเหมือนกันครับ

ต้องการแบบละเอียดๆพอดีเลยครับพี่ :46:

อ้างอิงเอาจากที่ฟังรายงานข่าวตอนกลางวันแล้วกัน

คนร้ายนายซาโต้ เกิดที่ชิซึโอกะ จากการสอบถามคนรู้จัก(เพื่อนบ้าน) นายซาโต้เป็นคนที่มีผลการเรียนดีระดับท๊อป ในช่วงประถมแล้ว ม.ต้น เป็นคนมุมานะ แต่จากการสอบถามเพื่อนที่รู้จักกันสมัย ม.ต้น นายซาโต้เป็นคนแปลกๆถึงจะมีผลการเรียนที่ดีแต่ชอบประพฤติตัวแปลกๆเช่นการ ทำลายข้าวของในห้องเรียนทำให้ไม่ค่อยมีคนกล้าเข้าใกล้ แล้วพอถึงช่วง ม.ปลายนายซาโต้มีการหยุดเรียนบ่อยครั้ง หลังจากจบ ม.ปลาย ก็เข้าทำการศึกษาต่อที่โรงเรียนเซ็นมง ปัจจุบันก็การงานที่ทำอยู่ก็เป็นไปอย่างราบรื่น(จากปากคำของผู้จัดการโรงง งาน)

ก่อนก่อเหตุนายซาโต้ได้มีการเขียนข้อความลงบอร์ดแล้วก่อนที่จะทำการลง มือเวลาตั้งแต่เวลา 6 โมงเช้า แล้วในเวลาเที่ยงนาฬิกาก่อนทำการลงมือได้มีการเขียนข้อความลงบนมือถือตัวเอง

นายซาโต้ได้ใช้รถบรรทุกขับเข้ามาในถนนคนเดินแล้วไล่ชนคนจากนั้นเมื่อรถใช้การไม่ได้ก็ลงจากรถแล้ววิ่งไล่แทงคนอื่น

จากการปากคำของนักวิชาการเบื้องต้นสาเหตุที่นายซาโต้เลือกที่จะมาอา กิฮาบาระนั้นเพียงเพราะเป็นที่ๆมีคนรวมอยู่มาก เพราะนายคาโต้ต้องการฆ่าคนจนกว่าตัวเองจะสมใจ ก่อนนี้จากการตรวจสอบข้อความที่นายซาโต้เขียนลงบนอินเตอร์เน็ต มีการกล่าวถึงอุปสรรคของตัวเองก่อนเริ่มกระทำการลงมือ ก่อนที่จะเริ่มลงมือที่อากิฮาบาระได้มีข้อความกล่าวถึงชิบุย่า แล้วก็ฝนที่ตกลงมาที่สร้างความเคืองใจให้กับนายซาโต้
อย่างมากจนกระทั่งมาถึงอากิฮาบาระที่ๆยังไม่มีฝนตกลงมาจึงได้ตัดสินใจกระทำการลงมือ

ตกลงว่านายซาโต้คาโต้นี่ติดเกม ติดการ์ตูนรึเปล่าครับเนี่ย...
เพราะข้อมูลจากอีกแหล่งเขาบอกว่า ดูข่าวที่ญี่ปุ่นทั้งวัน ไม่มีเอ่ยถึงเกม การ์ตูนซักนิด
(แต่ข่าวเมืองไทย บอกว่าติดเกม ติดการ์ตูน ทุกฉบับเลย  :08:)

edited: ไปดูข่าวจากเว็บ cnn ชื่อคาโต้แฮะ ไม่ใช่ซาโต้

เพิ่มเติม จากข่าว cnn:

อ้างอิงKato himself reportedly had a penchant for computer games and anime -- like vast numbers of Japanese youths. Kyodo said that he listed a female computer game character as his "favorite person" in his junior high school yearbook.

อ้างอิงA 25-year-old man, Tomohiro Kato, was arrested with blood on his face. Police said Kato provided no motive for the attack -- other than he wanted to murder strangers.

"The suspect told police that he came to Akihabara to kill people," said Jiro Akaogi, a spokesman for the Tokyo Metropolitan Police Department.

ไม่มีเหตุจูงใจใดๆทั้งสิ้น... แค่อยากฆ่าคนแปลกหน้าเท่านั้น  :41:

โห Gantz เลยนะนั่น

 :30:
ดูข่าวที่ญี่ปุ่น บอกเลยค่ะ ติดเกมส์
อ่านจากเฟรนด์ชิปเค้าเลยล่ะ
เขียนด้วยเจ้าตัวเอง บอกว่าสมัยมัธยม ติดเกม TALES OF DESTINY และ Grand Turismo
อุปนิสัยคือ Crooked


(http://img2.f0nt.com/10/104b8849505e088d22c07bff65a4c8b0.jpg)
นับแต่วันนี้ อากิฮาบาระ จะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว

อาจารย์สอนสมัยม ต้นบอกว่า
ตาแว่นนี่ สมัยก่อน เป็นนักกีฬาเทนนิส ขยันขันแข็งมาก
มีอุปนิสัยร่าเริง แจ่มใส แต่พอเรียนจบม ต้นปุ๊บ
ก็เปลี่ยนไป ซึ่งเค้าพาดพิงถึงเกมส์นิดหน่อย

(http://img2.f0nt.com/10/2817ef719d06c4f6f4ae38a890513f82.jpg)
ภาพถ่ายฆาตกรใจโฉด

มีดที่ตาแว่นใช้ คือ มีดไทเกอร์ เป็นมีดที่พัฒนามาจาก มีด Survival
ซึ่งมีความคมสองด้าน ใช้เป็นอาวุธได้เป็นอย่างดี
อายุก็ไม่มาก แค่ยี่สิบกว่าเอ๊ง และเหยื่อที่ตายไปเจ็ด
มีผู้ชายหกคน อายุตั้งแต่ 19-74 ส่วนผู้หญิงคนเดียวที่เสียชีวิตคือ
21 ปี เหตุเกิดตอนเวลาประมาณเที่ยงคืนนิดๆของวันที่ 8 มิถุนายน

(http://img2.f0nt.com/10/461b987a28e9d8b82c597bf61d614358.jpg)
เวลามีการตายตามท้องถนน คนจะนิยมนำดอกไม้มาวาง
ไว้อาลัยให้แก่คนตาย

(http://img2.f0nt.com/10/04df1ca115d29ec94ea8bdb745436db6.jpg)
มีดที่ใช้ในการฆาตกรรม


(http://img2.f0nt.com/10/317fd126077b64bac3685e21268a4cba.jpg)
อันนี้ข้อความที่ไอ้โหดเขียนลงมือถือ
ใจความว่า ตอนนี้รถใช่การไม่ได้แล้ว
เอามีดลงไปฆ่าคนแทนดีกว่า

สลดใจ..

หรือว่าจะถึงยุคมิคสัญญีแล้วจริงๆ คนถึงได้ไล่ฆ่ากันเป็นผักปลา

ไม่ค่อยชอบอ่านอะไรแบบนี้ สลดใจ กลัวด้วย  :05:

午前５時２１分　秋葉原で人を殺します　車でつっこんで、車が使えなくなったらナイフを使います　みんなさようなら

午前５時２１分　ねむい

午前５時３４分　頭痛が治らなかった

午前５時３５分　しかも、予報が雨　最悪

午前５時４４分　途中で捕まるのが一番しょぼいパターンかな

午前６時００分　俺（おれ）が騙（だま）されてるんじゃない　俺が騙してるのか

午前６時０２分　いい人を演じるのには慣れてる　みんな簡単に騙される

午前６時０３分　大人には評判の良い子だった　大人には

午前６時０３分　友達は、できないよね

午前６時０４分　ほんの数人、こんな俺に長いことつきあってくれてた奴（やつ）らがいる

午前６時０５分　全員一斉送信でメールをくれる　そのメンバーの中にまだ入っていることが、少し嬉（うれ）しかった

午前６時１０分　使う予定の道路が封鎖中とか　やっぱり、全（すべ）てが俺の邪魔をする

午前６時３１分　時間だ出かけよう

午前６時３９分　頭痛との闘いになりそうだ

午前６時４９分　雨とも

午前６時５０分　時間とも

午前７時１２分　一本早い電車に乗れてしまった

午前７時２４分　３０分余ってるぜ

午前７時３０分　これは酷（ひど）い雨　全部完璧（かんぺき）に準備したのに

午前７時４７分　まあいいや　規模が小さくても、雨天決行

午前９時４１分　晴れればいいな

午前９時４８分　神奈川入って休憩　今のとこ順調かな

午前１０時５３分　酷い渋滞　時間までに着くかしら

午前１１時０７分　渋谷ひどい

午前１１時１７分　こっちは晴れてるね

午前１１時４５分　秋葉原ついた

午前１１時４５分　今日は歩行者天国の日だよね？

午後０時１０分　時間です

นี่คือ ข้อความที่ไอ้แว่นเขียน ก่อนลงมือฆาตกรรมโหด
ดูความโรคจิตมันเอง รายงานผลทุกไม่กี่สิบนาที
แปลไปหลายอันแล้ว แต่อันสุดท้ายตอนเที่ยงคืนสิบ
มันเขียนว่า ได้เวลา(ฆ่า)แล้วล่ะ!

「人を殺すため、静岡から来た。誰でもよかった」「世の中が嫌になった。生活に疲れた」など
ส่วนนี่คือเหตุผลที่เจ้าตัวใช้ในการก่อเหตุ
แปลว่า ฆ่าคนเพราะเบื่อ ชีวิตการทำงานก็ลำบากยากเข็ญ
เกลียดและขยะแขยงทั้งโลก และเหตุผลอื่นๆ

ปีก่อนก็มีนะในไทย
ที่ตลาดไทรังสิตน่ะ

คนอายุ 20 ประกอบปืนติดเลเซอร์เอง
แล้วก็ไล่ยิงๆๆ คนแถวนั้นตายเพียบเลย

แต่ข่าวมาไวไปไวมาก

ติด Gran Turismo เหมือนกันด้วย
ขับรถไปบี้คนดีกว่า
ว้า ฝนตก แต่คงไม่เป็นอุปสรรคหรอก
ได้เวลาแล้ว หึหึ

จะฆ่าคนไป ก็พิมพ์ SMS ไปด้วย  :38:

ต่างตรงที่ว่า
ไอ้นี่เตรียมการอย่างดี
เขียนรายงานผลตลอด เหมือนหนังฆาตกรรมชั้นดี แต่เป็นเรื่องจริงชั้นเลว
คนอยู่ในโตเกียว ราวสามสิบห้าล้านคน และเหตุการฆาตกรรมหมู่
ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยจนชิน แต่ทุกครั้งที่เกิด ฆาตกรชาติชั่ว
มีการอัพเกรดแผนเลวตลอดเวลา และการฆ่ากันเพราะสนุก
เพราะไม่มีอะไรทำ เพราะเบื่อๆ อยากฆ่าเวลา เป็นสิ่งที่ป้องกันยาก
คนญี่ปุ่นตอนนี้เลยค่อนข้างสติแตกพอสมควร

(http://img2.f0nt.com/10/d24c54d9f9813de4953d2ecfbda0ae28.jpg)
เจ้าหน้าที่กำลังปฐมพยาบาล และเก็บศพ

(http://img2.f0nt.com/10/b7ed37ed642119b49dc7fefb825225cc.jpg)
รถไอ้แว่น โปรดสังเกตุญี่ปุ่นมุง
หน้าเหมือนบก ฮิฮิ มาก  :30:

(http://img2.f0nt.com/10/11071973346eb0c4948acdaee770e2ae.jpg)
กองเลือด บนฉากหลังเป็นร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าชั้นนำ

(http://img2.f0nt.com/10/50666702df75631f2616fc07ac1c6e16.jpg)
ไทยมุงหรือจะสู้ญี่ปุ่นมุง

twitter ซิ  :25:

 :44:

เพิ่งได้ข่าว
ช่วงนี้ตัดขาดจากข่าวสารพอสมควร

ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนแบบนี้จริงๆนะเนี่ย

รถฉุกเฉินเค้าใส่เสื้อสีฟ้ากันเหรอคะ
เกี่ยวอะไรกับ code blue ที่กำลังจะเป็นละครหรือเปล่า  :25:

(เห็นฟ้าๆเหมือนกัน :37:)

ปล. ญี่ปุ่นมุงกันไกลจัง ไม่วงในเลย

ปล.2 ตอนที่ได้ยินข่าวจากช่องเก้า นึกว่าเรื่องมันจะเล็กกว่านี้นะเนี่ย

(http://img2.f0nt.com/10/97db3e347a64f60da4bc235e22737b7d.jpg)
พี่แว่น ฆาตกรโหด สมัยยังงุงิ มีชูสองนิ้วด้วย

http://player.streaming.yahoo.co.jp/player/player.html?s_id=s&cp_id=news&pg_id=fnn&co_id=fnn0806100386&spid=2013006346&hash=c0e4b18d15af5f8ff240b390d6678754&genre=soci&ev=1
อันนี้ข่าวทีวีล่ะ

เค้ารายงานกันแบบนี้เลย ลองกดดูนะ ถึงไม่เข้าใจคำ
แต่ภาพมันสื่อได้ดีมากๆ ไม่รู้เรื่องตรงไหน ถามได้

โอ้ว ไอ้หลอดหัก  :05:

ท่านี้มันฮิตในหมู่.....ไหนกันนะคะเนี่ย
แอ้ว่ามันคุ้นๆ นะปุก

นึกถึงหลายๆ ปีก่อน ที่เด็กมัธยมที่อเมริกา เอาปืนเข้าไปยิงเพื่อนๆ และคุณครู ตายเพียบ.. น่ากลัวมาก..


เจอหมอแมวตัดหน้า

ในข่าวมันบอกหรือเปล่าว่าทำไมนายคนนี้มันปวดหัวบ่อยๆ

โอ้โห หลอดมากๆ

ไอ้หลอดเนี้ย ไม่รู้วันไหนมันจะลุกขึ้นมาฆ่าคนเพราะความหื่นก็ไม่รู้ซินะ  ยิ่งคิดอะไรแปลกๆ นอกกรอบๆ อยู่ด้วย

ชูสองนิ้วด้วย  :14:

โดนแทงตายแบบไม่รู้เรื่องรู็้ราวเพราะญาิติไอ้หลอดที่ญีปุ่่น

ไอ้หลอดมันถือศีลมากๆ เลยนะซันกรี  :30:

นึกถึงหนัง PREDATOR ภาค 2 ที่โจรขึ้นรถไฟมา ผู้โดยสารทุกคนพกปืนกันหมด หรือในเรื่อง THE BRAVE ONE ที JODY FOSTER เล่น ขนาดมีกฎหมาย เดนมนุษย์บางตัวยังทำได้ขนาดนี้เลย ถ้าไม่มีกฎหมาย   โลกคงเป็นแบบ MAD MAX หรือ หมัดดาวเหนือแล้ว คนเป็นเหยื่อคือมนุษย์ธรรมดาที่ไม่มีทางสู้

ทำให้ผมคิดว่า  เราควรเรียนศิลปะป้องกันตัวไว้ดีไหม?  :09:

หน้าโอตาคุยังไงชอบกล  :01:




โหด โฉด ชั่ว มาก

ชีวิตในญี่ปุ่น
ที่ปุกเล่า เหมือนอ่านจากการ์ตูนญี่ปุ่นเลย

อ้างคำพูดจาก: Loucipher เมื่อ 10 มิ.ย. 2008, 07:31 น.
นึกถึงหนัง PREDATOR ภาค 2 ที่โจรขึ้นรถไฟมา ผู้โดยสารทุกคนพกปืนกันหมด หรือในเรื่อง THE BRAVE ONE ที JODY FOSTER เล่น ขนาดมีกฎหมาย เดนมนุษย์บางตัวยังทำได้ขนาดนี้เลย ถ้าไม่มีกฎหมาย   โลกคงเป็นแบบ MAD MAX หรือ หมัดดาวเหนือแล้ว คนเป็นเหยื่อคือมนุษย์ธรรมดาที่ไม่มีทางสู้

ทำให้ผมคิดว่า  เราควรเรียนศิลปะป้องกันตัวไว้ดีไหม?  :09:

นั่นมันตำรวจปลอมตัวนี่ครับ

น่ากลัว....
ถ้าเกิดเหตุการแบบนี้กับตัวเอง
จะทำยังไงดีน้อ...

ต้องวางแผนล่วงหน้าก่อน
เผื่อเจอจริงๆ จะได้คิดทัน

วิ่งหนี --> จะทันมั้ยหว่า ต้องวิ่งสุดชีวิต
สู้กับมัน --> ไม่ได้เรียนวิชาป้องกันตัวมาด้วยสิ
ตะโกนร้องให้คนช่วย --> ใครจะได้ยินตูฟระ แล้วใครมันจะช่วย
แกล้งตาย --> เอ่อ... จะได้ผลมั้ย ???


เอาไงดีเนี้ย  :39:

 เห็นแล้วนึกถึงเกม GTA (Grand Thief Auto) ครับ  :16:

หน้าตาไม่ดีแล้วยังเลวอีก มีอะไรดีบ้างเนี่ย

 :38: น่ากลัว

ถ้าแกล้งตายแล้วมันจะเชื่อว่าเราตายจริงๆไหม?
หรือมันจะแทงเราซ้ำจนกว่าจะพอใจ  :14:

อ้างคำพูดจาก: ฟ้ารุ่ง~ เมื่อ 10 มิ.ย. 2008, 11:06 น.
ถ้าแกล้งตายแล้วมันจะเชื่อว่าเราตายจริงๆไหม?
หรือมันจะแทงเราซ้ำจนกว่าจะพอใจ  :14:

น่ากลัวมาก  :38:

ที่นั่น สังคมมันบีบอัดให้สติแตกกันขนาดนั้นเลยเรอะ

สำหรับตูประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศที่ศิวิไลซ์ มีการพัฒนานวัตกรรมเจ๋งๆ

แต่ก็แฝงไว้ด้วยความสงบ เช่น พวกวัฒนธรรมการประดิษฐ์ประดอยที่ต้องใจเย็นๆน่ะ  :05:

ยิ่งเศรษฐกิจดี
การแข่งกัน (competition) ก็ยิ่งสูงขึ้น

ทำไมอยู่ดีๆ นึกถึงหนังเรื่องอะไร Royal ที่มันส่งเด็กไปฆ่ากันง่า

 BR ครับ Battle Royal

BP ครับ บาบีคิว พลาซ่า

ไม่ใช่ฆาตกรธรรมดานะนี่ คิดพล๊อตไว้ด้วย  :07:

น่ากลัวอ่ะ  :38:


ต่อไปนี้จะพยายามไม่ยกสองนิ้วเวลาถ่ายรูปแล้วล่ะ   :08:

โรคจิตจริงๆ

ปุก ขอยกคำพูดไปไว้เว็บคณะพี่นะ เล่าได้สยองดี  :12:

นายชูสองนิ้วนั่นโหดมาก :07:

ผมเหรอ   :55:

 :30:

เกมซีรี่ส์ เทลล์ ออกจะงุงิไม่น่าโหดเลย  :05:

สังคมญี่ปุ่นเป็นสังคมที่มีการแข่งขันกันค่อนข้างสูง คนมีความเครียด (ขนาดเล่นเกมส์จนเครียดเนี่ยมันโรคจิตแล้วครับ)
บางคนหาวิธีแก้ได้ บางคนไม่ได้ ก็กลายเป็นอย่างไอ้พวกนี้ เป็นฆาตรกร รวมกลุ่มเป็นลัทธิบ้าบอ  :13:


ปล.ตอนนี้อวตารงุงิ ชูสองนิ้ว กำลังฮิตในหมู่คนวิปริตแฮะ  :39:

สงสัยป๋าเลย์ต้องเปลี่ยนอวตารใหม่แล้ว  :30:

ไม่ต้องเปลี่ยนครับ ผมวิปริตอยู่แล้ว  :30:

 :30:

แต่ป๋าหน้าตาไม่เข้าพวก(โรคจิต) นะคะ  :21:

 :30:

อ้างคำพูดจาก: Lae์ เมื่อ 10 มิ.ย. 2008, 12:37 น.
ผมเหรอ   :55:

ไม่ได้ว่าป๋าเลย์ค่า  :46:

พี่เลย์ถ้ารูปไม่ได้เป็นขาวดำ อาจจะเหมือนก็ได้นะครับ  :30:

อุ๊ย  :31:

 :30:

โชคดีแอ้ไม่ค่อยชูสองนิ้ว .. โดยมากถ่ายรูปจะชูนิ้วเดียว ..  :42:

หน้าที่แล้วหงุมหงิมบอกว่า ถ้าเจอแบบนี้จะทำยังไง แอ้ว่าเราต้องไม่ยอมให้ตัวเองอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงอ่ะค่ะ
เช่น มองซ้ายมองขวาให้เป็นนิสัย เห็นอะไรแว่บๆ มาก็หลบไว้ก่อน แต่ประเภทขับรถชนแล้วเอามีดมาแทงซ้ำ
บางทีก็คงสุดวิสัยที่จะดูแลตัวเองได้เหมือนกัน .. อธิษฐานอย่าได้เจอคนแบบนั้นเลยค่ะ  :46:

อ้างคำพูดจาก: หมอแมว เมื่อ 10 มิ.ย. 2008, 09:41 น.
นั่นมันตำรวจปลอมตัวนี่ครับ

อ้าว เห็นมีป้าแก่ๆด้วย :02: :02:
แก้อีกรอบ ผมไปดู DVD PREDATOR 2อีกรอบ มันมีชาวบ้านด้วยจ้า ไม่ใช่ตำรวจอย่างเดียวครับ  บอกว่ามันโจมตีชาวบานที่มีอาวุธ  :35:

หมอแมวเอาอีกแล้ว  :30:

เห็นมีคนบอกว่า
ภาพลักษณ์คนญี่ปุ่น และประเทศนี้ดูศิวิไลซ์ และสดใสน่าอยู่  :30:
คิดเหมือนตูเล้ย วงเล็บ ในเดือนแรกๆที่มาอยู่
ทุกอย่างดูตื่นตาตื่นใจ ไฮเทคทันสมัย ของกินก็อร่อย
ขนมก็สุดยอด ผู้คนแต่งตัวดี น่ามอง แม้จะปากเหม็นไปหน่อย
แต่ดูไกลๆ ผู้หญิงเดี๋ยวนี้ พอแต่งหน้า ก็น่ารัก น่าหลงไหลกันทุกคน
แถมสาวญี่ปุ่น ยังมีรูปร่างเล็กกระทัดรัด ผิวขาวสะอาดสดใส หน้าตาจิ้มลิ้ม :04:
จึงทำให้ ญี่ปุ่นเป็นประเทศในฝันของชาวไทยหลายคน

แต่พออยู่มาได้สักพัก
ญี่ปุ่นไม่ได้น่าอยู่ไปกว่าประเทศไทยสักนิด
ปัญหาต่างๆก็มากมาย ถึงแม้ การทำงานที่นี่จะมีรายได้สูงกว่าประเทศไทย
และสวัสดิการก็จับต้องได้ ใช้งานได้จริงก็เถอะ
แต่ปัญหาสะสมมากมายตอนนี้เห็นชัดสุดก็เป็นเรื่องของภาษีต่างๆ
ถ้าเป็นนิติบุคคล ต้องจ่ายภาษีถึงห้าชนิดด้วยกัน  :07:
หักไปหักมา เรียกได้ว่า ยิ่งรวย ยิ่งจนเอาง่ายๆ
มีการฝากเงินเข้ารัฐ คล้ายๆกองทุนสหกรณ์ มาใช้ยามแก่
แต่ด้วยความที่ประเทศนี้ มีอัตราการเกิดน้อยกว่าการตาย
และการเกษียณก็มากขึ้นทุกวัน คนใช้แรงงานที่หารายได้เข้ารัฐก็สู้ไม่ไหว
เงินออมรัฐที่สะสมมาตอนนี้ อีกไม่กี่ปีข้างหน้า เงินในคลัง เลี้ยงยามแก่เฒ่า
ก็น่าจะเป็นเงินสูญ  :07:

แถมพออ่านคันจิออก ได้มารู้เรื่องราวข่าวสารสารพัดจากสิ่งพิมพ์มั่งล่ะ
ทีวีมั่งล่ะ ยิ่งงงเต๊ก
คนญี่ปุ่น สุดแสนมารยาทดี ในสายตาของตูในตอนแรกๆ
ช่างมีชีวิตที่เก็บกดยิ่งนัก
ในหนึ่งวัน ไม่รู้ต้องกล่าวคำขอโทษวันละกี่หน
ไม่รู้ต้องนอบน้อมไปถึงไหน แรกๆดูเหมือนทำเพราะธรรมชาติ
แต่พอได้รู้จักตัวเป็นๆ คนไม่อยากทำ แต่จำใจทำก็เยอะ
พอระเบิดเวลาได้ที่ ก็ออกฆ่าคนกันเป็นวรรคเป็นเวร เพราะหาทางแก้เครียดไม่ได้

ไทยก็มีฆ่ากัน ถึงเหตุผลในการทำชั่วมันจะมีน้ำหนักน้อย และไม่เหมาะไม่ควร
แต่การฆ่าเอามันเหมือนเล่นเกม ฆ่าแก้เบื่อ นี่มันรับบ่ได้ว่ะเฮ้ย
มีคดีนึงเพิ่งอ่าน อุบาทว์หลาย
หมอนี่ไปซื้อบ้าน กู้เงินธนาคารมา ทำสัญญาอะไรเรียบร้อย
ปรากฏเจ้าของบ้านไม่ย้ายออกสักที ทั้งๆที่เป็นคนประกาศขายเอง
เงินยังไม่ได้จ่าย แต่ใจเป็นเจ้าของบ้านไปแล้ว
เดือนนึงก็รอมาแล้ว สองเดือนก็รอมาแล้ว
จนท้ายสุดผ่านไปสามเดือน ก็อดทนไม่ไหว
เลยฆ่ามันทั้งบ้านเลย ตายไปห้าคน เด็กเล็กๆก็ฆ่าหมด
เพื่อจะได้เป็นเจ้าของบ้านเต็มตัว บ้าไหมล่ะ :08:
เแถมก่อนฆ่า ก็เขียนลงไดอารี่ จะบดเนื้อมั่งล่ะ
จะฆ่าหันศพมั่งล่ะ จะเอาหัวไปทิ้งทะเล เอาตัวไปไหนดีนะบ้างล่ะ
พอโดนจับก็ไม่รู้สึกผิด และรับโทษประหารแบบสะใจ
คดีทำนองนี้ มีทุกวัน นึกว่าอยู่ในประเทศที่ปลอดภัยสุดยอดแล้วนะเนี่ย  :30: ทั้ง  :05:

เรื่องอื่นไม่สามารถทราบได้

แต่ยืนยันเรื่องคนญี่ปุ่นปากเหม็นครับ :05:/

แปลกนะ ญี่ปุ่นดูน่าจะเป็นคนสะอาด ไม่น่าจะเป็นคนปากเหม็นไปได้

เรื่องของการเก็บกด และความเครียดของคนญี่ปุ่น มันเป็นเพราะสังคม+เศรษฐกิจ แข่งขันกันสูงหรือเปล่า
เหมือนเคยอ่านเรื่องการทำงานในญี่ปุ่น ที่ว่าคนเค้าขยันมาก ทุ่มเทให้การทำงานสุดตัว ดึกดื่นเที่ยงคืน ฯ เป็นคนที่จริงจัง เคร่งเครียดกับการทำงานมาก   ยังรู้สึกว่ามันเกินความพอดี น่าจะเครียด เส้นเลือดในสมองแตกกันมั่ง

ความที่ญี่ปุ่นคุยงานอะไรก็เป็นจริงเป็นจัง ขณะที่คนไทยจะเรื่อยๆ ขำๆ พูดอะไรก็ยิ้มหัวเราะ ทั้งที่ไม่มีเรื่องอะไรให้ขำ
ตอนประชุมครั้งนึง คนไทยก็พูดแล้วก็หัวเราะๆ เล่นงี้แหละ คนญี่ปุ่นก็จะคาดคั้นให้ได้ว่าหัวเราะอะไร ทำไมต้องหัวเราะ คนไทยก็บอกไม่มีอะไร เค้าก็ส่ายหัว "มันต้องมีสิ มันต้องมี ไม่งั้นจะหัวเราะทำไม" เป็นเรื่องอีก  :43:

แสดงว่าการ์ตูนหรือหนังจากญี่ปุ่นที่สะท้อนความรุนแรงมากๆ ก็ไม่ใช่แค่จินตนาการใช่ไหมคะ
คือมันมีสิ่งที่โหดร้ายพวกนี้อยู่ในไอเดียของพวกเขาอยู่แล้วใช่ไหม ..  :16:

ที่คนญี่ปุ่นปากเหม็นนี่ผมว่าส่วนหนึ่งมาจากการสูบบุหรี่ครับ  :23:

หัวหน้าญี่ปุ่นผม แต่ละคนเนี่ยดูดกันยังกะผลิตเองได้ยังงั้นแหละ  :08:

เคยอ่านสัมภาษณ์ของ อ.ตั้ม เกี่ยวกับชีวิตแกตอนไปญี่ปุ่นในนิตยสาร freedom
ก็ประมาณนี้เลย 

แต่ก็อยากไปอยู่ดี  :30:

เหมือนเคยดูสารคดีเกี่ยวกับพวกฆาตกรรมในญี่ปุ่นเหมือนกัน น่ากลัวม้าก
ดูเเหมือนเป็นประเทศที่เด็กฆ่าตัวตายเพราะโดนแกล้งเยอะที่สุดด้วย

เห็นว่า ที่เกิดประกายอยากฆ่า คือ "ไม่มีแฟน เลยเบื่อโลก อยากฆ่าคน"
และ ชาวบ้านแถวอากิบะ ก็สงสารและเข้าใจเยอะเสียด้วย

สรุปเรื่องนี้คือ การไม่มีแฟนต้องฆ่าคน ????

ลิ้งข่าว _http://blog.livedoor.jp/geek/archives/50673012.html



...ว่าไป เด้กไทยเก่งกว่านะ ประกอบปืนกลเอง ยิงหัวตำรวจและชาวบ้าน
แถมมีกลยุทธการต่อสู้ที่ดีเยี่ยม สุดท้ายต้องวางกับดักฆ่า ถึงเก็บเด็กไทยได้ (ล่อหลอกให้กระสุนหมด แล้วรุมยิงกระหน่ำทุกทิศทาง)

ที่สำคัญ ข่าวนี้เล็กน้อยมากสำหรับคนไทยและคนญี่ปุ่น  :42:

อ้างคำพูดจาก: แน็ก เมื่อ 13 มิ.ย. 2008, 10:17 น.
เห็นว่า ที่เกิดประกายอยากฆ่า คือ "ไม่มีแฟน เลยเบื่อโลก อยากฆ่าคน"
และ ชาวบ้านแถวอากิบะ ก็สงสารและเข้าใจเยอะเสียด้วย

สรุปเรื่องนี้คือ การไม่มีแฟนต้องฆ่าคน ????

ลิ้งข่าว _http://blog.livedoor.jp/geek/archives/50673012.html



...ว่าไป เด้กไทยเก่งกว่านะ ประกอบปืนกลเอง ยิงหัวตำรวจและชาวบ้าน
แถมมีกลยุทธการต่อสู้ที่ดีเยี่ยม สุดท้ายต้องวางกับดักฆ่า ถึงเก็บเด็กไทยได้ (ล่อหลอกให้กระสุนหมด แล้วรุมยิงกระหน่ำทุกทิศทาง)

ที่สำคัญ ข่าวนี้เล็กน้อยมากสำหรับคนไทยและคนญี่ปุ่น  :42:

ขอตอบเรื่องไม่มีแฟน เบื่อ โลกเลยฆ่าคนหน่อยนึง
จริงๆแล้ว มันก็มีความเป็นจริงผสมอยู่บ้างเล็กน้อย
แต่ส่วนที่กดดัน กลับไม่ใช่เรื่องคนรักเพียงอย่างเดียว
กลับเป็นเรื่องของสังคม ซึ่งคนญี่ปุ่นให้ความสำคัญมาก
การเข้าสังคมไม่ได้ ถือว่าเป็นคนนอก ถูกทอดทิ้งให้โดดเดี่ยว
เจอกดดันทางวาจาลับหลัง ทั้งที่ทำงาน ทั้งครอบครัว
คนญี่ปุ่นที่ไม่มีเพื่อนสนิทแม้แต่คนเดียวจึงมีเยอะมาก
วันนี้ ก็มีคนส่งเมลล์มาหาทางโทรศัพท์
ใจความประมาณว่า เป็นผู้หญิงแต่งงานแล้วขี้เหงา
อยากมีเพื่อนทางโทรศัพท์ ที่ส่งมาไม่ได้มีเจตนาร้ายใดๆทั้งสิ้น
แค่เหงา อยากมีเพื่อน  :08: ส่งมาตอนตีสาม งงเต๊กไปเลย
พอทีนี้ ไม่มีเพื่อน ไม่มีคนคบ  ไม่มีหนทางแก้เครียด
จึงหันไปติดเกมส์ก็เยอะ คนที่เล่นเกมจนจมไปอยู่ในโลกของเกม
โดยไร้ศาสนาเป็นที่ยึดเหนี่ยวทางใจ ว่าสิ่งไหนดี เลว
ก็สามารถหลงทางไปได้ง่าย เท่าที่ดู มันคล้ายกับว่า
บางครั้งฆาตกร จินตนาการระหว่างฆ่าคน ว่าเป็นเหมือนเกม
พอหายสนุก ก็กดปุ่มรีสตาร์ท เริ่มเกมใหม่ได้
แต่ในความเป็นจริง กดได้แหละ แต่ย้ายด่านไปในคุกรอแท่นประหารชีวิต

และการประกาศศักดา การฆ่าแบบไหน โหดกว่า เก๋ากว่า
คงไม่ใช่เรื่องที่เปรียบเทียบกันได้นัก
ยอดการตาย วิธีการกระทำ ไม่ได้วัดความเจ๋งของฆาตกร
แต่วัดความเสื่อมโทรมของสังคมที่กำลังพังทลายแบบช้าๆ
ตอนนี้ เรื่องที่เป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์ของญี่ปุ่น
คือ เรื่อง Mass Media หรือสื่อนั่นแหละ
ที่ลดความเป็นส่วนตัวของคนในสังคมอย่างน่าเกลียด
ภาพการรฆาตกรรมหมู่ ที่มีผู้ร่วมเห็นเหตุการณ์หลายร้อยคน
ในอากิฮาบาระก็ถูก ส่งเมล์มือถือ กันสะบัด ทำให้คดีแปรปรวนแบบไร้การควบคุม
แถมด้วย การเลียนแบบการ์ตูน ฆาตรกรรมหั่นศพนี่ เกิดขึ้นทุกวัน
วันนึงหลายครั้ง และยากขึ้นเรื่อยๆ
ช่วงนี้ที่ฮิตมาก คือ รำคาญพ่อแม่ บ่นมาก น่าเบื่อ
ตัดหัวเอาไปทิ้งทะเลบ้าง เอาแขนไปทิ้งแม่น้ำ ถ่วงหินบ้าง
และการกลั่นแกล้งของเด็กนักเรียนมัธยม ที่เป็นปัญหาสังคมปัจจุบัน
ก็เหมือนสังกะตัง สางไม่ออก
แกล้งในความหมายของไทย มีความน่ารัก น่าเอ็นดูปนอยู่
แต่แกล้งของพี่ยุ่น คือแกล้งเอาตาย
แล้วให้ไม่ได้ผุดได้เกิด ได้ลาออกจากโรงเรียน
คนที่ทำเรื่องแบบนี้ ไม่เหี้ย ทำไม่ได้แน่นอน

ปล ที่คนญี่ปุ่นปากเหม็น นอกจากเกิดจากการกินอาหารคาวๆ
สูบบุหรี่จัด กินเบียร์ดุแล้ว ยังมีความเชื่อประหลาดคือ
ไม่แปรงฟัน ไม่อาบน้ำตอนเช้า แถมด้วย กลัวหมอฟันเป็นชีวิตจิตใจ
ปวดฟันทนไม่ไหว เลยฆ่าคนก็มีนะเฮ้ย  :41:

ตูรู้จักนิสัยคนไทยจากคอลัม์ของเรียวตะ ซูซูกิ :30:

ปุกกลับไทยเหอะ









แต่อย่าลืมหยิบการ์ตูนอ.กันมะมาฝากด้วยนะ  :02:

 :48: ญี่ปุ่นที่เราไม่รู้จัก

พอดีว่าไอ้ที่รู้จักมันไม่ใช่แบบนี้ :04:

ก็อยากให้รู้จักญี่ปุ่น ในแบบคนญี่ปุ่นแท้ๆกันบ้าง
บางครั้ง ดูหนังโป๊มากไปแบบแอน แบบป๋าเลย์  :53:
ญี่ปุ่นเลยดูสดใสสุดๆไปเล้ย
ตอนแรกก็คิดแบบนั้นแหละ พอได้อ่าน ได้จับต้อง ได้เข้าใจ
เพราะความจำเป็น เพราะการจะเรียนต่อที่นี่
มันต้อง เขียนเรียงความแบบญี่ปุ่นได้
ถ้าเขียนแบบไทยๆ สงสัยจะสอบเข้าไม่ได้แหงๆ

(http://img2.f0nt.com/14/e2a9050a77a86ff30fc0a2468b5d390f.jpg)
อันนี้เป็นตัวอย่างหนังสือการ์ตูน
ที่เอาเรื่องจริงมาสร้าง เป็นพวกฆาตกรโรคจิตแบบฆ่าตัดตอน
และทุกๆปี คดีเหล่านี้ก็เพิ่มขึ้นอย่างน่ากลัว
ที่มาอ่าน เพราะเจอป้ายประกาศจับโจรทั่วเมืองไปหมด
อ่านไม่ออก ก็เลยต้องการรู้ความจริง
ยังหาไอ้คนที่เป็น Japan Most Wanted ไม่เจอเลย
หมอนั่น หาเจอได้ตั้งเจ็ดแสนบาท

(http://img2.f0nt.com/14/52b6b2b115b5c7d876a96174a17218d2.jpg)
ส่วนหมอนี่คือ คนที่เขียนไว้เมื่อวาน
ว่าจะซื้อบ้าน แล้วเจ้าของเก่าไม่ย้ายออกสักที
เลยฆ่าทั้งโคตร หน้าอารมณ์นี้คือ ตอนที่คิดออกว่า
วิธีเร็วสุดที่จะได้บ้านมา คือ ฆ่าทุกคนทิ้งซะ :07:

ปล วันนี้ แผ่นดินไหวทางด้านเหนือของญี่ปุ่น
วัดได้ หกริคเตอร์ล่ะ ตายไปสาม สูญหายสิบกว่าคน
และบาดเจ็บร่วมร้อย ยิ่งฟังญี่ปุ่นออก ก็รู้สึกว่า
ประเทศนี้มีเรื่องกดดันเยอะเหลือเกิน ทั้งภัยธรรมชาติ
และภัยจากมนุษย์ด้วยกันเอง

น่ากลัวจริงๆ

ทำไมญี่ปุ่น มันไม่ชมพูเหมือนที่ตูโหลดเลยละ  :40:

 :56: ของผมมันออกม่วงๆแฮะ

 :30:
พอดีจู๋นี้มันโทนสีเลือด เขียวอมม่วง
สามคงเห้นตอน ช้ำเลือดช้ำหนองมั้ง
ไว้จะไปตั้ง ซากุระสีชมพูบ้าง เดี๋ยวหาว่ามองโลกในแง่ร้ายเกิน  :43:


เดี๋ยวอัพวันละคดีแล้วกัน
เขียนทีเดียว เดี๋ยวสยองเกิน
จู๋นี้สำหรับเฟรินเลยนะเนี่ย

ปุก ขอซากุระสีชมพูอีกจู๋ดิ  :52:

ญี่ปุ่น ..ในจินตนาการของข้าพเจ้า มลายลงโดยสิ้นเชิง  :05:

เศร้านะเนี่ย โกโบริของช้านนน

ไม่ต่างจากที่คิดเท่าไหร่

รู้แต่ทำเป็นไม่เห็นว่างั้นเหอะ

มองแต่ด้านดีๆ เช่น อาหาร คสอ. ขนม :54:

เดี๋ยวเอาเรื่องนี้มาลง  :49:
(http://www.globalvoicesonline.org/wp-content/uploads/2007/09/schooldays-small.jpg)

อย่าเดี๋ยวค่ะ หมอ เอาตอนนี้เลย :56:

นี่ดิ ญี่ปุ่น  :04:

ที่เมืองเกียวตานาเบในเขตเกียวโต ตอนตีสี่ของวันที่18กันยายน2550  สถานีตำหนวดได้รับแจ้งจากผู้หญิงคนนึงว่า

อ้างคำพูดจาก: ภรรยาตำรวจสามีชั้นเค้าเอาขวานฟันคอตัวเองตาย

แต่พอตำหนวดแห่แหนกันไปถึงบ้านหลังดังกล่าว สิ่งที่เจอคือภรรยาและลูกๆของตำรวจที่เสียชีวิต
โดยลูกคนนึงของตำรวจนายนั้นอยู่ในชุดโชกเลือด!

คำสารภาพของเธอคือ เธอฆ่าพ่อของตนเองเพราะไม่ชอบพ่อ!!!

สั้นๆ  :07:

ข่าวนี้เป็นข่าวที่มีคนญี่ปุ่นจำนวนมากมายรู้ และเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกด้วยเนื่องจาก

เย็นวันนั้นจะมีการฉายการ์ตูนเรื่อง School days
พอมีข่าวนี้ขึ้นมา ทำให้ทางสถานีเอาเรื่องนี้ออกจากผังรายการตอนเย็นวันนั้น
แล้วเอาไอ้นี่มาใส่ไว้แทน

(http://www.globalvoicesonline.org/wp-content/uploads/2007/09/niceboat.jpg)

เขาเอาฉากประกอบเพลงมาใส่ในแทน ซึ่งในฉากมันมีเรือลำนึงวิ่งอยู่
จากนั้นก็มีคนชมว่า "Nice Boat" .....  :47: เรือสวยดี ....

แล้วดันมีคนเอาไปหลอกต่อว่านี่เป็นฉากนึงในการ์ตูนเรื่องนี้ ... เอาไปตัดต่อเป็นฉากนึงในclipที่ให้โหลดกัน
หรืแม้แต่ทำของแบบนี้ขึ้นมา
(http://bp2.blogger.com/_YRG3_h4arbU/R1fSlpznS5I/AAAAAAAABjg/KZNZ6t23ba0/s400/fig+nice+boat.jpg)



ที่จริงเรื่องschool days เป็ฯเรื่องนึงที่ผมอยากจะหามาดูเพราะว่าตอนแรกนึงว่าเป็นการ์ตูนแนวเดียวกับLove hina / Negima /  Hayate Butlerหรือ School rumble
แต่พออ่านๆไปก็เลยรู้ว่ามันเป็นการ์ตูนที่สร้างมาจากเกมส์ ซึ่งมีฉากจบหลายฉาก มีทั้งฉากแบบมีความสุข และฉากแบบหฤโหด

ซึ่งในการ์ตูนที่กำลังจะฉาย ฉากจบโคตรโหดเลย  :07: โหดมากๆ

ไอ้เรื่องนี้ก็โหด+สะท้อนสังคมอย่างแรงเหมือนกันนะครับ
เห็นหน้าปกใสๆแบบนี้ก็เถอะ  :42:


อ้าว ปาดซะงั้น ขอโทษครับหมอแมว  :08:

 :44:ไม่เข้าใจ nice boat  อะค่ะ มันเกี่ยวอะไรกับเด็กฆ่าพ่อคนนั้น


ไม่ได้โรคจิตนะ แต่ชอบที่เจ้ปุกเอามาเล่าล่ะ  :31:
สังคมเริ่มเน่าเฟะขึ้นทุกวัน ยิ่งเกิดในประเทศในฝันของคนหลายคน
ยิ่งทำให้รู้ว่า เจริญแต่ทางวัตถุ แต่ใจเสื่อมโทรม  :08:

 :30: nice boat.

อ้างคำพูดจาก: จั่วจั๊ว :D เมื่อ 14 มิ.ย. 2008, 22:49 น.
:44:ไม่เข้าใจ nice boat  อะค่ะ มันเกี่ยวอะไรกับเด็กฆ่าพ่อคนนั้น

เนื้อหาของตอนที่กำลังจะฉายวันนั้น มันมีอะไรคล้ายๆกับเหตุการณ์นั้นพอดีครับ
เขาเลยงดฉาย (เอารูปวิวและเรือมาฉายแทน) เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้โดนจับเป็นแพะ  :47:

ยังงี้อ่ะจั๊วะ ... อันนี้Spoilนะ  :48:
มันเป็นเรื่องที่เกิดในโรงเรียน ตัวละครเป็นเพื่อนกัน ผู้หญิงสองคนชิงรักหักสวาทกัน
ฉากจบ นางเอกทำกับข้าวแล้วก็นัดพระเอกไปกินข้าวที่บ้าน
พระเอกดันไปกับผู้หญิงอีกคนนึง ... ไปกินที่ร้านอาหารหรู
นางเอกไปเจอเลยโมโหจัด สุดท้ายไป


นัดเจอพระเอกบนดาดฟ้า พระเอกบอกเลิก เพราะว่าผู้หญิงอีกคนบอกว่าท้อง และจะไปทำแท้งถ้าพระเอกไม่ยอมแต่งงานด้วย
พอพระเอกจะกลับก็มีโทรศัพท์เข้า ปรากฎว่ามาจากนางเอก... พอหันกลับไปก็เจอแทงท้อง (ในเกมส์รู้สึกจะเจอแทงด้วยช้อนเก่าๆสนิมจับ)
จากนั้นก็เอาศพไปซ่อน แล้วเรียกเพื่อนผู้หญิงที่ท้องกับพระเอกมา
พอมาถึงก็เถียงกัน นางเอกบอกว่าไม่เชื่อว่าท้อง เพื่อก็ยืนยันว่าท้อง ... นางเอกก็เลยจัดการสังหารโหดเพื่อนตัวเอง
จากนั้นก็ผ่าท้องควักเอามดลูกออกมา ผ่ามดลูกดู แล้วก็เจอว่าไม่มีเด็กอยู่ข้างใน

นางเอกก็เลยเอาเลื่อยออกมาหั่นหัวพระเอก จากนั้นก็ไปดูดวงอาทิตย์ตกที่ทะเลกับหัวพระเอกอย่างมีความสุข
Happy ending


ปล. ฉากจบเป็นเรืออยู่ดี  :30:

เข้าใจยัง

 :07: :07: เห็นปกนึกว่าการ์ตูนน่ารักงุงิ อ๊ากกก
เข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณพี่ปิติ กับหมอแมวมากๆ  :53:


เริ่มอยากดูขึ้นมาไงๆไม่รู้สิ   :53: :25:

 :38: ทำไมเรื่องมันโรคจิตงั้น

น่าดูแฮะ

จบให้จิตมากๆ เลยอะ

แต่น่าดู

เดี๋ยวจัดให้ค่ะ  :25: รู้สึกกลายเป็นเฟรินสองแล้ว

ฮ่วย กว่าจะสรุปได้ว่าคดีไหนกันแน่
เพราะฆ่าหั่นศพในเกียวโตมีเยอะเหลือหลายเลยหมอแมว
จนค้นเจอ ที่ญี่ปุ่น จะต้องมีชื่อคดีกำกับด้วย
การคุ้ยด้วยการใส่ว่า ฆ่าพ่อ เกี่ยวโต
กดไปเจอเป็นล้าน แถมไม่รู้อันไหน เพราะมันคนละเรื่องกันเล้ย  :30:
หาจนเจอ ใช้ชื่อรหัสคดีว่า
【京都・父親殺害】16歳専門学校生の少女
แปลประมาณว่า นักเรียนปวช สาวฆ่าโหดหั่นศพพ่อตายโหด

เนื้อความที่สรุปจากหลายๆเวบ แปลได้ว่า
คุณลูกสาว ทนความเจ้าชู้ของพ่อไม่ไหว รู้สึกขยะแขยงจน
กลายเป็นความเกลียด จากการที่เป็นคนชอบอ่านการ์ตูน
ชอบอ่านนิยาย และเล่นเกมส์โหดๆ พอถึงจุดระเบิดลง
ก็คว้ามีดยาวเกือบฟุตเล่มนึง กับสิบเอ็ดเซ็นอีกเล่มหรือไงนี่ล่ะนะ
ปฏิบัติการ ฆาตกรรมโหด พ่อตัวเอง ในห้องนอน
เป็นการวางแผนการฆ่า สมกับเป็นเลือดบูชิโดแท้ (คนญี่ปุ่น
จะทำอะไรต้องวางแผนก่อน เช่นไปเที่ยว ต้องเช็ดลมฝน
อากาศ อุณหภูมิ จองโรงแรม จองรถ ไม่มีคำว่าไปตายดาบหน้า)
แม่สาวปวช ปีสอง ก็เลยเชือดนิ่มๆ ที่ศพพ่อซีกซ้าย
จนเลือดสาดกระจายเต็มห้องนอน ส่วนตัวแม่ ด้วยความรักลูกและเกลียดผัว
ก็โทรไปแจ้งความเท็จที่สน ว่าสามีฆ่าตัวตาย แต่พอตำรวจมาที่บ้าน
ก็พบลูกสาวยืนกลางกองเลือด และยิ้มเย็นๆ ตอบตำรวจอย่างฉะฉานว่่า
ชั้นเป็นคนฆ่าพ่อเองแหละ เหตุผลคือ เกลียดมัน

:07:  :07: :07:

ส่วนเรื่อง School Days ลากเข้ามาเพราะหนังกำลังเข้ากระแส
และสื่อญี่ปุ่น ก็พร้อมจะขุดชีวประวัติฆาตกรโหด
แบบถึงลูกถึงคน แค่ไม่กี่ชม รู้หมด กินขี้ปี้นอนที่ไหน กับใครบ้าง
ประถมต้นเรียนกับใคร เรียนโรงเรียนอะไรมา มีปมชีวิตอะไร
ถ้ามีญาติเป็นฆาตกร เรียกได้ว่า รับโทษทั้งโคตรเหง้าเลยล่ะ :05:

เห็นภาพเป็นแบบการ์ตูน ซามูไร

กระโดดเข้ามาพร้อม ถือดาบสองมือไขว้กันแล้ว ฟัน ฉึบ

แอบอ้างจาก: ภรรยาตำรวจ

:30:

ออกแนว สาวโหดแบบเรไรแน่เลย
ตอนแรกไม่อยากดูเรไร แต่พอดูแล้วติดใจ
ดูบ่อยกว่าเซเลอร์มูนอีก

แหม่ กระทู้นี้ถูกใจเฟริน

โถ เห็นหน้าปก นึกว่าการ์ตูนน่ารัก ใสๆ  :05:

ทุกโพสต์ของพี่ปุก กระจู๋นี้ เฟิร์นอ่านทุกบรรทัดเลยค่ะ
(วันก่อนเข้ามาอ่านแบบยังไม่ได้ล็อกอินไปแล้วรอบหนึ่งด้วย ล็อกอินแล้วจะบวกให้เลยเรื่อยๆ)
ชอบเรื่องจริงแบบนี้  :53: ญี่ปุ่นเป็นชนชาติที่น่าประทับใจในประวัติศาสตร์ของเค้ามาก
ก่อนหน้านี้จำไม่ได้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน.......ที่เริ่มสนใจด้วยความสนุกแบบนี้
ได้อ่านหนังสือแปลเกี่ยวกับเรื่องความโหดของพวกเค้า ยิ่งอ่าน ยิ่งชอบใจ
และลุ้นต่อไปว่าจะโหดได้อีกแค่ไหน  :53: สะใจดี

ถึงการกระทำของพวกเค้าจะดูเหมือนผิด แต่มันก็น่าศึกษาและชวนให้ติดตามจะตาย
ว่าคนคนนึงทำไมถึงทำได้ขนาดนี้ อะไรทำให้เค้าตัดสินใจทำ
(ประทับใจฆาตกรชาวญี่ปุ่นรายนึง ที่ฆ่าเพื่อนสาวชาวต่างประเทศแล้วชำแหละเก็บไว้กินมาก
มันช่างกล้าและเก่งจริงๆ มีตัดชิ้นเนื้อบางส่วนมากินสดด้วย ช่างสร้างสรรค์)

ว่าแล้วก็นึกอยากดูหนัง cult ญี่ปุ่นทันที  :30:

ระยะนี้จะไม่ได้ออนอยูบอร์ดบ่อยนักนะคะ แต่อย่างไรก็ตาม
ขอติดตามสนับสนุนและให้กำลังใจ ให้พี่ปุกแซะมาทุกโคตรเหง้าตระกูลในญี่ปุ่นเลยค่ะ
เอามาตีแผ่เลย ถ้าเยอะพี่ปุกรวบรวมเสนอสำนักพิมพ์เลยค่ะ จะรอซื้อ กรี๊ด ปลื้ม  :25:

:30a:

เฟิร์นของแท้และดั้งเดิม  :25:

Nice Boat :30:

พึ่งไล่อ่านจบตั้งแต่หน้าแรก จนถึงสุดท้าย
เหนื่อยครับ ...

NICE จู๋ :35:

 :30:
ตูชักจะออกแนวโรคจิตมากไปเสียแล้ว
พอใครพาดพิงถึงคดีไหน เป็นอันต้องสาระแนรู้ไปหมด
คดีที่เฟิร์นพูดถึง เป็นคดีที่โด่งดังมากเลย
เพิ่งอ่านมาหมาดๆ ชายคนนี้ ติดสาวสแน็ค
เรียกง่ายๆก็เด็กเลาจ์นั่นแหละ และส่วนมาก สาวที่มาประกอบอาชีพนี้
ก็จะเป็นพวกชาวฟิลิปปินส์เป็นส่วนมาก เรียกได้ว่ามาขุดทองกันเป็นเรื่องเป็นราว

จากหนังสือการ์ตูนอิงเรื่องจริง
ชื่อรหัสคดีนักโทษประหาร 104 คนล่าสุด  :07:
ฆ่าพ่อฆ่าแม่มีหมด
แต่เรื่องที่จะเล่าในวันนี้ เป็นคดีของชาวญี่ปุ่น ที่ใช้ฉายาว่า ชาร์ลี
เป็นชายร่างอ้วน โอตาคุสุดๆ เจ้าคิดเจ้าแค้น ขี้หึง
แต่งงานกับสาวแสน็คฟิลิปปินส์ชื่อชื่อฮานี่(น่าจะมาจาก Honey)
และย้ายมาอยู่ด้วยกัน ที่คอนโดสุดหรูใจกลางโตเกียว
ค่าเช่าเดือนละร่วมแสนบาท คนทำงานทำนองนี้
ก็หวังจะรวยทางลัดกันทั้งนั้น พอเจอข้อเสนอที่มิอาจปฏิเสธได้
ก็เลย จำใจคบตาชาร์ลี เตี้ยล่ำ สุดหื่น แถมเอาน้องสาวมาจากฟิลิปปินส์ด้วย
ทีนี้ อยู่กันไม่นาน ตาชาร์ลี ลายเกล็ดก็ออกตามผิวหนัง
ไม่จ่ายค่าห้องบ้างล่ะ ซ้อมเมียมั่งล่ะ หึงมั่งล่ะ
อยากได้น้องเมียบ้างล่ะ จนฮานี่จังทนไม่ไหว ก็ไปโดฮัง*กับแขก
หาเงินมาจ่ายค่าบ้าน เพราะตอนแรก คิดว่าจะได้นอนบนกองเงินกองทอง
แต่พอชีวิตมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ก็จำเป็นต้องสู้ชีวิตเพื่อปากท้อง
พอผัวจอมโหด เห็นเมียสาวสวยแต่งหน้า ทำผม บ่อยเข้า
ก็หาเรื่องกระทืบ จนเนื้อตัวเป็นรอยช้ำไปหมด ทำงานพวกนี้
ผิวพรรณไม่น่ามอง แขกก็ไม่เลือกมานั่งดื่ม เครียดงาน
เครียดเงิน เจ็บตัวเจ็บใจ เลยขอเลิก
พี่แว่นหน้าเหี้ยมชาร์ลี ก็เลยเลียนเบีบยคดี ชาวญี่ปุ่นฆ่าหั่นศพนักศึกษาสาวฝรั่งเศสเสียเลย
แต่ก๊อปทั้งดุ้นเหมือนค่าย อ.อ. เดี๋ยวไม่จ๊าบ เลยไม่กินแบบซาชิมิ
แต่จัดกาปรุงรสเสียหน่อย ทำเป็นพาสต้าราสซอสเนื้อมนุษย์กินเสียเลย  :41:
ส่วนเศษเนื้อที่เหลือ ก็บดแล้วทิ้งส้วมคล้ายหมอเสริม
ขาแขน กระดูกมันบดยาก เลยเก็บใส่กระเป๋าเดินทาง
เดชะกรรม เพื่อนของฮานี่มาหาที่บ้าน เพราะเห็นฮานี่ขาดงานผิดปกติ
เลยเจอซากศพ และเกือบถูกฆ่าซ้ำด้วย

ตำรวจสืบไปสืบมา ปรากฏว่า ไอ้แว่นฆ่าฮานี่ เพราะดันหน้าเหมือนเมียเก่า
ที่ฆ่าแล้วชำแหละกินเมื่อเก้าปีที่แล้ว พอรู้ว่าตำรวจจะมาจับ
ไอ้แว่นก็จัดการเอาคัตเตอร์ปาดข้อมือตัวเองหนีคดี
หนังกำพร้ายังไม่ทันขาดดี แม่งแหกปากร้องให้คนช่วย  :30:
ก็เลยโดนจับด้วยความควายประการละฉะนี้

(http://img2.f0nt.com/15/de8fe6b96c7c00c6b8c77d35ca578c4c.jpg)
นี่ภาพระหว่างการทำพาสต้าซอสเนื้อสูตรตาตั้ม :04:

โดฮังคือการไปกินข้าวกับแขก
แบบจะมีแอบแฝงหลังไมค์ก็ได้ หรือแค่ไปกินข้าวเป็นเพื่อนเฉยๆก็ได้

 :54:








เอ้ยต้อง  :14:
กินลงไปได้ไง

 :18:

การ์ตูนดูดีจังเลยพี่ปุก
(คงไม่มีในไทยแน่ๆเลย :05:)




คดีนั้นฆ่านักศึกษาฝรั่งเศสเหรอคะ นึกว่าเชื้อชาติิื่อื่นซะอีก ลืม  :44:
หนังสืออยู่บ้าน  :05: นักศึกษาคนนั้นตัดหัวสาวที่แอบรักแช่ช่องแข็ง
แล้วตัดริมฝีปากออกมาเคี้ยวกินสดๆ ส่วนชิ้นเนื้อที่เหลือเคี่ยวทำสตู
เก็บชิ้นเนื้อไว้กินในตู้เย็น

 :18:  :31:

เรื่องราวน่าติดตามมากค่ะพี่ปุก
สาเหตุที่เขาคิดทำ  ก็น่าเข้าใจนะ  ทั้งเรื่องภัยธรรมชาติ เรื่องชีวิต
แต่ก็โหด  :03:


ทึ่งที่เขาฉลาดนี่แหละ    :12:

เรื่องกินคน  คิดถึงหนังเรื่องฮานีบาลเลยอ่ะ

คดีต่อไป ว่าจะเอาคดีคุณหมอบ้าง  :30:
แต่ดูแล้ว มันดูไม่โหดเท่าไหร่ ธรรมดา เนียนๆ
เดี๋ยวถ้าหาเรื่องลงไม่ได้ จะเอาเรืองหมอๆมาลงบ้าง
แต่ตอนนี้มีอีกร่วมร้อยคดี ที่ค่อยๆแปลมาให้อ่านกัน
อย่าเพิ่งเบื่อกันล่ะ

ช่างเป็นคนที่มีความขัดแย้งกับชิบเป๋งเลยตู
ชอบดอกไม้ ชอบเลี้ยงเด็ก ชอบคดีฆาตกรรม ชอบอ่านเรื่องโรคจิต
และชอบถ่ายรูป ชอบเล่นเกมส์ องค์ประกอบครบ
เป็นฆาตกรโอตาคุได้สลายเลยนะ

กาปุกขยันมากๆ เลย เอามาเล่าใ้ห้ฟังแต่ละเรื่องยาวๆ ทั้งนั้นค่ะ
อ่านสนุกนะ ถ้าไม่คิดว่านั่นมันเป็นเรื่องจริงๆ ที่เจ็บจริง ตายจริง สยองแบบไม่ต้องใช้ตัวแสดงแทน
ติดตามอ่านต่อไปค่ะ และหวังว่าเรื่องพวกนั้นจะห่างไกลจากเมืองไทย และคนไทยน่ารักที่ญี่ปุ่นด้วยนะ  :22:

ตูว่าเกดต้องอยากกินแน่ๆ

 :28: กินได้ไงวะ

มาแปะ เพราะอ่านแล้วเพลิน

เนื้อคน  :14:
ทำพาสต้ามันจะไม่เลี่ยนหรอ
เอาไปทำไส่เครื่องจัดๆ เหมือนพวกลาปเลือดดีกว่าไหม
หอมสมุนไพรดี

ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่าครับ
รออ่านต่อ จิตดีจิงๆ 

น่ากลัว เวลาหาสามีต้องเลือกดีๆสิเนี่ย  :08:

อ่านแล้วหิวข้าวเลย  :02:

อ้างคำพูดจาก: เบล เมื่อ 16 มิ.ย. 2008, 06:48 น.
น่ากลัว เวลาหาสามีต้องเลือกดีๆสิเนี่ย  :08:

:27: :27:

อ้างคำพูดจาก: เบล เมื่อ 16 มิ.ย. 2008, 06:48 น.
น่ากลัว เวลาหาสามีต้องเลือกดีๆสิเนี่ย  :08:

ต๊ายตาย เบลลล  :26a:

ผมไม่ชอบกินพาสต้านะครับ  :26:

 :28: โห้วว ว ว ว





สยอง

 :28:

งั้นขอปรึกษาอะไรกันหน่อยได้มั๊ยครับ จริงจังนะ  :37:

ผมไม่รุ้ ผมเองเป็นคนผิดปรกติรึเปล่า
แต่เมื่อก่อน ตอนยังเด็กๆจนถึงช่วงมหาลัย เวลาผมโกรธใครสักคน
ผมชอบจินตนาการนะ ว่าเราจะทรมานเค้ายังไง
ถ้าโกรธมาก ก็เคยคิดถึงว่าจะฆ่าเค้ายังไงเลยนะครับ

อย่างเช่นเจอคนขับมอไซด์กวนประสาท ก็เอาละ . . .
ก็จินตนาการ อยากให้เค้าล้ม กระดูกโผล่ ทะลุหน้าแข้ง
กระเด็นไปกระแทกหัวฟาดฟุตบาท อะไรแบบนี้น่ะครับ

แต่หลังๆมานี่ ไม่คิดอีกเลยนะ เลยอยากรู้ว่า จริงๆแล้วผมเก็บกดหรือผิดปรกติมั๊ยครับเนี่ย
อ่านหลายๆเรื่องเข้า ชักสงสัย ตัวเองจะไปฆ่าใครจริงๆจังๆกับเค้าบ้างรึเปล่าเนี่ยถ้าคุมอารมณ์ไม่อยู่

ปล. ผมไม่ใช่คนชอบความรุนแรงนะ ไม่เคยมีเรื่องทะเลาะวิวาท ปรกติจะไม่สู้คนซะด้วยซ้ำ  :05:

เอก็คิดนะครับ  :25:

พวกแว๊นๆ ซิ่งมาเนี้ย อยากเอาท่อนไม้โยนเข้าไปขวาง ขึงลวดระดับคอ คงจะฮาพิลึก

งั้นค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย ที่มีเอเป็นพวก
จะได้คิดเอาหินไปทับหัวใครต่อไปได้  :30:

แต่ถ้าทำจริงนี่ ตัวใครตัวมันนะครับ  :55:

บอกไปเลยว่าเอเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด  :25:

ผมว่า พวกโรคจิต จะแบ่งออกด้วยความสามารถในการควบคุมการกระทำ มั้งครับ

คิดจะฆ่าเขา แต่ได้ยับยั้งไว้อยู่



ถ้าไม่มั่นใจ ผมแนะนำ ผู้เชียวชาญจิตวิทยาสาขาจิตเภท ศจ.เฟริน ครับ

จากหนังสือการ์ตูนอิงเรื่องจริง
ชื่อรหัสคดีนักโทษประหาร 104 คนล่าสุด


มีเรื่องนี้ในไทยมั่งมั้ย อยากอ่านมั่ง  :25:

อ้างคำพูดจาก: O.D.M. เมื่อ 16 มิ.ย. 2008, 15:35 น.
งั้นขอปรึกษาอะไรกันหน่อยได้มั๊ยครับ จริงจังนะ  :37:

ผมไม่รุ้ ผมเองเป็นคนผิดปรกติรึเปล่า
แต่เมื่อก่อน ตอนยังเด็กๆจนถึงช่วงมหาลัย เวลาผมโกรธใครสักคน
ผมชอบจินตนาการนะ ว่าเราจะทรมานเค้ายังไง
ถ้าโกรธมาก ก็เคยคิดถึงว่าจะฆ่าเค้ายังไงเลยนะครับ

อย่างเช่นเจอคนขับมอไซด์กวนประสาท ก็เอาละ . . .
ก็จินตนาการ อยากให้เค้าล้ม กระดูกโผล่ ทะลุหน้าแข้ง
กระเด็นไปกระแทกหัวฟาดฟุตบาท อะไรแบบนี้น่ะครับ

แต่หลังๆมานี่ ไม่คิดอีกเลยนะ เลยอยากรู้ว่า จริงๆแล้วผมเก็บกดหรือผิดปรกติมั๊ยครับเนี่ย
อ่านหลายๆเรื่องเข้า ชักสงสัย ตัวเองจะไปฆ่าใครจริงๆจังๆกับเค้าบ้างรึเปล่าเนี่ยถ้าคุมอารมณ์ไม่อยู่

ปล. ผมไม่ใช่คนชอบความรุนแรงนะ ไม่เคยมีเรื่องทะเลาะวิวาท ปรกติจะไม่สู้คนซะด้วยซ้ำ  :05:

:55:

เคยคิดเหมือนกันค่ะ  ถ้ามีคนทำร้ายเรา ทำให้เราเดือดร้อนมากๆ คิดว่าอยากมีปืน เอาไปยิงหัวมันเลย
ไม่ซับซ้อน  :42:
ชอบความรุนแรงในบางครั้ง คิดว่าความไม่รุนแรง มันช้าไม่ทันใจ :49:


แต่ถ้าสถานการณ์จริง คงไม่ทำ(ถ้าไม่สติแตกมากๆ) :49:

อ้างคำพูดจาก: ส้ ม * ม.4 เมื่อ 16 มิ.ย. 2008, 20:16 น.
จากหนังสือการ์ตูนอิงเรื่องจริง
ชื่อรหัสคดีนักโทษประหาร 104 คนล่าสุด


มีเรื่องนี้ในไทยมั่งมั้ย อยากอ่านมั่ง  :25:

ถ้าจำไม่ผิดมีนะ
แต่ไม่รู้ว่าเค้าแปลถึงไหน

นึกถึงบล็อกอะไรไทม่รู้
เกี่ยวกับฆาตกรต่อเนื่องทางฝรั่ง
สนุกมาก

ชื่อเรื่องว่าอะไรเหรอเจ้  :25:

เอ๊ะ ไม่ใช่เรื่อง ีนักโทษประหาร 104 เหรอ  :09:

แต่สนเรื่อง school day ของหมอมากกว่า

 :25: ขอบคุณที่ร่วมแสดงความคิดเห็นกันคับคั่ง
นึกว่าเขียนอะไรเทือกนี้ จะกลัวๆ หลอนๆ ไม่กล้าอ่านกันเสียอีก
ที่ไหนได้  :30:

วันนี้เป็นเหตุการณ์สด เล่าก่อนแปลเรื่องคดีต่างๆเลยแล้วกัน
พอดีกลับจากร้านแม่ วันนีมีถ่ายรูปสำหรับร้านอาหารใหม่ (จ้างโปรมาถ่ายนะ ตูไปแอบดูเฉยๆ)
ระหว่างเดินทางกลับ ก็เกือบๆตีสองได้แหละ
ก็เลยถ่ายรูปตึกราบ้านช่องยามค่ำคืน
หารูปเข้าจู๋ฝึกตามเดือนต่างๆบ้าง
หาดอกไม้ราตรีฝากจอย ป้าหน่อยน่ารักบ้าง
ระหว่างยืนหน้าห้าง ที่มีโชว์ดิสเพลย์เก๋ไก๋ เข้าคอนเซ็ปท์แพทเทิร์น
กำลังถ่ายมันมือ ก็เจอรถตู้สีขาว มาจอดเรียก  :07:
ถ้าไม่ได้อ่านรหัสคดีต่างๆ ก็คงมีความรู้สึกอีกแบบ
ต๊าย ตูน่ารัก มีคนมาเหลียวแล
แต่พอมันเป็นเวลานี้ แล้วเห็นคนขับรถตู้สีขาวหรูคันเบ้อเริ่ม
ด้านหลังเหมือนมีเพื่อนนั่งอยู่คนสองคน
ก็คิดถึง คดีฆ่าหั่นศพ ที่นาโกย่าปีที่แล้วทันที
เลยเดินถอยหลัง ทำเป็นไม่ได้ยิน มันก็จอดอยู่น๊าน นาน
สักพัก เราไม่ตอบ แถมระวังตัว(ไปล่วงหน้า :30:)
มันก็เลยขับรถไป

กำลังเสียวอยู่ได้ ไม่ถึงห้านาทีดี
มีอีกคันมาจอดอีก ทีนี้ลงมาเลย
มาพูดทำนองหลีๆ แต่หน้าตาน่ารัก ใส่แว่นดูใสๆ แต่ดันเหมือนไ
อ้ฆาตกรฆ่าคนในสถานีรถไฟ :30: ตูก็ตอบไป เดินถอยหลังไป
กระเป๋ากล้อง กับเลนส์แมคโครก็อยู่ตะกร้ารถจักรยาน
ทำอะไรไม่ถูกเลย คนญี่ปุ่น จะชอบผู้หญิงผอมๆ ตัวเล็กๆ
พอมีคนมาหลีซะตอนตีสอง ตูก็นึกถึงเรื่องร้ายๆนำไปก่อนเลย
คดีฆ่าหั่นศพมันเยอะเกินไป อ่านมากไป ก็หลอนไปเอง ไอ้บ้าปุกเอ๊ย  :53:

เลยตัดสินใจปั่นจักรยานกลับบ้าน
ไม่สนแล้ว เอ็งจะหลี หรือ เอ็งจะหั่น ตูลี้ภัยก่อน
ปรากฏไอ้แวนสีขาว ขับตามมาจนถึงบ้าน  :07:
วนไปวนมาตั้งสามสี่รอบ ที่ไม่กล้าขึ้นบ้าน
เพราะกลัวมันรู้ว่าหลังไหน วันนี้แม่ฝากเงินกลับบ้านมาตั้งเยอะ
กลัวมาฆ่าชิงทรัพย์ แล้วไม่ข่มขืน อายเขาแย่เลย  :05:

พรุ่งนี้เอาเรื่องฆาตกรรมอะไรดีนะ
ดันเล่าเรื่องโหดไปก่อน กลัวเรื่องอื่นจะจืดไปหมด
เอาเป็นคดีไม่ฆ่า แต่โรคจิตชิบเป๋งแล้วกัน
เรื่อง ซาตานในร่างบาทหลวง

คดีอย่างคินดะอิจิ(การ์ตูนนะ)นี่ คือมีจริงเลยใช่ไหมครับ



เคยอ่านเจอมาว่า คนธรรมดาอย่างเราๆ
ต่างจากอาชญากรหรือพวกโรคจิต
ตรงที่เราแค่คิด แต่เขาลงมือทำ :04:

ที่มาจีบตอนตีสองนี่น่ากัว  :25:
ทำไมไม่มีสาวไหนมาจีบเราตอนตีสองบ้าง .... จะได้  :45:

อ้างคำพูดจาก: กาปุกป.ฉองทับหนึ่ง เมื่อ 17 มิ.ย. 2008, 00:49 น.
กลัวมาฆ่าชิงทรัพย์ แล้วไม่ข่มขืน อายเขาแย่เลย  :05:

ใครไม่ฮา ตูฮาทะลักทะลายเลยนะ  :30b:

ถึงจะฮา แต่ว่าน่ากลัวจังค่ะ เป็นแอ้แอ้ก็เผ่นวะ อย่าว่าแต่ต่างบ้านเมืองเลย
ในบ้านเราก็ใช่ว่าจะวางใจได้.. นี่มาแบบเป็นรถมาเลยด้วย.. ต้องระวังตัวเยอะๆ นะคะ

อ้างคำพูดจาก: Lae์ เมื่อ 16 มิ.ย. 2008, 15:44 น.
ผมว่า พวกโรคจิต จะแบ่งออกด้วยความสามารถในการควบคุมการกระทำ มั้งครับ

คิดจะฆ่าเขา แต่ได้ยับยั้งไว้อยู่



ถ้าไม่มั่นใจ ผมแนะนำ ผู้เชียวชาญจิตวิทยาสาขาจิตเภท ศจ.เฟริน ครับ

มีตำแหน่งซะแล้ว  :25:

 :30:
วันนี้ขอแปลแบบมัวๆแล้วกัน
บาทหลวงที่ว่านี่ เคยแต่งงานกับสาวเกาหลีมาก่อน
พอรักกันไม่นาน สาวเจ้าก็กลับประเทศไป
แกก็เลยเอาธรรมะเข้าข่ม
ข่มไปข่มมา ทางมารตีย้อน กลายเป็นบาทหลวงบ้ากาม
แต่ไม่ได้ข่มขืนแบบทั่วไปให้เสียชื่อนะ
มีการสะกดจิตสาวเจ้า ให้ได้เสียกับแก แล้วจะได้ขึ้นสวรรค์
ทำอยู่หลายปี กับสาวๆวัยยี่สิบต้นๆ
อยู่ๆก็เปลี่ยนโหมด มาหลอกเด็กเล็ก อายุตั้งแต่เจ็ดขวบขึ้นไป
ล่วงละเมิดทางเพศอย่างชาติชั่ว และซาดิสม์
เวลาข่มขืน ก็ให้เด็กพูดว่า มันเป็นพระเจ้า
เชื่อพระเจ้าแบบมัน แล้วจะได้ขึ้นสวรรค์ ถ้าเด็กเจ็ดขวบ
ก็หลอกว่าเอากับมันจนครบสิบขวบ เป็นหนทางสู่สวรรค์ของมัน นรกของเด็ก
เณรแอชิดซ้ายเลย เพราะไอ้เวรตะไลนี่
ข่มขืนเด็กไปร่วมร้อยคน ใครไม่ยอมก็ตบตี แถมด้วยสะกดจิต
จนสุดท้าย เด็กฟ้องครอบครัว พราะทนความเจ็บปวดไม่ไหว  :05:
ตำรวจเลยทำการจับกุม เป็นคดีช๊อคญี่ปุ่นเลย
กับคดีบาทหลวงโคดะ เปาโล

(http://img2.f0nt.com/17/b18a1486f1a18f04d533ac6537a4068c.jpg)
การ์ตูนพร้อมรูปถ่ายจริงของบาทหลวงซาตาน

ปล เป็นบาทหลวงที่มีคนนับหน้าถือตาเยอะมาก
ลูกศิษย์ลูกหาเพียบ คล้ายๆ ยันตระไงงั้น

 :39: :37:  :39: :37:

โห  เรื่องนี้ :39:

จับมันมาตัด. . . ก่อนขังก็น่าจะดี

ทุกคดีที่เอามาเขียนการ์ตูน จะยิ่งยั่วยุคนอ่านประเภทที่จิตๆ อยู่แล้วรึเปล่าคะเนี่ย
น่ากลัว...

อ่านกระทู้นี้แล้วรู้สึกสับสนในตัวเองจัง

ใจนึงคือ ไม่เข้าใจว่าเรื่องแบบนี้จะเอามาทำการ์ตูนทำไม ก่อให้เกิดพฤติกรรมเลียนแบบ

อีกใจคือ รู้สึกเหมือนตัวเองไม่เข้าใจโลก เหมือนคนแก่กองเซ็นเซอร์ ที่พยายามจะปิดกั้น



ลิมิตของการเซ็นเซอร์มันอยู่ตรงไหน และก็รู้สึกว่า ถ้าญี่ปุ่นตอนนี้คือเมืองไทยใน 20-40 ปีข้างหน้า
บางอย่างก็เห็นด้วยกับการเซ็นเซอร์เหมือนกันนะ

ป๋าเลย์พูดซะส้มกลัวเลย   :05:

เพราะคนในไทยมันมีแบบ รับได้เข้าใจ รับไม่ได้ไม่เข้าใจ

รับได้เอามาใช้แล้วเตลิด เค้าก็เลยป้องกัน

มั้งคะ

มันก็มีทั้งผลดีและผลเสีย

อ้างคำพูดจาก: กาปุกป.ฉองทับหนึ่ง เมื่อ 09 มิ.ย. 2008, 23:45 น.
ขับรถบรรทุกเล็กเข้าไป อากิฮาบาร่า

แหล่ง เมทคาเฟ่  :04:

ขอแตกประเด็นจากการ์ตูนญี่ปุ่นเป็นเรื่องการ์ตูนไทยเลยแล้วกัน :46:

ผมรู้สึกดีกับการ์ตูนไทยในยุคนี้มาก หนึ่งเพราะนักเขียนยังน้อยรายอยู่ล่ะมั้ง และเมื่อคนมันน้อยทั้งคนเขียนและคนอ่าน
ข้อจำกัดบางอย่างก็เกิดขึ้น

นักเขียน พยายายามเค้นสมองจนเข้ม งวด บี้จนได้ที่ ค่อยส่งต่อให้ผู้อ่าน และน่าปลื้มคือ หลายคนพยายามถ่ายทอดในเรื่องที่ดีๆ
หรือมุมมองที่แปลกๆ ภาพรวมของนักเขียนการ์ตูนตอนนี้ดีมากๆ


ตลาดของคนอ่าน   เห็นได้ชัดเลยว่า คนไทยคลั่งการ์ตูนไทย ผมจำได้ว่าตอน Thaicomic ออก ผมคลั่งมาก!! เพราะว่ามันไทย !!
ลายเส้นไทย , ฉากไทยไทย เห็นภาพอนุสาวรีย์ชัยฯเป็นการ์ตูน ก็ปลื้มฉิบหายแล้ว  และเมื่อของมันมีน้อย เล่มที่ดีๆที่เค้าไม่ค่อยพิมพ์แล้ว
มันจึงเป็นของหายาก คนอ่านเห็นค่าของการ์ตูน


เนื้อหาในการ์ตูน  ผมว่าของไทยนี่เริ่มมีแนวทางที่ชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ อีกไม่นานการ์ตูนไทยคนติดอันดับโลกในฐานะที่เป็นวรรณกรรม
ซักวันแน่ๆ  เนื้อหาของเรามันว่าด้วยเรื่องนามธรรม ปรัชญา ซึ่งมันสอดคล้องกับที่ของมันน้อยด้วยมั้ง ตลาดมันเลยออกมาเฉพาะกลุ่มดี
อาจจะมีทั้ง ฝั่ง Comic จ๋าเลย ( พระอภัยซาก้า)  กับพวกเน้นแนวคิดจัดๆ (ตั้ม แตงโม ทรงศีล เดอะดวง สะอาด )
หรือพวกเน้นประวัติศาสตร์ (พวกประวัติบุคคล) แต่ทั้งหมดมันถูกสร้างเพื่อถ่ายทอดเรื่องที่ดีๆ



มีความสุขกับยุคของการ์ตูนไทยตอนนี้มากๆ เพราะมันถูกใช้เป็นเครื่องมือที่ดีในการถ่ายทอดแนวคิดที่ดี และมันก์ได้ผลซะด้วยสิ
แต่พอตลาดมันโตมาก อาจจะไม่ได้เป็นแบบนี้แล้วก็ได้ ดูข้างบนสิ ลายเส้นนี่วาดอย่างสวยเลยนะ เรื่องก็แรงดี แต่ผลของมันไม่รู้เพื่ออะไร
ถ้าการ์ตูนมันเป็นเครืองมือที่เข้าถึงคนได้ง่ายโดยเฉพาะเด็กๆ หรือ วัยรุ่น   .... แล้วมันจะได้อะไร

ขอไหว้ป๋าเลย์ซักหลายทีเถอะค่ะ  หล่อมาก  :46:

:56:

ตลาดการ์ตูนญี่ปุ่นเหมือนจะกว้างมากนะคะ จนเปิดโรงเรียนสอน
คนเรียนเยอะ วาดกันก็แนวเดิมๆ พล็อตเดิมๆ
สมองเลยมีตีบตันบ้างมั้งคะ  :30:
การ์ตูนทำนองนี้ก็เริ่มบูมเรื่อยๆ คนอ่านเยอะขึ้น ชอบกันมากขึ้น
เมื่อมีดีมาน ก็ต้องมีซัพพลายเป็นธรรมดา  :44:

อ้างคำพูดจาก: Lae์ เมื่อ 17 มิ.ย. 2008, 22:26 น.
อ่านกระทู้นี้แล้วรู้สึกสับสนในตัวเองจัง

ใจนึงคือ ไม่เข้าใจว่าเรื่องแบบนี้จะเอามาทำการ์ตูนทำไม ก่อให้เกิดพฤติกรรมเลียนแบบ

อีกใจคือ รู้สึกเหมือนตัวเองไม่เข้าใจโลก เหมือนคนแก่กองเซ็นเซอร์ ที่พยายามจะปิดกั้น



ลิมิตของการเซ็นเซอร์มันอยู่ตรงไหน และก็รู้สึกว่า ถ้าญี่ปุ่นตอนนี้คือเมืองไทยใน 20-40 ปีข้างหน้า
บางอย่างก็เห็นด้วยกับการเซ็นเซอร์เหมือนกันนะ

เรื่องแบบนี้ คนญี่ปุ่นเอามาทำเป็นการ์ตูนทำไม
ก็เพราะนอกจากมันจะส่งผลให้เกิดพฤติกรรมเลียนแบบแล้ว
อีกด้านนึงของดาบสองคมคือ ส่งผลให้ผู้คนรู้จักการป้องกันตัว
อย่างวันก่อน ถ้าคิดว่าตัวเองสวยตายห่าน มีหนุ่มรูปหล่อมาจีบตอนดึกๆ
ก็อาจหลงคารมไปได้ แต่พอรู้แกวแนวพวกฆาตกรโรคจิต
ก็จะเกิดการระแวงระวังตนมากขึ้น เทียบเปอร์เซ็นต์แล้ว
ระหว่างคนที่จะป้องกันตัว กับคนที่จะก่อคดี
มันคงต่างจำนวนกันแบบเทียบไม่ติด
การ์ตูนก็คือการ์ตูน ถึงไม่มีมัน แต่คนมันจะเหี้ย
ก็คิดอะไรต่ำๆ แล้วมาสร้างเป็นคดีอัตลักษณ์ขึ้นมาได้ทั้งนั้น

ส่วนตัวปุกที่ชอบอ่าน เพราะเวลาได้รู้เรื่องคดีต่างๆที่นี่
นอกจากจะได้รู้ญี่ปุ่น ในมุมมองที่คนไทยไม่รู้ แล้วเอามาเล่าต่อที่นี่
ยังได้เรียนรู้วัฒนธรรม มารยาท และการใช้ชีวิต
ข้อห้าม กฏหมาย ประวัติศาสตร์ และความเปลี่ยนแปลงทางสังคม
จากเรื่องจริง ผ่านการ์ตูน ที่อ่านแล้วเข้าใจง่ายกว่านิยายเยอะแยะ
นี่ถ้าไม่ได้จะตอบป๋าเลย์นะ ไม่ทนปวดตา พิมพ์ขนาดนี้หรอก  :27:
เลิฟกิ้วนะเตง

อ่านการ์ตูนไทยก็ปลื้มเหมือนกันครับ
อย่าง Let's เล่มล่าสุดนี่มีแต่ฟอนต์ตู :30:

พี่ปลื้มคนเดียวแล้วงั้น  :30:

ฉันว่าเค้าใช้การ์ตูนเกินกว่าที่เราคิดเยอะเลยน่ะ
ทำให้เห็นอะไรที่เราคาดไม่ถึง เค้าเป็นเจ้าแห่งการ์ตูน ที่พัฒนาจนถึงขีดสุดแล้ว
จนมีเนื้อเรื่องที่มันดาร์คๆโหดๆแบบนี้ ไม่นับการ์ตูนโป๊นะ อันนี้ฉันชอบ  :30: :04:

ส่วนของไทยมันยังใสๆอยู่ไง

ก็เริ่มพัฒนาตามมาแล้วไม่ใช่เหรอคะ  :25:

การ์ตูนโป๊ไทยยังกะนิยายภาพโบราณ ซื้อมาศึกษาความคลาสสิกได้นะ :30:

แสดงว่า  :26:

ไม่มี้~

พูดถึงการ์ตูน 5 บาทนี่สุดยอดนะ อ่านกี่ทีก็ขำ
โดยเฉพาะเรื่องผี เคยอ่านเรื่องนึงประมาณว่า

นักศึกษาหนุ่มที่ค่อนข้างยากจน เช่าหอพักแห่งหนึ่ง โดยห้องทุกห้องเต็มหมดมีห้องนี้ว่างอยู่ห้องเดียวและ ราคาถูกมาก
แน่นอน คือมีฉากผีอำ จนหนุ่มคนนี้นอนไม่ได้ สุดท้ายเลยไปถามเจ้าของหอพัก ซึ่งก็ได้ความว่ามีคนตายที่ห้องนั้นมาก่อน

ภาพหน้าหนุ่มคนนั้น หวาดกลัว

และ


.
..
...







จบ   



:30: มันฮาตรงมันจบเอาดื้อๆอย่างนี้แหละ แถมเรื่องอื่นๆในเล่มก็ทำนองเนี้ย นึกว่าจะมีโดนหักคอ หรือปราบผีต่อ แต่ไม่มี
ด้วยความที่ชอบมาก ผมเลยเอามาเป็นแบบอย่างในการเขียนการ์ตูนบนบอร์ดนี้ล่ะครับพี่น้อง  :46:

เล่มละสองบาทนี่ยิ่งฮา  กระท่อม ผี นักศึกษามาทัศนศึกษา เมีย น้องเมีย 

ที่ตัดจบดื้อๆเนี่ยนะ  :48: :48:

บางเรื่องเป็นงี้

หนุ่มไทย แต่งกะสาวเขมร สัญญาว่าจะรักกัน แต่หนุ่มไทยนอกใจ กลับมามีเมียใหม่
ญาติสาวเขมรได้ข่าวเลยมาบอก  ด้วยแรงแค้นเธอจึงเสกเล็บเข้าท้องผู้ชาย

ภาพผู้ชายอ้วกออกมามีเล็บและเส้นผม



และ
.
.
.

จบ  :30:

อ้างคำพูดจาก: ด.ช.ปรัชญา เมื่อ 18 มิ.ย. 2008, 00:44 น.
ไม่มี้~

น้ำเสียงน่าเชื่อถือมากค่ะ  :02:

อ้างคำพูดจาก: Lae์ เมื่อ 18 มิ.ย. 2008, 00:54 น.
บางเรื่องเป็นงี้

หนุ่มไทย แต่งกะสาวเขมร สัญญาว่าจะรักกัน แต่หนุ่มไทยนอกใจ กลับมามีเมียใหม่
ญาติสาวเขมรได้ข่าวเลยมาบอก  ด้วยแรงแค้นเธอจึงเสกเล็บเข้าท้องผู้ชาย

ภาพผู้ชายอ้วกออกมามีเล็บและเส้นผม



และ
.
.
.

จบ  :30:

มีหมู่บ้าน  มีตำนานว่ามีนางบัวลอย เป็นเมียนายนั้น
ต่อมา นายนั้นไปทำงานต่างจังหวัด
ไปนอนวัด

แล้วพอกลางคืน

มีสาวสวย(มาก) มาจากไหนไม่รู้ มาหานายนั้น  แล้วก็เช้า

แล้วนายนั้นก็คิดถึงสาวคนนั้น

มาอีกวัน มีคนเล่าว่า สาวนั้นเป็นคนที่สวยมาก แต่ตายไปแล้ว

นายนั้นกลัว และกลับบ้านไปหานางบัวลอย

จบ.

//จาก การ์ตูนไทย เล่มละ 5 บาท



5555  พี่ปุกมาต่อเลยค่ะ  :30:

ตัดจบ  :30:

เพิ่งได้รับ FW mail สัมภาษณ์ นายเสริม สาครราษฎร์ จากในคุก ของหนังสือ Hi Class ไม่รู้ฉบับไหนนะคะ
อ่านแล้วรู้สึก.. อืม.. ที่เขาตอบ ก็ตอบเฉยๆ ดูมีสติดีนะ ดูไม่ได้เป็นฆาตกรโรคจิตอย่างที่โด่งดังตอนเป็นข่าวเลย..

อ่านมาหลายหน้า รู้สึกว่าโลกเริ่มไม่น่าอยู่  :05:



ฮือๆ

เสริมเรียนกฏหมายในคุกเพื่ออะไร
มีแต่เสริมคนเดียวที่รู้ แต่ถ้าอ่านสิ่งที่เค้าเล่าในบทสัมภาษณ์
แล้วตัดสิน ว่าเค้าเป็นคนยังไง อันนี้น่าจะทำได้ยากเลยแหละ
ยิ่งกับคนที่สามารถทำลายหลักฐานได้หมดจดขนาดที่
เรียกได้ว่า ถูกจับเพราะพยานสิ่งแวดล้อมทั้งนั้น  :25:

พูดถึงการ์ตูนห้าบาทแล้วฮา
มีผู้ชายคนนึงเป็นเอดส์ เพราะนอนกับผู้หญิงมั่วไปหมด
แล้วเค้าก็มีน้องสาวทำงานโรงงาน
ทีนี้ เพื่อนของน้องสาวก็มาชอบพี่ชาย
น้องสาวก็ไม่กล้าบอกเพื่อนว่าพี่เป็นเอดส์
สุดท้ายก็มีอะไรกันแบบไม่ใส่ถุงยาง
เพื่อนติดเอดส์ จะโกรธฝ่ายชายก็ไม่ทัน
มันดันชิงตายก่อน ก็เลยโกธน้องสาว ที่ไม่เตือน
ฝ่ายน้องสาวก็ว่า เค้าคิดว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของคนสองคน
เลยไม่อยากก้าวก่าย

เพื่อนก็เลยไปมีอะไรกับผู้ชายอีกคน
ปรากฏว่า ผู้ชายคนนั้นก็มาจีบน้องสาว
แล้วก็
.
.
ตัดมาที่ผู้หญิงคนนั้นถามคู่ขาตัวเอง
ว่ามีอะไรกับน้องสาวหรือยัง ใส่ถุงห่อกลับบ้านไหม
ฝ่ายชายตอบว่า ใส่ทำไม  ฟิตขนาดนั้น

สรุปเป็นเอดส์ทั้งเรื่อง อ่านตั้งแต่หน้าแรก
เดาได้ถึงหน้าสุดท้ายเลย แต่ก็อ่านนะ ขำดี :30:


สรุปวันนี้จะเอาคดีโหดๆไหม
น่าจะถูกใจเฟิร์นเลย หาคดีแหวะๆเจอแล้ว  :25:

จอยเอา  :25:

คดีนี้เกิดขึ้นที่เมืองโอซาก้า เมื่อปี 1996 ในเดือนพฤศจิกายน
พบร่างของหญิงสาวแต่งตัวด้วยชุดสูทสะอาดสะอ้าน
ปราศจากชุดชั้นใน และกางเกงใน ลอยมาตามแม่น้ำแห่งหนึ่งฝั่งชานเมือง
ทุกอย่างดูลงตัวเหมือนคดีฆาตกรรมทั่วไป
ต่างตรงที่ ศพนี้ไม่มีหัว

(http://img2.f0nt.com/18/f7dab608a59e5688ef4a4f1be18d287b.jpg)

มาทราบภายหลัง ว่าสาวว่าผู้ตายชื่อ มิวกิซัง อายุ23ปี
ทำงานอย่ร้านนังดื่ม ดูจากรูปตอนหัวยังไม่หาย
หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก และสืบค้นเจออีกว่า มิวกิซังกำลัง
คบหากับ พนักงานขับรถ ผู้ชายคนนี้ จึงตกเป็นผู้สงสัยอันดับหนึ่ง

แต่กว่าจะหาเจอ เนื่องจากตานี่ทำงานเป็นคนขับรถ
จากเมืองโอซาก้าซึ่งอยู่ตอนกลางลงไปทางใต้ๆ
ก็ไปจับได้ที่ฮอกไกโด ซึ่งอยู่เหนือสุดของประเทศ
เขยิบไปหน่อย ก็รัสเซ๊ยแล้ว คิดดูไกลแค่ไหน  :25:
พอจับได้ ก็รับสารภาพด้วยหน้าตาเนิบๆ
พูดเต็มคำว่า เป็นคนฆ่าแฟนสาวเอง
ตำรวจก็เลยถามว่า ทั้งร่างที่เอาไปทิ้งในที่ต่างๆ
เค้าค้นพบเจอหมดแล้ว แต่หัวน่ะหาไม่เจอ มันอยู่ไหน
ฝ่ายชายก็เลยตอบแบบเนิบๆเหมือนเดิมว่า

ก็อยู่ด้วยกันนี่แหละ

ตำรวจก็งง เอ๊ะ เอ็งมามุขไหนวะ
ตดไม่ทันหายเหม็น
ฆาตกร ก็หยิบกระเป๋าเดินทางใบเล็กๆขึ้นมาบนโต๊ะ
แล้วก็รูดซิบ ให้ดูหัวของแฟนสาว  :07: :07: :07:


(http://img2.f0nt.com/18/3b23fca6a3f7fdcfb3eabd6d4f87f24c.jpg)

ก็เลยเล่าย้อนไปถึงเมื่อสิบสามวันก่อนถูกจับกุมว่า
ฝ่ายชายมีเมียอยู่แล้ว แต่ก็ไปแอบหลอกมิวกิจัง
มาเป็นเมียน้อย ระหว่างที่กำลังนอนกันอยู่ ผู้หญิงจับได้
ก็โมโห งอน น้อยใจ เหมือนเห็นเค้าเป็นตัวอะไร
มาหลอกกันเป็นควายไปได้ :50:
ทำแบบนี้กับเค้านะ เค้าจะไปตายให้ดู  :11:
พูดด้วยความน้อยใจ ปนประชด
ฝ่ายชายก็เลยตอบสวนไปว่า อยากตายเหรอ เค้าฆ่าให้ไหมล่ะ  :08:
ฝ่ายหญิงก็เลยตอบไปว่า คนอย่างเธอเรอะจะฆ่าชั้น
ทำไม่ได้ร้อก พูดจบปั๊บ พี่โหดก็สวมวิญญาณโหด
บีบคอจนขาดใจตาย ทำไปแบบไม่รู้ตัว
แล้วก็มานอนร้องไห้ข้างศพ ขอโทษขอโพย กับสิ่งที่ไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้
แถมโบ้ยความผิดให้ฝ่ายหญิงว่า ไม่น่าพูดแบบนั้นเลย
เค้าเลยต้องขอโทษด้วย ที่ต้องชำแหละศพ  (สังเกตไหม คนญี่ปุ่น
จะพูดอะไร ก็เริ่มด้วย ขอโทษไว้ก่อนเลย :30:) แล้วก็เอาศพไปทิ้งน้ำ

ตำรวจถามด้วยความงงว่า แล้วใส่ชุดให้ผู้หญิงทำไม
แถมฆ่าตัดตอนเอาไปทิ้ง แล้วก็ถือหัวกลับบ้าน คิดอะไรอยู่  :08:

ฆาตกรก็เลยตอบไปว่า ก็ผมรักเค้า อยากเก็บหัวเค้าไว้ให้หายคิดถึง
ไปไหนมาไหน ก็เอาหัวใส่กระเป๋าติดตัวไปทุกที่เลยเกือบสองอาทิตย์
ส่วนที่ใส่ชุดให้ศพ เพราะกลัวน้องเค้าจะหนาว ลอยในน้ำน่าสงสารออก

ไอ้เวร ทีตอนฆ่าแล้วชำแหละ ทำไมไม่สงสารวะเฮ้ย :05: :07:

คดีนี้มีชื่อว่า อยู่กับศพ
ไม่กล้าบอกชื่อก่อนเล่า เดี๋ยวเดาเรื่องได้  :30:

อู้ เรื่องแบบนี้ชอบ  :25:

+ปุกค่าแปล ค่าเล่า มิกเซอร์หาเอาเอง  :47:

โหดมาก.. น่าจะโรคจิตด้วยนะคะเนี่ย..
:14:

ไม่เหม็นแย่เลยหรอ หิ้วไปหิ้วมาด้วยเนี่ย :14: :14:

 :25: กรี๊ดกร๊าด ไม่มีเวลาเข้าบอร์ด แต่มาติดตามเฉพาะจู๋นี้เลย

รออยู่นะคะพี่ปุก  :25:

โห ว่าจะไม่อ่าน ตามอ่านจนจบเลย  :14:

จู๋นี้นี่ก็สุดยอดซีรี่อีกประเภทเลย   :25:

จะขอบคุณมากเลย ถ้าช่วยวิจารณ์การเล่าเรื่อง
การแปลอะไรพวกนี้ การนำเสนอต่างๆ
เพราะใจน่ะ อยากเป็นนักแปลใจจะขาด
แต่ว่า สิ่งที่จำเป็นต้องทำตามลำดับ
มันทำให้อาชีพนี้ เป็นได้แค่ความฝัน
อย่างน้อย ถ้าฝันแล้วมาเป็นจริงเล็กๆน้อยๆ ที่นี่ สักหน่อย
มันก็แฮปปี้ดีแฮะ :25:

ชอบค่ะ แปลรู็เรื่อง ตามความเข้าใจ

ไม่ได้แปลคำต่อคำ

รู้เรื่องแล้วอ่านสนุก

แถมมีภาพประกอบให้อีก เสริมสร้างจินตนาการดีค่ะ

อ้างคำพูดจาก: กาปุกป.ฉองทับหนึ่ง เมื่อ 18 มิ.ย. 2008, 20:54 น.
จะขอบคุณมากเลย ถ้าช่วยวิจารณ์การเล่าเรื่อง
การแปลอะไรพวกนี้ การนำเสนอต่างๆ
เพราะใจน่ะ อยากเป็นนักแปลใจจะขาด
แต่ว่า สิ่งที่จำเป็นต้องทำตามลำดับ
มันทำให้อาชีพนี้ เป็นได้แค่ความฝัน
อย่างน้อย ถ้าฝันแล้วมาเป็นจริงเล็กๆน้อยๆ ที่นี่ สักหน่อย
มันก็แฮปปี้ดีแฮะ :25:

(ส่วนตัวบุ๋มคิดว่า)

จุดดี.. :22:

เนื้อเรื่องอ่านสนุกค่ะ  ภาษาเข้าใจไม่ยาก
อ่านจบง่ายไม่ยืดเยื้อให้รำคาญน่าเบื่อ
อ่านไม่สับสน
คล้ายๆกับว่า มีเพื่อนเล่าเรื่องที่ตัวเองไปเจอมาให้เพื่อนฟัง
สรุป สนุก น่าติดตาม ไม่น่าเบื่อ มีจุดดึงดูดให้คนสนใจตามอ่าน

-------------
จุดเสีย..ถ้าพี่ปุกจะแปลเป็นอาชีพ

ภาษามันไม่ค่อยเป็นทางการอ่ะค่ะ

----------------

ส่วนตัวชอบแบบนี้มากกว่า อ่านแปลแบบวิชาการไม่สนุก :22:

อ่่านสนุกออกพี่ปุก :25:

สนุกดี กระชับไม่เยิ่นเย้อ โดยส่วนตัวชอบ  :12:

ถ้าถามว่าขาดอะไรคงขาดอะไรสักอย่างที่
แบบให้ลุ้นให้ตื่นเต้น
เหมือนตอนผีจะออกแล้วมีเสียง สนั่นให้ตกใจขวัญผวาน่ะ
แต่แบบนี้อ่านแล้วจะไม่สยองมาก  :30:

 :25:

มุมมองคนอ่าน แต่อธิบายไม่เก่งนะคะ  :46:


พี่ปุกอยากแปลหนังสือแนวนี้เหรอคะ?
เหมือนพี่ปุกไม่สามารถเล่าเรื่องให้ชวนขนลุกได้ค่ะ
(เอ่อ แล้วแต่คนอ่านด้วยมั้งคะ  :44:)

การบรรยาย ไม่ชวนให้จินตนาการได้อย่างลุ่มลึก
แบบเห็นภาพประหนึ่งว่าอยู่ในเหตุการณ์เองเลยอะค่า  :25:

ที่เล่ามาคือมันตรงไป เหมือนแปล เล่าให้เพื่อนฟัง
คงต้องใช้ภาษาหนังสือที่สละสลวยกว่านี้
ให้อ่านปั๊บ โอ้โห อารมณ์ บรรยากาศแวดล้อมมาหมด ดื่มด่ำจริงๆ  :53:

เอ๊า ก็เล่าให้เพื่อนฟังนี่ :30:
แต่ปุกพิมพ์แบบหลับตาหรือเปล่าเนี่ย ระวังบอดนะ :39:

็นึกว่าพี่ปุกจะอยากเป็นนักแปลมืออาชีพค่ะ  :25:

แค่นี้ก็พอแล้วละ อย่าให้เห็นภาพมากไปกว่านี้เลย  :05:

ใช่ๆ
ไม่กล้าอ่านจู๋นี้เพราะกลัวนี่แหละ :05:

อ่านสนุกและเข้าใจง่ายทำให้ได้ข้อคิดดีครับ


ถ้าจะให้ติ เจ๊ปุกลองบอกมาก่อนสิว่าอยากแปลออกมาเป็นอารมณ์ไหน


จะเป็น a day เปื้อนเลือดหรือจะเป็นหนังสือเฟรินราคาปก 35 บาท :25:

:08:




ดูถูกกันแรงมาก

หมายถึงตูหรือเปล่า :09:

ทำไมเหรอ เฟิร์นต้องราคาแพงกว่านี้ใช่เปล่า  :30:

ตรงไหนที่แสดงว่าขำเหรอคะ

ไม่รู้เหมือนกัน เป็นคนอารมณ์ดี  :30:

ตูว่าเฟิร์นแปลความหมายโพสต์นั้นผิดแหงเลย :37:

อ่านของอุ้ยแล้ว ยังไม่แน่ใจในความหมายประโยคหลังสุด  :48:
a day เปื้อนเลือด พอเข้าใจ ... แต่ประโยคหลังจากนั้นต้องตีความ  :48: :48: :48:

หมายถึงแนวหนังสืออันนั้นที่เขาเคยเอาภาพที่เฟรินแต่งไว้ไปตัดต่อขึ้นปกอ้ะ :16:

หมอแมวกลับมาแล้ว  :25:

มีโพลด้วย.. แอ้เลือกความตื่นเต้นเร้าใจนะ คือถ้าจะทำเป็นหนังสือ คงต้องแรงกว่านี้อีกนิดๆ
คนที่ซื้อหนังสือคงจะชอบแนวทางของหนังสืออยู่แล้ว การเติมรสชาดให้กับคนอ่านให้ได้อารมณ์น่าจะดีน่ะค่ะ
แต่สำหรับในจู๋นี้ อ่านเพลินกำลังดีเลยค่ะ เพราะถ้าแรงกว่านี้ คนขวัญอ่อนจะอ่านแล้วกลัวไปเลย
เนื้อเรื่องเองมันแรงอยู่แล้ว ยิ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง คนอ่านมีความรู้สึกร่วมได้ง่ายเลยค่ะ

สรุปว่า เจ๋งอยู่แล้ว รออ่านต่อด้วยล่ะ กาปุกสู้ๆ ..

ชอบสไตล์ แบบเล่าให้เพื่อนฟังแบบที่เจ้ปุกเขียนนี่แหละ  แล้วมีเตือนว่าระวังนะเว้ย

มันรู้สึกถึงดี เหมือนกับว่าเฮ้ย มันใกล้ตัวนะเหมือนเพื่อนเตือนเพื่อนดี ไม่ได้อ่านแค่เอาบันเทิงแล้วรู้สึกว่ามันไกลตัว แล้วไม่สนใจ

สนับสนุนให้เขียนสไตล์นี้แหละ ชอบบบ  :25:

อาจแค่ปรับปรุงเรื่องการใช้คำให้สยองขึ้น

การลำดับเรื่อง พิมพ์บ่อยๆ เดี๋ยวก็ดีเอง (จริงๆแล้ว ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้วนะ ยาวมากขี้เกียจอ่าน :30:)

ลืมบอกไป ว่าอยากเป็นนักแปลการ์ตูนช่อง
มันรู้สึกว่าภาษา มันต้องกระชับ ตรงตามกรอบที่เค้าบังคับมา
ยากกว่า การแปลเรื่องยาวๆอีกนะสำหรับตู
เพราะเรื่องพวกนั้น มันเหมือนเติมจินตนาการของตัวเองลงไปด้วย
แต่นี่คือ ต้องจับภายในจำนวนไม่มากบรรทัดเกินไป
เหมือนเพื่อนเล่าให้เพื่อนฟัง และเพื่อนแต่ละคน
ก็ไม่น่าจะมีความอดทนในการฟังเรื่องสยอง ยาวๆเกินไป
อยากให้อ่านได้ แล้วรู้สึกระวังภัยกันได้ง่ายๆ
ไม่ใช่กลัวจนลนลาน เลิกอ่านไป เพราะเนื้อหามันแรงเกิน
งั้นตอนต่อไป อยากแปลกึ่งสำนวนข่าว แบบมาสรุปสั้นๆให้ฟังกัน
ทำนองนั้นด้วย

งั้นตอนต่อไป ขอแปลแบบสำนวนเฟรินแล้วกัน

เป็นคดีของสองภรรยาคู่ใหม่ปลามัน ที่ชอบมีเพศสัมพันธ์แบบSM
การเล่น SM แปลง่ายๆ ว่าฝ่าย S ย่อมาจากสิงห์โต จะเป็นที่พอได้ใช้กำลังรุนแรงกับคู่นอน
ของตัวเองแล้ว จะปลุกอารมณ์ทางเพศแบบบแทบจะเรียกว่าจุดสุดยอด
ส่วนฝ่าย M ย่อมาจากโมนามาเฟีย แปลว่าฝ่ายรับ ที่ได้รับสุทรียภาพ
เวลาถูกกระทำแบบรุนแรง ได้รับความเจ็บปวดแล้วเซ๊ยบซาบซ่านดั่งสไปร์ทแช่วุ้น

คดีเกิดขึ้นที่ชูบุ ฝ่ายชายเป็นซาดิสม์คือ ฮายาชิซัง ฝ่ายหญิงชือ มึราคาโกะ
ทีนี้ระหว่างมีเซ็กส์กัน ฝ่ายชายก็บีบคอฝ่ายหญิงซะเต็ม

พีกก่อร ง่วงอะ :30:

แนะนำอ่านลัคกี้แมน ภาคญี่ปุ่น แล้วลองแปลให้ได้แบบไทย  :30:

อ้างคำพูดจาก: กาปุกป.ฉองทับหนึ่ง เมื่อ 20 มิ.ย. 2008, 01:08 น.

คดีเกิดขึ้นที่ชูบุ ฝ่ายชายเป็นซาดิสม์คือ ไฮ้ย่าห์เจ็บจัง ฝ่ายหญิงชือ มีราคะโกะ

พีกก่อร ง่วงอะ :30:

เอ้า มีโพลด้วย :30:

โพลข้อ 6 นั่นมันอาร๊ายยยย :07a:

สั้นไป  ยาวไป   :25:

ตาลายม๊ากมาก  :30:

:13: :07: มีทดสอบด้วยนะว่าตูจะอ่านมาถึงหรือเปล่า

 :53: จะเอาเธอนั้นไปลอยทะเล

ตาปุกยังพร่าอยู่ใช่ป่ะเนี่ย  :55:

 :30: พร่าๆ ง่วงด้วยแหละ แก้ไขแล้วจ่ะ
:07: อ่านแล้วอย่ากังวลอาการป่วยเค้าจิ
เดี๋ยวก็ไม่สนุกหรอก

อ้างคำพูดจาก: กาปุกป.ฉองทับหนึ่ง เมื่อ 21 มิ.ย. 2008, 06:25 น.
:30:
วันนั้นหลับคาจอ พิมพ์ไม่จบดี ร่วงไปเฉย

เท้าความนิดนึง

คดีนี้เกิดขึ้นจากสองภรรยาคู่ใหม่ปลามัน ที่ชอบมีเพศสัมพันธ์แบบSM
การเล่น SM แปลง่ายๆ ว่าฝ่าย S ย่อมาจากสิงห์โต(Active) จะเป็นที่พอได้ใช้กำลังรุนแรงกับคู่นอน
ของตัวเองแล้ว จะปลุกอารมณ์ทางเพศแบบบแทบจะเรียกว่าจุดสุดยอด
ส่วนฝ่าย M ย่อมาจากโมนามาเฟีย แปลว่าฝ่ายรับ ที่ได้รับสุทรียภาพวาบหวิว
เวลาถูกกระทำแบบรุนแรง(Passive) ได้รับความเจ็บปวดแล้วเสียวซาบซ่านดั่งสไปร์ทแช่วุ้น

คดีเกิดขึ้นที่ชูบุ ซึ่งอยู่ทางภาคกลางของประเทศญี่ปุ่น การเป็นคู่รักแบบ SM
ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรในประเทศนี้ จึงมีร้าน Sex Shop ขายกันเกลื่อนเมือง
แส้ หวาน สายรัด เชือกมัดปม ปลอกคอหมา และอุปกรณ์สันทนาการผู้มีรสนิยมพาดพิงความเจ็บปวด

ฝ่ายชายชื่อ ฮายาชิซัง ฝ่ายภรรยาสาวชื่อ มิระคะโกะ
ไม่สามารถบอกได้ว่า ฝ่ายใดเป็นฝ่ายรุก ฝ่ายรับ
เพราะสลับกันเล่นบทโหด และบทเหยื่อกันตามอารมณ์จะพาไป
และเกมที่ทำให้พวกคู่รักสุดโหด เกิดความหฤหรรษ์ระหว่างทางสู่สวรรค์ชั้นเจ็ดขึ้น
การทำให้อีกฝ่ายเหลืออากาศหายใจน้อยที่สุด เช่นบีบคอฅ
รัดคอด้วยเชิอก กดหมอน อะไรก็ว่าไป ให้ระทึก ปิประสาทสัมผัสเกือบทุกชนิด
เพื่อตอบรับความสยิวกิ๊วของเกมกามรสได้อย่างสุดใจ

วันนั้นฮายาชิซัง สวมบทสิงห์โต รุกบุกยิงประตูไม่เลี้ยง
พอใกล้จะจุดออกัสซั่ม ฮายาชิซังก็บีบคอภรรยาสุดรัก
และพูดภาษาบ้านๆ ก็ขย่มไม่เลี้ยงพอตัเวเองขึ้นสวรรค์อยางรุนรง
ก็มาถอนหายใจด้วยความเสียวสุดๆ ก่อนนอน จะหันไปจุ๊บภรรยา
พอโดนแก้มเท่านั้น ถึงรู้ว่าเมียตายแล้ว :07:

ฮายาชิซังตกใจแทบสิ้นสิต เพราะรักผู้หญิงคนนี้มาก
ก็นอนกอดศพอยู่ตลอด แต่คำวจรู้ก็เกิดแผนชั่น ขึ้นมา


แล้วเอาเไลอยทะล

พี่งนี้มาตอลนะ

ตัวเเดงแก้แล้วใช่มิคะ   :30:

สปีริตสุดๆ แล้ว.. มีหลับคาคอมพ์ด้วย ..
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ  :22:

 :30:
วันนั้นหลับคาจอ พิมพ์ไม่จบดี ร่วงไปเฉย

เท้าความนิดนึง

คดีนี้เกิดขึ้นจากสองภรรยาคู่ใหม่ปลามัน ที่ชอบมีเพศสัมพันธ์แบบSM
การเล่น SM แปลง่ายๆ ว่าฝ่าย S ย่อมาจากสิงห์โต(Active) จะเป็นที่พอได้ใช้กำลังรุนแรงกับคู่นอน
ของตัวเองแล้ว จะปลุกอารมณ์ทางเพศแบบบแทบจะเรียกว่าจุดสุดยอด
ส่วนฝ่าย M ย่อมาจากโมนามาเฟีย แปลว่าฝ่ายรับ ที่ได้รับสุทรียภาพวาบหวิว
เวลาถูกกระทำแบบรุนแรง(Passive) ได้รับความเจ็บปวดแล้วเสียวซาบซ่านดั่งสไปร์ทแช่วุ้น

คดีเกิดขึ้นที่ชูบุ ซึ่งอยู่ทางภาคกลางของประเทศญี่ปุ่น การเป็นคู่รักแบบ SM
ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรในประเทศนี้ จึงมีร้าน Sex Shop ขายกันเกลื่อนเมือง
แส้ หวาย สายรัด เชือกมัดปม ปลอกคอหมา และอุปกรณ์สันทนาการผู้มีรสนิยมพาดพิงความเจ็บปวด

ฝ่ายชายชื่อ ฮายาชิซัง ฝ่ายภรรยาสาวชื่อ มิระคะโกะ
ไม่สามารถบอกได้ว่า ฝ่ายใดเป็นฝ่ายรุก ฝ่ายรับ
เพราะสลับกันเล่นบทโหด และบทเหยื่อกันตามอารมณ์จะพาไป
และเกมที่ทำให้พวกคู่รักสุดโหด เกิดความหฤหรรษ์ระหว่างทางสู่สวรรค์ชั้นเจ็ด
การทำให้อีกฝ่ายเหลืออากาศหายใจน้อยที่สุด เช่นบีบคออย่างรุนแรง
รัดคอด้วยเชิอกกล้วย กดจมูกด้วยหมอน อะไรก็ว่าไป ให้ระทึก ปิดประสาทสัมผัสเกือบทุกชนิด
เพื่อเปิดประสาทสัมผัสทางร่างกาย ให้ตอบรับเกมกามารมณ์วิปริตอย่างถึงใจ

วันนั้นฮายาชิซัง สวมบทสิงห์โต รุกบุกยิงประตูไม่เลี้ยง
พอใกล้จะจุดออกัสซั่มฝ่ายว่าที่สามีก็บีบคอภรรยาสุดรัก
พูดภาษาบ้านๆ ก็ขย่มไม่เลี้ยง
พอตัเวเองขึ้นสวรรค์อยางรุนแรง เหงื่อไหลไคลย้อย
หันมาถอนหายใจ ระบายความเกร็ง ยิ้มกรุ่มกริ่ม และก่อนจะผลอยหลับด้วยความอ่อนเปลี้ยเพลียแรง
จะหันไปจุ๊บภรรยา ขอบคุณสำหรับเกมรักถึงขิงวันนี้
พอโดนเนื้อแก้มเย็นชืดเท่านั้น ก็ตกใจแทบสิ้นสติ
ทำไมเมียรัก ถึงตาเหลือกโปน เส้นเลือดฝอยในตาแตกเป็นลายแผนที่ขนาดนั้น(อาการของคนขาดออกซิเจนตาย)
จับชีพจร เช็คสัญญาณชีพ ถึงได้รู้ว่าเมียตายแล้ว :07:


(http://img2.f0nt.com/21/0ad42ff04a65c9fa2b4cc16c9fdd1aee.jpg)

เท่านั้นแล น้ำตาลูกผู้ชายก็ไหลพรั่งพรู
ตัวเองกลายเป็นฆาตกรโดยมิได้ตั้งใจ ด้วยความรักเมีย
แต่รักตัวเองมากกว่า จึงกราบขอโทษเมีย ถึงสิ่งที่ได้ทำลงไป
แล้วไปหาซื้ออุปกรณ์จาก Ferin Kitchen Knife Shop
ร้านขายมีดชื่อดังประจำเมือง แล้วเปลี่ยนตัวเองจากฆาตกรรมโดยความประมาท
เป็น นักฆ่า Bara Bara หรือ นักชำแหละศพ
แล้วเอาหวานใจที่ไร้ชีพจร ที่กลายร่างเป็นชิ้นส่วน
ไปทิ้งที่ภูเขา เพราะนึกถึงตอนสมัยรักยังหวานชื่น
ชอบเที่ยวผจญภัยธรรมชาติ เดินจูงมือด้วยความรักใคร่
แต่ตอนนี้ เธอคนนั้น อยู่ในถุงแยกชิ้น ห่ออย่างดี
ฝังในป่าลึก แต่มิอาจตัดใจ เอาหัวภรรยาไปฝังได้
ยังอยากเห็นหน้าคนรัก ที่แม้ปราศจากตัว แต่ยังรักอยู่หมดใจ
ก็เลยเปิดช่องฟรีซ เอาหัวดาร์ลิงค์ แช่เย็นไว้ดูเล่น  :07:
สุดท้ายโดนตำรวจจับได้ ก็เลยสารภาพหมดเปลือก
คดีแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยมาก จนตำรวจญีปุ่นต้องยืมมือ
FBI จอมสาระแน มาให้ความช่วยเหลืออยู่บ่อยครั้ง

จบแหล่ว

 :55:

ร้านนี้ไปเปิดสาขาถึงนู่นเลยเรอะ :07:

 :05:  กำลังกินข้าวพอดี


:28:

พี่ปุกเล่าบรรยายภาพเยี่ยมมากค่ะ

Ferin kitchen knife shop   :07:

น่ากลัวนะเนี่ย  :30:

ว่าแต่ จำหน่ายแต่มีดทำครัวเหรอ  :37:

มีสอนวิธีจัดการด้วยในร้าน  :30:

ถ้าอีตานั่นเปิดตู้เย็นคุยกับหัวแฟนตัวเองก่อนจะหยิบน้ำหรือนมมาดื่มก่อนนอน


โรแมนติกดีเนอะ :52:

นั่นซิ่ แบบว่าเค้าไปนอนก่อนนะตะเอง จุ๊บๆ  :27:

Ferin Knife Product
เป็นมีดที่มีความคมเป็นพิเศษ
ผ่านISO และมีนานาองค์กรชื่อดังให้การรับรองคุณภาพ
เช่น Jack the Ripper Labs, Hannibal Institution และอื่นๆอีกมากมาย
ถ้าซื้อวันนี้ แถมวิธีการฆ่าหั่นศพ แบบละเอียด
พร้อมชุดกันเปื้อน และน้ำยาฟอกขาวรุ่นใหม่ สามารถทำลายDNA ได้อย่างมีประสิทธภาพ
และถ้าซื้อในสิบนาทีนี้ แถมถุงดำชั้นดี หนา เหนียว ฉีกขาดยาก
พร้อมใช้สำหรับ 1 เซ็ท สำหรับ เหยื่อน้ำหนักไม่เกิน 120KGS

 :30:

สินค้าน่าสนใจ

:30b:

ยอดไปเลยจอช  :12:

เคสล่าสุดแอบน่าสงสารนะคะเนี่ย  :08:

เอาเคสล่าสุด เกิดข้างบ้านตูเอง
และ เกิดวันนี้

แม่เปิดร้านอาหารและร้านนวดไทยอยู่ในเมืองนาโกย่า
ก็ได้นักเรียนไทยที่นี่แหละ มาช่วย มาฝึกทำงานพิเศษ
ขยันหน่อยก็ได้เงินหลายหมื่นอยู่นะ บางคนลูกคุณหนูไฮโซมีชาติตระกูล
มาอยู่นี่ มาลองหัดทำ ใช้ชีวิตแบบใต้กฏเกณฑ์ บางครนก็รับได้
ไม่ได้บ้าง

ทีนี้มีน้องคนนึง หน้าตาน่ารักเชียว ทำอยู่ร้านนวด แต่หน้าประหนึ่งแอร์การบินไทย
แขกก็เข้ามา มาลูบเท้า ... เล่าต่อพรุ่งนี้นะ ง่าวง :30:

อ้าวเฮ้ย  .......... กำลังลุ้นเลย  :07:

แบบว่าสปิริตแรงกล้า แต่ว่าร่างกายมันไม่ไหว :53:
เล่าใหม่ๆ

เอาเคสล่าสุด เกิดข้างบ้านตูเอง
และ เกิดวันนี้

แม่เปิดร้านอาหารและร้านนวดไทยอยู่ในเมืองนาโกย่า
ก็ได้นักเรียนไทยที่นี่แหละ มาช่วย มาฝึกทำงานพิเศษ
ขยันหน่อยก็ได้เงินหลายหมื่นอยู่นะ บางคนลูกคุณหนูไฮโซมีชาติตระกูล
มาอยู่นี่ มาลองหัดทำ ใช้ชีวิตแบบใต้กฏเกณฑ์ บางคนก็รับได้
รับไม่ได้บ้าง แต่ส่วนมากโอเค และรู้จักค่าของเงินมากขึ้น เช่นโทริ  :30:

น้องคนที่เกิดเหตุ หน้าตาน่ารักเชียวล่ะ เรียนการท่องเที่ยวอยู่ที่นาโกย่า
มา ทำงานพิเศษอยู่ร้านนวด แต่หน้าประหนึ่งแอร์การบินไทย(รุ่นหน้าคม ไม่ใช่รุ่นหนังหน้ายาน)
น้องคนนี้พูดภาษาญี่ปุ่นไม่เก่งเท่าไหร่ แต่ใจดี มีน้ำใจ และอ่อนโยน
แขกก็เลยชอบ ร้านเราเป็นร้านนวดปกติ ไม่มีทะลึ่งตึงตัง
เปิดบริการมาสามปี ไม่เคยมีเหตุไม่ดี แขกลวนลามพนักงานอะไรทำนองนี้
คนญี่ปุ่นขี้เมื่อยบ้าง อยากให้เด็กๆสาวๆมาจับแข้งจับขา ยืดเส้นเพราะเหงาบ้าง
พอร้านเรามีแต่เด็กๆสาวๆ หน้าตาโอเค มีการศึกษา พูดจาน่าฟัง
คนก็เลยมาใช้บริการกันเยอะ

ทีนี้เจ้าน้องคนนี้ ก็ซวยไง พอดีโทริ กับ แก้ว น้องที่อยู่บ้านเดียวกับปุก
กลับเมืองไทยไปเมื่อวานตอนเช้า เค้าก็เลยอยู่คนเดียว
เพราะแม่เค้าที่เป็นม่าม๊า ลาหยุด ก็มีแขกมา หน้าตาหลอดเชียวล่ะ
มาขอนวดคอร์สเก้าสิบนาที น้องเค้าก็ให้เปลี่ยนชุด ล้างเท้า แล้วก็นวด
พอนวดได้ไม่กี่นาที นึกออกไหม เวลานวด พนักงานก็นั่งพับเพียบบ้าง
นั่งคุกเข่าบ้าง แล้วแต่ท่าของการนวด ไอ้แขกเวรนี่ ก็มองแต่เท้าน้องเค้า
ทำหน้าตาแบบหื่นแสรด แล้วก็บอกว่า
เท้าสวยจัง ชอบ  :07: น้องก็เหวอสิ ตอบไป อะไรคะพี่ หาเรื่องอื่นชวนคุย
หันซ้ายหันขวา หาคนช่วยก็จะเห็นมีแต่พระพุทธรูปบนหิ้งพระนี่แหละ
วันเสาร์ด้วย ท่านไม่ว่างมาช่วยแล้ว คงต้องช่วยตัวเองไปก่อน
แขกหื่นก็เริ่มเอามือมาจับเท้า ลูบๆคลำๆ บ่นพึมพัม เหมือน เท้าน้องน่าอร่อยจัง
เท้าแบบนี้สเปคพี่เลย  :07: ไอ้ชิบเป๋ง คนไม่เคยเจอไม่รู้หรอก
ถึงร้านจะอยู่ตรงข้ามป้อมตำรวจ แต่แข้งขามันอ่อนแรง ทำอะไรไม่ถูก
ตูว่า ตูเก๋าๆ เคยเจอไอ้พวกโรคจิตที่นี่ มาสามสี่ที ที่เคยโม้ๆไว้ ว่าจะทำ หายโม๊ด :53:
พอสักพัก มันก็บอกน้องเค้าว่า น้องจ้ะ ขอเท้านวดหน้าพี่ได้ไม๊ พี่ชอบอ่ะ   :04:
เท่านั้นแล เจ้าน้องคนสวย น้ำตาจะร่วง จะหนีก็ไม่กล้า ทำอะไรไม่ถูก เลยขอไปฉี่
เรียกเพื่อน ชื่อสันติ เป็นคนญี่ปุ่น แต่ดันเป็นเกย์ให้รีบมา
ระหว่างโทร ไอ้ห่าจิกนี่ ก็หยิบคัตเตอร์ออกมา รูดไปรูดมา
มีอุปกรณ์ทางการทรมานอีกสามสี่ชิ้น ที่น้องเค้าก็ไม่รู้จัก
จะทิ้งร้านก็ไม่กล้า เงินในกล่องก็มี คือเอาง่ายๆ หมดเรี่ยวหมดแรงจะสู้
เดชะบุญ เพื่อนมาหาพอดี คอร์สก็ใกล้จบ มันก็เลยกลับ แต่ก่อนกลับ
ยังบอกพรุ่งนี้จะมาใหม่นะจ๊ะ พร้อมสายตากรุ้มกริ่ม เพ่งมองเท้าน้องเค้า

หลอนมากๆเลย ถ้าแค่นั้นจบมันก็โอเค
ไอ้ห่าจิกนี่ โทรมาอีกหลายร้อยหนที่ร้าน จะคุยกับน้องเค้าให้ได้
น้องเค้าแทบบ้าไปเลย ตูจะวิ่งไปหา ก็ไปไม่ได้  :05:
เมื่อวานแขกยุ่งอย่างกับแจกกินฟรี พี่ที่ทำงานก็ลากลับบ้านอีก
อยู่กันสามคน แทบบ้าตาย พอดีแม่น้องเค้าไปหาที่ร้าน
ใจก็เลยร่มลงมาหน่อย แต่วันนี้ จะมีตอนต่อไปไหม
ยังกลัวแทนน้องเค้าเลย ถ้ามีเหตุการณ์ต่อเนื่องจะมาเล่าต่อ
รู้แต่ถ้าตูอยู่ด้วย ก็สู้แค่ตายล่ะ ถ้ามีเวลาตั้งตัวแบบนี้ ยังโอเค
ถ้าเกิดกะทันหัน ไม่รู้จะพูดไงเหมือนกันแฮะ :07:

โอ๊ย..น่ากลัวอย่างยิ่ง.. อย่างนี้ต้องระวังตัวกันมากๆ นะคะ
แล้วถ้าเขามาใช้บริการอีก จะปฏิเสธได้ไหมคะเนี่ย

 :07: โคตรน่ากลัวเลย

น่ากลัวโคตร
ต้องเอาเฟรินไปสู้ :07:

 :48: ปฏิเสธไม่ได้
และที่สำคัญ มันมาร้านนวดไม่กลัวหรอก
กลัวตามไปบ้าน บ้านก็ข้างๆร้านเอง
เกินไปสามนาทีถึง

เจ๊ปุกกำหนดการแต่งตัวของนักงานใหม่เลย
ให้ใส่รองเท้าบูทตอนนวด

งั้นแย่เลย.. แล้วที่ญี่ปุ่นเขามีตู้แดงเหมือนบ้านเราไหมคะ แบบว่าให้ตำรวจสายตรวจแวะมาเซ็นชื่อหน้าบ้าน
ทุกๆ สองชั่วโมงอะไรแบบนี้ อย่างน้อยๆ ยังอุ่นใจว่าพระเอกจะมาช่วยได้บ้าง..

ใส่บู๊ตทำงานนี่.. ถ้าทำได้นี่มิดชิดเลยนะ ..  :25:

 :30:
คนญี่ปุ่นที่เห็น
มันตีกัน ตำรวจยืนดู พอเคลียร์กันเสร็จ
ค่อยสืบสวน
จะมาโหดๆ จับกันหนักๆ ก็พวกฆ่ากันแล้วน่ะ

 :08: น่ากลัวมาก กลัวคัตเตอร์นี่ละ

หลอนมาก มันพกอุปกรณ์ในการทรมาณมาด้วยทำไมวะ  :38:

 :30:




คนญี่ปุ่นซาดิสม์นะคะ  :17:/

เจอแบบนี้คงเอาเท้าแนบหน้าให้มันจริงๆน่ะล่ะ

แต่ถ้าเกิดติดใจขึ้นมานี่น่ากลัวค่อด  :48:

น้องผู้หญิงของพี่ปุกต้องระวังตัวดีดีนะคะ

อย่าไปไหนคนเดียว  :17:/

โรคจิตญี่ปุ่นนี่น่ากลัวสุดๆ ละ :48:

 :47:

อ้างคำพูดจาก: Sorisori* เมื่อ 22 มิ.ย. 2008, 23:52 น.
:47:

ทำหน้าบอกว่า โธ่เอ๊ย แค่นี้เอง จิ๊บๆ สู้พี่ไม่ได้หรอก

:30b:
แปลความหมายได้ดีค่ะ

ไม่ใช่  :07:







เห็นด้วยกับหลิงหลิงไง๊  :07:

 :30: ต้องโหดๆแบบป๋าเดปป์

ลุงกำนันอะเหรอ  :47:

เลือด..
กรรไกร
เฉาะไปในคอ
...
เป้นการผ่านของวัตถุ
เข้าไปอีกวัตถุ
มีน้ำกระเฉาะ
.
พอเป้นเอ็ฟเฟ็กต์
..

โว้  :07:



อ่านบรรทัดแรก ไล่ลงมาอย่างตื่นเต้น.....
ดู๊ ดู เธอทำ  :07:

อ้างคำพูดจาก: Sorisori* เมื่อ 23 มิ.ย. 2008, 00:21 น.

ดู๊ ดู เธอทำ  :07:

 :18:  ขอเอาเท้านวดหน้า


น่าจะจัดไปให้ซักดอก  เผื่อได้ทิป :30:




แต่โรคจิตแบบนั้นเจอจริงๆคงอึ้งเหมือนกัน  :31:

มีอีกคดีค่ะ สดๆร้อนๆ
แต่มันง่วงแล้ว
เล่นเล่าในจู๋รักใสๆหัวใจสีชมพูสะไม่รู้กี่เรื่อง
แปะไว้ก่อน คดีนี้เพิ่งเกิดเมื่อวานซืนเองล่ะ
ห่างบ้านไป สามนาที  :07:

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  :07:

เลือดไหมคะ  :07:

เกาะติดจู๋  :25:

ทำไมญี่ปุ่นน่ากลัวแบบนี้  :05:

อ้างคำพูดจาก: blackRabbit เมื่อ 23 มิ.ย. 2008, 09:09 น.
ทำไมเฟรินน่ากลัวแบบนี้  :05:

:47:

นึกว่ามีเรื่องใหม่มา  :07:




:34:

มีแน่นอน รอยาหมดฤทธิ์ก่อนนะเฟิร์น สักสองสามวัน
มีปัญหาดวงตามาก หมอแม่งก็ใส่ยาขยายม่านตาอยู่ได้
แล้วรอบนี้บอกยาแรงมาก อยู่แบบนี้สามวันเต็ม
นี่ใส่แว่นกันแดดเล่นนะ เท่แสด

เบิ้ลเลยเด้อ

หนังสือเล่มใหม่ๆ มันยังไม่ออกแฮะ
เอาคดีธรรมดา คล้ายบ้านเราไปอ่านเล่นก่อนแล้วกัน

พ่อหนุ่มนี่ อายุอานามนับได้สามสิบเก้าพอดี
ทำงานเป็นมนุษย์กินเงินเดือนเหมือนผู้ชายวัยแรงงานนั่นแหล่ะ

สมัยมัธยมก็ชอบเล่นดนตรี เปิดไลฟ์คอนเสิร์ต
ชีวิตก็อยู่ดีมีสุข ทำงานก็แฮปปี้ไม่มีปัญหา
อาจจะเครียดบ้างกับงานที่หนักหน่วง แต่ก็เรียกได้ว่า
ไม่มีเรื่องทุกข์ร้อน ถึงขนาดต้องเข่นฆ่าใคร

จะมาแปลกไป ก็สี่ห้าปีหลัง ที่ดูลุกลี้ลุกลนผิดปกติจน
คนที่ทำงานสงสัย พอเรียกก็ชอบสะดุ้ง ตกใจเกินเหตุ
พอถามหาสาเหตุ ก็บอก ไม่มีอะไร แถมคุยโวว่าตอนนี้
คบผู้หญิงหลายคนในเวลาเดียวกัน แบบว่าฮอตสุดฤทธิ์

พอตาคาสึยุกิ ไปเจอสาวน้อยโมโม่คนสวย
อายุเข้าเบญจเพศพอดิบพอดี
ทำงานเป็นเด็กนั่งดริงค์ แต่ที่นี่่เรียก เคียะบะคุระ( Kyabakura)
งานแบบนี้ ขอแค่หน้าตาโอเค แต่งตัวดี ไม่ต้องไปทำงานที่บาร์ก็ได้
จะมีคนจัดบริการนัดพบให้เสร็จสมอารมณ์หมาย

พอคาสึยุกิ ได้พบกับ โมโม่จังที่เลิฟโฮเตล
ก็ตกตะลึง ตึ๊ง ตึง ตึง ตึง ในความน่ารักเกินบรรยาย
ยิ่งได้มีอะไรกันด้วยแล้ว คาสึยุกิ ก็ยิ่งหลงไหล คลั่งไคล้โมโม่จัง
จนเกินจะถอนตัว คลั่งรักหนัก ถึงขนาดต้องไปเฝ้าที่ร้าน
แทบทุกวันเลย และสาวโมโม่ก็มีแขกประจำเยอะ
ทำใหคาสึยุกิหึงไม่น้อย แต่พอโมโม่หลอกว่า รักแต่เค้าคนเดียว
เค้าก็หลงดีใจ

(http://img2.f0nt.com/25/a58c39d20bb3cb51736091acfe366b84.jpg)

ไม่นานนัก ความรักฟองสบู่ ก็ถึงเวลาแตกโพละ
โมโม่ ขอเลิกกับคาสึยุกิ เพราะมีคนใหม่
แถมเอามือถือให้ดูด้วย ว่ามีกิ๊กอีกหลายคน
คาสึยุกิ เป็นแค่มนุษย์กินเงินเดือนแค่นี้
อย่ามาหวังลมๆแล้งๆอะไรนักเลย ชั้นหาได้ดีกว่าเธอเยอะ
เท่านั้นแล คาสึยุกิ ก็ฟิลต์ขาด บีบคอโมโม่ที่รัก
จนกระดูกคอหัก ตายคาที่ พอโมโม่หมดลมหายใจ
ก็จับโมโม่อาบน้ำ แต่งตัวให้ใหม่ หวีผมให้
ทำเหมือนโมโม่เป็นตุ๊กตา เพราะเป็นความฝันของเค้า
ที่จะได้ครอบครองโมโม่ตลอดไป

ศพนะ ไม่ใช่ ของหอมนักหรอก
ไม่กี่วัน กลิ่นเน่าๆก็ฟุ้งไปทั่วแมนชั่น
แถมมีการแจ้งเรื่องการหายตัวไปของโมโม่
ตำรวจก็เลยบุกเข้าตรวจแมนชั่นของคาสึยุกิ
และได้พบเค้ากำลังนอนกับศพ ก่ายกอดด้วยความรัก

จนบัดนี้ คาสึยุกิก็ยังอยู่ในคุก
และฝันหวานถึงวันวานของเค้ากับโมโม่จัง
ในจินตนาการแห่งความตาย

:14:

 :44:




น่ากลัวอ่ะเจ๊ปุก ความรักนี่น่ากลัวจริง ๆ

น่ากลัวเหมือนกันเนาะความรัก
ถ้าเกิดความรักสีชมพูตั้งมานานแล้ว
จู๋นี้ จะเปลี่ยนเป็นความรักสีดำ  :30:

แบบเดียวกับโบว์รักสีดำรึป่าวอ่ะ  :02:

คราวนี้เขียนอ่านสนุกมากเลยค่ะ..

แต่ก็ยังน่ากลัวอยู่ดี..  :14:

เป็นคนที่ยึดมั่นในรักจังนะคะ  :25:
โมโม่ ใจร้าย  :37:

โมโม่เค้าทำงานแบบนั้น มันไม่แปลกหรอก  :16:

ของเมืองไทยก็มี ... ไปเป็นปิ่นโตทีละหลายๆคน  :47:

หมอแมวเคยเห็นไหมคะ  :25:

รายได้ผมไม่พอครับ  :49:

อ้างคำพูดจาก: หมอแมว เมื่อ 25 มิ.ย. 2008, 23:27 น.
รายได้ผมไม่พอครับ  :49:

ถึงรายได้พอ แต่ก็ ....  :30: (โปรดเติมคำในช่องว่าง)

... :21:


คดีที่เจ๊ปุกนำมาเล่าส่วนใหญ่เกิดจากความรักที่ขาดสติเนอะ

 :01: รักเหรอนั้น ลุ่มหลง เต็มๆ
บ๊าป บาป

อ่านแล้ว สยองปนสลด นะเนี้ย บรื้อ....

สังคมมันให้
ดูเหมือนวัฒนธรรมเด็กนั่งดริงก์ ธุรกิจAV หนังโป๊ มันขึ้นมาอยู่บนดินนานแล้ว
ใครจะเข้าไปก็เข้าได้ไม่ยาก ไม่มีกำแพงทางสังคมกันเท่าไหร่
แนวคิดเรื่องการเรียนการทำงานทั้งหลาย ก็ค่อนข้างตัวใครตัวมัน
สังคมค่อนข้างเป็นครอบครัวเดี่ยว
วัฒนธรรมดั้งเดิมของญี่ปุ่น ดูๆไปแล้วเน้นเรื่องปัจเจคบุคคลมากกว่า

ดังนั้นคงไม่แปลกเท่าไหร่

นึกถึงที่ สส ปชป พูดเรื่องหวย(บนดิน)เลยครับ
ว่าหน้าที่ของรัฐบาลคือปราบหวยใต้ดินให้หมดสิวะ
ไม่ใช่เอาขึ้นบนดินแล้วทุกอย่างเหมือนเดิม

ดังนั้นการอ้างว่าพอไม่เอาขึ้นบนดินแล้วหวยใต้ินระบาด จึงไม่ใช่คำตอบนะครับ

อ่านแต่โพสต์สุดท้ายนึกว่าจิ้มผิดมาเข้ายุบสปา  :30:
รักแบบไร้สติ หลงนั่นเอง  :05:

ผู้หญิงที่นี่ หลายคนมีความคิดว่า
ก็แค่ร่างกาย มันจะไปเสียหายอะไร
เงินมาง่ายๆ บางคนได้มาเป็นสิบล้าน ร้อยล้านในเวลาไม่กี่เดือน
แต่ยิ่งสวย ยิ่งน่ารัก ก็ยิ่งเสี่ยงภัยกับคนวิตถาร โรคจิตผิดมนุษย์
คนจิตใจอ่อนแอ สังคมที่โหดร้ายจากผลข้างเคียงเศรษฐกิจและเลขทางการเงิน
เพาะบ่มให้เกิด นักฆ่าพันธุ์ใหม่ ที่พร้อมจะละเลงเลือด
ด้วยวิธีที่นาซียังอาย ไร้คำเตือนใดๆ ก่อนก่อเหตุ

 :08: แต่ละที่ ก็มีอะไรดีเลวต่างกันไป

   ผมว่าจุดอ่อนและเปราะบางมากของคนเราไม่ว่าชาติไหนก็คือ ปมด้อย ครับ เมื่อไรที่ปมด้อย
ถูกคนที่แคร์หรือไม่แคร์ล้ำเส้น เหยียบย้ำเข้าไปแรงๆ เพียงครั้งเดียวก้เปลี่ยนให้ลูกแมวเชื่องๆ
กลายเป็นอสูรร้ายกระหายเลือดได้ครับ

ถ้าเฟรินก่อเหตุ
ต้องกลายเป็นนักฆ่าที่โลกไม่ลืมแน่
Ferin The Legend!

ปล ไร้หลักฐาน และร่องรอย
จับไม่ได้ไปตลอดกาลด้วยนะ

 เหมือนหนังที่หมอชันสูตรศพ แข่งกันฆ่าคนแล้วไม่ให้พิสูจน์สาเหตุการตายได้แบบนั้นหรือเปล่าครับ  :21:

ถ้าเอาเรื่องของเฟิร์นไปเทียบกับเรื่องนั้นแล้วละก็
หนังหมอชันสูตร จะกลายเป็นหนังเกรดซีเลย  :30:

ฟังแล้วสยองงงงงงงง  :03:

 :14:


ยังไม่ทันได้ลงมือกับใครเลยค่้า  :30:

ลองดู  :25:

ณ วันที่ 3 พฤศจิกายน ปี 1994
ชานเมือง แถวเขตโรงงาน ในประเทศญี่ปุ่น
โฟร์แมนหนุ่ม ใส่หมวกนิรภัยสีเหลืองสด กำลังเดินตรวจงาน
ในโรงงาน ซึ่งตั้งอยู่ติดกับเขตแม่น้ำอะไรไม่รู้ อ่านคันจิไม่ออกว่ะ  :30:

ระหว่างกำลังเช็คสินค้า ตรวจตรา อาคาร ก็เหลือบไปเห็นพลาสติคไวนีล
สีฟ้าสด ลอยมาตามน้ำ คนญี่ปุ่น เค้าถือสา เรื่องการทิ้งขยะลงแม่น้ำ
เป็นอย่างมาก ด้วยความสงสัย เลยเดินมาตรวจเช็ค ด้วยความกลัว
ว่าเจ้าหน้าที่รัฐ จะโบ้ยว่าเป็นความผิดโรงงาน ที่ทิ้งของเสียสู่ทะเล

(http://img2.f0nt.com/27/7727f232081b74595e354f807fdbd792.jpg)
สถานที่เกิดเหตุจริง

เท่านั้นแล จึงเจอ ขามนุษย์บวมเป่ง ปลิ้นหลุดออกมาหนึ่งขา
จากถุงที่ห่อศพทั้งตัวไว้ นายช่างเลยรีบโทรแจ้ง 119
เรียกตำรวจมาตรวจสอบถึงฆาตกรรมอำมหิตครั้งนี้
เจ้าหน้าที่แกะห่อถุงออก จึงได้รู้ว่าเป็นหญิงสาวอายุราวสามสิบปี
ถูกฆ่าตายด้วยเชือกรัดคอ ลิ้นจุกปาก ตาเหลือก น่าอนาถเป็นยิ่งนัก

ผ่านไปสี่วันเต็ม
โฟร์แมนคนเดิม ยังกล้าเดินที่เดิม ซวยมากที่ยังจะเหลือบไปเจอถุงสีเดิม แต่ต่างศพ
คราวนี้มาเป็นถุงขนาดกะทัดรัด  เห็นขนาดก็รู้ คราวนี้เป็นศพเด็กแน่นอน
สรุปลอยมาสองศพ มีหรือเจ้าหน้าที่ จะไม่สงสัยตัวพ่อ
หนึ่งเดียว ที่รอดพ้นจากการกลายครอบครัวลอยแก้ว
เพราะลูกอีกคนก็หายไปเช่นกัน

ญี่ปุ่นก็เหมือนเมืองไทย
อาชีพหมอเป็นอาชีพที่น่าเคารพยิ่ง พอนายแพทย์โนโมะโตะได้กลายเป็นผู้ต้องหาคดี
ฆาตกรรมหมู่ ครอบครัวตัวเอง มีเหรอ ที่จะไม่เป็นเรื่องดังไปทั่วประเทศ
แถมเป็นศัลยแพทย์ชื่อดังเสียด้วย ยิ่งกระฉ่อนฉาวโฉ่เหม็นไปทั่วเมือง

นายแพทย์โนโมะโตะปฏิเสธทุกข้อกล่าวหาทั้งน้ำตา
ผมไม่ได้ทำ ผมไม่ได้ฆ่าครอบครัว หยุดใส่ความผม
และไปจับคนผิดเสียที อย่ามาเสียเวลากับนบริสุทธิ์อย่างผมเลย
ศัลยแพทย์ชื่อดังยืนยันคำเดิมเสียงสั่น
สูญเสีย ครอบครัวไม่พอ ยังต้องมาเป็นผู้ต้องหาอีก
หน้าที่การงาน ก็พังพินาศไปกับเหตุการณ์ครั้งนี้
เขาเอาหน้าซุกแขนร้องไห้บนโต๊ะสืบสวนอย่างไม่อายใครทั้งสิ้น
เมียสาววัยยี่สิบเก้าปี กับลูกวัยกำลังน่ารักสองคน หนึ่งตาย อีกหนึ่งสูญหาย
มันไม่ใช่เรื่องง่ายนักที่จะรับได้ภายในวันเดียว

การมีครอบครัวในวัยไม่ถึงสามสิบดี
และมีบ้านสองชั้นหลังใหญ่ ไม่ใช่เรื่องปกติ ต้องเป็นอาชีพที่ทำเงินได้มากเท่านั้น
ถึงจะมีกำลังซื้อขนาดนี้ ครอบครัวของหมอโนโมะโตะเป็นเช่นนั้น
เป็นครอบครัวอบอุ่นแสนน่ารัก ตามแบบฉบับ ลงโฆษณาขายบ้านดีๆนี่เอง
พอเกิดเหตุนี้ขึ้น ความคิดเห็นจากทางบ้าน ถึงแบ่งเป็นสองฝั่ง
หนึ่งคือ หมอฆ่า สองหมอแมวเป็นแพะ
ทางสถานีตำรวจจึงต้องสืบสวนอย่างละเอียด จะมาชุ่ยไม่ได้
เพราะเสี่ยงต่อสถาบันการแพทย์และครอบครัว

สืบไม่นาน ก็พบว่า เมียรักของหมอหนุ่ม ทำงานเป็นเด็กนั่งดริงค์
เพราะมีปัญหาการเงิน หมอภาพลักษณ์แสนใจดี  ยิ้มหวานตรึงใจคนไข้ผู้นี้
ไม่ใช่คนดีอย่างที่คิด เงินไม่เคยให้เมีย ปล่อยให้เมียไปขายบริการ
หาเงินเลี้ยงลูก  :07: พอสืบได้เช่นนั้น ก็เลยไปซัดกับหมอแมว เอ๊ย หมอฉาว
ทางผู้ต้องหา เมื่อจนต่อสำนวนคดีที่ตรวจพบ ก็เลยต้องรับว่า
ไม่ได้ให้เงินเมียจริงๆ แต่ไม่ได้ฆ่านะโว้ย  :07:
พูดจบ ตบโต๊ะปั๊ง เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์
ตำรวจตาไว เห็นรอยเหมือนเชือกบาด ที่บริเวณมือ
ก็เลยคิดไปถึงสภาพศพผู้ตาย ว่าถูกรัดคอ
เลยจี้จุดไปว่า แผลนั้น ท่านได้แต่ใดมา
หมอตอบว่า หมาเดินผ่านมาเลยกัดให้ （ไอ้ฟาย หมาบ้านป๊ะเอ็งดิกัดเป็นเส้นๆ）

เมื่อไม่สามารถพิสูจน์ได้ ว่ารอยแผลนั้นเกิดจากการรัดคอหรือไม่ （ญี่ปุ่นไม่มีแพะจ่ะ）
จึงต้องกลับไปสู่ถุงไวนีลห่อศพ ว่ามาจากไหน ก็ตรวจมาจนเจอว่า
ร้านโฮมมาร์ทแถวบ้านหมอน่ะ ไม่มีขาย เหมือนคดีมาถึงทางตัน
แถมไปสอบสวนคนไข้ ก็ได้ความว่า หมอใจดีจะตาย อยู่กับอิฮั้นตลอดแหละ
จะไปฆ่าคนได้ไง๊ อย่ามาใส่ร้ายหมอนะ คุณยายวัยเจ็ดสิบตอบแบบไม่ชัด
เพราะฟันหน้าไม่มี

ก็เลยไปตรวจที่กล้องวงจรปิดของทางด่วนแทน
พบว่าหมอมาตายตอนจบ ดันขับรถของตัวเองเอาที่ย่านโรงงาน
ค้นเจอเลขทะเบียนจากเทปที่บันทึกไว้

(http://img2.f0nt.com/27/460aa481cb6b18188e5146b74fb046e9.jpg)
เมียรักตรอมใจ ขอให้หมอฆ่าตัวเองเสียเถอะ
ถ้าคิดจะทิ้งกัน

หมอก็เลยจนมุม จำใจสารภาพว่า มีกิ๊กอีกคน
ก็เลยตบตีเมีย ไม่ให้เงิน และอยากเลิก เมียไม่ยอม
บอกถ้าจะทิ้งชั้นก็ ฆ่าชั้นสิ หมอขาดสติ เลยรัดคอเมียตาย
พอเมียหมดลมหายใจ กลัวลูกไม่มีคนเลี้ยง เลยฆ่าทิ้งทั้งครอบครัว
พบศพลูก จมอยู่ที่ใกล้ๆจุดพบศพแม่）
แถมทิ้งศพทุกคนเสร็จ ยังมีอารมณ์ไปมีอะไรกับแฟนเด็กอีก
เลวได้ใจชิบหาย มันแข็งได้ไงวะ  :07: หมอแมวตอบหน่อย :25:

สรุปโดนโทษประหาร แต่ปัจจุบัน คุณหมอก็ยังมีชีวิตอยู่ในคุก
ใช้เวลาทบทวนความชั่วที่ทำลงไป รอเวลาขึ้นแท่นประหารหัวสุนัข

จู๋นี้มีคุณค่าพอจะได้ขึ้นหิ้งละ :12:

ถึงว่าล่ะ หาไม่เจอ

บราโว่ววววว :25:

เรื่องหมอทำให้นึกถึงครอบครัวไรหว่า ที่ไม่ให้ลูกสะใภ้กินอาหารแล้วผอมตายอะ โคตรเลือดเย็นเลย :07:
(ใช่ญี่ปุ่นมั้ยอะ)

บางทีมาอ่านจู๋นี้ แล้วจิตตกยังไงไม่รู้  :39:

ก่อนเข้าจู๋นี้ ปลงก่อนทุกครั้ง  :05:

ได้ข่าวว่ามีแทงกันที่อากิบะอีกแล้ว  :03:

ตอนนี้มีกลุ่มนึง นับถือ คาโต้มือมีดดังไปทั่วโลกเป็น พระเจ้า ไปแล้ว

:08:

ยิ่งเจริญทางวัตถุ ยิ่งเสื่อมทางจิตใจ จริงๆมั้ง

 :44: เก็บดาวจู๋นี้ทีนึง 20 หน้ารวด ตื่นเต้น น่าสยอง แต่ก็ลุ้น ติดตาม 555
แต่อ่านแล้วก็หวั่น ๆ บางอย่างก็น่ากลัวเหมือนเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นโดยกระทันหันได้ ไม่ทันตั้งตัวจริง ๆ  :48:

+ปุกจ้ะ  :22:  เป็นกระจู๋ที่ตื่นเต้นเร้าใจยิ่งนัก บันเทิงมากเลย(ถ้าลืมไปว่ามันคือเรื่องจริง) ป้าจะเข้ามาอ่านๆบ่อยๆนะ

ปล. นอกเรื่องหน่อยนึง เหมือนปุกผอมลงเลยอ่ะ น่ารักขึ้นด้วยนะเนี่ย จะชมหลายทีแล้ว แต่ลืมล่ะ  :19:

บวกครับ

โรคจิตยิ่งนัก  ฆ่ากันธรรมดาไม่มีเหรอครับ

+ พี่ปุก ที่เอาเรื่องหนุกๆ มาแปลให้อ่าน

จะติดตามตอนต่อไปนะคะ

เจตนาในการตั้งจู๋นี้ขึ้นมา
ก็เพื่อให้ได้รู้จักญี่ปุ่นอีกมุมนึง
ว่ามันไม่ได้หวานแหวว เหมือนในการ์ตูนตาหวาน
และหนังโป๊ที่แอนสะสม  :30:
เพราะแอบเดาเอาว่า หลายคน คงสงสัยว่า
ทำไมญี่ปุ่น มีฆ่ากันแปลกๆ เช่น คดี อากิฮาบาระที่
เป็นข่าวครึกโครมไม่นานนี้ ตายไปเจ็ด
บาดเจ็บอีกหลายสิบ

การที่เราได้รู้ถึง สภาพจิตของเค้า ได้รู้วัฒนธรรมการใช้ชีวิตของเค้า
อย่างน้อย จะอ่านการ์ตูนได้สนุกขึ้นมากเลย
ได้รู้ว่าอะไรคือเรื่องที่เค้าถือสา ไม่ถือสา
คนญี่ปุ่นที่สุดแสนจะอดทน และมานะบากบั่น
ในใจเค้าเป็นเครื่องจักรไม๊ หรือ แท้จริงและกำลังกลายพันธุ์
เป็นอสูรล่าวิญญาน ที่รอระเบิดเวลาแห่งความกดดันปะทุขึ้นมา

การเขียนซากุระสีเลือด ทำให้ปุกได้หัดแปล ได้ทำสิ่งที่ปุกชอบ
ได้สานฝันเล็กๆ ที่อยากทำมานานแล้ว บางครั้งอาจมีข้อผิดพลาด
ก็ขอภัยไว้ณ ทีนี้ด้วยนะ ถ้าชอบพอ ก็ขอคำแนะนำ และการติชม
จะได้เอามาพัฒนาในการแปลเรื่องต่างๆในอนาคต

ส่วนพวกคดีธรรมดา ไม่ค่อยอยากเล่า
เพราะบ้านเราก็เยอะจนน่าเบื่อแล้ว
ที่นำมาเขียนให้อ่านกัน จะเป็นคดีที่ไร้เหตุผลบ้าง
คดีที่เกิดจากวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน จนคนไทยแบบเราๆ
ยากจะเข้าใจบ้าง การได้เห็นโลกสีสวย ในมุมดำมืด
ก็น่าจะสอนให้เราได้รู้จักระมัดระวังตัวมากขึ้น
ถึงแม้จะอยู่ในที่ๆปลอดภัยติดอันดับโลกก็ตาม

ทำให้เข้าใจมากขึ้นจริงๆ นะคะ ยิ่งระยะนี้วัฒนธรรมญี่ปุ่นเข้ามาในบ้านเราเยอะขึ้น
มีทั้งแฟชั่นการแต่งกาย การ์ตูนจำนวนมาก หนังสือแปล .. (แต่หนังยังไม่เท่าไหร่)
แอ้อ่านหนังสือแปลของญี่ปุ่นหลายเล่ม แล้วก็ติดๆ ขัดๆ ตรงอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร
ได้อ่านจากซากุระสีเลือด ทำให้เข้าใจอะไรมากขึ้นเลยค่ะ

เหมือนเมื่อก่อนไม่เคยเข้าใจเรื่องสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ไปลงเรียนวิชาศาสนามาตัวนึง
อาจารย์อธิบายที่มาที่ไป และแรงบันดาลใจของศาสนาชินโต ทำให้เข้าใจขึ้นเยอะเลยค่ะ
กระจู๋นี้ของกาปุกให้ผลกับแอ้ประมาณนั้นเลยค่ะ  :25:

 :53:

พลัม ทำหน้าเหมือนมีอารมณ์  :30:

พวกสิ่งที่เห็นดาษดื่นในไทย ก็ไม่อยากมาฉายซ้ำ
เพราะขัดกับเจตนาในตอนแรก
พวกแยกทางกัน ลูกมีปัญหา อะไรเทือกนี้ บ้านเราเห็นบ่อย
แต่ของญี่ปุ่น จะหนักกว่า ด้วยความที่จิตใจอ่อนไหว
ไม่มีที่ยึดเหนี่ยวทางใจ อย่างเช่นเรื่องของเด็กคนนี้เป็นต้น

ชื่อตอน ทะไดะมะ (กลับมาแล้วค่ะ)

คนญี่ปุ่น เวลาที่กลับบ้าน เปิดประตูปุ๊บจะต้องพูด ทะไดมะ แปลว่ากลับมาแล้วค่ะ
แล้วคนที่อยู่ในบ้านจะตอบรับด้วยเสียงที่อบอุ่นว่า โอะไครินะไซ แปลว่า
ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ้า เรโกะจังก็ใช้ชีวิตแบบอบอุ่นมาตลอด
จนถึงแปดขวบ พ่อแม่ก็แยกทางกัน พี่ชายที่สนิทสนมกับเรโกะจัง
ก็ย้ายไปอยู่กับแม่ ส่วนตัวเธอเอง ต้องอยู่กับพ่อและแม่เลี้ยง
ซึ่งแม่เลี้ยง ก็คล้ายถอดออกมาจากหนังช่องเจ็ด แต่แสบกว่าตรงที่
แอบกระทำ แบบจิตๆ เช่น ตัดสายโทร เวลาแม่ของเรโกะโทรมาบ้างล่ะ
เอาใบเกรดที่โรงเรียนส่งมาไปทิ้งบ้างล่ะ ฉีกจดหมายที่แม่ติดต่อมาหาบ้าง
แต่ต่อหน้าพ่อ จะทำตัวเสมือนกิ๊ก สุวัจนี ประจบประแจงพ่ออย่างอุจาดตา

เรโกะจังก็เป็นเด็กใสซื่อ ที่ไขว้คว้าหาความอบอุ่นเหมือนเด็กมีปัญหาทั่วไป
พยายามติดต่อพี่ชายสุดรัก แต่ก็เป็นไปได้ยากเหลือเกิน
พอไปโรงเรียน ก็ถูกเพื่อนล้อ ว่าไม่มีแม่ ไม่มีพี่ชายมาประคบประหงมแล้วนะ
เรโกะน้อยใจเลยผลักเพื่อนไปด้วยความโมโห แต่ก็ไม่แรงนักหรอก
แต่เพื่อนเป็นผู้ชาย ผลักสวนกลับมา ทำให้เรโกะตกบันได้ บาดเจ็บหนักเลย

เรโกะเลยใช้เหตุผลแบบเด็กๆ หลอกแม่ตัวเองว่า ถูกแม่เลี้ยงรังแก
แม่ของเรโกะ ตกใจมาก เลยมาหาเรื่องแม่เลี้ยงและพ่อของเรโกะ
ไปๆมาๆ เจ้าตัวก่อเหตุ พาแม่มาขอโทษเรโกะที่บ้าน ความเลยแตก
แม่ของเรโกะโกรธมาก พ่อก็ไม่เชื่อคำพูดเรโกะอีกต่อไป
ในสายตาทุกคน เรโกะจังกลายเป็นเด็กเลี้ยงแกะไปเสียแล้ว

หลังจากนั้น แม่เลี้ยงก็สวมบทสมรักษ์ คำสิงห์2
ทำร้ายเรโกะอย่างสนุกมือ ทุกคืนวัน
เรโกะฟ้องพ่อ พ่อก็ไม่เชื่อ ฟ้องแม่ แม่ก็ไม่สน
คนโกหก มักไม่ได้รับโอกาสในการแก้ตัวในสังคม
คนคุก มักเป็นคนเลวไปตลอดกาล ไม่ว่าพยายามจะดีแค่ไหน
จนท้ายสุด เรโกะเสียใจมาก และโดนทำร้ายหนักขึ้นทุกวัน
เลยตัดสินใจไปดักรอพ่อที่สถานีรถไฟใต้ดิน
พ่อมาเจอ ก็ตกใจ เห็นแผลเต็มไปหมด
แต่ก็ไม่เชื่อ สิ่งที่เรโกะพูด ว่าถูกแม่เลี้ยงใจร้ายตบตี
พูดยังไง ก็ไม่สนใจ จนเรโกะตัดสินใจว่า
ต้องเห็นกับตาใช่ไหม ถึงจะเชื่อ
แล้วก็วิ่งไปให้รถชน จนเสียชีวิต  :05:

ณ เวลานั้น พ่อแม่เรโกะเชื่อแล้ว ว่าลูกถูกทำร้าย
จึงซัดแม่เลี้ยงเสียเละ แต่ก็ไม่ทำให้เรโกะกลับมาหายใจอีกครั้ง
น้ำตาของผู้เป็นแม่ ไม่ใช่น้ำตาของนกฟีนิกส์
ร้องไปเท่าไหร่ ก็ได้แต่ระบายความกลัดกลุ้มเสียใจของตัวเอง
หาได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นไม่

แม่ที่เรโกะใฝ่ฝันจะอยู่ด้วยมาตลอด ถืออัฐิของเรโกะใส่โกษฐ์กลับบ้าน
มีภาพลางๆของเรโกะในความทรงจำสีจางในใจว่า

" กลับมาแล้วค่ะแม่ "


ปล ปีนี้ที่ญี่ปุ่น อัตราการฆ่าตัวตาย มากกว่าสามหมื่นคนต่อปี
ติดกันมาสิบสองปีแล้ว เป็นเลขที่น่ากลัวมากเลย

 :05: เด็กน้อย R.I.P

 :05: เศร้ามากๆ ..

 :05: :05:

เรโกะ  :05: :05:

น้ำตาซึม :05:

สงสาร

น่าจะตื้บแม่เลี้ยงก่อนตาย จะได้คุ้มหน่อย

เจ้ปุก พอดีส้มอ่านเจอเรื่องคุณปู่ฆ่าล้างครัว เนื่องจากป่วยแล้วโดนแขวะว่าเป็นสิ่งรบกวนครอบครัว เป็นภาระอะไรพวกนี้อ่ะ

แล้วพอดีว่าไปอ่านการ์ตูนคุโรซากิ มันพูดถึงทุ่งเดนเดระ  ซึ่งเป็นทุ่งที่ ญี่ปุ่นสมัยก่อน จะเอาคนแก่ใส่ตู้มาทิ้งไว้ที่นี่

เพื่อลดปัญหาปากท้องในครอบครัวลงไป เพื่อให้คนที่เหลืออยู่รอด จึงมีการเอาพ่อ แม่ ที่แก่เฒ่าของตัวเองมาทิ้งไว้ที่นี่ (ทั้งยังเป็นๆ)

แล้วเจ้ปุกบอกว่าญี่ปุ่นเป็นครอบครัวเดียวเยอะ แล้วตอนนี้คนแก่ที่ญี่ปุ่น เค้าอยู่กันยังไงเหรอคะ  :08:

คนแก่ญี่ปุ่น อยู่กันแบบแฮปปี้ชิบหายเลยล่ะส้ม :53:
อยากจะลองทำสกู๊ป ชีวิตสุขสันต์ของคนวัยเกษียณ มาให้อ่านเหมือนกัน
แต่ถ้าจะทำจริง มันคงไม่ได้มาอยู่ในจู๋นี้แฮะ  :30: โคตรคนละโหมดเลย
คนแก่ที่นี่ สวัสดิการดีโคตรๆ ได้รับเงินเลี้ยงดูจากรัฐ ถ้าได้ส่งเงิน
เหมือนฝากบำนาญมาแต่ตอนทำงาน แถมไปเที่ยว ขึ้นรถไฟใช้บริการสาธารณูปโภค
เชิงท่องเที่ยว ก็ได้ลด ถึง 60-70% ถ้าเป็นสวนดอกไม้ ที่มีเต็มไปหมด
จะได้ลดถึง 90% เลยล่ะ คนแก่ที่นี่จึงมีความเป็นอยู่ที่ดีมากๆ ติดอันดับโลกเลย
ส่วนครอบครัวเหี้ยๆ ที่ทิ้งพ่อทิ้งแม่ ทิ้งปู่ย่าตายาย มันก็มีทั่วโลกนั่นแหละ
ไม่ต้องมาดูไกลถึงนี่ แถวบ้านเรา มีให้เห็นกันเยอะจนไม่อยากจะเห็น

คุณป้าวัยมันส์ที่นี่ มากันเจ็ดคน ทำผมเจ็ดสี เหมือน คุณป้าเรนเจอร์
เฮ้ย ไม่ได้พูดเล่นนะ วัฒนธรรมมันต่างกัน ที่ญี่ปุ่น คนแก่มีล้่นประเทศมากเลย
แถมมีความคิดแปลกประหลาด ว่า ถ้าทำผมสีน้ำตาลหรือดำ นี่เชยมาก
ป้าเลยล่อ สีเขียว สีม่วง สีชมพู สีแดง สีเหลือง เป็นเรนโบว์เรนเจอร์ ที่อายุรวมกันสองพันปี

คนที่นี่ จิตใจไม่ได้พันผูกกับครอบครัว จนแยกไม่ได้แบบบ้านเรา
พออายุยี่สิบ นี่ควรจะไสหัวออกจากบ้าน ไปอยู่ด้วยตัวเองได้แล้ว
อันนี้ ที่ต่างจากบ้านเรามากๆ คือเลี้ยงจนตาย
มีเพื่อนแม่หลายคน ถามว่า ทำไมยังส่งปุกเรียนอีก
อายุเท่านี้แต่งงานได้แล้วนะ แม่ก็บอก ยังเด็กอยู่ จะรีบแต่งไปไหน
คนมันห่างกันสิบกว่าปี พอเจอกันอีกหน วัยเลยหยุดอยู่ที่ 14 หย่อนๆ

สรุปชีวิตความเป็นอยู่ของคนแก่ที่นี่ดีมากๆเลยนะ
อายุเจ็ดสิบ แปดสิบ ยังปั่นจักรยาน ท่องเมือง ชอบปิ้งหาของถูกกันอยู่เลยล่ะ
แต่นิสัยของป้าๆที่ไม่ดีอย่างนึง คือ ขี้อิจฉาน่ะ
ถ้ามีคนใหม่ๆ เข้ามาในสังคมที่เค้าอยู่มานานแล้ว
อาจถูกต่อต้าน และกดดันจากสมาคมคนชราแห่งประเทศยุ่นปี่ได้สบายเลย

 :44: :44: แล้วพวกคนไร้บ้าน ที่สิงตามสถานีรถไฟอะคะพี่ปุก

เค้าดูเป็นระเบียบมากๆเลย
จั๊วเจอพวกเค้าทุกวัน เวลาขึ้นรถไฟตรงสถานีแถวโรงแรม (สถานีอุเอโนะ)

แต่บางคนก็ตัวเหม็นนิดนึง
ส่วนมากทุกคนจะแต่งตัวเหมือนๆกัน
ใส่เสื้อหนาวตัวนึง ผมยาว หนวดยาว
แล้วก็จะมีอุปกรณ์ยังชีพของตัวเอง แบบผ้าปู กางเกงยีนส์พับเป็นหมอน

อยากรู้ว่าคนพวกนี้ เป็นคนจำพวกไหนกันคะ
มันคือคนไร้ที่อยู่ แบบที่บ้านไล่ออกจากบ้าน
หรือพวกตกงานไร้อนาคต อะไรพวกนั้นอะคะ ?

คนจำพวกนี้เรียกว่า Homeless อ่านแบบยุ่นๆว่า โฮมุเลสึ
แปลว่าพวกไร้บ้านนี่แหละ
คนพวกนี้ มีมาจากหลากหลายที่เลย
เช่น ล้มละลาย บ้านช่องไม่มี เงิน年金 ที่อ่านว่าเน็นคิน
ซึ่งใช้ในการส่งให้รัฐเพื่อเก็บเป็นเงินสำรองเลี้ยงชีพตนเอง
ตั้งแต่สมัยวัยทำงาน ก็ไม่ส่ง พอหมดวัยทำงาน ก็เลยกลายเป็นคนไร้ที่อยู่
น่าสงสารมากเลย ขอทานที่นี่ มักไม่ได้รับความเมตตา
จะไปหวังขอเงิน ขอข้าวเข้ากิน ก็ถูกไล่ตะเพิดเอาง่ายๆ
พอตกดึกก็นอนตามสวนสาธารณะบ้าง นอนตามหน้าบ้านคนอื่นบ้าง
ตัวมีกลิ่นแรงเพราะไม่มีที่อาบน้ำ ข้าวก็คุ้ยขยะกิน น่าสงสารยิ่งกว่าหมาข้างถนน :05:
ขอทานบ้านเราไฮโซกว่าแยะ

สิ่งที่พอทำได้คือ ถ้าวันไหน เลิกงานดึกมากๆ จะเก็บอาหารเหลือจากแขกที่มากิน
ซึ่งเป็นของดีๆ สะอาด และไม่ผ่านน้ำลายใคร ใส่กล่อง เอาข้าวสวยๆร้อนๆโปะด้วยอาหารพวกนี้
เอาไปให้คนพวกนี้กินกัน เวลาเค้าได้รับ เค้าจะดีใจมาก คนบ้านเค้าไม่ทำกัน
บางทีก็ได้หมูย่าง ปูผัดผงกะหรี่ กุ้งห่อป่อเปี๊ยะ สำหรับพวกเค้าเรียกอาหารราชาเลย
แต่บางทีให้ไปก็ไม่พอ เจอไถทีสองสามร้อยเยนอีก  :30: แต่ส่วนมากก็ให้ไปนะ
มันไม่ได้เดือดร้อนอะไรมากมาย กับการช่วยคนด้อยโอกาสสักคน
ถึงแม้มันจะเป็นทางแก้ไขที่ไม่ถูกนัก ที่ช่วยคนที่ไม่ดูแลตัวเองมาแต่สมัยวัยทำงาน
แต่ชีวิตที่เค้ามีอยู่ตอนนี้ ก็เหมือนบทลงโทษที่รุนแรงมากพออยู่แล้ว
น้ำใจเล็กๆน้อยๆ ไม่ทำให้ตัวเองและสังคมเสียหายอะไรนักหรอก
ในเมื่อรัฐบาลไม่สามารถแก้ไขปัญหานี้ได้ จะปล่อยให้คนตายเพราะอดข้าว
ทั้งๆที่ตัวเองเปิดร้านอาหารอยู่ พูดจริงๆ ทำไม่ลง

คนไทยมีน้ำใจ ไม่ว่าอยู่มุมใดในโลก  :53:

 เราควรให้โอกาสกับคนที่ด้อยกว่าเราเสมอ ถ้าเขาต้องการ

 :25:  ปุกน่ารักอ่ะ

+ ให้คนน้ำใจงาม

พี่ปุกใสๆใจดีกลับมาแล้ว :25:

 :25: พี่ปุกกกก +

เจ๊ปุก  :25: +

อ้างคำพูดจาก: กาปุกเอง เมื่อ 01 ก.ค. 2008, 05:34 น.
มันไม่ได้เดือดร้อนอะไรมากมาย กับการช่วยคนด้อยโอกาสสักคน
ถึงแม้มันจะเป็นทางแก้ไขที่ไม่ถูกนัก ที่ช่วยคนที่ไม่ดูแลตัวเองมาแต่สมัยวัยทำงาน
แต่ชีวิตที่เค้ามีอยู่ตอนนี้ ก็เหมือนบทลงโทษที่รุนแรงมากพออยู่แล้ว
น้ำใจเล็กๆน้อยๆ ไม่ทำให้ตัวเองและสังคมเสียหายอะไรนักหรอก
ในเมื่อรัฐบาลไม่สามารถแก้ไขปัญหานี้ได้ จะปล่อยให้คนตายเพราะอดข้าว
ทั้งๆที่ตัวเองเปิดร้านอาหารอยู่ พูดจริงๆ ทำไม่ลง

 :12: +

นี่แหละที่เค้าเรียกกันว่าเสน่ห์  :25:

+ เจ้ปุกของเค้า ใจดีทึีสุดเลย  :53: :53: :53: :53: :53: :53:

 :25: :53: :25: :53:

 :48: เอ๋า เวรกรรม เขียนไปไม่ได้คิดอะไรเลย
ฟี๊ดแบ๊คกลับมาเล่นเอาซะเขิน
ส่วนที่โตนว่า คนใจดีกลับมาแล้วแปลว่าอะไรวะ  :30:
ปกติเป็นยังไง ก็เป็นแบบนั้นไม่ได้เปลี่ยนนะ
แค่ชอบที่จะเรียนรู้วัฒนธรรมของประเทศอื่นบ้าง
รู้อะไรแคบๆ รู้ไม่จริง เหมือนชีวิตที่เคยใช้มาตอนอยู่ไทย (ถามแอนกับเจ๊ดูเรื่องตากใบ :05:)
มันทำให้การมาเรียนต่อเมืองนอก เหมือนเอาเงินมาเขวี้ยงทิ้ง
ได้แค่ภาษา แต่ไม่ได้รู้จักคนบ้านเค้า ไม่ได้รู้ว่าเค้าใช้ชีวิตกันแบบไหน
มารยาทเป็นยังไง อะไรควรไม่ควรทำ และสิ่งที่ยากสุดคือ
เราจะรักษาความเป็นตัวเอง ให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม กับการอยู่ที่นี่
โดยไม่ขัดหูขัดตาเจ้าที่เจ้าทาง และไม่ฝืนตัวเอง จนอึดอัด
อันนี้ยากสุดๆ  :05:

ปล ได้หนังสือเล่มใหม่ ดุดัน ถูกใจคอคดีฆาตกรรมบ้าระห่ำไร้เหตุผลมาแล้ว
พรุ่งนี้ จะค่อยๆมาไล่แปลให้ฟัง อยากจะตั้งอีกสักจู๋ เกี่ยวกับ วัฒนธรรมญี่ปุ่น
แต่ก็กลัว จะหาว่า มึงจะญี่ปุ่นไปไหน๊  :30: เขิน เลยเอาไว้ก่อนแล้วกันเนาะ

 :25:  ฮึ่ย  พี่ปุกมาแล้ว 

รออ่านค่ะรออ่าน

ปุก ถ้าตั้งอีกจู๋ แกจะมีเวลาเหรอ  :09:

ถ้าพี่มีเวลาพอ ตั้งเลยค่ะ หลิงจะตามอ่าน

อยากเล่าหลายเรื่องเลย อ่านหนังสือมาเยอะแยะ
แต่ด้วยความไม่มีเวลา ก็เลยทำให้ไม่สามารถมาบรรลุเป้าหมาย
สองสามวันหนึ่งเรื่องได้  ไปๆมาๆ กลายเป็นว่า
กลับประสบกับตัวเองหน้าตาเฉย  :14:

ก็เล่าหลายรอบแล้วล่ะนะ ว่าทำงานอยู่ร้านอาหาร
แต่ที่เคยโพสท์รูปไป จะเป็นร้านที่สองที่ออกแนวแฟชั่น สวยๆ เท่ๆหน่อย
อาหารก็วางแบบรูปแบบสวยงาม เพราะร้านนี้หุ้นกับคนญี่ปุ่นที่ค่อนข้างเป็นมืออาชีพ
แต่ร้านที่ปุกไปทำงานพิเศษ เป็นร้านเล็กๆ นั่งได้ไม่เกินสามสิบห้าคน
เล็กๆ แต่รสชาติสะเด็ดสะเด่า ไม่ได้โม้นะ เกิดมาจากท้องแม่
ยังไม่เคยเจอพี่กุ๊ก ที่เก่ง และทำอาหารได้ครบรสเท่าพี่ปลาหุ้นส่วนแม่มาก่อนเลย
จีน ลาว ไทย รสอร่อย ขนาดเครื่องไม่ครบ เพราะความที่อยู่ในเมืองหนาว
การรักษาระดับมาตรฐานรสชาติได้ขนาดนี้ เลยเปิดมาสิบปีแล้ว
ในทำเลที่เรียกได้ว่า เหมือนงมเข็มในมหาสมุทร

โม้เยอะไปวุ้ย เข้าเรื่องโลด
เมื่อคืนตีสองครึ่ง ระหว่างในร้าน มีแต่พนักงานสี่คน
และลูกค้าสามคน นั่งกินกันจะเสร็จแล้ว
ก็มีผู้ชายใส่เสื้อสีส้มแบบโปโล หน้าท้วมๆ ผิวขาว ใส่แว่น
ดูสะอาดสะอ้าน ใส่รองเท้าหนังงู ขัดมัน
เดินเข้ามาในร้าน

ผู้ชายคนนี้ถือกระเป๋าสีเทา ใบใหญ่เกินตัว ถ้าจะบอกเป็นกระเป๋าใส่โน๊ตบุ๊ค
ก็คงเกินขนาดไปเกือบสองเท่า ลักษณะกระเป๋าแบนเรียบ
เปิดประตูร้านมาแล้วก็ทักคนในร้านด้วยภาษาญี่ปุ่นเปื้อนรอยยิ้มว่า
ร้านเราเป็นร้านเกาหลีเหรอ หรือร้านอาหารอะไร
พอเราบอกเป็นร้านอาหารไทย เค้าก็บอกมาจากทีวี
ทำเป็นจะหยิบนามบัตรให้ เนื้อตัวมีกลิ่นเหล้าจางๆ
แต่สุดท้ายก็หาไม่เจอ ทำท่าหลุกหลิกพิกล
เราก็คุยไปด้วยมารยาท และค่อนข้างระวังตัว กับลูกค้าใหม่ๆ
และคนญี่ปุ่นที่จิตใจเดาทางลำบากแบบนี้ ยิ่งพี่ปลา ยิ่งดูตื่นตัว
ยืนในลักษณะรัดกุม เกร็งมาก

เราก็บอกร้านเราขายอาหารไทย ไทลันโดะน่ะ รูัจักบ่
หมอนี่ก็บอกอาหารไทยเหรอ ยิ้มๆ บอกดีจัง เปิดถึงกี่โมง
วันหลังจะมากิน ไม่แน่จะมาถ่ายออกทีวีด้วย
คำว่าทีวี สำหรับคนญีปุ่น มันดูเท่จัดๆ แต่ร้านเราออกบ่อยแล้ว
ไม่ต้องมาตีสนิทกันด้วยคำแบบนี้ คุณมีใจมา เราก็มีใจไป
ชื่อเสียง เงินทอง เก็บไว้บ้านเถอะพีสมรักษ์

สักพัก ตานี่ก็พูดบอก รู้ไหม เดี๋ยวนี้เค้ามีฆ่ากันบ่อย
สมัยก่อนน่ะ รู้ไม๊ เค้าฆ่ากันเพราะอะไร
เราก็ตอบไป ว่าคนญี่ปุ่นหาทางแก้เครียดไม่เก่ง
พอปัญหาเยอะๆ ก็เลยไปลงกับคนอื่น ฆ่าคนแสวงหาความสุขจอมปลอม
ตอบด้วยความมั่นใจมาก เพราะอ่านหนังสือแบบลงลึก และหมกมุ่น
เหมือนขาประจำแฟนซากุระสีเลือดนั่นแหล่ะ

ไอ้แว่นก็ตอบว่า ไม่ใช่
เสียงดังจนทุกคนตกใจ และพูดต่อว่า เพราะคนญี่ปุ่นเกลียดไกจิ้นต่างหาก  :14:
คำว่าไกจิ้น แปลตรงๆตามตัวหนังสือ ว่าคนนอก (外人)
เป็นคำที่ค่อนข้างแรงสำหรับคนญี่ปุ่น เพราะย่อมาจากจาก
外国人　แปลว่าคนต่างชาติ อ่านดูดีๆมีความนัยว่า คนนอกประเทศ
คือไม่ใช่พวกเราว่าง่ายๆ 

พอได้ยินคำตอบเสียงดังจนน่าสะพรึง
พวกเราก็ยิ่งระวังภัย แต่ตูน่ะไม่รอดอยู่แล้ว ยืนข้างมันเลย
ถ้าจะตายก็คนแรก เวรเอ้ย อุตส่าห์วิ่งกลับไปอาบน้ำ
แต่งตัวมาซะเท่ ให้แม่ดู คิดในใจ ก็โอเค ตายชุดสวย :30: :05:

สักพักหมอนั่นก็พูดต่อ แต่ตอนนี้คนญี่ปุ่นน่ะ เปลี่ยนความคิดแล้ว
จากที่เคยคิดว่าตัวเองถูกเสมอ ก็รู้ตอนหลัง ว่าจริงๆแล้วไกจิ้นไม่ได้ไม่ดี
พวกยุ่นเองนี่แหล่ะ ที่เลวเอง ที่ร้ายเอง และฆ่ากันเอง รู้ไม๊ รู้ไม๊
ทำหน้าน่ากลัว แล้วสาวเท้าไปที่หน้าครัว
ซวยสุดๆ มีมีดเล่มโตหั่นหมู พี่กุ๊กเค้าวางไว้อีก
มันเดินไปจะหยิบมีด  :14: ร้านก็แคบสุดๆ จะหนีรอดไม๊วะ
เราตอบด้วยเสียงแบบนุ่มๆ ให้ไอ้แว่นใจร่มลง
แต่พี่ปลา ที่ยืนใกล้ครัว ปัดมีดลงพื้นไปเลย
ไอ้แว่นหันมาทำหน้าเหมือนอสูรร้าย บอกปัดทำไม
มันไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย แค่จะแสดงให้ดู   :32:
ณ เวลานั้น มึนหลาย ทำอะไรไม่ถูก แต่ใจดีสู้เสือ
เพราะพวกห่านี้ เวลาจะลงมือ ส่วนมาก เพราะถูกคนมองข้าม
ไร้ตัวตน มันพร่ำต่อ แต่เรื่องฆ่ากัน แทงกัน ตัวก็สั่นสะเทิ้ม
คล้ายคนโรคจิต พอดีแขกเช็คบิล เดินออกมา
หนึ่งต่อ เจ็ด ในช่องเล็กๆ มันสู้ไม่ไหวแน่นอน
เลยเดินเลี่ยงเข้าไปตรงที่นั่งกลางร้าน

ทีนี้ พวกเราก็อยู่ในจังหวะที่ป้องกันตัวได้แล้ว
มันก็เลยไม่กล้าทำอะไร กระเป๋าใบสีเทาแปลกตา
เหมือนใส่ของหนัก ไม่รู้ใช่มีดหรือเปล่า ทำให้พี่อีกคนเดินเข้าครัว
คว้าอีโต้ ตาต่อตาฟันต่อฟันแล้ว

ไอ้แว่นยิ้มๆ มาขอจับมือตู บอกยินดีที่ได้รู้จัก  :28:
ลูบไปมา ทำเหมือนว่า มากินร้านนี้ ขอนั่งรูปคลำได้ไหม
ตูตอบไปเล่นๆว่าอ๋อได้ ชาร์จสามพัน พูดตลกบริโภคหาทางหลบ
มันบอก ได้ สบายมาก ไอ้เวรเอ้ย ตูพูดเล่น

พี่ปลารีบตะโกนมาด้วยความห่วงน้องสาว
ร้านนี้ไม่มีอะไรแบบนั้น ทำหน้าน่ากลัว และโกรธจัด
มันบอกพูดเล่นน่า และไปขอจับมือพี่ปลา คนญี่ปุ่นเวลาเจอกันครั้งแรก
ไม่ค่อยทำแบบนี้หรอก นี่มันประเพณีฝรั่งแล้ว

พี่ปลา ทำหน้าขยะแขยง และไม่รับข้อเสนอ
พี่ซันกุ๊กผู้ชายก็เริ่มออกอาการ จะเล่นคืนแล้ว
แขกคนจีนสามคนก็จ้องมัน เพราะอาการไอ้เวรนี่คือ ฆาตกรโรคจิตของแท้
มันประหม่ำ เลยเดินหนีออกร้านไป และหันมายิ้มให้ปุก
บอกจะมาใหม่นะ

ตื่นเต้นโคตรๆ ระยะสามสิบนาทีบนเส้นด้าย โคตรเสียวเลย
คนที่นี่เดาใจยากจริงๆ  :05: ไอ้ที่ดีก็ดีเหลือหลาย
ที่่ร้ายก็ไร้เหตุผล ฆ่าคนโดยไม่มีเจตนา แบบฆ่าเอามัน
นี่ไม่รู้จะระวังยังไงจริงๆ

ปุก  :44:

แล้วตกลงในกระเป๋านั่นอะไร  :55:
หวังว่าคงไม่ใช่ที่หั่นเสร็จแล้วนะ  :55:

ระวังตัวไว้ตลอดแบบนี้ก็ดีแล้วครับ
เซฟตัวเองไว้ก่อน ดีที่สุดเกิดอะไรขึ้นมาแล้วจะไม่คุ้มเอา

น่ากลัวแฮะ  :05:

เดี๋ยวมันก็มาสมัครสมาชิกฟอนต์
แล้วก็จะมาเล่าเรื่องว่า คืนนั้น..
รอดจากปุกมาได้ยังไง มั้ย:)

ใครว่ารอด  :56:

น่ากลัวมาก..  :14:

ระวังตัวให้มากๆ นะคะ ยิ่งกาปุกบอกว่า ตำรวจก็ไม่ค่อยจะพึ่งได้อีกด้วย..
ทำไมพวกโรคจิตถึงได้เดินเพ่นพ่านขนาดนี้น้อ..

 :08: น่ากลัวมาก

เดี๋ยวเขียนซากุระสีชมพูบ้างดีกว่า
รู้สึกมีแต่เรื่องร้ายๆ เดี๋ยวจะเกลียดญี่ปุ่นไปกันม๊ด :53:

เอาเลย ญี่ปุ่นสีชมพู  :04:

น่าวาดภาพประกอบเรื่องของปุกนะ เอาแบบเลือดๆ

 :25: วาดไม่เป็นน่ะ วาดให้หน่อย

 ไกจิน เคยดูโตเกียวดริฟ ก็มีเรื่องอธิบายความเป็น ไกจิน อยู่เหมือนกันครับ

น่ากลัวอ่ะ  :48:  เจ๊ปุกก็กล้าเนอะ ให้มาจับ ๆ มือ
นี่ถ้าวันไหน มีพนักงาน + คนในร้านน้อยกว่านี้หน่อย ต้องระวังมาก ๆ แล้วล่ะ
นี่มันคงเห็นท่าทางว่า เราพร้อมรับมือ ไม่มีช่องโหว่ เลยออกไป  :44:

น่ากลัวมากเลยพี่  :44:

(http://img2.f0nt.com/07/be13eab668d42224ff1b8a18a7528b90.jpg)

พี่เลย์กลับมาแล้ว  :02:

 :14:  เรื่องปุก ตื่นเต้นน่ากลัวน่าเป็นห่วงมาก มันจะมาอีกมั้ยเนี่ย  :41:

เจ๊ปุกหายไปไหน มาเล่าต่อ ๆ ๆ หรือว่าเจ็บตามากอ่ะ  :18:

(http://img2.f0nt.com/07/c17e82c1f09642057518d75cec73f24d.jpg)

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก


ไอพวก ไก่จิ้ม  :30: :30: :30: :30: :30:

อ๊ายยยยย  ไก่จิ้ม้ :30:

ไก่จิ้ม  :09:

ไก่จิ้ม  :09:

ไก่จิ้มม  :09: :09:

ไม่อ่านๆ  :56:

ไอ้พวกไก่จิ้ม  :30:






รู้เลยว่าใครอ่านผ่านๆ  :30:

ปุกเขียนว่าไกจิ้น ต่างหาก  :11:

อ๋อ ไกจิ้น

โถ พี่เลย์ผิด  :11:

นั่นสิ ป๋าอ่ะ  :50:

 :05: สงสัยไม่เก็ตมุก
ไปดีกว่า

เชิญปุกเล่าประสบการณ์เสียวต่อครับ

 :30: :30: :30: เหย จั๊วอ่านทันนะป๋า เข้าใจมุกด้วย

 :30: เค้าเก็ทน้าาา

เก็ตนะครับ :30:

เอาซะสำลักน้ำ  :30:

 :30: เก็ตไก่จิ้ม
แต่สังขยานี่อะไรฟะ ชอบภาพประกอบ โคตรได้อารมณ์เลย

เคยเกริ่นๆเรื่องของน้องที่ทำงานร้านพิเศษให้ฟัง ว่าเจอ
พวกโรคจิตมานวดไทยที่ร้านให้ฟังมาครั้งนึง ที่นวดๆอยู่
ยื่นมือไปจับเท้าน้องมาดม (น้องคนนี้ตีนใหญ่มาก :25:)
มันบอก คนอะไรเท้าสวยจัง ขอดมหน่อยได้ไหม เอาเท้า
ไปลูบคลำบนหน้าเหียกๆ พูดจบก็ขอให้น้องเค้าเอาเท้าไปนวดหน้ามันที
พูดไป แบบหน้าหื่นสุดยอด โอ้ยแต่ละเรื่อง มันสุดยอด
จบที่ควักคัตเตอร์ออกมา เลื่อนไปเลื่อนมา แล้วโทรมาอีกเป็นร้อยสาย
รวมกับไอ้หน้าม้า จากไอทีวี ทำให้ดินแดนปลาดิบเราไม่ละมุน
เหมือนที่เคยฟังก่อนมา

มีอีกเรื่องอยากจะเล่าให้ฟัง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว
โดยเฉพาะนาโกย่า เป็นเรื่องของไอ้โรคจิต ใส่ชุดคล้ายสูทยาว กางเกงหลวมๆ
เดินก้มหน้า ไม่สบตาผู้คน พอเจอเหยื่อ ที่ทำงานกลางคืน เดินกลับบ้านคนเดียว
มันก็เดินตาม จนเข้าลิฟท์ได้ แล้วก็ปลดกระดุมกางเกง  รูดซิบสูทยาว ล่อนจ้อน
โชว์ไข่ดำๆ สาวที่ไหนเห็นก็ตกใจเป็นที่สุด จะหนีก็หนีไม่ได้
อยู่กับไอ้ไข่เน่า ในลิฟท์สองคน ก้มหน้าแทบตาย มันยิ่งเริงร่า
มีความสุข และบางครั้งถึงกับถึงจุดสุดยอด  :28:

มันทำบ่อยมาก จนทั้งเมืองหวาดหวั่น ไม่กล้ากลับบ้านคนเดียวกันเป็นแถบ
แน่นอน คนไทยที่ทำงานร้านนั่งดื่ม ถ้ากลับบ้านยามวิกาล ไม่มีรูปหล่อกล้ามใหญ่
เดินไปส่ง ได้เจอไม่ดี กันถ้วนหน้า

นอกจากหลอนแล้วยังขยะแขยง ไอ้พวกโรคจิตนี่ มันจะมีระดับความถ่อย
เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากถอดกางเกงโชว์ไข่ย้อย ก็มีชักกระโปกโชว์
มากความทราม ตามระดับความสูงของตึก  :41:
จนวันนึง ก็มาถึงคิวของพี่ฟ้า สาวงามแห่งเมืองนาโกย่า

พี่ฟ้าทำงานร้านนั่งดื่ม วันนั้นแขกอยู่จนตีสองครึ่ง
ดื่มกันทั้งคืน เมาแต่ก็ยังพอมีสติ พอลงแทกซี่ถึงหน้าอพาร์ทเมนท์
ก็เจอ ผู้ชายใส่สูทสีน้ำตาลอ่อน ก้มหน้างุดๆ ตามแบบฉบับโรคจิตแท้
เท่านั้นพี่ฟ้าก็วิ่งโกยเข้าลิฟท์ทันที...แต่ไม่ทันพ้นมือมัน
ไอ้โรคจิตสอดแขนมาพอดีกับจังหวะที่ลิฟท์กำลังปิด
ทำให้มันสอดแทรกตัวบางๆของมัน เข้ามาในลิฟท์ได้
พี่ฟ้าหวาดหวั่น แต่ไม่หวาดกลัว อาจจะไม่ใช่มันก็ได้มั้ง พี่เค้าคิด
แต่ผลออกมาว่า พี่เค้าคิดผิดว่ะ ไอ้เวรนั่น โชว์ไข่ย้อยทันที
แถมทำหน้ารุ่มร่าม ยิ่งเหยื่อตกใจ มันยิ่งมีอารมณ์มากเท่านั้น

แต่ขอโทษ พี่ฟ้าไม่กลัวว่ะเฮ้ย
กลับหยิบร่มสีชมพู ขนาดสองฟุตได้ ฟาดมันในลิฟท์เลย
ถึงแม้จะถึงชั้นตัวเอง ก็ไม่ลง ไอ้ห่า อยากโชว์ใช่ไหม
ตูจะตีให้ไข่แตกเชียว  :30: พูดแล้วก็ฟาดไม่ยั้ง
ผลกลับตาลปัตรแบบนี้ ไอ้โรคจิต กลับเป็นฝ่ายพ่าย วิ่งหนีออฟจากลิฟ์
ลงบันได ดึงกางเกง มือนึง อีกมือคว้าเสื้อ ลงจากชั้น 4 มาชั้นหนึ่ง

ส่วนพี่ฟ้าก็วิ่งตาม เอาร่มไร้ฟาด เรียก ไอ้เหี้ย อยากโชว์นักนะมึง
อารมณ์แกเมาๆด้วย ถ้าเป็นปกติคงไม่บ้าบิ่นขนาดนี้
คนเค้าก็มอง นึกว่าผัวเมียทะเลาะกัน เมียจับได้เจอผัวมีอะไรกับเมียน้อย
เลยเอาร่มไล่ฟาด  :30: และพี่ฟ้าก็เฉินหลงมาก
วิ่งสู้ฟัด ตามไอ้เวรนั่นไปเกือบกิโลนึง ส้นสูงหักชั่งแม่ง พี่ฟ้าคิดงี้
วันนี้ตูจะสอนให้เอ็งเข็ดหลาบ ไข่ไม่แตก ตูไม่เลิก

และหลังจากวันนั้น นาโกย่า ซากาเอะ ก็ปลอดภัย
จากวีรกรรมของพี่ฟ้า ร่มเรนเจอร์  :12:  :30:

โอ้ สุดยอด  :30: :30:

โหย วิ่งสู้ฟัดมาก วิ่งตีมันได้เป็นกิโล

ใครว่าเหล้าไม่มีประโยชน์

วีรสตรีคนใหม่ :12:

ปล. เค้าได้จับโรคจิตนี่ไปส่งตำรวจมั้ยอะคะ :09:

คือมันหายสาบสูญไปจากวงการเลยน่ะนะ
คนที่ทำงานพวกนี้ เค้าพูดภาษาไม่ค่อยได้
ตำรวจมันก็ได้แต่ลงบันทึกประจำวัน ห่วยอ่ะ
ต้องร้ายแรงแบบ ข่มขื่น ฆ่ากัน หรือ จับได้คาหนังคาเขา
เท่านั้น ยิ่งเป็นคนต่างชาติไปแจ้ง มันยิ่งเมินเฉย

พี่ว่าไม่ต้องถามหรอกว่ามันโดนจับไหม
ถามดีกว่า ไข่มันยังสบายดีหรือเปล่า :30:

ท่าทางจะใช้การไม่ได้ไปนาน  :30:

ตอนนี้มันยังซ่อมไข่อยู่  :49:

แฟนอู๋สุดโหด  :25:

 :30: สุดยอดดดดด
วีรสตรีเลยนะเนี่ย

 :30: :30: :30:

ใจนึงชื่นชมกับความกล้าเค้ามากเลยอ่ะ
(แม้อาจจะมาจากแอลกอฮอลล์ก็ตาม) :25:




แต่ก็น่ากลัวนะ เกิดมันสู้ขึ้นมานี่...  :08:

สุดยอด  :30: :30: :30:

สู้ไม่ได้หรอกนะ
เพราะพวกนี้จะมาชุดบางเบา คือ ในตัวล่อนจ้อน
อย่าว่าแต่อาวุธเลย ชุดชั้นในก็ไม่ใส่

ลองนึกสภาพ สาวสวย ชุดเดรสเข้ารูป แหว่งซ้าย แหว่งขวา
โชว์หน้า ผ่าหลัง ผมมวย แบบไฮโซสุดๆ (ไม่ใช่เด็กนั่งดื่มแบบไทยนะ)
แล้วถือร่มชมพู ไล่ฟาด ไอ้จู๋ห้อย เกรียนๆ หน้าเหวอแดก
อายก็อาย เจ็บก็เจ็บ กางเกงก็หลุดตูด มือก็ถือเสื้อ
จะเอาอะไรมาสู้  :30:

รู้แต่พี่ฟ้าเก๋าชิบเป๋งเลย นับถือมาก
เรียกได้ว่าเป็นมือปราบโรคจิตประจำเมือง
อยู่พักนึง

ที่ถามเพราะเคยเจอกับตัวน่ะค่ะว่า (ในกรณีที่เขาไม่คิดหนี)
ถึงเวลาแรงผู้หญิงก็สู้แรงผู้ชายไม่ค่อยได้แม้จะตัวไล่ๆกันก็ตาม

:39:



ถึงเวลานั้น.. อาศัยสติกับสกิล

windwalk เลย

ไม่ได้เป็น Bounty Hunter นะ :07:

แล้วเค้ามาทำอะไรอร  :07:

เรื่องมันยาวววว  :44:

เล่าเลยๆๆๆ  :25:

 มาเก็ตไก่จิ้มตอนนี้จะทันไหม  :30:

มือปราบโรคจิต :30:

อ้างคำพูดจาก: กาปุ๊กนะ(ไม่ใช่กาปุก) เมื่อ 09 ก.ค. 2008, 00:48 น.

เปลืองตัว เปลืองแรง เปลืองใจ ไม่พอ
แล้วกลายเป็นมาทะเลาะกับคนอื่นอีก (แอบสนุกเล็กๆนะพูดตรงๆ)
จากคนที่ไม่แคร์คนอยู่แล้วแบบตู
และชอบคิดแผนอะไรไม่ค่อยดี เวลาโมโห
ไม่อยากให้มันด้านมารกลับมามากกว่านี้ว่ะพูดจริงๆ

:44: :44: ขอแอบอ้างไกลหน่อยนะพี่ปุก แต่ว่า อ่านอันนี้แล้วนึกถึงจู๋นี้
อย่าคิดแผนไรน่ากลัวนะเจ๊ ตูนกลัว

ปล. มาแปลให้อ่านต่อหน่อยเซ่ รออยู่นะเนี่ย

อ้างคำพูดจาก: nooOn เมื่อ 07 ก.ค. 2008, 22:20 น.
เรื่องมันยาวววว  :44:

ยาวเลยเหรออร  :04:

อ้างคำพูดจาก: กาปุ๊กนะ(ไม่ใช่กาปุก) เมื่อ 07 ก.ค. 2008, 20:39 น.
:30: เก็ตไก่จิ้ม
แต่สังขยานี่อะไรฟะ ชอบภาพประกอบ โคตรได้อารมณ์เลย

เคยเกริ่นๆเรื่องของน้องที่ทำงานร้านพิเศษให้ฟัง ว่าเจอ
พวกโรคจิตมานวดไทยที่ร้านให้ฟังมาครั้งนึง ที่นวดๆอยู่
ยื่นมือไปจับเท้าน้องมาดม (น้องคนนี้ตีนใหญ่มาก :25:)
มันบอก คนอะไรเท้าสวยจัง ขอดมหน่อยได้ไหม เอาเท้า
ไปลูบคลำบนหน้าเหียกๆ พูดจบก็ขอให้น้องเค้าเอาเท้าไปนวดหน้ามันที
พูดไป แบบหน้าหื่นสุดยอด โอ้ยแต่ละเรื่อง มันสุดยอด
จบที่ควักคัตเตอร์ออกมา เลื่อนไปเลื่อนมา แล้วโทรมาอีกเป็นร้อยสาย
รวมกับไอ้หน้าม้า จากไอทีวี ทำให้ดินแดนปลาดิบเราไม่ละมุน
เหมือนที่เคยฟังก่อนมา

มีอีกเรื่องอยากจะเล่าให้ฟัง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว
โดยเฉพาะนาโกย่า เป็นเรื่องของไอ้โรคจิต ใส่ชุดคล้ายสูทยาว กางเกงหลวมๆ
เดินก้มหน้า ไม่สบตาผู้คน พอเจอเหยื่อ ที่ทำงานกลางคืน เดินกลับบ้านคนเดียว
มันก็เดินตาม จนเข้าลิฟท์ได้ แล้วก็ปลดกระดุมกางเกง  รูดซิบสูทยาว ล่อนจ้อน
โชว์ไข่ดำๆ สาวที่ไหนเห็นก็ตกใจเป็นที่สุด จะหนีก็หนีไม่ได้
อยู่กับไอ้ไข่เน่า ในลิฟท์สองคน ก้มหน้าแทบตาย มันยิ่งเริงร่า
มีความสุข และบางครั้งถึงกับถึงจุดสุดยอด  :28:

มันทำบ่อยมาก จนทั้งเมืองหวาดหวั่น ไม่กล้ากลับบ้านคนเดียวกันเป็นแถบ
แน่นอน คนไทยที่ทำงานร้านนั่งดื่ม ถ้ากลับบ้านยามวิกาล ไม่มีรูปหล่อกล้ามใหญ่
เดินไปส่ง ได้เจอไม่ดี กันถ้วนหน้า

นอกจากหลอนแล้วยังขยะแขยง ไอ้พวกโรคจิตนี่ มันจะมีระดับความถ่อย
เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากถอดกางเกงโชว์ไข่ย้อย ก็มีชักกระโปกโชว์
มากความทราม ตามระดับความสูงของตึก  :41:
จนวันนึง ก็มาถึงคิวของพี่ฟ้า สาวงามแห่งเมืองนาโกย่า

พี่ฟ้าทำงานร้านนั่งดื่ม วันนั้นแขกอยู่จนตีสองครึ่ง
ดื่มกันทั้งคืน เมาแต่ก็ยังพอมีสติ พอลงแทกซี่ถึงหน้าอพาร์ทเมนท์
ก็เจอ ผู้ชายใส่สูทสีน้ำตาลอ่อน ก้มหน้างุดๆ ตามแบบฉบับโรคจิตแท้
เท่านั้นพี่ฟ้าก็วิ่งโกยเข้าลิฟท์ทันที...แต่ไม่ทันพ้นมือมัน
ไอ้โรคจิตสอดแขนมาพอดีกับจังหวะที่ลิฟท์กำลังปิด
ทำให้มันสอดแทรกตัวบางๆของมัน เข้ามาในลิฟท์ได้
พี่ฟ้าหวาดหวั่น แต่ไม่หวาดกลัว อาจจะไม่ใช่มันก็ได้มั้ง พี่เค้าคิด
แต่ผลออกมาว่า พี่เค้าคิดผิดว่ะ ไอ้เวรนั่น โชว์ไข่ย้อยทันที
แถมทำหน้ารุ่มร่าม ยิ่งเหยื่อตกใจ มันยิ่งมีอารมณ์มากเท่านั้น

แต่ขอโทษ พี่ฟ้าไม่กลัวว่ะเฮ้ย
กลับหยิบร่มสีชมพู ขนาดสองฟุตได้ ฟาดมันในลิฟท์เลย
ถึงแม้จะถึงชั้นตัวเอง ก็ไม่ลง ไอ้ห่า อยากโชว์ใช่ไหม
ตูจะตีให้ไข่แตกเชียว  :30: พูดแล้วก็ฟาดไม่ยั้ง
ผลกลับตาลปัตรแบบนี้ ไอ้โรคจิต กลับเป็นฝ่ายพ่าย วิ่งหนีออฟจากลิฟ์
ลงบันได ดึงกางเกง มือนึง อีกมือคว้าเสื้อ ลงจากชั้น 4 มาชั้นหนึ่ง

ส่วนพี่ฟ้าก็วิ่งตาม เอาร่มไร้ฟาด เรียก ไอ้เหี้ย อยากโชว์นักนะมึง
อารมณ์แกเมาๆด้วย ถ้าเป็นปกติคงไม่บ้าบิ่นขนาดนี้
คนเค้าก็มอง นึกว่าผัวเมียทะเลาะกัน เมียจับได้เจอผัวมีอะไรกับเมียน้อย
เลยเอาร่มไล่ฟาด  :30: และพี่ฟ้าก็เฉินหลงมาก
วิ่งสู้ฟัด ตามไอ้เวรนั่นไปเกือบกิโลนึง ส้นสูงหักชั่งแม่ง พี่ฟ้าคิดงี้
วันนี้ตูจะสอนให้เอ็งเข็ดหลาบ ไข่ไม่แตก ตูไม่เลิก

และหลังจากวันนั้น นาโกย่า ซากาเอะ ก็ปลอดภัย
จากวีรกรรมของพี่ฟ้า ร่มเรนเจอร์  :12:  :30:

:30: มันส์มาก

เมาแล้วทำเรื่องแบบนี้ถือว่า ดีนะคะเนี่ย  :12:
เอาๆ แก้ต่างให้คนกินเหล้าได้ ว่ากินเหล้ามันก็ไม่ได้มีโทษอย่างเดียว

ลืมไปเสียสนิทว่ามีจู๋นี้ด้วย ยุ่งจัดน่ะนะ  :25:

ภาพประกอบหายนะ พอดีไปหาหมอตา แล้วเขิน
ไม่กล้าถือเข้าร้าน เลยทิ้งไว้ในถังขยะ
ประเทศนี้ คนอ่านการ์ตูน ในวัยที่ไม่ใช่เด็ก
เป็นภาพลักษณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ โอเคถ้าตูอยู่คนเดียว
แม่ไม่มีคนร้จัก ไม่แคร์หรอก แต่แบกชื่อแม่ไว้กลางหลัง
ไม่กล้าทำอะไรเสี่ยงต่อภาพพจน์แก

เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในโตเกียวเมื่อหลายปีมาแล้ว
เป็นเรื่องของผู้หญิงคนนึง หน้าตาสะสวย มีแฟนที่น่ารัก
มีความสุขในชีวิตดี แฮปปี้สุดสวิงเลยว่างั้น

ทำงานเป็นสาวออฟฟิส แต่ด้วยความที่รูปร่างดี ออกขาวสวยหมวยเอ็กส์
ทั้งที่นิสัยเป็นคนเรียบร้อย รักเดียวใจเดียว จึงถูกคนประเมินไปในทางลบ
ก็สาวฮอตน่ะนะ

ทีนี้เจ๊คนนี้ เค้าก็ถูกโขกสับจากอีกลุ่มป้าแก่ขาแชทประจำบริษัท
ให้ทำงานล่วงเวลาแบบไร้โอที จนกลับบ้านดึกดื่น
บ้านก็อยู่ไกล กว่าจะกลับถึง ก็เลยต้องเดินผ่านสวนสาธารณะ
ซึ่งค่อนข้างเปลี่ยว คงเดากันไม่ยาก สาวสวยผู้น่าสงสาร
ถูกกลุ่มวัยรุ่นขี้เมา ข่มขืนห้าคน ไม่รู้กี่ชั่วโมง
ร่างกายยับเยินสุดขีน แต่ยังไม่เทียบจิตใจที่เหมือนคนตายไปแล้ว

พอกลับถึงบ้าน ในสภาพที่เสื้อผ้าฉีกขาด เปรอะเปื้อนเลือดกรัง
เจอแฟนหนุ่ม แทนที่จะเป็นห่วงเป็นใย
ก็เมินเฉย ประมาณ รู้ว่าถูกข่มขืนมา เธอช่างเป็นผู้หญิงสกปรกเหลือเกิน
จากที่รักๆ มาเห็นสภาพแฟนสาวตอนนี้ ความรักมลายหายหมดสิ้น เหี้ยส่งมาเกิดของแท้
ก็เลยทิ้งเธอ ไปคบคนใหม่ ไม่สวย แต่มีหน้าที่การงานดีกว่า
เป็นถึงลูกเจ้าของบริษัท เดินควงกันให้เห็นแบบไม่แยแส  :05:
เธอเสียใจมาก กลับบ้านน้ำตานองหน้า
แล้วก็เจอขอทานข่มขืนซ้ำอีก  :07:

แต่คราวนี้เธอไม่ทนอีกแล้ว การถูกทำร้ายจิตใจบ่อยครั้ง
ทำให้เธอมองผู้ชายกลายเป็นสัตว์เลื้อยคลาน
ระหว่างที่ไอ้ขอทานซกมก กำลังล่วงเกินเธออย่างสุขสม
เธอทำหน้าเฉยเมยไร้อารมณ์ เอื้อมมือไปหยิบหิน
มาทุบไอ้โรคจิตแบบไม่นับครั้ง จนหัวแบะ เลือดสาด
และเหตุการณ์ครั้งนี้เองที่ทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไป

เธอเปลี่ยนการแต่งตัวใหม่ยกชุด
ความสวย ที่ธรรมชาติมอบให้มาเป็นของขวัญ ที่กลายมาเป็นดาบคมทำร้ายเธอ
ได้ถูกเปลี่ยนการใช้งานมาเป็นอาวุธสุดโหดร้าย ในการก่อคดีมากมาย
เธอแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ด ล่อตาล่อใจไอ้เข้ สุดหื่น
ทุกครั้งที่ถูกพาไปฟัน เธอจะฆ่ามันด้วยมีด หรือ อาวุธใกล้มือ จนเลือดสาดเต็มเตียง
ตายไปไม่รู้กี่ศพ พอรู้สึกตัว ก็คว้าเงิน เสื้อผ้า
เปลี่ยนสไตล์ไปเรื่อยๆ คนสวยๆ มักถูกมองด้วยความชื่นชมอยู่แล้ว
จึงทำให้เธอก่อคดีได้ง่ายเหลือเกิน

และจนถึงทุกวันนี้ ก็ยังไม่มีใครตามหาเธอเจอ
อีสาวนักฆ่าหนุ่มหน้าหม้อ

โอ้..นักเขียนของเรากลับมาแล้วค่ะ ..  :25:

เรื่องนี้จบแบบสะใจดีแฮะ ..

สงสารผู้หญิงคนนี้จัง
ผู้ชายเลวมากๆ
จบสะใจนิดๆ  :02:

แม้จะหดหู่
แต่ตอนจบสะใจฮ่ะ  :25:

สงสาร+สะใจ+น่ากลัว :30:

โอว..บรรยายความรู้สึกไม่ถูก

แต่แอบสะใจเล็กๆ

สงสารผู้หญิงจริงๆ

น่าจะตามไปเก็บแฟนเก่าด้วยเลยนะ

 :25:

แฟนเก่านี่ตายแบบเละเลย แต่ไม่ได้เล่า :25:

อยากรู้ อยากรู้ เล่าหน่อยสิคะ :25:

ขอแบบละเอียด  :25:

 :05: เจ๊ปุกลืมจู๋นี้จริง ๆ หรอ เราก็รอ ๆ ๆ

แต่สะใจดี + สงสารผู้หญิงคนนั้น เค้าต้องเป็นฆาตรกร เพราะถูกกระทำก่อน
รอฟังเรื่องที่เค้าจัดการกับแฟนเก่า  :53:

มาเล่าต่อให้จบ เจ้  :07:


เรื่องจริงนี่มันโหดร้ายกันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย  ว่าแต่จะเป็นไปได้เหรอที่จะตามตัวจับไม่ได้น่ะ

เพราะหน้าตา บัตรไอดีต่างๆก็มีนี่นา แถมก่อหลายคดี  :09:

อ้างคำพูดจาก: ส้ ม เมื่อ 21 ก.ค. 2008, 12:03 น.
มาเล่าต่อให้จบ เจ้  :07:


เรื่องจริงนี่มันโหดร้ายกันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย  ว่าแต่จะเป็นไปได้เหรอที่จะตามตัวจับไม่ได้น่ะ

เพราะหน้าตา บัตรไอดีต่างๆก็มีนี่นา แถมก่อหลายคดี  :09:

คนสวยทำอะไรก็ไม่ผิดครับ  :52:

ตำรวจไม่เต็มใจจับ
แบบลึกๆ อยากให้รอด  :30:

นอกเรื่อง.. อวตารเจ้ปุกน่ะ

เอาเจ้ปุกเท่ๆ ของเค้าคืนม๊า .....~  ยังงี้มันหวานไป (แต่ก็ชอบ  :56:)

ใช่ ผู้เลวๆ สมควรตาย  :37:

รู้สึกสะใจยังไงก็ไม่รู้ :56:

วันก่อนอ่านข่าวของเมืองไทย
แม่ค้ากำลังจะโดนข่มขืน
พอดีมีผู้ชาย(เป็นนักมวยเก่า)เข้ามาช่วย คนข่มขืนโดนซ้อม
แล้วแม่ค้าแค้นมากเลยเอาคัตเตอร์มากรีด
ผลปรากฎว่าคนข่มขืนตาย

ศาลตัดสินจำคุกแม่ค้ากับคนช่วยคนละสองปี  :08:

โอย :44:

 :44: ไหงงั้น



// เรื่องที่เจ๊ปุกเล่า สะใจโคตร
จริงๆที่ตำรวจไม่อยากจับ เพราะมีเจ๊คนนี้ไว้คอยกำจัดตัวหื่นเหี้ยๆ หรือเปล่า
ช่วยทุ่นแรง  :45:

อ้าว พี่ณต แบบนี้ไม่เรียกว่าเป็นการปกป้องตัวเอง
จากคนที่จะเข้ามาทำร้ายและล่วงละเมิดทางเพศหรอกหรอคะ ?

มันพ้นช่วงปกป้องตัวเองแล้วไงครับ

ถ้าไม่มีผู้ชายมาช่วยและเอามีดจิ้มพุงได้ตอนนั้นถือว่าเป็นการป้องกันตัวเองครับ


คดีนี้น่าจะเป็นพยายามฆ่าโดยประมาท

เอ่อ.. เท่าที่ทราบ พ่อสอนมาว่า ถ้าจะป้องกันตัวให้ไม่เป็นความผิดเลย..
ต้องครั้งเดียวจอด และถ้าจะให้ดี ด้านหน้า อย่าทำด้านหลัง แล้วอย่าทำหลายครั้งอ่ะค่ะ

เล่นจับติดคุกอย่างนี้ ต่อไปจะมีพลเมืองดีมาช่วยใครไหมละเนี่ย.. :44:

ก็เหมือนกับคดีที่หลิงเรียนอยู่อะ เป็น gender bias สุดๆ

คดีก็คือคู้สามีภรรยาอยู่กินกันมา ผัวชอบซ้อมภรรยาเป็นกิจวัตร

ถ้าภรรยาจะหนีก็จะตามไปซ้อม จนกระทั่งทนไม่ไหว

เอาปีนมายิง ศาลตัดสินว่า ภรรยาทำเกินกว่าเหตุ

เพราะการซ้อมโดนอยู่ทุกวันถือเป็นเรื่องธรรมดา

ภรรยาถูกตัดสินว่าผิด ติดคุก

อ้างคำพูดจาก: หลิงหลิง เมื่อ 22 ก.ค. 2008, 11:41 น.
ก็เหมือนกับคดีที่หลิงเรียนอยู่อะ เป็น gender bias สุดๆ

คดีก็คือคู้สามีภรรยาอยู่กินกันมา ผัวชอบซ้อมภรรยาเป็นกิจวัตร

ถ้าภรรยาจะหนีก็จะตามไปซ้อม จนกระทั่งทนไม่ไหว

เอาปีนมายิง ศาลตัดสินว่า ภรรยาทำเกินกว่าเหตุ

เพราะการซ้อมโดนอยู่ทุกวันถือเป็นเรื่องธรรมดา

ภรรยาถูกตัดสินว่าผิด ติดคุก

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าทน  :48: ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องยอมรับได้

คือโดนซ้อมปุ๊บเอาปืนยิงแม่งเลยใช่มะ  :12:

อ้างคำพูดจาก: psyfer_DeV เมื่อ 22 ก.ค. 2008, 11:50 น.
คือโดนซ้อมปุ๊บเอาปืนยิงแม่งเลยใช่มะ  :12:

ถูก  :30: เฮ้ย ไม่ใช่ขนาดนั้น แบบว่าไม่ใช่ทำตัวเป็นนางเอก กระซิก ๆ
ร้องไห้ อดทน ศรียอมได้ ทำนองนั้น ต้องมีเอาคืนกันบ้างล่ะ
หรือไม่ก็เลิกมันตั้งแต่ลงมือครั้งแรกแล้ว เพราะของแบบนี้
ถ้ายอมไป มีครั้งแรก ก็ต้องมีครั้งต่อ ๆ ไปแน่ ๆ เลย

ต้องใช้มีดครับ ทำทีว่าฉวยมาได้ เพราะการเอาปืนมายิงนี้ มันเตรียมการไปนิดนึง

ไม่ก็ลองเอาปืนไปซ่อน ตามที่ต่างๆ พอมาซ้อมก็ทำเป็นบังเอิญฉวยปืนได้แล้วยิง

นั่นวางแผนเตรียมการมาอย่างดี ข้อหาหนักกว่าอีก

พี่ตูบอกว่าให้ใช้สันเคาะ
แทนด้านคม โทษการใช้ด้านสันทุบหัวแตก กับด้านคมเฉือน
ศาลจะมองเจตนาต่างกัน

เอาปังตอทุบเลย ซื้อมาหลายๆ อันวางไว้ตามโต๊ะ ตู้ เตียง

อ้างคำพูดจาก: หลิงหลิง เมื่อ 22 ก.ค. 2008, 11:53 น.
นั่นวางแผนเตรียมการมาอย่างดี ข้อหาหนักกว่าอีก

โจรมันชุม

ใช้ขวานแม่งเลย
เอาไม้่เบสบอลพันผ้าทุบให้ช้ำใน
ทุบเพียวๆ เดี๋ยวเห็นแผลภายนอก  :39b:

เอาสันหนังสือดิ เห็นชอบทำในหนังที่มีการสืบสวน

ไม่ต้องหาซื้อด้วย ไม่ได้เตรียมการ เพราะต้องมีทุกบ้าน
ตูไม่ผิด

มี mv มาฝาก....



_http://www.youtube.com/watch?v=AreSsOtZXGk

อ่านที่พี่ปุกแปลมาก่อนด้วยนะ :03:

อ้างคำพูดจาก: ณต ปีสี่ เมื่อ 22 ก.ค. 2008, 03:36 น.
วันก่อนอ่านข่าวของเมืองไทย
แม่ค้ากำลังจะโดนข่มขืน
พอดีมีผู้ชาย(เป็นนักมวยเก่า)เข้ามาช่วย คนข่มขืนโดนซ้อม
แล้วแม่ค้าแค้นมากเลยเอาคัตเตอร์มากรีด
ผลปรากฎว่าคนข่มขืนตาย
ศาลตัดสินจำคุกแม่ค้ากับคนช่วยคนละสองปี  :08:

เอาข่าวมาให้อ่าน ....  :48: กว่าจะหาอันที่เนื้อหาเต็มๆได้แบบนี้หาตั้งนาน

อ้างอิงศาลพิพากษาคุกปีครึ่งอดีตนักมวยคาดเชือกเป็นพลเมืองดี

ช่วย แม่ค้าให้เช่าพระเครื่อง ถูกคนเก็บขยะพยายามข่มขืน ใช้แม่ไม้มวยไทยเข้าช่วย เตะหนุ่มหื่นหลายครั้งจนล้มฟุบ ก่อนที่แม่ค้าที่ถูกปลุกปล้ำ จะใช้คัตเตอร์กรีดหน้าไอ้หื่นจนตาย เหตุเกิดเมื่อเดือนส.ค. ปี"48 ศาลชี้ทั้งคู่มีความผิดฐานร่วมกันทำร้ายผู้อื่นจนถึงแก่ความตาย ให้จำคุกแม่ค้าสาว 1 ปี ส่วนอดีตนักมวยจำคุก 1 ปี 6 เดือน

เมื่อวันที่ 9 ก.ค. ที่ห้องพิจารณาคดี ที่ 714 ศาลอาญา

ศาล ออกนั่งบัลลังก์ อ่านคำพิพากษาความคดีผิดต่อชีวิต ที่พนักงานอัยการพิเศษฝ่ายคดีอาญา 7 เป็นโจทก์ยื่นฟ้องน.ส.อรุณี ทองพรม อาชีพให้เช่า พระเครื่องย่านสนามหลวง และนายอัศวิน วงค์วิทยา อดีตนักมวยคาดเชือก อาชีพค้าขาย เป็นจำเลยที่ 1 และ 2 ตามลำดับ ในความผิดฐาน ร่วมกันฆ่าผู้อื่น พาอาวุธไปในเมืองหรือทางสาธารณะโดยเปิดเผย โดยไม่มีเหตุอันควร
คำฟ้องโจทก์ระบุความผิดสรุปว่า

เมื่อวันที่ 29 ส.ค.2548 เวลากลางคืน นายยะ ไม่ทราบนามสกุล อาชีพเก็บขยะขาย ที่อยู่ในอาการเมาสุราได้พยายามปลุกปล้ำข่มขืน จำเลยที่ 1 จึงตะโกนร้องและวิ่งหนีมาขอความช่วยเหลือจากจำเลยที่ 2 ที่ขายเชือกสายร่มสำหรับแขวนพระบริเวณใกล้เคียงกัน จำเลยที่ 2 จึงวิ่งเข้าไปเตะผู้ตายหลายครั้งจนล้มฟุบ จากนั้นจำเลยที่ 1 ได้หยิบมีดคัตเตอร์กรีดที่ใบหน้าของนายยะหลายครั้ง ทำให้นายยะเสียชีวิตในเวลาต่อมา

ศาลพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า

จำเลย ที่ 1 รู้จักกับผู้ตายเป็นเวลานาน และเหตุที่กระทำไป เพราะถูกล่วงละเมิดทางเพศ เห็นว่าเป็นการบันดาลโทสะ พิพากษา จำเลยที่ 1 ฐาน ร่วมกันทำร้ายผู้อื่นจนถึงแก่ความตาย ให้จำคุก 2 ปี ฐานพกพาอาวุธไปในเมืองหรือ ทางสาธารณะโดยเปิดเผย โดยไม่มีเหตุอันควร ปรับ 100 บาท จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลย 1 ปี ปรับ 50 บาท ส่วนจำเลยที่ 2 ผิดฐานร่วมกันทำร้ายผู้อื่นเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย จำคุก 3 ปี ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 1 ปี 6 เดือน

นายชาญเชา ชัยยานุกิจ รองปลัดกระทรวงยุติธรรม กล่าวถึง

กรณีการ พิพากษาจำคุกอดีตนักมวยซึ่งเป็นพลเมืองดีในการช่วยเหลือหญิงที่กำลังถูกคน ร้ายลวนลามว่า ปัจจุบันกฎหมายอาญานั้นมีการ สนับสนุนให้ทุกคนเป็นพลเมืองดีที่เข้าไปช่วยเหลือเหยื่อที่ตกเป็นอาชญากรรม ทุกรูปแบบ แต่การที่พลเมืองดีเข้าไปให้การช่วยเหลือนั้นจะต้องอยู่ในขอบเขตของกฎหมาย โดยไม่ใช้ความรุนแรงจนเกินขอบเขตและทำให้คนร้ายได้รับอันตรายถึงแก่ชีวิต

ทั้ง นี้ตนอยากฝากไปถึงพลเมืองดีทุกคนอย่าพึ่งท้อแท้ เนื่องจากกฎหมายที่ใช้อยู่สนับสนุนให้ทุกคนเป็นพลเมืองดีไม่ใช่ไม่สนับสนุน แต่การช่วยเหลือเหยื่อแต่ละครั้งต้องใช้ความรอบคอบควรจะพิจารณาด้วยว่า คนร้ายที่กำลังก่อเหตุมีอาวุธหรือไม่ หากคนร้ายไม่มีอาวุธแต่พลเมืองที่เข้าไปช่วยเหลือกลับใช้อาวุธ ทำร้ายร่างกายคนร้ายจนถึงแก่ความตายซึ่งก็จะถือว่าทำเกินกว่าเหตุ ขอให้ทุกคนที่เป็นพลเมืองดีอย่าเข้าใจผิดว่ากฎหมายไม่คุ้มครองและให้การสนับ สนุน

นายนคร ชมพูชาติ รองประธานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน สภาทนายความ กล่าวถึงกรณีดังกล่าว ว่า

การ ช่วยเหลือเมื่อช่วยให้ผู้ถูกล่วงละเมิดพ้นอันตราย แล้วก็น่าจะเพียงพอ แต่กรณีนี้จำเลยที่ 2 อาจจะมีอารมณ์หรือบันดาลโทสะโดยไม่สนใจชีวิตคนร้ายจะเป็นอย่างไรก็ถือว่ามี โทษแม้ว่าจะเป็นพลเมืองดีก็ตาม เหมือนกับกรณีที่ชาวบ้านรุมประชาทัณฑ์คนร้ายก็เช่นกัน เพราะบ้านเมืองยังมีกฎหมาย ไม่ใช่ศาลเตี้ยที่จะสั่งประหารหรือฆ่าใครก็ได้ แม้ว่าเขาจะกระทำความผิดจริงก็ตาม ดังนั้นเห็นว่าการเป็นพลเมืองดีต้องควบ คุมอารมณ์ของตัวเองให้ได้ อย่าไปมีอารมณ์ร่วมและเมื่อช่วยผู้ที่ถูกกระทำพ้นอันตรายแล้วก็น่าจะเพียงพอ ให้กฎหมายดำเนินการจะดีที่สุด

ว่ากันตามเรื่องราวที่ปะติดปะต่อได้
คนขายขยะ เป็นผู้ชายเมาๆอายุ60ปี รู้จักกับแม่ค้า ... ระหว่างลวนลามพยายามข่มขืน (ในที่สาธารณะ) ไม่มีอาวุธ
คนช่วยเป็นผู้ชายวัยฉกรรจ์
การจัดการช่วยคือ เตะจนล้ม แล้วกระทืบซ้ำๆ จากนั้น แม่ค้าก็ไปหยิบมีดมากรีดซ้ำ

....
1. ก็รู้สึกไม่ดีเหมือนกัน คนเข้าไปช่วยแต่โดน
2. เตะคนจนตาย / เตะพลาดจนตาย มันก็ต่างกัน (รู้สึกในหลายๆข่าวจะเล่าว่าตอนไปเจอศพ น่วมไปทั้งตัว ประมาณว่าตอนที่ช่วยเหลือตนเองไม่ได้แล้วยังเจอซ้ำอีกหลายที)
3. ที่เว็บนักกฎหมายชี้อีกประเด็นนึงคือ มันมีทางเลือกอื่นที่ไม่ต้องประทะในกรณีนั้นไหม ... อย่างเช่นกรณีนี้ แม่ค้าหนีพ้นจากผู้ตายแล้ว...วิ่งมาขอความช่วยเหลือจากจำเลยที่2 .... จึงต่างกับการที่ไปประสบเหตุขณะกำลังข่มขืนจนต้องใช้กำลังเข้าหักหาญ

แบบนี้ต้องยืนดู จนกว่าเค้าจะวิ่งหนีมาหาเราก่อน ถึงจะช่วย  :07:

คงเข้าข่ายป้องกันตัวเกินกว่าเหตุล่ะ
ถ้าจิ้มจึกไปทีนึง หรือเตะให้พับแล้วหนีไม่เป็นไร
แล้วเค้าล้มไปแล้วยังกรีดๆ ๆๆๆๆ ตื้บๆ ๆๆๆ
ศาลเค้าก็คงมองว่าทำเกินกว่าเหตุ

โลกนี้มันโหดร้าย   :39:

วันนี้เจอลวนลามหน้าตึก เดี๋ยวมีอารมณ์จะเล่าให้ฟัง

ผมว่าอารมณ์คนช่วยตอนนั้น
มันแบบว่า ไอ้เหียกนี่ต้องตื้บให้ตาย  :07:

ส่วนที่ว่า แม่ค้ารู้จักกับผู้ตายมาเป็นเวลานานนั่น
เท่าที่ผมประเมินก็คงแค่เห็นหน้ากันอยู่หลายหน
เพราะผู้ตายก็เก็บขยะอยู่แถวนั้นมานาน
หากรู้จักกันจริงๆ คงรู้ชื่อนามสกุลอะไรมากกว่านี้

ความรู้จักคงเหมือนประมาณว่า
เราจำมอไซด์วินหน้าปากซอยได้มากกว่า

.......................................

สมมติว่าถ้าไม่มีคนช่วย
แม่ค้าถูกข่มขืน โอกาสที่จะโดนฆ่าปิดปากก็มีสูง
เพราะจำหน้ากันได้อยู่

แค่สงสัยว่า ทำไมถึงให้โอกาสคนตั้งใจทำร้าย
เท่ากับคนตั้งใจทำดีแต่เกิดผิดพลาด

ตามความรู้สึกตู มันไม่ควรจะเท่ากันสิ
มันควรจะให้โอกาสกับคนที่เจตนาตั้งใจทำดีมากกว่า

แม่ค้าเองก็ต้องติดคุก ทั้งๆ ที่ถ้าผู้ตายไม่มากระทำอะไรก่อน
แม่ค้าก็คงไม่ต้องไปกรีดหน้าผู้ตาย)

แบบนี้มันเหมือนกับ
เอื้อให้คนร้ายย่ามใจมากขึ้น
และทำให้คนดีท้อแท้ลงน่ะ

สรุปว่างานนี้ ทนายจำเลยไม่เก่งใช่ไหม  :39:
(ขนาดด็อกเตอร์ตีเมียด้วยไม้กอลฟ์จนตายยังรอดได้)

อ้างคำพูดจาก: กาปุ๊ก เมื่อ 22 ก.ค. 2008, 22:26 น.
วันนี้เจอลวนลามหน้าตึก เดี๋ยวมีอารมณ์จะเล่าให้ฟัง

:07: อย่างนี้ต้องตื้บแม่งให้ตาย  :07:

จากในข่าวเมื่อปี2548

อ้างอิงวานนี้ (1 ก.ย.) เจ้าหน้าที่ตำรวจ สน.ชนะสงคราม แถลงผลจับกุมนายอัศวิน วงศ์วิทยา อายุ 27 ปี "อดีตนักมวยคาดเชือก" พลเมืองดีเข้าช่วยเหลือสาวใหญ่แม่ค้าพระเครื่อง ขณะถูกคนเร่ร่อนตระเวนเก็บขยะย่านท้องสนามหลวงเกิดอารมณ์ปลุกปล้ำ จนนายอัศวินเผลอตัวฟาดเข้งไปหลายทีคนร้ายล้มฟุบยสลบคาที่ สุดท้ายมารู้อีกทีกลายเป็นศพจึงตกเป็นผู้ต้องหาในที่สุด 

         เจ้าหน้าที่ตำรวจ กล่าวว่า สืบเนื่องวันที่ 30 ส.ค.ที่ผ่านมา ได้รับแจ้งว่าพบศพชายถูกทำร้ายเสียชีวิต ตรงข้ามศาลหลักเมืองบริเวณสนามหลวง สภาพด้านซ้ายของใบหน้า มีร่องรอยถูกมีดคัตเตอร์กรีดเป็นแผลฉกรรจ์ ตามตัวมีร่องรอยฟกช้ำไปทั่ว ทราบต่อว่าชื่อนายยะ ไม่ทราบนามสกุล อายุ 60 ปีเป็นคนเร่ร่อนเกิบของเก่าขายไปวันๆ 
แสดงว่าหลังเกิดเหตุไม่มีการแจ้งตำรวจเลย
         กระทั่งต่อมาพนักงานสอบสวนได้เรียกตัว นางอรุณี ทองพรม อายุ 40 ปี อาชีพให้เช่าพระเครื่องบริเวณท้องสนามหลวง มาสอบปากคำในฐานะผู้เสียหายให้การว่า เมื่อกลางดึกวันที่ 29 ส.ค.ที่ผ่านมา ขณะที่กำลังนอนหลับอยู่บริเวณโต๊ะใต้แผงขายของกลางดึก จู่ๆ นายยะซึ่งอยู่ในอาการเมาเหล้าขาว ได้พยายามเข้ามาปลุกปล้ำข่มขืนแต่ตนไม่ยอม จึงตะโกนร้องให้คนช่วยและรีบวิ่งหนีมาขอความช่วยเหลือจากนายอัศวิน ซึ่งขายเชือกสายร่มสำหรับแขวนพระมีแผงตั้งขายอยู่ใกล้เคียงกัน และเล่าเรื่องให้ฟังนายอัศวินจึงวิ่งเข้าไปเตะผู้ตายหลายทีจนล้มฟุบลง 
ถ้าเป็นตามนี้ นี่ไม่ใช่การป้องกันตัว หรือการช่วยเหลือ แต่เป็นการเข้าไปทำร้าย

กรณีนี้ มีจุดที่น่าสังเกตอย่างนึงคือ เรื่องราวที่ว่าคนที่บอกว่ามาข่มขืนคือจำเลยทั้งสองคน โจทก์ตายไปแล้ว บอกไม่ได้ว่าเกิดเหตุการณ์อะไรจริงๆ
อีกจุดนึงที่ยังไม่เห็นในนี้คือ อะไรทำให้ตำรวจเรียกนางอรุณีมาสอบปากคำแล้วนางอรุณีต้องบอกความจริง ... ตำรวจไปซักได้ข้อมูลอะไรที่ทำให้สงสัยเป็นพิเศษหรือไม่

อ่านจากข่าวแสดงว่า
ตอนที่ตื้บเสร็จไม่คิดว่านายยะจะตาย  :08:
(ตีนหนักจริงๆ แฮะ)

ผมว่า อารมณ์ของนักมวยประมาณ
ไอ้เหียกนี่ต้องตื้บให้ตาย
แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้ตาย
คงแค่สั่งสอน แต่ตีนหนักไปหน่อย

..........................

เรื่องเบื้องหลังเบื้องลึก
ผมไม่รู้ดังนั้นจะไม่พูดถึงแล้วกัน
เพราะไงศาลก็ตัดสินไปแล้ว

............................

ผมนึกถึงกฎหมายชาเรีย ของอิสลาม
ที่มีบทลงโทษแรงมากๆ
มีการสนับสนุนการประชาทัณฑ์ด้วย
เช่นให้เอาก้อนหินคว้างจนตาย
จนไปถึงตัดหัว

เพราะจะมีการตัดสินแบบนี้ทุกวันศุกร์
ซึ่งจะมีการละหมาดใหญ่
เสร็จแล้วก็จะเอานักโทษมาตัดสิน
ต่อหน้าฝูงชนที่มาละหมาด

เคยคุยกับเพื่อนที่เป็นมุสลิมแถวนี้
มันบอกว่าเจตนาคือ ให้คนที่คิดจะทำไม่ดี
ได้เปลี่ยนใจ หรือล้มเลิกความตั้งใจ
ทำนองว่า เชือดไก่ให้ลิงดูนั่นแหละ

..........................

เหตุการณ์ละเมิดทางเพศ
ที่เกิดขึ้นในบ้านเราหลายๆครั้ง
ผมอดคิดไม่ได้ว่า
ถ้ากฎหมายบ้านเราใช้กฎหมายชาเรีย
ที่เอาคนที่ฆ่าข่มขืน มาให้คนเอาก้อนหินขว้างจนตาย

บางที อาจจะทำให้คดีเหล่านี้ลดลง
อาจจะทำให้ผู้ชายหื่นๆ หลายๆ คน
หักห้ามใจได้มากขึ้นก็ได้

ถ้าเอามาใช้บ้านเรา
นักสิทธิยนุษยชนทั้งหลาย
จะออกมาโจมตีว่าป่าเถื่อน  :37:

อืม..ไม่รู้นะ แต่ว่าถ้าใครมาตั้งใจจะข่มขืนเราแบบนั้น

เอาถึงตายเหมือนกัน ชัวร์ :52:

ศาลไม่คิดบ้างเหรอว่า ถ้าไอ้ชั่วข่มขืนสำเร็จ ต่อให้สั่งประหารมัน

ความรู้สึกที่เสียไปก็เรียกคืนมาไม่ได้  ดังนั้น..เห็นว่า สมควรตายค่ะ

จริงๆมันมีเหตุบางอย่างที่ทำให้คดีข่มขืนของไทยเพิ่มโทษไม่ได้อยู่นะ  :47:

อรว่ามันขึ้นอยู่กับลำดับเหตุการณ์ด้วยนะ
ถ้าลำดับตามนี้แล้วมองอย่างวิธีพิจารณาความทั่วไป..
ก็ต้องดูก่อนว่าใครเป็นใครในเหตุการณ์ไหน

แม่ค้าโดนปล้ำ > แม่ค้าไปขอความช่วยเหลือ > นักมวยมาช่วย > แม่ค้ากรีดหน้าลุง > ลุงตาย
    (เหยื่อ)            (ออกจากการเป็นเหยื่อ)       (ทำร้ายฯ)         (ทำร้ายฯ)        (เหยื่อ)

เริ่มแรกคือแม่ค้าเป็นเหยื่อ.. แต่พอออกจากเหตุการณ์นั้นได้
ก็ไม่มีเหตุอันควรให้กลับไปทำร้ายร่างกายลุงอยู่ดี

ลุงกระทำความผิด แต่พอแม่ค้าหนีไป.. การจะเอาผิดต้องแจ้งความ
แล้วก็ดำเนินคดีลุงถึงจะมาเป็นผู้ต้องสงสัย > จำเลย > ผู้ต้องหา
ตามลำดับการดำเนินคดีตามกฎหมายอีกทีนึง.. โดยสภาพการณ์
ศาลคงไม่ได้คำนึงถึงเหตุที่กระทำก่อนนั้น = ลุงอยู่เฉยๆแล้วโดนตื๊บตาย
พิจรณาตามนั้น = ลุงไม่ผิด

นักมวยไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับเหตุการณ์ตรงนั้น
และไม่ได้เข้าไปช่วยเหลือระหว่างที่เหตุนั้นกำลังเกิดอยู่
การเข้าไปทำร้ายร่างกายจึงถือว่ามีเจตตามิใช่เพื่อการป้องกัน
(โดยไม่ต้องดูว่ากระทำเกินกว่าเหตุหรือไม่อย่างไร)
หรือต่อให้มีเจตนาในการปกป้องป้องกันก็ตาม
แต่ถ้าอีกฝ่ายตาย ก็ไม่สามารถเอาเจตนาตรงนั้นมาอ้างได้
ก็กลายเป็นการประทุษร้าย + ทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนถึงแก่ความตาย



ถ้ามองตามเหตุ และลำดับ.. ผู้พิพากษาบางท่านก็จะพิจารณาเป็นไปตามนี้



อันนี้คือลองประเมินตามวินิจฉัย+ข้อมูลที่หมอแมวเอามานะคะ..
แต่ถ้าตามความเห็นส่วนตัวแล้ว มองว่าระบบพิจารณาคดี ระบบศาล
มันไม่ค่อยสมเหตุสมผล และไม่เอื้อในเชิงปฎิบัติสำหรับหลายๆคน
เพราะฝ่ายหญิงคงไม่เสียเงินไปขึ้นโรงขึ้นศาลฟ้องเอาเรื่องฝ่ายลุง
เป็นอะไรที่เสียเงิน เสียหน้า และเวลา นักมวยคงไม่เดินไปเชิญลุงไปสน.
ให้ดำเนินคดีตามกฎหมาย..... ชีวิตจริงมันไม่ง่ายนั่นเอง

- - - - - - - - - -

ระบบสังคมลงโทษมันเอามาใช้จริงกันน้อยลง
เพราะสภาพการเปลี่ยนแปลงสังคมด้วยล่ะค่ะพี่ณต
ให้อรมองคงเทียบตัวอย่างประมาณหนังไทยโบราณนิดนึงว่า...

ถ้าเป็นสมัยก่อน...
- ลูกสาวโดนปล้ำ พ่อไปตามจัดการชายใจทรามคนนั้น
ชาวบ้านส่วนมากก็จะเห็นสมควร โดนซะได้ก็ดี
เพราะมันไม่ได้มีศาลมาจัดการตรงนั้นให้ ใช้กฎหมายชาวบ้าน

ถ้าเป็นสมัยนี้...
- ลูกสาวโดนปล้ำ พ่อไปตามจัดการชายใจทรามคนนั้น
ตำรวจจะมาจับ ชาวบ้านจะแบ่งเป็นสองกลุ่ม
กลุ่มนึงเห็นด้วย (ระบบศาลเตี้ย / กฎหมายชาวบ้าน)
อีกกลุ่มว่าพ่อคนนั้นทำเกินกว่าเหตุ (ระบบศาล)


สรุปคือ.. คำว่ายุติธรรมของแต่ละคนก็ไม่เท่ากันล่ะ

จะไม่เห็นด้วยก็ที่แม่ค้าไปกรีดหน้าซ้ำเนี่ยล่ะค่ะ

เห็นตามพี่บัวค่ะ


และไอ้ที่นักมวยกับแม่ค้า ต้องติดคุกเนี่ย ทำให้คนดีท้อแท้ได้เลย
เพราะในเวลานั้นอย่างที่พี่ณตว่า อารมณ์แบบ เหี้ยนี่หว่า มึงต้องโดนตื้บๆๆๆ (แต่ไม่ตั้งใจให้ตาย) มันมีได้อ่ะค่ะ

อ้างคำพูดจาก: นางสาวบัวบาน เมื่อ 22 ก.ค. 2008, 23:25 น.
อืม..ไม่รู้นะ แต่ว่าถ้าใครมาตั้งใจจะข่มขืนเราแบบนั้น

เอาถึงตายเหมือนกัน ชัวร์ :52:

ศาลไม่คิดบ้างเหรอว่า ถ้าไอ้ชั่วข่มขืนสำเร็จ ต่อให้สั่งประหารมัน

ความรู้สึกที่เสียไปก็เรียกคืนมาไม่ได้  ดังนั้น..เห็นว่า สมควรตายค่ะ

เค้า่แค่พยายามข่มขืนไงครูบัวไม่ได้พยายามฆ่า
บอบช้ำทางจิตมันไม่เห็นเป็นตัวตนเท่าทางร่างกาย
ศาลเค้าก็ตัดสินไปตามหลักฐานที่มี
อีกอย่างถ้าทนายอีกฝ่ายเก่งกว่า
พลิกผิดเป็นถูกก็ยังได้
ไอ้คดีก้ำกึ่งแบบนี้เค้าอาจตัดสินใจมาไม่ถูกชาวมุงอย่างเรา
แต่เค้าก็ทำดีที่สุดแล้วไงคะ

ไม่งั้นคงไม่มีให้เห็นบ่อยๆ ที่เมียโดนทำร้ายแล้วสวนสามีกลับไป
ตัวเองต้องติดคุกซะเอง

ศาล

ป้องกันตัว กับ เจตนาฆ่า
มันนับที่จำนวนการกระซวกได้นะ
ดูว่าทำเกินกว่าเหตุไหม
ฆ่าเพราะโมโห ไม่ว่าฝ่ายที่ตายจะถูกหรือผิด
ตามหลักกฏหมาย มันก็คือการฆ่าเพราะบันดาลโทสะอยู่ดี(ใช้คำถูกมะ)

ถูกค่ะเจ๊  บรรดาลโทสะ
ถ้าตั้งใจป้องกันตัว
อาจจะคิดไปได้ว่า
น่าจะแทงพอไม่ให้มีแรงต่อสู้ ไม่กี่ที

แต่ถ้ากระหน่ำแทงนี่ ต้องโทสะแหงมๆ 
นี่ตัดสินแบบไม่เห็น
(ไม่ค่อยชอบเลย น่าจะมีติดวงจรปิดทั่วโลก  :30:)

แล้วต้องมาดูอีกด้วยว่า
ผู้ร้ายนั่นอึดแค่ไหน
ถ้าอึดมาก แทงทีเดียวเอาไม่อยู่
ก็อาจจะต้องแทงซ้ำหลายที

เป็นคนดีนี่ คนก็เข้าใจยากนะ บางที
สรุป ผู้ร้ายสมควรโดนแหละ
ต้องกำจัดไป ปล่อยให้อยู่ก็รกโลก  :07:

ใจร้ายแฮะ คือทำร้ายแรงๆก็ยังโอนะ แต่นี่ฆ่ากันตายเลยนะเนี่ย

 :12:มีเหตุผลทุกคน อ่านแล้วชื่นใจ
คำว่าชีวิตจริงไม่เหมือนในกฎหมายยังใช้ได้ดี
ในตัวบทกฎหมาย ไม่เคยมีปัญหา กฎหมายถูกเสมอ
เพราะกฎหมายตั้งบทหลักที่ว่า "If ... Then ...."

ดังนั้นไม่เคยปรากฎว่า ถ้าผู้พิพากษาตัดสินถูกต้องตามรูปคดีและหลักฐานแล้ว ปรากฎว่าตัดสินผิด ผู้พิพากษาจะมีความผิดตามไปด้วย

การสร้างกฎเกณฑ์ของกฎหมาย การกำหนดบทลงโทษ มันไม่ได้ขึ้นกับแค่ว่าความผิดร้ายแรงเพียงใด
แต่ตั้งบนความเป็นมนุษย์ที่มีรักโลภโกรธหลง มองถึงว่าก่อนจะบังเกิดความผิด ไม่ใช่แค่ว่าอยากทำแล้วกระทำ
รวมไปถึงมองไปจนถึงความเป็นจริงที่ว่า เมื่อเกิดคดีขึ้น ไม่มีใครพูดความจริงทั้งร้อย% แต่จะพูดความจริงในมุมมองตนเองแบบ Vantage Point\

ตัวอย่างตรงนี้ลองยกมาเป็นกรณีให้เทียบกัน
1. แม่ค้าจะโดนข่มขืน หนีมาได้ ไปบอกคนรู้จัก คนรู้จักโมโหไปกระทืบจนตาย
ศาลก็คงถามกลับได้ว่า - เกินกว่าเหตุหรือไม่ เพราะนักมวยไปรู้ได้ยังไงว่าแม่ค้าพูดจริงไม่ได้โกหก (เอาพยานหลักฐานไหนไปตัดสินว่าแม่ค้าพูดจริงไม่ได้ใส่ความ)... แล้วทำไมไม่พากันไปแจ้งตำรวจ อีกฝ่ายก็60ปีไม่มีอาวุธ หนีก็หนีพ้นแล้ว ทำไมยังย้อนกลับไปทำร้ายเขาอีก
2. แม่ค้าเจอปล้าเห็นๆ นักมวยเดินไปประสบเหตุ กระทืบตายคาตีน
ศาลคงถามกลับว่า - ทำไมไม่แค่กระทืบจนสลบ อีกฝ่ายก็เมาและอายุมากแท้ๆ
3. แม่ค้าเจอปล้ำเห็นๆ คนเมามีมีดในมือ ก็เลยเสี่ยงชีวิตเข้ากระทืบ
ศาลคงถามกลับว่า - กล้าหาญอย่างนี้ทำไมโดนจับมา

ไอ้ที่บอกให้ระวังคือข้อ 1 ครับ
ผมอาจจะไม่รู้จักโลกมากมาย แต่ในโซนที่ผมเห็น คดีประเภทข้อ 1 มีเยอะ
มาแจ้งกันว่าข่มขืนๆ ตำรวจพามาตรวจร่างกาย ส่วนใหญ่ผู้หญิงจะบอกว่าสมยอม แต่มีเหตุบางอย่างที่ตกลงกันไม่ได้จึงแจ้งความว่าข่มขืน
หรือประเภทเจอทำร้ายร่างกายมา ฝ่ายที่โดนทำร้ายคุยกับผมยังงงๆอยู่ว่าโดนทำร้ายได้ยังไง ส่วนฝ่ายที่ไปทำร้าย ก็บอกว่าป้องกันตัว

ต้องมีความพอดีครับ เพราะโลกนี้มันไม่พอดี  :52:

บทสรุปจบของหมอแมวสวยงาม  :22:
โลกต้องมีความพอดี

อ้างคำพูดจาก: หมอแมว เมื่อ 23 ก.ค. 2008, 00:35 น.
:12:มีเหตุผลทุกคน อ่านแล้วชื่นใจ
คำว่าชีวิตจริงไม่เหมือนในกฎหมายยังใช้ได้ดี
ในตัวบทกฎหมาย ไม่เคยมีปัญหา กฎหมายถูกเสมอ
เพราะกฎหมายตั้งบทหลักที่ว่า "If ... Then ...."

ดังนั้นไม่เคยปรากฎว่า ถ้าผู้พิพากษาตัดสินถูกต้องตามรูปคดีและหลักฐานแล้ว ปรากฎว่าตัดสินผิด ผู้พิพากษาจะมีความผิดตามไปด้วย

การสร้างกฎเกณฑ์ของกฎหมาย การกำหนดบทลงโทษ มันไม่ได้ขึ้นกับแค่ว่าความผิดร้ายแรงเพียงใด
แต่ตั้งบนความเป็นมนุษย์ที่มีรักโลภโกรธหลง มองถึงว่าก่อนจะบังเกิดความผิด ไม่ใช่แค่ว่าอยากทำแล้วกระทำ
รวมไปถึงมองไปจนถึงความเป็นจริงที่ว่า เมื่อเกิดคดีขึ้น ไม่มีใครพูดความจริงทั้งร้อย% แต่จะพูดความจริงในมุมมองตนเองแบบ Vantage Point\

ตัวอย่างตรงนี้ลองยกมาเป็นกรณีให้เทียบกัน
1. แม่ค้าจะโดนข่มขืน หนีมาได้ ไปบอกคนรู้จัก คนรู้จักโมโหไปกระทืบจนตาย
ศาลก็คงถามกลับได้ว่า - เกินกว่าเหตุหรือไม่ เพราะนักมวยไปรู้ได้ยังไงว่าแม่ค้าพูดจริงไม่ได้โกหก (เอาพยานหลักฐานไหนไปตัดสินว่าแม่ค้าพูดจริงไม่ได้ใส่ความ)... แล้วทำไมไม่พากันไปแจ้งตำรวจ อีกฝ่ายก็60ปีไม่มีอาวุธ หนีก็หนีพ้นแล้ว ทำไมยังย้อนกลับไปทำร้ายเขาอีก
2. แม่ค้าเจอปล้าเห็นๆ นักมวยเดินไปประสบเหตุ กระทืบตายคาตีน
ศาลคงถามกลับว่า - ทำไมไม่แค่กระทืบจนสลบ อีกฝ่ายก็เมาและอายุมากแท้ๆ
3. แม่ค้าเจอปล้ำเห็นๆ คนเมามีมีดในมือ ก็เลยเสี่ยงชีวิตเข้ากระทืบ
ศาลคงถามกลับว่า - กล้าหาญอย่างนี้ทำไมโดนจับมา

ไอ้ที่บอกให้ระวังคือข้อ 1 ครับ
ผมอาจจะไม่รู้จักโลกมากมาย แต่ในโซนที่ผมเห็น คดีประเภทข้อ 1 มีเยอะ
มาแจ้งกันว่าข่มขืนๆ ตำรวจพามาตรวจร่างกาย ส่วนใหญ่ผู้หญิงจะบอกว่าสมยอม แต่มีเหตุบางอย่างที่ตกลงกันไม่ได้จึงแจ้งความว่าข่มขืน
หรือประเภทเจอทำร้ายร่างกายมา ฝ่ายที่โดนทำร้ายคุยกับผมยังงงๆอยู่ว่าโดนทำร้ายได้ยังไง ส่วนฝ่ายที่ไปทำร้าย ก็บอกว่าป้องกันตัว

ต้องมีความพอดีครับ เพราะโลกนี้มันไม่พอดี  :52:

พอดี ก็ไม่สนุก  :52:

ต้องติดกล้องวงจรปิดค่ะพี่หมอ
ติดทั่วโลกเลย เอาแบบชัดๆ (เพ้อฝัน)
แต่ถ้างั้นคงไม่ต้องตัดสินอะไรอะเนอะ

มนุษย์โลก เกิดมา
เพื่อทดสอบ ทดๆๆสอบๆๆ

เคยได้ยินใครพูดจำไม่ได้
ว่า

"ถ้าไม่มีคนเลว เราก็ไม่รู้ ว่าคนไหนดี ข้อนี้เป็นข้อดี ของคนเลว"

งงๆหน่อย แต่บุ๋มเข้าใจ   :22:

ไม่ใช่ครับ มีตัวเลือกที่สี่
ทีหลัง เวลาเจอตำรวจจะจับ ให้แต่งเรื่องให้ไปในทางเดียวกัน แล้วพยายามทำให้คดีเป็นแบบป้องกันตัว หรือไม่ก็บันดาลโทสะ
ถ้าคิดอะไรไม่ออกก็บอกว่าไฟมันมืด ไอ้ปื้ดทำ  :12:

อะนะ เนอะ  :47:

ไม่มีพ่อเป็นเป็ดก็ช่วยอะไรไม่ได้นะคะ   :47:

ต้องทำฟอร์มจำชื่อพ่อตัวเองไม่ได้ด้วย

จะพูดอะไรก็ตกลงกันก่อน
คิดกรณีเผื่อตำรวจซ้อมค้างไว้ด้วย  :25:

แต่มีพ่อเป็นเหี้ย ช่วยท่านได้  :47: (เหี้ยเหลิม)

 :27:

เป็นอย่างอื่นก็พอได้  :27:

ตกลงปุ๊กได้ตื้บไอ้คนที่มาลวนลามหรือเปล่า  :07:

ไอ้พวกนี้มันน่าตื้บจริงๆ นะเนี่ย  :07:

เอามาเล่าอย่างนี้ รับรองได้ว่าไม่ได้ตื้บ  :12:
ป่านนี้หมอนั่น จมอยู่ในอ่าวโตเกียวแล้ว  :12:

 :05: โลกโหดร้าย

พูดเรื่องนี้แล้วก็นึกถึงคนบ้าที่ไปทุบสิ่งศักดิ์สิทธิ์แถวเซนทรัลเวิล์ดแล้วโดนแท็กซี่รุมกระทืบตาย

ตกลงมันจบยังไงครับ :31:

อืมมม เจตนาข่มขืนเนี่ย น่าจะฆ่าให้ตายนะ เพราะว่า ถ้ามันข่มขืนสำเร็จ คนที่เป็นเหยื่อ ก็เหมือนตายทั้งเป็น แค่คิดยังสยองเลย
ป้าว่าบาดแผลทางจิตใจ มันรักษายากแล้วก็ยาวนานกว่าบาดแผลทางร่างกายซะอีก
อีกอย่างไม่ชอบเลยที่กฎหมายแยกมองว่า พยายามข่มขืน กับ ข่มขืนเสร็จแล้ว
คือ ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ ยังไงซะมันก็เจตนา ตั้งใจจะทำอยู่ดีนั่นแหละ คนพวกนี้ไม่น่ามีชีวิตอยู่ให้หนักแผ่นดินเลยอ่ะ  :37:

ฮู้ย ถ้ามันยรรมติธุดจริงๆ หมอกับพยาบาลคงไม่เจอแบบงี่เง่าให้ติดคุกหรอก  :48:

ยุติธรรม  :07:

ทัดติยำ  :25:

เกือบลืมเล่าเลย ไอ้คนลวนลามนั่น
เจอจนชิน เลยรู้สึกเป็นเรื่องปกติไปแล้วหรือเปล่าไม่รู้แฮะ
ไม่ดีเลย

เรื่องมีอยู่ว่า นัดเพื่อนไว้ ก็คืออีโชติ มันมาถึงญี่ปุ่นแล้ว
โทรมา บอกจะมารอในเอ็มเอ็สเอ็น ก็รีบปั่นจักรยานตะพึดตะพือเลย
พอข้ามไฟแดงมา ก็ต้องผ่านลาดจอดรถ อพาร์ทเมนท์อยู่ในย่านที่คนชุกชุม
ประมาณแถวสยามอะไรอย่างงี้ คนมันก็เดินเยอะ
จะถึงบ้านแล้ว ดันเจอคนเมาๆสองคน เดินขวางทาง

เราก็บีบแตร กริ๊ง กริ๊ง ขอทางหน่อยค่า
พอผู้ชายคนนั้นหันมามองหน้า ก็ทำกรุ้มกริ่ม คือมันเมาน่ะนะ
ตัวหอมสบู่หึ่งเลย ท่าทางจะเพิ่งไปอาบอบนวด หรือไม่ก็เลิฟโฮเตลมา
เราก็ขี่จักรยานไม่แข็งอยู่แล้ว จะคว่ำแหล่ไม่แหล่
พอเจอพี่หื่นดึงแขนอีก แล้วโอบไหล่
พูดจาเชิญชวน ไปเที่ยวกันไหมหนู ไปกินอะไรกัน
จากเก๋าๆ ตูก็บอก ไม่ดีกว่าค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ ไว้วันหลังนะคะพี่ วันนี้หนูยุ่ง
ไอ้ห่า แล้วแบบว่า ดันมาหื่นเอาตรงหน้าอพาร์ทตัวเองอีก
ตูก็จอดจักรยานสิ ไอ้หอยหลอดนั่นก็เข้าใจผิด
นึกว่าตูสมยอม ทีนี้ก็เดินพุ่งมาเลยสิ เวรกรรม อุตส่าห์หักหลบพ้นมาได้
มาตายตอนจอดรถนี่ล่ะ เดินมาก็พูดจาหื่นๆ แบบจะเอาตูให้ได้
ไปด้วยกันนะ เบบี๋ สารพัด :28: ยิ่งรู้ว่าเป็นคนต่างชาติ
ความเกรงกลัวคุก ยิ่งลดลง ลูบหัว ลูบแขน โอบไหล่ ตูก็มุดๆ
เข้าใจอารมณ์คนโดนขืนใจเลย แรงมันสู้ไม่ไหวจริงๆ
แรงผู้หญิง ผู้ชาย มันกระดูกคนละเบอร์ แถมยิ่งลกๆ ห่วงสัมภาระอีก
และรู้ว่า มันทำอะไรมากกว่านี้ไปไม่ได้ เพราะที่เกิดเหตุมันหน้าแฟมิลี่มาร์ท
ยังดี เพื่อนมันมาลากมันไปได้ และกล่าวขอโทษขอโพย หยีจริงๆ  :05:
ถ้าหล่อจะไม่ว่าเลยแสรด

โอย.. อยู่ต่างบ้านต่างเมือง ระวังตัวมากๆ นะคะ
ไม่รู้วัฒนธรรมเขาเป็นไง แต่ถ้าเป็นบ้านเรามีเรียกพวกมายำแน่ หน้าบ้านอย่างนี้ยิ่งเหมาะเลย..

 :09: เห็นเจ๊ปุกห้าว ๆ ทำไมไม่ฮึดแบบ ใส่ไปสักเปรี้ยงสองเปรี้ยง
แล้ววิ่งหนีเข้าแฟมิลี่มาร์ทล่ะเจ๊ปุก

ดูเหมือนถ้าหล่อนี่จะสมยอม พี่ปุกรุกเองเลยใช่ป่ะ  :53:

โห น่ากลัวแฮะมาแบบนี้ แถมไม่หล่อด้วย  :15:

เจ๊น่าจะมีอุปกรณืไว้ป้องกันตัวนะคะ
นี่ถ้าเพื่อนไม่มาลากไปนี่ซวยเลย

เป็นสเปรย์พริกไทย หรืออะไรก็ว่าไป

 กายเมายังไม่พอยังเมาใจอีก คนหนอคน  :16:

ขำตรงประโยคสุดท้ายนี่แหละ  :33:
แต่เอาน่า ถ้าเจออย่างนี้แปลว่า ปุกน่ารักนะ เพื่อนป้าก็น่ารักเจออย่างงี้ประจำเลย ส่วนป้า ไม่เคย  :42: ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี 5555

ยังไงดีนะ ไอ้ตอนพูด มันทำได้ไง
มาเล้ย แสรด เดี๋ยวตูจะเตะให้กลิ้ง
แต่พอเจอจริงๆ มันเป็นหมาหงอยว่ะเฮ้ย
มัวแต่ปัด แต่ป่ายซะมาก  :30: :05:
เก่งแต่ปากนี่นาเรา

โถ เห็นปุกมาโพส นึกว่ามีเรื่องใหม่ให้มาอ่าน

อ้างคำพูดจาก: กาปุ๊ก เมื่อ 25 ก.ค. 2008, 19:59 น.
ยังไงดีนะ ไอ้ตอนพูด มันทำได้ไง
มาเล้ย แสรด เดี๋ยวตูจะเตะให้กลิ้ง
แต่พอเจอจริงๆ มันเป็นหมาหงอยว่ะเฮ้ย
มัวแต่ปัด แต่ป่ายซะมาก  :30: :05:
เก่งแต่ปากนี่นาเรา

เป็นเหมือนกันเลยค่ะ .. เวลาฟังเรื่องคนอื่นเขานะ..
ไม่เตะแม่...เลยอ่ะ

พอเกิดเรื่องเข้าจริงๆ .. ได้แต่ทำหน้าเงี้ย..  :05:

อ้างคำพูดจาก: บิ๊ก + เม้ง เมื่อ 25 ก.ค. 2008, 20:15 น.
โถ เห็นปุกมาโพส นึกว่ามีเรื่องใหม่ให้มาอ่าน

อันนี้ก็เห็นด้วยอีกค่ะ ..  :30:

มีแต่พวกโหดๆวุ้ย ได้ๆ เดี๋ยวจัดให้เลย
ตอนนี้กำลังพยายามเขียนเรื่อง Japanese Most Wanted
เรียงตัว แต่ต้องใช้เวลาหน่อยนะ ว่าจะเอาไปลงฟอนต์สุดอยู่

 :53:

แล้วที่บอกว่าซื้อหนังสือมาผิดล่ะเจ๊ปุก
ไม่เห็นแปลให้อ่านเลย รออยู่นะคะ
(แต่เห็นบอกว่าโยนหนังสือทิ้งก่อนเข้าไปหาหมอใช่ไหม? เล่มนั้นรึเปล่า?)
แต่อยากอ่านจริง ๆ นะ เอาแบบเล่า ๆ ไม่ถึงกับแปลก็ได้ค่ะ

ขอบคุณมิตรรักแฟนเพลงมาก
อุตส่าห์มีจมล มาตามกันอุ่นหนาฝาคั่ง
สาวกแอบจิตเยอะนะเนี่ย สาวแว่นทั้งนั้น  :43:


เรื่องที่จะเล่าไม่มีเลือดสาด อีดาบฟันสายสะพายขาดใดๆทั้งสิ้น
แต่เป็นเรื่องที่ประสบกับตัว และเป็นเรื่องที่ในญี่ปุ่นถือว่าฮิตมากๆ
กับอาชีพใหม่ ที่ทำรายได้เป็นกอบเป็นกำ ให้สาวตึงที่นี่

เหตุเกิดที่หน้าสถานีรถไฟคานายาม่า ระหว่างเดินทางไปช๊อปปิ้ง
ว่าจะไปสอยกางเกงสกินนี่สักตัว ที่นั่นมันถูก และสีก็สวยสะอาดตา
อย่าได้หลงผิดคิดว่าญี่ปุ่นเย็นเชียวนะ ตอนนี้นาโกย่า ปาเข้าไปสามสิบแปดองศาแล้ว
ไม่ได้ร้อนแบบไทยด้วย ที่นี่ความชื้นสัมพัทธ์สูง เลยเหงื่อไม่ออก
ร้อนแบบสะสมในร่างกาย คนเลยเป็นโรคแพ้หน้าร้อนกันเป็นแถบ (natsu bate)

ทีนี้ เราก็ร้อนใช่ไหมล่ะ แล้วคนยืนแจกใบปลิวไม่ร้อนกว่าเหรอ
เห็นตาลุงหน้าตาใจดี ยืนเหงื่อแตกพลั่ก แจกใบปลิว เขียนว่านานาคาเฟ่
มังก๊า คาเฟ่ หรือ ร้านอ่านการ์ตูน ที่นี่นิยมมาก เหมือนอ่านฟรี แล้วสั่งดริ๊งค์ถูกๆ
กินกับเครป กับขนมอะไรทำนองนี้

พอลุงเห็นเราก็เดินปรี่มาเลย วันนั้นกระชากวันมาก ใส่เอี้ยมดำ เสื้อเหลือง
รองเท้าแตะสมัยนิยมสุดๆ สะพายกระเป๋าแดง ฟอนต์ตัวโตๆสีเหลือง
ลุงมาถึงเราก็เอาพัดให้อันนึง แล้วก็ยื่นใบปลิวให้

"พี่สาวๆ (คนที่นี่เค้าให้เกียรติกันด้วยเรียกพี่ สวนกับพี่ไทยมาก) น่ารักจังเลย
ว่างสักสามนาทีไหม กรอกใบสมัครร้านนี่หน่อย ได้บัตรฟรีเต็มเลยนะ
"
คุณลุงตัวไหม้เกรียม เหงื่อแตกพลั่ก ยื่นข้อเสนอที่คนแพ้คนแก่ไม่อาจปฏิเสธได้มา
เราอ่านใบปลิว ได้ใจความว่า อ่านการ์ตูนฟรี ทำเล็บฟรี ข้าวฟรี และอื่นๆอีกมากมาย
อ๋อ ร้านการ์ตูนแบบสปาคอมเพล็กซ์ เฮ้ยเจ๋ง สมัครก็ได้ ชอบอยู่แล้วร้านทำนองนี้
แล้วก็เดินตามคุณลุงไป คุยกันสัพเพเหระ จนถึงร้าน

ร้านตั้งอยู่ชั้นหก พอเปิดประตูเข้าไป เจอคนใส่สูท หน้าตาดีสามสี่คน
รู้สึกแปลกใจ ไอ้ห่า ร้านการ์ตูน ต้องแต่งขนาดนี้ด้วยเหรอ
สักแป๊บ มองไป เจอโซฟา แบบเลาจ์ เฮ้ย นี่มันร้านการ์ตูนประเภทไหนวะ
จะถอยก็ไม่ทันแหล่ว  :05:

ลุงให้กรอกใบสมัคร ก็กรอกมั่วไป เค้าบอกให้เลือกราคา ถ้ามีแขกมาเลือกเราไปนั่งคุย
ให้สิบนาที สามพันเยนถึงหมื่นเยน  :07: นี่มันร้านการ์ตูนประเภทไหนวะ
ตาลีตาเหลือก หาทางออกไม่ได้ ก็ตามมั่วๆเค้าไป มองหาทางหนีทีไล่ แต่
พูดจริงๆหมดแรงว่ะ

สุดท้ายเค้าก็ให้เข้ามาอีกห้อง สาวตึงเต็มไปหมด มีแต่ใสๆน่ารัก ขาวๆ
ทำผมเปรี้ยวจี๊ดกันไปหมด มีเนทให้เล่นฟรี มีหนังสือให้อ่าน มีทุกอย่างให้หมด
แต่ที่แย่มากคือ มีกระจก บานโต แบบคนนอกมองคนในเห็น
สไตล์อาบอบนวดชัดๆ  :07:

นั่งอยู่ไม่นาน มีคนมาเลือกเรา ให้สิบนาที ห้าพันเยน คิดเป็นเงินไทยก็พันห้า
เราบอกเราไม่ไป พูดภาษาญี่ปุ่นไม่แข็งแรง และเราก็แบบไม่ไหวแล้ว
ถึงมีสาวตึงหน้าใส มาคุยด้วย แต่ขืนให้เราเสียประวัติด้วยการเป็นสาว
คะบุคุระเกิร์ล แค่หนเดียว เงินอีกล้านนึงก็ลบประวัติไม่ได้
ก็เลยหนีออกมา มีบัตรหลักฐานยืนยันด้วยนะ  :30: เก็บไว้ดูต่างหน้า
เค้าบอกพร้อมเมื่อไหร่มาอีกได้นะจ๊ะ ยินดีต้อนรับเสมอ

เจอไอ้พวกห่านี่ทุกวัน หน้าตาตูเหมาะแก่การล่อลวงหรือไงเนี่ย แสรด :39:

ประสบการณ์ชีวิตที่หาไม่ได้ในไทยเลยนะเจ้  :37:

คนทำแม่ง ก็ช่างคิดจริงๆนะ ขอชื่นชมหัวคิดการตลาดของมันจริงๆ

โอ.. ถือเป็นประสบการณ์ชีวิตจริงๆ ดีนะคะที่ไม่มีอะไรน่ากลัวกว่านี้..
นี่แสดงว่ากาปุกน่ารักเข้าขั้นแล้วนะเนี่ย..  :56:
 

น่ากลัวนะ เหมือนมาหลอกไปเลย

แต่ว่า ที่เค้าเรียกไปนั่ง คือ แค่ไปนั่งคุยอะไรแบบนี้หรือเปล่าพี่ปุก

หรือว่าต้องไปโดนมันแต๊ะอั๋งด้วย :39:

นั่งคุยเฉยๆนะ ไม่มีอะไร
ไม่ต้องน่ารักสุดๆก็ได้ ขอให้หน้าไม่เหลาเหย่ก็พอ
บางคนก็ไม่ได้สวยอะไร ขึ้นอยู่กับเสป็คแขกมากกว่า
มีบัตรด้วย ใช้ชื่อว่า เอส แบบว่าคิดอะไรไม่ออกขั้นสุด  :48:

 :30: ฟังแล้วขำวะปุก

แต่ถ้าเจอเองกับตัว ตู  :05: แน่ๆ

 :31:  น่ากลัวแฮะ

โอ้ว ปุกเกือบได้เป็นโฮส  :25:

แหมมม  อย่างน้อยก็ต้องแปลว่าเราน่ารัก  :25:

ดีนะ ที่ว่ามันไม่บังคับทำมิดีมิร้ายเอาน่ะ

สังคมญี่ปุ่นน่ากลัว  :08:

เ่ออ  :31: น่ากลัวนะเจ๊ปุก
ดีที่รอดมาได้


:48:

เค้ารับผู้ชายมั้ยครับ เงินกำลังขาดมือ  :47:

(http://img2.f0nt.com/13/e1f3f6329df7f0306f48b1f170c0efdc.jpg)
นานามาทำธุรกิจที่นี่ก็ไม่บอก มาหลอกพี่ทำไม๊ :11:

อ่านรวดเดียวจบเลย ชอบมากครับผม

อ้างคำพูดจาก: กาปุ๊ก เมื่อ 13 ส.ค. 2008, 23:20 น.
(http://img2.f0nt.com/13/e1f3f6329df7f0306f48b1f170c0efdc.jpg)
นานามาทำธุรกิจที่นี่ก็ไม่บอก มาหลอกพี่ทำไม๊ :11:

นานาคาเฟ่

ใช่ๆ นานามาเอาดีทางนี้ก็ไม่บอกพี่ก่อน  :50:

nana cafe มิน่าเอาการ์ตูนมาล่อ  :30:

หูยยย  การ์ดน่ารักเชียว  :25:

ใช่ไหมล่ะ  :30: ก็เลยมีหมูอ้วนๆตัวนึง ลงเชื่อไปเฉยเลย
หมูมีเขาด้วย :53:

เวรกรรมเขียนแล้ว ดันกดผิดหายหมด
มีคดีฆ่ากันอีกแล้ว ถือมีดไล่ฆ่าเด็กมัธยม
ตะโกนบอก อยากฆ่าใครก็ได้ แล้วมาเป็นคู่หูดูโอ

กับอีกข่าว ถ่ายรูปเด็กประถม เห็นกกน วับแวม
ไปโพสต์ในเวบ ให้พวกจิตตกโหลดชมกันหนำใจ
มีอารมณ์จะมาเขียนใหม่ โธ่ว เขียนซะยาวเลย
ดันหายหม๊ด :05:

 :05: ทำกันได้ลงนะเจ๊ปุก รออ่านอยู่เนี่ย

กดเข้ามาเพราะคิดว่าอัพเรื่องเพิ่มนะเนี่ย

หลอกให้ตูดีใจเก้ออ่ะ  :11:

เมืองทาคายาม่า 高山 สิงหาคม ２５５１
ดินแดนที่มีชื่อคล้องจองกับทิวทัศน์รายล้อม คำว่าทาคะที่แปลว่าสูง และ ยามะที่แปลว่าภูเขา หุบเขา
ด้วยสภาพภูมิศาสตร์เฉพาะตัวแบบนี้ ทำให้ทาคายามะ เป็นเมืองที่แสนวิจิตร
ด้วยอาคารบ้านเรือนน่ารัก งดงามแบบสมัยเอโดะ อนุรักษ์บ้านเมืองเก่าได้อย่างงามงด
เหมือนเดินในเมืองเก่าหลายร้อยปีก่อน แต่ไม่ล้าสมัย และเดินทางไปมาสะดวก
อาหารก็อร่อย หาดูได้ในจู๋สาวเจแปนนะ เคยไปมาแล้ว

เมื่อเมืองที่เปี่ยมไปด้วยความสวยงาม สงบเงียบแบบญี่ปุ่นแท้ๆ และเต็มไปด้วยประวัติศาสตร์ที่น่าค้นหา
ถูกสะเทือนลั่น ด้วยน้ำมือไอ้โรคจิตสองคน ที่ถูกสังคมบีบบังคับ จนสมองทำงานไม่ปกติ
คว้าอีดาบ ไล่ฟันฆ่าคน มันไม่สนว่ามีดในมือ จะเฉือนไปที่ใคร
มันสนแต่ผล ว่าต้องมีคนตายเท่านั้น ใครก็ได้ มันตะโกนร่ำร้อง
เมืองทั้งเมืองจึงเข้าสู่ความหวาดกลัว เมืองที่แสนสงบเงียบ
ถูกคลอบคลุมไปด้วยความพรั่นสะพรึง ยิ่งเงียบ ยิ่งเหงา ยิ่งถูกปีศาจแห่งจินตนาการ
ชักจูงไปสู่ความมืดมิดได้ง่าย ทาคายาม่าก็เช่นกัน หลังจากไอ้โรคจิตวัยยี่สิบสามปี
กับไอ้โหดวัยยี่สิบเก้า คว้ามีดไล่ฟันคนตามท้องถนน มีนักเรียนสาวคนนึงหายตัวไปจากบ้าน
ทางการยังไม่ได้แจ้งผลอะไรออกมา คาดว่าน่าจะเป็นความลับทางราชการ
เพื่อไปสู่ผลในการจับกุม จะมาอัพเดทเรื่อยๆนะ พอดีนี่ข่าวสด
ยังไม่รู้ผลเยอะเลย

เค้าเปล่าทำคาเฟ่น้า  :05:......

ต้องโฮสคลับหนุ่มหล่อเท่านั้น  :54:

---

น่ากลัวอะพี่ปุก
ญี่ปุ่นจู๋นี้น่ากลัวมากๆ  :48:

โอ้ว  :25:

ติดตาม

โหดจัง  เป็นสังคมหลายรสชาติจริงๆ

กำลังติดงอมแงมค่ะ
เหมือนติดยาเนอะงอมแงมเนี่ย
ติดตามๆ

แล้วข่าวนั้นก็หายไปด้วย การกลบข่าวจากพี่ไทย
เด็กวัยรุ่นญี่ปุ่นมาเที่ยวไทย แล้วเจอลวงไปฆ่าชิงทรัพย์ที่กรุงเทพ  :05:
ออกทีวีมาสี่ห้าวันละเนี่ย หน้าตาดีด้วยนะพ่อหนุ่มคนนั้น

เด็กผู้ชายเหรอครับที่โดนฆ่า
หรือว่าผู้หญิงญี่ปุ่นโดนชายไทยหน้าตาดีหลอกไปฆ่า

วัยรุ่นตายด้วยเหตุผลอะไรแบบนี้ฟังแล้วรู้สึกอยากร้องให้  :05:

เศร้าเนอะ โลกเราเนี่ย  :08:

เสียดายคนหน้าตาดี  :05:

วันนี้ไปคุ้ยๆหาคินดะอิจิ ว่ามันออกถึงเล่มเท่าไหร่แล้ว
ไปเจอเวบ วิชาการดอทคอม เขียนน่าสนใจดี
เลยเอามาแปะให้อ่านกัน

อันดับ 10 แจ๊ค เดอะ ริปเปอร์ ชำแหละพิสดารจากนรก

แจ๊ค เดอะ ริปเปอร์ เป็นชื่อของชายคนหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์อังกฤษ ที่ชาวอังกฤษและชาวโลกรู้จักกันดี ทำไมน่ะหรือ ? ชายคนนี้เป็นฆาตกรต่อเนื่องที่ก่อคดีสะเทือนขวัญมานับครั้งไม่ถ้วน มันเริ่มฆ่าหญิงโสเภณีในย่านสลัมของย่านลอนดอน ตั้งแต่ 31 สิงหาคม ค.ศ.1888 ซึ่งผ่านมากว่าร้อยปีแล้ว ทำไมถึงได้ดัง ทั้งที่ฆาตกรโหดม ที่โดดเด่นและฆ่าเหยื่อมากกว่าเขา มีมากกว่าร้อยกว่าคน คำตอบที่น่าจะกล่าวได้คือ ชายผู้นี้ยังไม่เคยโดนจับได้เลยตั้งแต่เขาก่อคดีสะเทือนขวัญผู้คนในลอนดอนมา ทั้งยังการฆ่าที่โหดม และ สยดสยอง ไม่ว่าจะเป็นการฆ่าเหยื่อโดยการผ่าท้อง และลากเอาไส้มาขวัญไว้ที่เสาไฟฟ้า การแขวนศพเหยื่อไว้บนกำแพง ฯลฯ และ ที่สำคัญไม่มีข่าวรายงานเลยว่ามีคนที่เคยเห็นหน้าแจ๊คด้วยซ้ำไป กระทั่งผู้ที่อาศัยอยู่ละแวกใกล้ๆ แม้แต่ตอนที่แจ๊คลงมือยังแทบไม่ได้ยินเสียงอะไรที่ผิดปกติเลย โดยเหยื่อนั้นเสียชีวิตจากการถูกของมีคมแทงหรือไม่ก็ชำแหละ คมมากจนถึงขนาดตัดกระดูกออกมาได้ จนกระทั้งแจ๊ค เดอะ ริปเปอร์ หยุดการกระทำหฤโหด ทิ้งปริศนาไว้ตลอดกาลว่าเขาคือใครกันแน่

อันดับ 9 คดีฆาตกรรมในคิงส์เบอรี

คดีนี้เกิดขึ้นในคลีแลนด์ รัฐโฮไอโอ อเมริกา ค.ศ.1930-40 เรื่องของเรื่องคือมีการพบศพมนุษย์ศพแล้วศพเล่า กว่า 13 ศพ ในเขตลำน้ำคิงส์เบอรี รัน ทุกรายล้วนถูกฆาตกรรมโดยตัดหัว ตัดแขน แต่ละศพถูกทำความสะอาดด้วยล่ะค่ะ ทุกรายไม่สามารถระบุชื่อได้ ยกเว้นรายที่3 และ 4 เท่านั้น และเป็นคดีดังแห่งประวัติศาสตร์ที่ดำมืดทุกวันนี้ว่าใครคือฆาตกร? และฆ่าคนมากมายเพื่ออะไร?



อันดับ 8 เดอะ แบล็ค ดาห์เลีย ศพสยองข้างทาง

เกิดขึ้นวันที่ 15 มกราคม 1947 เป็น คดีการตายของ อลิซเบธ ชอร์ค หญิงโรคจิต ที่ตายสยอดสยองเช่นกัน ศพเธอถูกพบที่สวนสาธารณะตอนเช้าตรู่ เป็นเป้าสายตาคนด้วยล่ะ ร่างกายของเธอถูกหั่นเป็นสองท่อน หลังจากชันสูตรก็พบว่าในกระเพาะมีอุจจาระ ที่ทวารหนักมีเศษเนื้อและเศษหญ้าที่ฆาตกรหั่นตอนเธอมีชีวิตและยัดตรงช่อง ทวารเลยเชียวล่ะ ถึง แม้ในเวลาต่อมาฆาตกรจะส่งห่อของขวัญที่มีของใช้ผู้ตายไปให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ มีข้อความกำกับบอกด้วยน่ะว่าตนเป็นคนฆ่า แต่ตำรวจก็ไม่สามารถสืบได้อยู่ดีว่าใครคือฆาตกร ทำไมถึงลงมือกับเหยื่อได้โหด มอำมหิตถึงเพียงนี้ และปัจจุบันแฟ้มคดีนี้ก็ยังอยู่ในแผนกฆาตกรรมของตำรวจนครลอสแอนเจลีส อเมริกา จนถึงปัจจุบัน


อันดับ 7 The Boston Strangler นักฆ่ารัดคอแห่งบอสตัน

ช่วงปี 1960 ที่ อเมริกา ได้มีฆาตกรต่อเนื่องก่อคดีฆ่ารัดคอผู้หญิงในบอสตัน ฆ่าไปมากค่ะ ไม่เว้นว่าสาวหรือแก่ ผิวขาวหรือดำ ต่อมา ชายชื่อ อัลเบิร์ต เดอ ซัลโวผู้ซึ่งถูกดำเนินคดีด้วยข้อหาเล็กๆ กลับสารภาพว่า ตนคือฆาตกร !
เขา สารภาพว่าทำเองค ฆ่าหญิงเหล่านั้น เขาให้การว่าทำการฆ่าข่มขืน กระทำชำเราหญิงอย่างไรบ้าง มันก็น่าจะลงตัวที่เขาทำ หากแต่ ... จากคำให้การแล้ว มีหลายอย่างที่ไม่ได้ตรงกับความจริง เช่น เขาให้การว่าข่มขืนหญิงรายหนึ่ง มีการทำจนเสร็จกามกิจ ... แต่จากร่องรอย ศพของหญิงคนนั้นไม่มีคราบอสุจิใดๆ ทั้งสิ้น
มัน ยังไงกันแน่ ... มีบางคนกล่าวว่า ที่อัลเบิร์ต เดอ ซัลโวให้การนั้นเขากำลังจะบอกว่าใครคือฆาตกรต่างหาก เขาอาจจะโดนบังคับให้สารภาพจากฆาตกรตัวจริง และแม้หากเป็นเช่นนั้น เราก็ไม่อาจทราบ เพราะ 4 ปี หลังจากสารภาพ ... เขาถูกแทงตายในคุก และความจริงก็ตายไปกับเขาด้วย


อันดับ 6 คดีฆาตกรรมมาริลีน เชพเพิร์ด

ใครเคยดูหนังเรื่อง The Fugitive น่า จะร้องอ๋อค่ะ เพราะรูปแบบของเรื่องราวนั้นเหมือนในหนังไม่มีผิด นายแพทย์หนุ่มที่ชื่อว่า แซม เชพเพิร์ด ถูกหาว่าสังหารภรรยาของเขา มารีลิน และถูกตัดสินจำคุกก่อนที่จะตายไปโดยที่ตราบาปนั้นยังคงอยู่ แซมให้การว่ามีบุคคลอื่นอยู่ในบ้าน และเขาถูกมันทำร้ายจนหมดสติไป พอตื่นมาอีกทีก็พบภรรยาของตนเองเสียชีวิตไปแล้ว

ต่อ มาลูกของเขาได้พยายามพิสูจน์ความจริง และรวบรวมหลักฐาน พวกรอยนิ้วมือเก่าเก็บและหลักฐานบางอย่างที่สมัยก่อนยังไม่สามารถตรวจสอบได้ มาตรวจสอบในปี 2000 ก็พบว่า ... ในวันนั้น นอกจากแซม และ มาริลีนแล้ว ... ยังมีบุคคลอื่นอยู่ที่นั่นด้วย .... แล้วเขาเป็นใคร ?



อันดับ 5 The Tylenol Poisonings ยาพิษปริศนา

ยาเม็ดแก้ปวดไทลินอล ทุกคนน่าจะรู้จักนะค่ะ ใช้กันบ่อยนี่หน่า ... ลองจินตนาการดู ... หากมีคนบ้าคนนึง เอายาพิษไซยาไนต์ (ยา พิษร้ายแรงที่เมื่อออกฤทธิ์แล้ว มีแต่ตายเท่านั้น!) ใส่ลงไปในยาเม็ดเหล่านั้น แล้วก็บรรจุมันลงกล่องตามปกติ จากนั้นก็วางแผงขาย แล้วก็มีคนซื้อไปกิน ... เขาจะเป็นอย่างไร
ทีนี้เลิกจินตนาการครับว่ามันเป็นเรื่องจริงดีกว่า!

ใน อดีตนั้นยาไทลินอลมันยังเป็นแคปซูลนะค่ะ ไม่ได้เป็นเม็ดอย่างทุกวันนี้ แล้วก็เกิดมีใครบางคนเอาไซยาไนต์ใส่ลงไปในแต่ละแคปซูลแล้วก็แพ็คขายตามปกติ ใครกินก็มีแต่ตายกับตาย ซึ่งก็มีคนมากมายตายไปเพราะไทลินอลสอดไส้ไซยาไนต์นี้เอง

มันเริ่มเกิดขึ้นปี 1982 ที่ อเมริกา จู่ ๆ ก็มีหลายรายกินยาชนิดเข้าแล้วก็ตาย เหตุเกิดหลายรัฐมากค่ะและมันเป็นการฆ่าแบบสุ่ม ไม่มีเป้าหมาย คิดดู สิ่งที่ฆาตกรทำก็คือนั่งลงดูทีวีและรอว่าเมื่อไหร่ข่าวที่เป็นผลงานตนจึงจะ ออกมา และแน่นอนว่าผู้ตายย่อมไม่มีความแค้นกับมัน(เพราะมันสุ่มฆ่าอยู่แล้ว)


อันดับ 4 Jonbenet Ramsey Murder สังหารโหดนางงามเด็ก

วันที่ 25 ธันวาคม ปี 1996 วันคริสต์มาสสำหรับหลายๆ คน แต่มันคือวันสุดท้ายในชีวิตของเด็กน้อยอายุไม่ถึง 8 ขวบ นาม Jonbenet Ramsey เช้าวันนั้นแม่ของเธอแจ้งความว่าเธอได้รับโน้ต เนื้อความคือ Jonbenet ลูก สาวของเธอถูกลักพาตัวไป ... การดำเนินหาตัวเธอก็เริ่มขึ้น แต่ก็ไม่มีใครพบ จนตำรวจลองให้พ่อแม่ของเธอค้นในบ้านอีกครั้ง ... อันนำมาสู่ปริศนาอันน่าสะพรึง
Jonbenetถูกพบเป็นศพ.ที่ใต้ถุนบ้านของเธอเอง!

เธอถูก รัดคอและทุบกระโหลก เธอเสียชีวิต ... แต่มันอะไรกัน เธอโดนลักพาตัว หายไปจากบ้าน มีการค้นแล้วนี่หน่า ... แต่หลักฐานต่อมาน่าฉงนยิ่งกว่า นั่นก็คือ โน้ตหรือจดหมายลักพาตัวนั้น ถูกเขียนโดยปากกาในบ้านนั้นเอง ... แต่ลายมือไม่ใช่ของคนในบ้าน จากการสืบสวน ไม่มีหลักฐานว่าคนในบ้านเกี่ยวข้องกับการตายของเธอเลย ซึ่งนั่นก็ปี 1996 ซึ่งวิทยาการไม่ได้อ่อนด้อย การสืบสวนก็ทันสมัยแล้วแต่กลับไม่มีอะไรอธิบายเรื่องนี้ได้เลย

ผม สารภาพเลยค่ะว่าคดีนี้เล่นเอาขนลุกและน้ำตาซึมไปพร้อมๆ กัน ขนลุกก็เพราะปริศนาสารพัดอย่างที่บอกนั่นแหละ แต่ที่น้ำตาซึมก็เพราะ ได้เห็นรูปเธอด้วย เธอเป็นเด็กผมทองที่น่ารักมาก สดใสมากคนนึง เธอสดใสยิ่งกว่าเด็กคนอื่นที่เคยเห็นมาจริงๆและพอรู้ชะตากรรมแบบนี้มัน เศร้าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
และ ... คุณก็ทราบดี ... คดีนี้ยังหาตัวฆาตกรไม่ได้ เช่นกัน

ถึง แม้จะมีการจับนาย มาร์คา และเขาจะสารภาพแล้วก็ตาม แต่เหมือนซะตาเล่นตลก เพราะผลพิสูจน์ ดีเอ็นเอจากศพ ผลปรากฏว่า มันไม่ใช้ของเขา ศาลจึงไม่สั่งฟ้อง นายมาร์ค

คดีนี้จึงเป็นคดีปริศนาอีกครั้งหนึ่ง


อันดับ 3 The Phantom Killer ฆาตกรล่อนหน

คดีนี้เป็นฆาตกรรมสะเทือนขวัญอันนึงค่ะ 1946 ในอเมริกาเช่นกัน คือ มีฆาตกรต่อเนื่องก่อคดีฆ่าคนนั้นแหละ เหยื่อโดนทั้งมีดทั้งปืนเมื่อฆ่าเสร็จแล้วก็หายไปเลยยังกับเป็นควัน แน่นอนก็ยังไม่มีใครจับได้ เพราะฉายาของเขาก็คือ Phantom


อันดับ 2 The Green River Killer ฆาตกรลับสมอง

คดีนี้เกิดแถบซีแอ้ตเติล 1982 ค่ะ เมื่อมีฆาตกรต่อเนื่องฉายา ฆาตกรแห่งกรีนริเวอร์ ได้ฆ่าคนตายไปกว่า 50 ศพ แต่ละศพก็ทิ้งร่องรอยหลักฐานไว้เหมือนจะท้าทาย แต่ก็ไม่มีใครสามารถสาวถึงตัวฆาตกรได้ และที่น่าสะพรึงอย่างมากก็คือ ว่ากันว่า ทุกวันนี้ ยังมีการฆาตกรรมที่มีรูปแบบคล้ายกับ ฆาตกรแห่งกรีนริเวอร์ ปรากฎอยู่บ่อยครั้ง มันเป็นฝีมือของพวกเลียนแบบ .... หรือเป็นฆาตกรแห่งกรีนริเวอร์ตัวจริงกันแน่ ?



อันดับ 1 The Zodiac Killer ฆาตกรจักรราศี

นี่คือสุดยอดฆาตกรโรคจิต ฆาตกรที่เหล่าผู้ค้นคว้าศึกษาเรื่องคดีฆาตกรรมทั้งหลายต่างรู้จักกันดี\" ฆาตกรจักรราศี\" !

วันหนึ่งในปี 1968 แถบ ซานฟรานซิสโก มีวัยรุ่นหนุ่มสาวกำลังพรอดรักกันในรถ จากนั้นก็มีใครบางคนเดินเข้ามา ชักปืนและยังทั้งคู่ดับอนาถเลือดสาดไปทั่วบริเวณนั้น ... เปิดมาเหมือนกับตอนหนึ่งของหนัง ศุกร์ 13 ใช่มั้ยครับ หากแต่มันเป็นเรื่องจริง และมันก็ทำอีกในปี 1969 เช่นเคยวัยรุ่นหนุ่มสาวถูกฆ่าแต่ผู้ชายรอดมาได้และให้การว่าฆาตกรมีผิวขาว!

ฉายาจักรราศีของมันมาได้อย่างไรหลายคนอาจสงสัย...และนี่คือคำตอบ
หลังจากมันก่อ 2 คดีโหดแล้ว มันได้ส่งจดหมายไปหาตำรวจ และภายในแทนที่จะเป็นภาษาอังกฤษ มันกลับเป็น สัญลักษณ์จักรราศี จากความที่ถอดได้คือ \"ฉันชอบฆ่าคน มันสนุกดีมากๆ\"แต่สัญลักษณ์17ตัวสุดท้ายของจดหมายกลับไม่มีใครถอดออก

และ การฆ่าครั้งต่อมาก็สยองขวัญถึงขีดสุด เมื่อมันลงมือด้วยการสวมฮู้ด (เหมือนเอาผ้าดำคลุมหัวน่ะค่ะ) ใส่ชุดที่มีสัญลักษณ์จักรราศี มันลงมือแทงวัยรุ่นหนุ่มสาวคู่หนึ่งกลางวันแสกๆ แบบไม่ยั้ง!ต่อมาคนขับแท๊กซี่ก็เป็นอีกรายที่ตกเป็นเหยื่อของฆาตกรรายนี้

ฆาตกร รายนี้นับว่าสั่นประสาทชาวอเมริกันอย่างสูง และถ้าสังเกตก็จะพบว่ามันชอบฆ่าวัยรุ่นหนุ่มสาว ซึ่งคงจะมองออกแล้วนะครับว่าพวกหนังไล่ฆ่าแนวศุกร์ 13 นั้น ได้แรงบันดาลไจมาจากอะไรและคงพอจะเข้าใจแล้วนะครับว่าทำไมวัยรุ่นอเมริกัน จึงค่อนข้างกลัวหนังประเภทนี้ ในขณะที่บ้านเราเห็นว่าเป็นหนังตลกไร้สาระ...ก็บ้านเขามีคนตายแบบนี้จริงๆ นี่หน่า
ว่ากันว่าสัญลักษณ์ 17 ตัวสุดท้ายของจดหมายนั้น ... คือ ชื่อของเขา ... แต่ก็ไม่มีใครถอดได้
และเขายังคงลอยนวล ตราบจนทุกวันนี้ ...


ไม่ได้เกี่ยวกับญี่ปุ่นหรอก
แต่จ่าหัวซะคินดะอิจิ เลยสวมรอยมานี่เสียเลย

พี่ปุกด้วยความเคารพ  :25:










:21: :21: :21:

:49:

โจนเบเนท แรมซีย์ น่ารักมากๆเลยนะ
เคยดูคดีของน้องเค้า ตอนอยู่ไทย
น่าสงสารมาก

(http://img3.f0nt.com/03/7be590d14ba2d3b2315b4c626e7700f3.jpg)
ภาพของ Jonbenet Ramsey

คดีนี้ ดังมากด้วย  :25:

 :09: ตกลง คนที่จับได้ที่ไทยนั่นก็ไม่ใช่คนร้ายตัวจริงหรอคะ



อันนี้จั๊วมีเซฟเป็นลิงก์เก็บไว้ด้วยล่ะ ไปอ่านมาในเด็กดี  :25:

สวย หวาน ซึ้งมาก

น่าเสียดายสุดๆ  :08:

เป็นลูกตู คงบ้าตาย :05:

จริงๆ ด้านคดีมันไม่เคลียร์
ประนึงคดีคุณห้างทองนั่นแล
มีแต่คนสงสัยว่าคนในบ้าน

ขุด !! ขึ้นมากดดัน

เจ้ลืมจู๋นี้ไปแล้วเหรอฮร๊าาา  :05:

อยากอ่านแบบซาดิสม์ๆ :04:

 :37: เรายังไม่ลืม เจ้ปุกสู้ ๆ

ดีมาก !!!

ช่วยกันมากดดันกันเยอะๆ   :07:

เยอะๆ เยอะๆ :07:

มากดดันด้วย

อยากอ่าน อยากอ่าน

พอขุดจู๋นี้ขึ้นมา เลยย้อนไปอ่านตั้งกะ หน้า 1 อย่างจริงจัง


โอ้ววว เจเปน

เลือด ข้าต้องการเลือด  :07:


เผอิญอ่านดิฉันตั้งแต่เด็ก เลยค่อนข้างชอบอ่านเรื่องแบบนี้นะ  เอามาอีกเลยปุก :37:

สงสัยพลังการกดดันไม่ได้ผล   :05:

พี่ปุกเจอจู๋นี้แล้วยังเหอะ  :30:

นั่นน่ะสิ  :30: :30: :30:

เดี๋ยวกุมารทองจะทำหน้าที่ให้

 :30: โธ่ว อุตส่าห์ย้ายไปอยู่วงการ น้องหมา
ยังจะขุด อะไรโหดๆ มาให้สะเทือนใจอี๊ก

จัดให้ๆ บ้ายออยู่แล้ว  :30:

เป็นเรื่องที่เก่านะ
แต่ฟังกี่ครั้งก็ยังไม่เอาท์
โอม ชินริเกียว

(http://img3.f0nt.com/04/b93da03a2ac5907287ce703b8d667db0.jpg)
อาซาฮาระ โชโกะ เจ้าสำนัก

 :37: เห็นไหม ต้องให้กุมารทองทำหน้าที่

แปะรออ่าน

ระหว่างนี้ไล่กลับไปใหม่ตั้งแต่หน้าหนึ่ง  \:07:/   :16:>

+ น้องอัยย์ คุณพี่ซาบซึ้งมาก  :25:




แต่จะซึ้งกว่านี้ ถ้าไปเร่งให้เจ้เค้าเขียนออกมาเร็ว และต่อเนื่อง   :37:

 :30: กุมารทองมีหน้าที่ตามอย่างเดียวค่ะ


:56: ขอบคุณค่า

โอเคๆ ขอเวลาสักสองวัน เรื่องนี้มันยาว ต้องอ่านแล้วเขียนละเอียดๆ

 :25: โอ้ว เคยดูสารคดีแบบผ่านๆ

เค้าไม่เคยรู้จักตาลุงคนนี้มาก่อนเลย  :08:


รออ่านนะงัฟ  :25:

อ่านจบแล้ว 35 หน้า  :07:


ข้าต้องการเลือด  :07:

พรุ่งนี้ถ้าไปเดทกัน เกศมันอยากกินอะไร อยากไปเที่ยวไหน ก็ตามใจเกศมันหน่อยนะต้น  :55:

ไม่ต้องรีบนะเจ้ปุก แค่มีหลาย ๆ คนรออ่าน เนอะเจ้ส้มเนอะ  :30:

ช่ายยย   :25:

(http://img3.f0nt.com/05/f8dce2cc49c4f2de47f329e6292cb4ff.jpg)
ป้ายประกาศจับ สาวกตัวแม่ ของโอมชินริเกียว
แปะมาตั้งแต่ปี 1995 จนถึงทุกวันนี้ หลายคนเชื่อว่า
เหล่าสมาชิกเหล่านี้ ไม่ตาย ก็ออกนอกประเทศไปนานแล้ว


โอม ชินริเกียว เป็นชื่อลัทธิหนึ่งของญี่ปุ่น
ช่วงก่อนปีมิลเลเนียม ลัทธินี้เป็นลัทธิ ที่มีจำนวนของสมาชิกเพิ่มขึ้นไวที่สุด
ประมาณการว่า มีสมาชิกทั่วญี่ปุ่นถึงเกือบหมื่นคน และมีสาขายไปทั่วโลก
รวมกว่า สี่หมื่นคน แต่หลังจากเกิดเหตุการณ์แก๊ซซารินในปี 1995
จำนวนสมาชิกลดลงเรื่อยๆ และปัจจุบันเหลือไม่ถึงสองหมื่นคน

โอม แปลว่า จักรวาลมาจากภาษา สันสกฤต ส่วน ชินริเกียว แปลว่า ความจริงแท้
รวมกันแปลว่า ความจริงแท้ที่สุด เหล่าสาวกมีความเชื่อในเรื่องของการสิ้นสุดของโลก
และ หมกมุ่นในเรื่องของสงครามโลกครั้งที่สาม

สาเหตุหลักที่โอมชินริเกียว ได้รับความนิยมอย่างบ้าคลั่ง
น่าจะมีส่วนมาจาก นาย อาซาฮาระ โชโกะ ที่ทำการโปรโมตตัวเองสุดฤทธิ์
มีการไปพบผู้นำประเทศ และแคมเปญพบ องค์ดาไล ลามะก็ทำให้ความนิยมของเขาเพิ่มขึ้น
แต่สิ่งที่น่าจะเป็นกุญแจสู่ความสำเร็จของโอม ชินริเกียว หรือ ชื่อใหม่ว่า อะเลฟ
น่าจะมาจาก สมาชิกตัวเป้งหลายๆคนของลัทธินรกนี้
ได้รวบรวมดาวเด่นจากมหาวิทยาลัยชื่อนำของญี่ปุ่น
ระดมกำลังสมองของเหล่าเอลิสต์เหล่านนี้ สรรหาวิธี ล่อลวง
คนญี่ปุ่นมากมาย ที่กำลังสับสนอยู่ในโลกที่มีการแข่งขันสูง
และกำลังโกรธแค้นโลกเป็นทุนเดิม มาเป็นแกนกำลังสำรองของโอม ชินริเกียว

ก่อนที่จะมีการใช้แก๊ส ซาริน
โอมชินริเกียว คิดค้น วิธีทำลายล้างโลกมาก่อนแล้ว
ใน ปี 1993 ได้คิดค้น แก๊ซวีเอ็กส์ ที่มีฤทธิ์ทำลายล้างระดับสูง
รวบถึง รวบรวม จรวดมิสไซล์กว่าร้อยลูก
ความโหดเหี้ยมของ โอม ชินริเกียว ไม่ใช่แค่เพื่อรุกรานคนนอก
แต่ คนใน ที่พยายามจะออกจากลัทธิ ก็โดนไม่ใช่น้อย

อย่างในปีที่เกิดเหตุการณ์รถไฟใต้ดิน
นายคิโยชิ คาริยะ อายุ 69 ปี เป็นพี่ชายของสาวกคนนึง
ที่หนีออกจากลัทธิ เพราะรู้สึกว่า โอมเริ่มทดลองสิ่งรุนแรง และรุกรานเกินรับไหว
พวกเหล่าสมาชิกโกรธแค้นมาก เพราะสาวกคนที่หนีไปอยู่ในระดับสูง
และอีกไม่กี่วัน แกสซาริน ก็จะถูกใช้ในรถไฟใต้ดิน
ทุกคนหวาดกลัวว่า ความลับนี้จะรั่วไหลอยู่สาธารณชน
จึงได้ทำการ ลักพาตัวนายคิโยชิ จากถนนเมืองโตเกียว และส่งไปทรมานอย่างโหดเหี้ยม
ที่บ้านพักของสาวกคนนึง ใกล้ๆภูเขาไฟฟูจิ
พวกโอม ชินริเกียว ทำการโด๊ปยา และใช้รังสีไมโครเวฟฉายเข้าร่างกายคุณลุงผุ้น่าสงสาร
จนได้รับความทรมานจนถึงชีวิต และนำศพไปทิ้งที่แม่น้ำคาวะกุจิ
ก่อนที่คาริยะจะถูกลักพาตัว เขาได้รับโทรศัพท์ข่มขู่
สอบถามเกี่ยวกับน้องสาวของเขาที่หลบหนี
เขารู้กลายๆแล้วว่า จะต้องเกิดเรื่องไม่ดีกับเขาแน่ๆ
เขาเลยทิ้งโน๊ตไว้ว่า
ถ้าเขาหายตัวไป แสดงว่า พวกโอมชินริเกียวนั่นแหละ เป็นคนทำ

 :07: ไ้ด้อารมณ์สาวกเพื่อนมากๆเลย +1

จากภาพด้านบนนะ

คนแรกชื่อนาย ฮิราตะ มาโกะโตะ
สูงประมาณร้อยแปดสิบสาม อายุ สี่สิบหกปี
ลักษณะเด่นชัดคือ ฟันเก และมีใฝบริเวณลำคอข้างซ้าย

เจ้าหน้าที่ตำรวจเชื่อว่า นายฮิราตะ มาโกะโตะ
มีส่วนเกี่ยวข้อง กับการสังหารเจ้าหน้าที่รัฐ
และเป็นแกนนำของลัทธิโอมชินริเกียวอีกด้วย

คนกลางมีชื่อว่า คัทสึยะ ทาคาฮาชิ
สูงราว ร้อยเจ็ดสิบสาม
ลักษณะเด่นชัดคือ หัวโต บางครั้งใส่แว่นตา

เขาน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการสังหารหมู่บนรถไฟใต้ดิน

คนสุดท้ายเป็นฆาตกรหญิงที่โด่งดังที่สุดในญี่ปุ่น
เธอมีใบหน้าเรียบๆ คล้ายอีเจ๊จากแผ่นดินใหญ่
แต่จิตใจเหี้ยมโหด

ชื่อ คิกุจิ นาโอโกะ
ทางตำรวจมั่นใจว่า สาวใหญ่วัยสี่สิบหกปีผู้มีใฝเม็ดใหญ่บนใบหน้าคนนี้
เป็นผู้ปล่อยแกสซาริน บนรถไฟใตดินแน่นอน

เดี๋ยวเรามาต่อกันถึงเบื้องลึก บนคดีผู้ก่อการร้าย
ที่น่าหวาดกลัวที่สุดในประเทศญี่ปุ่น

 :07:+

เค้าทำแล้วได้อะไรเหรอ เจ้

มันเป็ฯความสะใจหมู่หรืออย่างไร คัดแต่ดาวเด่นของมหาวิทยาลัย แล้วไหงพวกนี้ถึงไปเข้ากลุ่มได้

มันแปลกๆ มั้ยอ่ะเจ้ ไม่เข้าใจ  :48:

เหล่าสาวกมีความเชื่อในเรื่องของการสิ้นสุดของโลก
และ หมกมุ่นในเรื่องของสงครามโลกครั้งที่สาม
....
.....
......
สมาชิกตัวเป้งหลายๆคนของลัทธินรกนี้
ได้รวบรวมดาวเด่นจากมหาวิทยาลัยชื่อนำของญี่ปุ่น
ระดมกำลังสมองของเหล่าเอลิสต์เหล่านนี้ สรรหาวิธี ล่อลวง
คนญี่ปุ่นมากมาย ที่กำลังสับสนอยู่ในโลกที่มีการแข่งขันสูง
และกำลังโกรธแค้นโลกเป็นทุนเดิม มาเป็นแกนกำลังสำรองของโอม ชินริเกียว

พวกนี้มีความเชื่อว่า
เราต้องทำลายล้าง เพื่อ ความอยู่รอด
และหมกมุ่นในความคิดที่ว่า
โลกมีการสิ้นสุด และมันเหล่านี้เอง
ที่จะหยิบยื่นความสิ้นสุดให้กับโลก

ไอ้เจ้าสำนักนี่ บ้าโยคะ และ ศาสนาฮินดูสุดๆ
แต่ดัดแปลง หลักศาสนา เข้าสู่ ความคิดบ้าคลั่งของมันเอง
และเผยแพร่สู่โลก

นึกถึงเพื่อนใน เทวนตี้เซนจูรี่บอยเลย
ทั้งใช้ยา หว่านล้อม ทุ่มเงิน ทำทุกอย่าง
นัยยะในการ์ตูน กับ ความจริงของโอมนี่ใกล้เคียงกันมากเลยนะ
เกิดมาในเวลาใกล้ๆกันอีกต่างหาก

(http://img3.f0nt.com/05/d79048e4a7139786eec65558da0bf1b6.jpg)
พรุ่งนี้จะมาเล่าให้ฟังว่า
มันเกิดอะไรขึ้นบนรถไฟใต้ดิน

แสดงว่าคนญี่ปุ่นที่คิดแบบนี้มีเยอะนะเนี่ย  :07:

คนที่อยู่ในโลกมืด และเก็บกดสุดๆมีเยอะนะ
แต่สุดท้ายก็ปอดแหก

เห็นได้จาก

สมาชิกมากมาย ก่อนเกิดเหตุการณ์ปล่อยแก๊ซ
และหลังจากนั้น สมาชิกหายไปเกือบยี่สิบเท่า
ทำให้รู้ได้ว่า พวกเขาเหล่านี้ แค่อยากปลดปล่อยอารมณ์ออกมาเฉยๆ
พอสุดท้าย ความรุนแรงได้เกิดขึ้นจริงแล้ว
ก็หนีหายไปหมด กลัวจะสูญเสียจุดยืนทางสังคม

(http://img3.f0nt.com/05/7239aea7a7ff2c12df4f925dbfefe51c.gif)  อ๊าง สุดยอดครับ +

พี่ปุก +1ค่ะ เดี๋ยวกลับมาอ่าน

อ้างคำพูดจาก: เบล เมื่อ 05 มิ.ย. 2009, 23:13 น.
(http://img3.f0nt.com/05/7239aea7a7ff2c12df4f925dbfefe51c.gif)  อ๊าง สุดยอดครับ +

อีเบลล อีโมใหม่อีกแล้วว

ณ วันที่ ยี่สิบมีนาคม ปีพศ สองพันห้าร้อยสามสิบแปด
มันก็เป็นวันยุ่งเหมือนเคย กลางกรุงโตเกียว
ที่รถไฟทุกสาย แน่นขนัด เหมือนปลากระป๋อง
ชายผู้หนึ่ง ถือหนังสือพิมพ์ กระเป๋าเอกสาร และร่มปลายแหลม
ช่างเป็นภาพที่ชินตาของคนหลายๆคน
แต่เมื่อชายผู้นี้ วางกองหนังสือพิมพ์ลงบนรถไฟ
และเปิดกระเป๋า เห็นแก๊สซารินหลอดโต
และฉีดสารพิษของมาจากปลายร่ม
โตเกียวในวันนั้น ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

(http://img3.f0nt.com/06/b9b93fc510b7398ae447e6af627b8b72.jpg)

ชายผู้นั้นไม่ได้ทำเพียงผู้เดียว
แต่รถไฟอีกสี่ขบวน มีชายชั่วอีกสี่คน ทำเหมือนกับเขา 

ณ เวลาเดียวกัน

แก๊สซาริน เป็นสารเคมีไร้สี ไร้รส
แต่ถ้ามีใคร ได้เพียงสัมผัสมัน สูดดมมัน
ร่างกายจะมีความรู้สึกเหมือนกับติดเชื้อหวัด
เกิดอาการผิดปกติ กับทางเดินหายใจ
ถ้าได้รับมากหน่อย ก็ถึงกับชีวิต และเหตุการณ์ครั้งนั้น
มีผู้เสียชีวิตสิบสองคน บาดเจ็บสาหัสร่วมร้อย
และได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์ปล่อยแก๊สนรกนั้น
กว่าห้าพันคน  :07:

ทางตำรวจเชื่อว่า มีผู้ได้รับบาดเจ็บมากกว่านั้น
แต่หวาดกลัว ที่จะแจ้งความ เพราะนี้เป็นการรุกรานจากเหล่าผู้ก่อการร้ายที่
น่ากลัวที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น

ทางการเชื่อว่า
อาซาฮาระ โชโกะ ใช้วิธีล่อลวงสาวกด้วยการ
ใช้ยา LSD รวมถึง ถ้าสาวกคนไหน หน้าตาสวย หุ่นดีเป็นพิเศษ
จะต้องร่วมประเวณีกับเขา และตกลงในสัญญาว่า
จะไม่มีเพศสัมพันธ์กับใคร เพื่อเปิดหนทาง สู่นิพพานอันแท้จริง
นอกจากนั้น สาวกทั่วไป ยังถูกบังคับให้ดื่มกินเลือด
และน้ำอาบ ของโชโกะอีกด้วย

สุดท้าย โชโกะ ถูกโทษประหารชีวิต
แต่ก็อีกแปดปีหลังเหตุการณ์
และก่อนที่เค้าจะตาย
ทางการได้เปิดโปงถึงแผนชั่วของโอม ชินริเกียว
ทั้งบ้านพักลับใต้ภูเขาไฟฟูจิ การทดลองแกสพิษอีโบล่า
รวมถึง วีเอกส์ หัวจรวดมิสไซส์กว่าร้อยลูก
และยังมีแผนการร้ายที่จะถล่มรถไฟใต้ดินอีกหลายสาย

ปัจจุบัน โชโกะจากไปแล้ว
ด้วยโทษทัณฑ์ที่หลายคนคิดว่า น้อยไปกับการกระทำของเขา
แต่บาดแผลทางใจ ที่เค้าทิ้งไว้บนหัวใจของชาวญี่ปุ่น
ไม่มีวันที่จะจางหาย

ไม่มีวัน

ท่านซากุระโกะ +   :25:

ตอนหมอนี่ถูกจับ ตำรวจเจอเบียร์กับมันทอดในตู้เย็นหมอนี่ด้วย
ซึ่งจริงๆ แล้ว เครื่องดื่มมึนเมา และ อาหารตะวันตกเป็นของที่ลัทธินี้ต่อต้านมาก  :37:

(http://img3.f0nt.com/01/f4c96aaa15c4f4d5949388a39050d008.jpg)

ถ้าต๊อปมันอ้วนกว่านี้หน่อย
แล้วปล่อยผมยาว
ก็คล้ายๆ โชโกะเหมือนกันนะเนี่ย  :30:

 :07:

ดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย :3005:

 :30: โดนแซวแทบทุกที่เลยว่ะ

ตอนนี้คดีที่ดังที่สุดในญี่ปุ่น เห็นจะไม่พ้นคดีนี้
結婚詐欺　
แปลเป็นไทยก็จะได้ความว่า
วิวาห์มรณะ

ทำไมถึงดัง ทำไมถึงได้รับความสนใจน่ะเหรอ
ก็เพราะญี่ปุ่น เป็นประเทศ ที่ให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์ภายนอกอย่างมากที่สุด
ชนิดที่เรียกว่า ถ้าใครอ้วนหน่อย เป็นต้องประสาทเสีย หรือ อายุเกินสามสิบไปแล้ว
ไม่ได้แต่งงาน ก็ถือว่า ชาตินี้อาจจะต้องขึ้นคานอย่างแน่นอน

(http://img3.f0nt.com/07/06799972a3ee30130ae5bd76b776447d.jpg)
รูปนี้ผอมกว่าความเป็นจริง ยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์

แต่มีผู้หญิงคนนึง
ที่อยู่ในเงื่อนไขข้างบนทุกข้อ
แถมยังหน้าตาอยู่ในขั้นเรียกเต็มปากได้ว่าไม่สวย
ก่อคดีอุกอาจ กับชายญี่ปุ่นหลายคน
หลอกลวงเอาเงินทั้งรายเดือน และ ค่าเตรียมการแต่งงาน
จากผู้ชายที่สืบทราบแล้ว สี่ ราย และยังตรวจไม่พบอีกกี่รายก็ไม่รู้
และหกรายที่เกี่ยวข้องกับเธอเสียชีวิตหลังจากถูกเธอต้มตุ๋นแบบปริศนา
ทั้งถูกไฟคลอกตาย และอุบัติเหตุ

แม่สาวคนนี้ ได้เล่นเวบไซท์หาคู่
ที่ได้รับความนิยมในชาวญี่ปุ่นชาย ที่เหงา และว้าเหว่
จากการทำงานหนัก สุดแสนกดดันจากที่ทำงาน
และการไร้คู่ครองคอยเอาใจ ตอนกลับบ้าน ทำให้รู้สึกเหมือนกับว่าชีวิตขาดอะไรไป
จึงใช้เวบหาคู่ เป็นที่พึ่งสุดท้าย ในการหาใครสักคนมาเคียงข้าง
ฆาตกรสาวคนนี้รู้จุดอ่อนนี้ดี
และในเมื่อเธอขาดความงาม อันเป็นสิ่งสำคัญในการหลอกล่อผู้ชายมาเป็นเหยื่อ
เธอจึงเลือก ความงามในแบบหลังแทน
นั่นคือ ความสามารถในการทำอาหาร และความเป็นแม่บ้านแม่เรือน
ถึงกับหลอกชายหลายคนให้ส่งเสียเธอเข้าเรียนโรงเรียนอาหารสายอาชีพ
และลวงว่า ถ้าเธอเรียนจบแล้ว จะมาทำอาหารให้กินทุกวัน และคอยดูแลกันไป
จวบจนวันสุดท้ายของชีวิต

http://www.iza.ne.jp/news/newsarticle/event/crime/317350/slideshow/237976/ (http://www.iza.ne.jp/news/newsarticle/event/crime/317350/slideshow/237976/)
แมนชั่นหรู ที่เธอใช้พักอาศัย ค่าเช่าเดือนละแสนกว่าบาท!

เธอหลอกเอาเงินจากชายวัยเจ็ดสิบปีคนหนึ่งไปถึงเจ็ดสิบล้านเยน
รวมถึงชายแก่วัยแปดสิบก็ถูกไฟคลอกตายในบ้านอย่างปริศนาหลังจากหมเงินไปมากมาย
ส่วนชายวัยสี่สิบเอ็ดปีตามภาพข้างล่าง
เมื่อเดือนสิงหาคมปีนี้ ก็ถูกย่างสดในรถเช่าอย่างเป็นปริศนา

(http://img3.f0nt.com/07/5fc20e7f98b5af7b3fe008eface8b0c9.jpg)

หลายๆคนที่เป็นเหยื่อถูกเธอหลอกว่า ต้องใช้เงินเตรียมการแต่งงาน
ใช้เวลาราวๆหนึ่งปีในการเตรียมงาน
ผู้ชายเหล่านั้น เฝ้ารอด้วยใจระทึก ด้วยรักและหวังจะใช้ชีวิตคู่กับฆาตกรใจโหดรายนี้
แต่สุดท้ายฝันก็เป็นแค่ฝัน และเป็นฝันร้ายที่สุด เท่าที่มนุษย์คนนึงเคยเจอ

ไม่น่าเชื่อเลย
ในประเทศที่เจริญถึงขีดสุดอย่างญี่ปุ่น
ความเหงา อ้างว้าง และโดดเดี่ยว
จะทำให้เกิดคดีแปลกๆมากมายเช่นนี้
บางครั้ง รูปโฉมภายนอก ที่ถูกใช้เป็นอาวุธร้ายสำหรับเฉือดเฉือนคน
ที่หลงโง่งมโดยไม่สนใจคุณค่าทางจิตใจ
ก็หาได้น่ากลัวไปกว่า บางคน ที่รู้ลึกถึงความอันตรายของอาวุธที่เรียกว่าหัวใจ
อย่างเช่นเธอคนนี้ เจ้าของคดี วิวาห์มรณะ

ใช้เห็นเป็นเทรนทอปิกในทวิตเตอร์ แซงแข่งกับ welovetheking มาแว่บนึงป่ะครับ

รึไม่ใช่  :05:

พี่เล่นทวิตเตอร์ไม่ค่อยเป็นแฮะ

อ๊ายยยย พี่ปุก  :25:

โพสนี้ที่หนูรอมานาน +ค่าา

arigatoune :25:
i will post further, if iget more info na ja.

จู๋ในดวงใจ :25: :25:

ฟังดูหื่นๆ ชอบกล :55:

บวกพี่ปุกไป  :25:

ส่วนคดีที่สอง
ที่สามารถเรียกได้เต็มปากว่า คดีในตำนาน
เนื่องจาก ฆาตกรรายนี้ มีป้ายประกาศจับทั่วญี่ปุ่น
ทั้งสถานีรถไฟเอย สถานีตำรวจ และป้อมต่างๆก็มีรูปของเขาคนนี้อยู่เต็มไปหมด
หมอนี่ มีรูปร่างสูง หุ่นนักกีฬา มีริมฝีปากที่เป็นเอกลักษณ์
จึงทำให้ พลเมืองดีทั่วประเทศ จดจำลักษณะเด่นของเขา
และแจ้งเข้ามาที่สถานีโทรทัศน์บ้าง สถานีตำรวจอยู่เป็นประจำ

(http://img3.f0nt.com/08/3fa09ff8a55e8a4311e939b087c315b5.gif)
เกริ่นมานาน
เข้าเรื่องเลยดีกว่า
เมื่อปี2007 ฆาตกรรายนี้ ได้พบเหยื่อซึ่งเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่บาร์แห่งหนึ่ง
สาวเมืองผู้ดีคนนี้ หน้าตาสะสวย และเป็นที่ต้องตานายทัตสึยะ อิชิฮาชิเป็นอย่างมาก
ถึงกับตามเธอไปถึงอพาร์ทเมนท์ หลังบาร์ปิด
และขอเรียนภาษาอังกฤษแบบส่วนตัวกับเหยื่อเมืองผู้ดี นามว่า ลินด์เซย์ ฮอล์คเกอร์ อายุ 26 ปี
เหยื่อก็หลงเชื่อลมปากของนายทัตสึยะ ถึงกับเปิดห้องอพาร์ทเมนท์
ซึงมึเพื่อนอยู่ด้วย ให้ฆาตกรโหดเข้ามาข้างใน
สุดท้าย ขอบง ขอเบอร์ แลกเปลี่ยนที่อยู่กัน
แถมทัตสึยะ ยังวาดรูปเหมือนให้เธอด้วย โคตรโรคจิต!!

(http://img3.f0nt.com/08/339273dd067d0a3b47178ce8219831ba.jpg)
ภาพจากกล้องวงจรปิดของตู้เอทีเอมแห่งหนึ่ง

อีกไม่กี่วันต่อมา
ลินด์เซย์หายไปอย่างลึกลับ
เพื่อนและครอบครัวเธอแจ้งความ
ตำรวจสืบพยาน และ พบที่อยู่ของทัตสึยะบนโต๊ะในห้องของลินด์เซย์
ก็เลยนำกองกำลังราวๆ เจ็ดแปดนาย ไปที่ห้องของทัตสึยะ
และพบศพของนางสาวลินด์เซย์ เปลือยอยู่ในอ่างที่เต็มไปด้วยทราย
สภาพศพถูกซ้อมและถูกมัดแบบวิปริต  :07:

สื่อบางแห่งเล่าว่า
ทัตสึยะ หนีฝ่า ตำรวจเจ็ดนายที่เฝ้าอยู่หน้าอพาร์ทเมนท์ได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ตำรวจญี่ปุ่น โดนสังคมประณามอย่างดุเดือด
และตั้งค่าหัวทันที หนึ่งล้านเยน สำหรับเบาะแสในการตามจับ
ผ่านไปเป็นปี ได้แต่ภาพจากกล้องวงจรปิดจากหลายๆแห่ง
แต่มาปี 2009 นี่แหละ หมอศัลยกรรมชื่อดังของเมืองนาโกย่า
ก็เพิ่งจะหายโง่ หลังจากผ่าตัดแปลงโฉมให้ไอ้โหดรายนี้ไปแล้ว
ก็เลยได้ภาพเหมือนของทัตสึยะ หลังศัลยกรรม ออกข่าวทุกวัน
จนไม่นาน ก็ตามจับได้

(http://img3.f0nt.com/08/55122625a945821b1710bac77c1078ff.jpg)
ลินด์เซย์ เหยื่อผู้เคราะห์ร้าย

โอ้ยยยย
ไอ้ตอนจับได้ก็มันส์มากกกกกก
คือ เรื่องมีอยู่ว่า
กระทาชาย ชาวโอซาก้านายหนึ่ง
คนเมืองนี้พูดเหน่อๆ เทียบก็ได้แบบสุพรรณนั่นแหละ
ไปกดเงินที่เอทีเอ็ม
ระหว่างรอคิว ก็เจอหนุ่มคนนึง หน้าตาคุ้นๆ
จำได้ว่า ไอ้นี่มันฆาตกร ค่าตัวสิบล้านเยนนี่หว่า (ภายหลังรัฐบาลอังกฤษเพิ่มค่าหัวนำจับ)
ก็สวมวิญญาณเก๋า สะกดรอยตาม ทัตสึยะไปเรื่อยๆ
และโทรแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ
จนสุดท้าย ตามจับได้สำเร็จ
สื่อหลายช่องถามว่า คุณพี่ไม่กลัวเหรอคะ ฆาตกรนะนั่น ตามไปได้
พลเมืองรายดี ตอบเหน่อๆ ตามประสาทันควัน
"พอเจอหน้าไอ้โจรนั่น ผมก็เห็นสิบล้าน ลอยมาเต็มๆ
ให้ตายโหงยังไง ผมก็ไม่ปล่อยหลุดมือหรอก  :30: "

เราเคยถามเพื่อนคนญี่ปุ่นว่า
ทำไมทัตสึยะ ถึงค่าตัวแพงขนาดนี้ และสื่อก็ให้ความสนใจมากกว่าฆาตกรรายไหน
ได้คำตอบมาว่า เพราะหมอนี่ ไปฆ่าชาวต่างชาติ
และญี่ปุ่นก็ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างมาก
แถมไม่ใช่ต่างชาติธรรมดา เป็นชาวอังกฤษเสียด้วย
ก็เลยตามจับกันจ้าละหวั่น
เพราะไม่อยากให้กระทบกระเทือนถึงระดับประเทศ
และก็ตามจับได้เสียด้วยสิ สุดยอดจริงๆ

เดี๋ยวไว้มาเล่าต่อนะ

หน้าตาโรคจิตอ่ะ

 :55: อู้อ้าว  :56: มาแล้ว

โรคจิตและเก่งมากด้วย
หนีตำรวจได้ไม่รู้กี่รอบละ

พออ่านคำว่าโรคจิต แล้วบังเอิญหันไปมองอวตารปุก

อ๊ะ

จะว่าหนูโรคจิตเหรอเพ่  :07:

 :25: :25:

สนุกจัง พี่ปุกเล่าต่อๆ

วาดภาพเหมือนให้ นี่ต้องโรคจิตด้วยเหรอฟระ!!!  :07:

 :12: สมกับที่รอคอย รออ่านต่อนะคะเจ้ปุก

พี่ปุกเล่ามันมาก  :25:

อ้างคำพูดจาก: Kums เมื่อ 09 ธ.ค. 2009, 01:59 น.
วาดภาพเหมือนให้ นี่ต้องโรคจิตด้วยเหรอฟระ!!!  :07:

ตอนเขียนไป กะแดกพี่กัมส์เล่นๆ คิดว่ายังไงก็คงไ่ม่เข้ามาจู๋นี้  :30:

ที่ว่าโรคจิตคือ เจอกันหนแรก ขอเข้าบ้านเค้าเลย
แถมต่อด้วยวาดรูปเหมือนเดี๋ยวนั้น ไม่โรคจิตเรียกไรเล่าวู้ย

ตอนนี้ ทางตำรวจ ได้ทำการสืบสวนต่อ
และมีการสืบพยานหลายปาก เพื่อตั้งข้อหา
แต่ยังมีแววแป้ว

อาจจะตั้งข้อหาได้แค่ ละทิ้งศพไว้ที่เกิดเหตุ เพราะยังหาอาวุธไม่ได้
ไปๆมาๆ คำว่าฆาตกรก็อาจนำมาเรียกเขาไม่ได้
แถมสื่อยังกลับใจมาเรียก แค่ผู้ต้องสงสัย!!

(http://img3.f0nt.com/09/5c6e611f5897d0c8372ceaa50f41763b.jpg)
ภาพชุดแรกๆ ที่ำใช้ประกาศจับ

(http://img3.f0nt.com/09/8a71a69208781d689d1bdfac3040facc.jpg)
พอได้เบาะแสจากประชาชน ก็รีบอัพเดทออกสื่อทันที
เพื่อแสดงจุดยืนว่า ตำรวจไม่ได้นิ่งเฉย กับความผิดพลาด
ที่ปล่อยให้ทัตสึยะหลบหนีได้

(http://img3.f0nt.com/09/c06a40b8f67ab70ad483c2ca9e71bae9.jpg)
ภาพวาดของลินด์เซย์ ฮอล์คเกอร์ ที่ทัตสึยะวาดให้
ถ้าปราศจากภาพนี้ ทางตำรวจคงใบ้รับทาน
เพราะไม่รู้จะไปตามจับที่ไหน

(http://img3.f0nt.com/09/7839f72c36f1b9212b4acf83d29c225f.jpg)
รางวัลนำจับล่าสุด รวมถึงภาพชุดของทัตสึยะ ตั้งแต่วัยรุ่น จนถึงปัจจุบัน

(http://img3.f0nt.com/09/69c3b98359a8430bdfe6f5b2dbfccb26.jpg)
ไม่กี่เดือนก่อน
หลังจากถูกแจ้งจากชาวไอจิ จังหวัดตูเนี่ยแหละ
ว่า พบผู้ชายคนนึง หน้าตาคล้ายทัตสึยะ มาทำศัยกรรมที่คลีนิค
กล้องวงจรปิดหลายๆครั้ง แสดงให้เห็นว่า ทัตสึยะ เป็นนกหงส์หยกของแท้
ส่องดูใบหน้าตัวเองเสมอ จนถูกแจ้งเบาะแสว่าพบเขาที่โน่นที่นี่อยู่ตลอด

(http://img3.f0nt.com/09/e673c548db5f94bd81a0ad6787136a3a.jpg)
ภาพล่าสุดก่อนถูกจับ ถ้าตายแล้วเผา ทัตสึยะคงมีซิลิโคนละลายมาเป็นกิโล
หน้าเปลี่ยนทุกๆสามเดือน

(http://img3.f0nt.com/09/79dad926503789f29eed92471312faa5.jpg)
จุดจบของทัตสึยะ หลังถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจตามจับได้

เพิ่งอ่านอัพเดท ในวิกิตะกี้
โอ้ย คดีนี้ อย่างกับหนังเลย
ถ้าอยากอ่าน จะมาแปลให้ฟังนะ

อ้างคำพูดจาก: ChubbyPook เมื่อ 09 ธ.ค. 2009, 13:33 น.

ที่ว่าโรคจิตคือ เจอกันหนแรก ขอเข้าบ้านเค้าเลย
แถมต่อด้วยวาดรูปเหมือนเดี๋ยวนั้น ไม่โรคจิตเรียกไรเล่าวู้ย

คนแบบนี้มีเยอะนะปุก  :37:

ถ้าตูวาดรูปเหมือนได้ตูก็คงเคยทำไปแล้วล่ะ :47:

สำหรับคนไทย เป็นเรื่องปกตินะ
แต่สำหรับคนญี่ปุ่น ถือ ว่า สโตล์คเกอร์ตัวพ่อเลยล่ะ
หนูก็เพิ่งมารู้ไม่นาน จากอาจารย์สาวแว่นคนสวย
คิดว่า ลินด์เซย์คงไม่รู้ ว่าอาการแปลกๆของทัตสึยะนี่น่ากลัว
สุดท้ายก็เลยเป็นเหยื่อไป

จะบอกว่าไอ้หมอนี่นะ เป็นคาราเต้สายดำด้วยล่ะ
ก่อนฆ่าเหยื่อ ก็ซ้อมเสียเละ แถมเอาศพมาใส่อ่างน้ำ ที่เต็มไปด้วยทรายและสารประกอบบางอย่าง
ที่ทางตำรวจเชื่อว่า มันตั้งใจจะทำเป็นคอนกรีต！

นอกเรื่อง : เจ้ปุก สีผมสวยมาก ออกแดดแล้วมันทองแว๊นมั้ยเจ้ ใช้สีอะไรของ อะไรเหรอคะ  :51:

รูปปีที่แล้วน่ะ ทำร้านที่ญี่ปุ่นจ้า
สีญี่ปุ่นเยอะนะ ออกแดดไม่แปร๋นล่ะ

โอ้โห คำถามส้ม

เปลี่ยนอารมณ์ไม่ทันเลยเว้ย

นึกว่าถามสีผมฆาตรกร :41:

 :30:

ไอ้บ้า  :30: :30:

หน้าตาน่ากลัวมาก  :05:

อ่ะปุกเอา มาแปลให้ฟังโลด!!!  :56:

มีฉากหนีตำรวจไหมอ่ะ ท่าจะมัน :51:

อ้างคำพูดจาก: อู๋ เมื่อ 09 ธ.ค. 2009, 14:09 น.
นึกว่าถามสีผมฆาตรกร :41:

ย้าก  :30:

อ้างคำพูดจาก: ถล๊อกกก เมื่อ 09 ธ.ค. 2009, 15:47 น.
มีฉากหนีตำรวจไหมอ่ะ ท่าจะมัน :51:

มีสิ และไม่ใช่แค่รอบเดียวด้วย

ค่อยๆแปลไปละกัน มันค่อนข้างยาว


เริ่มจากตอนแรกเลยแล้วกัน

ทัตสึยะ อิชิฮาชิ ชายหนุ่มอายุยี่สิบแปดปี ณ เวลานั้น ได้พบกับเหยื่อครั้งแรกที่บาร์แห่งหนึ่ง
เขารู้สึกต้องตากับชาวต่างชาติคนนี้มาก
จนถึงกับนั่งรอ จนกระทั้งผับเลิกและเดินตามเธอไปตนถึงอพาร์ทเมนท์
เหยื่อของเขามีชื่อว่า ฮอลค์เกอร์ ลินด์เซย์
เป็นชาวอังกฤษหน้าตาสะสวย อายุแค่ยี่สิบสองปีเอง
เป็นครูสอนภาษาอังกฤษอยู่โรงเรียนโนวา เมืองชิบะ ซึ่งอยู่ทางภาคตะวันออกของโตเกียว
ชิบะก็คือเมืองที่เป็นที่ตั้งของโตเกียว ดิสนีย์แลนด์นั่นเอง

ต่อเลยนะ
หลังจากเขาได้ตามหล่อนไป จนถึงหอพัก
ด้วยความคุยเก่ง และพยายามทำตัวให้ดูปลอดภัย หล่อนเลยชวนเขามาคุยต่อบนห้องพัก
(ในความคิดชาวต่างชาติทั่วไป คนญี่ปุ่นนี่คือ คนที่น่าไว้วางใจสุดๆ)
ซึ่งมีเพื่อนร่วมหออยู่ด้วยอีกสองคน  ทัตสึยะคุยเก่งและดูอบอุ่น
ชวนคุยไปคุยมา ก็เลยวาดรูปของเหยื่อให้หนึ่งภาพ เขียนชื่อที่อยู่
ทิ้งไว้ด้วย สุดท้ายตกลงนัดกันมาพบในอีกสี่วันข้างหน้า
เพื่อจะตกลงคุยกันเรื่อง เรียนภาษาอังกฤษแบบไพรเวทคอร์ส

และมันก็คือวันตายของเธอ
เมืองหล่อนตัดสินใจมาพบกับทัตสึยะที่ร้านกาแฟใกล้บ้านเขา
นัดกันอีท่าไหนไม่รู้ สุดท้ายเธอตัดสินใจนั่งแทกซี่ไปบ้านฆาตกรโหด
พอถึงแล้ว เธอยังบอกให้คนขับแทกซี่รอแป๊บนึง เดี๋ยวจะไปตามเพื่อน
และนั่นก็คือเบาะแสสุดท้าย เพราะเธอไม่เคยได้กลับลงมาอีกเลย

เธอหายไปทั้งคืนและไม่กลับมา
พอวันรุ่งขึ้น เพื่อนจึงตัดสินใจแจ้งความ เพราะเธอไม่เคยหายไปโดยไม่ติดต่อมาก่อน
ตำรวจมาตรวจค้นห้อง และพบกับภาพที่มีที่อยู่ของทัตสึยะ
เชื่อกันว่า ถ้าไม่มีภาพนั้น ตำรวจคงทำงานลำบากกว่านี้ ยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร

ตำรวจสองนาย รีบไปตรวจหาหลักฐานเพิ่มเติมทันทีหลังได้รับหมายศาลที่ห้องพักของทัตสึยะ
และ วอ เรียกกำลังเสริมอีกเจ็ดนาย รวมเป็นเก้านาย
พอไปถึงห้องพัก เปิดประตูเข้าไป ก็พบกับความเงียบจนน่าขนลุก
เดินผ่านไป จนถึงระเบียง ก็พบศพของเหยื่อนอนอยู่ในอ่างน้ำที่เต็มไปด้วยทราย
และสารประกอบบางอย่างที่น่าจะเป็นส่วนผสมสำหรับทำคอนกรีต
ทัตสึยะ นำเธอและอ่างน้ำไปทิ้งไว้ตรงระเบียงเพื่อให้คอนกรีตแข็งตัวนั่นเอง!!

ตัวของฆาตกรโหดเอง เดินตีนเปล่า แบกกระเป๋าเป้ลงมาข้างล่าง
หลังจากเห็นตำรวจหลายนายยืนเฝ้าหน้าอพาร์ทเมนท์
เขาก็รู้ทันที ว่าโดนเล่นแน่ๆ
ก็เลยวิ่งหนี ทันพลัน
ตำรวจเจ็ดคนวิ่งกวดทันที และตำรวจนายหนึงสามารถคว้าข้อมือเขาไว้ได้
แต่ทัตสึยะก็สะบัดจนหลุด และวิ่งหนีจนรอดพ้น
เรียกได้ว่า ตำรวจญี่ปุ่น ไม่เคยเสียหน้า กับการที่คนร้ายเพียงคนเดียว
หนีการจับกุมของตำรวจเกือบสิบนายแบบนี้มาก่อน
หลังจากนั้น ตำรวจอีกกลุ่ม ยังตามจนเจอทัตสึยะ
ทีนี้เขาวิ่งสับขาหลอก และซิกแซกหนี อีกครั้ง
สื่อประนาม จนตำรวจแทบมุดแผ่นดินหนี

สุดท้ายเขาหนีไปได้ พร้อมกับทิ้งศพที่ถูกข่มขืนและถูกซ้อมโหด
พันด้วยพลาสติก เปลือยนอนในอ่างทราย

มาดูประวัติของฆาตกรรายนี้ดีกว่า
ทัตสึยะ เป็นคนตกงาน แต่มีสตางค์นะจ๊ะ
พ่อเป็นหมอ แม่เป็นหมอฝัน มีเงินใช้เดือนละสี่หมื่นบาทจากพ่อแม่
แต่ตัวเขาเกเร เคยโดนคดีวิ่งราวกระเป๋า และทำร้ายผู้หญิงมาก่อน
แต่ไม่เคยติดคุก เพราะไปจบในศาล เรียกง่ายๆ พ่อแม่รวย ก็จ่ายค่าเสียหายกันไปนั่นแหละ
แถมตัวเขาเองก็เคยถูกร้องเรียน เรื่องเป็นโรคจิต ติดตามนักศึกษามหาลัยมาก่อนด้วย

เดี๋ยวมาเล่าต่อนะ ว่าหนีไปไหน หนียังไง มันไม่แพ้กันเลย :25:

 :25: :25: :25: :25:


สนุกมาก!!!!

 :25: :25: :25:
เอาอีก เอาอีก

กรี้ดๆ เอาอีกๆๆ :25: :25:

เดี๋ยวพรุ่งนี้มาเล่าต่อนะ  :25:
เป็นคดีที่ดังมาก จนลงวิกิพีเดียเลยล่ะ

โห หนุก มันมาก เหมือนดูหนังฆาตกรรม
แต่ฮาตอนที่คนนำจับบอกว่าเป็นสิบล้านลอยมาอ่ะ  :30:

ยิ่งอ่านยิ่งนึกถึง
ชินดะอิปุก กับ คดีปริศนา  :3005:

กินดะอิปุก กับเกดลดาปริศนา  :31:

ยังกะคำด่า  :30:

:30:

 :30:

มันส์มาก รออ่านต่อ :25:

มาดุประวัติของลินด์เซย์ ฮอว์กเกอร์กันบ้างดีกว่า

(http://img3.f0nt.com/10/3e83b050c7c220097f478389072072a9.jpg)

สาวเมืองผู้ดีเหยื่อโหดรายนี้ อายุ 22 ปี มาจากเมืองแบรนดอนซึ่งอยู่ในเมืองโคเวนทรีในประเทศอังกฤษ
หลังจากเรียนจบคณะชีวะวิทยาบวกด้วย เกียรตินิยมอันดับหนึ่งจากมหาลัยลีดส์แล้ว
เธอก็ตัดสินใจย้ายมาญี่ปุ่นในปี 2006 ซึ่งเป็นปีที่เธอเรียนจบ และตั้งใจว่า จะสอนอยู่ที่นี่สักปี
แล้วค่อยเรียนต่อโท เธอเลยมาสอนที่โรงเรียนโคอิวะ ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของโรงเรียนสอนภาษา
อันดับหนึ่งของประเทศญี่ปุ่นที่ชื่อว่า โนวา และพักอาศัยกับเพื่อนสองคนชาวออสซี่
และแคนาดา และมักจะใช้สไคป์ หรือโทรศัพท์ติดต่อเพื่อนและครอบครัวเสมอ
จนวันที่ถูกฆาตกรรม


การสืบสวนเริ่มจาก

ตำรวจได้รับแจ้งจากเพื่อนสองคนของลินด์เซย์ หลังจากเธอหายไปทั้งคืนโดยไม่ติดต่อกลับมา
พอวันอังคาร หลังจากตำรวจได้พบที่อยู่ของทัตสึยะจากภาพที่เขาวาดให้เธอในการพบกันครั้งแรก
และได้รับหมายศาลแล้ว ก็รีบไปที่ห้องพักของทัตสึยะทันที และได้พบศพของเธออยู่ในอ่าง
เต็มไปด้วยรอยแผล และถูกพันด้วยพลาสติคในอ่างอาบน้ำที่เต็มไปด้วยทราย!

ตำรวจเชื่อว่า ทั้งทัตสึยะและฮอว์กเกอร์ สามารถใช้ศิลปะการต่อสู่ได้เป็นอย่างดี
โดยเฉพาะฆาตกรรายนี้ เป็นถึงคาราเต้สายดำ รวมถึงเข้ายิมทุกวัน เพื่อปั่นจักรยาน
ัวันนึงถึงหลายสิบกิโลเมตร และจากหลักฐานที่พบในที่เกิดเหตุ และรอยแผลบนศพ
ทำให้ทราบว่า ฮอว์กเกอร์น่าจะถูกทัตสึยะ ต่อยเข้าที่ใบหน้า และอัดเข้ากับเฟอร์นิเจอร์
หลังจากสู้กันอยู่พักนึง ทัตสึยะก็อารมณ์ปรี๊ดถึงขีดสุด และใช้อุ้งมืออันแข็งแรงของเขา
บีบคอฮอว์กเกอร์ และขาดอากาศตายในเวลาไม่กี่นาที ฝ่ายนิติเวชยังตรวจพบว่า
กระดูกอ่อนบริเวณคอของฮอว์กเกอร์ แตกละเอียดไม่มีชิ้นดี!!

และวันรุ่งขึ้นก็ตรวจพบรถเข็นที่เต็มไปด้วยถุงอนินทรีย์ ที่น่าจะเป็นส่วน
ผสมในการทำคอนกรีตเพื่ออำพรางศพของเหยื่อเคราะห์ร้าย นอกจากนั้นตำรวจยังได้รับแจ้งจากเพื่อนบ้านอีกว่า
ทัตสึยะ น่าจะมีการเคลื่อนย้ายอ่างอาบน้ำของเขามาที่ระเบียงบ้านตั้งแต่คืนวันอาทิตย์ึถึงเช้าวันจันทร์
ซึ่งก็หมายความว่า เขาน่าจะทำฆาตกรรมครั้งนี้ โดยการตรึกตรองไว้ก่อน!!
ทำไม เพราะเหตุใด เป็นสิ่งที่ตำรวจต้องทำการสืบสวนเพิ่มเติม
แต่ฆาตกรผู้ปราดเปรื่องผู้เงียบสนิทหลังถูกจับรายนี้จะให้การหรือไม่
เป็นสิ่งที่เราต้องรอลุ้นกันต่อ!!


(http://img3.f0nt.com/10/a25756612ebd0c1c9cce6705968d249f.jpg)
ทัตสึยะเวอร์ชั่น สาวประเภทสอง

ผ่านไปเกือบปี
ตำรวจก็ได้เบาะแสเพิ่มเติมจากเกย์รายนึงว่า
เขาได้พบทัตสึยะที่ย่าน ยาบูกิโช หลังจากถูกตาต้องใจ เขาก็หิ้วทัตสึยะไปนอนที่โมเตลแห่งหนึ่ง
ณ เวลานั้นเขาไม่รู้ว่า คู่ขาคืนเดียวของเขาคืนนี้ เป็นคนเดียวกับที่ทางการประกาศจับทั่วประเทศ
รู้ก็แค่ว่า ชายหนุ่มคนนี้มีรูปร่างหน้าตาต้องใจเขาเหลือเกิน สูง ยาว เข่าดี เฟิร์มเหมือนนักกีฬา
และหลังจากมีอะไรไปแล้วหนึ่งครั้ง เขายังติดใจมาพบทัตสึยะอีกเป็นหนที่สอง
และครั้งนี้เอง ที่เขารู้สึกแปลกๆว่า ทำไมทัตสึยะ ต้องปิดหน้าปิดตา
แถมตอนมีอะไรกันก็ยังปิดไฟ และพยายามซ่อนเร้นมีเจตนาลับพิกล
พอเสร็จสม และแยกย้ายกันไป ระหว่างทางกลับบ้าน
เขาเห็นป้ายประกาศจับ ก็เลยถึงบางอ้อ
ไอ้ิชิบเป๋ง ตูเสียตัวให้กับฆาตกรชื่อก้องประเทศไปแล้วถึงสองหน :30:
ก็เลยแจ้งความ พร้อมส่งหลักฐานเป็นกางเกงในที่ใช้ไป
แต่น่าเสียดาย ตำรวจไม่สามารถตรวจสอบดีเอนเอจากหลักฐานชิ้นนั้นได้
เพราะเขาซักไปก่อน ฮ่วย!

และสื่อบางแห่งยังเชื่อว่า หลังจากนั้นทัตสึยะได้หนีไปกับพวกฟิลิปปินส์
ซึี่งมีพวกโอเวอร์สเตย์เยอะมากในญี่ปุ่น ส่วนจะหนีไปที่ไหน ยังไม่สามารถตรวจสอบพบ

(http://img3.f0nt.com/10/2090de062c7ce3fa78de8c5d08c8de3a.jpg)
ภาพของพ่อที่หัวใจแตกสลายเมื่อพบว่าลูกสาวของเขาถูกฆ่าตาย

พอปี 2009 ครอบครัวของลินด์เซย์ ฮอว์กเกอร์ก็บินกลับมาญี่ปุ่นอีกครั้ง
เนื่องในวันครบรอบวันตายของลูกสาวผู้เคราะห์ร้าย ที่ฆาตกรยังลอยนวล
สื่อประโคมข่าวทุกวัน ทั้งยังประนามทางการที่ไร้น้ำยา
ไม่สามารถตามจับฆาตกรคนเดียวที่ไร้อาวุธ ไร้เงิน ไร้งานรายนี้ได้
ทั้งๆที่ มีการแจ้งข่าวการพบเจอนายทัตสึยะอยู่ตลอด

(http://img3.f0nt.com/10/dca4c7207177d1b32e3e13dfbb23ffcb.jpg)
ภาพของครอบครัวเหยื่อ

และในวันที่ 24 ตุลาคม
ญี่ปุ่นก็ร้อนเป็นไฟอีกครั้ง โดยเฉพาะตูด้วย
เพราะทางตำรวจได้รับแจ้งข่าวล่าสุดของทัตสึยะ ว่าพี่ท่านได้หนีมากบดาน
และทำการศัลยกรรมที่นาโกย่า!!!! เมืองที่ข้าพเ้จ้าิสิงสถิตอยู่
แถมยังเพิ่มรางวัลนำจับจากล้านเยน เป็นสิบล้านเยน
ซึ่งเป็นครั้งแรกของประเทศญี่ปุ่นเลยล่ะ เพราะการเพิ่มรางวัลนำจับนั้น
จะเพิ่มจากหนึ่งล้านเป็นสามล้านแต่นี่ก้าวกระโดดเป็นสิบล้าน!!
ทีนี้ทั้งสื่อและชาวไอจิ ก็รีบออกจากบ้าน เดินหาทัตสึยะกันตามท้องถนน
สิบล้านเยน ก็เกือบสี่ล้านบาทนะจ๊ะ ถ้าเจอปุ๊บเหมือนหวยรางวัลที่หนึ่งหล่นใส่หัวเลยล่ะ

เพราะทางคลีนิคได้ส่งภาพล่าสุดของทัตสึยะที่ได้รับการศัลยกรรมทั้งดวงตา
จมูก ริมฝีปากแทบทุกส่วนในใบหน้าให้กับทางการ
และเพิ่มรูปภาพลงในหมายจับในวันที่ 4 พฤศจิกายน

(http://img3.f0nt.com/10/772a35ec49d27d7df4fa6cdf23ea578b.jpg)
ภาพล่าสุดของทัตสึยะ จากคลีนิคที่นาโกย่า

หกวันเท่านั้นเอง ก็ได้รับแจ้งจากชาวโอซาก้าที่สะกดรอยตามฆาตกรเพื่อหวังรางวัล
จนสามารถจับกุม ทัตสึยะได้ ขณะกำลังจะหลบหนีจากโอซาก้าไปโอกินาว่าในคดีละทิ้งศพโดยเจตนา
และถูกเพิ่มข้อหาในวันที่ 3 ธันวาคม 2009 ในข้อหาข่มขืนและฆาตกรรมด้วย

โอ้ว  :25:
ถ้าเป็นที่ไทย จะมีตั้งรางวัลนำจับแบบพวก เสือต่างๆที่ทางการเคยประกาศจับแบบในสมัยก่อนไหมนะ :44:

โห..   :07:

ข่าวแถวนี้ก็ลงเป็นเรื่องเป็นราวนะครับ
ตูอ่านข่าวจับใจความได้ว่า
ไอ้เหียกนี่ เซ็ตเหยื่อจนตายก่อนย้อม
ุแม่งโรคจิตขนานแท้

นอกจากนั้นสื่อแถวนี้ยังประณามว่า
ตำรวจญี่ปุ่นตั้งข้อหาอ่อนมากๆ ด้วย
ประมาณว่า ไม่เจอหลักฐานอะไร
ที่จะไปกล่าวหา ไอ้เหียกนี่ได้ว่า ฆาตกรรมและข่มขืนลินด์เซย์

 :55: ดูท่าจะแข็งแรงมากแฮะ

ตำรวจแจ้งข้อหาเพิ่มแล้วจ้ะณต ทั้งข่มขืน ฆ่า และละทิ้งศพ
เพราะคดีนี้เป็นคดีที่มีสิทธิกระทบกระเทือนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศด้วยแหละ
ตำรวจเลยรู้สึกจะฟิตมากกว่าปกติ

กลัว :05:

สงสารผู้หญิงจัง หน้าตาดีและดูมีอนาคตมาก


โอย นี่ไม่ใช่นิยายด้วย น่ากลัวมากๆ :05:


ป.ล. พี่ปุกแปลสนุกอ่ะ ชอบบบบบบ

น่าสงสารพ่อเค้าอะ

เอ่ ละทิ้งศพ นี่หมายถึงอะไรเหรอ

หมายถึงฆ่าเสร็จ แล้วไม่เอาไปฝังให้เรียบร้อย เลยมีความผิดอะไรแบบนี้เหรอ

ขอหานี้ไม่เคยได้ยินในประเทศไทยเลยอ่ะ

ละทิ้งศพหมายถึงว่า
พอศพแล้ว ก็ทำินิ่งเฉยไม่ยอมแจ้งความไง
คือตำรวจญี่ปุ่นเนี่ยนะ ถ้าไม่เจอหลักฐานอาวุธแล้วละก็ ตั้งข้อหาไม่ได้

แต่นี่จับทัตสึยะได้แล้ว ก็น่าจะนำเขามาตรวจสอบนิ้วมือ และวัดขนาดของมือ
เพื่อนำไปวัดกับแผลที่พบบนศพของลินด์เซย์ฮอว์กเกอร์
พอแมทช์กันปุ๊บ ก็ตั้งข้อหาทันที

หลายประเทศมีข้อหานี้นะ ละทิ้งศพ
แต่ประเทศไทยมีไหมไม่แน่ใจแฮะ

ไว้เดี๋ยวจะหาคดีมันๆแบบนี้มาแปลกันให้ฟังอีก

นอกเรื่อง : เจ๊ ..ตูไปย้อมสีผมมาแล้วนะ พยายามให้ได้สีเจ้สุดๆ   :37:

พี่ส้มอ้ะ  :30:


บวกพี่ปุก สนุกมากเลย  :25:

พอศพแล้วนี้ หมายความว่า

พอเจอศพแล้ว หรือ พอเป็นศพแล้วอะเจ๊  :47:

คิดว่าพี่ปุกจะพิมว่า "พบศพ"

 พิมพ์ผิดๆ พบศพจ้า
ตามที่ตูนบอกน่ะถูกต้องละ บวกให้ค่าแก้คำผิด :12:

เปลี่ยนจากบวกเป็นเรื่องต่อไปเลยได้ไหมเจ้
กำลังติดเหมือนติดละคร รอ refresh ติดตามอยู่  :30:

เอาเวลานั่งอ่านเรื่องที่เจ้แปลมาเล่า ยังดีกว่าเอาเวลาไปเสียนั่งดูปายอยู่ในโรง  :05a:

เรื่องต่อไปที่จะนำเสนอ ก็มันส์ไม่แพ้กัน
เผลอๆ อาจจะมันส์กว่าก็ได้นะ
เป็นเรื่องของผู้ชายชื่อ โยชิโนริ วาตานาเบะ
เป็นผู้้ชายที่เรียกได้ว่า ร้ายกาจที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
เพราะเป็นถึงหัวหน้าแกงค์ยากูซ่าที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนอาทิตย์อุทัย
รวมถึงเป็นกลุ่มอาชญากร ที่รวยที่สุดในโลกด้วย
จั่วหัวแค่นี้ น่าจะพอหอมปากหอมคอนะ  :25:

กรี้ดๆๆๆ  :25:

ตูชอบอ่านเรื่องยากูซ่า  :25:

 :27: อูยยย รอ ๆ ๆ

อ้างคำพูดจาก: ❤ ตูน ❤ เมื่อ 10 ธ.ค. 2009, 23:14 น.
:27: อูยยย รอ ๆ ๆ

//// :25: :25:

ที่เขาเอามาทำหนังหรือเปล่าครับ ที่ ประมาณว่าเอาชีวประวัติมาทำ แถม ยังแสดงนำเอง

ทำไมตูอ่านคดีล่าสุดแล้วนึกถึงท่านมาวิน :05:

(รู้จักท่านมาวินจากอีเด็กฝึกงานที่ สคบ เมื่อเดือนสองเดือนก่อนนี่แหละ มันบอกว่าให้ไปกูเกิ้ลดูเลยพี่ ...อูย)

โยชิโนริ วาตานะเบะ
เหมือนเคยได้ยินชื่อนี้ในการ์ตูนญี่ปุ่นซักเล่ม  :44:

เข้ามาตั้งหน้าตั้งตารอ  :25:

รอ รอ รอ  :25:

 :25: :25:

ร ร ร

:25:

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 11 ธ.ค. 2009, 02:48 น.
ทำไมตูอ่านคดีล่าสุดแล้วนึกถึงท่านมาวิน :05:

(รู้จักท่านมาวินจากอีเด็กฝึกงานที่ สคบ เมื่อเดือนสองเดือนก่อนนี่แหละ มันบอกว่าให้ไปกูเกิ้ลดูเลยพี่ ...อูย)

ถึงว่า พี่ตั้กก็มาบังคับให้ผมดูท่านมาวิน :16:

ใครคือมาวิน  :05:

อ้างคำพูดจาก: ถล๊อกกก เมื่อ 11 ธ.ค. 2009, 11:02 น.
ใครคือมาวิน  :05:

ใคร :05:/

ตอนแรกที่แอนโพส ตูนึกว่า เนวิน  :05:

ตูเข้าใจมาเป็นบักต้น  :30:

อย่าไปกดกูเกิ้งดูเชียวนะ ท่านมาวินเนี่ย  :05:

วันนั้นถึงกับเปิด uncyclopedia ต่อหน้าธารกำนัล :3005:

ใน uncyclopedia  คำสรรเสริญโคตรฮา  :30: :30:

จะบอกว่าท่านมาวินนี่โด่งดังกะตูอยู่ปี 3 อ่ะ  :30:

 :30: ท่านมาวิน

มาเริ่มกันเลยดีกว่า กับตำนาน ยากูซ่า!!

ยากูซ่า คือ เลขสามตัว นั่นก็คือ 8 9 3
ซึ่งมาจากไพ่ชนิดนึงของญี่ปุ่น ถ้าใครมีการ์ดสามใบนี้ในมือแล้วละก็ ซวยสุดๆ
นั่นก็แปลตามตัวเลยว่า ถ้าคิดจะแหยมกับยากูซ่าแล้วละก็
ชีวิตของมันทุกตนที่คิดจะแหยมกับยากูซ่าแล้วละก็
จะต้องชิบหายวายวอด

(http://img3.f0nt.com/12/725a7485387c198da178d684315847e4.jpg)
สัญลักษณ์ของแก๊งค์ยามากุจิ

ยามากุจิกุมิ (คำว่ากุมิหมายถึงแก๊งค์) คือ ชื่อของกลุ่มยากูซ่าที่มีสมาชิกเยอะที่สุดในญี่ปุ่น
แถมยังร่ำรวย จากการค้ายา อาวุธสงคราม ขู่กรรโชก รวมถึงค้าผู้หญิงซึ่งเป็นรายได้หลัก
แกงค์นี้ถูกตั้งขึ้นในปี 1915 โดยหัวหน้าแก๊งค์ชื่อว่า ฮารุกิจิ ยามากุจิ

จำนวนล่าสุดของเหล่าสมาชิคในปัจจุบันคือ 45000 คน
และเชื่อกันว่า สมาชิคหลายพันคนนั้น เป็นผู้ทรงอิทธิพลทั่วโลก

โบเรียวคุดัน คือ คำที่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ขนานนามให้กับเหล่าอาชญากรร้าย
หรือภาษาชาวบ้านก็คือ ยากูซ่า ลองคิดดูแล้วกันว่า ตำรวจคาดการณ์เอาไว้
ว่าเหล่ายากูซ่าทั่วญี่ปุ่น ที่ก่อคดีมากมาย นับได้ประมาณ 86,300 คน
พี่ๆกลุ่มยามากุจิคุมิ ก็ปาเข้าไปกว่า 45% แล้ว ก็ลองคิดดูว่าจะป่วนเมืองแค่ไหน

และที่สำคัญ สมาชิกแบบเป็นทางการของกลุ่มยามากุจิคุมิ
แบ่งได้เป็นจำนวน 102 คน
ประกอบด้วย คุมิโจ ซึ่งเทียบได้กับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งค์ หรือ ดอนนั่นแหละ
และรองลงมาก็คือ ชาเต หรือ น้องรอง ตำแหน่งนี้มีทั้งหมด 15 คน
และ 86 วากะชุ ซึ่งก็คือ เด็กในพรรคนั่นเอง

ลองมาดูจำนวนเงินดีกว่า ว่าแก๊งค์ยากูซ่าที่ร่ำรวยที่สุดในโลก เขาหาเงินได้มากแค่ไหน
ในแต่ละปี ก็มีเงินที่ได้จาก การแบล็คเมล์ ขู่กรรโชก ค้าประเวณี อาวุธสงคราม
การพนัน ปีๆนึงก็หลายพันล้านเหรียญสหรัฐ คิดเป็นเงินไทย ต่อให้ทักษิณกราบสุวรรณภูมิ
จนมือเยิน ก็รวยไม่เท่า แถมหัวหน้าแก๊งค์คนล่าสุด ผู้มีชื่อว่า โยชิโนริ วาตานาเบะ
เก่งกาจเป็นที่สุดไม่แพ้ จอร์จ โซรอส นั่นก็คือ การปั่นหุ้น สร้างข่าวลวง
ปั้นเศษหุ้น ขึ้นมาเป็นหุ้นแพง แล้วก็เทขายเอากำไร รวมไปถึง
ธุรกิจเซ็กส์บนอินเตอร์เน็ตด้วย

สำหรับตำแหน่งคุมิโจ หรือ ดอนแห่งยามากุจิคุมินั้น มีดังนี้

1915-1925 ฮารูกิจิ ยามากุจิ
พอฮารุกิจิตายลง ก็มอบตำแหน่งให้กับลูกชายของเขาซึ่งก็คือโนโบรุนั่นเอง

1925-1942 โนโบรุ ยามากุจิ

และหัวหน้าคนที่สามนี้เอง ที่ได้รับสมยานามว่า God Father of God Father

(http://img3.f0nt.com/12/a5a5c4f66a688a16faec8388bb59cf3c.jpg)
คาสึโอะ ทาโอกะ

1942-1981 คาสึโอะ ทาโอกะ ผู้มีฉายาว่าคุมะ ซึ่งแปลว่าหมี
เนื่องจาก คาสึโอะ ชอบใช้อาวุธเป็นสนับมือ หรือ กรงเล็ก ตะปบเข้าที่ดวงตาของศัตรู
เปรียบได้กับการโจมตีของหมีอันแสนดุร้าย ซึ่งเดี๋ยวเราจะมาเล่าถึงตาคนนี้ภายหลังนะ

และแน่นอน หลังการตายของคาสึโอะ พรรคยากูซ่าบิ๊กเบิ้มนี้
ร้อนเป็นไฟ ถึงแม้ภรรยาของคาสึโอะ จะมาดูแลพรรคอยู่ช่วงนึง
จนกระทั่งรองหัวหน้าทั้งแปดได้เลือกคุมิโจขึ้นมาใหม่
ซึ่งในปี 1984 ท่านผู้อาวุโสแห่งพรรคก็ตัดสินใจเลือก มาสาฮิสะ ทาเคนากะขึ้นมาเป็น
หัวหน้าคนที่สี่ ซึ่งก็เลยทำให้ ฮิโรชิ ยามาโมะโตะ แคนดิเดตตัวฉกาจ ผู้เป็นหัวหน้าพรรคยามาฮิโร
โกรธแค้นอย่างมาก จนทำให้ถอนตัวออกจากกลุ่มยามากุจิ
และไม่ได้ไปคนเดียวนะจ๊ะ แต่มีสมาชิกติดตามเขาไปถึงกว่าหมื่นคน
ไปสร้างแก๊งค์ใหม่ ชื่อ อิชิวะไค ซึ่งหลังจากนั้น ก็เกิดสงครามยากุซ่าครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น
นั้่นก็คือ สงคราม ยามะอิชิ และเป็นเหตุให้ ทาเคนากะ ถูกลอบสังหาร

พอปี 1989 โยชิโนริ วาตานาเบะก็ขึ้นเป็นหัวหน้าพรรค จนถึงปี 2005
และปี 2005 จนถึงปัจจุบัน ชิโนดะ สึคาสะก็เป็นคุมิโจ

ประเดิมด้วยตำนานของแก๊งค์ยามากุจิไปก่อนนะจ๊ะ
หวังว่าคงถูกใจ  :25:

โห ไม่เคยคิดว่าจะมีจริง
คิดว่ามีแค่ในบากิกับเรื่องหมาบลูเทอร์เรียนั่นเท่านั้น :55:

แล้วเค้าอยู่กันแบบเพลินๆเลยเหรอคะพี่ปุก?

คือแบบ.. มันดูเปิดเผย ถูกต้อง ถูกทำนองคลองธรรมมากๆอ่ะ
มีระเบียนประวัติด้วย สุดยอด  :07:

มีจริงๆสิ

และตอนนี้ตำรวจญี่ปุ่น ก็พยายามกำจัดยากูซ่าให้หมดสิ้นไปจากแผ่นดิน
แต่ก็จัดการได้แค่พวกยากูซ่าหางแถว ที่โวยวาย ทำถ่อย กะเรกะราดเท่านั้น
เพราะหัวยากูซ่าหัวหมอ อย่าง โยชิโนริ วาตานาเบะนะ
เค้าเป็นถึงเ้จ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์มากมาย รวมถึงโรงพยาบาลด้วย
จะไปทำอะไรกับเค้าได้ เดี๋ยวอีกแป๊บ เราจะเขียนเรื่องของวาตานาเบะให้อ่าน
เขาคนนี้แหละ เป็นคนพลิกชีวิตและภาพพจน์ของยากูซ่าเข้าสู่ยุคใหม่

ตอบเกศ

เขาอยู่กันได้สิ
และเหมือนในหนังเลย บางทีจะมากกว่าด้วยซ้ำ
พวกตัวหัวหน้านี่ถ้าไม่เจ๋งจริง ก็ถูกเก็บหมดแหละ
คนๆเดียว คุมคนเหี้ยๆครึ่งแสนนะ ถ้าไม่สุดยอดจริงๆทั้งบุ๋นและบู๊
อยู่ไม่รอดหรอก

+ ก่อนเลย เด๋วมาตามอ่าน ขอตัวไปนอนก่อนนะก๊ะ

เนื้อเรื่อง น่าติดตามมากครับ :25:

+ พี่ปุก :27:

สู้เมืองไทยไม่เห็นได้   :11:
ของไทยระดับหัวหน้าอยู่ในสภา
และชาวบ้านเรียกกันว่า ผู้ทรงเกียรติด้วยนะเออ   :37:

รออ่านต่อนะจ๊ะห์  :25:

เปิดนักเลงลูกผู้ชาย โยชิโนริ วาตานาเบะ


มีหลายคนกล่าวว่า
เมื่อได้มองภาพของโยชิโนริ วาตานาเบะแล้ว
เค้าเหล่านั้น ตอบได้ทันทีว่า ผู้ชายผู้มีใบหน้าขรึม ยิ้มยากคนนี้
ไม่เหมาะกับการประกอบอาชีพใดทั้งนั้น
เว้นแต่เป็นหัวหน้าพรรคยามากุจิ แก๊งยากูซ่าอันดับหนึ่ง
แห่งแดนอาทิตย์อุทัย

โยชิโนริ วาตานาเบะผู้นี้ มีรูปร่างใหญ่โต ล่ำสัน ดุจดั่งกอริล่ายักษ์
ซุ่มเสียงดุดัน คิ้วหนา ตาดุดันเปี่ยมไปด้วยนัยน์ตาสังหาร หากศัตรูคนใด
มีจิตที่ไม่นิ่ง และสติที่ไม่คงที่แล้วริอาจไปมองตาของเขาผู้นี้แล้วละก็
มันผู้นั้นแทบเสียสติไปเลย  เค้าโครงหน้าที่บอกได้ว่าเป็นคนฉลาดเป็นกรด
โหงวเฮ้งแห่งผู้นำที่เขามีมาแต่กำเนิดนี้ น่าจะเป็นใบเบิกทางเขาสู่วงการมาเฟียญี่ปุ่นอย่างไม่ยาก

นักเศรษฐศาสตร์ญี่ปุ่นหลายคนถึงกับกล่าวว่า
ถ้าโยชิโนริผู้นี้ ไม่ได้เดินทางสายยากูซ่าแล้วละก็
รับรองได้เลยว่า เขาจะต้องเป็นเจ้าของธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน
แต่ในเมื่อเขาเลือกเดินบนเส้นทางนักเลงนี่แล้ว
ศัตรูมากมายที่มาขวางทาง จะต้องมอดม้วยแนบเท้าของเขา

เชื่อไหมว่ายากูซ่าอันดับหนึ่งที่ยังมีชีวิตอยู่ผู้นี้ เกิดมาจากครอบครัวเกษตรกรในจังหวัดโทชิกิ
เขาย้ายมาอยู่โตเกียวเมื่อโตเป็นหนุ่ม ทำงานอยู่ร้านราเม็งร้านเล็กๆแห่งหนึ่ง
ไม่น่าเชื่อเลย ว่าชีวิตเขาจะพลิกผันมาเป็นตำนานมีชีวิตได้

และการที่เขาขึ้นมาเป็นใหญ่นั้น
หาใช่จากการที่เขามีพฤติกรรม คิสแอส หรือ ภาษาบ้านเราก็เลียแข้งเลียขาเจ้านาย
（อย่างที่คนญี่ปุ่นชอบทำก็คือ อาสาทำโน่นทำนี่ให้
พองานโบเนนไก หรือ งานเลี้ยงสิ้นปีก็นำของขวัญมาให้หัวหน้า เพื่อหวังตำแหน่ง）
แต่เกิดจากการที่เขา ในตอนอายุ 22 ปีเป็นสมาชิกในแก๊งค์ย่อยของยามากุจิ
ที่ชื่อว่า แก๊งค์ยามะเคน และร่วมมือกับแก๊งค์ในการก่อวินาศกรรมต่างๆ
รวมถึงกำจัดพวกแก๊งค์ศัตรูทั้งหลายด้วย ค่อยๆไต่เต้า และเสริมบารมีด้วนพละกำลังของตนเอง
จนกระทั่งในปี 1982 ความเก๋าเกมก็ทำให้เขาชนะใจทุกคน จนได้รับตำแหน่งหัวหน้าพรรคยามะเคน
ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำแก๊งค์ย่อยของยามากุจิ

ผ่านไปเจ็ดปี โยชิโนริก็ได้รับตำแหน่งดอนแห่งพรรคใหญ่จนได้
แต่ในช่วงเวลานั้น เป็นยุคตกต่ำที่สุดของยากูซ่า
ก็ลองคิดดู ผ่านสงครามยามะอิจิ ซึ่งเป็นสงครามยากูซ่าที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์มาหมาดๆ
ถึงแม้พรรคของเขาจะเป็นผู้ชนะก็เถอะ แต่ความเสียหายที่ได้รับ ทั้งสูญเสียเงินทอง
รวมถึง พลพรรคร่วมแก๊งค์ยากูซ่าก็เสียชีวิตมากมาย ระเหเร่ร่อนหนีตายกันไปหมด
ผีซ้ำด้ามพลอย โดนตำรวจจากทั่วประเทศตามล่า เรียกได้ว่า ยากูซ่าแทบจะหมดสิ้นไปจากแผ่นดิน
ถ้าไม่มีโยชิโนริ วาตานาเบะคนนี้กำเนิดขึ้นมาในเส้นทางนักเลง!?

การฟื้นฟูแก๊งค์ยามากุจิขึ้นมา ราวกับมีเวทมนต์ของเขาเป็นที่กล่าวถึงอย่างกว้างขวาง
เพราะพรรคยากูซ่าแห่งนี้ เรียกได้ว่าอ่อนแอจนถึงขีดสุด ด้วยวิธีอันชาญฉลาด
เขาสามารถระดมคนมาร่วมสมาชิกได้ถึง 45000 คนในปี2005

เขาทำยังไงนะเหรอ
ไม่รู้สิ
เอ้ย ไม่ใช่!!

เขาเริ่มจากการสร้างระบบของแก๊งขึ้นมาใหม่
ในช่วงต้นปี 1990 เขาแบ่งพรรคย่อยออกเป็นเจ็ดพรรค ตามเขตที่อยู่
ซึ่งทำให้ดูแลกันได้อย่างทั่วถึงขึ้น รวมถึงคานอำนาจระหว่างพรรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ
แถมยังทำให้ตำรวจป่วนได้ยากขึ้นด้วย ว่ากันว่าตอนนั้น
จาก 47 จังหวัดของญี่ปุ่นนั้นมีเพียงแค่สามจังหวัดแถบบ้านนอกเท่านั้น
ที่ไม่มีคนของยามากุจิคุมอยู่

ถึงแม้ในช่วงปี 1990-1999ประเทศญี่ปุ่น จะออกกฏหมายให้แก๊งยากูซ่า
จะต้องจ่ายเงินทดแทนให้กับครอบครัวตำรวจที่ถูกฆ่าตายเป็นจำนวนเงิน80ล้านเยน
และทำให้หลายๆแก๊งต้องปั่นป่วน แต่ก็หาทำให้แก๊งของโยชิโนริกระทบกระเทือนไม่
ด้วยการปกครองแบบแบ่งอำนาจนี่เอง ทำให้ตำรวจไม่สามารถระบุได้ว่า แก๊งค์ใด
ของโยชิโนริเป็นผู้ก่อเหตุ เมื่อตรวจสอบไม่ได้เช่นนี้ ฆาตกรก็ลอยนวลไปตามระเบียบ

ในช่วงที่โยชิโนริ เป็นผู้นำแก๊งค์
เค้าสามารถทำรายได้มากถึง สองล้านห้าแสนล้าเยน !!อ่านไม่ผิดหรอกจ๊ะ
2,500,000,000,000 เยน  :07: จากการค้ายาเสพติด
รวมถึงค้าประเวณีถึง 1,500,000,000,000 เยน  :07: :07:
ไม่ใช่แค่ธุรกิจค้ากามและยาเสพติดเท่านั้นที่เค้าเก่งกาจ
เพราะยากูซ่ามันสมองเทพเจ้าผู้นี้ ยังปราดเปรื่องในเรื่องของ
การค้าหุ้น รวมถึงอสังหาริมทรัพย์ต่างๆอีกด้วย สุดยอด!?

ลืมบอกไปว่า สาขาใหญ่ของยามากุจิอยู่ที่ โกเบ
ดังนั้นเมื่อ แผ่นดินไหวในปี 1992 ว่ากันว่าโยชิโนริ รีบพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส
ด้วยการให้สมาชิกแก๊ง บริจาคเลือดที่โรงพยาบาลของเขาเพื่อกักตุนให้กับ
ผู้ประสบภัย รวมถึงแจกอาหารและถุงยังชีพให้กับผู้เคราะห์ร้ายด้วย
การกระทำของเขาครั้งนี้ เรียกได้ว่าสร้างภาพพจน์ที่ดีให้กับแก๊งค์ยามากุจิเลยล่ะ

และในปี 2005 เขาก็ตัดสินใจลงจากบรรลังค์เมฆ
โยชิโนริ เป็นหัวหน้าคนเดียวที่ลงจากตำแหน่งในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่
เขากล่าวสั้นๆผ่านเลขาพรรคว่า เป็นเพราะอาการป่วยของเขา ทำให้เขาไม่สามารถแบกรับ
ความรับผิดชอบมากมายของพรรคได้ดีนัก เขาจึงขอลาออกจากตำแหน่ง
ในวันนั้น น้ำตาของเหล่านักเลงยุคใหม่ในเสื้อสูทก็หลั่งไหลอย่างท่วมท้น

ถึงแม้ภายนอกจะดูเหมือนว่า โยชิโนริ ผู้นี้จะมีชีวิตที่หรูหราบนกองเงินกองทอง
และอำนาจล้นฟ้า แต่จริงๆแล้ว เขาเป็นคนที่แสนจะติดดิน กินอาหารโลว์คาร์บ
แถมยังวิ่งจ๊อกกิ้งทุกวัน รวมถึงชอบร้องเพลงคาราโอเกะเป็นที่สุด
และจากที่ผ่านมา หัวหน้าแกงค์ยามากุจิทุกคน จะพบจุดจบที่ไม่ค่อยสวยนัก
แต่ลูกผู้ชายชื่อ โยชิโนริ วาตานาเบะผู้นี้ กลับรอดตายจากการลอบสังหารมานับไม่ถ้วนอย่างปาฏิหารย์
แถมยังได้เป็นหัวหน้าแก๊งค์ที่รุ่งเรืองที่สุดในประวัติศาสตร์!?

A Living Legend Named YOSHINORI WATANABE!